Tytułowe bohaterki — Malwina i Liliana — pochodzą z dwóch różnych światów. Malwina jest majętną Polką, której los nie oszczędzał. Piękna kobieta, uzdolniona artystycznie, matka bliźniąt studiujących za granicą. Równie atrakcyjna Liliana przyjechała do Polski z Ukrainy, by poprawić byt rodziny mieszkającej we Lwowie. Obie panie spotykają się przypadkiem i nawiązują znajomość, która z czasem przeradza się w prawdziwą przyjaźń. Znają swoje sekrety, wspierają się, są jak siostry. Ich życie wcale nie jest nudne. Codzienne obowiązki nie przeszkadzają im jednak, by przeżywać rozterki duchowe i… miłosne.
Cudzoziemki potwierdzają prawdę starą jak świat — że miłość i przyjaźń nie znają granic.
Patroni: Sztukater.pl, Nova Edita
Tylko dzięki pytaniom można znaleźć uniwersalną metodę obudzenia umysłu i odtworzenia sieci informacyjnej swego myślenia. W starożytności poznawczą metodę pytań stosował Sokrates (469–399 p.n.e.), którego technika konwersacji okazała się tak bardzo skuteczna, że jego oponenci nie potrafili pokonać go wprost w dyskusji. Dlatego też woleli go zabić…
Główny motyw tej metody opierał się na założeniu „Do myślenia potrzebne są myśli”. Jeśli w umyśle jest pustka, to trzeba ją wypełnić pierwszym pytaniem: „dlaczego?” i iść dalej po logicznej nitce, a potem dobierać inne metody. Włączając pytania w badawcze myślenie, można wyrazić wszystko. Autor jest przekonany, że w tej książce każdy może znaleźć „swoje pytanie” i jeżeli ono trafi do refleksji innych osób, to już jest o czym mówić… Właśnie o to chodzi, jest to początek nowej integracji społecznej. Dobrze skonstruowane pytanie daje czasem zaskakujące sugestie. Na przykład: „Jakie trzy myśli ukryte są w zdaniu «Gdyby nie szkoła, byłbyś mądrym człowiekiem»?”. Odpowiedź w całości wcale jest nie taka prosta, pytanie bowiem sugeruje stwierdzenie:
– że „on” nie jest mądry,
– że jest to wina szkoły,
– że „on” jest usprawiedliwiony.
Od Autora
Autor udowadnia, że znaczenie pytań – zarówno tych, które sobie stawiamy, jak i tych, które słyszymy – jest daleko ważniejsze niż odpowiedź, którą można uzyskać. W tym sensie nie rozpatruje tu metody erotematycznej, a raczej objaśnia sposób, w jaki pytanie inicjuje myślenie oraz dochodzenie do informacji prawdziwej, rzetelnej i samodzielnie pozyskanej. W książce czytelnik znajdzie obszerny katalog pytań – początków myślenia.
Od redakcji
Patroni: Sztukater.pl, Nova Edita
Czy warto pisać poezję obecnie – w czasach postępu, nowinek technologicznych i szybkiego tempa życia? Czy warto poświęcać jej czas i swoją energię? Czy warto podejmować trud jej zrozumienia i wysiłek związany z odkrywaniem tego, co w niej najistotniejsze?
Piotr Grzelak, poeta urodzony w 1966 roku w Zgierzu, naprzeciw współczesnym realiom i modzie udowadnia nam, że wysiłek przeznaczony na tworzenie nigdy nie jest daremny. Jego najnowszy tomik Horyzonty stanowi unikalny zbiór wierszy będących próbą uchwycenia tego, co ulotne, przemijające, a jednocześnie trwałe i ze sobą sprzeczne, czyli istoty otaczającej nas codzienności. Pełno w nim subtelnych wrażeń, gwałtownych doznań, pomników dziejowych i indywidualnych historii – tego wszystkiego, co stanowi o nas samych i wpływa na pełnię naszego życia. Nieprzypadkowy tytuł zbioru – Horyzonty – wskazuje na bogactwo poruszanej w nim problematyki i ukazywanych przeżyć, a także stosowanych środków artystycznego przekazu. Niech poniższy tomik będzie dla każdego z nas chwilą zapomnienia inspirującą nas do refleksji na temat tego, co dla nas najważniejsze.
– No, jak to było z tym dziadkiem? No, nie wiesz?
– A powinienem?
– Chyba powinieneś… – A po chwili zastanowienia: – Oczywiście, że
powinieneś! No, jak to było?
– No, jak to było?
– Jeśli można opowiedzieć jakąś historię, to warto to zrobić. Ale żeby ją
opowiedzieć, trzeba ją najpierw poznać, trzeba pytać, póki jest kogo, bo to
najlepsze źródło poznania.
z Prologu
„Z Tadeuszem poznaliśmy się pod koniec lat sześćdziesiątych, oczywiście w Olecku, przy okazji organizacji jakiejś imprezy muzycznej. On nie urodził się w tym mieście – ja też nie. Jego i mnie przywieziono tutaj, gdy byliśmy dziećmi. Nasze lata młodzieńcze upłynęły nad Legą i nad Jeziorem Oleckim, chodziliśmy na ryby i ciągnęło nas do śpiewania; kiedyś chyba nawet coś zaśpiewaliśmy razem. Przyszedł moment, że obaj opuściliśmy Olecko i rozpoczęliśmy dorosłe życie z dala od naszego miasta. Ale obaj je kochamy, bo w nim zostawiliśmy po kawałku siebie; obaj też lubimy wspomnienia.
Słyszałem kilka razy, jak opowiadał – aż wreszcie zdecydował się zrobić sobie prezent urodzinowy i zebrał wspomnienia o swoich przodkach, o ich życiu na tle historycznych wydarzeń, które miały miejsce w naszej ojczyźnie w ciągu ostatnich stu, stu dwudziestu lat. Jak to było... to opowieści historyczno – genealogiczne opowiedziane lekkim językiem, ale z szacunkiem do dat i szczegółów historycznych.
Tadeuszu! Życzę Ci z okazji Twojego Jubileuszu wielu fajnych chwil spędzonych z ludźmi, którzy zechcą porozmawiać z Tobą o tych wspomnieniach zawartych w tej publikacji.”
Janusz Panasewicz
Agnieszka Świderska w słowach zmieści cały świat, słowem namaluje obraz… Kolejny tomik wierszy Z nadzieją i lękiem w tle, który dedykuje „Tobie i dla Ciebie”, porusza wrażliwe struny jej duszy. Poetka patrzy na siebie i świat ją otaczający przez pryzmat własnych emocji i uczuć. Dzieli się z czytelnikami swoim przepisem na życie, w sposób przejmująco trafny mieszając m.in. kilka łez goryczy, słoik cierpienia, butlę melancholii, woreczek lamentu, by później ten „chleb życia”… wyrzucić do kosza. Śni o miłości, marzy o księciu, tęskni za dotykiem dłoni ukochanego, ale też cierpi i zmaga się z przeciwnościami losu. Wie jednak, że była, jest i będzie.
Odkłamać Żarnowiec to historia budowy i likwidacji pierwszej w kraju elektrowni jądrowej, mającej cywilizacyjnie pchnąć naprzód całą polską energetykę. Projekt dawał nadzieję na zerwanie z monopolem surowcowym węgla oraz odejście od szkodliwego ekologicznie procesu spalania, zaś skutki jego zaniechania są nadto widoczne – zarówno po stronie coraz poważniejszych wydatków na wszelkie projekty związane z poprawą powietrza, jak i coraz wyraźniejszej perspektywy niedoboru energii. W tym sensie zarówno rozwój gospodarczy, jak i zapotrzebowanie na prąd do obsługi urządzeń użytkowników indywidualnych – zatem kluczowe kwestie o charakterze cywilizacyjnym – obciążone są błędem zaniechań oraz świadomych działań w interesie obecnych monopolistów. Aby móc rzetelnie dyskutować o polskim atomie, konieczne jest odkłamanie historii jego prekursora w Żarnowcu.
Dla potocznego rozumienia grawitacja to zjawisko, któremu pasywnie poddają się wszystkie rzeczy w jej zasięgu. Być może za skojarzenie odpowiada masa, potrzebna do wytworzenia przyciągania. Ale autorka podstawia za grawitację – energię: impuls zdolny wniknąć w odległe części umysłu i wydobyć stamtąd te kwestie, które zazwyczaj pozostają nieoczywiste, a przynajmniej niechętnie poddają się rutynowym rozmyślaniom. Ale przecież o nich wiemy, nie można nie myśleć, że „świadectwem jest życie: / tyle przegranych, ile wygranych” – trudność polega jedynie na nadaniu myślom takiej masy, by ku nim zaczęły ciążyć słowa.
Niesiesz w sobie obietnicy moc,
Wchodząc na kolejne etapy szczytu.
Po drodze zaglądasz Duszy w noc,
Królowo szlaku…
Nucąc melodię, podążasz swoją ścieżką,
Chwytając myślą gwiazdy.
Wiersz pt. Myśl
Karolina Tokarska-Leszczuk – absolwentka filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz studiów podyplomowych z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej na Pedagogium Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Pracuje z ludźmi dotkniętymi niekiedy wielkimi tragediami życiowymi, z osobami uzależnionymi, z młodzieżą dotkniętą dużymi trudnościami, często traumami: to świat, w którym się obraca i który opisuje.
Do uporządkowanego życia Andrzeja Biernatowskiego wkradają się cienie przeszłości i burzą cały dotychczasowy spokój. Lekarz internista, od niedawna mieszkający w Lublinie, nieoczekiwanie na ulicy spotyka Natalię – swoją dawną podwładną z ośrodka zdrowia w Międzuszewie. Relacja, która była między nimi, zamienia się w romans. W tym samym czasie Krzysztof Wieczorek – były sekretarz gminy tej samej podlubelskiej miejscowości – rozpoczyna pracę w Wydziale Zdrowia urzędu marszałkowskiego i spotyka Biernatowskiego na korytarzu kontrolowanej kliniki. Na domiar złego, pewnej nocy do Andrzeja odzywa się jego była partnerka z prośbą o pomoc. Jak główny bohater poradzi sobie z tymi zawiłościami losu? W jaki sposób postanowi przywrócić dawny ład do swojego małego, pedantycznego świata?
„A miało cię nie być” albo 100 lat wrocławsko-wołyńskiego love story czyli moja prawdziwa w 99% rodzinna historia szpiega-dyrygenta, trenera Gwardii Wrocław, mnóstwa fajnych babeczek, kilku Andrzejów i jedynego Jędrka.
Przyszywana Ciocia, Anna Rożnowska, była pierwszym czytelnikiem fragmentów mojej książki. Przypadek sprawił, że kuzynka Cioci Ani, p. Krystyna Rożnowska, dziennikarka i znana pisarka, zapoznała się z moimi notatkami. Poświęciła temu całą noc i przeczytała je z zapartym tchem, dzieląc się taką refleksją:
„Rzecz jest niezwykle interesująca i warta opowiedzenia. Ciekawe historyjki, bardzo ładny język i wzruszające, ciepłe wspomnienia o rodzinie. Anegdoty rodzinne napisane z taktem i pazurem. Autorka idealizuje dom i rodzinę, ale ma do tego prawo. Maluje obrazami, opowieściami i fotografiami. Pozwala ocenić czytelnikowi to, o czym pisze. Ma to wielką wartość. Świetna część historyczna, w której została pokazana historia dwóch rodzin ze wschodu i zachodu w dowcipny, dojrzały, a zarazem zwięzły sposób. Całość pokazana z wielką miłością. Tekst charakteryzują plastyczne sformułowania. Pisząca ma talent”.
Małgorzata Tokarz, z domu Stachelska – urodzona 18 czerwca 1957 r., oczywiście we Wrocławiu, pedagog z 30-letnim stażem. Mama dwójki wspaniałych dzieci: Kuby i Urszulki. Babcia 15-letniego Kacpra, 12-letniej Nikoli, 4-letniej Zuzi i 5-miesięcznej Mai.
Strażniczka i kronikarka dziejów swojej rodziny.
Ryszard Betyn: w sierpniu 1980 r. brał czynny udział w strajku i tworzeniu struktur NSZZ „Solidarność”. Po 13 grudnia 1981 r. uczestniczył w organizowaniu ruchu sprzeciwu wobec wprowadzenia stanu wojennego. W styczniu 1982 r. zwerbowany przez konfidenta do organizacji pod nazwą Bydgoski Ogólnopolski Komitet Oporu. W lutym i marcu 1982 r. dwukrotnie aresztowany, oskarżony o działalność w zorganizowanej grupie oporu na ternie firmy FAMOR.
Po zakończeniu stanu wojennego działał w NSZZ „S” do czasu jego legalizacji, przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprzewodniczącego komisji zakładowej. Dwukrotnie wybrany delegatem na zjazd delegatów okręgu bydgoskiego. W roku 2010 r. opuścił szeregi związku na znak protestu przeciw brakowi zdecydowanych działań „Solidarności” w obronie Lecha Wałęsy.
Senfil to rozumny kot w butach i nieco podartym stroju. Wraz z małżonką Filoną i dziećmi mieszka we Wrocławiu. Nie jest to oczywiście współczesny Wrocław. Z dawnego miasta ocalała jedynie nazwa. Nie istnieją już dawne państwa, a na Ziemi pozostała jedynie garstka miast. Senfil jest nałogowcem, ale to nie wyczerpuje zawartości tej fabuły - w opowieści pojawiają się Trurl i Klapaucjusz, sztuczna inteligencja, automaty i strażnicy dawnego parku rozrywki. Jest tu także urządzenie obronne, które w wyniku błędu oprogramowania albo efektu jakiejś dawnej szalonej decyzji zostało wycelowane w Ziemię. No, i spala jej powierzchnię na popiół.
Robert Zamorski: zawodowo zajmuje się księgowością i marudzeniem, a dla pieniędzy pracuje w Niemczech. Jego hobby jest pisarstwo, którym zajmuje się od wielu lat. Jak dotąd wydał Senfiliadę, będącą opowieścią o postapokaliptycznym kocie, oraz Requiem dla maga, czyli historię o czarodzieju znajdującym się nad przepaścią obłędu i alkoholizmu. Czasopismo „Nowa Fantastyka” wyróżniło w jubileuszowym konkursie jego opowiadanie Chłopiec z zapałkami, opublikowane w lipcowym numerze 2013 roku.
Żalu nie trzeba lekceważyć,
niczym ubarwiać, zastępować,
mścić, oddawać
komukolwiek, udawać,
że go nie ma. Żal trzeba
PRZEŻYĆ! I MINIE. To są rzeczy przemijające,
ludzkie. Dusza sama dopomina się o oczyszczenie
z żalu, win […].
Najgorsze, co można dać dzieciom, to strach
przed światem. Niech miłość, opatrzność prowadzą
dorosłych, by uwierzyli w dzieci […].
Oby żadne dziecko nie znało tego, co rodzi się
z lęku rodziców. Po co są wiara, nadzieja, miłość?
Obowiązkiem rodzica jest wspierać, kochać,
rozumieć, pokazywać świat, pozwolić szukać,
być przyjacielem, pozwolić wyjść z gniazda.
Wychować dla innych.
Fragmenty książki
Nieokreślona przyszłość. Po Wielkiej Globalnej Rewolucji światem rządzi jeden, wielki, wszechpotężny, bezwzględny i totalitarny Koncern X. Ludzie dzielą się na zniewolonych, którzy pracują w Koncernie X, oraz na bezrobotnych: wolnych, ale wegetujących, bo sprzeciwili się monopolowi Koncernu. Teraz żyją w biedzie i upokorzeniu, jednak są dzięki temu wolni - lub przynajmniej tak im się wydaje. Bohaterowie powieści próbują zmienić zastany porządek tak, by przywrócić demokrację i wolną konkurencję. Ważniejsza jest dla nich wolność od socjalnego bezpieczeństwa. Odrzuceni, bo tak siebie nazywają, walczą o siebie i swoją przyszłość. Czy to im się uda? Czy w ogóle mają szansę cokolwiek zmienić? Czy zakazane ludzkie uczucia mogą pokonać odhumanizowaną i absurdalnie zbiurokratyzowaną machinę gospodarczą?
Oskar Łukarski, początkujący prozaik. Publikował m.in. w "Śmiertelnie Absurdalnym Zebraniu 2007/2008", Magazynie Materiałów Literackich "Cegła", kwartalniku literackim "Korespondencja z ojcem" oraz na portalach literackich. W 2012 r. zajął III miejsce w XX konkursie literackim im. Marka Hłaski. Jego debiutancka powieść pt. "Koncern X" w 2011 r. była nominowana do nagrody "Literacki Debiut Roku". Urodził się i mieszka w Poznaniu.
Alejandro Radawski jest urodzonym poetą […], który porusza widza mrocznymi opowieściami, szalonymi i intensywnymi.
Stałość, wrażliwość, krytyczne spojrzenie. Trzy zmienne, które ten dramaturg utrzymuje przez lata […], które plasują go wśród najbardziej atrakcyjnych artystów na polu teatralnym.
Carlos Pacheco, recenzja krytyczna zamieszona na łamach „La Nación”
Z jego wypowiedzi […] wyczuwa się osobę otwartą, szczerą i zaangażowaną w problemy wynikające z nieustannie rozszerzającej się na świecie fali przemocy i niesprawiedliwości. Nie jest jednak autorem politycznym. Jego dramaty koncentrują się na pojedynczym człowieku uwikłanym w podstępne pułapki codzienności. Jakby ów świat wewnętrzny człowieka okazał się jedynie sparaliżowanym odbiciem zewnętrznej, niewidzialnej siły.
Jarosław Bielski, reżyser
Alejandro Radawski jest człowiekiem teatru XXI wieku.
To, co jest najbardziej zauważalne w zebranych sztukach, jest również ważnym składnikiem literatury: to ambiwalentność. Autor wydaje się prowadzić nas w jedno miejsce, lecz doprowadza w zupełnie inne. Ta dwuznaczność nie powinna jednak być traktowana jako dezorientacja; użyte rozwiązania – zamiast konfundować – zachwycają nas.
Roberto Perinelli, dramatopisarz i badacz teatru
Alejandro Radawski (ur. 1983) – polski dramaturg i reżyser teatralny. Mieszka w Krakowie, pracuje w Polsce, Finlandii, Włoszech i Argentynie. Ukończył studia magisterskie na Wydziale Dramatycznym Universidad Nacional de Artes w Buenos Aires w Argentynie oraz studia magisterskie uzupełniające z pisarstwa kreatywnego na Universidad Internacional de Valencia w Hiszpanii.
Nagrodzony stypendiami Stowarzyszenia Kultur Nuoren Voiman Liitto (2018) na pobyt w Villa Sarkia w Sysmä w Finlandii; Narodowego Funduszu Sztuki w Argentynie (2016); Funduszu Wyszehradzkiego (2015) dla polskich pisarzy na pobyt w Willi Decjusza w Krakowie i Hiszpańskiej Akademii Królewskiej (2013) na pobyt w Rzymie.
Spośród jego ostatnich prac teatralnych należy wymienić następujące: Dom Bernardy A. (2018) – reżyseria, wersja i scenografia Domu Bernardy Alby Francisca Garcii Lorki (Narodowy Stary Teatr Kraków); Smuga cienia Josepha Conrada (2017) – reżyseria i adaptacja; Los ineludibles escombros de Szymborska (2017) – koncert z wykorzystaniem wierszy Wisławy Szymborskiej – reżyseria muzyczna i kompozycja; Ferdydurke Witolda Gombrowicza (2017) – reżyseria i adaptacja; Pierwszy raz Michała Walczaka (2017) – reżyseria i adaptacja; La clase viva (2017) – instalacja performatywna o Tadeuszu Kantorze – reżyseria i adaptacja; Scarlett (Mecanismo de amor) (2013), wersja Monizy Clavier Sławomira Mrożka, sztuka performatywna dla dorosłych z lalkami – reżyseria, adaptacja i lalkarz.
Opublikował cztery książki zawierające jego osiem sztuk teatralnych w języku hiszpańskim (Ediciones Corregidor w Buenos Aires). Napisał także scenariusze do dwóch filmów długometrażowych: Gritos en la noche (premiera 2009) oraz Bares Baires (premiera 2016).
Po pierwsze - to poezja dla dzieci w wieku 30+. Po drugie - to dobry zwiastun, bo te dzieci wprawdzie potrzebują kolorowych ilustracji i niedługich tekstów, ale poezję jednak czytają. Zwłaszcza taką, którą - jak ten tom - pozwala się zredagować czytelnikowi po swojemu.
Jesteś dorosły.
Wszystko wiesz.
Wiele przeżyłeś.
Bierz tę książkę i
baw się.
Przez wiele długich lat nieodłączną częścią mojego stroju liturgicznego był paliusz arcybiskupi. Wieloletnie studia nad szeroko pojętą nauką chrześcijaństwa zawartą w jego różnych odgałęzieniach – zarówno rzymskokatolickich, jak i protestanckich – zaprowadziły mnie do pism, których treść w nieco zmienionej formie była mi znana i przeze mnie nauczana. Mogę powiedzieć, że odkrycie ich pochodzenia wprawiło mnie w zdziwienie: były to pisma Zaratustry, które zostały wszczepione w nauki chrześcijańskie.
Poruszają one wiele ważnych kwestii dotyczących życia społecznego, religijnego, rodzinnego, politycznego oraz podejmują tematy z zakresu filozofii czy rozwoju osobistego.
Filozofia Zaratustry wydaje się idealna dla współczesnej cywilizacji z jej niepokojami społecznymi, kryzysami gospodarczymi i przewrotami religijnymi. Zaratustra i jego nauka mogą stać się ponownie czynnikiem dającym nadzieję naszemu społeczeństwu, podobnie jak to było w odległych historycznie czasach, znanych jako Złoty wiek.
Przesłanie Zaratustry jest zawsze świeże i zawsze obecne, a płynąca z niego nauka jest drogą samoodnowy, ponadczasowym przewodnikiem dla ludzkości.
Ratu
Arkaim uznane zostało przez archeologów rosyjskich za kolebkę cywilizacji Słowian oraz miejsce, w którym spisane zostały święte teksty Awesty. Miasto miast, etymologicznie wywodzące się od „między niebem a ziemią”, wedle licznych świadectw posiadające moc uzdrawiania. Arkaim to wreszcie miejsce narodzin i działalności Zaratustry – stąd udał się w odległe regiony, by przekazać ludziom przesłanie otrzymane od Ahura Mazdy. Przyjaciele Arkaim stawiają sobie za cel rozpowszechniać wiedzę o nim i jego historii.
Przyjaciele Arkaim
Tomik Przez pryzmat samotności nie tyle próbuje odpowiedzieć – bo poezja Agnieszki Świderskiej nie służy do udzielania odpowiedzi – co raczej objąć kształt tego, co nazywamy ludzkimi uczuciami. W duecie, ale pojedynczo, razem, ale osobno, radośnie, ale z melancholią w pamięci i w nieustannej zapowiedzi. Pytaniem nadrzędnym zbioru jest dociekanie tego, czy – choć człowiecza asymetria wyklucza możliwość przysłowiowej drugiej połowy - pisane nam jest wieczne pozostanie sumą swoich samotności...
Żyjemy w matriksie, liczni budzący się w naszych czasach ludzie już to zauważają. Wiedzą, że nasze ciała tu, na planecie Ziemi, są zmanipulowane, podobnie jak nasze uczucia, myśli, psychika. Ci, ktorzy się budzą, stopniowo od tej manipulacji się uwalniają – od zniewolenia matriksem, a ubierają się w bezinteresowną boską miłość. Matriks sięga również do astrala, czyli tzw. czyśćca, gdzie dusze po śmierci ciał są zniewalane, sądzone i zmuszane do powrotu do materii (tzw. reinkarnacja). Tylko te, które mają wysoką świadomość duchową i prawdziwe pragnienie zjednoczenia ze źródłem, stwórcą, są zdolne siebie i inne od matriksa ratować; wprowadzać w stan prawdziwego nieba, Ducha Świętego, pełni miłości i światłości, gdzie nie ma już cierpienia, ciemności, niedoskonałości, za to jest wolność, jedność, zbawienie, życie wieczne. Ufajcie swemu prawdziwemu boskiemu ja, a nie ślepym przewodnikom. Nie dajcie się wpędzić w poczucie winy, bo jeśli sobie na to pozwolicie, będziecie straceni za życia i po śmierci. Ufajcie źródłu, stwórcy, bo z nim mamy się wszyscy zjednoczyć. Niech czyste pragnienie nas prowadzi oraz bezinteresowna miłość w uczuciu, myśli, słowie i czynie. Oto my, istoty boskie, pełnia miłości. Życzę nam prawdziwej odwagi!
A materia – czy uwolni się od śmierci ciał i matriksowych zniewoleń? Być może. Nadzieja umiera ostatnia.
W Chinach naukowcy tworzą wirusa, którego zadaniem jest zniszczenie szkodliwej bakterii. Ale coś idzie nie tak i wszystko wymyka się spod kontroli. Niebezpieczny wynalazek wydostaje się na zewnątrz…
Marcin P. kupuje na chińskim targu fiolkę z tajemniczą substancją i przemyca ją do Polski. Tam, z pomocą przyjaciół, rozpyla specyfik w kilku miejscach Warszawy. Zjadliwy wirus szybko atakuje kolejne osoby, zbierając śmiertelne żniwo i sprawiając, że społeczeństwo ogarnia panika. Czy uda się powstrzymać sprawców i ograniczyć skutki działania wirusa?
Do walki z przestępcami staje prokurator Anna F. wraz z kompanami. Musi się jednak śpieszyć, bo czasu jest coraz mniej, liczba ofiar stale rośnie, a Marcin P. planuje kolejne posunięcia, jednocześnie umykając przed wymiarem sprawiedliwości…
„Baśka i szkolne szaleństwa“ to kontynuacja opowieści o perypetiach sympatycznej, błyskotliwej, ale i psotnej dziewczynki o imieniu Basia, która zdecydowanie wyróżnia się na tle innych dzieci.
Mała rozrabiaka idzie już do pierwszej klasy, a tam czeka na nią wiele nowych przygód – nie zawsze miłych – w które wciąga swoją rodzinę i całe otoczenie.
Tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego Baśka, pragnąca, by nazywano ją wreszcie Barbarą, serwuje rodzicom mocne atrakcje – postanawia zadbać o swój wygląd w sposób iście wyjątkowy. Co z tego wyniknie? Przeczytajcie sami, bo tego nie da się opisać!
Perypetie głównej bohaterki bawią do łez – nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Jakie wspaniałe skarby można znaleźć w śmieciach? Czy woda sardynkowa może zabić? Po co zamyka się wychowawczynię w blibliotece? Jak ozdobić swoje ciało tatuażami w czasie trwania lekcji? Czy trudno jest skłonić rodziców do odrobienia za nas pracy domowej w środku nocy? Jak zakomunikować wychowawczyni, że jest już stara? Co zrobić, żeby dostać darmowy obiad w szkole? Na te i inne ciekawe pytania Basia z pewnością zna odpowiedź i chętnie Wam o tym opowie! Ahoj, przygodo!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
