Gatunki cyfrowe 3 to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnym formom ekspresji w kulturze cyfrowej, kontynuacja prac z lat 2018 i 2024. Tym razem autor koncentruje się wyłącznie na zjawiskach najnowszych mediów – tych, które wyrosły w odpowiedzi na pandemię, przeciążenie informacyjne, rozwój sztucznej inteligencji i falę dezinformacji. Książka przedstawia sześć rozmów z praktykami współczesnej kultury internetowej: od badania patostreamingu i „patointernetu”, przez analizę shitpostingu, fenomen Twine’a, zjawisko „karteczek” i przemiany memetyki, po groteskowy świat AI slopów i viralowego „chałkonia”. Każdy rozdział ukazuje kulturę cyfrową z perspektywy osób, które ją współtworzą – lurkerów, archiwistów, memiarzy, administratorów. Tom powstał w ramach UBU labu Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi zarazem zapis badań, praktyk i refleksji nad twórczością cyfrową, łącząc teorię z doświadczeniem uczestników sieci. To panorama współczesnych gatunków cyfrowych – dynamicznych, płynnych i nieustannie redefiniujących granice sztuki, komunikacji i codzienności.
Teozofia w Polsce była czymś więcej niż ruchem ezoterycznym – stanowiła próbę stworzenia nowoczesnej duchowości, łączącej mistykę z praktyką, a poszukiwanie sensu z ideą służby i braterstwa. Książka odkrywa zapomniany świat polskich teozofów – artystów, intelektualistów i reformatorów życia codziennego, którzy na początku XX wieku tworzyli wspólnoty, organizowali wykłady, prowadzili działalność wydawniczą i społeczną. Ich wizja duchowości obejmowała nie tylko przekonania dotyczące niedostrzegalnych gołym okiem warstw rzeczywistości, ale również edukację, wegetarianizm, prawa kobiet, sztukę czy medycynę naturalną. Na podstawie rozproszonych archiwaliów i publikacji autorka rekonstruuje dzieje ruchu teozoficznego w Polsce – od pierwszych salonów okultystycznych i inicjatyw artystycznych po Polskie Towarzystwo Teozoficzne. To opowieść o zapomnianym wymiarze modernizmu, w którym duchowe poszukiwania łączyły się z projektami społecznymi, a ezoteryzm stawał się narzędziem przemiany rzeczywistości.
Celem niniejszej monografii jest analiza muzyki jako tworzywa diagnostycznego i terapeutycznego w procesie leczenia. W improwizacjach klinicznych zwraca się uwagę na wzory, gesty muzyczne, które mogą być markerami diagnostycznymi zaburzeń komunikacji, nastroju, napędu czy tożsamości. Elżbieta Galińska opracowała założenia i metodykę muzykoterapii zaburzeń psychicznych - zwłaszcza nerwicowych, odżywiania i osobowości - z wykorzystaniem metody Portretu Muzycznego, uznanej w 2021 roku przez World Federation of Music Therapy za oryginalny model muzykoterapii. W książce przytacza badania z zastosowaniem Inwentarza Osobowości BFI oraz własnego Muzycznego Testu Tożsamości (wystandaryzowanego przez psycholog Marię Dymnikową). Dokonuje też przeglądu koncepcji teoretycznych i wyników badań medycznych i psychologiczno-muzycznych.To "podręcznik" muzykoterapii przedstawiający różne teoretyczne podstawy metody Portretu Muzycznego, źródło wiedzy o oddziaływaniach muzykoterapeutycznych i narzędziach pomiaru zachowań w procesie muzykoterapii i ich korelatów osobowościowych. Elżbieta Galińska jest pionierką stosowania muzykoterapii w kompleksowym leczeniu zaburzeń zdrowia psychicznego. To również niezwykle twórcza osoba, doskonaląca elementy praktyki muzykoterapeutycznej, a także znakomity analityk i ekspert w tej dziedzinie wiedzy. Książka stanowi znaczący wkład w rozwój naukowy i kliniczny muzykoterapii.Z recenzji prof. dr. hab. Jana Czesława CzabałyElżbieta Galińska - dr muzykoterapii i psychologii osobowości (UW), kierownik Pracowni Muzykoterapii (przez 48 lat) i adiunkt w Klinice Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, psychomuzykolog, pionier muzykoterapii (klinicysta, trener, superwizor, członek Krajowej Rady Muzykoterapii), psychoterapeuta certyfikowany przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (SNP PTP), terapeuta i trener psychodramy, somatoterapeuta. W latach 1985-2015 przewodniczyła grupie roboczej Muzykoterapia, którą utworzyła w SNP PTP. Od 1992 roku wydawała pierwsze w Polsce czasopismo dotyczące muzykoterapii. Była wieloletnią przedstawicielką Polski w European Committee for Music Therapy oraz w programie badawczym UNESCO "Arts in Hospital". Od 2010 roku adiunkt w Akademii Muzycznej w Łodzi. Kieruje studiami licencjackimi z muzykoterapii w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego; współpracuje z Universit Paris Descartes. Jest autorką ponad 120 publikacji naukowych polskich i zagranicznych z zakresu historii, teorii, metod i badań muzykoterapii, psychodramy oraz prac interdyscyplinarnych. Kształci lekarzy i psychologów ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty SNP PTP, prowadzi szkolenia z muzykoterapii klinicznej i psychodramy.
Fundament rozwoju terapeutycznegoSuperwizja to znacznie więcej niż kontrola - jest żywą, relacyjną formą edukacji, która chroni przed wypaleniem zawodowym i wspiera całościowy rozwój terapeuty. Stanowi bezpieczną przestrzeń do eksploracji własnych reakcji i ograniczeń, w której można bez lęku przed oceną mówić o trudnościach pojawiających się w pracy z pacjentem. Nancy McWilliams ukazuje superwizję jako niezbędny filar praktyki klinicznej każdego specjalisty.Autorka, światowej sławy terapeutka i badaczka, wytycza kluczowe obszary superwizji, proponuje monitorowanie psychologicznych parametrów życiowych - takich jak bezpieczeństwo w przywiązaniu, regulacja afektu czy mentalizacja - ułatwiające ocenę osiągnięć poznawczych i emocjonalnych pacjenta. Omawia przymierze superwizyjne, specyfikę pracy indywidualnej i grupowej oraz świadomy dobór interwencji. Książka uczy, jak kształtować wewnętrzny głos superwizyjny - zdolność do autorefleksji, otwartość na konsultację i dalszy rozwój. Perspektywa McWilliams zakłada dialog między nurtami oraz interdyscyplinarność; łączy tradycję psychoanalityczną z następującymi podejściami: humanistycznym, Gestalt, integracyjnym i systemowym.Ten kompleksowy podręcznik będzie wsparciem nie tylko podczas superwizji, lecz także w pracy terapeutycznej. Pomoże widzieć więcej, decydować mądrzej i chronić siebie oraz pacjenta.Autorka w wyczerpujący sposób omawia ważne zagadnienia związane z prowadzeniem superwizji, włącznie z kontekstem historycznym i etycznym. Nancy McWilliams nie redukuje superwizji do nauczania procedur i technik, ale traktuje ją znacznie szerzej - jako ważny aspekt rozwoju zawodowego.Piotr Miszewski, prezes Polskiego Towarzystwa Psychoterapii PsychodynamicznejLektura obowiązkowa dla wszystkich specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Najbardziej wartościowa książka z dziedziny superwizji psychoanalitycznej, jaką kiedykolwiek czytałem. McWilliams jest mistrzynią w przekazywaniu wiedzy. Mam wrażenie, że przeczytała i dogłębnie opanowała wszystkie źródła dotyczące superwizji psychoanalitycznej. Nie popadając w protekcjonalny ton, prezentuje skomplikowane koncepcje i sprawia, że stają się one niezwykle interesujące zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych terapeutów. Ta książka to prawdziwa perełka - nie sposób jej przeoczyć!Glen O. Gabbard, MD, profesor psychiatrii, Baylor College of Medicine, HoustonNancy McWilliams, PhD, wykłada w Graduate School of Applied and Professional Psychology na Uniwersytecie Rutgersa. Pełniła funkcję przewodniczącej Towarzystwa Psychoanalizy i Psychologii Psychoanalitycznej APA. Zasiada w radzie redakcyjnej czasopisma "Psychoanalytic Psychology". Laureatka między innymi Nagrody Gradiva, Stypendium Goethego, Nagrody im. Rosalee Weiss oraz Nagrody im. Jamesa Laughlina. Honorowa członkini Amerykańskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, Instytutu Psychoterapii Psychoanalitycznej w Turynie oraz warszawskiego Naukowego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Jej publikacje zostały przełożone na dwadzieścia języków. Jest między innymi autorką książki Opracowanie przypadku w psychoanalizie (WUJ, 2012) oraz współredaktorką publikacji PDM-2. Podręcznik diagnozy psychodynamicznej. T. 1-3 (WUJ, 2019-2020).
Monografia Sektor niepublicznych uczelni wyższych w Polsce. Dynamika zmian i perspektywy rozwoju autorstwa dra hab. Marcina Geryka, prof. UJ, stanowi szczegółową analizę sektora uczelni niepublicznych w Polsce w latach 2015–2025. Autor prezentuje wyniki pogłębionych badań, obejmujących aspekty demograficzne, ekonomiczne i prawne, które znacząco wpłynęły na funkcjonowanie i rozwój tych instytucji. Publikacja identyfikuje główne wyzwania stojące przed sektorem oraz proponuje strategiczne rekomendacje, które mogą pomóc uczelniom niepublicznym dostosować się do dynamicznych warunków rynkowych. Ważną część pracy stanowi analiza wpływu kryzysu demograficznego oraz pandemii COVID-19 na zarządzanie niepublicznymi szkołami wyższymi i ich przyszłość. W książce poruszono także zagadnienia społecznej odpowiedzialności uczelni oraz znaczenie wdrażania innowacyjnych technologii edukacyjnych. Dzięki praktycznemu i akademickiemu doświadczeniu autora publikacja jest cennym źródłem wiedzy dla osób zarządzających uczelniami, decydentów politycznych, badaczy sektora edukacji wyższej oraz wszystkich zainteresowanych współczesnymi wyzwaniami w edukacji. Marcin Geryk – doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, ekspert w zakresie zarządzania w szkolnictwie wyższym. Od ponad 25 lat łączy refleksję akademicką z praktyką zarządzania w edukacji i gospodarce. Założyciel i kanclerz dwóch uczelni niepublicznych, dydaktyk z wieloletnim doświadczeniem akademickim, kierownik licznych projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej oraz autor programów wspierających rozwój kompetencji studentów, wdrażanie nowoczesnych technologii w dydaktyce i zwiększanie dostępności edukacji. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad sto publikacji poświęconych zarządzaniu w szkolnictwie wyższym, społecznej odpowiedzialności uczelni i innowacjom w edukacji. Autor książek Rynek uczelni niepublicznych w Polsce (2007) oraz Społeczna odpowiedzialność uczelni (2012). Kierował wieloletnimi projektami badawczymi, w tym Społeczna odpowiedzialność uczelni w percepcji interesariuszy (2007–2010) oraz longitudinalnym badaniem Ginący sektor. Uczelnie niepubliczne w Polsce (2015–2025).
Studium niniejsze poświęcone literackiej twórczości Zygmunta Haupta jest jednocześnie przewodnikiem po psychoanalitycznej teorii podmiotowości i reprezentacji. Przedstawia jedną z przygód nowoczesności, mierzącej się z kryzysem tożsamości i przedstawienia. Zestawia artystyczny język literacki z dyskursami krytycznymi, aby ukazać ich antropologiczną bliskość. Zygmunt Haupt w perspektywie tej ukazany zostaje jako twórca pokrewny takim myślicielom współczesności, jak Sigmund Freud, Jacques Lacan czy Jacques Derrida. Okazuje się jednocześnie ważnym twórcą polskiej literatury dwudziestowiecznej obok takich pisarzy i artystów, jak Witold Gombrowicz i Tadeusz Kantor. Aktualność jego dzieła nie wyczerpuje się w jego epokowości, wnosi bowiem istotny wkład do namysłu nad naszą własną, późną nowoczesnością. Nie jest to typowa monografia, nie wikła się w dociekania autobiograficzne, nie posługuje się hermeneutyczną metodą odkrywania sensu. Podejmuje natomiast z dziełem Haupta dialog, ukazując je w różnym świetle tak, aby wydobyć jego własny blask i barwę. Poddaje teksty Haupta wnikliwej lekturze, aby odkryć pisarza erudycyjnego, zaskakującego i odważnego. „Hauptologia mocno już okrzepła, ma swoje widoki na przyszłość i w tej sytuacji pojawienie się oryginalnej, wytyczającej nowe ścieżki analityczno-interpretacyjne pracy Michała Zająca jest niezwykle cenne i potrzebne. Nade wszystko jednak mamy w tym wypadku do czynienia z dokonaniem badawczo dojrzałym, myślowo samodzielnym, trafnie i nowatorsko ugruntowanym metodologicznie. Dzięki temu książka ma ogromną szansę na silne, wyraziste zaistnienie nie tylko na polu dokonań w obrębie dyscyplin literaturoznawstwa i polonistyki, ale w ogóle w strefie całej polskiej humanistyki. Będzie to możliwe za sprawą bardzo umiejętnie dobranych przez Autora kontekstów i narzędzi humanistycznych (przede wszystkim w obrębie literaturoznawstwa, filozofii i psychoanalizy), dalej zaś dzięki ich twórczemu i pełnemu inwencji wykorzystaniu w toku nieszablonowo skomponowanego wywodu". Z recenzji dra hab. Jerzego Borowczyka, prof. UAM Michał Zając – literaturoznawca, polonista, asystent w Katedrze Kultury Literackiej Pogranicza na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują teorię literatury, psychoanalizę, studia pograniczne i postzależnościowe. Publikował między innymi w „Ruchu Literackim”, „Tematach i Kontekstach”, „Forum Poetyki”, a także w tomach zbiorowych.
Monografia poświęcona polskiemu życiu teatralnemu we Lwowie w latach 1939-1946 jest opowieścią o jednym z najbardziej dramatycznych okresów w historii miasta i jego kultury, w którym sztuka sceniczna została uwikłana w burzliwe dzieje II wojny światowej. Autorowi chodziło nie tylko o faktograficzną precyzję i rekonstrukcję artystycznych przedsięwzięć, lecz także o próbę ukazania ludzi stojących za tym teatrem: twórców i wykonawców, którym przyszło działać w realiach wojny i okupacji. To historia ich ambicji i nadziei, lęków i rozczarowań, heroicznych postaw, ale też dramatycznych kompromisów i upadków moralnych, które z dzisiejszej perspektywy wymykają się jednoznacznej ocenie.Książka ukazuje zmieniające się oblicze lwowskiego życia teatralnego w okresie dwóch okupacji sowieckich oraz okupacji niemieckiej, kiedy polskie sceny podlegały zakazowi działalności. Przedstawione zostały rozmaite formy aktywności teatralnej - od scen zawodowych po amatorskie, od teatru dramatycznego po rewiowy, zarówno te działające oficjalnie, jak i te ukryte w podziemiu.Piotr Horbatowski - dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, w pracy naukowej koncentruje się na badaniu dziejów aktywności teatralnej Polaków poza granicami kraju, ze szczególnym uwzględnieniem Wschodu i Dalekiego Wschodu. Jest autorem dwóch książek poświęconych polskiemu życiu teatralnemu w Kijowie w latach 1905-1918 (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009) i 1918-1938 (Oficyna Naukowa, 1999). W roku 2025 opublikowana została jego monografia Theatre in the Face of War. Polish-Ukrainian theatrical ties after Russian invasion in 2014 (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego). Interesują go innowacyjne, niekonwencjonalne metody dydaktyczne. Jest autorem metody nauczania języka i kultury polskiej przez teatr. Pracował jako Visiting Professor na uczelniach w USA, Japonii, Korei Południowej i Chinach. W latach 2005-2009 oraz 2011-2012 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Języka i Kultury Polskiej UJ. W latach 2012-2016 był dyrektorem Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie UJ. Od roku 2021 jest dyrektorem Instytutu Glottodydaktyki Polonistycznej UJ.Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edu- kacji i Nauki pod nazwą "Nauka dla Społeczeństwa", nr projektu NdS/538503/2022/2022, kwota dofinansowania 395 922,69 zł, całkowita wartość projektu 395 922,69 zł
Teatr w obliczu wojny to pierwsza publikacja, która łączy doświadczenia artystów z czasów II wojny światowej i współczesnej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Autorzy analizują, jak teatr funkcjonował pod okupacją sowiecką i jak odpowiada dziś na brutalną agresję Rosji. Książka prezentuje, w jaki sposób scena staje się miejscem oporu, pamięci i solidarności w obliczu przemocy i ideologicznego zniewolenia. Opisuje zmagania artystów ze Lwowa, Wilna i Białegostoku z narzuconą propagandą oraz dramatyczne wybory twórców w czasach terroru. W części współczesnej przedstawia siłę ukraińskiego teatru jako przestrzeni terapii, edukacji i walki o tożsamość. Pokazuje reakcję polskich środowisk na wojnę u sąsiada – współpracę, gesty solidarności i nowy język sceniczny. To książka o sztuce, która nie milknie w obliczu zbrodni, i o ludziach, którzy mimo represji budują wspólnotę. Dla czytelników zainteresowanych kulturą, historią i życiem w czasach kryzysu – lektura obowiązkowa. Niczym w zwierciadle przeglądają się w monografii dwie epoki, trzy nacje, trzy narody uwikłane w konflikt z rosyjskim agresorem, rzutujący na tryb pracy teatrów i postawy związanych z nimi artystów. Autorzy zgromadzonych tu tekstów – badacze z Polski, Ukrainy i Litwy – prezentując udokumentowaną źródłami historycznymi refleksję nad mało znanymi (albo odległymi w czasie, bo przypadającymi na lata 1939–1945, albo niedawnymi, rozgrywającymi się na naszych oczach) wydarzeniami zogniskowanymi na teatrze, budują swoistego rodzaju dialog kulturowy między sąsiednimi krajami, które ujęte w sieć historycznych rozliczeń w obliczu wojny mogą odkryć wspólnotę doświadczeń. Z recenzji dr hab. Doroty Fox, prof. UŚ Dr hab. Piotr Horbatowski w pracy naukowej koncentruje się na badaniu dziejów aktywności teatralnej Polaków poza granicami kraju, ze szczególnym uwzględnieniem terenów Wschodu i Dalekiego Wschodu. Jest autorem monografii poświęconych polskiemu życiu teatralnemu w Ukrainie. Na gruncie glottodydaktyki interesują go innowacyjne, niekonwencjonalne metody nauczania. Jest autorem metody nauczania języka polskiego przez teatr, jak również wykorzystania redakcji gazety studenckiej do nauczania języka i kultury polskiej. Pracował za granicą w charakterze Visiting Professor w: University of Connecticut, Central Connecticut State University, Indiana University (USA), Tokyo University of Foreign Studies (Japonia), Hankuk University of Foreign Studies (Korea Południowa), Guangdong University of Foreign Studies (Chiny). W latach 2005-2009 oraz 2011 – 2012 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Języka i Kultury Polskiej UJ. W latach 2012 – 2016 był dyrektorem Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie UJ. Od roku 2021 jest dyrektorem Instytutu Glottodydaktyki Polonistycznej UJ. Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą „Nauka dla Społeczeństwa”, nr projektu NdS/538503/2022/2022, kwota dofinansowania 395 922,69 zł. Publikacja powstała jako rezultat Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Teatr w obliczu wojny – życie teatralne we Lwowie, Białymstoku i Wilnie w czasie II wojny światowej”.
Etyczne wyzwania współczesnej medycyny należy postrzegać w perspektywie historycznego rozwoju norm oraz ze świadomością ich kontekstualnych powiązań. Geneza tych norm sięga starożytności i w dzisiejszej dyskusji nad etyką w medycynie trzeba uwzględniać ów kontekst. Temu między innymi służy niniejszy zbiór. Aby unaocznić wzajemne relacje elementów ukazanego w książce procesu rozwoju medycyny, przyjęto szeroką perspektywę czasową – od wczesnych cywilizacji wysokorozwiniętych po Bizancjum. W każdym rozdziale znajduje się krótkie wprowadzenie do epoki lub tematu wraz z odesłaniami do tekstów źródłowych, które są drukowane w jego drugiej części. Źródła te, zaprezentowane w języku oryginalnym i w tłumaczeniu na język polski, obejmują świadectwa ukazujące zarówno historię idei, ważne tradycje myślowe, jak i praktykę życia codziennego. W pracy zamieszczono także materiał ilustracyjny, podkreślający znaczenie kultury materialnej w badaniach nad starożytnością. Florian Steger jest profesorem historii, teorii i etyki medycyny, kieruje instytutem o tej samej nazwie na Uniwersytecie w Ulm. Przekład z języka niemieckiego: Marzanna Łągiewska Przekład z języka starogreckiego: Jan Skarbek-Kazanecki Przekład z języka greckiego: Aneta Tylak Przekład z języka łacińskiego: Sylwia Krukowska Przekład zapisów pisma klinowego: Sara Manasterska Przekład egipskich papirusów medycznych: Filip Taterka Przekład tekstu koptyjskiego: Grzegorz Ochała
Pojęcie wolności nieprzerwanie powraca w filozoficznych debatach – właśnie dlatego, że dotyka najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Choć niezwykle nośne i atrakcyjne, jest zarazem wieloznaczne i doczekało się licznych historycznych artykulacji. Autorzy książki wyróżniają trzy zasadnicze typy wolności: wolność wewnętrzną (pozytywną) – rozumianą jako panowanie nad sobą, wolność zewnętrzną (negatywną) – oznaczającą brak zewnętrznych ograniczeń dla realizacji pragnień człowieka, oraz wolność polityczną – traktowaną jako prawo do uczestniczenia w życiu wspólnoty politycznej. Analizują je w kontekście filozoficznym i historycznym oraz w odniesieniu do barier, które utrudniają ich pełne urzeczywistnienie w warunkach współczesności. Trzy oblicza wolności nie muszą – i nie powinny – być ze sobą w konflikcie. Gdy nie zostają jednostronnie zabsolutyzowane, mogą tworzyć spójną strukturę pełnej wolności. Źródłem napięć między nimi nie jest bowiem ich wewnętrzna sprzeczność, lecz brak otwartości na wartość, jaką wyraża określony aspekt wolności. Wojciech Załuski- prof. dr hab., filozof i prawnik, pracuje na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne zainteresowania badawcze to filozofia moralna, filozofia religii i filozofia nauki. Autor kilkunastu książek, m.in. Etyczne aspekty doświadczenia czasu (WUJ) oraz Law and Evil: The Evolutionary Perspective (Edward Elgar Publishing). Katarzyna Eliasz – doktor filozofii i doktor nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na filozofii politycznej i filozofii prawa. Autorka publikacji w wydawnictwach naukowych, takich jak Franz Steiner Verlag, Edward Elgar Publishing czy Taylor & Francis. Wojciech Ciszewski – dr hab. nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną oraz filozofię moralną. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książek Zasada neutralności światopoglądowej państwa (Księgarnia Akademicka) oraz Rozum i demokracja. Wprowadzenie do koncepcji rozumu publicznego Johna Rawlsa (WUJ)
TERAPEUTYCZNA MOC PISANIA
Jeżeli wychowywaliście się w emocjonalnie niestabilnym domu, możecie zmagać się z niskim poczuciem własnej wartości, samotnością lub nadmiernym samokrytycyzmem. Dzięki poprzednim książkom Lindsay C. Gibson już wiecie, jacy są wasi niedojrzali emocjonalnie rodzice i jak uwolnić się spod ich wpływu.
Nadszedł czas, by skupić się na sobie i swoim rozwoju. Ten praktyczny dziennik z ćwiczeniami pomoże ci w tym procesie. Regularnie pisząc o swoich emocjach i potrzebach, zyskasz głębszy wgląd w siebie, rozpoznasz kierujące tobą przekonania oraz stworzysz więź ze swoim prawdziwym "ja". Autorka z empatią pokazuje sposoby na przeformułowywanie krytycznych myśli oraz uczy rozpoznawania własnych granic i budowania zdrowych relacji, na które zasługujesz.
Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców. Dziennik terapeutyczny z ćwiczeniami to sprawdzone narzędzie, które wykorzystasz na drodze do wewnętrznej przemiany.
Ogromnie cenię książki Lindsay C. Gibson o niedojrzałych emocjonalnie i o tym, jak wyzwolić się spod ich wpływu. Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że odmieniły moje życie. Dziennik z ćwiczeniami jest świetnym uzupełnieniem serii, bo pozwala nie tylko utrwalić zdobytą wiedzę, ale też ją ucieleśnić. Przy okazji dostarcza sporo materiału do refleksji. Utkwiło mi w pamięci zwłaszcza jedno zdanie: "Niewystępowanie w obronie swoich racji nie jest oznaką słabości - jest oznaką zastraszenia".
Joanna Olekszyk, redaktorka naczelna "Zwierciadła"
Kiedy otaczają nas niedojrzali emocjonalnie ludzie, często przyswajamy ich oceny i komentarze jako głos własnego wewnętrznego krytyka. Dzięki pracy z tym dziennikiem dowiesz się, jak uodpornić się na raniące słowa niedojrzałej emocjonalnie osoby, jak wyznaczać granice jej dążeniu do przejęcia kontroli nad tobą, a także jak uczynić z wewnętrznego krytyka swojego sprzymierzeńca, budując zaufanie do siebie i do własnej intuicji.
Meagen Gibson, główna specjalistka ds. zarządzania treścią w Conscious Life i współorganizatorka Trauma Super Conference
Lindsay C. Gibson, PsyD, psycholożka kliniczna specjalizująca się w psychoterapii indywidualnej oraz treningu interpersonalnym. Autorka między innymi Dorosłych dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców (WUJ, 2018), Jak wyzwolić się spod wpływu niedojrzałych emocjonalnie rodziców (WUJ, 2020) i Niedojrzałych emocjonalnie (WUJ, 2024).
Tom pierwszy czterotomowej edycji Utworów wybranych Mykoły Chwylowego otwierają dwa zbiory poetyckie Młodość i Symfonie przedświtu, dwa poematy (W elektryczny wiek, Poemat mojej siostry), wiersze rozproszone oraz pierwsze teksty programowe. Całość uzupełniają szkice biograficzne oraz kalendarium życia i twórczości, które pozwalają zobaczyć pisarza na tle dramatycznej historii ukraińskiej kultury XX wieku.W wyobraźni rodzimych czytelników Chwylowy pozostaje przede wszystkim wybitnym prozaikiem i mistrzem krótkiej formy, twórcą oryginalnego stylu łączącego liryczno-romantyczną i impresjonistyczną poetykę z ostrą diagnozą polityczno-społeczną. Jest także ofiarą nienawiści Stalina i stalinowskich czystek - jego demonstracyjne samobójstwo w charkowskim domu "Słowo" w maju 1933 roku stało się symbolem unicestwienia ukraińskiej elity intelektualnej.Nie ulega wątpliwości, że dorobek literacki i publicystyczny autora Słonek stanowi jedno z najistotniejszych osiągnięć literatury ukraińskiej XX wieku - zarówno pod względem podejmowanej tematyki i różnorodności poszukiwań artystycznych, jak i bogactwa stylistycznego i gatunkowego. Jednocześnie jest to twórczość zupełnie nieznana polskiemu czytelnikowi. Niniejszy tom otwiera pierwszą w języku polskim prezentację dzieł Mykoły Chwylowego."Po raz pierwszy w języku polskim wydano utwory jednego z największych intelektualistów ukraińskich lat 20. i 30. XX wieku Mykoły Chwylowego, () pisarza, ideologa, założyciela wielu pism literackich, inicjatora najważniejszej dyskusji literackiej z lat 1925-1928 na temat przetrwania ukraińskiego narodu, jego kultury i literatury"."Prezentacja twórczości Mykoły Chwylowego w polskim przekładzie pozwoli na wypracowanie narzędzi interpretacyjnych i - co jest szczególnie istotne - na nowe odczytanie modernistyczno- -awangardowe kultury ukraińskiej".Z recenzji prof. Walentyny SobolMykoła Chwylowy(1893-1933) zajmuje kluczowe miejsce w literaturze ukraińskiej pierwszej połowy XX wieku - jego dziesięcioletnia aktywność literacka dorównuje całej epoce. Autor najważniejszych tekstów lat 20., porównywany z Gogolem, Dostojewskim i Nietzschem, był zarazem jednym z głównych ideologów "rozstrzelanego odrodzenia" oraz spiritus movens ukraińskiego odrodzenia narodowo-kulturowegoPraca naukowa finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyzszego pod nazwa "Narodowy Program Rozwoju Humanistyki" w latach 2018-2022 w ramach programu Uniwersalia, nr projektu 22H17032585.Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim.
Monografia Łukasza Tischnera pokazuje, jak literatura polska XX i XXI wieku odpowiadała na niepokoje związane z „odczarowaniem”: kryzysem tradycyjnych światopoglądów religijnych oraz dominacją naturalistycznej wizji człowieka i wszechświata. Patronuje jej Charles Taylor, autor monumentalnego studium A Secular Age. Tytułowe „otchłań” i „blask” wyznaczają dwa bieguny relacji ze światem – przerażenia i głębokiej z nim jedności. Owe metafory mają chronić przed łatwą racjonalizacją lub konfesyjnymi etykietkami – prowadzą w głąb cieleśnie odczutej wizji siebie i świata. Bohaterami książki są najważniejsi pisarze ostatniego stulecia, między innymi Stanisław Barańczak, Witold Gombrowicz, Stanisław Lem, Czesław Miłosz, Józef Wittlin i Adam Zagajewski. W tym różnorodnym gronie znajdują się ludzie religijni, sceptyczni i odrzucający jakikolwiek światopogląd teistyczny. Mimo wspomnianych różnic łączy ich doświadczenie „otchłani”, które uniemożliwiało zyskanie poczucia ufnego pojednania ze światem jako przestrzenią sensu lub czyniło je nietrwałym. Łukasz Tischner należy do najwybitniejszych badaczy współczesnej literatury uwzględniających jej wymiary etyczne i religijne. Waga jego nowej książki wydaje się podwójna. Po pierwsze, jest znakomitą prezentacją i podsumowaniem jego drogi badawczej. Swoje studia prowadzi on w postawie krytycznej wobec „duchowej lobotomii” kultury świeckiej, lecz z jednoczesnym głębokim rozumieniem, na czym ta świeckość polega. Ale warto też zwrócić uwagę na jeszcze inny rodzaj wagi tej książki. Ta znakomita antropologia religijnego wymiaru literatury nie byłaby możliwa bez mistrzowskiego poziomu sztuki interpretacji. Monografia Łukasza Tischnera będzie znaczącym wydarzeniem na polu publikacji naukowych nie tylko w dziedzinie literaturoznawstwa, ale także w przestrzeni szeroko rozumianych badań nad współczesną kulturą. Prof. dr hab. Andrzej Tyszczyk Książka prezentuje wyniki wieloletnich badań Łukasza Tischnera, których szeroki zakres dałoby się określić jako problemy związków literatury i religii/etyki. Objętościowo imponująca, nie jest jednak rozwlekła, nie nuży, wręcz przeciwnie: w każdym rozdziale pojawia się kolejny istotny wątek i nowy, często niespodziewany wcześniej aspekt zagadnienia. Monografia ta ma szansę stać się pozycją bardzo ważną dla przyszłych badaczy relacji literatury i religii, a także dla wszystkich komparatystów. Ze względu na walory poznawcze i przystępny styl Autora proponowane interpretacje dzieł Wittlina, Miłosza, Zagajewskiego, Gombrowicza i Lema będą też inspirujące dla osób zajmujących się dziełami tych twórców. Otchłań i blask stanie się zapewne lekturą o zasięgu wykraczającym poza wąskie grono specjalistów. Dr hab. prof. UAM Katarzyna Szewczyk-Haake Łukasz Tischner, dr hab., prof. UJ, ur. 1968, historyk literatury, publicysta, redaktor naczelny „Kontekstów Kultury”, kierownik Katedry Historii Literatury Polskiej XX Wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Opublikował dwie książki o Czesławie Miłoszu: Sekrety manichejskich trucizn. Miłosz wobec zła (Znak, 2001; jej poszerzona wersja anglojęzyczna to: Miłosz and the Problem of Evil, Northwestern University Press, 2015) i Miłosz w krainie odczarowanej (słowo/obraz terytoria, 2011), oraz jedną o Witoldzie Gombrowiczu: Gombrowicza milczenie o Bogu (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013). Był kierownikiem międzynarodowego grantu dotyczącego związków literatury (zwłaszcza polskiej) i religii, którego owocem jest dwutomowa monografia Literatura a religia – wyzwania epoki świeckiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2020). W swych badaniach, inspirowanych myślą Charlesa Taylora, skupia się na tym, co łączy literaturę z filozofią i religią. Chętnie powraca do ulubionych pisarzy: Miłosza, Gombrowicza i Wittlina. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób.Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universitt der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: "Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec". W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008).Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego "Bratniak"
Każdy człowiek jest w pewnym sensie stworzony ze słów i zarazem żyje w słowach. Słowami wyraża siebie i poprzez słowa doznaje drugiego człowieka. Rzadko kiedy bywa obojętny na słowa innych ludzi. Słowo potwierdza pewność własnego istnienia. Może też stać się przyczyną zaistnienia czegoś. Wzywa do czynu. Wywołuje działanie, utrzymuje jego kontinuum i ostatecznie je zamyka. Spaja ludzi albo ich dzieli. Słowo również leczy lub powoduje dezintegrację w człowieku. Przyczynia się do promocji zdrowia publicznego albo jego zrujnowania. Książka próbuje przybliżyć kwestię niektórych związków słowa ze zdrowiem z perspektywy filozoficzno-retorycznej. Niemniej publikacja ta nie pretenduje do miana pozycji w pełni wyczerpującej poruszane w niej zagadnienia. Można nawet rzec, że stanowi zaledwie ich szkic. Jednakże nawet w tej postaci dostarcza istotnych danych, zachęca do wymiany myśli oraz dalszych interdyscyplinarnych dociekań.Książka Zygmunta Pucko pokazuje różnorodne uwikłania słowa, jego specyficzne użycie (retoryczne) oraz skutki tego użycia w obszarze życia społecznego i zdrowia obu stron komunikacji - nadawcy i odbiorcy. Już te walory czynią z niej pozycję ważną i przydatną. Autor objął refleksją rozległy obszar związany z rolą słowa w zakresie szeroko rozumianego zdrowia. Nie znam publikacji o podobnym zakresie. Owszem, pojawiają się tytuły poruszające zbliżone zagadnienia w izolacji (jak na przykład język protestów kobiet, język w dobie pandemii), ale w pracy Pucki zaletą jest to, że owe problemy są oświetlone z określonego punktu widzenia i wzajemnie się uzupełniają, tworząc nową jakość. Jako dzieło interdyscyplinarne, książka stanie się ciekawym uzupełnieniem istniejących badań dotyczących roli słowa w komunikacji widzianej z perspektywy zdrowia.Z recenzji dr hab. Magdaleny Hawrysz, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoZygmunt Pucko, dr hab., filozof i retor, pracuje w Katedrze Bioetyki i Psychologii Zdrowia, Wydziału Nauk o Zdrowiu UJCM. Specjalizuje się w zakresie etyki troski, retoryk zdrowia, filozofii medycyny, tanatologii. Autor kilku książek, m.in. O wartościach w sztuce leczenia (2002), Czy cierpienie ma sens. Teodycea wobec bólu i cierpienia (2004), Zrozumieć utratę. Magna quaestio w obliczu żałoby (2011), Idea troski w pielęgniarstwie inspirowana myślą filozoficzną (2014), Wybrane motywy pielęgniarki w literaturze. Szkice filozoficzne (2016), O utracie. Szkice filozoficzne (2021). Pomysłodawca i samodzielny realizator naukowych projektów, takich jak Fenomen cierpienia i bólu w perspektywie transkulturowej, Etyka troski w opiece paliatywnej i osób umierających, Filozofia mowy i jej terapeutyczne implikacje, Zasada stosowności retorycznej w sporze zwolenników szczepień z ich przeciwnikami podczas pandemii. Admirator kultury żywego słowa, wielbiciel niezależnej myśli, miłośnik koni, pasjonat baletu, entuzjasta jogi oraz czciciel piękna ogrodów.
Komparatystyka literacka. Paradygmaty i praktyki badawcze to wieloautorska monografia dotycząca kluczowych problemów współczesnej komparatystyki literackiej w jej wymiarach dyscyplinarnym, teoretycznym i praktyczno-interpretacyjnym. Monografia zawiera artykuły naukowe autorstwa najważniejszych współczesnych polskich badaczy i badaczek działających na polu komparatystyki literackiej. Artykuły w niej zebrane dotyczą takich zagadnień, jak: wyzwania stojące przed komparatystyką jako dyscypliną akademicką, związki między komparatystyką literacką a historią literatury, relacje komparatystyki literackiej z przekładoznawstwem, badania interdyscyplinarne i transdyscyplinarne w obszarze komparatystyki literackiej i kulturowej, czy wreszcie rola komparatystyki literackiej w badaniach nad literaturą polską. Ideą publikacji jest ukazanie komparatystyki w działaniu, w najróżniejszych jej odmianach, a także zaprezentowanie najnowszych efektów zastosowania metod komparatystycznych w praktyce badawczej Tom stanowi pokłosie Krakowskiego Forum Komparatystycznego, które odbyło się na Uniwersytecie Jagiellońskim w dniach 13–15 listopada 2024 roku. Jest szczegółowym przeglądem stanu tej dyscypliny w Polsce. Przynosi wgląd w jej przeszłość, wskazuje najważniejsze obszary badawcze i perspektywy rozwoju. Zadowoli osoby szukające zarówno refleksji teoretycznej, jak i inspirujących case studies. Od wielu lat nie ukazała się w Polsce praca poświęcona komparatystyce o tak przeglądowym charakterze. Z recenzji dr hab. Emilii Kledzik Książka niewątpliwie stanie się ważnym punktem odniesienia dla badaczy i badaczek komparatystyki w Polsce. Można ją potraktować jako swoisty raport ze stanu badań porównawczych, bardzo ciekawy i pouczający. Zawarte w niej artykuły tworzą urozmaiconą, skomplikowaną, wielowątkową komparatystyczną opowieść. Z recenzji dr. hab. Macieja Junkierta, prof. UAM KAROLINA GÓRNIAK-PRASNAL Dr nauk humanistycznych, literaturoznawczyni, komparatystka, redaktorka. Adiunktka w Katedrze Komparatystyki Literackiej na Wydziale Polonistyki UJ i członkini redakcji czasopisma „Wielogłos”. Autorka dwóch monografii: Otwieranie wszechświata. Polska powojenna awangarda poetycka: Tymoteusz Karpowicz i Krystyna Miłobędzka (2022) oraz Dwudziestowieczna poezja polska w kontekście anglo-amerykańskiego modernizmu. Słoje zadrzewne Tymoteusza Karpowicza i The Pisan Cantos Ezry Pounda (2016). Interesuje się XX- i XXI-wieczną poezją polsko- i anglojęzyczną, historią modernizmu i awangardy oraz intermedialnością. JAKUB CZERNIK Adiunkt w Katedrze Komparatystyki Literackiej Wydziału Polonistyki UJ, członek redakcji czasopisma „Wielogłos”. Visiting Professor w University of Rochester w latach 2018 i 2022. Tłumacz m.in. monografii autorstwa Isaiaha Berlina Idee polityczne w epoce romantyzmu. Ich rozwój i wpływ na myśl współczesną (2015). Zajmuje się komparatystyką literacką, współczesną anglojęzyczną literaturą światową, literaturą postkolonialną, badaniami nad przekładem i recepcją, historią idei. Autor monografii Między indywidualizmem a kolektywizmem. Jednostka i zbiorowość w literaturze romantycznej (2014) oraz rozdziałów w publikacjach wieloautorskich i artykułów w czasopismach. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Dzieci migranckie w przestrzeni szkolnej. Doświadczenia Polski i wybranych krajów Unii Europejskiej to niezwykle ważne, wręcz unikatowe, źródło wiedzy o sytuacji dzieci migranckich w polskim systemie edukacyjnym. Nigdy wcześniej nasz kraj nie doświadczał tego rodzaju sytuacji, dlatego ani rządzący, ani kadra nauczycielska czy pedagogiczna nie byli przygotowani na problemy, których przybywało wraz z rosnącą liczbą migrantów i migrantek osiedlających się w różnych częściach Polski. Potrzeba badań naukowych w tym zakresie była i jest w związku z tym ogromna. Książka nie tylko dostarcza wyjątkowej, pogłębionej wiedzy o uwarunkowaniach postrzegania polskiej szkoły przez cudzoziemskie dzieci oraz o najważniejszych problemach edukacji międzykulturowej z perspektywy profesjonalistów, ale także zawiera wiele wskazówek praktycznych, gotowych do wprowadzenia "od zaraz".Publikacja oferuje szczegółową analizę na temat funkcjonowania dzieci cudzoziemskich w polskich (i europejskich) szkołach, pokazując zarówno perspektywę dziecka-ucznia, jak i nauczyciela-profesjonalisty oraz asystenta kulturowego. Dostarcza wskazówek i zaleceń (szczegółowych i bardziej ogólnych) dotyczących możliwości wprowadzenia zmian w szkole, by uczynić ją bardziej przyjazną. W książce jest również mowa o konieczności prowadzenia systematycznych badań i monitorowania szkół, bo pomoc uczniom i uczennicom cudzoziemskim nadal i stale wymaga reorganizacji i doskonalenia pomimo podejmowanych w tym kierunku wielu działań. Dr hab. Maria Zielińska, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoKsiążka dofinansowana w ramach projektu CHILD-UP Children Hybrid Integration: Learning Dialogue as a Way of Upgrading Policies of Participation finansowanego przez Komisję Europejską (nr umowy 822400) w ramach programu Horyzont 2020 licencja (CC-BY-NC-ND) 4.0
Prawo w sztuce, sztuka w prawie to interdyscyplinarna publikacja ukazująca związki między prawem a sztuką. Powstała w ramach serii wydawniczej Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi efekt dwuletniego seminarium projektowego pod opieką prof. Jerzego Stelmacha.Książka jest owocem pracy jedenastu doktorantów specjalizujących się w różnych gałęziach prawa, którzy podjęli się analizy wybranych zagadnień prawnych związanych ze sztuką z perspektywy swoich dziedzin badawczych.Pierwsza część pracy koncentruje się na dogmatycznej analizie regulacji dotyczących tworzenia i obrotu dziełami sztuki ("sztuka w prawie") i dostarcza szczegółowych informacji przydatnych w praktyce prawniczej. Druga część obejmuje zaś refleksję nad prawem z metaperspektywy. Ukazuje je jako intelektualny wytwór ludzkiego umysłu i analizuje jego formułowanie oraz interpretację jako proces twórczy ("prawo w sztuce").Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Źródła do dziejów wychowania patriotycznego Polaków w XX wieku to pięciotomowy zbiór różnorodnych tekstów, które łączy głębokie przekonanie ich autorów o zasadności wychowania patriotycznego oraz potrzebie doskonalenia postaw współczesnych Polaków wobec suwerenności własnej ojczyzny. Są wśród nich artykuły, przedmowy, przemówienia, odczyty, listy, wiersze, ulotki, pocztówki - tworzone przez przedstawicieli różnych grup i środowisk, zarówno osoby świeckie, jak i duchowne. Część tekstów podpisana jest - niejednokrotnie bardzo znanymi - nazwiskami, inne opatrzone zostały pseudonimami czy wydane anonimowo. Zestawione razem umożliwiają prześledzenie procesu postrzegania związków między szeroko pojmowaną edukacją, inspirującą ją patriotyczną myślą pedagogiczną a dobrem narodu i ojczyzny.Drugi tom odnosi się do niezwykle istotnego okresu w historii Polski - dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość i zaczęła budować na nowo własną państwowość.Materiał źródłowy zaprezentowano w następujących blokach tematycznych:Walka o granice - niepodległą i suwerenną PolskęWskrzeszanie uniwersytetów i odbudowa krajuMiłość ojczyzny w humanistycznej refleksji Polaków jako wyraz tradycji narodowejPatriotyzm i katolicyzm w życiu narodu polskiegoWychowanie a patriotyzm w odrodzonej Polsce - tradycje, cele, wyzwaniaWokół podstaw wychowania narodowegoDziedziny wychowania i obszary edukacji z perspektywy patriotycznej
Krzysztof Pleśniarowicz przygląda się "dramatyzacji ballady" - procesowi dialogiczności i wielogłosowości poezji Józefa Czechowicza, stanowiącemu drogę do dramatu. Znajdziemy tu analizę utworów dramatycznych poety powstałych w ostatnich latach jego życia jako konsekwencja tego procesu oraz dążenie do moralitetu współczesnego, pogodzenia estetycznego z etycznym. Autor dzieli dramaty Czechowicza na subiektywne i epickie, a w swoistej "balladyzacji dramatu" dostrzega przyczyny niepowodzeń tych utworów na scenie oraz uzasadnienie ich sukcesów w radiowym "teatrze wyobraźni". Omawia ponadto dwie prapremiery teatralne dramatów Czechowicza: Czasu jutrzennego w inscenizacji Wilama Horzycy (1939) oraz Niegodnego i godnych w realizacji Tadeusza Kantora (1945).To bardzo dobra książka dla znawców polskiej poezji pierwszej połowy XX wieku oraz miłośników dramatu i teatru. Oryginalna, konsekwentnie skomponowana, uważna i rzetelna, cechująca się wrażliwością na detale. Potrzebna zarówno do poszerzenia naszej wiedzy o twórczości Józefa Czechowicza, jak i do dyskusji o wartościowaniu w literaturze współczesnej w wymiarze szerszym niż tylko poetycki.Z recenzji dr. hab. Jana Wolskiego, prof. URKrzysztof Pleśniarowicz - profesor zwyczajny na Uniwersytecie Jagiellońskim, założyciel i kierownik Katedry Kultury Współczesnej UJ, współtwórca Instytutu Kultury UJ. W latach 1994-2000 dyrektor Cricoteki - Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora; w latach 2008-2016 prodziekan Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Autor, współautor i redaktor trzydziestu siedmiu książek z historii i teorii literatury oraz teatru, opublikowanych w Polsce, Wielkiej Brytanii, Rumunii i na Węgrzech, a także ponad dwustu artykułów i recenzji w dwunastu językach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
