W kwietniu 1821 roku ks. Samuel Sachs wygłosił w wieluńskim kościele swoje pierwsze kazanie. Potem jednak przeprowadzono remont, tak iż pierwsze nabożeństwo ewangelickie zostało w nim odprawione dopiero 14 grudnia 1821 roku.
Od samego początku w parafii wieluńskiej dominował język polski: nabożeństwa odprawiano i kazania wygłaszano po polsku i tylko raz w miesiącu odbywała się liturgia w języku niemieckim. Działo się tak dlatego, że posługujący się językiem polskim ewangelicy należący do parafii uczęszczali do tutejszego kościoła, podczas gdy mieszkający w okolicy Wielunia ewangelicy niemieckojęzyczni (chociaż również należeli do wieluńskiej parafii) spotykali się w swoich domach modlitwy lub kaplicach i rzadko bywali w kościele.
Na nabożeństwa do Wielunia w latach 1820-1822 przyjeżdżali również ewangelicy z Czarnego Lasu, a po wybudowaniu domu modlitwy w tej miejscowości dojeżdżał tam duchowny z Wielunia, który od 1845 roku stał się filiałem ewangelickiej parafii wieluńskiej. Czarnolescy ewangelicy byli potomkami osadników niemieckich przybyłych na te ziemie na przełomie XVIII i XIX wieku.
Samuel Sachs ubiegał się o pracę w Wieluniu od 1820 roku, jednak jego powołanie na urząd pastora przeciągnęło się w czasie. 16 sierpnia 1823 roku zdał egzamin pro ministerio, czyli drugi egzamin konsystorski. 1 listopada 1823 roku odbyły się w parafii wieluńskiej wybory. Jego kontrkandydatem był pastor Freytag (nie znamy imienia), który z dwudziestu ośmiu głosów elektorów decydujących o wyniku wyborów otrzymał zaledwie cztery. Po wyborach Samuel Bogumił Sachs został uroczyście ordynowany przez pastora Karola Gottlieba Bartscha z Władysławowa (koło Konina) 28 marca 1824
(Fragment książki).
Katalog zachowanych elementów i detali architektonicznych, przygotowany przez Romualdę Uziembło, poprzedza autorskie studium historyczno-architektoniczne założenia zamkowego pióra [...] Zbigniewa Nawrockiego, które jak klamrą, spina zarówno jego własne badania, jak i ustalenia kastellologów i historiografów zakonu, podejmujących [...] pasjonujące, polemiczne dyskusje na temat genezy rozwiązań architektonicznych [...] zamków wzniesionych na terytorium państwa zakonnego w Prusach [...] wyniki badań technologicznych składu sztucznego kamienia i ceglanego, glazurowanego materiału, użytych do budowy zamku, autorstwa Jadwigi Łukaszewicz, podnosza znaczenie publikacji dla porównawczych badan konserwatorskich.
Katalog banknotów wydanych dla kolonii niemieckich: Kamerun, Nowy Kamerun, Togo, Kapitai i Koba, Mahinland, Afryka Południowo - Zachodnia, Afryka Wschodnia, Witu, Somalia, Nowa Gwinea, Samoa, Karoliny, Mariany, Wyspy Marshalla i Kiautschou.
Prócz tego opisano banknoty wydane przez banki zagraniczne z kapitałem niemieckim działające w: Chinach, Argentynie, Meksyku, USA, Włochach i Szwajcarii.
"Epos o Gilgameszu" prezentuje nowy przekład jednego z najsławniejszych utworów literackich starożytnej Babilonii zatytułowanego sa naqba imuru, według wersji standardowej z Niniwy Tłumaczenie jest uzupełnione kulturowym komentarzem, który ma ułatwić czytelnikowi zrozumienie jego treści Objaśnia także różnice i podobieństwa z innymi starożytnymi wersjami tego utworu oraz powiązania ideowe z orędziem Starego Testamentu We wprowadzeniu opisano fascynującą historię odkrycia tego dokumentu po dwu tysiącach lat zapomnieni W niniejszym wydaniu wykorzystano najnowsze znaleziska klinowych tabliczek i dokonano krytycznego ich opracowania celem odtworzenia oryginalnego tekstu poematu o Gilgameszu i Enkidu
39 kopii banknotów będących w obiegu na terenach okupowanych przez Austro-Węgry (Bośnia, Serbia, Czarnogóra, Włochy, Rumunia, Rosja i Albania)
Kopie dwustronne o wymiarach i kolorystyce zgodnej z oryginałami
Katalog banknotów wydanych przez niemieckie władze okupacyjne dla: Luksemburga, Belgii, Francji, Rosji, Polski, Litwy, Kurlandii, Krymu, Rumunii, Gruzji, Persji, Czech i Moraw, Europy, ZSRR, Ukrainy, Włoch i Wysp Normandzkich
Niniejsza publikacja oferuje polskiemu czytelnikowi pierwszy od ponad półwiecza przekład adnotowany tzw. tekstów konstytutywnych wspólnoty qumrańskiej, tj. Reguły Zrzeszenia (1QS), Reguły Całego Zgromadzenia (1QSa), Reguły Błogosławieństw (1QSb), Dokumentu Damasceńskiego (CD) i Reguły Wojny (1QM). Można je razem określić jako "reguły", którymi kierowała się społeczność "nowego przymierza" na różnych etapach swojego istnienia. Pisma te nie ograniczają się do wyliczenia konkretnych norm życia wspólnotowego danej grupy. Zawierają znacznie więcej niż sam opis wewnętrznej struktury świata zewnętrznego, 'reguły' te obejmują także szereg innych tematów. Znajdujemy w nich traktaty teologiczne, refleksje nad historią świętą, a nawet teksty liturgiczne. Ten szczególny gatunek literacki nie ma wzorca we współczesnym judaizmie. Przełożone dokumenty poprzedzone są wprowadzeniami z obszernymi wykazami bibliograficznymi, a same teksty opatrzone szczegółowymi objaśnieniami z wykorzystaniem najnowszej literatury przedmiotu.
Książka stanowi efekt badań nad problematyką zmian warunków i przejawów życia codziennego mieszkańców małych ośrodków miejskich Pomorza Nadwiślańskiego w dobie przeobrażeń cywilizacyjnych i społecznych zachodzących od początków XIX do połowy XX stulecia. Przemiany, zarówno w sferze kultury materialnej, jak i w dziedzinie życia społecznego, które na przełomie wieków znacząco przyspieszyły, zbiegły się z fundamentalnymi zjawiskami i wydarzeniami epoki (I wojna światowa, powrót niepodległego państwa polskiego, rozwój nacjonalizmów). Wszystkie te czynniki oddziaływały na poziom i styl życia mieszkańców pomorskich miasteczek.
Celem naukowym pracy jest wyodrębnienie i syntetyczny opis charakterystycznych obszarów małomiasteczkowej codzienności. Określenie czynników wpływających na poszczególne elementy, składające się na życie każdego mieszkańca oraz różnego rodzaju wspólnot, w których on funkcjonował. Obraz małomiejskiej, powiatowo-prowincjonalnej codzienności przedstawiono na tle przemian społeczno-politycznych, rozgrywających się w końcowej fazie panowania pruskiego i w dwudziestoleciu międzywojennym. Dłuższa i odrzucająca cezury historii politycznej obserwacja zjawisk pozwoliła na ukazanie zarówno dynamicznych zmian, jak i nienaruszonego trwania różnych aspektów małomiasteczkowej codzienności. Na kartach książki opisano zatem przekształcenia przestrzeni publicznej i prywatnej oraz ich wpływ na poziom życia i zdrowotność mieszkańców. Scharakteryzowano przyzwyczajenia żywieniowe i zagadnienia aprowizacyjne, problematykę życia rodzinnego i zjawiska społeczne związane z wykonywaniem pracy zarobkowej, a także wszelkie odniesienia dotyczące funkcjonowania we wspólnocie niewielkiej, lecz zróżnicowanej pod względem etnicznym i wyznaniowym.
Praca niniejsza jest próba uchwycenia wszystkich duchownych pełniących określone funkcje i posiadających beneficja w instytucjach kościelnych działających na terenie ziemi wieluńskiej w latach 1456-1505. Omówione zostało również duchowieństwo zakonne, związane z trzema klasztorami działającymi na terenie Wieluńskiego.
Michalina Grekowicz-Hausnerowa (1891-1967), córka oficera i dowódcy oddziału w powstaniu styczniowym, kuzynka znanego pisarza i publicysty Stanisława Wasylewskiego, siostra pisarki i malarki Marii Hausnerowej oraz szwagierka znanego socjalistycznego polityka, Artura Hausnera - jest dziś postacią kompletnie zapomniana, poza wąskim kręgiem badaczy prasy polskiej i miłośników Lwowa. A na pamięć zasługuje, przede wszystkim jako jedna z pierwszych lwowskich dziennikarek, samouk w tej dziedzinie, z trudnością - ale i z powodzeniem przez długie lata pracująca w tym zawodzie, także i po ekspatriacji, w powojennym Szczecinie i Krakowie, gdzie spędziła ostatnie lata życia. Obecna książka zawiera część Wspomnień Michaliny Grekowicz-Hausnerowa, obejmującą lata jej pracy dziennikarskiej we Lwowie
„Wieś” nie jest zjawiskiem odwiecznym ani uniwersalnym, lecz wytworem pewnych unikalnych okoliczności historycznych, w których spotkały się stabilizacja osadnictwa i intensyfikacja gospodarki rolnej oraz idea samorządnej gromady kmiecej.
Powstały w wiekach XII–XIV model wsi lokacyjnej trwał w niezmieniających się w sposób zasadniczy ramach aż po wiek XVIII. Dopiero stulecia XIX i XX doprowadziły do stopniowej dekompozycji struktur średniowiecznej i wczesnonowożytnej wsi, wyrywając jej mieszkańców z „matecznika” małych autonomicznych społeczności i wtłaczając ich w stalowe ramy świata nowoczesnego, uprzemysłowionego, zatomizowanego.
Głównym przedmiotem zainteresowania autorów tekstów wydanych w niniejszym tomie jest nie wieś jako taka, czy to nowoczesna, czy dawna, lecz zaginiona, rozumiana na różne sposoby. Większość publikowanych tekstów sytuuje się w nurcie Wüstungsforschung, czyli studiów nad osadami fizycznie opuszczonymi (tzw. pustki lub pustacie). Oprócz jednak najbardziej dosłownego rozumienia pojęcia „wieś zaginiona” – stawiającego znak równości między osadą zaginioną a opuszczoną bądź porzuconą przez mieszkańców – autorzy zaprezentowali także kilka bardziej metaforycznych prób odczytania tematu przewodniego.
Jest to przekład zbioru zwojów z Qumran, z próbą rekonstrukcji i krytycznym komentarzem. Sensacyjne odkrycie w Qumran dokumentów z okresu, w którym powstawały pierwsze wspólnoty chrześcijańskie wzbudzało wiele emocji. Praca dra Deca to szczegółowy wgląd w myśl, duchowość i wrażliwość religijną pierwszych lat naszej ery. Jest to czas niezwykle ważny dla przemian w judaizmie i rodzącym się chrześcijaństwie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
