Kibice sportowi i ich emocjonalne zaangażowanie w rywalizację sportową stanowią wdzięczny temat kultury masowej i badań naukowych. Ta książka jednak nie została im poświęcona. Poświęcono ją konsumentom sportu, dla których oglądanie widowisk sportowych jest tylko jednym z wielu sposobów spędzania czasu wolnego w użytecznej formule nigdy niekończącego się serialowego cyklu rozgrywek ligowych, pucharowych, mistrzowskich lub olimpijskich. Jest to książka o obecności sportu w życiu ludzi, którzy najczęściej nie postrzegają siebie jako kibiców, i o klasowym zróżnicowaniu konsumpcji sportowej w Polsce. Jest to także monografia o sporcie profesjonalnym, którego medialną i biznesową naturę wyraźnie ujawniła pandemia COVID-19. To, co wyróżnia publikację jest () skupienie się na widzach sportowych, na osobach oglądających sport czy to w mediach, czy na obiektach sportowych. () Książka Lenartowicza nie ogranicza się ani do jednej dyscypliny sportowej, ani do kategorii, którą można by określić mianem (zagorzałych) kibiców. Dotyczy ona zainteresowania Polaków sportem tego czy i w jaki sposób konsumują widowiska sportowe.z recenzji prof. Honoraty Jakubowskiej Książka ugruntowuje pozycję autora w Polsce wśród badaczy klas społecznych oraz sportu. Bardzo silną stroną książki jest jej część erudycyjna. () Autor znakomicie radzi sobie także z analizą danych empirycznych, prowadząc ją w bardzo zdyscyplinowany sposób. (...) Nie mam wątpliwości, że po książkę prof. Lenartowicza sięgnie wiele osób zainteresowanych sportem i przemianami klasowymi społeczeństwa polskiego.z recenzji prof. Radosława Kossakowskiego Michał Lenartowicz dr habilitowany i profesor w Katedrze Nauk Humanistycznych i Społecznych AWF w Warszawie, socjolog sportu. Autor ponad 160 prac naukowych, w tym monografii Klasowe uwarunkowania sportu i rekreacji ruchowej z perspektywy teorii Pierrea Bourdieu (2012), książek Stadiony i widowiska. Społeczne przestrzenie sportu (2018; wraz z Jakubem Moszem) oraz Sportowi migranci. Zagraniczni zawodnicy w polskich ligach tenisa stołowego (2020; wraz z Anną Ciok). Autor popularyzatorskiego Atlasu dyscyplin sportowych (2021). Członek założyciel i członek zarządu European Association for Sociology of Sport (EASS), członek Sekcji Socjologii Sportu Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiej Akademii Olimpijskiej.
Fundamentalne znaczenie dzieła wynika nie tylko z jego tematu, lecz także z faktu, że świat doświadcza właśnie wielkiej cywilizacyjnej przemiany (…). Przesilenie to przynosi czwarta rewolucja przemysłowa, z jej niebywałym dynamizmem rozwoju nowych technologii, w tym – wciąż niełatwym do oszacowania – potencjałem sztucznej inteligencji. W takich warunkach jednym z najtrudniejszych wyzwań staje się nie tylko optymalizacja wykorzystywania tych technologii, lecz także wysoce problematyczna kwestia własności samych technologii i ich upowszechniania, zwłaszcza w obszarze własności intelektualnej oraz baz danych i ich przetwarzania.
prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska
Książka Bartłomieja Bigi to praca wartościowa i wiele wnosząca do dyskusji nad transformacjami praw własności we współczesnej gospodarce. Takiej pracy w polskiej literaturze przedmiotu brakuje (…). Walorem książki jest interdyscyplinarność opisanych badań i sprawne, często wręcz erudycyjne, poruszanie się autora między różnymi obszarami i poziomami analizy.
prof. dr hab. Łukasz Hardt
Książka ma na celu ukazanie ewolucji wzajemnych relacji pomiędzy Polską a Ukrainą od początkowej nieufności i podszytych stereotypami uprzedzeń, przez koncepcję „strategicznego partnerstwa”, do tezy o wzajemnym braterstwie. Kamieniami milowymi na drodze do zbliżenia obu państw i narodów było uznanie przez Polskę (jako pierwsze państwo na świecie) niepodległości Ukrainy, pomarańczowa rewolucja (2004 r.) i skuteczne działania podjęte m.in. przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego na rzecz pokojowego rozwiązania ówczesnego kryzysu politycznego w Ukrainie, rewolucja godności i początek wojny rosyjsko-ukraińskiej (2013–2014), wreszcie pełnoskalowa rosyjska agresja przeciwko Ukrainie (2022 r.), budzące podziw obrona własnej państwowości przez Ukraińców i pomoc, jaką w tym okresie Ukrainie i Ukraińcom udzieliła Polska.
Mocną stroną pracy jest warstwa faktograficzna, niezwykle bogata, gęsta, ale trzymana przez Profesora Szeptyckiego w ryzach. Autor nie daje się nieść wydarzeniom, tylko w swej narracji dobrze nad nimi panuje. Niczego ważnego tu nie brakuje, proporcje w prezentacji poszczególnych dziedzin czy problemów wydają się być odpowiednio wyważone. Co ważne, mimo gęstości materii oraz rygorów wynikających ze struktury, tekst czyta się dobrze, język nie utrudnia odbioru, wywód jest wartki.
z recenzji prof. Romana Kuźniara
W polu zainteresowania Andrzeja Szeptyckiego sprawy ukraińskie od dawna zajmują ważne miejsce, dobrze więc, że postanowił przygotować opracowanie wychodzące naprzeciw tym oczekiwaniom. Przygotowana przez niego praca jest dobrym i – co bynajmniej nie tak częste – całościowym wprowadzeniem do tematu. Czytelnicy poznają z niej nie tylko zarys dziejów Ukrainy, ze szczególnym uwzględnieniem ostatnich 30 lat, lecz także porządny katalog aktualnych spraw i problemów, z którymi przychodzi się borykać współczesnym. Przy czym, co istotne, im chronologicznie bliżej teraźniejszości, tym praca staje się ciekawsza, a narracja żywiej kreślona przez autora.
z recenzji prof. Grzegorza Motyki
KSIĘGA KU PAMIĘCI PROF. WOJCIECHA J. BURSZTY Chcieliśmy, aby księga ku pamięci Wojciecha Józefa Burszty ? wybitnego antropologa kultury i kulturoznawcy ? odbiegała od większości podobnych publikacji. Zgromadzone w niej artykuły są bardziej rodzajem wariacji, w których rezonuje myśl Profesora, niż odtwarzaniem konceptów i idei klasyka (już!) polskich nauk społecznych i humanistycznych. I właśnie poprzez taki dobór głosów ? dotyczących statusu antropologii dzisiaj, problemów tożsamości, narodu, popkultury, literatury i filmu w epoce późnej nowoczesności ? pokazujemy żywość i znaczenie dorobku, który autor Świata jako więzienia kultury pozostawił. W tomie publikują: Monika Baer, Michał Buchowski, Izabela Bukraba-Rylska, Mariusz Czubaj, Adam Czyżewski, Bernadetta Darska, Maja Dobiasz-Krysiak, Andrzej Dorobek, Maciej Dudziak, Elżbieta Durys, Agnieszka Kazibut, Tomasz Kamusella, Krzysztof Kasiński, Waldemar Kuligowski, Marcin Lisiecki, Justyna Marcinkowska, Mateusz Marczewski, Jacek Jan Pawlik, Michał Rauszer, Bardhyl Selimi, Joanna Szczepanik, Magdalena Szpunar, Ewa Tracz.
Profesorowi Romanowi Kuźniarowi –
nauczycielowi, przyjacielowi i rozważnemu strategowi;
miłośnikowi gór i przyrody –
książkę tę z wdzięcznością dedykują
uczniowie, przyjaciele i współpracownicy
z Katedry Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego Uniwersytetu Warszawskiego
Zmieniająca się rzeczywistość międzynarodowa, percepcja i natura zagrożeń bezpieczeństwa, a zwłaszcza wyłanianie się nowych płaszczyzn oddziaływania w stosunkach międzynarodowych skłaniają Autorki i Autorów publikacji do refleksji nad wykorzystywaniem przez państwa nowych instrumentów realizacji interesów strategicznych. Horyzonty studiów strategicznych podejmują temat wyłaniania się nowych obszarów rywalizacji państwowych i instrumentalizowania oraz weaponizowania (uzbrajania) nowych zasobów siły. Zestawienie w tomie sfery technologii wojskowych i prowadzenia działań zbrojnych (wojna rosyjsko-ukraińska) ze sferą niewojskowych zasobów siły i obszarów rywalizacji - od info sfery, przez energię i klimat, po etykę, prawo międzynarodowe umożliwia porównanie, na ile w XXI wieku instrumenty pozamilitarne stają się równie efektywnymi jak środki militarne narzędziami w wyłanianiu nowych potęg.
W warunkach systemu rozwoju nauki i badań w Polsce, zdeterminowanego przez klasyfikację dziedzin i dyscyplin, studia strategiczne rozwijają się niejako „w poprzek" zadekretowanego rozwiązania, poszukując nowatorskich koncepcji i formuł naukowych w interdyscyplinarnym podejściu do badań naukowych. Autorzy zbioru podeszli do kwestii tożsamości studiów strategicznych z ostrożnością, czy też przezornością, mając świadomość wyzwań, które stoją przed przedstawicielami tej „interdyscypliny" w Polsce i na świecie. Nakreślone przez nich horyzonty łączą fundamentalne i pierwotne w sensie ewolucji studiów strategicznych zagadnienia, jak technologia i wojna, prawo i etyka, energia i przemysł, z (względnie) nowymi obszarami, jak hybrydowość użycia siły (oraz groźby jej użycia), informacja (w ujęciu kognitywistycznym i cybernetycznym), klimat i środowisko naturalne.
Z recenzji prof. dr. hab. Artura Gruszczaka
Uniwersytet Jagielloński
Zastosowana w tytule fraza (horyzonty) choć jest umowna, a nawet wręcz symboliczna, dobrze odzwierciedla złożoność i ewolucję studiów strategicznych oraz towarzyszącą temu dynamikę stosunków międzynarodowych, co zaobserwować można obecnie choćby w kontekście wojny w Ukrainie, eskalacji napięcia wokół Tajwanu, konfliktu w Sudanie i wielu innych kwestii. Praca w sposób znaczący poszerza oraz systematyzuje naszą wiedzę dotyczącą wybranych aspektów studiów strategicznych, w tym przede wszystkim zaprezentowanych „miękkich" oraz „twardych" determinantów. Ich dobór oraz kompleksowa analiza pokazują ogrom wyzwań, ale też i możliwości towarzyszących studiom strategicznym.
Z recenzji prof. dr. hab. Sebastiana Wojciechowskiego
Uniwersytet im. A. Mickiewicza
Juliusz Bursche (1862–1942) był zwierzchnikiem największego protestanckiego Kościoła w międzywojennej Polsce, Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (inaczej: luterańskiego), wówczas dużo liczniejszego i bardziej wpływowego niż obecnie, mającego charakter niemiecko-polski. Wywodził się z rodziny osadników niemieckich, którzy dotarli do ówczesnego Królestwa Polskiego w pierwszej połowie XIX w. i był pierwszą osobą w rodzie, która się utożsamiła z polskością. Jako świadomy „Polak z wyboru”, stojący u steru Kościoła przez trzy i pół dekady, poprowadził on swych wiernych przez najbardziej burzliwy okres XX w.: od rewolucji 1905 r. do II wojny światowej. Uznał, że Kościół powinien się otworzyć na potrzeby coraz liczniejszych wiernych mówiących po polsku i umożliwił rozwijanie posługi w tym języku, nie zapominając przy tym o swych niemieckich współwyznawcach. Za lojalność wobec państwa polskiego oraz za swą zdecydowaną antynazistowską postawę został aresztowany przez hitlerowców już na początku II wojny światowej i zmarł w obozie koncentracyjnym. Udowodnił, że ewangelicy mogą mieć polską tożsamość narodową, co nie było sprawą oczywistą w pierwszych dekadach XX w.
***
Monografia zbiera teksty Juliusza Burschego, prezentuje recepcję jego myśli od czasów rozbiorowych, a także współczesne badania i interpretacje. Jest to tom wieloautorski, przybliżający sylwetkę biskupa oraz jego dziedzictwo, w tym pośmiertne docenienie jego działalności i dorobku intelektualnego. Wybory, jakich dokonywał, miały ogromne znaczenie dla dużej społeczności obywateli Polski międzywojennej, wzbudzały więc ogromne emocje, a także krytykę długo po ostatniej wojnie. Dowody jednoznacznej aprobaty i docenienia ze strony państw polskiego i niemieckiego przyszły wiele lat po jego śmierci, a książka ta jest także ich zapisem.
Ze wstępu
Dzieje rodziny Bursche są emanacją dziewiętnastowiecznych losów polskich ewangelików na terenie zaboru rosyjskiego. Byli oni częścią większej zbiorowości protestanckiej na tych ziemiach, składającej się z potomków starej szlachty różnowierczej z XVI wieku, emigrantów z krajów niemieckich, przybyszy z Mazur, osiedlających się na Suwalszczyźnie i północnym Mazowszu, autochtonicznej ludności polskiej zamieszkującej ziemię wieluńską czy polskojęzycznych „olędrów” zamieszkujących nabrzeża Bugu. (…) Z grona kolonistów niemieckich ulegających wpływom polskiej kultury i polonizujących się pochodził bohater niniejszej książki. (…)
Jest to niewątpliwie książka przedstawiająca postać Burschego bez patosu i starająca się zebrać cały dotychczas znany dorobek na jego temat. Wnosi także nowe ustalenia, dotyczące zwłaszcza ostatnich lat jego życia.
prof. dr hab. Jarosław Kłaczkow, UMK
Zawarty w książce różnorodny materiał tworzy interesującą mozaikę, uzupełniającą obraz biskupa Burschego i jego rodziny, jaki wyłania się z dotychczas dostępnych publikacji. Fakt, że w mozaice tej obok tekstów naukowych znalazły się teksty wspomnieniowe, odwołujące się do pamięci rodzinnej czy wręcz relacje o dziennikarskim charakterze, przydaje jej wartości.
dr hab. Jerzy Sojka, prof. ChAT
„Moje oczy są pełne łez, kiedy wspominam ostatnie Wigilie u nas i radosne Sylwestry u Heniów i moje osamotnienie. Duszę moją przytłacza nieszczęście naszego kraju, niepewna przyszłość, długie więzienie. Moja praca życiowa: stworzenie silnego, mającego wpływ Kościoła ewangelickiego w ultrakatolickiej Polsce, który by przyciągał Polaków i Niemców, jest zniszczona. Spalone są moje notatki, pamiętnik biskupi, protokoły wizytacji, zeszyty z kazaniami, przemówieniami i odczytami – cały materiał do historii moich czasów, a także moje książki. To jest tragedią mojego życia. Mimo to nie ogarnia mnie rozpacz ani nie tracę odwagi. Jedno mi pozostało: Wy i Wasza miłość, która może opromieni mi wieczór mojego życia, jeśli taki przeznaczony mi jest w miłosierdziu Bożym”.
Fragment listu Juliusza Burschego z 15 grudnia 1940 r. z obozu Sachsenhausen-Oranienburg
Pomimo stwierdzania licznych problemów, barier i złych praktyk autorzy wciąż dostrzegają możliwości naprawy i rozwoju nauki. Zapewne kluczowe jest kształtowanie odpowiednich postaw naukowców, ich indywidualnego podejścia do spraw naukowych. Dobrze byłoby, gdyby uwarunkowania formalno-instytucjonalne nie stwarzały w tym zakresie barier ani nie narzucały konieczności koncentracji na sprawach z perspektywy prawdziwej nauki marginalnych. Pozostaje wyrazić nadzieję, że również przedmiotowa monografia przyczyni się do przypomnienia naukowych priorytetów.
/fragment książki/
Książka wnosi cenny wkład w toczący się dyskurs na temat złożonych problemów funkcjonowania nauki w Polsce: od jej finansowania po zagadnienia formalno-ewaluacyjne, rozwój kadry i kształcenie.
Prof. dr hab. inż. Mirosława El Fray
Autorzy książki to eksperci o bardzo wysokich kompetencjach w sferze nauki (…) posiadają bogatą wiedzę zarówno teoretyczną, jak i praktyczną (…). Nauka jest sektorem bardzo zróżnicowanym wewnętrznie, dlatego wymaga w odniesieniu do różnych jej części zdywersyfikowanego podejścia. Rozwiązania proponowane dla nauk technicznych czy medycznych wymagają zasadniczej modyfikacji w przypadku nauk społecznych. Trafnie i rzetelnie został uwzględniony w tej pracy także kontekst międzynarodowy i krajowy nauki.
Prof. dr hab. Jacek Szlachta
Autorzy: Andrzej Jacek Blikle, Tadeusz Gadacz, Marian Gorynia, Iwona Hofman, Hubert Izdebski, Krzysztof Jajuga, Jacek Jemielity, Tomasz Komornicki, Jacek Kuźnicki, Eugeniusz Molga, Maciej J. Nowak, Rafał Rakoczy, Marek Safjan, Bronisław Sitek, Przemysław Śleszyński, Łukasz A. Turski, Grzegorz Węgrzyn, Leszek Zasztowt
Autor nie przyjmuje tłumaczenia złego człowieka w polityce warunkami, których jest wytworem lub chce zmienić, ani tym bardziej wyższym celem, który chce osiągnąć. W tych samych warunkach rodzą się i działają, w tym próbują je zmieniać, różni ludzie, dobrzy i źli.
A cel nigdy nie uświęca środków, zwłaszcza jeśli ich użycie prowadzi do większego zła, od tego, które rzekomo człowiek (zły) chce usunąć. Przedmiotem zainteresowania autora jest zatem człowiek w polityce i życiu międzynarodowym, który ma świadomość skutków swoich działań i norm cywilizacyjnych, które gwałci, aby dopiąć swego.
ze Wstępu
Czy w dzisiejszej polityce zagranicznej coś jeszcze znaczą pojęcia „zło" i „dobro"? Czy polityk może być „z gruntu zły"? Refleksje na temat zła w polityce zagranicznej w bardzo dobrej książce prof. Romana Kuźniara.
prof. Aleksander Głogowski
To jest dzieło Mistrza, który patrzy na zło w świecie z perspektywy wszechstronnego erudyty, znanego dyplomaty i doświadczonego nauczyciela akademickiego. Skąd pomysł na taki temat? Autor odpowiada: „Inspiracją dla Książeczki o złym człowieku była (…) Książeczka o człowieku Romana Ingardena". Tym, co zasługuje na szczególną uwagę, materią, której skutki homo sapiens odczuwa od tysiącleci, jest bowiem taki zły człowiek „w polityce i życiu międzynarodowym, który ma świadomość skutków swoich działań”.
prof. Wojciech Kostecki
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Książka jest przeglądem koncepcji teoretycznych dotyczących pojęć rozwoju oraz ruchu społecznego i pokazuje, w jaki sposób te dwa obszary badań „spotykają się” i mogą pomóc w opisie współczesnego świata. [...] Powiązanie problematyki rozwoju społecznego, za pomocą koncepcji rozwoju zrównoważonego, z problematyką ruchów społecznych i przedstawienie całego tego obszaru w ramach spójnego stanowiska należy uznać za podstawowy element oryginalności przedsięwzięcia.
z recenzji dr. hab. Piotra Matczaka, prof. UAM
W literaturze podręcznikowej z zakresu socjologii brak podobnie obszernego opracowania ważnej tematyki ruchów społecznych. [...] Cenne jest powiązanie idei ruchów społecznych z problematyką globalizacji i demokracji. Dobrze opisana jest także szczególna rola ruchów społecznych wobec projektów rozwoju zrównoważonego.
z recenzji prof. dr. hab. Piotra Sztompki
Autor skoncentrował swoją uwagę na relacjach między aktywnością administracji samorządowej, widzianej w perspektywie submiejskiej, metropolitalnej/aglomeracyjnej, państwowej i transnarodowej, a procesami urban governance z udziałem mieszkańców. (…)
Interesująca jest twórcza próba nawiązania do koncepcji przeskalowania państwa Neila Brennera w odniesieniu do aktywności miejskiej administracji samorządowej polskich miast wojewódzkich (…).
Walorem pracy jest przedstawienie „pozamiejskiej” interpretacji mechanizmów zaangażowania mieszkańców w lokalny proces decyzyjny w kontekście zadania wzmocnienia pozycji wspólnot samorządowych w strukturze państwa. (…)
Jest to opracowanie dojrzałe metodologicznie i ważne w zakresie poczynionych ustaleń badawczych.
prof. dr hab. Grzegorz Rydlewski, Uniwersytet Warszawski
W dorobku piśmienniczym polskiej politologii jest niewiele prac podejmujących problematykę przeskalowania urban governance (…). Ksiażkę Kamila Glinki należy więc przyjąć z zainteresowaniem, tym bardziej że sposób konceptualizacji poszczególnych zagadnień jest nowoczesny i oparty na właściwych założeniach metodologicznych.
Publikacja wpisuje się w coraz częściej podnoszone ostatnio postulaty upolitycznienia miast i próby odpowiedzi na pytania o miejsce miast we współczesnej przestrzeni politycznej. Książka może zainteresować zarówno badaczy (teoretyków), jak i praktyków. Szczególnie przydatna może być dla samorządowców, polityków miejskich, przedstawicieli organizacji trzeciego sektora, urzędników zaangażowanych w codzienne działania związane z przeskalowaniem, podejmujących wysiłek programowania i wdrażania polityk sektorowych.
prof. dr. hab. Wojciech Sokół, Uniwersytet im. Marii Curie-Skłodowskiej
Demokracja jest w kryzysie. Z tym stwierdzeniem zgodzi się przeważająca większość ekspertów, a zapewne też społeczeństw krajów demokratycznych. Nie jest jednak łatwo określić źródła tego stanu rzeczy, a tym bardziej przedstawić recepty na poprawę tej sytuacji. Książka Wojciecha Ufela nie tylko mieści się w nurcie refleksji nad stanem demokratycznej formy rządów. Wskazuje też na braki w istniejących koncepcjach demokracji deliberacyjnej i nawiązując do filozofii Ludwika Wittgensteina, proponuje znaczące zmiany w sposobie jej rozumienia. Monografia jest niewątpliwie oryginalnym i ważnym głosem w dyskusjach o przyszłości demokracji.z recenzji prof. dr. hab. Leszka Koczanowicza, Uniwersytet SWPSWojciech Ufel wykazał się zarówno kwalifikacjami sprawozdawczymi (umiejętnością rekapitulacji stanu wiedzy w omawianej problematyce), jak i umiejętnością systematyki zagadnień i omawianych stanowisk, ich przyporządkowania adekwatnym kategoriom, syntezy problemu. Znalazło to wyraz w przejrzystym i konsekwentnym toku wywodu. Autor z powodzeniem przypomniał i sam owocnie zastosował Wittgensteinowskipomysł gier językowych. Ukazał przekonywająco, jak hermeneutyka zainspirowana Wittgensteina filozofią języka wzbogaca analizę i interpretację deliberacji. Rozprawa ta stanowi oryginalny wkład w dyskurs akademicki z zakresu teorii deliberacji i posuwa naprzód dyskusje naukowe w tej sferze.z recenzji prof. dr. hab. Mirosława Karwata, Uniwersytet Warszawski
Noblistka uczy nas, że „tłumacze codziennie ratują świat': ,,stanowią bowiem elementy składowe czegoś w rodzaju przewodzącej tkanki nerwowej''. która umożliwia komunikację międzyludzką. Jednak o samych tłumaczach wiemy bardzo niewiele, a już tłumacze wieków wcześniejszych, którzy przez stulecia wzbogacali polską literaturę o utwory autorów zagranicznych, są dla nas światem całkowicie nieznanym.
Uważam, że monografia Karoliny Dębskiej jest w polskim przekładoznawstwie pozycją bardzo wartościową, godną publikacji i rozpowszechnienia w dobie zwrotów, jakie przechodzi nasza dyscyplina. Jest świadectwem rzetelnego warsztatu naukowego, orientacji w rozmaitych nurtach i paradygmatach, a także w metodologiach badawczych, często mało znanych lub niedocenianych. Książka Karoliny Dębskiej wydobywa je na światło dzienne i ukazuje, że to, co zapomniane lub słabo znane (np. z racji swojej hermetyczności lub stopnia skomplikowania) jest bardzo przydatne i wciąż funkcjonuje w analizach takich jak ta podjęta w pracy. Przywracanie pamięci o dawnych tłumaczkach stało się także możliwe dzięki przypomnieniu metodologii Kitty van Leuven-Zwart, która zostaje tu z powodzeniem zastosowana.
z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Tryuk, Uniwersytet Warszawski
Monografia Karoliny Dębskiej to imponujące rozmachem i przeprowadzone z żelazną dyscypliną studium poświęcone dziewiętnastowiecznym polskim tłumaczkom literackim, sytuujące się na styku czterech nurtów nowoczesnego przekładoznawstwa: badań nad tłumaczem, feministycznych badań nad przekładem, historii tłumaczenia i socjologii tłumaczenia. Posługując się złożonym instrumentarium, Autorka nie tylko „odzyskuje" imiona i nazwiska ponad dwustu kobiet zajmujących się sztuką przekładu literackiego w XIX wieku, ale też podejmuje udaną próbę pokazania złożonych mechanizmów społecznych, które kształtowały ich role. Badając pochodzenie, wykształcenie i aktywności tłumaczek, rekonstruuje ich habitusy społeczne, a analizując decyzje, dotyczące doboru tekstów, autorów, gatunków i języków, stosowanych technik i strategii tłumaczeniowych, a także opinie na temat tłumaczenia i motywacje podjęcia pracy przekładowej, odtwarza ich habitusy translatorskie i pozycję w ówczesnym polu literackim.
z recenzji dr hab. Natalii Paprockiej, prof. UWr
Praca prof. Kojkoła rzetelnie informuje o zróżnicowanym charakterze prezentowanych poglądów na zagadnienia związane z filozoficznymi, naukowymi i religijnymi podstawami wychowania. Przybliża refleksję polskich filozofów, tych znanych i tych dzisiaj wręcz zapoznanych, w sposób jasny i wyraźny. z recenzji prof. dra hab. Leszka Gawora Recenzowana praca stanowi ciekawą publikację syntetyzującą problemy z pogranicza filozofii, edukacji i religii. Odwołanie do uczonych, jeśli nie zapomnianych, to jednak mniej obecnych we współczesnej kulturze jest bardzo cennym zabiegiem, szczególnie w dobie współczesnej ucieczki do przodu części badaczy. [...] Jest to najlepszy moment, aby ukazać nasz w sensie narodowy dorobek, a jednocześnie wyeksponować oryginalność czy swoistą wyjątkowość polskiej myśli filozoficznej i pedagogicznej. z recenzji dra hab. Sławomira Sztobryna, prof. Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej
Zamysłem autorki jest pokazanie, w jaki sposób zastosowanie perspektywy socjologii relacyjnej pozwala zrozumieć i wyjaśnić mechanizmy wytwarzania dobra społecznego. Książka porusza bardzo ważny społecznie temat, nie tylko aktualny w kontekście debaty publicznej, lecz także zaniedbany i niedoceniany w socjologii jako nauce. (...)Uważna lektura książki pozwala odnieść się poznawczo zarówno do nowych form działania altruistycznego i humanitarnego, jak i powiązać je z najdawniejszymi sposobami myślenia o darze, wymianie, wzajemności w ich nieutylitarystycznych i ponadfunkcjonalnych aspektach, a także z działaniem najstarszych instytucji społecznych.dr hab. Dorota Rancew-Sikora, prof. UGKsiążkę Elżbiety Hałas można czytać na dwa (niewykluczające się) sposoby: jako erudycyjną i wszechstronną analizę tytułowego pojęcia altruizmu oraz kategorii pojęciowych z nim związanych (i ten jej aspekt byłby wystarczającym powodem, by ją napisać i opublikować) oraz i na tym moim zdaniem polega nowość i oryginalność tej książki jako pierwsze w Polsce tak obszerne przybliżenie i zastosowanie do analizy konkretnych zjawisk społecznych socjologii relacyjnej, ciągle w polskim dyskursie naukowym niedostatecznie obecnej i mało znanej.dr hab. Wojciech Pawlik, prof. ucz.
Temat podjęty przez autorkę jest bardzo aktualny i ważki pod względem naukowym. Stosunki wietnamsko-amerykańskie pozostają złożone od wielu dekad, a jednocześnie będą one w przyszłości wpływały na stan rywalizacji chińsko- -amerykańskiej w regionie Indo-Pacyfiku. [...] Publikacja jest jedyną pracą o takim ujęciu tematu opublikowaną w języku polskim. prof. UAM dr hab. Przemysław Osiewicz Autorka w sposób całościowy i kompetentny przedstawiła regionalną politykę Stanów Zjednoczonych realizowaną w ramach strategii równoważenia. [...] Wartościowe jest przedstawienie ciągłości i zmiany w strategiach USA wobec regionu Azji Południowo-Wschodniej. prof. UMCS dr hab. Agata Wiktoria Ziętek Barbara Kratiuk doktor nauk społecznych, pracowniczka Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Studiowała także na Albert Ludwig Universitaet we Freiburgu oraz London School of Economics. Miała przyjemność odbyć wykłady na uniwersytetach w Indiach (m.in. Jawaharlal Nehru University), Korei Południowej (Kyungpook National University), Japonii (m.in. Ritsumeikan Asia Pacific University, International Christian University, Waseda University). W latach 2019-2022 prowadziła projekt badający znaczenie Indo-Pacyfiku w stosunkach międzynarodowych sfinansowany ze środków Erasmus+. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę kolonialną i mocarstwową państw, region Azji Południowo-Wschodniej i popkulturę w stosunkach międzynarodowych
Książka wzbogaca naszą wiedzę na temat przemian średniego pokolenia Polaków sytuujących się na przecięciu klasy średniej, wyższej i inteligencji. Przynosi ciekawe ustalenia i dostarcza przy okazji bogaty materiał do namysłu nad trudnością kulturowej klasyfikacji członków tej grupy oraz niepewnością, jakiej doświadczają oni w odniesieniu do własnej pozycji społecznej mimo zdecydowanych poglądów na życie zawodowe, wychowanie dzieci, wybór kuchni czy cel wakacyjnych podróży. dr hab. Piotr Kulas, prof. UW Autorka zastanawia się nad tym, co różni nowych inteligentów () wykonujących zawody profesjonalistów i menadżerów od pokolenia ich rodziców oraz do jakiego stopnia postawy, styl życia i system wartości tej kategorii społecznej można nadal tłumaczyć językiem dawnej polskiej inteligencji, a do jakiego językiem klasy średniej w rozumieniu zachodnim, a także co łączy, a co różni profesjonalistów i menadżerów w Polsce i na Zachodzie? dr hab. Dorota Mroczkowska Kinga Zawadzka, doktor nauk społecznych, adiunktka w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie. Zajmuje się badaniami struktury społecznej i stylów życia.
Czym jest mobilność? Jest przemieszczaniem się w przestrzeni społecznej (ruchliwość społeczna), jest przemieszczaniem się w przestrzeni geograficznej (migracje). W tej książce te dwa ujęcia zachowują ważność, ale też pojawia się propozycja ich uzupełnienia, otwarcia na ujmowanie mobilności jako gospodarowania zasobami, wyraźniejszego dostrzegania, że mobilność ma nie tylko wymiar modernizacyjny, lecz także ekologiczny. Bohaterem tej książki jest Giżycko ? niewielkie, mazurskie miasto i jego mieszkańcy, również ci, którzy z niego wyjechali. Ta książka jest próbą opowiedzenia, co jest ważne w życiu miasta, co jest ważne w życiu człowieka. Książka jest wartościową i nowatorską, w pełni udaną próbą ukazania istoty małego miasta ulokowanego w wielkim świecie za sprawą zmian wywołanych przez mobilność społeczną jego mieszkańców. Praca ukazuje, jak bardzo ta mobilność sprzyja kształtowaniu postaw otwartości na innych, sprzyja ogólnej pluralizacji postaw i zachowań społecznych. prof. dr hab. Andrzej Sadowski Jest to książka o społecznej i przestrzennej ruchliwości mieszkańców Giżycka, którzy w zmieniających się kontekstach musieli radzić sobie z gospodarowaniem zasobami [?]. To socjologiczno-antropologiczny fresk ukazujący powiązania (figuracje), w jakie uwikłani byli i są ludzie migrujący z małego miasta, niekiedy doń powracający. To opis powiązań i ich konsekwencji, opis splotu zdarzeń, w których rodzina-środowisko małego miasta ? polskie/światowe metropolie formują życie. dr hab. Jacek Poniedziałek, prof. UMK
Nie ma zgody na Bartleby’ego. Na to, jaki on jest. Chcemy go zrozumieć, aby go zmienić, zatrudnić w naszych biznesach. Oswoić i dodać do listy przykładów. Do sensów, które znamy i produkujemy. Czy będą one dominujące czy kontr-dominujące, Bartleby nie może istnieć sam dla siebie, nie może być taki – w rzeczywistości jest inny, jest naprawdę taki, jak o nim mówimy.
Opisać Bartleby’ego, oswoić Bartleby’ego – rozpoznać jako siebie, jako to, co znane, sprowadzić obcość do tożsamości. Zabić go potokiem słów – oswajania, udomowiania, uciszania.
Nie ma zgody na Bartleby’ego. Nie ma zgody na niezrozumienie. Nie ma zgody na bycie.
(fragment książki)
Książka Oskara Szwabowskiego jest osobliwa, więcej nawet: ostentacyjnie celebruje własną osobliwość. Trudno ją jednoznacznie zakwalifikować: trochę to rozprawa naukowa, z pewnością esej, w jakiejś mierze antologia cytatów i dzieło literackie. (...). Przedłożona do recenzji książka kontynuuje przedstawioną tutaj strategię, wpisuje się w próby ustanowienia innowacyjnych humanistycznych dociekań, wolnych od wszystkich grzechów akademizmu. Ma to swoje zalety – wśród nich wymieniłbym przede wszystkim nieschematyczność, niespodziewane korzyści intelektualne płynące z myślowego i tekstowego eksperymentu, ciekawe problematyzacje związane z dygresjami osobistymi i publicystycznymi (...).
dr hab. Jerzy Franczak, prof. UJ
Książka Miłosza Miszczyńskiego poświęcona jest problemowi współtworzenia wartości w procesach organizowania. Koncepcja zarządzania wartością jest rozwijana w ekonomii od kilkudziesięciu lat, w naukach o zarządzaniu najczęściej jest używana do wyjaśniania strategii konkurencji i strategii rozwoju przedsiębiorstwa oraz modeli biznesu. Autor podjął ciekawą próbę rozszerzenia porterowskiego rozumienia wartości o szeroki kontekst procesów organizowania i zarządzania w organizacjach. Koncentruje przy tym uwagę na współtworzeniu wartości, czyli na sieciowym, zespołowym charakterze tego procesu. Prof. dr hab. Maria Romanowska Monografia ma znaczny wkład w rozwój nauk o zarzadzaniu i jakości. Wzbogaca zarówno silnie rozwijany w ostatnich latach nurt związany z podejściem sieciowym, jak i teorię innowacji, teorię współpracy oraz teorię zasobową. Prof. dr hab. Maciej Zastempowski Miłosz Miszczyński, dr, jest adiunktem w Akademii Leona Koźmińskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
