Bardzo ważną rolę w moich przygotowaniach do objęcia placówki w Waszyngtonie odegrał profesor Zbigniew Lewicki, ówczesny dyrektor Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ, przyszły autor znakomitych pięciu tomów Historii cywilizacji amerykańskiej. Korzystając z jego rozległej i gruntownej wiedzy, w dużej mierze wyrastającej z osobistych doświadczeń, znacznie pewniej stawiałem swoje pierwsze kroki w realizacji nowych zadań, zwłaszcza w kluczowej w tamtym czasie kampanii na rzecz uzyskania przez Polskę członkostwa w NATO.Jerzy Koźmiński, ambasador RP w USA w latach 19942000Pięciotomowe opracowanie Zbigniewa Lewickiego w interesujący sposób objaśnia czytelnikowi mniej i bardziej znane sploty historii, kultury, gospodarki i polityki Stanów Zjednoczonych. Warto polecić je nie tylko amerykanistom, studentom i nauczycielom akademickim.Robert Kupiecki, ambasador RP w USA w latach 20082012W kolejnym dziele poświęconym cywilizacji amerykańskiej profesor Zbigniew Lewicki wytrawnym piórem prowadzi nas przez skomplikowany i pełen wyzwań okres 19802021, udowodniając, że o sprawach trudnych można pisać w sposób przejrzysty, a jednocześnie rzetelny. Dla badaczy, studentów, ale też czytelników zwyczajnie zainteresowanych Ameryką, to lektura obowiązkowa.Ryszard Schnepf, ambasador RP w USA w latach 20122016Pięciotomowa Historia cywilizacji amerykańskiej profesora Zbigniewa Lewickiego to dzieło absolutnie wyjątkowe w historii światowej amerykanistyki: nikt ani w USA, ani w innym kraju nie napisał takiej monumentalnej syntezy, obejmującej historię społeczną, kulturalną, polityczną i gospodarczą Stanów Zjednoczonych od początków XVII wieku do czasów najnowszych.Piotr Wilczek, ambasador RP w USA w latach 20162021Zbigniew Lewicki kierował Instytutem Anglistyki i Ośrodkiem Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, był także dyrektorem Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ. Obecnie jest profesorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W jego dorobku naukowym znajdują się opracowania z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a także literatury i kultury amerykańskiej.
Zaburzenie osobowości borderline ma bardzo różne oblicza, które określa się mianem obrazu klinicznego tego zaburzenia. Jednakowoż każda jego postać przykuwa uwagę i jest źródłem cierpienia młodego człowieka i jego najbliższych z powodu niestabilności relacji społecznych, labilności emocjonalnej, trudności w określeniu własnej tożsamości i różnych zaburzeń zachowania, w tym tendencji do samouszkodzeń i podejmowania zachowań samobójczych. (...)Mamy nadzieję, że lektura pozwoli na lepsze zrozumienie tych młodych ludzi, którzy cierpią psychicznie, ponieważ nieustająco i permanentnie obawiają się odrzucenia, wybuchają gwałtownym gniewem i nie potrafią go kontrolować w sytuacjach niewielkich frustracji, doświadczają skrajnie intensywnych wahań nastroju, samookaleczają się, wykazują skłonność do niebezpiecznych zachowań ryzykownych i mają problemy w utrzymaniu bardziej trwałych relacji interpersonalnych, których tak bardzo potrzebują.Lidia Cierpiałkowska, Iwona Grzegorzewska, ze WstępuJest to publikacja wyjątkowa pod wieloma względami, ale jeden podkreślę szczególnie przydatność dla praktyki klinicznej. (...) Z książki skorzystają psychologowie kliniczni i psychoterapeuci różnych orientacji teoretycznych, którzy chcą zobaczyć, jak twórczo, biegle i użytecznie można integrować wiedzę empiryczną, teoretyczną i praktyczną. Skorzystają też studenci psychologii, pedagogiki i medycyny, którzy znajdą w mono-grafii nie tylko podstawową uporządkowaną wiedzę na temat diagnozowania zaburzenia osobowości borderline, lecz także przegląd koncepcji jego leczenia. I skorzystają nauczyciele, wychowawcy oraz rodzice, którzy stają często bezradni wobec konsekwencji zaburzeń borderline obserwowanych przez nich w rodzinie czy szkole.prof. Emilia Soroko, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Marek Wąsowicz jest odwzorowaniem ideału człowieka renesansu szerokość zainteresowań badawczych, niezwykła staranność metodologiczna, umiejętność ujmowania zjawisk w ich współzależnościach instytucjonalnych, kulturowych i historyczno-sytuacyjnych, klarowność wywodu, imponująca erudycja. To są Jego cechy tak dobrze znane i tak wysoko cenione w środowisku akademickim, nie tylko prawniczym. Bowiem to, co wyróżnia Jubilata, to rozumienie prawa jako istotnego składnika kultury. [...] W uznaniu dorobku Marka Wąsowicza, zgodnie z akademicką tradycją, ofiarujemy Mu szkice i rozprawy zebrane w tym tomie. Anna Rosner, Mirosław Wyrzykowski, z Wprowadzenia
Bardzo ważną rolę w moich przygotowaniach do objęcia placówki w Waszyngtonie odegrał profesor Zbigniew Lewicki, ówczesny dyrektor Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ, przyszły autor znakomitych pięciu tomów Historii cywilizacji amerykańskiej. Korzystając z jego rozległej i gruntownej wiedzy, w dużej mierze wyrastającej z osobistych doświadczeń, znacznie pewniej stawiałem swoje pierwsze kroki w realizacji nowych zadań, zwłaszcza w kluczowej w tamtym czasie kampanii na rzecz uzyskania przez Polskę członkostwa w NATO.Jerzy Koźmiński, ambasador RP w USA w latach 19942000Pięciotomowe opracowanie Zbigniewa Lewickiego w interesujący sposób objaśnia czytelnikowi mniej i bardziej znane sploty historii, kultury, gospodarki i polityki Stanów Zjednoczonych. Warto polecić je nie tylko amerykanistom, studentom i nauczycielom akademickim.Robert Kupiecki, ambasador RP w USA w latach 20082012W kolejnym dziele poświęconym cywilizacji amerykańskiej profesor Zbigniew Lewicki wytrawnym piórem prowadzi nas przez skomplikowany i pełen wyzwań okres 19802021, udowodniając, że o sprawach trudnych można pisać w sposób przejrzysty, a jednocześnie rzetelny. Dla badaczy, studentów, ale też czytelników zwyczajnie zainteresowanych Ameryką, to lektura obowiązkowa.Ryszard Schnepf, ambasador RP w USA w latach 20122016Pięciotomowa Historia cywilizacji amerykańskiej profesora Zbigniewa Lewickiego to dzieło absolutnie wyjątkowe w historii światowej amerykanistyki: nikt ani w USA, ani w innym kraju nie napisał takiej monumentalnej syntezy, obejmującej historię społeczną, kulturalną, polityczną i gospodarczą Stanów Zjednoczonych od początków XVII wieku do czasów najnowszych.Piotr Wilczek, ambasador RP w USA w latach 20162021Zbigniew Lewicki kierował Instytutem Anglistyki i Ośrodkiem Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, był także dyrektorem Departamentu Ameryki Północnej i Południowej w MSZ. Obecnie jest profesorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W jego dorobku naukowym znajdują się opracowania z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a także literatury i kultury amerykańskiej.
W kręgu Stanisława Ossowskiego to projekt naukowy realizowany przez Wydział Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jego celami są: dokumentacja dorobku Ossowskiego i jego środowiska, badania nad twórczością i znaczeniem tego kręgu oraz publikacja niedrukowanych pism uczonego. Tom trzeci Dzienników jest szóstą książka powstałą w ramach projektu. Dzienniki Stanisława Ossowskiego, wydawane ponad pół wieku po jego śmierci, obejmują niemal całe życie autora, wplecione w historię Polski. Pisane były, z przerwami, od 1905 do 1963 roku. Są zbiorem zapisków z życia codziennego, wojen i podróży, obserwacji środowiskowych, notatek z lektur i przemyśleń; łączy je uważność i refleksyjność. Stanowią materiał do biografii intelektualnej Ossowskiego i źródło do historii życia umysłowego w Polsce. Bogaty aparat naukowy ułatwia zrozumienie zapisków i umieszcza je w kontekście ludzi, miejsc i czasów. Tom I obejmuje lata 1905-1939, tom II 1939-1940, tom III 19491-963.
Książka Łukasza Posłusznego jest znakomitym studium socjologicznym (). Składa się z dwóch części zatytułowanych: Teoria organizacji totalnej od Goffmana do dziś i Historia i praktyki. Opatrzona została krótkim wstępem, obszernym zakończeniem oraz imponującą bibliografią, głównie anglojęzyczną, dobrze wykorzystaną w tekście i dowodzącą erudycji Autora. Struktura książki jest klarowna, a zawartość interesująca dla socjologów, politologów, historyków oraz wszystkich zainteresowanych dylematami nowoczesności. prof. Anna Matuchniak-Mystkowska Próbę krytycznej rekonstrukcji [teorii Goffmana] dokonaną przez Łukasza Posłusznego doceniam także dlatego, że polskiej socjologii ciągle brakuje dobrego teoretyzowania konkretnego doświadczenia społecznego. Doświadczenie obozu koncentracyjnego jest szczególnie wyrazistym przykładem tego braku. dr Piotr Filipkowski Łukasz Posłuszny, adiunkt w Zakładzie Socjologii Kultury i Cywilizacji Uniwersytetu Wrocławskiego, z wykształcenia socjolog, historyk filozofii i filolog polski. Jego zainteresowania koncentrują się w obszarze badań biograficznych i pamiętnikarskich, organizacji totalnych, pamięci społecznej i UX. Autor wielu artykułów poświęconych problematyce pamięci oraz dwóch książek Przestrzenne formy upamiętniania Zagłady (2014) oraz Pytanie o pamięć. Relacje autobiograficzne więźniów obozów koncentracyjnych (2012). Współorganizował ogólnopolskie konkursy pamiętnikarskie, m.in. Pamiętniki bezrobotnych i Życie codzienne w czasach koronawirusa.
Wobec niemieckiej agresji na Polskę oraz bezprecedensowej skali prześladowań ludności cywilnej już od pierwszych miesięcy wojny rząd polski na uchodźstwie mierzył się z pytaniem o możliwe sposoby pociągnięcia zbrodniarzy nazistowskich do odpowiedzialności karnej. Angażując polskich prawników przebywających na emigracji, rozpoczęto opracowywanie i popularyzację koncepcji skutecznego karania przestępców wojennych. Jak pokazuje Dominika Uczkiewicz, koncepcje i starania rządu polskiego wyróżniały się na tle zachowawczego stanowiska Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Polski projekt rozliczenia zbrodni nazistowskich zakładał pociągnięcie sprawców naruszeń prawa międzynarodowego do odpowiedzialności osobistej, stworzenie efektywnego wymiaru sprawiedliwości oraz rozwój międzynarodowej współpracy państw alianckich na płaszczyźnie prawnej i politycznej. Autorka wykazuje, że problem ścigania i karania zbrodniarzy wojennych należał do priorytetów polityki rządu polskiego na emigracji. Zasadniczy wpływ na jej kształt miały zarówno uwarunkowania polityki międzynarodowej, jak i oczekiwania społeczeństwa polskiego domagającego się surowego rozliczenia sprawców zbrodni. Wskazuje także, że za sprawą współpracy z rządem londyńskim protagonistów nauki prawa narodów na uniwersytetach II RP, m.in. Wacława Komarnickiego czy Stefana Glasera, założenia polskiej doktryny ukarania zbrodniarzy wojennych stanowiły krytyczne rozwinięcie wybranych aspektów debaty nad rozwojem prawa karnego międzynarodowego z lat 19191939. Dominika Uczkiewicz absolwentka prawa i doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie historia. Jej zainteresowania badawcze obejmują rozliczenia zbrodni wojennych, historię prawa, międzynarodowe prawo karne i sprawiedliwość tranzycyjną. Obecnie pracuje jako adiunktka w Ośrodku Badań nad Totalitaryzmami Instytutu Pileckiego.
Zwykle patrzymy na przemiany w ostatnich dekadach w Polsce przez pryzmat tzw. transformacji. To już pomału przestaje cokolwiek znaczyć. A tu dostajemy pracę, która ukazuje inną perspektywę naszej transformacji, nieobecną praktycznie w polskich analizach: co staje się towarem, a co nim być przestaje. Niekiedy wnioski są zaskakujące. To nowe spojrzenie, w dodatku mocno wsparte literaturą światową, dzięki czemu widzimy nasze przemiany w ogólniejszej i mniej oczywistej optyce.prof. dr hab. Andrzej RychardTrójka poznańskich socjologów podjęła odważną próbę spojrzenia na procesy polskiej transformacji przez pryzmat procesów utowarowienia i odtowarowienia. Samo pojęcie utowarowienia, choć ma szacowny rodowód, stosunkowo rzadko pojawia się we współczesnym piśmiennictwie socjologicznym. Już choćby z tego powodu należy przyklasnąć pomysłowi Autorów, gdyż jak pokazują ich analizy, pojęcie utowarowienia pozwala nie tylko syntetyzować różne teoretyczne wątki, ale i lepiej zrozumieć zachodzące wokół nas procesy społeczno-gospodarcze.prof. dr hab. Mirosława Marody
Książka jest monografią z zakresu metodologii badań społecznych. Autorka proponuje nową metodologię badania religijności. Koncentruje uwagę na języku pytań o religijność i praktyki z nią związane. Publikację zamyka opis przemian religijności Polek i Polaków w latach 2018–2022. Potwierdza w praktyce, że skonstruowany zestaw pytań jest narzędziem pozwalającym trafnie opisywać stan i dynamikę rozwojową ich religijności. Wypracowane narzędzie sprawdza się też jako zmienna niezależna przy badaniu np. rodziny, pracy, polityki, moralności itd., jest więc użyteczna również dla badaczy pozareligijnych kwestii.
Marta Bożewicz wykonała bardzo ważną pracę metodologiczną, dokonała swoistego „przebudzenia z letargu” socjologów religii, którzy niekiedy zbyt rutynowo i automatycznie stosują tradycyjnie utrwalone w praktyce badawczej kwestionariusze do badania religijności. (…) Pragnę podkreślić, że nikt do tej pory w Polsce nie dokonał tak dogłębnej analizy języka kwestionariuszowego dotyczącego religijności w świetle wywiadów kognitywnych oraz badań ogólnopolskich weryfikujących te ustalenia.
z recenzji prof. J. Mariańskiego
Książka ta dla socjologów będzie interesującą propozycją metodologiczną, przypominającą im o znanej dyrektywie badawczej Floriana Znanieckiego, że rzeczywistość społeczną należy badać ze „współczynnikiem humanistycznym”, tzn. by uwzględniać subiektywny świat społeczny badanych, ich definicje słów i sytuacji konstruowane i używane przez nich w życiu codziennym.
z recenzji prof. W. Pawlika
Książka wydana wspólnie z Instytutem Studiów Politycznych PAN
Książka opowiada o kilkuzdaniowym liście 34 intelektualistów do premiera Józefa Cyrankiewicza. Mowa w nim była o ograniczeniach papieru na wydawnictwa literackie oraz o rozszerzającej się cenzurze prewencyjnej. Ale te kilka niewinnych zdań wstrząsnęło Polską.
Szczególne znaczenie miała lista 34 sygnatariuszy. Te nazwiska były jak wielki dzwon ostrzegawczy. List 34 był czymś niezwykłym w biografii mojego pokolenia. Był to pierwszy publiczny znak sprzeciwu wobec polityki postępującej zamordyzacji. Rozmawialiśmy o nim z fascynacją i podziwem, ponieważ list był sygnałem, że sprzeciw jest możliwy; że cenzurę i jej niszczycielskie rezultaty można nazywać po imieniu.
Adam Michnik
Jedną z konsekwencji wystosowania Listu 34 były procesy Melchiora Wańkowicza i Jana Nepomucena Millera, a także wszczęcie śledztwa przeciwko Januaremu Grzędzińskiemu oraz Stanisławowi Catowi-Mackiewiczowi. Właśnie te procesy oraz towarzyszący im kontekst polityczny stały się głównym tematem książki Macieja Łuczaka. Umiejętne połączenie w niej perspektywy historycznej, politologicznej i prawnej (...) umożliwiło kompleksowe i wszechstronne zaprezentowanie zakresu podporządkowania wymiaru sprawiedliwości PRL centralnemu ośrodkowi dyspozycji politycznej, tworzonemu przez I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułkę i jego najbliższe otoczenie.
Prof. dr hab. Antoni Dudek
Maciej Łuczak odkrywa nowe, nieznane szerzej fakty, zarazem umieszcza całą sprawę w szerokim kontekście wewnętrznym i międzynarodowym. Za ważne uznałbym i to, że jego książka ma w znacznym stopniu charakter interdyscyplinarny, jest interesująca i pożyteczna zarówno dla historyków, jak i prawników, politologów, socjologów.
Prof. dr hab. Jerzy Eisler
Nie ulega wątpliwości, że w polskiej literaturze bioetycznej brakuje książki, która omawiałaby teoretyczne i praktyczne zagadnienia edukacji bioetycznej na uczelniach i wydziałach medycznych. Niniejszy tom przyczyni się z pewnością do pobudzenia dyskusji na temat celów, metod i jakości nauczania oraz oceny efektów edukacji bioetycznej przyszłych medyków i innych profesjonalistów medycznych prof. dr hab. Alicja Przyłuska-Fiszer W ślad za zmianami politycznymi w tak zwanej publicznej dyskusji o bioetyce mamy do czynienia z wojną ideologiczną. Ma to oczywiście przełożenie na nauczanie etyki i bioetyki oraz powoduje utratę ich praktycznego znaczenia i zastosowania [...] w takiej atmosferze przypomnienie podstawowych założeń etyki i bioetyki oraz dążenie do poprawy sposobów jej nauczania jest bardzo potrzebne. prof. dr hab. Romuald Krajewski
XXI wiek rozpoczął się serią kryzysów, począwszy od kryzysu finansowego i gospodarczego, przez kryzys migracyjny, kryzys związany z narastającym eurosceptycyzmem i brexitem, z falą populizmu i erozją poparcia dla demokracji parlamentarnej . Na to wszystko nałożyła się pandemia COVID-19, która wzmocniła większość istniejących kryzysów i przyniosła nowe wyzwania. Zespół socjologów i socjoekonomistów z Uniwersytetu Wrocławskiego i Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie podjął badania tych wyzwań i kryzysów. Na podstawie zogniskowanych wywiadów grupowych z pracownikami edukacji, ochrony zdrowia, pomocy społecznej i logistyki, krytycznej analizy dyskursu medialnego oraz ogólnopolskich badań kwestionariuszowych zespół przygotował niniejszą monografię. Odpowiada w niej na pytania o jakość miejsc pracy osób zatrudnionych, w tym w szczególności pracowników niezbędnych w okresie pandemii, medialny obraz pracy w badanych branżach, stosunek społeczeństwa do nowych form pracy, które rozwinęły się w czasach pandemii, o społeczny dobrostan, charakter więzi społecznych i społecznego zaufania, o postawy wobec ustroju politycznego i gospodarczego, stosunek do partii politycznych i państwa. W książce zawarta jest również charakterystyka cech przeciwników szczepień na COVID-19. Książka nie tylko wpisuje się w kontekst wcześniejszych, ważnych i cytowanych publikacji (...), lecz także otwiera Autorom pole dla dalszych analiz, na które zespół zwykle nie każe długo czekać czytelnikom, a ich znaczne już grono regularnie się powiększa. () Obok sprawnej narracji i argumentacji, zwraca uwagę po mistrzowsku prowadzona metodyka oraz wiele szczegółowych, empirycznie udokumentowanych odniesień, podawanych w sposób spójny. () Jest to kolejne, cenne opracowanie świetnie potwierdzające markę zaangażowanych badaczy, z których każdy ma na swoim koncie niebagatelne i uznane osiągnięcia. prof. dr hab. Jacek Sroka Społeczne skutki COVID-19 są w książce pokazane z kilku perspektyw. Wśród uczestników rynku pracy wpływ pandemii najsilniej odczuli młodzi, zwłaszcza w sytuacji prekaryzacji pracy. Okazało się też, że społeczny prestiż zawodów medycznych wyraźnie wzrósł w warunkach zagrożenia pandemicznego. Towarzyszy temu wzrost oczekiwań rozszerzenia zakresu opieki zdrowotnej oraz zwiększenie bezpieczeństwa pracowników na rynku pracy. Ważna jest konkluzja wskazująca, że dominującą reakcją wszystkich środowisk na COVID-19 było uruchomienie mechanizmów integracyjnych. Nasze społeczeństwo zachowało model familijny o silnych więziach na poziomie grup pierwotnych, rodzinnych i towarzyskich, natomiast znacznie słabszych instytucjonalnych. dr hab. prof. ucz. Paweł Ruszkowski
Kryzys planowania przestrzennego w Polsce narasta od wielu lat. Rezultatem niekontrolowanej urbanizacji i rozlewania się miast jest nierówny dostęp do infrastruktury i podstawowych usług publicznych. Autorka sprawdza, w jaki sposób warszawiacy odczuwają skutki tych deficytów. Rekonstruuje praktyki podejmowane przez mieszkańców wybranych dzielnic, pokazując ich klasowe zróżnicowanie. Książka stanowi źródło informacji na temat społecznych kosztów nierównomiernego rozwoju miasta. Pomaga też zrozumieć oczekiwania społeczne zgłaszane wobec samorządu i państwa jako głównych dostarczycieli usług publicznych.
Na polskim rynku wydawniczym brakowało książki, którą charakteryzowałyby zarazem rygor metodologiczny i zaangażowanie społeczne i która łączyłaby problemy żywiołowości procesów urbanizacji, wyrażone w decyzjach mieszkaniowych gospodarstw domowych, z systematyczną analizą uzyskiwania dostępu do usług publicznych w miejscu zamieszkania
dr hab. Katarzyna Kajdanek, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego
Nie ma jednej Warszawy. Czym innym żyje się na Nowym Wilanowie, czym innym na Zawadach, jeszcze czym innym na Starej Ochocie czy na osiedlach Wawra. Justyna Orchowska pokazuje funkcjonowanie tych światów i zderzenia między nimi. Bez wiedzy zawartej w jej książce trudno myśleć o ich pogodzeniu.
dr hab. Maciej Gdula, Uniwersytet Warszawski
Justyna Orchowska, doktor nauk społecznych, socjolożka, pracuje w Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych EUROREG na Uniwersytecie Warszawskim. Jej zainteresowania badawcze obejmują socjologię miasta, partycypację społeczną oraz klasy społeczne i stratyfikację. Od 2014 roku związana z warszawskim trzecim sektorem oraz ruchami miejskimi.
Książka przybliża życie uczonego o niebanalnym życiorysie; może zainteresować różnych czytelników (nie tylko psychologów lub historyków nauki): miłośników bio-grafii, „lemo-” i „witkacologów”, pasjonatów intelektualnej historii Polski w XX wieku, badaczy losów uczonych polskich na emigracji.
dr hab. Cezary W. Domański, prof. UMCS
Mieczysław Choynowski, tytułowy „demon aktywizmu” (określenie użyte przez Stanisława Lema), zasłużył, by znaleźć się w centrum uwagi współczesnych, by o nim nie zapomniano. Jego dorobek naukowy jest wciąż żywy, a dziedzina, którą uprawiał w sposób nowatorski – psychometria – nie straciła impetu. (…) Książka nie jest biografią w ścisłym sensie słowa, jest zbiorem opowieści o funkcjonowaniu człowieka nauki w określonym miejscu i czasie. (…) Kontekst historyczny momentami mu sprzyjał, to znów rzucał kłody pod nogi. (…) Zajmował się zawsze tym co go interesowało, miał wpływ na wybitne postacie swej epoki. Człowiek konfliktowy, zadziorny i buntowniczy, któremu się udało przebywać nieustannie w przedsionku do raju naukowego. (…) Autorzy wykorzystali istniejące, odnalezione nieraz z trudem, materiały archiwalne, zdążyli ocalić od zapomnienia świadectwa coraz mniej licznych współpracowników i znajomych oraz odnaleźć zapiski autobiograficzne bohatera monografii. Ujawnili też zalety własnej pamięci dotyczącej tamtych czasów, co stanowi dodatkowy walor tej opowieści.
prof. dr hab. Zofia Ratajczak
W tomie publikują:
Michał Chruszczewski, Ewa Goryńska, Maryla Goszczyńska, Czesław Nosal, Przemysław Pawlak, Ryszard Stachowski, Elżbieta Strojna, Tadeusz Tyszka.
This volume grows out of the belief that diversity needs recognition and support from a favourable social environment. More precisely, the different members of diverse societies need recognition and support. This monograph is intended to provide a comparative perspective on the challenges faced in selected European countries (Croatia, Germany, Poland, Slovenia and the UK) with regard to equal access to healthcare and ways of handling them. The authors of the chapters comprising this volume, each within their specialty and in their own way, attempt to identify the different forms and dimensions in which we can be different and the barriers to our flourishing in, and with our differences.
Książka w języku chińskim ze wstępem i streszczeniami poszczególnych rozdziałów w języku angielskim.
Fragment recenzji książki:
????????,????????????????????????????????????????????????????????,???????????????????????????????????,?????????????????????
?????,???????????????,???????????,?????????????
As a civil society, we constantly strive to reach a balance between encouragement of innovation and the protection of the public order and public interests. This book provides good guidance and stimulation for more public debate on these issues, to lay the foundation work for future development of the new laws and regulations. It will benefit legal researchers and legal practitioners. It also serves as a valuable reference for policymakers and related regulators.
Professor Dongmin Chen, School of Innovation and Entrepreneurship,
Office of Technology Development, Peking University
Schmalenbach nie ma wątpliwości, że przymierze z natury jest tworem nieco efemerycznym. Stany emocjonalnego odurzenia, gotowości do poświęceń, bezgranicznego oddania mijają, zostają wygaszone, przekształcone w „zrosty” wspólnoty lub „uspołecznione” czy wplecione w ramy organizacji społeczeństwa. Labilność przymierza zwiastuje jego zagładę i wymaga szczególnego etosu, o ile nie ma być sprowadzona do niekontrolowanej eksplozji uczuć. Jest to etos lojalności, konkretyzowany jako wierność, przymierze wierności, przyjaźni czy miłości, ich przyrzeczenie czy obietnica. Zarazem jednak oznacza to zakotwiczenie w dwóch pozostałych formach związków społecznych: we wspólnocie, gdy oczekiwanie trwałości przyrzeczenia lub obietnicy staje się składnikiem wspólnotowego bytu (tradycji), i w społeczeństwie, gdy lojalność staje się składnikiem sankcjonowanego społecznie kontraktu. Dopracowanie i równouprawnienie trzech kategorii: wspólnoty, społeczeństwa i przymierza to próba przezwyciężenia ograniczeń dychotomicznego myślenia.
prof. dr hab. Aleksander Manterys
Herman Schmalenbach – niemiecki filozof społeczny, urodzony w 1885 roku w Breckerfeld. Był jednym z najważniejszych krytyków teorii Maksa Webera i Ferdinanda Tönniesa, znawcą myśli Leibniza i Kanta, kontynuatorem tradycji filozoficznej spod znaku Georga Simmela. Od czasu studiów związany z uniwersytetami w Berlinie, Jenie, później w Monachium, Getyndze, Hanowerze, a wreszcie w Bazylei, gdzie zmarł w 1950 roku. Dziś pamiętany przede wszystkim jako autor eseju O socjologicznej kategorii przymierza.
Hasło Nigdy więcej wojny w istotny sposób współtworzyło pamięć o 1 września w Polsce, NRD i RFN. W każdym z tych krajów stało się jednak nośnikiem odmiennych treści. Autorzy pokazują, jak w Polsce oraz w obu państwach niemieckich od 1945 do 1989 roku media kształtowały pamięć zbiorową o ataku Niemiec na Polskę i o wybuchu II wojny światowej. Poszukują odpowiedzi na pytanie, kto upamiętniał 1 września 1939 roku, jakie rozwijały się rytuały związane z obchodami tej rocznicy oraz co właściwie symbolizowała ona w pamięci zbiorowej Polaków i Niemców. Autorów interesuje również, na ile upamiętnianie wybuchu II wojny światowej wykorzystywano do rozwijania wspólnej pamięci opartej na dialogu oraz - w konsekwencji w jakim stopniu wpłynęło ono na proces zbliżenia między Polakami i Niemcami. Książka wydana wspólnie z Fundacją Instytut Spraw Publicznych i Deutsches Polen-Institut
Analiza fenomenu wojny, którą otrzymuje czytelnik, jest oryginalna, wszechstronnie osadzona w politycznych i społeczno-ekonomicznych relacjach centrum systemu światowego z globalnym Południem. () Główną kategorią analityczną Marcina Poletyły jest dyskurs. W tej perspektywie badawczej fenomen wojny uwikłany jest w językowe i retoryczne środki opisu. Walka ideologiczna to walka o narzucenie swojego języka, czyli władzy nadawania znaczeń oraz definiowania sytuacji, wskazywania priorytetów, głównych odpowiedzialnych, często kozłów ofiarnych, czarnych Piotrusiów. Przeciwstawne narracje prezentują określone perspektywy aksjologiczne, skrywające interesy grupowe, tym samym koncentrują się na odmiennych aspektach opisywanej rzeczywistości. prof. dr hab. Tadeusz Klementewicz Książka Marcina Poletyły jest niezwykła, bezprecedensowa w naszej literaturze. Autor podjął się analizy dyskursu towarzyszącego tzw. nowym wojnom, do których dochodzi po zakończeniu zimnej wojny. To wojny nietradycyjne, w których często nie ma podziału na agresora i ofiarę, ale jednak są działania wojenne, ofiary, zniszczenia. Trzeba je jakoś uzasadnić, także wtedy, gdy siły używa się w dobrej wierze (były takie przypadki), bo wojny toczą też kraje demokratyczne, w których opinii publicznej nie można ignorować. Podejmuje się próby jej formowania, by uzyskać przychylność dla wojny, która nie jest prowadzona w obronie własnej. Autor nie miał już szansy uwzględnić najnowszej wojny Rosji, ale jego wcześniejsze ustalenia i tu się dobrze odnajdują. Jestem pełen uznania dla erudycji i wnikliwości Marcina Poletyły. Gorąco polecam lekturę jego książki wszystkim, którzy wolą rozumieć niż dawać wiarę. prof. dr hab. Roman Kuźniar Marcin Poletyło, obronił doktorat w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW (2020), obecnie niezwiązany z żadną instytucją naukową. W latach 19931996 oraz 20002001 pracował w organizacjach pomocowych w Chorwacji, Kosowie i Macedonii. Jest autorem książki Propaganda wojenna w liberalnej demokracji. Argument bałkański analiza przypadku (2008).
Procesy i zdarzenia obserwowane w ostatnich latach na świecie wymagają adekwatnej odpowiedzi naukowej. Jedną z jej form jest redefiniowanie, dostosowywanie wcześniejszych koncepcji teoretycznych. Dotyczy to również wyzwań, wobec których stają miasta i polityka miejska. Coraz bardziej zauważalne zmiany klimatyczne i pandemia skłaniają do pogłębionej refleksji w tym zakresie. Jednym z jej punktów odniesienia jest koncepcja prawa do miasta. Zaproponowana wiele lat temu, wciąż stanowi przedmiot szerokiej międzynarodowej dyskusji (a także działań wdrożeniowych). Celem monografii jest próba dostosowania koncepcji prawa do miasta do aktualnych wyzwań miast polskich. Zadania podjęli się autorzy reprezentujący zróżnicowane dyscypliny i różne punkty widzenia: Maciej Cesarski, Paweł Churski, Jerzy Hausner, Hubert Izdebski, Tomasz Kaczmarek, Tomasz Komornicki, Tadeusz Markowski, Rafał Matyja, Maciej J. Nowak, Krzysztof Simon, Robert Simon, Marek S. Szczepański, Przemysław Śleszyński, Anna Śliz.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
