Dzisiejszy dzień rozpoczął się od przemyśleń oraz głosu wewnętrznego, zasłyszanego nad rankiem podczas snu: „Jak długo chcesz jeszcze biec?”. Cała historia rozpoczęła się od tego, że śniło mi się szkolenie poświęcone mentalnemu rozwojowi, którego byłem uczestnikiem. W trakcie pełnego wejścia we wspaniały nastrój oraz słuchania przemawiającego padło hasło: „Ćwiczenie”. Miało ono polegać na przebiegnięciu sporego dystansu wokół trybun. Niewielka część uczestników wybuchnęła entuzjazmem, większość zaś odpuściła. Metafora, która przyświecała tej czynności fizycznej, brzmiała: „Jak mocno chcesz, by twoje marzenie się urzeczywistniło?”. W trakcie, gdy większość zrezygnowanej widowni pochłonięta była rozmowami, a szepty ich mowy stawały się coraz to głośniejsze, nadeszła wreszcie moja kolej. Zdecydowałem się na bieg i stojąc już na linii startu, zawołany przez znajomego, pobiegłem odebrać ważną wiadomość. Nie tracąc ani chwili, skierowałem się w stronę sąsiedniej sali, jeszcze większej niż ta, w której odbywało się owo szkolenie. Biegłem, ile sił w nogach, by nie ominęła mnie kolejka w gonitwie po swoje marzenie. Po pięciu minutach wróciłem z niczym. Ledwo łapiąc powietrze dostrzegłem, że głosy innych nagle przyjemnie ucichły. Trener podszedł do mnie, nastawił zegarek, po czym spojrzał mi w oczy i spytał: „Gotów?”. Mieszane uczucie, ponieważ w tamtej chwili zmęczenia wiele brakowało mi do gotowości. Z lekkim uśmiechem dodał jedynie: „No to zobaczymy, ile ci to zajmie”, po czym krzyknął: „Start!” i ruszyłem przed siebie. Biegnąc tak resztkami sił, pokonałem trzy czwarte dystansu, po czym zauważyłem, że nieznane mi osoby zaczynają specjalnie przeszkadzać poprzez wchodzenie na trasę oraz łapanie za części ubioru. Przyznaję, to denerwowało, ale zdeterminowany ukończyłem bieg i to z osobą przyczepioną do nogi, która bardzo starała się spowolnić mój osobisty maraton. Po przebiegnięciu całego dystansu padłem na podłogę. Byłem tak zmęczony, że nawet nie miałem siły myśleć, co z tymi ludźmi było nie tak i dlaczego utrudniali mi wykonanie zadania, skoro sami nie wystartowali. Próbując w tłumie dostrzec trenera, chciałem dowiedzieć się, jaki był mój wynik. Wtedy rozbłysła w mojej głowie myśl, że przecież nie było z góry powiedziane, ile okrążeń należy wykonać, by bieg móc uznać za ukończony. Widzę to bardzo wyraźnie, jak siedząc zacząłem się nad tym zastanawiać. W tym właśnie momencie powoli opuściłem sen, pozostając z powtarzającym się w myślach pytaniem: „Jak długo chcesz jeszcze biec?”, bo przecież sam bieg kończy się wtedy, kiedy sami o tym zdecydujemy. Czas więc pozbyć się ograniczeń i rozbłysnąć jak diament, ponieważ tylko ty wiesz, jak bardzo chcesz urosnąć. Nie mam pojęcia, czy coś obecnie cię zatrzymuje i czy masz jeszcze wystarczający zapas siły, ale ja nadal biegnę... Książkę polecają: ? Jacek Walkiewicz – psycholog, mówca ? Przemek Humieniecki – trener biznesu i rozwoju osobistego ? Paweł Szymków – trener biznesu, coach i przedsiębiorca ? Marcin Książak – trener rozwoju osobistego, przedsiębiorca ? Edyta Bednarczyk – coach, specjalista od inwestowania w nieruchomości
Szczęście daje to, co robisz dla innych...
Ta cudowna książeczka powstała z miłości do dzieci i pasji pisania. Znajdziecie w niej wiele humoru i radości, będzie ona przewodnikiem po dziecięcej wyobraźni, a zarazem doskonałym sposobem na wspólne spędzanie czasu z dzieckiem.
Zaowocuje ona wiedzą, poznaniem świata i pogłębi wspólną więź między rodzicem a pociechą.
Gdy Jesteś Prawdą, To Jakbyś Przeglądał Się w Lustrze Mądrości. Wtedy Wszystko Już Wiesz…
Autorka zachęca do duchowego przebudzenia… Człowiekowi jest to dziś szczególnie potrzebne. Sprzyja to odnalezieniu własnej drogi i kreacji rzeczywistości przynoszącej szczęście.
Posiadasz niezbywalne prawo do szczęścia, a wynika ono z duchowego wymiaru. Podążając drogą racjonalnej analizy, popartej matematycznym wywodem, odkryjesz Rzeczywistość Świata Duchowego.
Wszelkie działania człowieka w codziennym życiu odbijają się głębokim echem w Świecie Duchowym. W ten sposób przebiega kreacja fizycznej rzeczywistości (również zdarzenia) z duchowego wymiaru, gdy kreatorem jest człowiek.
Otrzymasz praktyczne wskazówki:
- Jak odnaleźć własną receptę na szczęście?
- Czym jest wskaźnik szczęścia?
- Jak możesz podążać jednym z Siedmiu Kroków Szczęścia?
- Po co jest potrzebne przebaczenie?
- Czym jest życie, jaki jest jego sens i cel?
Gdy księżniczka Nana budzi się w Jangblizji, sądzi, że najtrudniejszy etap podróży ma już za sobą. Nareszcie wróciła do domu. Szybko jednak przekonuje się, że dopiero teraz wyzwania zaczynają się piętrzyć, a każdego dnia życie jej i przyjaciół będzie narażane na coraz większe niebezpieczeństwa. Ojczyzna nie jest już taka, jaką księżniczka zapamiętała. Wojna, trwająca od ponad roku, wyniszcza kraj i zadaje śmierć istotom.
Nana bardzo szybko doświadcza, że właściwe wybory nie zawsze są łatwe a konsekwencje nieuniknione. Wraz z przyjaciółmi przemierza pogrążoną w wojnie ojczyznę, aby dotrzeć do ukrywających się w lasach sprzymierzeńców. Każdy kolejny krok jest dla nich próbą siły, przyjaźni i lojalności.
Tymczasem pozostający w Tamtym Świecie książę Roan całą uwagę poświęca poszukiwaniom ojca. Spotyka wielu wygnanych Jangblizjan i poznaje ich nietuzinkowe historie. Razem planują powrót do Jangblizji.
„Wojna w Jangblizji. W domu” to kolejne spotkanie z niezwykłymi istotami z Jangblizji, których walka o wolność będzie trwać jeszcze bardzo długo. To także pełna emocji konfrontacja dwóch światów, których mieszkańcy nie wiedzą, że łączy ich tak wiele i że od lat mają ogromny wpływ na wspólne losy.
Mirosław Matyja – pochodzi z południowej Polski, politolog, ekonomista i historyk. Studiował w Krakowie i w Bazylei, doktoryzował się we Fryburgu (Szwajcaria) w 1997 r. oraz w Londynie w 2012 r.
W 1989 r. wyjechał z Polski do Szwajcarii, gdzie obecnie mieszka. Pracuje w Radzie Nadzorczej Rynku Finansowego w Szwajcarii (Swiss Financial Market Supervisory Authority FINMA) w Bernie oraz jako wolny dziennikarz.
Mirosław Matyja jest profesorem Universidad Autónoma de Guadalajara w Meksyku oraz visiting profesorem w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie i w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.
Autor i współautor 10 monografii i ponad100 artykułów naukowych i popularnonaukowych w języku polskim, niemieckim i angielskim.
Z zamiłowania alpinista i himalaista oraz badacz najnowszej historii Polski.
Żonaty, ma dwóch bliźniaczych synów, których wychowuje w tradycji polskiej i szwajcarskiej.
Bohaterem książki jest dwudziestosześcioletni mężczyzna, Andrzej Górnicki, który w poszukiwaniu lepszego życia wyjeżdża na Zachód, za żelazną kurtynę, aby zarobić na godną przyszłość, swoją i ukochanej Agaty. Tymczasem los płata mu nie lada figla. Odbiera to, co dla niego najcenniejsze - miłość. Zraniony bolesnym doświadczeniem poświęca się pracy i w samotności buduje nową przyszłość.Czy uda mu się zrealizować ambitne zamierzenia, osiągnąć sukces?Czy ułoży sobie życie uczuciowe?Czy jego dawna miłość, przez lata zapomniana, ma szansę odżyć na nowo?Powieść pełna fascynujących zwrotów akcji, wątków kryminalnych, zdarzeń z pogranicza światów - naturalnego i metafizycznego. Treści liryczne, miłosne przeplatają się z pełną poświęcenia walką o życie ukochanej kobiety.
Drogi Czytelniku!
Mam nadzieję, że historie opisane w tej książce pomogą Ci zrozumieć lepiej świat i to, co dzieje się z każdym z nas, gdy na kartach życia ból miesza się z radością, miłość z nienawiścią, a lęk z potrzebą odwagi, by zmierzyć się z własnym losem i przeznaczeniem.
Autorka
***
" – Pielęgnowanie miłości podobne jest do pielęgnacji kwiatu, jeśli nie dbasz o swój kwiat, zapominasz o nim, to kwiat uschnie, jeśli będziesz go zbytnio podlewał – zgnije, lecz jeśli będziesz go właściwie pielęgnował, poświęcał mu dość czasu, to rozkwitnie w pełnej okazałości, podobnie jest z miłością.
– To piękne, co powiedziałeś, a czy o mnie dbasz tak samo jak o swój kwiat? – spytał chłopiec."
***
Dominika Wosiak, urodzona w Kaliszu, ukończyła studia geograficzne na Uniwersytecie Łódzkim. Od ponad ośmiu lat mieszka i pracuje w Londynie. Pisarstwo było jej wielką pasją od dziecka. "A jeśli..." – to jej debiut literacki.
Obecnie pracuje nad wydaniem bajek dla dzieci.
Piotr Figiel – kompozytor, aranżer, dyrygent, pianista, organista, wokalista. Napisał setki partytur na różne zespoły wykonawcze, zarówno kameralne i orkiestrowe, jak i dla wykonawców z kręgu jazzu, rocka i muzyki pop. Wykonawcy jego muzyki to wybitni artyści wpisani do historii polskiej muzyki popularnej. Grał i dyrygował orkiestrami: Big-Band PRiTV, Piotr Figiel Ensemble, Big Symphony Orchester Tokyo, K. Krautgartner Orchester, Mexico Big Symphony Orchester, F. Pourzel Orchester, K. Edelhagen Big-Band, RIAS Radio Big-Band Berlin. Stworzył muzykę do wielu filmów (m.in.: Moja wojna, moja miłość, Przepraszam, czy tu biją, Piłkarski poker, Misja specjalna), do spektakli teatralnych i widowisk telewizyjnych (Pastorałka, Rzecz Listopadowa, Studio Gama, Piotr Figiel Show, Nareszcie razem). Znamy wszyscy jego piosenki: Jaka jesteś, Mario, Powrócisz tu, Dwadzieścia lat a może mniej, A w górach już jesień, Nie bójmy się wiosny, Księżniczką być, To był świat w zupełnie starym stylu.
UCIEKAM to jeszcze jedna twarz Piotra Figla – książka pisana wierszem. Świat zawiły i nie zawsze szczęśliwy, świat dobrych i złych, świat straconych szans i złudzeń, nadziei i emocji, ale również humoru z celnym spojrzeniem na to, co nas otacza.
UCIEKAM to również partytura o miłości, która jest wszechobecna i konieczna, niepokojąca, dysharmoniczna, kontrastująco-melancholijna, ale zawsze potrzebna.
Książka ukazuje się dzięki staraniom żony artysty, Georgety Sager-Figiel.
W Kościele rzym.-kat. od początku jego założenia „patrzono oczami władców Ces. Imp. Rzymu”, służąc cesarzom pragnącym utrzymać władzę nad imperium. A kiedy upadło, bestialską władzę Rzymu zastąpiła druga Bestia, powołana przez pierwszą (Bestię imp. ces.). [...] Pan Jezus w symb. DN (Ew) prorokuje o tym, do czego posłuży osoba apostoła Szymona, z nadanym mu imieniem Piotr – J 21, 18–19: . Mówiąc komuś: , nawiązujemy („robimy aluzję”) do (ku) przyszłości. Zaś
Porywająca oraz osobista relacja z podróży i pobytu w buddyjskich klasztorach Tajlandii. Doświadczenia praktyki duchowej, której początki sięgają tysięcy lat wstecz, różnice między dawnym i współczesnym buddyzmem, a także te na linii przebrzmiałej i dzisiejszej Tajlandii. Książka ta stanowi nie lada gratkę zarówno dla tych, którzy chcieliby poznać i zgłębić buddyzm, jak i dla tych, którzy praktykując medytację, marzą lub planują podróż do Azji Południowo-Wschodniej, jej kolebki.
Tomasz Kryszczyński jest psychologiem o bogatym i wieloletnim doświadczeniu z praktyką medytacyjną. Kilkanaście miesięcy, jakie spędził w buddyjskich klasztorach, przełożyło się finalnie na intrygującą, pełną zagadkowych informacji książkę. Polecana pasjonatom buddyzmu, nikogo nie pozostawia bez zdziwienia.
Przygoda, los, niewiedza, strach, ból. To te uczucia władały chłopcem, który miał spędzić upragnione wakacje z ojcem u jego rodziny w Jordanii. Kiedy samolot wylądował na lotnisku w Ammanie, zaczął się realizować los dziecka, los, któremu nie dało się przeszkodzić. Przebyli z ojcem tak wiele kilometrów, by pochować zmarłą babcię. Niespodziewanie umiera także kuzyn ojca w Egipcie. Tata decyduje się, po namowach syna, opuścić go i wyruszyć w drogę, oddając chłopca pod opiekę wujostwa. Nie wie, że wraz z wyjazdem skazuje go na piekło, które zaczynało palić się coraz większym płomieniem...
Rozmowy przy niezbyt suto zastawionym stole to zbiór luźnych opowieści, powiązanych ze sobą osobami bohaterów i opisem ich wspólnych przygód. Nietupa, Ptasznik, Bejła, Cichy wywodzą się z różnych środowisk, wykonują różne zawody. Łączy ich młodość, przypadająca na czasy PRL-u i wspólnie spędzany czas w szarej, miejskiej codzienności. To postaci barwne i różnorodne, szkicowane jakby od niechcenia. Ich charakterystykę pogłębiają zgrabnie napisane dialogi, pełne kąśliwego, często niewybrednego humoru. "Rozmowy..." to opowieść o męskiej przyjaźni i upływającym nieuchronnie czasie, o tęsknocie za m?ającą młodością. To proste prawdy w niebanalnych historiach.
Cztery tysiące lat w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie, przedstawione w książce Karen Armstrong pt. „Historia Boga. 4000 lat dziejów Boga w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie” (tłum. B. Cendrowska, Warszawa 1996), pokazuje, jak ewolucyjnie dokonywał się proces przechodzenia wierzeń religijnych z wielobóstwa do jedynobóstwa. Wiara i krzyż nie są wymysłem chrześcijan. Krzyż był znany już kilka tysięcy lat przed naszą erą. Za każdym razem na sposób traktowania krzyża i wiary wpływały wydarzenia społeczno-polityczne.
Idea pierwszych chrześcijan i rozwój tego ruchu społecznego ma miejsce w okresie, gdy Izraelici byli pod okupacją Cesarstwa Rzymskiego, które postanowiło wszystkich Żydów uznać za niewolników, pozbawiając ich majątku i mienia. Niewolnik nie miał prawa posiadać w owym czasie żadnego majątku. Niewolnik był własnością pana – swego dobroczyńcy, sędziego i kata. Na tym tle politycznym należy rozpatrywać rozwój chrześcijaństwa. Idea pierwotna twórców chrześcijaństwa jako idea zniewolonego ludu stała się
z czasem narzędziem imperatorów w trzymaniu za twarz tego ludu. I tak już pozostało do obecnych czasów. Ci, którzy z racji przywództwa religijnego zamiast nawiązywać do tych pierwotnych idei sami konsekwentnie zwalczają lub przemilczają te ważne fakty historyczne. Naiwnego ludku nie interesują matactwa przywódców Kościoła. Ludek cieszy się, że ma takich kapłanów, którzy robią z niego cymbałów.
Akcja przenosi nas z Alp francuskich, gdzie grupa przyjaciół aktywnie spędza czas na stokach narciarskich, do San Francisco na konferencję naukową. Zahacza także o Kraków, w którym znakomity zespół informatyczny rozwiązuje zagadnienia algorytmów oprogramowania. Jacques prowadzi badania naukowe i ma obiecujące wyniki dotyczące łączenia ludzkiej tkanki nerwowej poprzez matrycę półprzewodnikową z ludzkim umysłem. Wydaje mu się, że potrafi interpretować sygnały z ludzkiego ciała oraz je pobudzać. Jego osiągnięciami interesuje się firma, która zamierza zastosować wynalazek w praktyce, a nie ma obiekcji co do metod, jakimi się posługuje dla osiągnięcia celu przejęcia tajnych danych. Równolegle prowadzone dochodzenie policyjne doprowadza przez zupełny przypadek na intrygujący trop. Josephine, która uwodzi Jacques'a, zostaje porwana i jest wykorzystywana do jego szantażowania. Tymczasem Maud - żona Jacques'a - niepokoi się o męża, gdyż nie może nawiązać z nim kontaktu. Dynamicznie zmieniająca się wielowątkowa akcja, jej nagłe zwroty oraz dobre rozeznanie autora w środowisku naukowym - oto elementy, które powodują, że powieść wciąga, splata się, a jej zakończenie jest nieprzewidywalne i zachęca do refleksji o charakterze filozoficznym oraz pozostawia niedopowiedziane, co jest prawdą, a co fikcją. Dzięki temu czytelnik pozostanie jeszcze na trochę w kręgu domysłów i spekulacji.
Rozpoznanie choroby nowotworowej jest dla każdego człowieka wstrząsającym momentem w jego dotychczasowym życiu. Terapie w medycynie konwencjonalnej, takie jak zabieg operacyjny, naświetlania i chemioterapie wydają się być pozbawione alternatywy, aż po stwierdzenie, że na rezultat po terapii trzeba czekać. Pacjent skazany jest na bezradność i bezczynność.
Taki zwykły mechanizm kryjący się w twierdzeniu „Idę do lekarza specjalisty, on się tym zajmie” – nie funkcjonuje w przypadku zachorowań na raka. Być może musieliście sami doświadczyć, jak niezbyt rzetelnie podchodzi się do informacji odnośnie do etapów terapii i perspektywy ich sukcesu. Być może staliście się nieufni. Być może nabraliście podejrzeń, że istnieje więcej możliwości, niż to jest wiadome. Być może to spowodowało, że sami postanowiliście podjąć inicjatywę i chcecie stać się ekspertami w dziedzinie… własnej choroby. Ta książka może to ułatwić.
Z niej dowiecie się o możliwościach korzystania z terapii, która już od lat daje nadzwyczaj skuteczne wyniki. Wielu pacjentów zostało całkowicie wyleczonych. Doktor Andreas Puttich, jeden z najbardziej doświadczonych lekarzy w Europie stosujących terapię witaminą B17, opisuje jej praktyczne zastosowanie w sposób zrozumiały dla wszystkich. Zaś ci, którzy zdecydowali się na terapię, opisują swoją drogę powrotu do zdrowia. Wiele pożytecznych i praktycznych wskazówek zawartych w tej książce może pomóc chorym na raka, co więcej, mogą być one od razu zastosowane w praktyce.
,,Opowiadania bez puenty"" to trzecia wydana drukiem książka Sławka Michorzewskiego (ur. 1970). Jego twórczość skierowana jest do dorosłej młodzieży z mocnym poczuciem humoru i dystansem do otaczającej ją rzeczywistości.
W cieniu własnego cienia to książka poruszająca problem nałogu, jakim jest kompulsywne objadanie się. Jest to pierwsza opowieść na ten temat, która przedstawia każdy aspekt istnienia z tej ,,innej"" perspektywy oraz rzuca światło na ciemne strony uzależnienia.Pozwala na poznanie życia widzianego oczami tych ,,innych"" oraz jest przewodnikiem, drogą do zrozumienia ich rozterek i zmagań z codziennymi wyzwaniami. To książka zaskakująca, wzruszająca i pouczająca zarazem. Przed jednymi obnaża prawdę o nałogu, innym otwiera oczy i ukazuje, że problem uzależnienia od jedzenia faktycznie istnieje, jeszcze innym uświadamia, że nie są sami w cierpieniu i zmaganiach z samym sobą. Lektura dla tych, którzy borykają się z tym problemem, oraz tych, którzy pragną zrozumieć i pomóc.
Jak wyglądałoby życie współczesnego Don Kichota?
Jak wyglądałoby życie człowieka, którego sny i marzenia są tak silne, że stają się rzeczywistością, a każdy z jego zmysłów zaczyna egzystować na swój własny rachunek i próbuje zdobyć dominację w percepcji świata?
Nalała wody do garnka i postawiła na gazie, aby się później umyć. Tymczasem usiadła przy stole i wpatrzona w ciemną przestrzeń zaczęła marzyć. Nagle znalazła się w innym świecie. Z dala od slumsów, gdzie nie było hałasów. Ryk syren policyjnych nie rozpruwał nocnej ciszy. Wokół nie było biedy, chorób i smrodu. Dzieci bawiły się na ładnym podwórku, a nie paprały w rynsztokach, bez ubrań i pieluch. Kobiety wracały uśmiechnięte z torbami zakupów, aby na czas przygotować mę?żom posiłek. Później będą oglądali filmy przytuleni do siebie na wygod?nej sofie. Przed snem zanurzy się w strumieniach ciepłej wody natrysku. Cieplutkie kropelki popłyną po jej młodym jędrnym ciele. Potem położy się do obszernego łóżka, posłanego czystą pościelą, pachnącą wiatrem i łąką. Mąż wsunie się delikatnie pod kołdrę i obejmując ją mocnymi, muskularnymi ramionami, będzie pieścił każdy skrawek jej wilgotnego ciała... (fragment książki)
Miesiąc po ogłoszeniu encykliki stacje telewizyjne transmitowały z Watykanu wydarzenie o najwyższej doniosłości. Papież Celestyn VI podpisał krótki akt rozwiązujący Kościół katolicki: ,,Niniejszym przestaje istnieć osoba prawna i wspólnota pod nazwą Kościół Katolicki. Majątek Kościoła rozdany będzie biednym, zajmie się tym majątkowa komisja likwidacyjna"". (...) Cisza panowała absolutna, słychać było tylko dwie muchy, które nieświadome wagi wydarzenia kłóciły się gdzieś wysoko pod żyrandolem. (...) Wszystkim się zdawało, że były już papież zakończył przemówienie. Ale zebranych czekała jeszcze jedna sensacja. Usłyszeli co następuje: - Od dziś nazywam się Celestyna, jestem kobietą. Będę w naszej wirtualnej sieci, będziemy wymieniać myśli, będziemy tworzyć etyczną, wirtualną społeczność umysłów i emocji. Wracam do Indii, do wąwozu, w którym przebywałam kiedyś i gdzie stałam się kobietą i mężczyzną zarazem. Wszyscy zbaranieli, zatkało ich dosłownie, nie mogli wykrztusić słowa. (...) Na wieść o rozwiązaniu Kościoła w Czeskich Budziejowicach (to miasto, które wydało na świat dobrego wojaka Szwejka) miało miejsce wielkie poruszenie. Pod wieczór na Rynek Wielki wyległy tłumy. Na latarniach rozwieszono olbrzymi transparent: CHCEMY KOŚCIOŁA. Nieco mniejszy poniżej głosił: NIE DAMY SIĘ. Powszechną uwagę przyciągał kościsty mężczyzna kroczący przez rynek z wiązką chrustu na plecach. (fragmenty książki)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
