„Świtezianka” to pierwsza książka Ryszarda Schuberta od prawie czterdziestu lat. Jest to swoista saga rodzinna, a jednocześnie niezwykła przygoda z językiem i oryginalnym, wielopoziomowym sposobem budowania fabuły. Ułożony z fragmentów, z mgnień i powidoków, iskrzący się humorem obraz rodziny wielopokoleniowej, a w nim typowe blaski, cienie, radości, troski, sensacje, znużenia, sukcesy, porażki, jakie dotykają przeciętną rodzinę. A wszystko to bez tradycyjnej fabuły. Jest to podana inaczej opowieść o życiu zwyczajnej poznańskiej rodziny, rozgrywającym się na poziomie zapisków dziadka Rysia. To także książka o pisaniu książki, a wszystko to przeplatane jest osnową dziecięcych uczuć, zdziwień, zachwytów, małych sensacji oraz impresjonistyczno-ekspresyjnym portretem codzienności.
W roku 2026 przypada stulecie urodzin Henryka Berezy. „Kanoniczność” jest czymś w rodzaju historii polskiej literatury oczami tego wybitnego krytyka, od początku jego działalności krytycznej (ok. 1953 roku) do mniej więcej jej oficjalnego końca (ok. 2003 roku). Antologia ta zbiera najważniejsze teksty krytyczne i eseistyczne Berezy, poświęcone konkretnym tytułom. To również niezwykła podróż wokół języka, wokół oczekiwań czytelniczych, wokół zmian politycznych i wszystkiego, co w większy lub mniejszy sposób dotyczy literatury.
Z wierszy Jaimego Gil de Biedmy (1929-1990) wyłania się sylwetka człowieka, który nazywa rzeczy po imieniu. W tomie poetyckim Ciało to najlepszy przyjaciel człowieka kataloński poeta dzieli się doświadczeniami rozwiązłości, w których pożądanie i szybsze bicie serc wolne są od cenzury. Chociaż cielesność stanowi stały punkt odniesienia poezji Gil de Biedmy, wydaje się, że kierunek poszukiwań artysty wyznacza mimo wszystko miłość czasami niespełniona, kiedy indziej głęboka i prawdziwa. Poczucie rozdarcia towarzyszyło Gil de Biedmie całe życie. Poeta bacznie przygląda się zarówno własnemu światu wewnętrznemu, jak i otaczającej go rzeczywistości społecznej. Jego relacja z ojczyzną niepozbawiona była napięć w tomie Ciało to najlepszy przyjaciel człowieka znajdziemy gorzkie refleksje na temat hiszpańskiej wojny domowej i brutalnej faszystowskiej dyktatury generała Franco. Nic dziwnego, że w jednym z wierszy poeta określa Hiszpanię mianem jednego wielkiego więzienia. Przekład Krzysztofa Katkowskiego wprowadza Gil de Biedmę na polską scenę literacką.
Wyjątkowe świadectwo Paldena Gjaco tybetańskiego mnicha, który w chińskich więzieniach spędził 32 lata to historia przekraczającej wyobraźnię odwagi i niezłomności. Palden Gjaco uosabiał wszystko, z czym walczył komunistyczny okupant: przekonanie o odrębności narodu tybetańskiego, pragnienie niepodległości, głębokie oddanie religii i niezachwianą lojalność wobec Dalajlamy. Był przez to torturowany, głodzony i bez końca poddawany reformie myśli, lecz nie tylko nie ugiął się, ale po zwolnieniu, już na emigracji, robił wszystko, by obnażać zbrodniczość systemu chińskiego.Pośród licznych świadectw łagrowych/laogaiowych opowieść Paldena Gjaco jest wyjątkowa za sprawą uderzającej jasności umysłu autora oraz współpracy z najwybitniejszym tybetańskim historykiem mieszkającym na Zachodzie Tseringiem Shakyą, który napisał ponadto wstęp do niniejszego polskiego wydania.Wartość historyczna to jednak nie wszystko.W Przedmowie Jego Świątobliwości Dalajlamy czytamy: Dzięki Paldenowi Gjaco i jemu podobnym wiemy, że wartości takie jak współczucie, wytrwałość i poczucie odpowiedzialności za własne czyny fundamenty praktyki duchowej są wciąż żywe.Jego opowieść może być inspiracją dla nas wszystkich.
Ryż to najważniejsze dzieło Su Tonga, jednego z najważniejszych i najbardziej prowokacyjnych współczesnych pisarzy chińskich. Fabuła powieści jest osadzona w dotkniętych głodem Chinach lat 30. XX wieku. Opowiada o losach mężczyzny z chłopskiej rodziny, który przez małżeństwo wchodzi do zamożnego klanu ryżowych potentatów i doprowadza go do upadku przez swoje niepohamowane żądze. Łamie wszystkie zasady i wywraca na nice uporządkowany świat wartości, sam w końcu padając ofiarą cyklu przemocy, który pomógł stworzyć. W tym świecie ryż staje się żywnością i walutą, afrodyzjakiem i instrumentem tortur, symbolem wszystkiego, co dobre, ale i narzędziem zbrodni. To powieść gęsta i zmysłowa, w której dziwna komedia sąsiaduje z mroczną przemocą. Zaskakujące bogactwo stylu zdradza wściekłą energię twórczą, Su Tong jednak precyzyjnie włada piórem i niepodzielnie rządzi emocjami czytelników, a jego narzędziem jest hipnotyzujący język.
Drugi po Coś w rodzaju opowiadania wybór krótkich próz Roberta Walsera, "Mikrogramy wybrane", to zapisywane przez autora cienko zaostrzonym ołówkiem i mikroskopijnym pismem na wszystkim, co miał pod ręką, teksty, które w edycji oryginalnej zostały zgromadzone w sześciu tomach. W ślad za wydaniem oryginalnym, w polskiej edycji wprowadzono pewne urozmaicenia. Miejsca, których nie zdołano odcyfrować, zaznaczono kropkami w nawiasach kwadratowych. Wyrazy, co do których nie ma pewności, czy zostały trafnie odczytane, złożono szarą czcionką, w przypisach u dołu strony podano inne możliwe sposoby odczytania, wskazane przez wydawcę oryginału, a uzupełnienia ujęto w nawiasy kwadratowe. Te zabiegi dają czytelnikowi szansę wglądu do królestwa mikrogramów. A same teksty, jak to u Walsera, są błyskotliwe, powabne, przenikliwe i lekkie.
Książka przybliża sylwetki 25 kobiet, które odcisnęły swe piętno na Włochach okresu Odrodzenia, czy to jako wpływowe przedstawicielki najważniejszych rodów politycznych, czy to jako artystki: poetki, malarki, kompozytorki, sawantki, czy też jako osoby łamiące ograniczenia narzucane kobietom tamtej epoki. Oprócz postaci tak znanych, jak Lucrezia Borgia, Bona Sforza czy portrecistka Sofonisba Anguissola, autorka omawia biografie i osiągnięcia także innych kobiet, pokazując, jak ważne i rożnorodne role odgrywały w życiu politycznym, społecznym i kulturalnym Italii tamtych czasów.
Opublikowany w 1951 roku Człowiek zbuntowany to słynny esej Alberta Camusa, traktujący o historycznych i metafizycznych źródłach buntu. Niniejsza edycja została przejrzana i poprawiona. Pisze Camus: Bunt ludzki w swoich formach wysokich i tragicznych jest może tylko ciągłym protestem przeciw śmierci, szaleńczym oskarżeniem losu, który określa powszechna kara śmierci. We wszystkich napotkanych przypadkach protest zawsze zwraca się ku temu, co w świecie jest dysonansem, zmąceniem, co zrywa ciągłość. Chodzi więc przede wszystkim o nieustające roszczenie jedności. Sprzeciw wobec śmierci, pragnienie trwania i jasności są motorami tych wszystkich szaleństw, wzniosłych albo dziecinnych. Czy byłoby to tylko tchórzliwe i egoistyczne odrzucenie zgody na własną śmierć? Nie, ponieważ wielu zbuntowanych zapłaciło, co trzeba było zapłacić, by móc znaleźć się na wysokości swoich wymagań. Zbuntowany nie domaga się życia, ale racji życia. Odrzuca logikę śmierci. Jeśli nic nie trwa, jeśli nie ma żadnych usprawiedliwień, śmierć pozbawiona jest sensu. Walczyć ze śmiercią znaczy więc żądać sensu życia, walczyć o regułę i jedność. Esej przełożyła Joanna Guze.
Monografia „Bóg starożytnego Izraela” to historyczna synteza opisująca religie i kultów starożytnej Palestyny w I tysiącleciu p.n.e. W przeciwieństwie do opracowań wychodzących od tekstu Starego Testamentu, książka jest ujęciem dziejów kultu Jahwe głównie w oparciu o źródła pozabiblijne. Biblia jest tu jedynie dodatkowym źródłem informacji. Historia Jahwe i jego kultu została ujęta w rozdziałach mówiących m.in. o imieniu Jahwe i przedstawiającej go ikonografii, miejscach kultu, świadectwach, kapłanach, prorokach oraz panujących wówczas władcach.
Polonia rozrzucona jest po całym świecie, tworząc mniejsze i większe skupiska. Zebrane w tomie "Diaspora polska" teksty prezentują je we współczesnej rzeczywistości, z odwołaniami do historii, bez której niepodobna zrozumieć meandrów losów osób polskiego pochodzenia w rozmaitych zakątkach świata. Teksty pokazują wielość sytuacji, w których znaleźli się Polki i Polacy w wyniku emigracji (różnorodnie motywowanej) oraz zmian granic państwowych. Jakie były ich dalsze losy? W jaki sposób pielęgnowali i pielęgnują lub rozwijali i rozwijają swoją tożsamość? Jakie związki utrzymywali i utrzymują z ojczyzną i innym skupiskami diaspory? Na czym one polegają? W każdym z krajów, do których docierali, ich życie ze względu na lokalne realia wyglądało inaczej, można jednak dostrzec także wiele cech wspólnych. Książka przedstawia polską diasporę w całej jej różnorodności, stanowiąc aktualny, ciekawy i użyteczny przewodnik po tej tematyce.
Historia podziałów religijnych w świecie islamu na sunnicką większość i szyicką mniejszość od czasów najdawniejszych do współczesności: jakie było tło rozłamu w islamie, jak przez wieki układały się stosunki między obiema grupami i jak wpłynęły i wpływają na kształt współczesnego islamu?Autor przedstawia zwięzłe ujęcie dziejów islamu przez pryzmat relacji sunnizm-szyizm, podkreślając przy tym zdecydowanie wkład polityczny i kulturowy szyizmu. Tworzy syntetyczny obraz napięć sunnizm-szyizm, pokazując dzieje świata islamu jako nieustanną rywalizację teologiczną, kulturową i polityczną między tymi odłamami. McHugo pokazuje, jak złożony był zawsze świat muzułmański i jak wiele czynników go kształtowało.
Wyprawa Onufrego Clinkera to powieść epistolarna, ale nie jedna z wielu, jakie powstały w XVIII wieku, ale epistolarna powieść drogi. I w dodatku arcydzieło gatunku, rozpisane nie na dwa czy trzy głosy ale aż na pięć! Wojna siedmioletnia już się skończyła, jest tu historycy literatury nie są zgodni rok 1763, 64 albo 65, imć Mateusz Bramble, jego bratanek Jery Melford, siostra Tabita, siostrzenica Lydia oraz Winifreda, pokojówka Tabithy wyruszają w podróż przez kurorty i gorące źródła Wielkiej Brytanii: od Gloucester, przez Bath, Londyn, Harrogate, Durham, Edynburg do Glasgow i z powrotem. W listach dzielą się z przyjaciółmi swymi spostrzeżeniami i wrażeniami, opisują swoje odkrycia i przygody, bo fabuła Wyprawy obejmuje m.in. polowanie na męża, nieślubne dziecko i uroczego dziwaka, porucznika Obadiah Lismahago. Oprócz niej znajdziemy także rozważania na temat oświecenia, metodyzmu, wolności prasy, ale też sfałszowanego mleka albo niejadalności narodowej potrawy Szkocji. Smollett wyróżnia się absurdalnym poczuciem humoru pisał Walter Scott. Jego wyobraźnia zdaje się szaleć, mnożąc przed bohaterami kolejne absurdalne wypadki. Albo dodajmy każąc poczciwej pokojówce Wini robić błędy i mylić słowa. Byron w Wędrówkach Childe Harolda napisał o podwójnej radości podziwiania krajobrazu z ukochaną osobą. W Wyprawie Onufrego Clinkera radość ta jest pięciokrotna, bo czytelnik ogląda XVIII-wieczną Wielką Brytanię z pięciu radykalnie różnych perspektyw.
Fryderyk II Hohenstauf (1194–1250) należy do najwybitniejszych, najbarwniejszych i najbardziej kontrowersyjnych władców europejskiego średniowiecza.
Energiczny, niezwykle ambitny, a przy tym wszechstronnie wykształcony i ciekawy świata, przez Fryderyka Nietzschego zaliczony został do grupy „owych przedziwnych, niepojętych i niewyobrażalnych, zagadkowych ludzi powołanych, by zwyciężać i uwodzić”.
W polityce wewnętrznej dążył do budowy władzy autokratycznej i nowoczesnego, scentralizowanego aparatu państwowego. Udało mu się to osiągnąć w Królestwie Sycylii, podczas gdy w Rzeszy Niemieckiej musiał lawirować i godzić się na kompromisy z tamtejszymi książętami. Rosnąca potęga Hohenstaufa oraz jego uniwersalistyczne ambicje prowadziły do ostrych konfliktów z papiestwem, co skutkowało kolejnymi ekskomunikami i oskarżeniami o herezję. Fascynujące były jego relacje ze światem muzułmańskim: stłumił co prawda bunty ludności arabskiej na Sycylii, ale Jerozolimę odzyskał w drodze dyplomatycznych negocjacji, głęboko fascynowała go też arabska kultura i nauka.
Niemiecki mediewista Ernst W. Wies kreśli wielowymiarowy obraz człowieka pełnego sprzeczności, którego prawdziwej natury i motywów działania współcześni mu ludzie nie pojmowali i który rzucił odważne wyzwanie swojej epoce.
"Angelologia i dal" to wybór wierszy Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w serii Poeci do Kwadratu ze wstępem poety, eseisty i wieloletniego dyrektora Muzeum K.I. Gałczyńskiego w Praniu Wojciecha Kassa.
Jest to, jak wszystkie tomiki w tej serii, wybór indywidualny, autorski, złożony z wierszy najważniejszych dla autora wyboru – również znakomitego poety i kuratora pamięci o Konstantym Ildefonsie Gałczyńskim.
Kass pisze: "Niechybnie Konstanty I. Gałczyński należał do poetów rewelatorów, czyli takich, którzy nie tyle reformowali poetycką polszczyznę, co ją odświeżali, skrapiali rosą talentu, gięli jej lingwistyczny horyzont. Poza tym jego osobowość, nietypowość osobienia się, posiadały zdolności do twórczego przerabiania życia w twór legendo- i mitotwórczy".
Ponad sześciusetstronicowy wybór został poszerzony o kalendarium życia i dzieła Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.
Nowe wydanie „Pasażerki" Zofii Posmysz to wydarzenie wyjątkowe – pierwsze, które ukazuje się po śmierci autorki i zarazem pierwsze wzbogacone o słuchowisko radiowe. Ta przejmująca opowieść o spotkaniu ofiary i oprawczyni na pokładzie transatlantyku nic nie straciła z artystycznych walorów oraz moralnej siły.
Przeciwnie, w obliczu nowych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem i granicami człowieczeństwa zyskuje nowe znaczenia. Zofia Posmysz, była więźniarka Auschwitz–Birkenau, prowadzi czytelnika przez labirynt pamięci, odpowiedzialności i traumy. Dołączone do powieści słuchowisko pozwala usłyszeć pierwotny rytm i dotrzeć do źródła historii, która znalazła literacką formę w scenariuszach – telewizyjnym i filmowym, a ostatecznie w powieści. Tym samym czytelnik otrzymuje „Pasażerki", nie „Pasażerkę". Ten wyjątkowy utwór-kłącze ma zapewnione miejsce w kanonie historii literatury wśród takich dzieł, jak opowiadania Tadeusza Borowskiego czy „Los utracony" Imre Kertésza.
Poszukiwanie i odzyskiwanie dóbr kultury wymaga niezwykłej cierpliwości, żmudnych poszukiwań i przede wszystkim specjalistycznej wiedzy. W powojennej, chaotycznej rzeczywistości wymagało także determinacji i bezkompromisowości. Karol Estreicher był człowiekiem, który doskonale łączył w sobie wszystkie te cechy, wzmacniając je niezłomnym poczuciem misji i niezachwianą wiarą w jej słuszność. Biografia profesora UJ to jednocześnie powieść detektywistyczna, studium psychologiczne, wykład historyczny. W pamięci jednych zapisał się jako wybitny naukowiec i zasłużony rewindykator, dla innych był dyletantem i hochsztaplerem. Człowiekiem z imponującą pasją, a zarazem z talentem do zrażania innych do siebie. Bez niego do Polski nie wróciłby ołtarz Wita Stwosza ani wawelskie arrasy. A jednak Rada UJ miała dobre powody, by odmówić mu profesorskiego tytułu. Inwigilowany przez SB, odrzucony przez środowisko naukowe… Czarna legenda Estreichera mierzy się na szali z jego dziedzictwem.
W 50. rocznicę śmierci Stanisława Grochowiaka PIW wznawia powieści poety. Twórczość prozatorska, mniej znana niż jego poezja, stanowi istotną część dorobku literackiego autora Ballady rycerskiej. W pierwszym tomie znalazły się: "Plebania z magnoliami" (1956), "Trismus" (1963) i "Karabiny" (1965), podejmujące problematykę wojenną i powojenną, często z perspektywy duchownych uwikłanych w egzystencjalne i moralne konflikty. "Plebania z magnoliami" może być porównywana z powieściami Alberta Camusa czy Francoisa Mauriaca. Nawet dzisiaj zaskakuje siłą wyrazu i aksjologiczną głębią. "Trismus" to przejmujący dziennik esesmana, komendanta fikcyjnego obozu koncentracyjnego. Grochowiak ukazuje świat pozbawiony wartości i sensu, a nade wszystko dokonuje wiwisekcji psychologicznego uwiedzenia totalitarną ideologią. "Karabiny" opowiadają historię księdza, który traci wiarę. Załamanie religijne następuje w obliczu chaosu i grozy czasów powojennej anarchii.Prozy Grochowiaka pozostają dziś trudno dostępne, a ich wznowienie, skrupulatnie przygotowane i opatrzone komentarzem, pozwala odkryć jednego z najciekawszych prozaików powojennej literatury polskiej.
W 50. rocznicę śmierci Stanisława Grochowiaka ukażą się dwa tomy `Wierszy zebranych` poety, opracowanych przez Annę Romaniuk. Wydanie obejmuje wiersze złożone z 12 tomów poetyckich oraz 4 autorskich wyborów wierszy, a także wierszy nieznanych i rozproszonych. Edycja opatrzona jest posłowiem, kalendarium życia i twórczości poety, notą edytorską oraz komentarzami do poszczególnych wierszy. To najobszerniejsze jak do tej pory wydanie całego dorobku poetyckiego Grochowiaka.
Biografia Zygmunta Starego szeroko opisuje sprawy związane z życiem codziennym króla, warstwą materialną, mecenatem, ceremoniałem i osobami z otoczenia. Monarcha ten jest dzisiaj królewską twarzą polskiego „złotego wieku”. Współcześni mu zgodnie określali go jako sympatycznego i dobrego człowieka, a nawet wiele lat po jego śmierci pozytywnie wspominani etyczną postawę władcy. Autor książki koryguje m.in. legendę o „przemożnym” wpływie królowej Bony na władcę, w publikacji nie brakuje także opisu polityki zagranicznej Zygmunta Starego, w tym kwestii wokół hołdu pruskiego oraz działalności króla na Litwie.
Książka jest kolejnym tomem zainaugurowanej w 2025 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy kolekcji „Poczet Władców Polski”. W jej ramach najlepsi specjaliści nauk historycznych w Polsce piszą biografie władców w oparciu o najnowszy stan badań i szeroki zasób źródłowy, również z archiwów zagranicznych. „Poczet Władców Polski” to starannie przygotowane publikacje, które zapewniają najwyższy poziom merytoryczny, wysokiej jakości szatę edytorską z kolorowymi ilustracjami i staranne wykonanie.
Marek Ferenc (ur. 1965), profesor, pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią wczesnonowożytną, a zwłaszcza dziejami Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI w. Swoje zainteresowania badawcze skupia przede wszystkim na dziejach dworów dwóch ostatnich Jagiellonów. Dodatkowym polem jego działalności jest edytorstwo źródeł historycznych.
Opowiadania, utwory rozproszone i niedrukowane W 50. rocznicę śmierci Stanisława Grochowiaka PIW wznawia prozy poety. Drugi tom gromadzi różne formy epickie zbiór "Lamentnice" (1958), opowiadania zebrane w "Prozie" (1996) oraz niepublikowane wcześniej utwory, także niedokończone powieści, pozostające do tej pory w rękopisach przechowywanych w Muzeum Literatury. Otrzymujemy po raz pierwszy możliwie pełny zestaw Grochowiakowych krótkich form narracyjnych. Znalazły się tu teksty liryczne i autobiograficzne, groteskowe i surrealistyczne, a także inspirowane doświadczeniem wojennym. Prozy Grochowiaka pozostają dziś trudno dostępne, a ich wznowienie, skrupulatnie przygotowane i opatrzone komentarzem, pozwala odkryć jednego z najciekawszych prozaików powojennej literatury polskiej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
