Najnowsze kompendium wiedzy prawno-organizacyjnej dla menedżerów szpitalnych i ambulatoryjnych laboratoriów diagnostycznych oraz osób wykonujących zawód diagnosty laboratoryjnego.
Diagnosta laboratoryjny przygotowuje i przeprowadza badania, dokonuje interpretacji wyników. W dobie pandemii, w związku wysoką liczbą zachorowań rola diagnostów laboratoryjnych w procesie walki z chorobami epidemicznymi nabiera szczególnego znaczenia.
Opracowanie prezentuje pełny obraz znaczenia diagnostów laboratoryjnych w procesie udzielania świadczeń zdrowotnych, wychodząc od roli diagnosty laboratoryjnego w systemie opieki zdrowotnej jako przedstawiciela zawodu zaufania publicznego, omawiając choroby zawodowe związane z wykonywanym zawodem, a także aspekty odpowiedzialności dyscyplinarnej, karnej i cywilnej oraz zasady organizacji pracy przy łóżku pacjenta, wskazując również na znaczenie jakości obsługi pacjenta, aspekty dotyczące zatrudniania, wynagradzania i motywowania pracowników laboratorium czy miejsce diagnostyki laboratoryjnej w procesie cyfryzacji systemu ochrony zdrowia.
Adresatami niniejszej publikacji są diagności laboratoryjni oraz wszyscy zawodowo związani z sektorem ochrony zdrowia, jak również studenci kierunków prawnych i medycznych.
Spis treści:
Słowo od Recenzenta (prof. Jędrzej Skrzypczak)
Wprowadzenie od Redaktora Naukowego (prof. Monika Urbaniak)
Rozdział 1. Prawne podstawy wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego (Monika Urbaniak)
Rozdział 2. Charakterystyka zawodu diagnosty laboratoryjnego w oparciu o ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą (Natalia Chojara)
Rozdział 3. Choroby zawodowe pracowników medycznych laboratoriów diagnostycznych (Katarzyna Pluta-Hadas)
Rozdział 4. Organizacja diagnostyki przy łóżku pacjenta (POCT) w praktyce (Robert Ziarnik)
Rozdział 5. Znaczenie jakości obsługi pacjenta w procesie diagnostyki laboratoryjnej dla kształtowania wizerunku podmiotu leczniczego (Anna Frankowska)
Rozdział 6. Zatrudnianie, wynagradzania i motywowanie diagnostów (Piotr Pagórski)
Rozdział 7. Odpowiedzialność dyscyplinarna diagnostów laboratoryjnych (Marcin Waszak)
Rozdział 8. Odpowiedzialność karna diagnostów laboratoryjnych (Magdalena Zamroczyńska)
Rozdział 9. Odpowiedzialność cywilna diagnosty laboratoryjnego (Juliusz Szewczyk)
Rozdział 10. Miejsce diagnostyki laboratoryjnej w procesie cyfryzacji systemu ochrony zdrowia (Maciej Jankowiak)
Informacje o Redaktorze Naukowym:
Prof. dr hab. n. pr. Monika Urbaniak – kierownik Katedry i Zakładu Prawa Medycznego i Farmaceutycznego na Uniwersytecie Medycznym im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu. Radca prawny w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Poznaniu. Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk o Zdrowiu. Członek Polskiego Towarzystwa Prawa Medycznego oraz Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego. Autorka ponad 150 publikacji naukowych. Specjalizuje się w prawie medycznym i konstytucyjnym.
Znany i doceniany w PRL reportażysta w 1989 roku przybywa na Madagaskar, by poznać jego historię i panoramę społeczną oraz zebrać materiały do nowej książki.
Wyspa jeszcze przed II wojną światową stała się polską kolonią i zachowała odrębność polityczną. Kiedy dziennikarz stawia pierwsze kroki w Nowej Warszawie na Madagaskarze, nic nie zapowiada, jak blisko znajduje się oko cyklonu, w którym ścierają się stary porządek z nowym.
Czy warto kłaść na szali życie w imię prawdy i rzetelności dziennikarskiej? Czy jest możliwe przeżyć wśród wygasłych wulkanów, wśród ludzi o sercach kipiących nienawiścią i żądzą władzy.
O AUTORZE:
Maciej Zajączkowski. Urodzony w 1992 roku w Warszawie. Absolwent prawa i stosunków międzynarodowych, aktualnie doktorant na Uniwersytecie Warszawskim. Z zawodu – audytor. Z zamiłowania – podróżnik.
FRAGM. RECENZJI:
„Mocna, odważna, wielowymiarowa. Maciej Zajączkowski stworzył opowieść, w której precyzyjnie dopracowana fabuła staje się pretekstem do refleksji nad znaczeniem wolności, postępu i prawdy. "Czerwona ziemia" to historia pozostająca w pamięci na bardzo długo.”
Joanna Dulewicz, pisarka
14 scenariuszy zajęć i zabaw indywidualnych i grupowych opracowanych przez metodyka, Agnieszkę Jarząbek. Zbiór dla nauczycieli prowadzących nauczanie przedszkolne i wczesnoszkolne oraz dla rodziców i dziadków, opiekunów i animatorów. Scenariusze w oparciu o literacką baśń „Opowieści z Sudeckiej Puszczy. Jesień” Marcina Pajdaka. Zawarte w zbiorze ryciny do kolorowania autorstwa Marcina Pajdaka.
...
Czy można lepiej spędzić czas niż na wspólnym czytaniu książek? „Opowieści z Sudeckiej Puszczy. Jesień” Marcina Pajdaka to bogato ilustrowana literacka baśń, która fascynuje zarówno dzieci, jak i dorosłych. Czytanie na głos z kolei jest świetnym treningiem dla mózgu. Pobudza ciekawość świata i wspomaga równowagę psychiczną. Podróż z bohaterami może być niezwykłą przygodą, dzięki której dzieci się rozwijają, a my możemy zaszczepić w nich miłość do książek.
Nauczyciele opracowując z kolei zajęcia na podstawie „Scenariuszy zajęć i zabaw dla dzieci. Jesień”, będą mieli szansę wspomóc uczniów na drodze do aktywnego i samodzielnego czytelnictwa w przyszłości. Agnieszka Jarząbek w niniejszym zbiorze scenariuszy dostarcza wszystkim pedagogom sprawdzone narzędzia metodyczne. Dzięki nim nauka przez zabawę staje się możliwa, obejmując zajęcia ruchowe, plastyczne, językowe czy matematyczne i przyrodnicze. Co więcej, „Scenariusze zajęć i zabaw dla dzieci. Jesień” sprawdzą się również podczas zdalnej nauki, w okresie rekonwalescencji, kwarantanny czy przy planowaniu zajęć dodatkowych. Jest to realna pomoc i ogromne źródło inspiracji również dla animatorów zabaw i organizatorów dziecięcych imprez, opiekunów i nauczycieli wypoczynku dla dzieci, w domach kultury, świetlicach, na koloniach i podczas innych zajęć.
Kreatywność jest umiejętnością niezbędną w szybko zmieniającym się świecie. Jako dorośli jesteśmy zobowiązani wspomagać potencjał dzieci. Dużą zaletą opracowanego zbioru jest uwzględnienie konieczności prowadzenia zajęć grupowych i indywidualnych. Mogą po nią sięgać także rodzicie i dziadkowie, którzy chcą urozmaicić formy spędzania wolnego czasu. Podsumowując, polecam Państwu szczególnie „Scenariusze zajęć i zabaw dla dzieci. Jesień” Agnieszki Jarząbek, mając pewność, że zawarte tu gry i zabawy oraz sama lektura „Opowieści z Sudeckiej Puszczy. Jesień” Marcina Pajdaka są bogatym źródłem wiedzy oraz mogą wzmacniać poczucie pewność siebie u dziecka, jego wiarę we własne możliwości.
Zsyłka na Wschód, powrót do kraju i służba dla Polski w Wietnamie, Etiopii i na Islandii. Dziennik obejmuje także okres transformacji po ’89 roku, w którym z głębokim niepokojem autor dokładnie notuje bieżące wydarzenia i rozprawia o przyszłych losach kraju. „Konsul” to idealny punkt wyjścia do rozmów o historii i bieżącej sytuacji geopolitycznej Polski.
Fragment recenzji:
„Pisane piórem szlachetnego człowieka do dziś niegodzącego się na świat upokorzeń i niesprawiedliwości, niezależnie od granic.”
Magdalena Pramfelt (Prezydent Stowarzyszenia Konsulów Honorowych w Polsce)
O autorze:
Stanisław Dąbrowa-Laskowski
Doktor nauk ekonomicznych. Emerytowany praktyk gospodarki morskiej i służby dyplomatycznej. Lwowski kresowiak. Sybirak po sowieckiej zsyłce na stepy północnego Kazachstanu. Autor książek wspomnieniowych oraz artykułów w prasie ekonomicznej. Owdowiały mąż Oleńki, ojciec Halinki i zięcia Krzysztofa, dziadek Agnieszki.
Psychologiczna proza, która zagląda w duszę i niesie obserwacje dotyczące życiowych wyborów. Daje nadzieję, że nie jest za późno, by żyć.
Bohaterka „Kamienicy" obserwuje ludzi i snuje w głowie ich wydumane historie. Analizuje siebie, własne ciało i podejmowane decyzje. Poświęca dużo uwagi córce, która wyszła z nałogu alkoholowego i także uczy się żyć na nowo.
„Kamienica" opowiada o nieubłaganym przemijaniu, zapomnianych pasjach i porzuconych pragnieniach oraz próbach powrotu do swojego serca. Jest idealną lekturą, bo dodaje wiary we własne siły i przekonuje, że nigdy nie jest za późno na życie pełną piersią. To książka, którą warto częstować się codziennie po kawałku.
Alžběta Bublanová posiada oryginalny styl snucia historii. Rozmyślnie zadaje pytania o sens życia, zwinnie obrazuje relacje matki i córki, przekonująco interpretuje myśli. W twórczości stawia na prozę życia, opisując ją szczegółowym językiem i tworząc świadomie ukształtowany obraz postaci. Jej wizja daje nadzieję, że można pójść nową drogą, na którą dotychczas nie miało się odwagi.
Bohaterka „Kamienicy” obserwuje ludzi i wymyśla ich historie. Psychologiczna proza, która zagląda w duszę i niesie obserwacje dotyczące życiowych wyborów. Daje nadzieję, że nie jest za późno, by żyć.
Fragm. recenzji:
„Autorka bardzo szczegółowo zajmuje się psychologią postaci matki i córki, ich bardzo skomplikowaną relacją naznaczoną alkoholizmem córki. Żadna z postaci nie stanowi odzwierciedlenia doświadczeń autorki. Alžběta Bublanová nie jest w wieku zbliżonym do książkowej matki, która jest na emeryturze, ani nie ma doświadczenia książkowej bezdzietnej córki, poruszającej się na krawędzi egzystencji. Mimo to autorka pokazała obie postacie bardzo dobrze i wiarygodnie. Dzięki bogatemu językowi „Kamienica” staje się literaturą, która się nie narzuca, ale jest bardzo interesującą, świadczącą o talencie jej autorki, która, jak podkreśliłem na wstępie, ma jeszcze wiele przed sobą.” – Jiří Lojín, Vaše Literatura
Komentarz eksperta:
Zbiór poezji opatrzono wprowadzeniem psychiatry, profesora Marka Krzystanka, kierownika Kliniki Rehabilitacji Psychiatrycznej Katedry Psychiatrii i Psychoterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Profesor Krzystanek wskazuje w nim między innymi, że „Życie jest metafizycznym dramatem, który zmiękcza rutyna, schematy poznawcze i przyzwyczajenia. (…) Nasilenie zaburzeń psychicznych odzwierciedla, na ile nasze wyobrażone ja nie pokrywa się z ja autentycznym. (…) Wiemy, że w obrazie świata przeżywanym w depresji jest mniej zafałszowań poznawczych niż u tzw. zdrowego człowieka. Chcesz podejrzeć taki prawdziwy, nagi świat przeżyć – przeczytaj wiersze, które stworzyła osoba doświadczająca tu i teraz dramatu egzystencjalnego człowieka współczesnego.”
Inf. o książce:
Tomik poezji „Rewolucja” z jednej strony jest okazją do rozmowy o depresji, a z drugiej narzędziem, które pozwala na dialog wewnętrzny. Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji Moc Kobiet w ramach programu Widzialne. Dochód wydawnictwa ze sprzedaży tomiku zostanie przeznaczony na kontynuację programu.
„Rewolucja” porusza problem wyobcowania, poczucia braku zrozumienia, upadku wartości, jest obrazem depresji i wychodzenia z niej. Zwraca uwagę na samotność osób bardziej wrażliwych. Pokazuje drogę poszukiwania własnego miejsca na ziemi. Obrazuje też, jak ważne może okazać się wsparcie ze strony otoczenia. Inność może stać się siłą, wystarczy spojrzeć z odpowiedniej perspektywy. To także swoisty poradnik dla każdego człowieka, mający pokazać, że każdy zasługuje na szacunek i szansę bycia sobą.
Fragm. recenzji:
„Rewolucja to ciekawy i cenny projekt. Właśnie takie książki są wielką nadzieją dla ludzi.” – Magdalena Leszner-Skrzecz, malarka, pisarka, założycielka portalu France&Style
„Książka jest zapisem przeżyć autorki związanych z depresją oraz drogą, którą przeszła w chorobie. Bo depresja to choroba, chociaż nadal słychać krzywdzące głosy, które twierdzą inaczej…
Autorka nie posługuje się zawiłymi metaforami, jej język przesiąknięty jest wrażliwością i emocjami. Poetka odsłania przed nami swoją bezbronną stronę, pokazuje to, co trudne i bolesne. Nie sposób tego nie docenić. Myślę, że nie każdy miałby tyle sił i odwagi. „Rewolucja” to zbiór może nieidealny, ale zdecydowanie autentyczny i emocjonalny. A tego właśnie poszukuję w poezji. Pozwolił mi pełniej spojrzeć na problem depresji. Całość jest przemyślana i dojrzała.” Marta Kwiatkowska-Budnik, psycholog, założycielka profilu Czytunia
W surowym pięknie norweskich fiordów, milczące góry Jotunheim kryją pradawną tajemnicę, sięgającą wydarzeń znanych ludziom tylko z mitów. Anna przyjeżdża do malowniczej wioski u podnóża strzelistych gór, by pomóc przyjacielowi zbadać tajemniczy artefakt. Z początku niewinna zabawa w naukowców, zmienia się w niebezpieczną grę pod okiem samych bogów. Sekrety, które chcą być zapomniane, dziwne zjawiska i nieuzasadnione zmiany, wystawiają relację przyjaciół na próbę.Czym powinni kierować się podczas podejmowania decyzji? Emocjami czy logiką? „Przeznaczenie bogów” Julii Chłopickiej z pewnością wciągnie czytelnika w nordycki świat. Borgund to prawdziwe miasteczko w Norwegii, zaś przedstawiona historia ukazuje jego dziedzictwo.
To miał być wielki dzień.Osiemnastka. Symboliczny koniec dzieciństwa Julii, dorastającej na marginesie religijnej społeczności. Nieochrzczonej, wykluczonej przez rówieśników, z kompanem w głowie – dziwnym głosem, który nigdy nie milknie. Kiedy Julia odkrywa, kto jestjej sprzymierzeńcem, musi dokonać wyboru, który raz na zawsze zmieni jej przyszłość. Komu powinna zaufać? Czy podda się i nazwie to przeznaczeniem, czy zawalczy o siebie? Thriller psychologiczny z elementami grozy i realizmu magicznego Dagmary Warszewskiej-Kołaczprzedstawia relacje z rówieśnikami, trudności w okresie dojrzewania i poszukiwania własnej tożsamości. Przemoc, inność oraz walka z wewnętrznym demonem odzwierciedlają nieustanną walkę dobra ze złem.
KONIEC ŚWIATA I INNE USTROJSTWA to zbiór pięciu komedii Andrzeja Chichłowskiego, które najlepiej opisują poniższe słowa Grzegorza Mrówczyńskiego i Jerzego Kosiewicza:
„Komedie Andrzeja Chichłowskiego doświadczonego w wielu dziedzinach twórcy teatralnego – to świetna wiadomość dla polskich scen i nienasyconej dobrą rozrywką publiczności. W Końcu świata i innych ustrojstwach satyrze poddane zostały ważne tematy, z polityką i miłością na czele. Autor nie pobłaża ludzkim słabościom, ale jego bohaterowie są przekonani, że ich mataczenia nigdy się nie wydadzą. Siłą humoru Chichłowskiego jest błyskotliwy dialog, a także zaskakujące i dowcipne pointy”. - Grzegorz Mrówczyński, reżyser
„Andrzej Chichłowski jest absolwentem Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, przewodniczącym Zarządu Sekcji Teatrów Dramatycznych w Związku Artystów Scen Polskich oraz aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem i scenarzystą. Pisze od zawsze. Jego dramaty są świadectwem nienagannej i pięknej polszczyzny. Uwidacznia się to szczególnie w publikowanych właśnie pięciu komediach, które wyróżniają się dramaturgiczną precyzją o uniwersalnym wydźwięku. Kreuje w nich postaci, sytuacje i dialogi, które są intrygujące i poważne. Wzbudzają salwy śmiechu i braw. Są na wskroś teatralne. Zawsze skupiają uwagę. Emanują scenicznym pięknem i artyzmem. Andrzej Chichłowski zostanie niebawem zaliczony do grona najlepszych współczesnych komediopisarzy”. - Jerzy Kosiewicz, krytyk teatralny
Wszystkich melomanów i stałych bywalców scen operowych zapraszamy do sięgnięcia po wspomnienia Marii Olkisz!
Słynna solistka operowa, mezzosopranistka Maria Olkisz w książce „Złote lata Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Wspomnienia” zebrała zapisy lat z pracy w Teatrze Wielkim w Warszawie, starając się skrupulatnie notować każdą obsadę, reżysera czy chór. W swoich zapisach przypomina o sukcesach na scenie, podróżach zespołu po świecie oraz szerokiej publiczności, która dzięki występom Teatru Wielkiego pokochała operę. Okres wspominany przez Marię Olkisz był nazywany złotymi latami Teatru Wielkiego.
Autorka swoje wspomnienia ilustruje fotografiami scenicznymi między innymi Juliusza Multarzyńskiego czy Jacka Gilunia, którzy w tamtym okresie byli najbliżej gorących wydarzeń Opery Narodowej.
O AUTORCE:
Maria Olkisz: polska śpiewaczka operowa, mezzosopran, solistka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, doktor wokalistyki, pedagog muzyczny.
"Maria Olkisz to wybitna mezzosopranistka polska. Doskonale wykształcona muzycznie i wokalnie u znakomitych mistrzów polskich i włoskich, wyróżniona w Accademia Musicale Chigiana w Sienie Diploma d’Onore to śpiewaczka uniwersalna. Znakomita w rolach dramatycznych takich jak Azucena w Trubadurze, Amneris w Aidzie czy Carmen, jednocześnie brawurowo wykonująca role koloraturowe epoki bel canto, choćby Romea w operze Capuletich i Montecchich". (Waldemar Pawłowski, absolwent Ady Sari, recenzent festiwali operowych w Arena di Verona)
Wbrew tytułowi i przypuszczeniom niektórych, nie jest to banalna opowieść miłosna. Nie ma w niej żadnego różu, a także to nie Maja jest panną młodą.""Pakistańskie wesele"" to najprawdziwsza historia o ludziach z krwi i kości. Spojrzenie na inną kulturę przez polską kosmopolitkę. Choć zdaje się, że będzie to historia o blichtrcie i zabawach pakistańskich elit, jest to najlepszy punkt wyjścia do rozmów o stosunkach międzyludzkich, rodzinnych, związkach, partnerstwie, nierównościach społecznych, przyzwyczajeniach, a nawet pracy osób z niepełnosprawnościami czy społecznej tolerancji różnych zjawisk. Mimo wszystko Maja prowadzi swoją opowieść z przymrużeniem oka, okraszając ją dobrym humorem.Kiedy weźmiesz tę książkę do ręki, obok zasiądzie Maja Klemp, która z właściwym sobie humorem opowie o kraju męża. ""Pakistańskie wesele"" obejmuje 14 dni podróży kosmopolitki, której przyszło wystąpić w roli druhny podczas wielodniowych uroczystości zorganizowanych dla elitarnego grona ośmiuset osób. Dziennik Mai jest subiektywnym portretem współczesnego pakistańskiego społeczeństwa i przestrogą dla wegetarian, którym marzy się wyprawa do tej części subkontynentu. Autorka niczymwspółczesnabajarka snuje opowieść językiem mówionym, bawi się słowem i skraca dystans. Odwiedzisz z nią inną kulturę, zdobędziesz szczyty Hindukuszu czy zapolujesz na perfumy w piwnicach Islamabadu.Poznasz jej Księcia i historię miłości, która pokonała różnice kulturowe oraz życie w różnych strefach czasowych.""Pakistańskie wesele"" to wielobarwny opis ludzi, strojów i miejsc. Maja dzieli się refleksjami na temat aktualnych problemów, jak nierówności społeczne czy brak tolerancji. Lektura utwierdza w przekonaniu, że można podejść do innych łagodniej i bez uprzedzeń. Choć autorka nie pozostaje obojętna na uroki egzotycznych strojów czy biżuterii, którym równie chętnie poświęca uwagę, z nią możesz zajrzeć w głąb ludzkiej duszy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
