"Spojrzę ja w okno…" to drugi tom trylogii, której akcja rozgrywa się w Mińsku Litewskim od wiosny 1918 do lata 1919 roku. Jaś, młody adept sztuki złodziejskiej, wzorem swego mistrza Olka Barana i pod jego okiem, porywa się na coraz śmielsze i wymyślniejsze wyprawy. Nigdy jednak nie działa sam. Przed oczami Czytelnika przesuwa się więc barwny korowód postaci włamywaczy, oszustów, koniokradów – kobiet i mężczyzn, „grubych ryb” i „płotek” – a także rozwija się cały wachlarz sposobów ich działania. Ale nad złodziejskim klanem Mińska zaczynają gromadzić się czarne chmury – gra toczy się o wolność i życie.
"Nikt nie da nam zbawienia…" to trzeci tom trylogii, której akcja rozgrywa się w Mińsku Litewskim od wiosny 1918 do lata 1919 roku. Z nastaniem bolszewików nadchodzą czasy terroru, strachu, głodu. Szaleje Czerezwyczajka, pojawiają się komisarze i tajni agenci. Złodzieje próbują więc nowych metod działania – napadów z bronią w ręku. W siłę rosną partyzanckie bandy ukrywające się po lasach. Oszuści przenikają do sfer rządzących. W tym bezwzględnym świecie bohaterowie przekonują się, ile warte jest życie i jak silne są więzy ludzkich uczuć – pod warunkiem że są one szczere i prawdziwe. Pytanie tylko, czy w tych okolicznościach Olkowi i jego kompanom uda się ujść z życiem, czy ocalą jedynie swój złodziejski honor.
Jej lektura [...], owszem, wywołuje uśmiech, ale częściej: nostalgię i poruszenie dramatem tych, którzy tak wiele dali Polsce i którym Polska tak niewiele mogła dać. Jest wciąż w Wiciku ów rzadki w najnowszej literaturze żar miłości do ojczyzny, o którym pisze w przedmowie Wańkowicz. Jest też zachwyt nad pięknem nadberezyńskiej ojczyzny, tak pięknie wyrażony w modlitwie Wicika do jego rodzinnej Zielonki. Jest wreszcie polityczne przesłanie powieści z jej wizją Rzeczypospolitej wolnej i demokratycznej, z profecją Kościka, że Polska tu wróci w chwale. Wróci nie po majątki tutejszych obszarników, jak agenci sowieccy krzyczą, ale po lud swój, po synów swoich, po naród polski i białoruski z posłowia Macieja Urbanowskiego.Czytając Czarnyszewicza w zamęcie pojęć, zawsze względnych, gdzie tak wygodnie się rozrasta za nic nie odpowiedzialny nihilizm, książka Czarnyszewicza daje ten czysty diament przeżyć pełnych, zazębionych o sprawy wieczne, gdzie za każde tak i za każde nie człowiek się nie waha oddać życia, bo w nie wierzy i taki właśnie stosunek do świata wśród nawet najgorszych klęsk stwarza istnienie, które można uczcić i pokochać Józef Czapski
Jack Calder właśnie powrócił ze szkoły do rodzinnego domu w nadmorskiej miejscowości Berwick. Wkrótce wprowadza się tam także jego kuzynka Edie, która niedawno straciła ojca. Trzpiotowata dziewczynka, jaką Jack pamiętał z dzieciństwa, wyrosła na piękną pannę, która kokietuje nie tylko Jacka, ale też jego przyjaciela Jima. Pewnego dnia mężczyźni znajdują na plaży rozbitka, który ma ze sobą skrzynkę pełną złotych monet. Nie zważając na przestrogi Jima, Jack oferuje przybyszowi gościnę. Gość szybko zaskarbia sobie sympatię otoczenia, ale roztacza też wokół siebie aurę tajemniczości. Kim jest ów nieznajomy? Dlaczego Edie, zawsze tak głodna plotek z szerokiego świata, traktuje go z rezerwą? Czy wieloletnia przyjaźń Jacka i Jima wygra w walce z porywami serca? Tymczasem Napoleon Bonaparte ucieka ze swego więzienia na Elbie, a nad Europę nadciąga tytułowy groźny cień…
"Bajeczka o książeczce" to reprint książki dla dzieci napisanej i pięknie zilustrowanej w 1944 r. przez Gwidona Miklaszewskiego, znanego rysownika, karykaturzystę i twórcę filmów animowanych. Dzielny skrzat, usłyszawszy przypadkiem skargę Ewy, że jej imię się w bajkach nie pojawia, postanawia zrobić dziewczynce niespodziankę. Jak jednak wydać książkę, gdy się jest tylko „małym śmiesznym skrzacikiem” i na ludzi patrzy się, zadzierając mocno głowę w górę, aż od tego boli szyja? Hmm… O pomoc trzeba poprosić braci. W końcu co pięć skrzatów, to nie jeden!
Felietony Antoniego Słonimskiego są jedyną w swoim rodzaju kroniką polskiej rzeczywistości lat 1927-1939. Lekkość pióra Słonimskiego, jego poczucie humoru, zjadliwa ironia, persyflaż i kalambur, którymi znakomicie się posługiwał, sprawiają, że jego Kroniki tygodniowe bawią, traktując o sprawach poważnych, które w wielu wypadkach nadal pozostają aktualne.
Prezentowany tom przedstawia autora Kochanka Wielkiej Niedźwiedzicy z innej, dotychczas mało znanej strony. W książce zebrano pisane przez Sergiusza Piaseckiego krótkie formy literackie, utwory dotychczas niepublikowane, pochodzące z pisarskiego archiwum bądź rozproszone w prasie emigracyjnej. Znajduje się tutaj jeden tekst międzywojenny, bajeczka Cegła, którego pomysł fabularny autor rozwinie później do rozmiarów powieści w 7 pigułkach Lucyfera. Mieszczą się tu realistyczne opowiadania ukazujące okupacyjną rzeczywistość na Kresach Wschodnich, jak Strzęp legendy, Wyrok śmierci, Mamut czy Aniuta, a także w różny sposób przetwarzające doświadczenia emigracyjne, jak Kombinator, Niezłomni, Trzy portrety czy Szczęście. Osobny nurt tworzą teksty o wyraźnej intencji satyrycznej i charakterze politycznym, jak np. groteska Wowa Pierwszy, Operacja Pokój, Kameleony czy jedyny w dorobku Piaseckiego utwór teatralny Największy balon świata. Pojawiają się również miniatury o uniwersalnym przesłaniu, takie jak Ptaszek, Serce lub Traktat o urce.Zbiór otwiera Upadek wieży Babel, ostatni fragment nieukończonego, pisanego przez Piaseckiego pod koniec życia powieściowego cyklu Wieża Babel, którego oba początkowe tomy (Człowiek przemieniony w wilka i Dla honoru Organizacji) ukazały się drukiem w roku śmierci autora.
Dzierżyński czerwony kat książka, wydana po raz pierwszy w roku 1933, była dla autora powrotem do pisarstwa po latach trudnych doświadczeń życiowych i jednocześnie największym jego sukcesem. Jest to zbeletryzowana opowieść o twórcy i zwierzchniku sowieckich organów bezpieczeństwa, który stał się symbolem okrucieństwa oraz terroru, czym zasłużył sobie na niechlubne miana czerwonego kata czy krwawego Feliksa. Obok portretu najsłynniejszego czekisty książka ukazuje realia życia u schyłku carskiej Rosji i podczas rewolucji oraz kulisy i metody działania stworzonego przez Dzierżyńskiego aparatu represji.
Marihuana - ta bez wątpienia najbardziej popularna wśród nielegalnych substancji jest źródłem wielu kontrowersji. W ciągu ostatniego roku jej użycie zadeklarowało około 17% młodych Polaków, a każdego roku na świecie używają jej setki milionów ludzi. Czy jest podstępną substancją stanowiącą furtkę do używania ciężkich narkotyków, czy też antidotum łagodzącym bóle u chorych ludzi? Czy jej porównywanie do używanego rekreacyjnie alkoholu jest uzasadnione, a dopiero nadużywanie może stać się szkodliwe? Doktor Mitch Earleywine w swojej kultowej książce „Zrozumieć Marihuanę” z precyzją chirurgicznego skalpela oddziela popularne mity od rzetelnej wiedzy naukowej przytaczając wyniki setek badań z różnych zakątków świata. Jakie są efekty długotrwałego używania marihuany? Czy palacze marihuany częściej sięgają po kokainę i heroinę niż Ci, którzy nie palą? Czy i jaki wpływ marihuana wywiera na pamięć i inteligencję? Czy dzieci, których matki paliły marihuanę w czasie ciąży różnią się czymś od dzieci, których matki nie zażywały narkotyków? Na te i inne pytania z łatwością można znaleźć odpowiedzi na kartach książki. Książka ta stanowi bogate i rzetelne kompendium wiedzy na temat marihuany zarówno od strony biologicznej, psychologicznej, jak i medycznej. Pozycja ta, mimo licznych odwołań do literatury naukowej i bogatej bibliografii, jest napisana w ciekawy, nie pozbawiony poczucia humoru sposób.
Białe róże to powieść dla młodzieży zaliczana do kręgu literatury patriotycznej. Jej akcja toczy się podczas wojny polsko-bolszewickiej. Wir wojennych wydarzeń porywa trójkę młodych bohaterów: Stefka (ochotnika, wysłanego na front), Janka (skauta, pełniącego służbę w łączności) i Wandzię (dziewczynkę zagubioną na terenach zajętych przez bolszewików). Spotka ich wiele przygód czasem niebezpieczych, czasem zabawnych nie jest jednak tak łatwo całym i zdrowym wrócić do domu, gdy wokół szaleje bolszewicka nawała i gdy tak wiele chce się zrobić dla ojczyzny. Czasem bowiem może zdarzyć się tak jak w tej żołnierskiej piosence, do której odwołuje się tytuł niniejszej powieści
Piąty etap"" to najwcześniejsza zachowana powieść Sergiusza Piaseckiego. Napisana w więzieniu na Świętym Krzyżu w kwietniu 1934 roku. Początkowo zatrzymana przez cenzurę więzienną z powodów politycznych, mogła ukazać się drukiem dopiero w rok po wyjściu autora na wolność (1938). Pisząc tę powieść Piasecki oparł się na przeżyciach własnych oraz kolegów z polskiego wywiadu. Opisał ich życie, pełne przygód i niebezpieczeństw. Akcja powieści rozgrywa się na pograniczu polsko-sowieckim i w Rosji sowieckiej w latach dwudziestych. Kontynuację stanowi powieść ""Bogom nocy równi"". Na emigracji wydał (1950) wersję skróconą książki, łącząc niektóre wątki ""Piątego etapu"" i ""Bogom nocy równi"" w jeden tom. Edycja niniejsza jest oparta na ostatnim pełnym, wydaniu książkowym z 1938 roku.
Bohaterem tej satyry jest - jak twierdzi autor - Marek, autentyczny diabeł dziewiątej kategorii. Swego bohatera umieszcza Piasecki w Polsce w latach 1945-1946. Dla podkreślenia ,,autentyczności"" przygód Marka, ,,dokumentuje""je wycinkami z ówczesnej prasy krajowej. Pierwsze wydanie powieści zostało opublikowane w 1948 roku w Londynie i spotkało się z dużym zainteresowaniem czytelników. Jak pisał na łamach londyńskich ,,Wiadomości"" Ferdynand Goetel: """"jako lektura książka bawi, zajmuje i śmieszy"""".
Bohaterem tej satyry jest - jak twierdzi autor - Marek, autentyczny diabeł dziewiątej kategorii. Swego bohatera umieszcza Piasecki w Polsce w latach 1945-1946. Dla podkreślenia ,,autentyczności"" przygód Marka, ,,dokumentuje""je wycinkami z ówczesnej prasy krajowej. Pierwsze wydanie powieści zostało opublikowane w 1948 roku w Londynie i spotkało się z dużym zainteresowaniem czytelników. Jak pisał na łamach londyńskich ,,Wiadomości"" Ferdynand Goetel: """"jako lektura książka bawi, zajmuje i śmieszy"""".
Bogom nocy równi"" jest kontynuacją ""Piątego etapu"". Powieść ta napisana i wydana w rok po opuszczeniu więzienia przez Piaseckiego (1938) opowiada o przygodach pracowników i współpracowników polskiego wywiadu. Jej akcja rozgrywa się na pograniczu polsko-sowieckim i w Rosji sowieckiej w latach dwudziestych. Przebywając na emigracji autor wydał (1950) skróconą wersję książki, łącząc niektóre wątki ""Piątego etapu"" i ""Bogom nocy równi"" w jeden tom. Edycja niniejsza jest oparta na ostatnim pełnym wydaniu książkowym z 1938 roku.
Bogom nocy równi jest kontynuacją Piątego etapu. Powieść ta napisana i wydana w rok po opuszczeniu więzienia przez Piaseckiego (1938) opowiada o przygodach pracowników i współpracowników polskiego wywiadu. Jej akcja rozgrywa się na pograniczu polsko-sowieckim i w Rosji sowieckiej w latach dwudziestych. Przebywając na emigracji autor wydał skróconą wersję książki (1950), łącząc niektóre wątki Piątego etapu i Bogom nocy równi w jeden tom. Edycja niniejsza jest oparta na ostatnim pełnym wydaniu książkowym z 1938 roku.
Książka stanowi zapis filozofii i pogląd na strukturę rzeczywistości najwybitniejszego polskiego jasnowidza. Stefan Ossowiecki potrafił odczytywać przyszłość, odnajdywać zaginione osoby, czytać listy znajdujące się w zamkniętych kopertach, a także lewitować i przesuwać przedmioty siłą woli. Był przyjacielem Marszałka Piłsudskiego. W książce znaleźć można również protokoły doświadczeń przeprowadzanych z udziałem S. Ossowieckiego przez ówczesnych naukowców (m.in. prof. Charlesa Richet - laureata Nagrody Nobla).
Felietony Antoniego Słonimskiego, poety grupy Skamandra, dramatopisarza i krytyka teatralnego, są jedyną w swoim rodzaju kroniką polskiej rzeczywistości lat 1927-1939. Lekkość pióra Słonimskiego, jego poczucie humoru, zjadliwa ironia, persyflaż i kalambur, którymi znakomicie się posługiwał, sprawiają, że jego Kroniki tygodniowe bawią, traktując o sprawach poważnych, które w wielu wypadkach nadal pozostają aktualne.
W skład kompletu wchodzą wszystkie 3 tomy Kronik tygodniowych.
Niniejsza książka zawiera wszystkie opowiadania i nowele publikowane w 1921 roku w tomie Koń na wzgórzu w oryginalnym układzie oraz cztery inne teksty. Są to wszystkie zachowane do dziś krótkie utwory prozatorskie tego autora.
Teksty te stanowią plon wojennej wędrówki Małaczewskiego po lodowatym Murmaniu i przeżyć pisarza związanych z wojną polsko-bolszewicką 1920 roku. Pomimo upływu czasu opowiadania te nie straciły nic z dawnego artyzmu i uroku. Wciąż mają moc oddziaływania na czytelnika, nadal wywołują uśmiech i poruszają duszę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
