Siedem opowieści Jacka Londona to surowa, lodowata epopeja o człowieku wystawionym na próbę ostateczną. Od skutej śniegiem Alaski, przez złotonośne potoki Klondike, po bezkresne przestrzenie północy bohaterowie tych historii stają twarzą w twarz z głodem, mrozem, zdradą i własnym strachem. W tytułowej Straconej twarzy rozgrywa się dramat sprytu i odwagi, gdzie stawką jest godność w obliczu śmierci. W Rozpalić ogień natura bezlitośnie obnaża ludzką pychę, a w Zaufaniu lojalność poddana zostaje próbie cięższej niż złoto. London kreśli świat pierwotny, brutalny i prawdziwy świat, w którym cienka granica oddziela człowieka od zwierzęcia, a honor bywa cenniejszy niż życie. To klasyka literatury przygodowej w jej najczystszej postaci: pełna napięcia, emocji i surowego piękna dzikiej Północy. Uwaga - w zbiorze elementy polskie: w tytułowym opowiadaniu "Stracona twarz" przedstawiona jest historia niejakiego Subienkowa (sic!), Polaka, który marzy o niepodległości kraju i wyemigrował przez Syberię na Alaskę.Cały zbiór należy do najmroczniejszych tytułów Jacka Londona związanych z Daleką Północą.
W zapomnianym antykwariacie, pośród zakurzonych zegarów i osobliwych drobiazgów, leży przedmiot, który nie powinien istnieć. Kryształowe jajko gładkie, przejrzyste, pozornie martwe staje się oknem ku obcemu światu. Pan Cave, człowiek cichy i znużony codziennością, odkrywa w nim wizję odległej planety i śladów nieznanej cywilizacji. Fascynacja szybko przeradza się w obsesję, a cudowny dar poznania odsłania także swoją mroczną cenę. W tej subtelnej, nastrojowej historii H. G. Wells splata naukową wyobraźnię z melancholią ludzkiego losu, pokazując, że pragnienie zobaczenia więcej może kosztować wszystko.
Małe miasteczko. Zwyczajny sklepikarz. Jedno nieostrożne życzenie i świat zaczyna się chwiać. Kiedy skromny pan Fotheringay odkrywa, że potrafi zmieniać rzeczywistość samą siłą woli, początkowo poprawia drobiazgi: przesuwa świece, naprawia drobne niedoskonałości świata. Lecz cud, raz wprawiony w ruch, nie zna umiaru. Wkrótce naruszony zostaje porządek natury, a granica między wiarą, pychą i absurdem zaciera się niebezpiecznie. Ironia, błyskotliwy humor i przenikliwa refleksja nad ludzką odpowiedzialnością czynią z tego opowiadania jedną z najcelniejszych satyr H. G. Wellsa na marzenie o wszechmocy.
Pierwsze polskie tłumaczenie opowiadania, które poprzedziło narodziny legendy. Chroniczni argonauci to pierwotna wersja słynnego Wehikułu czasu opublikowana aż siedem lat wcześniej, w 1888 roku. W tej niezwykłej historii Herbert George Wells po raz pierwszy otwiera drzwi do podróży przez epoki, kreśląc wizję maszyny zdolnej przekraczać granice czasu. To fascynujące świadectwo narodzin idei, która odmieniła literaturę science fiction surowe, śmiałe i pełne intelektualnej odwagi. Pierwsze wydanie w języku polskim.
Tom czwarty Opowiadań fantastycznych Herberta Georgea Wellsa to zbiór wczesnych, błyskotliwych utworów, w których rodzi się wyobraźnia jednego z ojców literatury science fiction. Znajdziemy tu zarówno satyryczną wizję przyszłości i karykaturę postępu technicznego, jak i filozoficzne przypowieści o pysze człowieka wobec kosmosu. Chroniczni argonauci pierwsza wersja późniejszego Wehikułu czasu zapowiadają przełomową koncepcję podróży w czasie. Wyspa Apyornisa i Władca dynam łączą egzotykę z niepokojem nowoczesności, a Rozmowa z Gryllotalpą i Wizja przeszłości stawiają pytania o miejsce człowieka w ewolucji i wszechświecie. To Wells ironiczny, przenikliwy i zaskakująco aktualny mistrz krótkiej formy, który pod pozorem fantastyki opowiada o naturze cywilizacji, ambicji i złudzeniach epoki.
Oparta na ironii i gorzkiej autoanalizie powieść Herberta Georgea Wellsa to niezwykła podróż przez granice rozsądku, cywilizacji i ludzkiej tożsamości. Arnold Blettsworthy, wychowany w bezpiecznym, uporządkowanym świecie angielskiej prowincji, wyrusza w morską podróż dla ratowania zdrowia. Katastrofa statku staje się jednak początkiem doświadczenia, które podważy wszystkie jego pewniki. Wyspa Rampole dzika, okrutna, rządzona prymitywnym rytuałem okazuje się nie tylko realnym miejscem, lecz także projekcją pękniętego umysłu. Wells tworzy przejmujące studium iluzji postępu i kruchości cywilizowanego człowieka. To opowieść o rozpadzie świata wartości, o ucieczce w fantazję i o bolesnym powrocie do rzeczywistości, która bywa bardziej niepokojąca niż najdziwniejszy sen. Edycja ilustrowana oryginalnymi grafikami z angielskiego wydania.
Makuszyński tnie rzeczywistość krótkimi, błyskotliwymi wycinankami: felietonami o winie i wodzie, o międzywojennej Warszawie, o modach, urzędach, teatrze i prasie o wszystkim, co człowieka drażni, bawi i czasem doprowadza do rozpaczy. To książka jak sklep korzenny: obok żartu stoi westchnienie, obok kpiny czułość dla spracowanych i zagubionych. Autor podaje bigos zamiast ostryg, miesza jabłka z ogórkami, by rozmowa była jak w dobrej kompanii: swawolna, celna, pełna figlików, a przy tym mądrze pocieszająca. Na kilka chwil zdejmujesz z ramion ciężar dnia i wracasz lżejszy z uśmiechem, który jeszcze się trzyma.
Na wielkich jeziorach Ameryki Północnej nie ma miejsca na sentyment. Są za to burze, lód, noc i prawo silniejszego. Falkner z mórz śródlądowych to zbiór opowiadań Jamesa Olivera Curwooda, w których słodkowodne oceany Wielkich Jezior stają się areną dramatów nie mniej brutalnych niż na pełnym morzu. Autor prowadzi czytelnika w świat kapitanów, marynarzy, przemytników i dzieci portowych nabrzeży ludzi zahartowanych przez wodę, wiatr i samotność. Bohaterowie Curwooda żyją na granicy prawa i przetrwania. Każda decyzja może oznaczać ocalenie albo śmierć, a honor bywa równie kruchy jak kadłub statku miażdżony przez listopadową burzę. Tytułowy Falkner dorasta w cieniu katastrofy, w świecie, gdzie odwaga, spryt i lojalność liczą się bardziej niż pochodzenie. Te opowieści łączą dynamikę literatury przygodowej z realistycznym obrazem żeglarskiego życia na Wielkich Jeziorach. To proza surowa, obrazowa i pełna napięcia świadectwo mniej znanego oblicza twórczości Jamesa Olivera Curwooda, który z równą pasją opisywał dziką północ, co ludzi zdanych na łaskę żywiołu.
Na skraju kanadyjskiej dziczy, nad rzeką Peribonka, stoi weranda, na której codziennie pojawia się kobieta na wózku. Miejscowi nazywają ją Kaleką Damą. Jedni widzą w niej świętą, inni tajemnicę, której lepiej nie dotykać. Ona sama wie tylko jedno: są chwile, gdy trzeba zaryzykować wszystko nawet reputację, miłość i własne życie. Poznajemy także historię Paula Kirke, syna potężnego nowojorskiego finansisty, nadzorującego budowę nad rzeką Mistassini. Tam spotyka Carlę Haldane dziewczynę słowiańskiego pochodzenia, wychowaną w prostocie, ale zdolną do czynów, na które nie stać wielkich z salonów. Curwood prowadzi ich przez namiętność i próbę charakteru, przez dramat wyboru i cenę poświęcenia. Kaleka Dama z Peribonki to opowieść o miłości, która nie jest wygodna i o odwadze, która zaczyna się tam, gdzie kończą się słowa.
Maj 1923 roku. W spokojne londyńskie przedpołudnie do biura Chaneya i Camberwella wpada adwokat z Lincolns Inn Fields, prowadząc sir Stephena Maxtondalea. Jego starszy brat sir John, uznany przed laty za zmarłego nagle wrócił do Anglii i po jednej nocy w Sedbury Manor rozpłynął się w powietrzu. W grę wchodzi tytuł, dochód z Heronswood, kopalniany węgiel i fortuna. Nad parkiem wiszą stare tajemnice, a wśród drzew czai się nieugaszona uraza: Robson, dzierżawca farmy dworskiej, niegdyś przysiągł zabić uciekiniera. Lecz ślad prowadzi także do Londynu do Hatton Garden i świata drogich kamieni. Policja widzi jednego winnego, Chaney widzi labirynt. W tej sprawie najgroźniejsze nie jest to, co oczywiste, lecz to, co zbyt dobrze udaje oczywistość. Pierwsze wydanie w języku polskimCzwarta sprawa prowadzona wspólnie przez spółkę detektywów Chaney&Camberwell
Rok 1958. W portowym Gdańsku jedna paczuszka wystarcza, by rozsypało się życie porucznika Ryszarda Turły: w torebce jego żony Moniki milicja znajduje pięćdziesiąt gramów kokainy. W gospodzie Pod Albatrosem ktoś zniknął bez śladu, a w mieście krążą plotki o rudym, który sprzedaje śnieg i nakazuje milczenie. Major Wodzira rozpoczyna polowanie, w którym każdy świadek ma inną wersję, każdy trop prowadzi w ciemny zaułek, a najbliższa osoba staje się podejrzaną.Równolegle gdzieś w piwnicznej izbie bez okien więziona jest młoda kobieta. Ktoś wmawia jej cudze nazwisko i łamie pamięć chłodnym spojrzeniem czarnych oczu. Trop z Trójmiasta biegnie na Mazury, do wsi Babięta, gdzie podejrzany przywdziewa kolejną twarz raz jest rudzielcem, raz eleganckim Francuzem Andr Larsenem. Do gry wchodzi dziennikarka Krystyna Barecka, a stawką stają się nie tylko narkotyki, lecz także miłość, honor i prawda. Kto pociąga za sznurki i dlaczego wybrał Monikę? Autorka znana z przedwojennych kryminałów pisanych pod pseudonimem Piotr Godek.
Na odludnej wyspie, pośród szeptów bagien i splątanych gałęzi, do rąk narratora trafia niezwykły skarb natury: złoty żuk, lśniący jak moneta z dawno zatopionego świata. Drobiazg staje się iskrą budzi obsesję, uruchamia pamięć, a przede wszystkim prowadzi do zagadki zakodowanej w pozornie niewinnych znakach. Wraz z ekscentrycznym Legrandem i wiernym Jupitrem czytelnik wyrusza w wędrówkę, gdzie logika ściera się z przesądem, a każdy krok w gęstwinie przybliża do tajemnicy. To opowieść o szyfrze, ryzyku i chciwości i o tym, jak przypadek potrafi wskazać drogę do złota.
Trzynaście opowieści Jamesa Olivera Curwooda składa się na wielobarwną panoramę Dalekiej Północy. Od arktycznych zatok po świerkowe lasy Kolumbii Brytyjskiej spotykamy traperów, poszukiwaczy złota, ludzi z Królewskiej Policji Konnej, Metysów i Indian, a także zwierzęta wierne psy, dzikie wilki i drobnych towarzyszy człowieka, którzy w mrozie nabierają heroizmu. To historie o pościgach na saniach, o miłości wystawionej na mróz, o chciwości karanej przez naturę i o cichej odwadze zwykłych ludzi. Północ Curwooda jest piękna i bezwzględna: zorze polarne nad obozowiskiem, głębokie śniegi, bezkresne Barrens i prawo, którego nie wolno złamać. Zbiór łączy sensację z liryką przyrody i pokazuje, jak blisko siebie bywają człowiek i zwierzę, dobro i zło, dom i pustkowie. Wśród tych stron znajdziesz zarówno mroczne legendy, jak i policyjne zagadki z pogranicza, humor traperskich ognisk oraz wzruszające portrety kobiet, które na końcu świata walczą o własną godność.
W roku 1933 młody chemik Holsten odkrywa sposób wyzwalania energii atomowej. Przełom, który miał raz na zawsze rozwiązać problem paliw i biedy, natychmiast trafia w ręce sztabów. Kilka dekad później narasta globalny konflikt, a nad stolicami spadają bomby z karolinu materiały wybuchowe o działaniu ciągłym, zamieniające miasta w żarzące się kratery i miniaturowe wulkany. Wojna nie ma zwycięzców: rozbrojone państwa chwytają za ostatnią broń, porządek świata pęka, a ludzkość staje nad przepaścią samozagłady. Wtedy, na szwajcarskich wzgórzach Brissago, spotyka się garstka ocalonych przywódców i uczonych. Z ich debat rodzi się wizja jednego rządu dla całej Ziemi, nowej etyki i cywilizacji opartej na nauce, nie na granicach. Świat wyzwolony to przenikliwa opowieść o cenie postępu i o tym, czy potrafimy dorosnąć do własnych wynalazków. Napisany w cieniu I wojny, Wells z zadziwiającą trafnością przewidział erę atomową, stawiając pytanie, czy energia wyzwoli ludzi, czy ich spali. Pierwsze wydanie w języku polskimPełna wersja tekstu
Noc Walpurgii, śnieżna zawieja pod Monachium i tajemniczy cmentarz, gdzie umarli podróżują szybko otwierający tom Gość Drakuli to legendarny, usunięty z powieści epizod, który powraca tu jako osobny dreszczowiec. Florence Stoker ułożyła ten zbiór z opowiadań publikowanych wcześniej i dołączyła tę perłę z Drakuli, odsłaniając jeszcze jeden cień Hrabiego.W dalszych częściach czekają Dom sędziego, Pogrzebani przez szczury, Sen o czerwonych dłoniach czy Piaski Crooken historie o winie, obsesjach i granicach rozsądku, gdzie codzienność pęka jak cienka szyba, a w szczelinach pojawia się coś nieludzkiego.To klasyczna gotycka groza Stokera: sugestywna, nasycona atmosferą i smakiem epoki, w której nauka ściera się z przesądem, a pragnienie nowoczesności przyzywa dawne demony. Idealna lektura po zmroku. Nowe tłumaczeniePełna wersja tekstuWydanie ilustrowane
Londyn, sezon zimowy. W salonach pojawia się lord Ruthven arystokrata o martwym spojrzeniu i niepokojącym uroku. Zafascynowany nim młody Aubrey wyrusza z nim w podróż po Europie, by odkryć, że za chłodną twarzą kryje się żądza, która niszczy wszystko, czego dotknie. Ateny, ruiny i niewinna Ianthe a potem burza, krzyk i ślady zębów na alabastrowej szyi. Od tej chwili Aubrey będzie żył między miłością a trwogą oraz przysięgą, która na rok i jeden dzień zwiąże mu usta. Wampir Johna Williama Polidoriego (1819) narodziny nowoczesnego mitu nocnego drapieżcy, pierwszego wampira-dżentelmena w literaturze. Od Londynu po wąwozy Grecji gra toczy się o duszę cena milczenia bywa groźniejsza niż śmierć. Nowe tłumaczeniePełna wersja tekstuWydanie ilustrowane
Walery Przyborowski obala wygodne dla mocarstw rozbiorowych mity. Upadku Rzeczypospolitej nie przesądziła rzekoma anarchia, moralna zgnilizna szlachty ani brak mieszczaństwa, lecz przemoc obcych i przegrane wojny nie z braku serca, ale z braku wodza, który potrafiłby skupić narodowy wysiłek i wykorzystać sprzyjające okoliczności. Autor z pasją rozprawia się z narzuconą nam czarną legendą, która zatruła własną samoocenę Polaków, pokazując zarazem trwałość rodziny, poczucie obowiązku i heroizm mieszkańców. Prowadzi czytelnika przez kluczowe kampanie od konfederacji barskiej przez wojnę 1792 roku po powstania listopadowe i styczniowe wskazując błędy dowodzenia, niewykorzystane szanse i realny potencjał armii. Tylko siła odbudować może, co siła zniszczyła ta maksyma staje się mottem nie tyle rozprawy, ile programu odzyskiwania wiary w siebie. Książka żywa, polemiczna i odbrązawiająca bezkrytyczne uwielbienie dla wodzów armii polskiej XVIII i XIX w.
Z toruńskiej sutereny na rozżarzone słońcem wybrzeże Mirek Karolak wraca do wolności i od razu wpada w wir złych decyzji. Po pijackiej stypie znika obrączka, pojawiają się podejrzenia i milicyjne pytania. Ucieczka do Międzyzdrojów, sprzedaż złota na plaży, dyskoteki i dziewczyna spod mola, coraz cieńszy portfel a za plecami długi cień przeszłości. Gdy w kieszeni szeleści kartka z adresem łatwego łupu, chłopak balansuje między pokusą a próbą zaczęcia od nowa. Od zmroku do zmroku to duszny, realistyczny kryminał obyczajowy o PRL- owskiej codzienności, gniewie i bezradności, o matczynej miłości i o tym, jak jeden gest potrafi przesądzić o losie.
Gorycz spełnionej zemsty przedstawia nowe przeżycia bohaterów nominowanej do Nagrody Wielkiego Kalibru Obsesji powziętej zemsty. Całkowicie autonomiczna fabuła pozwala czytać obie powieści w dowolnej kolejności. Akcja toczy się w okolicach Głogowa. Zwolniony z policji sierżant Hieronim Wrosta przyjmuje propozycję podjęcia prywatnego śledztwa w sprawie zaginięcia przed siedemnastu laty młodej dziewczyny, córki miejscowych biznesmenów. Czy poradzi sobie ze sprawą, której nie udźwignęli ani śledczy, ani prokuratorzy? Zanim zostanie to wyjaśnione, przeżyje sporo trudnych momentów, rozwikła mnóstwo kryminalnych zagwozdek, narazi się wielu osobom i wpadnie w śmiertelne niebezpieczeństwo. Książka ma równoległy do kryminalnego mocno rozbudowany wątek obyczajowy. Tutaj życie daruje sierżantowi rezerwy zupełnie inne doświadczenia, przede wszystkim rozkwitające uczucie. Niestety, ktoś próbuje zepsuć ten słodki smak miłości.Autor, jak zwykle, wikła swoich bohaterów w trudne życiowe sytuacje, traumy wynikające z doświadczeń przeszłości i psychologiczne problemy, ale pozwala też pocieszyć się im życiem, nie stroni także od wysmakowanych scen erotycznych.
Zamek w Otranto (1765) pierwsza powieść gotycka łączy romans rycerski z nowoczesnym dreszczowcem. Na progu zaślubin młodego Konrada z Izabelą z nieba spada olbrzymi hełm i miażdży dziedzica rodu Manfreda; stare proroctwo budzi się do życia, a władca, owładnięty żądzą utrzymania władztwa, postanawia pojąć narzeczoną syna za żonę. Izabela ucieka labiryntem lochów do kościoła św. Mikołaja; portrety schodzą z ram, a mroczne krużganki szepczą o klątwie prawowitego pana Otranto. W tej opowieści groza stale sąsiaduje z litością, akcja pędzi prosto ku katastrofie, a postaci mają wyraźne kontury zgodnie z klasycznymi regułami dramatu. Zrodzona ze snu Horacea Walpolea, książka otworzyła epokę literackich upiorów i zamków: to tu rodzi się estetyka, która poprowadzi do Radcliffe, Poego i całej tradycji horroru. Zamek w Otranto wciąż działa: jako mroczna baśń o winie i dziedzictwie, o pysze karanej przez los i o niewinności, która w półmroku korytarzy znajduje odwagę, by ocalić siebie i prawdę. Nowe tłumaczeniePełna wersja tekstuWydanie ilustrowanePapier lux
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
