„Kolebka nawigatorów” to książka kontynuująca tematykę morską w twórczości Karola Olgierda Borchardta. Po ogromnym sukcesie wydawniczym, jakim okazał się „Znaczy Kapitan”, autor także w tej książce daje popis kunsztu literackiego. Niezwykle lekko i z dużym poczuciem humoru przypomina historię Polski na morzu i tradycje morskie, sięgając głębiej niż to uczynił we wcześniejszych swoich utworach; ukazuje romantyzm niebezpiecznej przygody na morzu, a przy tym bez cienia moralizatorstwa uczy odpowiedzialności za siebie i za innych, bo jak mówił: „Morze nie jest ani wrogie, ani przyjacielskie, nie jest okrutne, tylko bezwzględne. Wymaga od człowieka wiedzy i umiejętności, ciągłego napięcia uwagi.” Czytelnik znajdzie to wszystko, co jest charakterystyczne dla twórczości Borchardta: liczne anegdoty, sentyment i patos, swadę doskonałego narratora posługującego się skrótem myślowym i puentą wywołującą uśmiech.
To nie tylko notatki z wędrówki, opisy hiszpańskich krajobrazów i notowane na gorąco wrażenia. To także podróż w głąb, analiza aktualnych przeżyć i powracających wspomnień; to próba znalezienia sensu w zawiłym labiryncie własnego losu. Najważniejsze jednak jest przesłanie tej książki: przekonanie, że wiara i wytrwałość potrafią czynić cuda.
Książka kucharska nie musi być nudnym zbiorem instrukcji dla kucharzy. Jeżeli jej autorem jest Andrzej Grzyb ( literat, polityk, kucharz, smakosz, wędkarz-podróżnik), człowiek wielu pasji i świetny gawędziarz, możemy sięgnąć po nią bez obaw ? rzecz jest na pewno do poczytania. Myśliwska książka kucharska jest jak fascynująca rozmowa przy stole: można posłuchać opowieści o polowaniach i polujących, uśmiechnąć się , wysłuchawszy historycznych i literackich anegdot, dowcipów o myśliwych, zachwycić się strofami poetów i dowiedzieć się - rzecz jasna- wielu praktycznych rzeczy o postępowaniu z dziczyzną w kuchni, żeby móc się potem rozkoszować wyśmienitym posiłkiem. Jednak żeby nie było za słodko ( umiar w przyprawianiu dań jest zawsze wskazany), całość została okraszona maksymami pewnego filozofa, co nadało książce nieco-prowokującej do refleksji ? ostrości. Przy stole znajduje się miejsce nie tylko dla myśliwych i gotujących, ale dla wszystkich ceniących dobre jedzenie i dobrą literaturę.
Jeszcze jedno.
Autorze, apetyt rośnie w miarę jedzenia.
Justyna Maluga
W tej książce opowiadam o sobie. O moim doświadczeniu matki, o moim dziecku. Dziecku uzdolnionym inaczej, dziecku szczególnej troski. Wiem, że wiele matek, wielu rodziców, dzieci szczególnej troski, każdy według swojego doświadczenia, może się utożsamić ze mną, w tych samych przeżyciach, pośród cierpienia i radości. Mam nadzieję, że podobnie jak ja, każdy z tych rodziców, zdoła wcześniej czy później, osiągnąć pogodę ducha, konieczną do widzenia świata, nie tyle własnymi oczami, z perspektywy własnych pragnień-chociaż realizowanych w celu pokonania przeszkód, które pragniemy pokonywać-, co oczyma i duszą naszych dzieci. W ten sposób można zauważyć jasność, którą tylko one są zdolne promieniować. Jasność zdolną zrodzić nadzieję i pozwolić poznać głębokie znaczenie miłości. Dzieci nasze, które być może na zawsze pozostaną dziećmi, dzięki swej niewinności wiedzą, co to nieskalana radość. Dzięki swej niewinności są jak aniołowie i potrafią utrzymywać kontakt między ziemią, a niebem. Czy naprawdę, więc my, rodzice, jesteśmy nieszczęśliwi-jak wielu nad nami się użala-opiekując się życiem tych aniołów?
Znaczy kapitan"" to najlepsza i najpopularniejsza książka marynistyczna wydana w Polsce. Zaliczana jest do kanonu literatury polskiej XX wieku. Karol Olgierd Borchardt na kartach swego najważniejszego dzieła jest piewcą i kronikarzem pionierskiej epoki w dziejach naszej floty morskiej. Ukazuje słynnych kapitanów, statki parowe z pierwszej połowy minionego wieku oraz transatlantyki, a także legendarne żaglowce szkolne.Karol Olgierd Borchardt (1905-1986) urodził się w Moskwie. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Wilnie. Ukończył Szkołę Morską w Tczewie. Całe swoje życie służył morzu. Przed wojną pływał m.in. na transatlantykach ""Polonia"", ""Kościuszko"" i ""Piłsudski"". Podczas wojny pełnił służbę na morzu. Po powrocie do kraju w 1949 roku pracował już tylko na lądzie, pozbawiony decyzją polityczną prawa uprawiania zawodu oficera Marynarki Handlowej. Wykładał w Wyższej Szkole Morskiej, ucząc przyszłych oficerów floty handlowej i rybackiej m.in. astronawigacji, nawigacji, locji, oceanografii i wiedzy okrętowej. Pisał książki o tematyce morskiej, krzewiąc wśród Polaków miłość do morza.
Zainspirowana faktami, wciągająca i sprawnie napisana powieść obyczajowa, której bohaterką jest lekarka-pediatra z jednej z warszawskich przychodni. Jej życie upłynęło na samotnym opiekowaniu się chorą matką i pracy zawodowej. Nie spełniło się jej pragnienie założenia własnej rodziny. Wszystko nieoczekiwanie się jednak zmienia w chwili, gdy dowiedziawszy się o nieuleczalnej chorobie, pani doktor decyduje się na spełnienie największego (i ostatniego) marzenia jedzie na wycieczkę do Rzymu. Ta decyzja nieoczekiwanie nadaje reszcie jej życia pełnię, sens i spełnienie.
Należy się szczere podziękowanie i zapewnienie wdzięczności Panu Profesorowi Konradowi Czaplińskiemu, autorowi licznych publikacji, za opracowanie niniejszego albumu obrazującego dziedzictwo kulturowe cystersów w Polsce. Dziedzictwo to wyrosło na głębokiej wierze w Boga i ofiarnej miłości do człowieka, przetrwało burze i kataklizmy dziejowe i jest dla nas nie tylko historią, ale także inspiracją.
Książka "Być znakiem nadziei. Rozważania o kapłaństwie" stanowi wybór refleksji o kapłaństwie, postawie księdza, jego roli w świecie. Refleksje wyrastają z ducha Ewangelii. Wzbogacone o barwne, nie wolne od krytycyzmu i humorystycznych, często autoironicznych, obserwacji Księdza, który dzieli się swoimi doświadczeniami. Publikacja jest kolejną okazją do głębokiego poznania wrażliwości Jana Twardowskiego, dla którego praca kapłańska była sensem życia i drogą głoszenia nadziei.
Mówiąc o doświadczeniu dobroci Boga, niemal spontanicznie odnosimy się do dwóch czy trzech faktów z naszego życia, w których widać, że sprawy potoczyły się we właściwym kierunku, że "otrzymaliśmy jakąś łaskę albo - jak mówimy - Bóg nas zachował, uzdrowił, ocalił czy też czymś obdarzył... Tak jakby Bóg był obecny tylko w tych wybranych chwilach pozytywnych, w których niejako potwierdził obraz, w jakim my sobie Go wyobrażamy. Tak jakby Bóg był rozpoznawalny tylko jeśli odpowiedział na nasz apel albo na naszą prośbę". Tymczasem "za każdym wydarzeniem kryje się Boże pragnienie zbawienia". W przyjęciu postawy człowieka wierzącego w każdym momencie życia, także w sytuacji niezwykle trudnej, jaką jest śmierć własnego dziecka, pomoże lektura tej książki
Wydawnictwo Bernardinum proponuje najnowszą lekturę na ROK KAPŁAŃSKI. Książka ta, która ukazała się w serii BIBLIOTEKA PASTORES (www.pastores.pl), zawiera rekolekcje kard. Alberta VANHOYE, wygłoszone do Benedykta XVI w Watykanie w 2008 roku. Tematyka rekolekcji odnosi się do przyjęcia pośrednictwa kapłańskiego Chrystusa w wierze i w życiu. Przemyślenia kard. Vanhoye oparte są na Liście do Hebrajczyków, który przestawia Chrystusa, jako Arcykapłana.
Kard. Albert Vanhoye (ur. 1923), biblista, były rektor papieskiego Instytutu Biblijnego w Rzymie, wykłada na Uniwersytecie Urbanianum były przewodniczący Studiorum Novi Testamenti Societas i członek Papieskiej Komisji Biblijnej.
Redakcja żywi przekonanie, iż niniejsza monografia, spotka się z niezwykle życzliwym przyjęciem ze strony czytelników.
Pozycja ta ma wiele zalet: styl żywy, często dowcipny, atmosfera optymistyczna i radosna. Jest to pierwsza tego rodzaju książka i należy się cieszyć, że ujrzała światło dzienne.
W Kościele Boga albo rozkwitają wszystkie powołania, albo istnieje niebezpieczeństwo i ogólny kryzys powołaniowy. Powołanie należy więc rozumieć nie jako propozycję kierowaną bezpośrednio do niektórych osób obdarzonych szczególną konsekracją, ale jako bodziec adresowany do wszystkich, by w sposób inteligentny przemyśleli, jaki kierunek mają nadać swojemu życiu. Właśnie, dlatego rolą duszpasterstwa powołaniowego jest dziś ukazanie sensu wzajemnych relacji między wzrostem w wierze i wyborem powołania oraz budzenie uśpionej wiary lub wzbudzenie wiary na nowo, zdolnej doprowadzić do radykalnych i wielkodusznych wyborów. Przestrzenią realizowania tego rodzaju wychowania, które ze swej natury stanowi coś nie tylko złożonego i trudnego, ale również tajemniczego i przekraczającego siły animatorów powołaniowych, jest parafia powołaniowa, rozumiana nie tylko, jako rezerwuar powołań dla seminarium, ale wcześniej jeszcze i przede wszystkim jako parafii a misyjna; jako miejsce, w którym doświadcza się bycia powołanym na całe życie, oraz w którym wierzący przeżywa odpowiedzialnie powołanie drugiego i staje się powołującym, dorosłym w wierze. Takie rozumienie powołania, duszpasterstwa oraz parafii i, jako odpowiedź na pytania stawiane w obliczu kryzysu powołań, proponuje Autor książki Przywołał do siebie tych, których sam chciał. Pedagogia powołania.
"Używając symbolu wirtualnej podróży do wnętrza świątyni-do sanktuarium utworzonego ze słów – chcieliśmy poprowadzić Czytelnika po stronach Izajasza metodą lecto i meditatio… Dzięki takiej pielgrzymce do Izajaszowej świątyni, zbudowanej z hymnów, proroctw i prorockich lamentacji, zdołamy poznać główne wątki myśli Izajasza, a także sprawić, by stały się one latarnią morską dla naszych kroków na drodze życia.” Niniejsza książka zrodziła się podczas rekolekcji, które autor wygłosił biskupom i kapłanom w Loreto.
,,Między świątynią z jej świętymi znakami, świecami, dymem kadzidła i wznoszonymi modlitwami, a nawet przekleństwami nie powinno być zamkniętej bramy, ale otwarte wrota."
(P. Evdokimov)
Metody leczenia chorób chirurgicznych u dzieci i ich wyniki wpływają na stan zdrowia w życiu dorosłym. Podkreśla to rolę chirurga dziecięcego, wpływ jego wiedzy, umiejętności oraz stosowanych technik operacyjnych na odległe efekty anatomiczne i czynnościowe.
Książka ta przedstawia najistotniejsze techniki operacyjne stosowane w chirurgii dziecięcej.
Słowo Boga nie jest "jakimś" narzędziem, "jednym z wielu" na osobistej i duchowej drodze, ale stanowi fundamentalny punkt odniesienia, który przypisuje Ojcu i nikomu innemu rolę formatora w procesie wychowawczym każdego Jego dziecka, wezwanego, by karmić się każdym słowem, jakie wychodzi z Jego ust.
Niniejsza książka proponuje metodę życia w świetle Słowa, polegającą na tym, by pozwolić temu Słowu nadawać rytm naszej egzystencji.
Książki Toniego to nadal fascynujące książki, nie tylko ciekawe z powodu tematu, ale pisane barwnym soczystym językiem, pełnym metafor i wyrafinowanych skojarzeń. Ale też książki poznawcze, wnikające głęboko w problemy antropologii, etnografii, kultury. Zawsze pozostaną opowieściami ,,z pierwszej ręki"", z własnego doświadczenia. Jestem pewna, że podróże i książki Toniego wniosły dużo do poznania świata zwłaszcza tego, który jest zagrożony zanikiem tożsamości a bywa, że nawet istnienia. Z ukochanego przez niego świata indiańskiego, którym się utożsamiał, dumny, że był ,,białym Indianinem"" niewiele dziś pozostało. Tony odszedł, ale... ten świat w jego książkach pozostał - zatrzymany na klatkach filmu, zawarty w barwnym słowie, kwiecistej metaforze...
Chrześcijanin na myśl o sztuce niekoniecznie natychmiast zwraca uwagę na twórcę i jego dzieło. Jeśli jednak stanie wpierw przed artystą i jego dorobkiem, to z czasem, na drodze namysłu, wybiegnie także poza jego widzialną twórczość.
Piękno Chrystusa. Ten, który stworzył świat, powiedział o nim, że był dobry, czyli piękny. Nie cofnął tego słowa, gdy Wcielonemu Słowu tak oszpecono Oblicze, że trzeba było twarz przed Nim zakrywać.
Chrystus potwierdził, że piękny jest Oblubieniec Izraela, Oblubieniec Kościoła, Oblubieniec człowieka i że piękna jest nadzieja życia wiecznego.
Piękno człowieka. Stwórca człowieka uczynił go najpiękniejszym ze stworzeń. Przychodząc na świat, każdy otrzymuje szansę doświadczenia piękna życia na Jego obraz i podobieństwo. Słowo Boga i Jego Duch dają moc, aby trwać w pięknie, które nie przemija.
Piękno sztuki. Piękno Boga zainspirowało także człowieka do twórczości. W swych dziełach wprost lub pośrednio, odważnie lub nieśmiało, pamięta on o swym Stwórcy. Wielokrotnie językiem swej codzienności i symboliką miejsca zamieszkania daje świadectwo żywej i stałej obecności Pana.
Album o Kaplicy i Galerii na Jaszczurówce w pewien sposób odsłania, jak biegły i jak się krzyżowały drogi artystów Podhala, mariańskich seminarzystów i ludzi odwiedzających to miejsce.
Kazimierz Pek MIC
Rektor Wyższego Seminarium Duchownego
Księży Marianów w Lublinie
Na ogół o śp. księdzu Janie Twardowskim pamiętamy jako o poecie, który był księdzem.
W powszechnej opinii? szczególnym zainteresowaniem cieszy się poezja księdza Twardowskiego. Tych, którzy tak myślą o nim i podziwiają go głównie za jego przepiękną poezję, trzeba uprzedzić: w tej książce spotykamy nie poetę nade wszystko, ale Człowieka: głęboko wierzącego chrześcijanina nieustannie zdumionego, że Bóg obdarzył go niepojętą łaską i tajemnicą kapłaństwa Chrystusowego. Teksty tu umieszczone pokazują, jak niewyczerpanym źródłem radości i siły było dla księdza Twardowskiego kapłaństwo: boskim darem i zobowiązaniem, pobudzającym go stale do pokornego nawrócenia, trwania w modlitewnym zjednoczeniu z Tym, który go na drogę kapłaństwa powołał i stale na niej prowadzi, drogocennym skarbem i cudem, o którym chętnie opowiadał on innym, wykładając, w to przepowiednie całą żarliwość swojej żywej wiary, także całą swą poezję, prostą i głęboką, całego siebie. Zebrany w książce zbiór homilii i innych pism o kapłaństwie ma bardzo osobisty charakter odsłania duszę księdza Twardowskiego i prowokuje do odczytywania zebranych tekstów. Ksiądz Jan ? otwiera przed człowiekiem perspektywę pełnego życia: sensownego, intensywnego, obfitującego w niespodzianki, nierzadko dojmujące rozterki i krzyże, które prowadzą jednak do pokoju i radości w Bogu, jakich na innej drodze, przez siebie samego wymyślonej, człowiek osiągnąć nie może.
Autor: Henri Sanson SJ, ur. 1918, teolog, autor pracy doktorskiej na temat św. Jana od Krzyża. Blisko 50 lat życia spedził w Algierii. Opublikował wiele książek z zakresu duchowości, teologii, filozofii, socjologii religii i pedagogiki. Obecnie mieszka w Marsylii.
Aby nasza egzystencja była autentyczna, powinna, niezależnie od wieku, w którym jesteśmy, mieć kształt umierania i zmartwychwstania. Starość będzie cudowna, kiedy, poprzez śmierć, będzie zapowiadać zmartwychwstanie. Rzecz w tym, by stopniowo dla wszystkiego umierać, a zmartwychwstawać dla Tego, który jest wszystkim we wszystkich. Szczególnym powołaniem osób w podeszłym wieku jest trwanie w mistycznej komunii z Bogiem
Ta książka zawiera kompendium wiedzy dotyczące Eucharystii. Przedstawia całą, szczegółową historię tego fundamentalnego sakramentu, od jego ustanowienia przez Jezusa Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy aż po czasy współczesne. Pokazuje i uzasadnia kolejne zmiany w celebracji liturgii Mszy świętej, które w ciągu ponad 2000 lat były przez Kościół wprowadzane.
Ponadto autor w sposób mądry i zrozumiały tłumaczy szczegółowo znaczenie każdej części ofiary eucharystycznej, każdej modlitwy i wszystkich wypowiadanych i przez kapłana, i przez wiernych słów. Objaśnia, w sposób niebanalny, znaczenie gestów, symboli, a także tzw. oprawy artystycznej Mszy świętej ? wystroju miejsca celebry, liturgicznych szat, kolorów oraz wszystkich spraw mających wpływ na jak najgłębsze przeżycie misterium.
Wszystko to powinniśmy znać już od Pierwszej Komunii Świętej.
Jest to watykański hit wśród oferowanych tam Pamiątek Komunijnych - pierwsze polskie wydanie tej pozycji!
Posiada Imprimatur.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
