Książka opisująca w przystępny sposób, jak przyrządzić szybko smaczne naleśniki na wiele sposobów.Przyrządzanie naleśników jest rodzajem celebrowania potraw w kuchniach wszystkich kultur. Od wieków wszak ludzie z różnych stron świata w swoim menu mają te bardzo cienkie placki z mleka, jajek i mąki, smażone na patelni i nadziewane farszem. Sposobów na zrobienie naleśników jest wiele - można je podawać na słodko, słono, a nawet na kwaśno czy na ostro, i z przeróżnymi dodatkami.Smakują oszczędnie żyjącym studentom, słynącym z zamiłowania do wykwintnej kuchni Francuzom, a nawet koronowanym głowom.Naleśniki przygotowane na wiele sposobów i podawane z różnymi składnikami, zaliczane są do najbardziej komfortowym dań. Rezultatem takich działań jest wyjątkowa kolekcja wyrafinowanych i niezwykłych połączeń, takich jak naleśniki z imbirem, czekoladą, wszelkimi dżemami i konfiturami, świeżymi owocami, owocami morza, czy z różnymi serami.Wystarczy tylko odpowiednio je przyrządzić - w tym z pewnością pomoże Ci, Szanowny Czytelniku, niniejsza książka. Znajdziesz w niej nie tylko dziewięćdziesiąt sprawdzonych, tańszych lub droższych, przepisów na ciasto i na farsz, ale też piękne kolorowe zdjęcia naleśników z całego świata. Zadziw więc swoich najbliższych, przygotowując im niesamowitą i niezapomnianą ucztę!
Książka opisująca w przystępny sposób, jak przyrządzić szybko smaczne naleśniki na wiele sposobów.Przyrządzanie naleśników jest rodzajem celebrowania potraw w kuchniach wszystkich kultur. Od wieków wszak ludzie z różnych stron świata w swoim menu mają te bardzo cienkie placki z mleka, jajek i mąki, smażone na patelni i nadziewane farszem. Sposobów na zrobienie naleśników jest wiele - można je podawać na słodko, słono, a nawet na kwaśno czy na ostro, i z przeróżnymi dodatkami.Smakują oszczędnie żyjącym studentom, słynącym z zamiłowania do wykwintnej kuchni Francuzom, a nawet koronowanym głowom.Naleśniki przygotowane na wiele sposobów i podawane z różnymi składnikami, zaliczane są do najbardziej komfortowym dań. Rezultatem takich działań jest wyjątkowa kolekcja wyrafinowanych i niezwykłych połączeń, takich jak naleśniki z imbirem, czekoladą, wszelkimi dżemami i konfiturami, świeżymi owocami, owocami morza, czy z różnymi serami.Wystarczy tylko odpowiednio je przyrządzić - w tym z pewnością pomoże Ci, Szanowny Czytelniku, niniejsza książka. Znajdziesz w niej nie tylko dziewięćdziesiąt sprawdzonych, tańszych lub droższych, przepisów na ciasto i na farsz, ale też piękne kolorowe zdjęcia naleśników z całego świata. Zadziw więc swoich najbliższych, przygotowując im niesamowitą i niezapomnianą ucztę!
Nie wiesz, jak zadbać o swoją skórę, by była jędrna, błyszcząca, słowem zdrowa? Badasz jakość swoich włosów i niepokoisz się, dlaczego wiosną i jesienią są słabsze, wypadają? Chcesz zrobić piorunujące wrażenie mocnymi, pięknymi, zadbanymi paznokciami? Już nie masz sił walczyć z wszędobylskim cellulitem? Odetchnij z ulgą mamy dla Ciebie ratunek! Niedrogie i niekłopotliwe, bardzo zdrowe diety, oparte na mocnych podstawach piramidy żywieniowej. Diety bogate w mikroelementy, antyoksydanty, wzmacniające odporność, przygotowywane w domu wg własnego gustu. Oto sukces, by twoja cera stała się jeszcze bardziej aksamitna, włosy nabrały niespotykanego blasku, objawy alergii odeszły w niepamięć. W książce Diety odbudowujące autorki Barbary Jakimowicz-Klein znajdziesz nie tylko podstawy teoretyczne dotyczące dermatologii i kosmetyki, ale także mnóstwo doskonałych przepisów na wyśmienite, a przy tym rewelacyjnie wpływające na urodę potrawy. Jak widać, wcale nie tak trudno połączyć przyjemne z pożytecznym i zdrowym!
Różaniec, to modlitwa Kościoła Rzymskokatolickiego, pierwotnie znana pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny i kultywowana od czasów średniowiecza w tradycji katolickiej, oraz obdarzona przez Chrześcijan szczególnym znaczeniem duchowym i łaską błogosławieństwa. Symbolika różańca oparta jest na objawieniach maryjnych potwierdzonych przez Kościół katolicki. Termin różaniec oznacza także wspólne odmawianie modlitwy różańcowej w kościele, domu, wszędzie.
Różaniec, to modlitwa Kościoła Rzymskokatolickiego, pierwotnie znana pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny i kultywowana od czasów średniowiecza w tradycji katolickiej, oraz obdarzona przez Chrześcijan szczególnym znaczeniem duchowym i łaską błogosławieństwa. Symbolika różańca oparta jest na objawieniach maryjnych potwierdzonych przez Kościół katolicki. Termin różaniec oznacza także wspólne odmawianie modlitwy różańcowej w kościele, domu, wszędzie.
Obowiązkowa lektura dla wszystkich ciekawych świata i żądnych kulinarnych wrażeń. Książka autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein wprowadza w obszar tak odległej dla Europejczyków kultury, przybliżając go nam dzięki znakomitym przepisom. Już dziś możemy się poczuć jak możni tego świata, wszak klasyczna kuchnia chińska zaspokaja wyrafinowane upodobania potężnych i bogatych warstw społecznych (...), a sztuka kulinarna została podniesiona do rangi szacownego zajęcia, a nawet... nauki. Uczmy się więc nowych, zdrowszych od tradycyjnych, sposobów przygotowywania potraw! Dzięki tej publikacji każdy może poznać namiastkę Dalekiego Wschodu nawet nie ruszając się z domu, rzecz jasna, zaopatrzywszy się uprzednio w niezbędne składniki oraz przyprawy ziołowe charakterystyczne dla kuchni chińskiej. Wystarczy zastosować się do kulinarnych wskazówek autorki i wzorem Chińczyków uczynić z potrawy nie tylko zwykłe danie, ale prawdziwe, poruszające wszelkie zmysły, dzieło sztuki. A zatem do dzieła!
Talmud uważany jest jako mistrzowskie dzieło nawet przez innowierców. W Talmudzie znajdujemy niewyczerpane skarby mądrości starożytnej,obfite źródło prawdy wiekuistej, wizerunek wielu pięknych obyczajów i instytucji. Talmud był, jest i zostanie na zawsze najwyższą nauką Judaizmu, głównym jego fundamentem, na badaniu jego opierają się wszystkie szkoły religijne (Talmud Tora) i najdoskonalsze instytucje czerpią z niego źródło wiedzy i inspiracji. Jest to dzieło obszerne i w treści i w objętości. Sądzić więc nie należy, że niniejsze Przypowieści"" wyczerpują mądrość talmudyczną, chociażby w części. Zawierają one tylko maleńką część tej pięknej wiedzy archeologicznej.
KUCHNIA SZLACHECKA (oryginalny tytuł: Kucharka szlachecka podarek dla młodych gospodyń) autorstwa M. z K. Marciszewskiej, to klasyka przepisów kulinarnych potraw wyszukanych, wykwintnych, smacznych, które przebojem wdarły się do kanonu kuchni współczesnej. Książka zawiera ponad 3000 przepisów kuchennych, spiżarnianych, domowo-gospodarskich i toaletowych, łatwym sposobem opisanych i na długoletnim doświadczeniu opartych. Znależć tu można dyspozycje obiadów na różne okazje, między innymi na Wielki Post, Wielkanoc, Boże Narodzenie przygotowanych wykwintnym, a zarazem prostym sposobem - od śniadań, po obiady i kolacje oraz przekąski wszelkiego rodzaju, od zimnych po gorące. Książka KUCHNIA SZLACHECKA zawiera także przepisy pieczenia ciast, smażenia konfitur, przygotowywania dżemów i nalewek oraz wiele innych.
Zapraszamy Państwa w kolejną fascynującą, pełną tajemnic i mroczną podróż tym razem śladami bogów starożytnego Egiptu opowiedzianą z pasją przez autorkę znanych i cenionych Mitów Greków i Rzymian, Alicję Wach-Brzezińską. Cywilizacja starożytnego Egiptu jest starsza od większości innych kultur, ukształtowała się około połowy IV tysiąclecia p.n.e. i trwała do IV w. n.e., opierając się wpływom Greków i Rzymian, ulegając dopiero chrześcijaństwu, narzuconemu edyktem cesarza rzymskiego Teodozjusza. Ustanowienie nowej religii oznaczało dla Egiptu nie tylko koniec wielowiekowego trwania kultury faraońskiej, ale także stopniowe obracanie wniwecz dotychczasowego dorobku cywilizacyjnego. Zanim jednak do tego doszło, Egipt, odgrodzony od sąsiednich krajów pustyniami i górami, rozwijał swoje zwyczaje nieprzerwanie przez prawie czterdzieści wieków, tworząc własny system polityczny, instytucjonalny i religijny niemalże bez wpływu z zewnątrz. Przyjrzyjmy się zatem mitycznym wątkom związanym z miłością, by dostrzec ich ponadczasowość i wyraziste analogie, jakie istnieją między ich przesłaniem a historiami, o których czytamy bądź słyszymy niemal codziennie. Tę interesującą lekturę polecamy wszystkim miłośnikom barwnej epoki starożytnej, a także uczniom studiującym kulturę tego okresu.
Zapraszamy Państwa w kolejną fascynującą, pełną tajemnic i mroczną podróż tym razem śladami bogów starożytnego Egiptu opowiedzianą z pasją przez autorkę znanych i cenionych Mitów Greków i Rzymian, Alicję Wach-Brzezińską. Cywilizacja starożytnego Egiptu jest starsza od większości innych kultur, ukształtowała się około połowy IV tysiąclecia p.n.e. i trwała do IV w. n.e., opierając się wpływom Greków i Rzymian, ulegając dopiero chrześcijaństwu, narzuconemu edyktem cesarza rzymskiego Teodozjusza. Ustanowienie nowej religii oznaczało dla Egiptu nie tylko koniec wielowiekowego trwania kultury faraońskiej, ale także stopniowe obracanie wniwecz dotychczasowego dorobku cywilizacyjnego. Zanim jednak do tego doszło, Egipt, odgrodzony od sąsiednich krajów pustyniami i górami, rozwijał swoje zwyczaje nieprzerwanie przez prawie czterdzieści wieków, tworząc własny system polityczny, instytucjonalny i religijny niemalże bez wpływu z zewnątrz. Przyjrzyjmy się zatem mitycznym wątkom związanym z miłością, by dostrzec ich ponadczasowość i wyraziste analogie, jakie istnieją między ich przesłaniem a historiami, o których czytamy bądź słyszymy niemal codziennie. Tę interesującą lekturę polecamy wszystkim miłośnikom barwnej epoki starożytnej, a także uczniom studiującym kulturę tego okresu.
Czym różni się ryż genmai od ryżu hakumai? Do czego podaje się wasabi? Co sprawia, że sushi potrafi zachwycić nawet najwybredniejszych smakoszy? Potrawy z Kraju Kwitnącej Wiśni przebojem podbiły serca (a przede wszystkim żołądki!) Europejczyków. I nic dziwnego! Kuchnia japońska uchodzi przecież za jedną z najzdrowszych na świecie i... jest przepyszna! Któż z nas nie słyszał o sake, sashimi i sukiyaki? A tempura?! Dzięki książce Adama Wieczorka od dziś przysmaki te będziemy mogli (z sukcesem!) przygotowywać samodzielnie w domu. Kuchnia japońska jest bowiem doskonałym przewodnikiem dla wszystkich chcących zgłębić arkana sztuki kulinarnej. Znajdziemy w niej receptury i na omlet z krewetkami i tofu, i na zupę z małży, kurczaka z pędami bambusa czy shabu-shabu lub lody z zieloną herbatą. Nic, tylko próbować i... Meshigare!
Ziemia Obiecana to jedna z najwybitniejszych powieści Władysława Reymonta, po Chłopach najczęściej tłumaczona na języki obce i filmowana. Materiały do niej autor zaczął zbierać w 1896, przebywając przez blisko rok w mieście Łodzi. Dzieło było publikowane w latach 1897–1898 na łamach Kuriera Warszawskiego (osobno książkę wydano w roku 1899). Bohaterem tego studium jest miasto kapitalistyczne, jakim wtedy stawała się Łódź. Władysław Reymont porównał ją do monstrum, niszczącego zwykłych ludzi, a z drugiej strony wykrzywiającego psychicznie właścicieli wielkich fortun. Tematem powieści jest mechanizm „robienia pieniędzy” przez jej trzech bohaterów, z których jeden jest Polakiem (Karol Borowiecki), drugi Niemcem (Max Baum), trzeci Żydem (Moryc Welt). Różnice pochodzenia i obyczajów nie dzielą ich, wręcz przeciwnie – przyjaciele wykorzystują je dla skutecznego działania i wygrywania z konkurencją. Razem zakładają fabrykę, łączy ich wspólny interes, wspólne poczucie, że należą do grupy Lodzermenschów.
Mimo zawartej krytyki społecznej Ziemia Obiecana jest nie tylko manifestem politycznym. Plastyczny i naturalistyczny obraz Łodzi i jej mieszkańców jest przykładem antyurbanizmu Reymonta, jego umiłowania przyrody oraz przeciwstawiania „naturalnego” środowiska chłopskiego i wiejskiego (jego obyczajów, systemu wartości) „patologicznemu” środowisku miejskiemu. Ironiczny tytuł tej powieści stał się w Polsce publicystycznym określeniem Łodzi, z czasem pozbawionym pejoratywnego odcienia.
O autorze:
Władysław Reymont urodził się 7 V 1867 w Kobielach Wielkich koło Radomska. Był synem wiejskiego organisty. Prawdopodobnie ok.1888 przekształcił sobie nazwisko na Reymont, tak bowiem od 1889 podpisywał listy. Pod koniec 1893 przeniósł się do Warszawy, żyjąc wyłącznie z prac literackich. Rozgłos zyskał studium środowiskowym Pielgrzymka do Jasnej Góry (1895; uczestniczył w chłopskiej pielgrzymce podczas obchodów 100. rocznicy powstania kościuszkowskiego 1794), w którym dał się poznać jako artysta o niezwykłej wrażliwości zmysłowej, ukazujący w plastycznych opisach bogactwo otaczającego świata. Twórczość Reymonta jest zróżnicowana pod względem tematyki, formy literackiej oraz nierówna pod względem swej wartości. W powieściach obyczajowych zawarł elementy krytyki społecznej. Władysław Reymont jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1924. Otrzymał ją za powieść Chłopi. Zmarł 5 grudnia 1925 w swoim mieszkaniu w Warszawie.
Geneza powieści Lalka autorstwa Bolesława Prusa
9 lutego 1887 w 30 numerze warszawskiego dziennika „Gazeta Polska” ukazała się informacja o odbytym w Bernie procesie młodej kobiety, która została oskarżona o kradzież lalki. Została ona uniewinniona, ponieważ sprzedawca zeznał, że zabawka jednak była zakupiona u niego. O tym sprawozdaniu prasowym Prus napisał kilka zdań w XX arkuszu swoich Notatek o kompozycji. Scenę o podobnej tematyce wprowadził później także do powieści (tom II, rozdział VIII). Z wypowiedzi samego pisarza wynika, iż proces ten miał decydujące znaczenie w skrystalizowaniu się pomysłu na powstanie Lalki. Z tego też wydarzenia narodził się tytuł utworu. Wyjaśnił to Prus w liście z 8 lutego 1897 do Władysława Korotyńskiego:
W powieści Lalka znajduje się rozdział poświęcony procesowi o kradzież lalki, rzeczywistej lalki dziecinnej. Otóż taki proces miał miejsce w Wiedniu. A ponieważ fakt ten wywołał w moim umyśle skrystalizowanie się, sklejenie się całej powieści, więc przez wdzięczność użyłem wyrazu Lalka za tytuł. Powieść, o której mówię, powinna mieć tytuł: «Trzy pokolenia». Może nawet byłaby lepiej rozumiana z takiem nazwiskiem.
W sierpniu i na początku września tego samego roku Prus intensywnie pracował nad Lalką. Zbierał także informacje niezbędne do jej powstania: w tym celu skontaktował się z Franciszkiem Bagieńskim – uczestnikiem powstania węgierskiego w 1848 roku.
Publikacja w „Kurierze Codziennym”
29 września 1887 rozpoczął się w „Kurierze Codziennym” druk Lalki. 5 maja 1888, w 123 numerze Kuriera ukazał się ostatni odcinek I tomu powieści. Nastąpiła miesięczna przerwa w publikacji. Na skutek procesu sądowego Prus postanowił zmienić nazwisko subiekta Moraczewskiego na Mraczewski. 8 czerwca tegoż roku rozpoczęto druk II tomu Lalki na łamach „Kuriera” (od nr. 157). Natomiast 5 sierpnia w nr. 215 dziennika ukazała się ostatnia część III rozdziału II tomu powieści, po czym nastąpiła nie zapowiedziana przerwa spowodowana wyjazdem autora do Nałęczowa. Redakcja poprosiła listownie Prusa o dostarczanie kolejnych partii tekstu do druku ze względu na zaniepokojonych czytelników. 30 sierpnia wydrukowano informację, że otrzymano od Prusa zapewnienie o szybkiej publikacji dalszych części. Autor nie dotrzymał jednak obietnicy, sytuacja się przeciągała, więc redakcja Kuriera postanowiła na początku października rozpocząć druk nowego opowiadania Henryka Sienkiewicza Ta trzecia. Ciąg dalszy Lalki ukazał się dopiero 21 listopada (nr 323). Od tamtego momentu publikowano już powieść regularnie. Ostatni odcinek ukazał się 24 maja 1889 w 142 numerze „Kuriera”. W pierwodruku powieść dzieliła się na dwa tomy. W skład pierwszego tomu wchodziło dziewięć rozdziałów, z których ostatni (Złudzenia i rozczarowania) był objętościowo znacznie dłuższy od pozostałych, dlatego też w pierwszym wydaniu książkowym autor podzielił go na dziewięć rozdziałów. Tom drugi składał się z 12 rozdziałów, które w wydaniu z 1890 zostały podzielone na 19. Na podstawie zachowanych rękopisów stwierdzono, że w pierwodruku gazetowym omyłek drukarskich jest bardzo niewiele, co świadczy o staranności korektorów i zecerów.
Jestem komiwojażerem. Podróżuję jedenaście miesięcy w ciągu roku. Jadę zazwyczaj pociągiem, najczęściej trzecią klasą, i prawie zawsze odwiedzam żydowskie miasta i miasteczka. Bo po cóż bym jeździł tam, gdzie nie ma Żydów?
Mój Boże! Ileż to dziwolągów spotyka się po drodze!
Jako komiwojażerowi zdarzają mi się w drodze całe dnie, gdy nic nie robię. Siedzę i myślę. Ot, choćby tłuc łbem o ścianę! Przyszedł mi więc dobry pomysł do głowy. Kupiłem kajet i ołówek. Wszystko, co tylko po drodze słyszę lub widzę, notuję w moim kajecie.
Nie jestem pisarzem ani belfrem, ani żadnym łazęgą. Jestem kupcem.
O autorze:
Szolem Alejchem to żydowski pisarz, jeden z klasyków literatury pięknej w języku jidysz, który swą karierę literacką rozpoczynał od twórczości w języku hebrajskim. Pozostawił po sobie spuściznę składającą się z czterdziestu tomów. Wiele utworów przetłumaczonych zostało na wszystkie główne języki świata. Jego twórczość obejmuje powieści, zbiory opowiadań, dramaty, komedie, nowele, humoreski, felietony, książki dla dzieci. Utwór najbardziej znany to Dzieje Tewji Mleczarza (Tewje der Milchiker), na podstawie którego powstał głośny musical Skrzypek na dachu. Charakterystyczne dla utworów Szolema Alejchema są liczne wątki autobiograficzne. Humor, ironia, sarkazm, ale także zrozumienie natury ludzkiej i znajomość ludzkich losów – oto cechy stylu, które przysporzyły pisarzowi popularności.
Jestem komiwojażerem. Podróżuję jedenaście miesięcy w ciągu roku. Jadę zazwyczaj pociągiem, najczęściej trzecią klasą, i prawie zawsze odwiedzam żydowskie miasta i miasteczka. Bo po cóż bym jeździł tam, gdzie nie ma Żydów?
Mój Boże! Ileż to dziwolągów spotyka się po drodze!
Jako komiwojażerowi zdarzają mi się w drodze całe dnie, gdy nic nie robię. Siedzę i myślę. Ot, choćby tłuc łbem o ścianę! Przyszedł mi więc dobry pomysł do głowy. Kupiłem kajet i ołówek. Wszystko, co tylko po drodze słyszę lub widzę, notuję w moim kajecie.
Nie jestem pisarzem ani belfrem, ani żadnym łazęgą. Jestem kupcem.
O autorze:
Szolem Alejchem to żydowski pisarz, jeden z klasyków literatury pięknej w języku jidysz, który swą karierę literacką rozpoczynał od twórczości w języku hebrajskim. Pozostawił po sobie spuściznę składającą się z czterdziestu tomów. Wiele utworów przetłumaczonych zostało na wszystkie główne języki świata. Jego twórczość obejmuje powieści, zbiory opowiadań, dramaty, komedie, nowele, humoreski, felietony, książki dla dzieci. Utwór najbardziej znany to Dzieje Tewji Mleczarza (Tewje der Milchiker), na podstawie którego powstał głośny musical Skrzypek na dachu. Charakterystyczne dla utworów Szolema Alejchema są liczne wątki autobiograficzne. Humor, ironia, sarkazm, ale także zrozumienie natury ludzkiej i znajomość ludzkich losów – oto cechy stylu, które przysporzyły pisarzowi popularności.
Podróż na dwa głosy. Historie inspirowane życiem autorstwa Barbary Ewy Orłowskiej, to książka, która dojrzewała w sercu poetki wiele lat.
Jak sama pisze: “Jest ona wynikiem zmian wielu czynników kalejdoskopu życia, mojego osobistego i jako obserwatorki lub współuczestniczki współwydarzeń, a przede wszystkim jest wyrażeniem siebie samej w mojej zmianie”.
Na zadane sobie pytanie: „Jakie przesłanie i cel ma moja książka?” Autorka szczerze odpowiada: „Uświadomiłam sobie, że nigdy nie prowadziłam pamiętnika, być może jest to rodzaj realizacji tego marzenia, by zapełnić puste kartki tym, co przeżyłam, doświadczyłam i opisałam w formie rymowanego dialogu z sobą samą. Tak więc w moich utworach przedstawiam Wam się od strony moich intymnych przeżyć, które we mnie dojrzewały”. I to jest najpiękniejsza rekomendacja. Dlaczego warto zanurzyć się w tych niezwykle inspirujących tekstach i zadumać nad pełną zwierzeń, wysublimowaną poezję tej ciekawej Autorki.
Zapraszamy do lektury tego niezwykłego dzieła.
Autorka pisze o sobie:
Urodziłam się 22 czerwca 1963 roku w Rabce Zdrój. Z pierwszego wykształcenia jestem projektantką obuwia, a 2009 roku ukończyłam licencjackie studia Instytut Psychologii Stosowanej w Krakowie o kierunku biotroniki. Przez 20 lat przebywałam w Niemczech, gdzie pracowałam w branży hotelarsko-gastronomicznej, a od powrotu do kraju w 2005 roku, prowadzimy z mężem własny obiekt turystyczny w Kościelisku – Willa Carpe Diem. Przez całe lata piszę wiersze i utwory z głębi duszy, które stanowią dla mnie autoterapię jaką sobie sama zrobiłam. Posiadam więcej niż 250 gotowych utworów i jeszcze trochę prozy. Dopiero teraz dojrzałam do tego, by przedstawić je Czytelnikom. Staram się żyć pełnią życia i rozwijam moje cudowne pasje z wiedzy alternatywnej, poszerzam swoją świadomość i otwartość umysłu, uczę się ciągle, że rzeczy nie są takie, jakie widzę i wtedy rzeczywiście lepiej widzę. Moją pasją były zawsze liczby, a teraz jest to Numerologia, jak również wiele innych metod pracy z energiami i ich wpływem na człowieka.
Barbara Ewa Orłowska
KRZYŻACY, to powieść historyczna Henryka Sienkiewicza publikowana w latach 1897–1900 w „Tygodniku Illustrowanym”, wydana w 1900 w Warszawie przez wydawnictwo „Gebethner i Wolff” (wydanie jubileuszowe), rękopis powieści przechowuje Biblioteka Narodowa.
Powieść przedstawia dzieje konfliktu polsko-krzyżackiego, a akcja utworu toczy się od 1399 (rok śmierci królowej Jadwigi) do 1410 (bitwa pod Grunwaldem).
W okresie publikacji powieść była protestem przeciwko germanizacji prowadzonej przez władze zaboru pruskiego. Henryk Sienkiewicz w swojej książce przywołał Polskę w okresie świetności jej oręża i skupił się na zwycięstwie nad zakonem krzyżackim.
Tłem historycznym Krzyżaków jest fragment historii Polski przedstawiający konflikt jagiellońskiej Polski z zakonem krzyżackim. Przy pisaniu powieści autor korzystał z Kroniki Janka z Czarnkowa, Historii Jana Długosza, dzieł takich historyków jak Stanisław Smolka i Karol Szajnocha, niemieckich i francuskich opracowań historycznych, map, odpisów ksiąg itd.
Na tle znaczących wydarzeń historycznych autor opisuje dzieje barwnych i wyrazistych postaci. Bohaterami powieści są: Jurand ze Spychowa i jego córka Danusia, a także polski rycerz Maćko i jego bratanek Zbyszko z Bogdańca. Tragiczna miłość Zbyszka i Danusi stanowi wątek melodramatyczny, a walka ze zdradzieckimi Krzyżakami miała podnosić ducha Polaków pod zaborami.
Kulminacją powieści jest zwycięska bitwa pod Grunwaldem, przedstawiona jako tryumf oręża polsko-litewskiego. Przebieg bitwy Sienkiewicz odtworzył według Jana Długosza i pod wpływem obrazu Jana Matejki. Powieść opisuje wiele wydarzeń i postaci historycznych, choć nie wszystkie opisane są zgodnie z prawdą.
Książkowe wydanie powieści w roku 1900 uwieńczyło jubileusz dwudziestopięciolecia pracy pisarza. Krzyżacy ze względu na antyniemiecką wymowę byli pierwszą książką wydaną w Polsce po zakończeniu II wojny światowej; powieść została wydana w sierpniu 1945 roku.
Równie ważnym, jak staranie się o możliwie najwyższy dochód z pasieki jest bez wątpienia najkorzystniejsze znalezienie odbiorcy i spieniężenie jej produktów (miodu, kitu pszczelego, wosku, pyłku, itp.). Troska o to jest w dzisiejszych czasach tym większa, że produkcja miodu spada.Podniesienie zysku z pasieki wiąże się ze sprzedażą jej produktów w formie najbardziej przetworzonej. Książka ta, będąca reprintem podręcznika Miodosytnictwa dr. T. Ciesielskiego, w znakomity sposób przybliża współczesnemu hodowcy pszczół tradycyjne, od staropolskich, po przedwojenne metody przerabiania miodu na trunki - w tym miody sycone, miody owocowe, a także wina. Szczególnie wyborne wina owocowo-miodowe i wina musujące. W książce znajdują się także receptury przygotowania i produkcji piwa na bazie miodu - w tym wspaniałego piwa jałowcowego.Autor Miodosytnictwa pisze:Dla nas, Polaków, nasz kraju z dawien dawna ma sławę Ojczyzny obfitującej w najlepsze miody. Hodowcy pszczół, pasiek, i dawniej i dzisiaj swoje sposoby produkcji przekazują rodom rodzinnym z pokolenia na pokolenie. Po dziś dzień stare miody polskie i ich przetwory eksportowane są na cały świat.Zapraszam do lektury nie tylko hodowców pasiek, ale i pasjonatów dbałości o zdrowie oraz miłośników miodu i produktów naturalnych z niego, którymi niejeden gospodarz czy pani domu może zaskoczyć domowników i gości.
Równie ważnym, jak staranie się o możliwie najwyższy dochód z pasieki jest bez wątpienia najkorzystniejsze znalezienie odbiorcy i spieniężenie jej produktów (miodu, kitu pszczelego, wosku, pyłku, itp.). Troska o to jest w dzisiejszych czasach tym większa, że produkcja miodu spada.
Podniesienie zysku z pasieki wiąże się ze sprzedażą jej produktów w formie najbardziej przetworzonej.
Książka ta, będąca reprintem podręcznika Miodosytnictwa dr. T. Ciesielskiego, w znakomity sposób przybliża współczesnemu hodowcy pszczół tradycyjne, od staropolskich, po przedwojenne metody
przerabiania miodu na trunki - w tym miody sycone, miody owocowe, a także wina. Szczególnie wyborne wina owocowo-miodowe i wina musujące.
W książce znajdują się także receptury przygotowania i produkcji piwa na bazie miodu - w tym wspaniałego piwa jałowcowego.
Autor Miodosytnictwa pisze:
Dla nas, Polaków, nasz kraju z dawien dawna ma sławę Ojczyzny obfitującej w najlepsze miody.
Hodowcy pszczół, pasiek, i dawniej i dzisiaj swoje sposoby produkcji przekazują rodom rodzinnym z pokolenia na pokolenie. Po dziś dzień stare miody polskie i ich przetwory eksportowane są na cały świat.
Zapraszam do lektury nie tylko hodowców pasiek, ale i pasjonatów dbałości o zdrowie oraz miłośników miodu i produktów naturalnych z niego, którymi niejeden gospodarz czy pani domu może zaskoczyć domowników i gości.
Album malarski Droga krzyżowa i pieśni pasyjne w obrazach, to poruszający motyw Drogi Krzyżowej Jezusa Chrystusa na Golgotę w sztuce. Droga Krzyżowa (łac. via crucis) – w Kościele Katolickim, to nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia do grobu.
Nazwa ta używana jest też w kontekście samej męki Chrystusa, nabożeństwa rozważania stacji Drogi Krzyżowej, przedstawienia pasyjnego oraz czwartej tajemnicy części bolesnej różańca.
Jak mogła wyglądać droga Jezusa Chrystusa oddaje obraz Droga Krzyżowa autorstwa Pietera Bruegela starszego na okładce książki. Ukazuje on niejako później rozrysowywane 14 stacji Drogi Krzyżowej, której głównym uczestnikiem oprócz bohatera tego tragicznego wydarzenia są ludzie. Widzimy tu ludzi wychodzących z bram miasta, którzy wielkim łukiem zmierzają na wzgórze Golgota. Tłum kierowany jest przez jeźdźców na koniu, w czerwonych pelerynach.To nie tłum pątników opłakujących Mistrza. To raczej rozbawione tłumy ciekawskich, nieświadomych wydarzenia ludzi. Dopiero po dokładnym przyjrzeniu się, można dostrzec sceny nowotestamentowe. Zauważyć można upadek Chrystusa pod ciężarem krzyża. Jego oprawcy kłócą się, czy go podnieść, czy pozostawić na ziemi. Z grupy chłopów powracających do domu, jeden zostaje wyciągnięty. Żołnierz na koniu toruje miejsce wśród gapiów i oglądając się za siebie ponagla go do podejścia do krzyża i upadłego Jezusa. Mężczyzną opierającym się oprawcom jest Szymon Cyrenejczyk. Bruegel ukazał hipokryzję i dwulicowość tłumu, który nie zna znaczenia ukrzyżowania. Grupa idąca z boku nie chce uczestniczyć w haniebnej procesji - oni rozumieją znaczenie misterium wielkanocnego. Żona Szymona ma u pasa różaniec – symbol katolickiej modlitwy i wiary. Przed krzyżem ciągnięty jest wóz, na którym siedzą dwaj łotrzy otrzymujący rozgrzeszenie.
Widzimy też grupę lamentujących kobiet oraz Marię podtrzymywaną przez Jana Ewangelistę. Stoją oni na skale, powyżej tłumu, będąc świadomymi wydarzeń. Grupę tę, już nie na obrazie, widzimy w dalszych scenach Drogi Krzyżowej - ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa i złożenie do grobu. Dzieło Misterium Wielkiej Nocy kończy się Zmartwychwstaniem Syna Bożego, aż do Wniebowstąpienia. To z Nieba, jako sędzia sprawiedliwy w Dniu Ostatecznym będzie sądził według uczynków, nie kierując się jakimikolwiek względami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
