Awanturnicza opowieść o młodym mężczyźnie, trzech kobietach, rewolucji i skarbie – czyli Pérez-Reverte w najlepszym wydaniu.8 maja 1911 w Ciudad Juárez młody hiszpański inżynier górnik Martín Garret Ortiz słyszy wystrzały. Wychodzi z hotelu, żeby zobaczyć, co się dzieje. Zostaje wmieszany w udział w napadzie na bank, którego łupem pada piętnaście tysięcy złotych monet zwanych maksymilianami. Jego życie w kilka godzin zmienia się na zawsze. Staje się bowiem nie tylko świadkiem, ale i uczestnikiem rewolucji w obcym kraju, wśród ludzi, których racji ani obyczajów nie rozumie.Rewolucja to dużo więcej niż powieść o dramatycznych zdarzeniach, jakie wstrząsnęły Meksykiem w pierwszych dziesięcioleciach dwudziestego wieku. To rzecz o inicjacji i dojrzewaniu pośród chaosu, o brutalności i odkrywaniu ukrytych reguł, które – poprzez miłość, przyjaźń, lojalność, zaangażowanie – określają ludzkie życie i śmierć.
Bezlitośnie szczera powieść o starości i życiu zbliżającym się do nieuniknionego końca.Birgitte Solheim leży na łożu śmierci w prywatnym domu opieki pod Paryżem. Rozpoczyna się ostatni rozdział starości, kobieta straciła wzrok i jest całkowicie zależna od innych. Wytchnieniem w całodobowej samotności są odwiedziny żywych i umarłych gości, a także rozmowy z personelem pielęgniarskim. Życie jest nie do zniesienia, Birgitte marzy o jego końcu. Dzieło śmierci to ostatnia część trylogii o emerytowanej kardiochirurżce. Dwie pierwsze powieści z serii, Ostatnia pieszczota i Chwile wieczności (w Polsce wydane nakładem ArtRage w tomie pt. Chwile wieczności, 2023), spotkały się z fantastycznym przyjęciem w Norwegii, a prawa sprzedano do trzynastu krajów.
Podróż w czasie przez ponad 150 lat litewskiej historii w towarzystwie prawdziwej plejady oryginałów.Niespodziewany spadek i konieczność odtworzenia rodzinnych powiązań stają się dla Dalii pretekstem do poszukiwania własnych korzeni, co przeradza się w wielowymiarową opowieść o ludziach – bliskich i dalekich krewnych – o ich losach, pasjach, marzeniach i bliznach.Znajdziemy tu Tymoteusza, który wygrał młyn w karczmie, Wenancjusza, mającego obsesję na punkcie aptek, babkę Annę, która gnała na końskim grzbiecie „jak Indianin w pogoni za skalpem”, Agnieszkę o sokolim wzroku i niespotykanej pamięci, zakochanego w antyku fantastę Wacława, obrotną Elojzę, która nawet umrzeć chciała z przytupem… Nad nimi wszystkimi unosi się widmo historii, która zawsze ma własne plany.Dalia musi sięgnąć cztery pokolenia wstecz, odbywa więc genealogiczną podróż obejmującą ponad sto pięćdziesiąt lat (od czasów przed powstaniem styczniowym po współczesną wojnę w Ukrainie), podczas których Litwa wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk, pojawiając się na mapie i znikając. Przewodniczką w tej podróży jest cierpiąca na demencję matka Dalii, przez co próby zapełnienia białych plam stają się jeszcze bardziej desperackim wyścigiem z czasem. Skomplikowane relacje pomiędzy pamięcią i jej brakiem, rzeczywistością i wyobrażeniem stawiają pod znakiem zapytania możliwość odtworzenia historii rodzinnej, a poszukiwanie korzeni staje się pytaniem o tożsamość.
Opowieść o niewinności, stracie i pogodzeniu się z losem.Lato 1959 roku. Do ukrytego pośród gór domu w hrabstwie Wicklow przybywa z Dublina dwoje dzieci. Ojciec zostawia je na kilka miesięcy pod opieką swojej ciotki, Annie Dunne, a sam jedzie do Londynu w poszukiwaniu pracy. Dla Annie, która od lat mieszka samotnie z kuzynką Sarah, wizyta ciotecznych wnucząt stanowi okazję do przyjrzenia się przeszłości i relacjom rodzinnym uwikłanym w irlandzką historię, a także do zmierzenia się z własnymi emocjami. Wszystko to na tle nieokiełznanego świata przyrody w rozkwicie.Annie Dunne to druga z cyklu powieści o rodzinnie Dunne. W ArtRage do tej pory ukazały się także Po stronie Kannanu (2024) i Tak daleko od domu (2025).
Klasyka literatury irańskiej i zarazem pierwsza irańska powieść napisana przez kobietę.Sziraz, oddalona o kilkadziesiąt kilometrów od ruin starożytnego Persepolis stolica prowincji Fars w południowym Iranie. Zari, młoda matka trojga dzieci, za wszelką cenę usiłuje ochronić rodzinę przed rozpadem świata, który zna. Trwa II wojna światowa, Iran znajduje się pod okupacją wojsk alianckich, a słynący ze swych ogrodów miasto toczą głód i zaraza. Idealistyczny mąż Zari, Jusef – współczujący chłopom ziemianin i sprzeciwiający się dominacji obcych potęg patriota – wikła się w sieć niebezpiecznych intryg. W tle ścierają się interesy rozmaitych grup: zbuntowanych koczowników, Brytyjczyków, komunistów, lokalnych karierowiczów… Czy Zari zdoła uchronić swój piękny ogród przed katastrofą?Na pierwszy rzut oka powieść Simin Daneszwar to kawał świetnej realistycznej prozy: fresk o irańskim społeczeństwie doświadczającym burzliwych przemian, powieść obyczajowa i (anty)wojenna. Jednak irańska pisarka tworzy dzieło o wiele głębsze: powieść, jak sama mówiła, filozoficzną i feministyczną, konsekwentnie opowiedzianą z perspektywy głównej bohaterki. W tym wielopoziomowym utworze, który nie stracił na aktualności pomimo niemal sześćdziesięciu lat upływających od daty pierwodruku, Daneszwar kreśli portret społeczeństwa poddawanego zarówno zewnętrznym, jak i wewnętrznym formom opresji i przemocy, ale Sawuszun to przy tym – a może przede wszystkim – wielki manifest nadziei na przekór wszystkiemu.
Nagroda Pulitzera 2021 w kategorii prozy.Dakota Północna, rok 1953. Thomas Wazhashk, nocny stróż w zakładzie produkcji kamieni łożyskowych, dowiaduje się, że w Kongresie pojawił się projekt ustawy mającej na celu likwidację rezerwatu, w którym mieszka, i przesiedlenie mieszkańców. Rozpoczyna się walka o zachowanie swojego miejsca na świecie. Tymczasem jego siostrzenica, Patrice Paranteau, zajęta jest poszukiwaniami swojej siostry Very, która zaginęła bez śladu po wyjeździe do wielkiego miasta.Inspirowana częściowo prawdziwymi wydarzeniami powieść Erdrich to wielogłosowa historia o sprawach uniwersalnych – takich jak zachowanie tożsamości kulturowej, troska o własną wspólnotę i więzy rodzinne – ale też o bardzo konkretnych problemach po dziś dzień dotykających wspólnoty rdzennych Amerykanów. Próżno jednak szukać tu ciężkiego dydaktyzmu; Erdrich przedstawia rozterki bohaterów z właściwą sobie lekkością i swadą, przy okazji nieomal mimochodem wprowadzając czytelników w ich skrzący życiem i pełen barwnych postaci świat.
Jedna z najważniejszych latynoamerykańskich pisarek XX wieku po raz pierwszy po polsku.W czasach wojen o niepodległość Argentyny zbuntowany żołnierz natrafia w Andach na yeti. Pewnego ranka nieprzyjemny starszy pan odkrywa, że jego zadbany ogródek stał się, dosłownie, wyspą na pustym oceanie. Wynajęty gauczo-morderca zakochuje się w swojej niedoszłej ofierze. Rasowy koń z Europy zawiera znajomości na pampie. Trzydzieści trzy żony indiańskiego władcy negocjują ze swoim losem. Tajemniczy ogród zastanawia się nad własnym przeznaczeniem. A to tylko kilka z niesamowitych historii, które przybliża czytelnikom argentyńska pisarka.W tych enigmatycznych, nieulegających żadnym literackim modom tekstach Sara Gallardo przepisuje albo nawet pisze od nowa historię „dziwnego kraju” zwanego Argentyną, skupiając się nie na uświęconych tradycją, zwycięskich bohaterach, lecz na postaciach anonimowych, marginalizowanych, przegranych i samotnych. Dziwne kraje, jedyny zbiór opowiadań w dorobku Sary Gallardo, porywają niespotykaną wyobraźnią od pierwszej strony.
Jedna z najambitniejszych i najbardziej bezczelnych powieści Cesara Airy.Angielski przyrodnik Clarke podróżuje do Argentyny w poszukiwaniu pewnego nadzwyczajnego zająca żyjącego na pampie, szybkiego jak pogłoska i nigdy przez nikogo niewidzianego. Za przewodnika służy mu gauczo, a towarzyszy, na wyraźną prośbę dyktatora Rosasa, młody i uczuciowy akwarelista, nader rzadko sięgający po pędzel. Bardziej dzięki koniom niż przewodnikowi Clarke natyka się na rdzennych Huilliczów. Ich wódz Cafulcur agości przybyszów w obozowisku, w którym opowiadane są i co rusz przerywane intrygujące historie, udzielane połowiczne odpowiedzi na pytania, a prawda wymyka się niczym zając w polu.W Zającu natykamy się na historie o romantycznych i nieszczęśliwych miłościach, stosownie do ducha epoki, na porwania, żyjące pod ziemią plemiona oraz niekończącą się wojnę w czasach pokoju. Czy opowieść należy rozumieć dosłownie? Czy to jednak alegoria albo pułapka? Czyż nawet to, co widzimy, może okazać się złudzeniem wynikającym z odległości, światła, zagadek geografii?Aira przywraca wyobraźni główną rolę na gruncie latynoamerykańskiej literatury wyobraźni, która nie potrzebuje wiedzy i używa książek jako trampoliny pozwalającej sięgać po najbardziej niesamowite figury. Argentyński prozaik gra z historycznym kontekstem, dystansuje się wobec realizmu, wreszcie odświeża gatunki popularne przed dwoma wiekami: powieści w odcinkach, kroniki z podróży oraz, rzecz jasna, melodramatu z tą jego zdolnością do łączenia zupełnie rozbieżnych wątków.
Arcydzieło polskiej fantastyki. W świecie rządzonym przez tajemniczy Mechanizm ludzie to zaprogramowani niewolnicy systemu. Nie zdają sobie sprawy z tego, że ich wybory są jedynie pozorne. Net Porejra zaczyna kwestionować swoje istnienie. Wyrusza w podróż po schronie, w którym został zamknięty wraz z innymi, by odkryć prawdę o otaczającym go świecie i o sobie samym. Bohaterowi towarzyszy cały czas pytanie o to, czy jest człowiekiem, czy też maszyną. Robot Adama Wiśniewskiego-Snerga to mistrzowska powieść science fiction, w której filozoficzno-psychologiczna refleksja nad ludzką naturą i człowieczeństwem splata się z pełną napięcia fabułą, a na pierwszy plan wybijają się takie tematy, jak wolność, tożsamość i granice rzeczywistości. W 1976 roku powieść zwyciężyła w organizowanym na łamach Expressu Wieczornego plebiscycie Ogólnopolskiego Klubu Miłośników Fantastyki i Science Fiction na najlepszą książkę powojennego trzydziestolecia.
Powieść uhonorowana Nagrodą Goncourtów 2024.Aube musi zmierzyć się z pamięcią o algierskiej wojnie o niepodległość, której nie doświadczyła, i zapomnieć o wojnie domowej z lat dziewięćdziesiątych XX wieku, której padła ofiarą. Młoda dziewczyna, prowadząca zakład fryzjerski w Oranie, nosi w sobie brzemię dławionej i wypieranej pamięci zbiorowej. Tragiczne wydarzenia odcisnęły trwały ślad na jej ciele i zdrowiu ma bliznę na szyi i zniszczone struny głosowe.Dziewczyna marzy o odzyskaniu głosu, by opowiedzieć o okropnościach wojny i niemożliwości spełnienia się w patriarchalnym społeczeństwie, jednak swą historię może wyjawić tylko córce, którą nosi w łonie. Ale czy ma prawo zachować ciążę i urodzić dziecko? Aube postanawia udać się do swojej rodzinnej wioski Had Chekala, gdzie wszystko się zaczęło i gdzie być może zmarli odpowiedzą na jej pytania.Kamel Daoud przejmująco opowiada o kraju, który zamyka usta każdemu, kto odważy się poruszyć temat wojny domowej, przybliżając czytelnikom czarną dekadę czas naznaczony krwawą i bratobójczą wojną między ugrupowaniami islamskimi a algierską armią.
Zapomniana matka boomu latynoamerykańskiego po raz pierwszy po polsku.Ostateczna mgła rozpoczyna się w dniu ślubu bezimiennej narratorki z Danielem mężczyzną, którego nie kocha. Żyjąca w emocjonalnej pustce bohaterka obsesyjnie wraca do wspomnień nocy spędzonej w mieście z tajemniczym kochankiem. Wiedziona niezaspokojonymi pragnieniami próbuje za wszelką cenę uciec od codziennej monotonii, podczas gdy granica między rzeczywistością a urojeniem coraz bardziej się zaciera. W Kobiecie w całunie zmarła Ana Mara spogląda na swoje życie z perspektywy otwartej trumny. Nareszcie wolna od społecznych konwenansów, w szczerym monologu konfrontuje się z niespełnioną miłością, macierzyństwem i samotnością. W opowiadaniach Bombal znajdziemy zatopiony statek piratów, wyspy wyłaniające się z jezior z dnia na dzień czy postaci tajemniczych femmes fatales w zagadkowy sposób związanych z siłami natury.To pełne napięcia opowieści o namiętności i odosobnieniu, przesiąknięte fascynacją i lękiem przed tym, co nieludzkie, a zarazem głęboko cielesne, rozpięte między chłodnym realizmem codzienności a nieomal fantastycznymi światami.
Kultowy zbiór opowiadań po raz pierwszy w całości po polsku w znakomitym przekładzie Tomasza S. Gałązki. Rok 1920. Zakazana sztuka teatralna przyciąga kolejnych nieszczęśników i doprowadza ich do szaleństwa. Pierwsze cztery opowiadania zbioru mistrzowskie studium psychozy przybliżają tych, którzy pod wpływem Króla w żółci, jak brzmi tytuł owej sztuki, zaczynają pogrążać się w świecie fantazji, urojeń i podejrzeń. Bohaterami makabrycznych historii są tutaj artyści, dekadenci, ludzie z półświatka. Na całość kanonicznego dziś tomu Chambersa składa się dziesięć utworów. Amerykański prozaik, jeden z ojców horroru i weird fiction, przechodzi w nich stopniowo od świata nadprzyrodzonej grozy do bardziej klasycznych historii z wątkami romantycznymi. Chambers swymi opowiadaniami wywarł ogromny wpływ na literaturę grozy, w tym jej mistrza H.P. Lovecrafta. Król w żółci do dziś oddziałuje na popkulturę, czego świadectwem choćby pierwszy sezon serialu True Detective czy wydana przed dwoma laty głośna gra wideo Signalis.
Arcydzieło literatury światowej II połowy XX wieku. Bezimienny majtek wyrusza z Hiszpanii do Ro de la Plata na początku XVI. Wyprawa w głąb lądu kończy się katastrofą, tylko jemu jednemu udaje się przeżyć. Schwytany przez Indian, którzy rytualnie jedzą ludzkie mięso, poznaje ich zwyczaje, staje się częścią tamtejszej społeczności, a wreszcie po latach wraca do Hiszpanii, gdzie zaczyna odgrywać swoje przygody w wędrownym teatrze, lecz tak, by dostosować je do wyobrażeń publiczności. Pasierb to refleksja nad pamięcią, językiem i kulturową obcością, a także wielki traktat o poznaniu i bycie. Juan Jose Sar pisze niezrównanej urody frazą, co podobnie jak głębia refleksji pozwala stawiać go dziś w gronie gigantów literatury takich, jak Jorge Luis Borges czy Vladimir Nabokov.
Pierwsza arabska laureatka Międzynarodowej Nagrody Bookera. W czasie zbiorów daktyli Majja, utalentowana krawcowa, zakochuje się w Alim, który właśnie wrócił ze studiów w Londynie. Zgodnie z wolą rodziny wychodzi jednak za Abd Allaha, syna kupca. Tęsknocie za życiem, którego nie było, daje wyraz w kolejnych aktach małego oporu. Kiedy zachodzi w ciążę, żąda, aby urodzić dziecko w szpitalu w Maskacie jak chrześcijanki, a swoją córkę na przekór tradycji nazywa London. Poetycka, misternie skonstruowana powieść omańskiej pisarki i akademiczki Jokhy Alharthi poprzez prywatną historię pokazuje czytelnikom Oman w trakcie wielkich przemian społecznych i politycznych. Sięgając po osadzoną w tradycji formę rodzinnej sagi, Alharthi snuje opowieść o kraju w czasie dynamicznej modernizacji: budzących się pragnień i lęków, ambicji i oporu.
Arcydzieło, które przetrwało kres postmodernizmu, powieść uznawana powszechnie za najbardziej przystępną spośród zawikłanych, przedziwnych dzieł Thomasa Pynchona. Po śmierci Piercea Inverarityego, byłego kochanka i potentata na rynku nieruchomości, Edypa Maas zostaje wykonawczynią jego testamentu. Wkrótce zostaje w tej misji wciągnięta w paranoiczną plątaninę spisków, zagadek i symboli rozległych jak cała Kalifornia. Czy naprawdę odkrywa przy tym obejmujący cały kraj i setki lat spisek? Podróżując po Kalifornii wczesnych lat sześćdziesiątych Edypa poznaje też całą galerię fascynujących postaci od prawicowego historyka, po byłego aktora, z którym wplątuje się w romans a przecież w tle czyha też psychiatra przepisujący gospodyniom domowym LSD, aktorzy z eksperymentalnego teatru okrucieństwa i konający marynarz z San Francisco. W 49 idzie pod młotek Thomas Pynchon zaprasza czytelnika do czegoś więcej, niż tylko literackiej gry z narratorem, światem przedstawionym i samym sobą. Czytając tę powieść mamy wrażenie, że miejscami szydercza, przejmująca wizja jej autora dotyczy dzisiaj nas wszystkich mieszkańców globalnej ponowoczesności.
Wydana po raz pierwszy w 1934 powieść z początku nie odniosła wielkiego sukcesu sprzedażowego, choć krytycy byli nią zachwyceni, a dziś uważana jest za arcydzieło żydowsko-amerykańskiej literatury i klasyczną powieść o imigrantach. Zauważona została dopiero przy okazji wznowienia w roku 1964, do którego pisarza namówił jego agent i wydawca. Przy swoim drugim wejściu na rynek, Nazwij to snem odniosło spektakularny sukces i w krótkim czasie sprzedało się w ponad milionie egzemplarzy. Powieść znalazła się na opublikowanej w 2005 roku liście 100 najlepszych powieści napisanych w języku angielskim po 1923 roku magazynu TIME. Dawid Schearl to jeszcze mały chłopiec. Syn żydowskich imigrantów, mieszkający z rodziną w nowojorskich slumsach. Wraz z nim poznajemy brutalny i bezwzględny, pełen konfliktów świat ludzi starających ułożyć sobie życie na obczyźnie. Nowego, obcego miasta, w którym trudno się zadomowić nie równoważą chłopcu niestety trudne stosunki rodzinne. Przez ponad trzydzieści lat Nazwij to snem pozostawało jedyną powieścią Rotha. Zmieniło się to dopiero napisany u schyłku życia, po prawie sześćdziesięciu latach milczenia, cykl autobiograficznych powieści Mercy of a Rude Stream. Rzucił on nowe światło na część wywołujących kontrowersje kazirodczych wątków przedstawionych w Nazwij to snem. Wywołało to spór z Rose Broder, siostrą pisarza, która zagroziła wydawnictwu St Martin procesem sądowym i zażądała usunięcia owych wątków z udziałem postaci, której była pierwowzorem Minnie Stigman z kolejnych powieści w cyklu. W toku ugody wydawnictwo zapłaciło Rose 10 000 dolarów. Drugi tom powieści, choć wciąż z kontrowersyjnymi wątkami, ukazał się z adnotacją, że ta powieść w żadnym wypadku nie jest autobiografią i nie powinna być jako taka czytana, w kolejnych zaś owe wątki zostały usunięte. W "Nazwij to snem" nie było oczywiście możliwości, by cokolwiek zmienić.
Arcydzieło modernizmu wraca w sto pierwszą rocznicę premiery oryginału. Zeno Cosini, jedna z najważniejszych powieści XX wieku, wydana została w Polsce po II wojnie światowej tylko raz. Teraz to niesłusznie zapomniane, przełomowe dla modernizmu dzieło wraca w znakomitym, nieco odświeżonym przekładzie Zofii Ernstowej. Powieść Itala Sveva wprowadza czytelnika w głąb zabawnie nadpobudliwego i samooszukującego się bez końca umysłu. Zeno Cosini, neurotyczny włoski biznesmen, spisuje wspomnienia na polecenie swojego psychiatry, przybliżając czytelnikowi m. in. niekończące się próby rzucenia palenia, zaloty do pięknej, lecz obojętnej Ady, nieoczekiwanie szczęśliwe małżeństwo z jej niepozorną siostrą Augustą, romans z piosenkarką u progu kariery i postać swego ojca, a wreszcie: wojnę z perspektywy cywila na linii frontu. Svevo pisze z niepozbawionym ironii dowcipem i przenikliwością, a jego powieść to arcydzieło realizmu psychologicznego.
Powieść o samotności, kobiecej przyjaźni i świecie bez mężczyzn. Bezimienna dziewczyna spędza całe swoje życie wraz z trzydziestoma dziewięcioma innymi kobietami w podziemnym więzieniu. Pod nieustannym nadzorem uzbrojonych strażników, którzy nigdy nie wypowiadają do nich choćby słowa, więźniarki nie wiedzą nawet, jak się tam znalazły, nie mają pojęcia o upływie czasu i jedynie niejasno pamiętają swoje wcześniejsze życie. Bohaterka nie wie, czym zasłużyła sobie na swój los ani jak wygląda świat na zewnątrz, wyobraża go sobie tylko mgliście na podstawie opowieści współwięźniarek. Jednego dnia rozlega się alarm, nadzorcy znikają, a ona musi wymyślić siebie na nowo, przytłoczona pełną niepewności i niebezpieczeństw wolnością. Ale czym w tej powieści jest wolność i skąd wziął się ten dystopijny świat? Czy został porzucony? Zniszczony przez wirusa? Najechany?
Wybuchowa feministyczna proza. Jedna z najważniejszych hiszpańskich powieści ostatnich lat. ngela, Patricia, Marga i Nati to kuzynki z niepełnosprawnością, które mieszkają razem w mieszkaniu komunalnym w Barcelonie. Codziennie muszą walczyć o zachowanie niezależności i swoją godność, starając się nie pozwolić, by państwo decydowało o każdym aspekcie ich życia. Ich strategie oporu to m.in. anarchistyczne zebrania i podziemne ziny, taniec i promiskuityzm. Wściekle inteligentna i zabawna Lektura uproszczona jest oskarżeniem instytucji i języka, który marginalizuje osoby z niepełnosprawnością. To także portret wyrazisty, żywy i waleczny współczesnej Barcelony. Ale przede wszystkim powieść Cristiny Morales stanowi celebrację ciała we wszystkich jego formach to hymn na cześć kobiecych pragnień, queerowej seksualności, a także transgresywnej i rewolucyjnej siły języka. Lektura uproszczona, czwarta powieść Cristiny Morales, została nagrodzona prestiżowymi Premio Herralde i Premio Nacional de Narrativa i stała się bestsellerem w Hiszpanii.Niezbędnik Mola Książkowego >>
Mistrzowska postapokaliptyczna powieść w nowym przekładzie Małgorzaty Gralińskiej
W chłodny wiosenny wieczór kobieta w średnim wieku przygotowuje risotto w skromnej kuchni domku myśliwskiego, zjada je samotnie i nakłada porcję dla psa. Nazajutrz rano z zaskoczeniem odkrywa, że przez noc pojawiła się niewidzialna bariera, która oddziela ją od reszty świata. Nazywa ją po prostu „ścianą”. Bohaterka, której imienia nie poznamy, zostaje sama, a przynajmniej tak się zdaje. W towarzystwie psa Luchsa, krowy Belli i kotów rozpoczyna przerażającą walkę o przetrwanie, zostając „głową niezwykłej rodziny”.
Ściana, wydana dwa lata po wzniesieniu muru berlińskiego, należy do najbardziej zagadkowych, a jednocześnie wielowymiarowych i przejmujących austriackich powieści XX wieku. Można ją czytać jako nową wersję Robinsona Crusoe, można w niej widzieć postapokaliptyczny klasyk doby wyścigu nuklearnego, lecz można w niej także dostrzec alegoryczną przypowieść o XX-wiecznych kataklizmach. Nie dziwi więc, że w ostatnich latach twórczość Haushofer przeżywa renesans, czego świadectwem ekranizacja Ściany z autorstwa Juliana Pölslera z 2012 roku i sukces powieści w Stanach Zjednoczonych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
