PIERWSZA W POLSCE BIOGRAFIA TOMA HANKSAUlubieniec milionów. Aktor, reżyser, producent filmowy, pisarz, dwukrotny zdobywca Oscara Toma Hanksa chyba nikomu nie trzeba przedstawiać.Kochany za role w komediach romantycznych, takich jak kultowa Bezsenność w Seattle czy Masz wiadomość, doceniany za role dramatyczne. Zdobywca dwóch Oscarów: za postać prawnika w Filadelfii oraz niezapomnianą kreację w uwielbianym przez widzów na całym świecie filmie Forrest Gump. Filmy Szeregowiec Ryan, Cast Away poza światem czy Kapitan Phillips ugruntowały pozycję Hanksa jako jednej z największych gwiazd Hollywood.Za radosnym wizerunkiem kryje się człowiek o burzliwym dzieciństwie. Tom szybko postanowił się ustatkować, ale życie miało inne plany. A potem pojawiła się Rita i wszystko odmieniła. Nadeszły sukcesy, sława i kolejne możliwości w tym w świecie polityki. Tom na prezydenta? Odkryj tajemnice jednej z najbardziej znanych gwiazd filmuWejdź w wielki świat kina i poznaj człowieka, który po hollywood jeździ polskim maluchemPowyższy opis pochodzi od wydawcy.
„Są ludzie, jakże nieliczni, wokół których – ma się wrażenie – jest tylko światło. Do takich postaci zaliczał się Henryk Wujec.” – Henryk Woźniakowski Przez jedenaście lat Henryk Wujec pisał felietony do biłgorajskiego kwartalnika „Tanew”. Niedługo przed śmiercią zaczął układać je w książkę. Zebrane w jeden tom tworzą spójną opowieść o wartości kultury wiejskiej, naturalnej religijności, osobistych poszukiwaniach, ukochanej fizyce, o Biłgoraju jako kraju lat dziecinnych – jego „dolinie Issy”. Widać w nich człowieka, który kochał świat, ludzi, życie. Redakcyjną pracę Wujca przerwały choroba i śmierć. Książkę dokończyli żona Ludka i przyjaciele, dodając do niej pełne prostoty i czułości wobec Stworzenia wiersze autora, jego liczne fotografie i poświęcone mu wspomnienia. Odtworzyli w ten sposób świat Henryka Wujca: jego wartości, emocje, obrazy przechowywane w pamięci, a nawet kolory ukochanego biłgorajskiego krajobrazu. Pokazali źródła, z których legenda opozycji, działacz KOR-u i Solidarności, polityk pozostający społecznikiem, czerpał siłę i blask. „Reaguj na ludzką krzywdę. Nie odwracaj oczu, nie możesz być bierna. Nie uchylaj się od działania, bo nigdy nie wiesz, czy to, co właśnie robisz, nie poruszy lawiny zmian. Bój się i rób. Nie chowaj urazy. Spłacaj moralne zobowiązania. Słuchaj uważnie tych, z którymi się nie zgadzasz. Do końca pytaj siebie: „kim jestem?”. Znajdź człowieka, którego pokochasz. Kochanie daje siłę. Walcz ze swoimi słabościami. Sam protest wobec niesprawiedliwości nie wystarczy – buduj sprawiedliwość. Pamiętaj, masz tylko jedno życie. Nie zapomnij o wdzięczności. Oto lekcje, które dostałam od Henia. Towarzyszą mi każdego dnia.” – Justyna Dąbrowska „Odwaga wielka, ale ukrywana. Mądrość, ale bez ochoty pouczania. Patriotyzm, który tylko w czynach się objawia. Chłopski upór i nieufność – ale traktowanie przeciwnika rycerskie. Poświęcenie, ale nie dla Sprawy, tylko dla bliźniego, bo go poniżają. Zdrowy rozsądek – licz siły na zamiary – ale Bóg w sercu i wiara, że ludzie mogą wspólnie odmienić swój los. Nie na lewy albo prawy, bo nie do końca wiadomo, co to znaczy. Na lepsze życie. Godniejsze. I to wszystko pod jednym adresem. Niemożliwe, woła Polak. Gdzie to dają? Tutaj właśnie. Ta książeczka, na pozór skromny zbiorek rozproszonych tekstów, to dla mnie kamień milowy w historii polskiej myśli politycznej. Tak się powinno rozmawiać z rodakami, z tymi w Warszawie i tymi w Biłgoraju. Przeczytajcie koniecznie, zanim zaczniecie stawiać Wujcowi pomniki. Żeby nie było nieporozumienia.” – Maciej Zaremba Bielawski Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia – dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. „Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna” – pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna – ona sama.
Bildungsreise Janusza Sepioła cechuje przede wszystkim klasyczne podejście do poszukiwania specyfiki Włoch, przemierzanych i badanych poprzez regionalne stratyfikacje architektoniczne. Autor daje nam do rąk pogłębione studium, teksty, przez które przebija pasja, z jaką opisuje miejsca i własne odczucia, rysunki i szkice wybranych obiektów czy fragmentów podkreślające szczegóły i detale godne uwagi. Możemy więc nazwać jego piękną książkę-katalog dziennikiem podróży, zapisującym pamięć i życie samego podróżnika z uwagą kolekcjonującego obrazy, wrażenia, doświadczenia powiązane na modłę Stendhala z silnymi odczuciami, jakie w nim wywołały zabytki, krajobrazy miejskie i naturalistyczne, muzea i pejzaże.Ugo Rufino, fragment przedmowy
Ostatnia, a zarazem jedna z najważniejszych książek Chantal Akerman, wybitnej belgijskiej reżyserki, artystki wizualnej i pisarki. Jej radykalny, przenikliwie intymny niby-dziennik to wielowątkowa opowieść o rodzinie, dzieciństwie, dojrzewaniu, burzliwych związkach miłosnych, o wykluwaniu się własnej „innej” tożsamości. Przede wszystkim zaś jest to opowieść o milczeniu okrywającym wojenną przeszłość rodziców reżyserki, polskich Żydów, którzy przeżyli Szoa.
Książka ukazała się we współpracy ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty z okazji retrospektywy filmów Chantal Akerman zorganizowanej podczas 22. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty we Wrocławiu.
Właściwie nie wiemy, co skłoniło Mariusza Zaruskiego – marynarza, uchodźcę politycznego, malarza – do osiedlenia się w Zakopanem. Piękno pejzażu? Góry jako teren, gdzie w walce z niebezpieczeństwem kształtuje się charakter? Chęć zarobku w przemyśle pensjonatowym? Leczniczy klimat? Ale w sumie – czy to takie ważne? Z pewnością wiemy jedno: bez Mariusza Zaruskiego Zakopane, taternictwo i atmosfera dziesięciu lat poprzedzających wybuch pierwszej wojny światowej nie byłyby takie same. Jego tatrzańską aktywność opisywano wielokrotnie, zresztą sam był człowiekiem pióra i nie stronił od opisywania własnych przygód i emocji w tekstach publikowanych w czasopismach i książkach. Nieco mniej znana jest jego działalność w samym Zakopanem, choć i ją możemy poznać przede wszystkim z łamów prasy. Prawie nic nie wiemy o jego życiu osobistym: jak dotąd nie opublikowano żadnego większego zbioru jego korespondencji, nie pozostawił potomków, a jego bliscy przyjaciele – jeśli miał jakichś – nie ogłosili o nim obszerniejszych wspomnień. Stąd jawi się nam Zaruski trochę jak nie do końca rzeczywista postać pomnikowa, rzeźbiona tyleż w manierze monumentalnej, jak dość ogólnikowej. Taternik, narciarz, twórca TOPR, żołnierz, wilk morski, działacz społeczny… Ale i człowiek mocno zasadniczy, żeby nie powiedzieć – oschły, twardziel, urodzony dowódca – choć bez formalnych kwalifikacji, co mu nieraz wytykano. To wiemy, choć nie wszyscy i nie wszystko. Może więc uda nam się poprzez lekturę tekstów publicystycznych Zaruskiego zobaczyć jego oczami Tatry i Zakopane, a trochę też – jego samego.
Spis Treści:
Część I – Zakopiańskim szlakiem
Człowiek wszechstronny
Droga do Tatr
W Tatrach
Białym szlakiem
TOPR – żywy pomnik Zaruskiego
Idee i polemiki
Czasopismo „Zakopane”
Społecznikowski demon Zakopanego
„Rzeczpospolita Zakopiańska”
Długie pożegnanie
Tatrzańska i zakopiańska działalność Mariusza Zaruskiego
– kalendarium
Część II – Mariusz Zaruski, artykuły tatrzańskie w „Zakopanem”
Wstęp
O autorze jeszcze raz
O epoce
O „Zakopanem”
O artykułach
O edycji
Zakopane jako stacja turystyczna
Felietony Z Tatr, artykuły i inne teksty tatrzańskie z lat 1908–1914
Teksty z 1918 r.
Indeks nazwisk
Bibliografia
‘The book is great: moving but also properly funny.’ Hadley Freeman, The Guardian
‘A memoir with an unusual sense of purpose. . . pithy, highly readable’ The Times
The entire world knows Michael J. Fox as Marty McFly, the teenage sidekick of Doc Brown in Back to the Future. His two previous bestselling memoirs, Lucky Man and Always Looking Up, dealt with how he came to terms with the illness, all the while exhibiting his iconic optimism.
In No Time Like the Future: An Optimist Considers Mortality, Michael shares personal stories and observations about illness and health, ageing, the strength of family and friends, and how our perceptions about time affect the way we approach mortality. Thoughtful and moving, but with Fox’s trademark sense of humour, his book provides a vehicle for reflection about our lives, our loves, and our losses.
Running through the narrative is the drama of the medical madness Fox recently experienced, that included his daily negotiations with the Parkinson’s disease he’s had since 1991, and a spinal cord issue that necessitated immediate surgery. His challenge to learn how to walk again, only to suffer a devastating fall, nearly caused him to ditch his trademark optimism and “get out of the lemonade business altogether.”
Does he make it all of the way back? Read the book.
Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Byłam pewna, że każe mu przestać. Ale nie kazała.Matka icórka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce iczekana prośbę oprzebaczenie... Patrzy na matkę iwidzi siebie małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I októrej wspomnienie musiała ukryć głęboko wniepamięci. Żeby móc dalej żyć...Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, zdystyngowaną matką ikochającą babcią. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca zwojska. Zaczyna się koszmar.Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją... Nie tak jak ojciec całuje córkę.Tylko niemów mamie ostrzega bo przestanie cię kochać.Jednak dziecko mówi mamie. A matka niechce nawet otym słyszeć...Od tej chwili Toni musi mieć ztatusiem wspólną tajemnicę Przez osiem latA kiedy prawda wreszcie wychodzi na jaw, dziewczynka zostaje potępiona,wtrącona wotchłań depresji iautodestrukcji. Nadzieję isiłę musi znaleźć sama wsobie.Tylko niemów mamie, tragiczna historia jej dzieciństwa, przebaczenia sobie samej itriumfu nad przeszłością, przypomina niewiarygodną wręcz powieść znajwyższej półki: napisaną pięknym językiem, przejmującą iwzruszającą.Wydana w12 krajach, wAnglii i we Francji zajmowała przezwiele tygodni 1. miejscena listach bestsellerów.Doczekała się kontynuacji Kiedy tata powraca.
Tadeusz Olszański jest autorem kilkunastu książek o tematyce sportowej. Relacjonował przebieg sześciu igrzysk olimpijskich. Po raz pierwszy rzymskich, w 1960 roku, a potem, mając już akredytację, komentował igrzyska w Tokio (1964), Meksyku (1968), Monachium (1972), Montrealu (1976) i Moskwie (1980) oraz niezliczoną liczbę sportowych imprez światowych, europejskich i krajowych. W jego licznych książkach czytelnik zapoznaje się z legendarnymi sportowcami ery nowożytnej, jak Spiros Louis, Ray Ewry, Paavo Nurmi, Jesse Owens, Halina Konopacka, Janusz Kusociński, Jerzy Kulej, Michael Johnson czy też najwybitniejsza polska sportsmenka Irena Kirszenstein-Szewińska.
Łatwy język i proste słowa należycie oddają atmosferę wydarzeń na olimpijskich arenach, w których obok eksplozji radości nie zabrakło dramatycznych momentów, jak zamach terrorystyczny w Monachium w 1972 roku. Oddają także atmosferę igrzysk, które obecnie stały się ogromną imprezą sportową, coraz liczniejszą i coraz bardziej kosztowną.
Bogata twórczość znalazła uznanie w postaci przyznania mu w latach 1972–2012 czterech Wawrzynów Olimpijskich Polskiego Komitetu Olimpijskiego; złotego w 2000 roku za Osobistą historię olimpiad, srebrnych za zbiór reportaży Magia igrzysk (1976) i w 1980 roku za książki Wszystko na medal oraz Wyżej nad poprzeczkę, a także brązowego w 2012 za książkę Rachunek za igrzyska, czyli co się stało ze sportem, jak również wyróżnienia w 1972 roku za książkę Magia sportu.
Tadeusz Olszański zapisał się w historii polskiego sportu złotymi zgłoskami jako pomysłodawca w 1963 roku – nie tylko w kraju, ale także w skali międzynarodowej – honorowania zasad Fair Play.
Jerzy Jakobsche
Epicka opowieść o stracie i ocaleniu.
W dniu swoich piętnastych urodzin, gdy niemiecka armia dławi Warszawę w coraz mocniejszym uścisku, Mary Berg przystępuje do spisywania pamiętnika. Jeszcze nie wie, że zanim zapełni dwanaście małych notesów, przyjdzie jej wycierpieć cztery lata terroru i zanotować sugestywne szczegóły niektórych z najważniejszych wydarzeń XX wieku.
Od oblężenia Warszawy do ostatecznego, brutalnego stłumienia powstania w getcie – autorka dokumentuje ciężką dolę uchodźców, życie nuworyszów, przymusowy werbunek do pracy, deportacje i heroizm bojowników ruchu oporu, którzy powstali przeciwko niemieckiemu uciskowi. Mary, uratowana wraz z rodziną dzięki alianckiej akcji wymiany więźniów, przemyciła z Warszawy pamiętnik rozpoczęty cztery lata wcześniej. Tym samym ujawniła jeden z najbardziej niewiarygodnych dokumentów z okresu II wojny światowej - jedyną w swoim rodzaju, osobistą opowieść o zetknięciu się kochającej życie dziewczyny z niesłychanym ludzkim cierpieniem, niezwykłą relację o jednym z najmroczniejszych rozdziałów historii.
Wydanie, które oddajemy w ręce czytelników, jest w nowym tłumaczeniu i wzbogacone o nowe, do tej pory niepublikowane materiały.
Jedno z najbardziej rozdzierających świadectw na temat wojny, jakie się kiedykolwiek ukazało (...) śmiała i porywająca książka.
"The New Yorker"
Ten niezwykły, mrożący krew w żyłach pamiętnik stanowi nieodzowną lekturę dla każdego.
"Independent"
Poruszający zapis terroru.
"Kirkus Reviews"
Jeden z najważniejszych dokumentów z epoki Hitlera.
"San Francisco Chronicle"
Autor niniejszej recenzji poleca wszystkim lekturę pamiętnika Mary Berg bez zastrzeżeń.
"New York Times"
Mary Berg (Miriam Wattenberg, 1924–2013) - od momentu przeniesienia rodziny Mary z Łodzi do Warszawy dziewczynka prowadzi dziennik, w którym zapisuje dzień po dniu życie najpierw w okupowanej Warszawie, a następnie w getcie warszawskim. W marcu 1944 roku wraz z całą rodziną została zakwalifikowana do grupy osób przeznaczonych przez Niemców na wymianę na jeńców niemieckich internowanych przez aliantów. Dzięki temu rodzina Wattenbergów mogła bezpiecznie opuścić Europę i przeżyć wojnę. "Pamiętnik Mary Berg", tłumaczony na wiele języków, jest jednym z najlepszych świadectw dotyczących życia codziennego w getcie warszawskim.
TO ZDARZYŁO SIĘ NAPRAWDĘ...
Bita, upokarzana zawsze marzyła o innym życiu. Marzyła, by wyjść za mąż z miłości…
Wstrząsające świadectwo okrutnej tradycji małżeństwa pod przymusem.
Ciało kobiety jest grzeszne od urodzenia, córka jest w oczach ojca wyłącznie domową służącą i paczką z owiniętym w dziewictwo prezentem dla mężczyzny, którego ojciec dla niej wybierze...
TO DZIEJE SIĘ W DZISIEJSZEJ EUROPIE!
Leila urodziła się, dorastała i mieszka we Francji, w marokańskiej rodzinie. Od dziecka o wszystkim, co robiła, decydował ojciec. Matka, potulna i bezwolna, była całkowicie podporządkowana mężowi. Leila miała dziesięciu braci, którym musiała usługiwać. Od świtu do nocy sprzątała, gotowała, opiekowała się młodszym rodzeństwem, zmuszana do niewolniczej pracy. Za każde nieposłuszeństwo była brutalnie karana.
Nie chciała się jednak poddać. Marzyła o innym życiu, o czułości, miłości. Jej bunt przeciwko okrucieństwu ojca i braci o mało nie skończył się tragedią. Ale najgorsze było jeszcze przed nią. Ojciec postanowił wydać ją za mąż za starszego od niej o piętnaście lat Marokańczyka, którego nigdy nie widziała i który traktował ją jak niewolnicę.
LEILA z niezwykłą odwagą walczyła o swoją wolność, o prawo decydowania o sobie, o swoją godność. Jej szokująca autobiografia "Zmuszona do małżeństwa" to protest przeciwko wciąż żywemu barbarzyńskiemu obyczajowi małżeństw zawartych pod przymusem, który co roku skazuje tysiące dziewcząt na poniżenie i domową niewolę.
Kolejny tom zainicjowanej przez Jerzego Giedroycia serii publikacji źródłowych do dziejów paryskiej KULTURY. Lektura podstawowa dla wszystkich zainteresowanych nie tylko historią emigracji po 1939 roku, dziejami inteligencji polskiej XX wieku, ale też życiem i twórczością Stanisława Vincenza, wybitnego pisarza (autora cyklu epickiego Na wysokiej połoninie), badacza kultury i obyczaju Huculszczyzny, filozofa i tłumacza.
Maria Jadwiga Strumff w pamiętniku pokazuje się jako bezkompromisowa deskryptorka życia dziewiętnastowiecznej Warszawy jak i niezwykła obserwatorka relacji międzyludzkich i złożoności reguł codziennej komunikacji. Jej zapiski stanowią cenny wgląd w stosunki społeczne, tym cenniejszy, że jest to relacja kobiety o niepewnym statusie i kwestionowanej reputacji, dobrze urodzonej, ale decydującej się na samodzielną pracę zarobkową. Los kobiety pracującej to jeden z najważniejszych tematów ”Szczerych Wyznań” w mieście przełomu wieków. Wspomnienia pozwalają przyjrzeć się społecznemu funkcjonowaniu kobiet zarabiających i utrzymujących rodzinę, co w tym czasie wciąż stanowiło pewną sensację, a także poznać intymne zwierzenia klientów i klientek massażystki dający obraz pragnień i lęków związanych z życiem seksualnych ludzi w XIX w.
Książka niniejsza kieruje się prawami sztambucha – każdy autor wpisał tekst własnego pomysłu, jedni naukowy, inni wspomnieniowy – poważny, dowcipny, zabawny, a jeszcze inni dodali laurki. Jak to w sztambuchu – nie zabrakło też fotografii. Profesor Wiktoria Śliwowska ma mieć z tego przyjemność i pamiątkę, są tu bowiem teksty wielu z tych osób, które przed laty poznała i z którymi się zaprzyjaźniła: dawni uczniowie (dziś już ludzie poważni), szanowani naukowcy, przyjaciele, koledzy, bliscy znajomi – i z Polski, i z dobrze Jej znanego Wschodu, tego, o którym z mężem René napisała książkę „Rosja, nasza miłość”.
Ten oryginalny tom to nie tylko podarunek dla Profesor Śliwowskiej, to jednocześnie wartościowa książka poszerzająca wątek polskich losów w Rosji.
Profesor Wiktoria Śliwowska, historyk, aktywny przez dziesięciolecia pracownik Polskiej Akademii Nauk, badacz i autor znany, szanowany, z ogromnym i nie do przecenienia dorobkiem naukowym, w czerwcu 2021 r. obchodzi dziewięćdziesiątą rocznicę urodzin. To jest przyczyna powstania niniejszego sztambucha, do którego z wielką przyjemnością wszyscy się wpisali. Ofiarowali Jubilatce swoje teksty, m.in. naukowe nowości, wspomnienia, podziękowania za pomoc, współprace lub inspirację - w hołdzie, z przyjaznym ukłonem i życzeniami. Prace naukowe podejmują głównie tematykę bliską Profesor Śliwowskiej: Rosja, polscy zesłańcy syberyjscy XIX w., z kolei wspomnienia to własne doświadczenia z tamtego Wschodu, który historycy poznawali, wyjeżdżając na kwerendy archiwalne lub konferencje i spotkanaia naukowe (te ostanie często w towarzystwie Profesor Wiktorii) - wszystko w kontekście Rosji, polskiej przymusowej lub dobrowolnej tam obecności oraz samej Pani Profesor Wiktorii Śliwowskiej i Jej książek.
Trzecia część sagi rodzinnej Barbary Iskry Kozińskiej.Tym razem poznajemy historię życia autorki. Przeżywamy jej losy od dnia matury. Towarzyszymy jej w trakcie egzaminów na studia, poznajemy trudy macierzyństwa i małżeństwa. Dzięki powieści poznajemy historię powstania pensjonatu autorki - ""Sosnówki"". Książka pokazuje jak wyglądały realia życia w okresie PRL-u, stanu wojennego. Z jakimi problemami borykało się społeczeństwo po transformacji ustrojowej. Powieść przedstawia codzienne życie kobiety: miłość żony i matki, pracę pisarki i właścicieli pensjonatu.
Pluton Pancerny Batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” został utworzony dopiero w czasie Powstania Warszawskiego, po zdobyciu czołgów na Woli. Ze względu na duże znaczenie tej najcięższej broni Powstania, do Plutonu, poza dowódcami i kilkoma żołnierzami Batalionu „Zośka”, kierowano ludzi o długim stażu wojskowym: żołnierzy broni pancernej, innych jednostek motorowych i mechaników. Gdy zabrakło czołgów, Pluton Pancerny przekształcił się w doborowy oddział pieszy, wykazując wielką determinację i podejmując się
wielu trudnych i często niekonwencjonalnych działań, jak na przykład pionierska służba w kanałach. W przeciwieństwie do okupacyjnych oddziałów Batalionu „Zośka” żołnierze Plutonu Pancernego poznawali
się dopiero podczas walk Powstania Warszawskiego. Tłumaczy to brak bliższych wiadomości o tym zespole.
Będąc na emigracji od 1971 roku, w spokojnych warunkach życia i pracy, nawiązałam kontakt z kolegami przebywającymi również na Zachodzie. Bogata korespondencja zapoczątkowała spisywanie dziejów Plutonu Pancernego. Okazało się, że wspólne przeżycia wiernie zapamiętano. Po wyzwoleniu Polski spod wpływów Związku Radzieckiego powstały szerokie możliwości dalszego zbierania materiałów w kraju. Relacje, nagrane wywiady, dokumenty z archiwum „Radosława” wypełniły teczki zbiorów. Podjęta praca zajęła wiele lat,
gdyż materiał był ogromny i obejmował długi szlak bojowy: od Woli, przez Stare Miasto, Czerniaków i Mokotów, zakończył się dopiero w Śródmieściu kapitulacją.
This book looks at the life, art, collaborations, films, friendships and fun surrounding the Fab Four - all in a brilliantly illustrated A to Z format. This tells the stories of their early days playing all-night sets in Hamburg and Liverpool, through the mop-top era, to experimentation in India and elevating pop music into an undisputed artform. The Beatles remain unrivalled in their effect on music and culture.
This book is a glimpse into the lives of John, Paul, George and Ringo: iconic and psychedelic albums; the hit singles; the producer George Martin's contributions to the music industry; and the eternal phenomenon of Beatlemania.
PRZEŁOMOWE, DO BÓLU PRAWDZIWE, ŚWIADECTWO WALKI Z DEPRESJĄDepresja to powszechne zaburzenie psychiczne, które dotyka setek milionów osób na całym świecie niezależnie od płci i wieku. Połowa z nich miewa myśli samobójcze, a jedna piąta skutecznie odbiera sobie życie.Ciemność widoma. Pamiętnik o szaleństwie to pozycja wybitna, zarówno w kategoriach literackich, jak i psychologicznych, dziś uważana za jedną z najważniejszych osobistych relacji ludzi cierpiących na depresję. Opowieść o życiu w mrokach udręczonego umysłu i o sposobach wychodzenia z tego stanu przyczyniła się wydatnie do nagłośnienia choroby, wokół której zawsze panowało kłopotliwe milczenie. Styron wpuścił czytelnika w dramatyczny świat swojego pogrążonego w depresji umysłu i ze wstrząsającą dosłownością opisał własne cierpienia.Fascynujący i wstrząsający portret wyniszczającej choroby The New York Times
Amerykańska dziennikarka i autorka bestsellerowego Umysłu w ogniu, nr 1 na liście najlepszych książek według New York Times, bada szokującą tajemnicę dramatycznego eksperymentu, który zrewolucjonizował współczesną medycynę (NPR). Finalistka z 2020 roku w konkursie Royal Society Science Books - corocznej nagrody przyznawanej za wybitne książki popularno-naukowe.ZROZUMIEĆ SZALEŃSTWO:Najlepsza książka 2020 roku według The Guardian, The Telegraph i The TimesNAJGŁOŚNIEJSZY EKSPERYMENT W HISTORII PSYCHIATRII I MROCZNA PRAWDA, KTÓRA SIĘ ZA NIM KRYŁA.Nowe niezwykłe badanie Cahalan prawdziwa detektywistyczna historia pokazuje, co tak naprawdę zdarzyło się za zamkniętymi drzwiami oddziałów psychiatrycznych?UMYSŁ W OGNIU:Poruszające wspomnienia i pełna napięcia historia medyczna młodej dziennikarki New York Post walczącej z rzadką i przerażającą chorobą, a jednocześnie nowe spojrzenie na świat fascynującej nauki o ludzkim mózgu.Umysł w ogniu to niezwykłe wspomnienia Cahalan, opisujące przebieg choroby i przeprowadzoną dosłownie w ostatniej chwili interwencję lekarską, która ocaliła jej życie. Podczas kolejnych tygodni bohaterka staczała się nieubłaganie, przechodząc na przemian od zachowań pełnych przemocy do katatonii. Warte milion dolarów testy krwi i badania mózgu niczego nie wykazywały. Wyczerpani lekarze byli zdecydowani umieścić ją w zakładzie zamkniętym na całe życie.
Było już po śmierci moich Rodziców i Braci, gdy Bronek poprosił o krótki opis powojennych losów naszej rodziny. Z pozoru proste zadanie okazało się pułapką z kluczem, który uruchomił pamięć. Odżyły miejsca, ludzie, zdarzenia. Tak powstała ta książka. Wędruję w niej krętym szlakiem mego dzieciństwa i wczesnej młodości, opisując świat, w którym żyłam przez dwadzieścia lat od urodzenia do zamążpójścia. Ludzie mojego pokolenia odnajdą w niej może ślady własnych przeżyć. Młodsi poznają realia powojennej rzeczywistości, dziś już trudne do wyobrażenia i rzadko przekazywane dzieciom.Jest to relacja świadka-uczestnika doświadczeń bardzo specyficznego środowiska ziemian Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej. Od stuleci przechodzili oni trudną szkołę przetrwania. Zabory, powstania narodowe, wojny światowe, reformy rolne i fale rozlewającej się rewolucji komunistycznej dziesiątkowały, ale i hartowały Polaków walczących o wolność swojego narodu. Wraz z końcem II wojny światowej zostali pozbawieni wszystkiego; kraju urodzenia, ziemi ojcowizny, domów, ludzi. Jeśli uratowali życie unikając wywozu w głąb Rosji, zaczynali nowe życie w powojennej Polsce napiętnowani przez władze jako wrogowie komunistycznego ustroju. Przetrzymali represje, szykany. Ich dzieci doczekały odmiany losu historii dla nich zapisuję to, co pamiętam.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
