Nowy, zaskakujący Orbitowski! Republika Południowej Afryki. Dzikość przyrody, ruchliwe ulice wielkich miast i bezdroża w głębi kraju. Turystyczna rzeczywistość zderzona z brawurowo zreinterpretowanym światem afrykańskich mitów. Nigdy nie dowiem się, co ludzie, tak serdeczni w pierwszym kontakcie, naprawdę o nas myśleli. Przeczuwam, że wioska w Zululandzie, gdzie zgubiliśmy się w nocy, była najbliżej prawdy, tej prawdziwej Afryki, jaką dane było zobaczyć nam, bogatym turystom, oglądającym świat przez szyby samochodu. Przeczuwam, ale nie wiem. Nie wiem nic. Poza jednym. Coś tam się zdarzyło. Każda podróż jest darem. A podróż w mentalność tak odległą jest darem szczególnym. Co otrzymaliśmy? Opowieść o jednym z najbardziej fascynujących krajów świata czy szczere wyznanie pisarza, że nie wyjaśni nam Afryki? Ascetyczny dziennik podróży? A może zmysłową, na wpół baśniową włóczęgę przez świat magii i archetypów Czarnego Lądu? Jedno jest pewne: Orbitowski w Zapiskach Nosorożca mówi o Afryce w sposób, w jaki nie zrobił tego nikt do tej pory. *** Łukasz Orbitowski opisuje swoją wyprawę do RPA bez napuszenia i egzaltacji reporterskiej. Jest podróżnikiem ciekawym świata i jego tajemnic, chłonie egzotyczną rzeczywistość i barwnie o niej opowiada. W swoje zapiski wplata legendy afrykańskie. Są jak opowieści szeptane przed zaśnięciem, które wprowadzają nas w ten dziwny, niepokojący klimat Nieznanego Lądu. Sylwia Chutnik Autor horrorów podróżujący w dresie i trampkach przez krainę Lovecrafta. Słabo? Jest mocno orbitowsko, a orbitowska Afryka jest inna, niż sobie wyobrażacie. Ziemowit Szczerek Para dorosłych dzieci na wycieczce po RPA. Łukasz i Agata odwiedzili niezwykłe miejsca i nasłuchali się opowieści, w których popłaca bezwzględność i zdrada. Bez dwóch zdań – jest pomysłowo. Piotr Tomza, autor Afryki Nowaka Afryka w Zapiskach Nosorożca świeci jak broszka w czarnej wełnie. To osobiste notatki z wyprawy na inną planetę, plecione jak współczesna baśń. Orbitowski jest czujnym i dowcipnym towarzyszem. Lubię z nim podróżować. Agnieszka Wolny-Hamkało *** Łukasz Orbitowski – debiutował na łamach miesięcznika „Science Fiction”. Poza niezliczonymi opowiadaniami ma na swoim koncie 13 książek. Docenione i pozytywnie przyjęte przez krytykę zostały m.in. Tracę ciepło, Święty Wrocław, zbiór opowiadań Nadchodzi oraz głośne Widma. Za swoją ostatnią powieść, Szczęśliwą ziemię, był nominowany do prestiżowych nagród – Paszportu Polityki oraz Literackiej Nagrody Nike. Jest laureatem Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2012. Od kilku lat jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej”. Aktualnie mieszka w Warszawie. Pisarz wielkiej pracowitości i jeszcze większej wyobraźni. Dariusz Nowacki
Znany podróżnik, dziennikarz i pisarz opowiada o swoich wojażach po świecie – czytelnik znajdzie tu relacje z dalekiej Azji, czarnej Afryki, wysp Mikronezji i dziesiątków innych egzotycznych miejsc.
Chciałbym, aby ci, do których trafi ta książka, odczytali ją jako zbiór moich bardzo osobistych wspomnień... A może nawet jako antologię wrażeń i zdziwień. (ze Wstępu).
Olgierd Budrewicz (1923-2011) - dziennikarz, reportażysta, pisarz, varsavianista, podróżnik. Autor programów telewizyjnych, scenariuszy i komentarzy do dokumentów filmowych, a przede wszystkim reportaży wydanych w kilkudziesięciu książkach, m.in. Z Polską w sercu (wybór reportaży i rozmów), Cudotwórcy, kapłani, hochsztaplerzy (reportaże i wspomnienia), Daleko, jeszcze dalej (reportaże). Jego twórczość była tłumaczona m.in. na język angielski, rosyjski, niemiecki.
Wojciech Mann po obu stronach fotograficznego obiektywu Archiwum fotograficzne Wojciecha Manna kryje niezliczoną liczbę zabawnych i wzruszających opowieści. Autor zabiera swoich czytelników w niezwykłą podróż w czasie i przestrzeni. Wraz z nim bryczką zaprzężoną w owczarka podhalańskiego przemierzamy drogę od Tatr do Bałtyku, uczymy się ,,na sucho"" pływać w Wiśle i odpowiednio zachowywać na londyńskim przyjęciu u wujka profesora. Autor zwierza się ze swoich motoryzacyjnych marzeń, pokazuje się w niebanalnych fryzurach i stylizacjach, opowiada o rodzinnych wakacjach nad polskim morzem i pierwszym samodzielnym wyjeździe ,,na Zachód"". Udziela wskazówek niezbędnych każdemu podróżnikowi, dzieli się swoimi doświadczeniami fotografa amatora. Zdjęcia - od najstarszych zachowanych w albumach zdjęć, aż po te zupełnie współczes-ne - układają się w autobiografię pełną barwnych postaci, trzymających w napięciu perypetii i pełnych humoru anegdot.
Czy to one stworzyły potęgę Rzeczpospolitej? A może to przez ich intrygi Polska stoczyła się w epokę chaosu?
Żyły w epoce największej potęgi Rzeczpospolitej. Opływały w niewyobrażalne luksusy, na swoje zawołanie miały setki dworzan i służących. „Złoty wiek” był jednak tylko fasadą dla najbardziej bezwzględnego okresu dziejów Polski. Otaczała je sieć intryg i spisków.
Oczekiwano od nich, że będą tylko statystkami w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Ale „Damy złotego wieku” nie pozwoliły uwięzić się w złotych klatkach. Wzięły sprawy we własne ręce.
Księżniczka z podrzędnego włoskiego rodu ma zasiąść na tronie najpotężniejszego państwa Europy. Czy jej największym wrogiem okaże się ukochany syn?
Magnatka nosi w łonie nieślubne dziecko młodego władcy. Czy dzięki tej ciąży jej ród zostanie wywyższony? A może spadnie na nią hańba i powszechne potępienie?
Królowa walczy z przeklętym dziedzictwem matki i spiskuje przeciw swojemu mężowi. Czy koniec jej dynastii będzie także końcem polskiego imperium?
Autor bestsellerowych Pierwszych Dam II Rzeczpospolitej i Upadłych Dam II Rzeczpospolitej prezentuje świat dworskich intryg, politycznych rozgrywek, nieograniczonych ambicji i niepohamowanych namiętności. W takim świecie żyły Bona Sforza, Barbara Radziwiłłówna i Anna Jagiellonka.
Najsłynniejszy polski fotograf o swoim niezwykłym życiu.
Jako dziecko przeszedł przez piekło getta i obozów koncentracyjnych. Jako młody człowiek zakładał legendarną krakowską „Piwnicę pod Baranami”. Jako dorosły odniósł ogromny sukces i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie polskich artystów.
W swojej autobiografii Ryszard Horowitz opowiada o przeżyciach z czasu II wojny światowej, dzieli się wspomnieniami z młodości w powojennym Krakowie i relacjonuje powolne wspinanie się na szczyt fotograficznej kariery, w czasach, które przywołują na myśl sceny z serialu Mad Men. Autor ze swadą opowiada o swojej rodzinie, ale też o spotkaniach z Mickiem Jaggerem, Andy’m Warholem, Davidem Brubeckiem czy Richardem Avedonem. Nie tylko kreśli barwny portret epoki, odsłania też tajemnice swojego warsztatu fotograficznego.
To żywa, wciągająca i szczera opowieść o wojennej traumie, dorastaniu w powojennej Polsce i spełnionym amerykańskim śnie.
Życie niebywałe zawiera fotografie z archiwum rodzinnego i prace Autora.
Ryszard Horowitz – urodził się w Krakowie w 1939 r., podczas wojny trafił do getta i obozów, jest jednym z ocalonych przez Oskara Schindlera z Auschwitz. Ukończył krakowską ASP. W 1959 r. wyjechał do USA, gdzie przebywa do dziś. Uznawany jest za prekursora komputerowego przetwarzania fotografii. Od 1967 roku prowadzi własną agencję fotograficzną. Jego prace wystawiane są na całym świecie.
Nagrodzona Oscarem epokowa podróż na inkaskiej tratwie 5 Norwegów ijednego Szweda przez Atlantyk w 1947 roku była nie tyle eksperymentemnaukowym na potwierdzenie tezy o zasiedleniu Polinezji przez Amerykanów,ale przede wszystkim dowodem na to, że kilku trzydziestolatków przyodpowiedniej determinacji jest w stanie zmienić świat. Film nakręcony wtrakcie wyprawy do dzisiaj ujmuje tak i książka szczerością i wartkościąwypowiedzi. Niewiele ze współcześnie nakręconych żeglarskich relacjijest w stanie mu dorównać.
Napawająca optymizmem historia przedsiębiorcy wrażliwego na kwestie środowiskowe.
Ta książka może stać się wzorem dla ludzi biznesu, którym nie jest obojętny stan naszej planety.
Mirella Panek-Owsiańska, Forum Odpowiedzialnego Biznesu
Dwie kobiety. Matka i córka. Wzruszająca rozmowa o domu, patchworkach rodzinnych, miłości i zwykłych ludziach.
Matka i córka. Dwie kobiety, a między nimi ocean.
Kochana Moja to szczera i wzruszająca rozmowa najbliższych sobie osób. Obie tęskniące kobiety, są tak daleko od siebie, mama w Polsce, a córka w Australii, a jednak tak blisko. Słowa są mocne, potrafią pokonać każdą odległość.
Basiu, Kochana Moja, Mamo, Mamuś, Córeńko… to piękne tytuły wspaniałych opowieści. O domu, patchworkach rodzinnych, miłości, tolerancji, pięknie i życiu w zgodzie z sobą. O rzeczach prostych i tych, trochę bardziej skomplikowanych. Jak to w życiu.
Basia Grabowska: z mamą można rozmawiać o wszystkim. Tęsknię za nią. Zawsze miałyśmy tyle tematów do obgadania, a tu nagle ocean wyrósł miedzy nami, a wraz z nim różnica czasu. Co począć? Pisać? No to piszemy. Dużo i na każdy temat. Bo Sami zobaczycie.
Małgorzata Kalicińska: Co za córę mam! Zawsze ceniłam Ją za mądrość, poczucie humoru i wrażliwość. To jest Piękny Człowiek. Tęsknię więc piszę - (trawestując Skaldów). To nasza rozmowa przez ocean.
Wstęp, wybór i tłumaczenie: Stanisław Rakusa-Suszczewski „W Krainie zamieci” (The Home of the Blizzard) to relacja z wyprawy Douglasa Mawsona z lat 1911-1914. Znamienitymi postaciami w historii poznawania Antarktydy byli Amundsen, Shackleton, Scott i właśnie Mawson. Książka przybliży Polakom dokonania tego ostatniego – naukowca i organizatora, wspaniałego polarnika ery heroicznych badań. Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk.
,,Znaczy Kapitan to najlepsza i najpopularniejsza książka marynistyczna wydana w Polsce. Zaliczana jest do kanonu literatury polskiej XX wieku.Karol Olgierd Borchardt na kartach swego najważniejszego dzieła jest piewcą i kronikarzem pionierskiej epoki w dziejach naszej floty morskiej. Ukazuje słynnych kapitanów, statki parowe z pierwszej połowy minionego wieku oraz transatlantyki, a także legendarne żaglowce szkolne.Karol Olgierd Borchardt (1905-1986) urodził się w Moskwie. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Wilnie. Ukończył szkołę Morską w Tczewie. Całe swoje życie służył morzu. Przed wojną pływał m.in. na transatlantykach ,,Polonia, ,,Kościuszko i ,,Piłsudski. Podczas wojny pełnił służbę na morzu. Po powrocie do kraju w 1949 pracował już tylko na lądzie, pozbawiony decyzją polityczną prawa uprawiania zawodu oficera Marynarki Handlowej. Wykładał w Wyższej Szkole Morskiej, ucząc przyszłych oficerów floty handlowej i rybackiej m.in. astronawigacji, nawigacji, locji, oceanografii i wiedzy okrętowej. Pisał książki o tematyce morskiej, krzewiąc wśród Polaków miłość do morza.
Katarzyna i Jarosław Klejnoccy byli spełnionymi rodzicami dwójki dzieci, kiedy poznali Asię, sympatyczną nastolatkę z domu dziecka. Po kilku miesiącach znajomości postanowili, że spróbują stworzyć jej zastępczy dom. W swojej książce dzielą się wątpliwościami i rozterkami, przed jakimi stanęli, podejmując tę ważną decyzję. Stawiają też trudne i odważne pytania: o stan opieki społecznej w naszym kraju, o zadania i powinności rodzica, wreszcie – o odpowiedzialność osoby, która dostała szansę na nowe życie. "Próba miłości" to poruszający dwugłos małżeński o doświadczeniu rodzicielstwa zastępczego. "To książka dla wszystkich, którzy być może zastanawiają się nad rodzicielstwem zastępczym albo mierzą się z własnymi oczekiwaniami w stosunku do dzieci, które już przyjęli pod swój dach. Towarzyszy jej przesłanie, że dzieci, szczególnie te, które wychowywały się w domu dziecka lub pochodzą z bardzo trudnych rodzin, niezależnie od tego, ile mają lat, potrzebują rodziny. Ta książka nie przedstawia cukierkowego obrazu życia, jednak uważny czytelnik być może znajdzie w niej to samo co ja — nadzieję i siłę, którą dziecku daje rodzina, choćby taka na krótką chwilę." Joanna Luberadzka-Gruca, Fundacja Przyjaciółka, Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej
`Piszę o rzeczach, które się stały, i to w takim porządku, w jakim się stały. Albo w porządku, w jakim je sobie przypominam. Ponieważ nic nie wymyślam, mam niewielką swobodę komponowania treści. Muszę czekać, aż zdarzenia poukładają się i powiążą same. Ale nie znaczy to, że napisałem po prostu dziennik podróżny. Wydaje mi się, że faktycznie zdarzenia poukładały się w opowieść rzucającą pewne światło również na inne sprawy.` Krzysztof Środa `Projekt handlu kabardyńskimi końmi`, to szczególny dziennik podróży na Kaukaz. Wyprawa, która ma się skończyć sprowadzeniem wyjątkowo wytrzymałej rasy koni kabardyńskich do Polski, staje się pretekstem do przedstawienia gry pamięci. Książka zdobyła Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii eseistyki (2007). `Tę książkę, wyobrażam sobie, mogliby pisać Tomek Sawyer z Huckleberrym Finnem, tyle że już po fakultecie, zapewne filozoficznym. Jest w niej coś wiecznie chłopięcego, autentycznie otwartego na świat, radosne marzenia o wielkiej podróży i niezwykłych, nierealnych czynach. Jest coś marginalnego, niezawierającego ze światem paktu na powagę, rodzaj outsiderstwa, ciepłego dandyzmu. I jest zarazem w całkowitej niekonkluzywności wszystkich rzeczy, którą Środa sugeruje, ukryty, ale mocny, bardzo osobliwy dyskurs o istnieniu.`
Pakiet zawiera 2 książki:
Mała wielka podróż:
Serce Rosie pękło, kiedy jej mąż zmarł na raka. Ona jednak się nie poddała. Wyruszyła z Walii w podróż dookoła świata. W plecaku miała tylko niewielki zapas żywności i niezbędny ekwipunek. Pieniądze zdobyła, wynajmując swój skromny dom. Tak zaczęła się samotna, pięcioletnia wyprawa. Rosie pokonała ponad 32 tys. kilometrów. A wszystko dla męża, którego bardzo kochała.
Obserwowana przez wilki, potrącona przez autobus, zagrożona atakiem niedźwiedzi, ścigana przez nagiego mężczyznę z bronią, cierpiąca od ciężkich odmrożeń… Opowieść Rosie to seria niezwykłych przygód zwyczajnej kobiety, która miała odwagę osiągnąć coś wielkiego. A po drodze znalazła sens życia.
Prawdziwa odwaga:
15 maja 2010 roku, po 210 dniach na morzu i przepłynięciu 24.285 mil morskich, szesnastoletnia Jessica Watson triumfalnie zawinęła swoim jachtem, Ella’s Pink Lady, do portu w Sydney. Stała się w ten sposób najmłodszą osobą, której udało się opłynąć świat samotnie, bez pomocy i bez żadnych przystanków. Wydawało się, że cały kraj stanął w miejscu, by powitać ją w domu.
Jessica, zainspirowana historiami żeglarzy, którzy pokonali tę trasę przed nią, ludzi takich jak Joshua Slocum, Ellen MacArthur i, przede wszystkim, Jesse Martin, przez wiele lat przygotowywała się do tej chwili, skupiając się na spełnianiu swego marzenia.
Kiedy podczas ostatniego próbnego rejsu zderzyła się z 63.000-tonowym masowcem, wielu osobom wydawało się, że przegrała, jeszcze nim zdołała wyruszyć w podróż. Jednak Jessica otrząsnęła się i ruszyła dalej z podniesionym czołem.
Ta książka powstała w samym środku lata. Właśnie skończyłam mierzyć stroje do nagrania Miasta Kobiet. Ewa i Magda, stylistki, przywiozły górę ubrań i dodatków. Okazało się, że jedna z sukienek, którą miałam w programie, wzbudziła szczególny zachwyt telewidzek. Pisały do telewizji, wysyłały maile, żeby dowiedzieć się, gdzie można taką kupić. Ewa rzuciła żartem: zróbmy książkę o modzie! A ty będziesz modelką. No, bardzo śmieszne… Ale odezwał się we mnie duch przekory. Co, ja nie mogę być modelką?! A niby dlaczego? Że jestem stara (53 lata) i gruba (rozmiar 44)? Że ubierać mogą się tylko szczupłe, młode i ładne?
Tę książkę w imieniu swoim i tych, którzy nad nią pracowali, dedykuję wszystkim kobietom: młodym i starym, szczupłym i grubym, wysokim i niskim. Bo kobiecości nie mierzy się w centymetrach i kilogramach.
Dorota Wellman
,,Opowieść o moim życiu"" to najdoskonalszy w całej greckiej literaturze wzór autobiografii poetyckiej, niezwykle barwna historia życia św. Grzegorza z Nazjanzu, teologa, retora, ojca Kościoła i patriarchy Konstantynopola. Dramatyzm opisu wewnętrznych zmagań, szczerość przedstawienia osobistych losów, walki w obronie wiary chrześcijańskiej i czystości dogmatów oraz przenikliwość w analizowaniu sytuacji politycznej stawiają autobiografię św. Grzegorza w rzędzie arcydzieł tej miary, co Wyznania św. Augustyna.
Pamiętnik o znalezieniu prawdziwej miłości. Patience Bloom od zawsze kochała romanse. Wierzyła, że może być bohaterką własnej romantycznej historii. W końcu dostaje wymarzoną pracę – zostaje redaktorką w wydawnictwie Harlequin. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się (ponownie) Sam – starszy od niej chłopak, który wiele lat wcześniej opiekował się nią na balu licealnym, gdy jej partner zostawił ją na lodzie. W końcu, po perypetiach, Sam i Patience stają na ślubnym kobiercu. Życie zlewa się z romantycznymi powieściami.
„Bywały okresy, kiedy wyprawy w przeszłość pociągały mnie bardziej niż moje aktualne podróże korespondenta i reportera. Działo się to w chwilach zmęczenia teraźniejszością. Wszystko w niej się powtarzało: polityka - przewrotne, nieczyste gry i kłamstwa; życie szarego człowieka - bieda i beznadzieja; podział świata na Wschód i Zachód - ciągle ten sam. A podobnie jak kiedyś pragnąłem przekroczyć granicę w przestrzeni, tak teraz fascynowało mnie przekraczanie granicy w czasie".
Kuchnia kobiet to opowieść znanej dziennikarki o rodzinie, przyjaciółkach i znajomych, których sztuka kulinarna stała się dla niej inspiracją do własnych poszukiwań. Fascynująca historia kobiet i ich kulinarnych upodobań, która udowadnia, że jedzenie to nie tylko konieczność, ale jedna z czystych radości życia. Nić wspomnień i anegdot przeplata się tu z przepisami zaczerpniętymi z różnych źródeł: cennego notatnika kulinarnego babci Ziuty, receptur kobiet ważnych dla autorki, z własnych pomysłów sprawdzonych w praktyce. Czytelnik znajdzie tradycyjne przepisy wielkopolskie, ale również angielskie, hiszpańskie, a nawet.. sardyńskie, gdyż takie były drogi życiowe Moniki Zamachowskiej. Tekst wzbogacają fotografie z archiwum rodzinnego, a także barwne zdjęcia autorki oraz potraw.
Salvador Dali perfekcyjnie sprzągł własną sztukę z oryginalnymi poglądami i stylem życia. Fascynował onirycznymi obrazami, publicznymi happeningami, lansowaną metodą paranoiczno-krytyczną – był fenomenem w dziejach sztuki.
Jego metoda paranoiczno-krytyczna polegała na świadomym naśladowaniu przez artystę wizji ludzi obłąkanych, paranoików, za pomocą odpowiednich praktyk i ćwiczeń umysłowych. Była czymś w rodzaju symulacji stanu halucynacji, a następnie odzwierciedlania go. Metodę tę stosował w każdej dziedzinie sztuki, jaką uprawiał.
Zapis eksperymentów twórczych, fantazji seksualnych, jego poglądy na sztukę, filozofię i swoisty manifest surrealizmu nie przestają intrygować i sprawiają, że zainteresowanie twórczością Dalego nie maleje, choć od jego śmierci minęło już 25 lat.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
