W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Obraz we właściwym sensie tego słowa jest pojęciem nowym. W stosunku do dawnych wyobrażeń, związanych z określonym miejscem i funkcją sakralną, obraz jest przedmiotem, którego nie definiujemy ani w odniesieniu do liturgii, ani do stałego miejsca ekspozycji. Jego pojawienie się u schyłku epoki renesansu uznawane jest za najistotniejsze wydarzenie w historii sztuki zachodniej. Głównym celem niniejszego studium jest ukazanie procesu, poprzez który metamalarskie zabiegi przyczyniły się do stworzenia kondycji sztuki nowoczesnej. Narodziny obrazu zbiegają się z ukształtowaniem się świadomości malarstwa jako takiego, z narodzinami „nowoczesnej” koncepcji artysty. Zjawisko ustanowienia obrazu jest ostatecznie efektem ostrej konfrontacji nowego wyobrażenia z jego własnym statusem, z jego własnymi granicami.
Ustanowienie obrazu, książka uznana za jedno z większych osiągnięć historii sztuki ostatnich lat oraz jako wyznacznik możliwości odnowy badań w tej dziedzinie, przetłumaczona na wiele języków, ale od dawna niedostępna, jest prezentowana obecnie w wydaniu poprawionym i uaktualnionym przez autora.
Brzydota w naturze jest niezmiernie rzadka. Systematyczna brzydota środowiska i architektury to wina ludzi. To nie rezultat braku kultury, przeciwnie - wynika ona z chaosu konceptualnego, z determinacji i upartego podążania za fałszywymi ideami, z niesłusznej i dekadenckiej ideologii kulturalnej. Buduj więc w taki sposób, abyś ty sam i osoby drogie twemu sercu odczuwały przyjemność, użytkując twoje budynki, patrząc na nie, żyjąc w nich i pracując, spędzając wakacje czy wreszcie starzejąc się w nich. We współczesnym bałaganie przestrzennym, w którym kaplice przypominają magazyny, a centra handlowe - statki kosmiczne, brakuje autentyzmu, pełno jest form ""tak zwanych"", ubranych w monumentalne kostiumy. Nic więc dziwnego, że na ulicach współczesnych miast czujemy się zwykle zniesmaczeni i wyobcowani. Krier ukazuje różnice pomiędzy chaotycznym modernizmem a klasyczną i regionalną architekturą i urbanistyką. Architektura wspólnoty to manifest architektury opartej na rozsądku i tradycji, skoncentrowanej wokół człowieka i utrwalającej cywilizacyjny dialog między budowlą a żywą przestrzenią.
Autor książki rekonstruuje proces powstawania filmu, ukazuje ewolucję jego wątków, opisuje rolę, jaką odegrał Popiół i diament w polskiej kulturze, przytacza rozmaite jego interpretacje i reakcje, jakie wzbudził w różnych środowiskach. Dzięki tej książce zajrzymy także za kulisy produkcji filmowej, poznamy tajniki pracy Andrzeja Wajdy i sporo anegdot dotyczących filmu i jego twórców.
Książka Krzysztofa Kornackiego „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy to podróż po dziele, którego znajomość od pół wieku stanowi klucz do zrozumienia polskiej sztuki filmowej.
To pierwsza publikacja o charakterze naukowym omawiająca wieloaspektową twórczość kobiet-artystek w okresie odwilży oraz ich miejsce i znaczenie w dyskursie nowoczesności. Jest ona także próbą zrewidowania obowiązującego kanonu sztuki nowoczesnej i przywrócenia twórczej obecności kobiet w głównych nurtach sztuki lat 60.
W tym okresie szczególna rola przypada debiutującym w drugiej połowie lat 50. kobietom-rzeźbiarkom, jak Alina Szapocznikow, Barbara Zbrożyna czy Magdalena Więcek, a także słabo dotąd rozpoznanym fotografkom i architektkom.
Ponad sto lat historii kina to rozwój techniki filmowej oraz sztuki opowiadania. Fabuła wypracowała kilka wzorców scenariuszowych rozpowszechnionych za pośrednictwem klasycznych książek (przetłumaczonych także na język polski). To dobrze i źle. Fabuła zunifikowała się, w jakimś sensie zglobalizowała, doszła do ściany. Znacznie dynamiczniej przebiega ewolucja filmu dokumentalnego. Przez 2/3 historii kina dominował film krótki, dziesięciominutowy, wyświetlany w kinie jako dodatek obok kroniki filmowej. Dokument pełnometrażowy był ewenementem. Dzisiaj proporcje odwróciły się. Krótkie dokumenty to wprawki warsztatowe, to domena festiwali filmowych. Pełnometrażowe dokumenty zdobyły sale kinowe, telewizja kocha cykle i seriale dokumentalne. Sheila Bernard widząc te zjawisko, jako pierwsza chyba, napisała książkę, trochę podręcznik, o tym jak takie długie dokumenty należy robić. O tym, że to jest OPOWIADANIE, do którego na niektórych etapach tworzenia należy podchodzić jak do fabuły... A dojście do ściany w dokumencie nie grozi....
Analizując materiały źródłowe, Autor dochodzi do wniosku, że okres międzywojenny był czasem wspaniałego rozwoju lubelskiego środowiska organistowskiego. Znakomicie zorganizowane i zintegrowane, stawiało wysokie wymagania muzyczne i moralne swym członkom. Wywierało istotny wpływ na kreowanie życia kulturalnego nie tylko na płaszczyźnie kościelnej, ale również świeckiej. [...] Praca oparta jest na bogatej i różnorodnej podstawie źródłowej. Autor wykorzystał dokumenty archiwalne, ale sięgnął również po przekazy ustne i pisane świadków epoki. Udało mu się dotrzeć do żyjących w początkach XXI wieku organistów pamiętających okres międzywojenny bądź do członków ich rodzin dysponujących pamiątkami z tamtego czasu.
Fragment Wprowadzenia
Drama rozwija się dzięki ludziom, którzy widzą w niej coś więcej niż ?odgrywanie scenek?. Każdy praktyk dramy ma swoje ulubione techniki, za pomocą których realizuje zamierzone cele. Techniki i strategie dramowe są otwarte na eksploracje, transformacje i kombinacje, są one istotą dramy ?pociętej? i dwupłaszczyznowej, której fabuła jest wielokrotnie przerywana i poddawana rozmaitym zabiegom poznawczym. Jest pocięta na kawałki, a to, co dzieje się w przestrzeni między fragmentami dramowej fabuły jest ważniejsze od niej samej. Publikacja została napisana, a właściwie spisana z doświadczeń pracy dramą i z potrzeby ich uporządkowania. Składa się z przykładowych konspektów zajęć dramowych oraz ćwiczeń ilustrujących techniki i strategie. Teoria ma tutaj charakter wprowadzający i porządkujący praktykę. Książka ma służyć nauczycielom, pedagogom twórczości, trenerom psychoedukacji, pedagogom szkolnym, pedagogom społecznym, arteterapeutom jako podręczny zbiór narzędzi niezbędnych do pracy drama ? technik, strategii i przykładowych scenariuszy. Jej prosta i przejrzysta struktura pozwoli, mam nadzieje, na błyskawiczne odszukanie interesującego odbiorcę elementu i zastosowanie go w praktyce.
Niniejszy tom stanowi pokłosie konferencji zorganizowanej przez Zakład Teatrologii w Instytucie Filologii Polskiej UMCS w Lublinie, która odbyła się 15-16 kwietnia 2010 r. Zamieszczone w publikacji teksty koncentrują się wokół teatru lalek jako sztuki przeznaczonej dla małego odbiorcy. Autorzy zamieszczonych w niej tekstów postawili przed sobą zadanie określenia istoty tej sztuki; kondycji współczesnego teatru lalkowego, zadań, celów sztuki teatralnej dla dzieci, sposobu, jakości pracy aktora, reżysera w teatrze lalkowym. Nadrzędnym celem tomu jest zatem refleksja nad teatrem lalek jako sztuką niezwykle różnorodną i bogatą w formie i treści. Autorami zawartych w publikacji wystąpień są osoby teoretycznie i praktycznie związane z teatrem, dzięki czemu refleksja jest pełniejsza.
Przemiany rynkowe, rozwój technologiczny i cywilizacyjny oraz globalizacja konsumpcji i jej wirtualizacja wywołały istotne zmiany w funkcjonowaniu podmiotów rynkowych w Polsce, w tym w sferze kultury wysokiej. Najważniejsza z nich to prywatyzacja przejawiająca się m.in. w przekazaniu samorządom większości publicznych instytucji kultury. Państwo przestało być jedynym zarządcą i mecenasem kultury, w związku z czym jego udział w finansowaniu tego typu instytucji wyraźnie się zmniejszył, wzrósł natomiast udział innych sektorów? głównie sektora samorządowego, ale również pozarządowego (non profit) i prywatnego.
W instytucjach kultury, które przyjęły orientację rynkową, niezbędne okazało się zatem określenie potrzeb rynku docelowego i dostosowanie do nich komponentów marketingu-mix przy jednoczesnym aktywnym kreowaniu potrzeb za pomocą określonych instrumentów marketingowych. Równie istotne stało się przyjęcie długofalowego spojrzenia na potrzeby społeczeństwa i w konsekwencji strategicznego podejścia do podejmowanych działań marketingowych. Podstawą funkcjonowania instytucji kultury jest bowiem nie tylko upowszechnianie wybranych przez kierownictwo określonych dzieł sztuki, lecz także respektowanie woli słuchaczy w procesie podejmowania decyzji.
Dwadzieścia kilometrów od Krakowa, u progu Niepołomickiej Puszczy, dawnego łowieckiego terenu królów polskich, od prawie ośmiu wieków modlą się i pracują w staniąteckim opactwie mniszki benedyktynki. To niezwykłe miejsce jest Sanktuarium Maryjnym. Przed darowanym pierwszej Ksieni Staniąteckiej Wizennie obrazem Matki Bożej Bolesnej modlili się między innymi: św. Kinga, bł. Salomea, św. Jadwiga, Władysław Jagiełło, Zygmunt Stary, Jan III Sobieski i kard. Karol Wojtyła.
Opactwo jest skarbnicą wielu dzieł sztuki, a niepozorny kościół klasztorny kryje wspaniałą barokową polichromię. Przez wieki klasztor pełnił również ważną rolę oświatową, prowadzenie szkoły dla panien było istotnym zadaniem konwentu Benedyktynek. Dziś, tak jak przed wiekami, chwilę wyciszenia można znaleźć u stóp Staniąteckiej Bolesnej Madonny. Aby zaś w pełni docenić nastrój tego wyjątkowego miejsca wystarczy na dłużej zatrzymać się w prowadzonym przez siostry Domu Rekolekcyjnym.
Tom przedstawia starożytną Grecję, która była kolebką cywilizacji europejskiej. Poznajemy najważniejsze postaci, organizację życia społecznego, bogów i wierzenia religijne, życie codzienne, świat zmarłych, miasta, najważniejsze ośrodki kultury i zabytki. Wszystko to dokumentuje 350 kolorowych zdjęć ukazujących architekturę, rzeźbę, malarstwo, ceramikę, przedmioty codziennego użytku itd.…
Szczególnie symboliczną architekturą i przestrzenią w mieście są świątynie, kaplice, cmentarze, przyuliczne kaplice i krzyże. Wyróżnia je spośród innych budowli i przestrzeni symbolicznych to, że należą do sacrum, są wyłączone z jakichkolwiek form użyteczności, dają wiele do myślenia tym, którzy na nie patrzą lub do nich wchodzą. Są symbolem czegoś ważnego i świętego, trwałego niezniszczalnego.
Czytelnik otrzymał w niniejszym tomie bardzo bogaty materiał do refleksji na temat sacrum w dzisiejszym mieście. Zawarte w nim opracowania pobudzają do myślenia nad tym, co dla oczu niewidzialne.
Z Posłowia o.prof. Leona Dyczewskiego
Old Democritus under a tree, Sits on a stone with book on knee: about him hang there many features, of cats, dogs and such-like creatures, of which he makes anatomy, the seat of black choler to see.
Over his head appears the sky and Saturn, Lord of melancholy.
Ja zawsze chcę mieć jakiś punkt odniesienia, który musi być albo absolutną bielą albo jakimś jasnym kolorem i drugi punkt odniesienia, który musi być absolutną czernią albo też bardzo, bardzo ciemnym kolorem. To się wzięło chyba z fotografii, ideofotografii, bo wiadomo było, że w stosunku do rzeczywistości czy nawet ekranu komputera, rozpiętość tonalna nawet błyszczącego papieru jest ograniczona i nie znajdzie się tylu punktów przeniesienia, punktów pośrednich, ile ich w rzeczywistości oko widzi.
Zdzisław Beksiński
Rysunek Giovanni Civardiego to książka dla tych, którzy chcą nauczyć się rysować lub doskonalić swoje umiejętności. Zaczynając od podstawowych technik rysunkowych przechodzimy do rysowania portretów, postaci, rąk, stóp i pejzażu. Autor udziela nam mistrzowskich rad jak posługiwać się światłocieniem. Porady techniczne oraz praktyczne wskazówki jakich Civardi dostarcza, w połączeniu z jego wyjątkowymi rysunkami sprawiają, że niniejsza książka jest doskonałym źródłem wiedzy i inspiracji dla każdego artysty.
Niech ten Atlas będzie pomocą w spotkaniu z oszpeconym przez nas, ale jednak pięknym Obliczem naszego Pana, by podczas spotkania z Żywym Obrazem nasze serca były gotowe do adoracji i miłości.
YouTube jest od lat jedną z najpopularniejszych i najczęściej wspominanych portali internetowych. Jest dla nas oczywiste, że szukając plików multimedialnych wejdziemy na YouTube; ale czy jesteśmy świadomi, w jaki sposób YouTube zmienił sposób, w jaki słuchamy muzyki i oglądamy filmy? Książka pokazuje, jak YouTube wykorzystywany jest przez producentów medialnych, publiczność, a także twórców – amatorów. Autorzy pracy prowokują do namysłu, w jaki sposób wraz z rozpowszechnieniem się YouTube diametralnie zmieniły się nasze wyobrażenia o produkcji kulturalnej i konsumpcji. YouTube to nieodzowna pozycja dla wszystkich zainteresowanych socjologią kultury i współczesnym przemysłem medialnym.
Jean Burgess – specjalizuje się w badaniach przemysłów kreatywnych, członek uniwersytetu Queensland.
Joshua Greek – wykłada porównawcze nauki medialne w Massachusetts Institute of Technology.
Bez względu na to, czy uwielbiacie czy nie znosicie YouTube, serwis ten stanowi obecnie część mediów głównego nurtu i siłę, z którą należy się w kulturze popularnej liczyć. Choć nie jest jedyną stroną w internecie, na której można umieszczać filmy wideo, jej szybki rozkwit, różnorodne treści i upowszechnienie w zachodnim, anglojęzycznym świecie sprawiają, że można dzięki niej zrozumieć zmieniające się związki pomiędzy technologiami nowych mediów, przemysłami twórczymi i polityką kultury popularnej. Celem tej książki jest przeanalizowanie niektórych, często konkurencyjnych, poglądów dotyczących tego, czym jest YouTube i jakim celom może w przyszłości służyć.
[fragment tekstu]
Rysunek jest powszechnie stosowaną techniką diagnostyczną, a zarazem terapeutyczną. Pomaga w wyrażeniu nieuświadomionych lęków i pragnień. Terapeuta dzięki interpretacji rysunku poznaje niewyrażone słowami obszary osobowości. Technika ta doskonale sprawdza się w pracy z dorosłymi, jak również z dziećmi, które nie dysponują jeszcze dostatecznym zasobem słów, by opowiedzieć o swoich przeżyciach i uczuciach.
Autorzy niniejszej książki wyjaśniają, jak stosować rysunek w procesie oceny osobowości, psychoterapii indywidualnej oraz systemowej terapii rodzinnej i grupowej. Posługując się ponad 90 przykładami, pokazują, w jaki sposób interpretować sztukę w pracy klinicznej. To doskonały przewodnik dla psychologów i terapeutów różnych nurtów, a także dla nauczycieli i rodziców.
Olśniewająca wirtuozerią i przenikliwością książka o współczesności i tradycjach opery europejskiej. Księga Prospera opery początku XXI wieku. Opera jest dla nas ostatnim terytorium mitycznego doświadczenia – „jego najwyższa moc objawia się w paru zmysłowych momentach, jakie rodzi śpiew”. Starobinski słucha czarodziejek opery od barokowej Poppei Monteverdiego i Alcyny Haendla aż po Manon, Carmen, Elektrę Straussa i Hofmannsthala. W centrum książki znajdujemy rozpisany na głosy portret Mozarta i jego muzycznej mądrości.
Wokół polsko-francuskich relacji artystycznych narosło w ciągu lat wiele mitów. W zbiorze skoncentrowano się na takich problemach, jak wzajemne relacje sztuk plastycznych (zwłaszcza malarstwa), kolekcjonerstwo, stroje, szkolnictwo artystyczne oraz związki na płaszczyźnie intelektualnej. Pomieszczono także studia omawiające postacie całkowicie zapomnianych i dotąd niemal w ogóle nieuwzględnianych w rozważaniach na temat związków polsko-francuskich.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?