W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Magia stylu. Cały sekret kryje się w tych słowach. Wiele kobiet poświęca swemu wizerunkowi serce i duszę, starannie wybierając makijaż, fryzurę i kolor włosów, szukając bezustannie tej jedynej, wyjątkowej sukni i kolekcjonując tony dodatków. Większość osiąga w ten sposób pewien poziom elegancji, niewiele natomiast jest w stanie stworzyć własny styl, który sięga poza modę i wykracza poza stereotypy. Dziesięć kobiet opisanych w tym niezwykłym albumie pozostawiło po sobie dziedzictwo, które przetrwało upływ czasu i zmiany mody. Każda z nich funkcjonuje w zbiorowej pamięci jako pamięć unikatowa, wyjątkowa i absolutnie niedościgniona.
Spojrzenie na dzieła Dantego, Balzaka, Zoli, Manna i wielkich poetów Orientu, a także na rzeźby Michała Anioła i obrazy Cezanne'a oraz muzykę Wagnera z perspektywy nauk o mózgu. Fascynująca lektura z dziedziny neuroestetyki, nauki, której twórcą jest autor tej książki - Semir Zeki, światowej sławy neurofizjolog i wybitny badacz układu wzrokowego. Opisując neurobiologiczne podstawy percepcji estetycznej, rozszerza swoje dotychczasowe rozważania ze sztuk plastycznych na muzykę, literaturę i filozofię. Jak pisze we wstępie: "Sztukę, miłość i piękno uważa się powszechnie za pojęcia abstrakcyjne, choć coraz więcej przemawia za tym, że nasze przeżycia w tych obszarach są bezpośrednio skorelowane z aktywnością wyspecjalizowanych części mózgu. [...] Czy możliwe, że zasadniczo takie samo podejście, czyli tworzenie pojęć, stosowane jest zarówno w prostej percepcji, jak i w matematyce, sztuce, muzyce i literaturze? Świadectwa pochodzące z powyższych dziedzin potwierdzają tę hipotezę. Istnieje zatem, co postaram się wykazać, ścisły związek między zwykłą percepcją z jednej strony a sztuką, pięknem, miłością i twórczością z drugiej".
Istnieją uzasadnione nadzieje, że nauki o mózgu staną się naturalnym pomostem między naukami ścisłymi, które badają naturę życia i kosmosu, a naukami humanistycznymi, które zgłębiają istotę ludzkiej egzystencji. Nikt nie nadaje się lepiej do roli pośrednika niż Semik Zeki, czego dowodem jest jego niezwykła książka "Blaski i cienie pracy mózgu".
Eric Kandel, profesor uniwersytecki i profesor Fundacji Kavli
Włoskie filmy wyznaczały nowe kierunki rozwoju kina od początków jego istnienia. Wielkie historyczne widowiska z początku wieku pokazały, że kino ma nieograniczone możliwości kreacyjne. Powojenny neorealizm udowodnił, że filmowe dramaty rozgrywają się także wśród zwykłych ludzi. Dzięki filmom Feliniego, Antoniniego czy Viscontiego kino stało się sztuką ukazującą najważniejsze problemy społeczne, artystyczne i polityczne. Kontrowersyjne obrazy Pasoliniego, Bertolucciego czy Ferreriego przełamywały kolejne obyczajowe tabu i zgłębiały zakamarki ludzkiej świadomości. Dzisiaj uznanie publiczności i krytyków zdobywają filmy takich twórców jak Tornatore, Benigni czy Moretti. Włoskie kino to jednak nie tylko arcydzieła i wybitni twórcy. Tadeusz Miczka przygląda się także filmom faszystowskim, spaghetti westernom, popularnym komediom, filmom erotycznym i zwykłym filmowym kiczom, budując pełen portret wielkiego kina tworzonego 10 000 kilometrów od Hollywood.
Pod koniec lat sześćdziesiątych kino czechosłowackie zdobyło uznanie publiczności na całym świecie, zwieńczone dwoma Oskarami – dla Sklepu przy głównej ulicy Kádara i Klosa i Pociągów pod specjalnym nadzorem Menzla – na przestrzeni zaledwie trzech lat. W tym samym czasie entuzjastycznie przyjęto również Miłość blondynki i Pali się, moja panno! Formana. Były to jednak tylko najbardziej wyróżniające się dzieła czechosłowackiej Nowej Fali – niecodziennego ruchu filmowego, rozciągającego się od realizmu Jireša, przez surrealizm Švankmajera, aż do eksperymentu feministycznych filmów Chytilovej. Autor nie tylko śledzi początki i opisuje rozwój czechosłowackiej Nowej Fali. Przygląda się również najistotniejszym dziełom powstałym od roku 1930, ukazuje dalsze losy reżyserów debiutujących w latach sześćdziesiątych oraz analizuje wpływ Nowej Fali na współczesne kino czeskie i słowackie.
S.Z.T.U.K.A. czyli Szalenie Zajmujące Twory Utalentowanych i Krnąbrnych Artystów. Sztuka współczesna jeszcze nigdy nie była tak przystępna! Wydawnictwo Dwie Siostry przedstawia czwarty tom w nowatorskiej serii edukacyjnej zapoczątkowanej książką ""D.O.M.E.K."". Oto książka o sztuce, w której zamiast tradycyjnych obrazów czy rzeźb znajdziecie wielodniowe spacery, sadzenie lasu, rozmowy ze zwierzętami, krojenie budynków, wybuchy, pływanie tratwą i wiele innych niesamowitych historii. Przedstawiając dzieciom 51 dzieł wybitnych współczesnych twórców z całego świata, Sebastian Cichocki pokazuje, że sztuka może być niezwykłą przygodą, a artysta - czarodziejem, który przemienia rzeczywistość. Wieloryb w bibliotece, szklanka, która stała się dębem, wyspy w różowych sukienkach, pisuar jako rzeźba - w tej książce, tak jak w sztuce, wszystko jest możliwe!
Doskonały prezent dla wielbicieli filmu i literatury. Książka i film o Andrieju Rublowie - rosyjskim mnichu, świętym prawosławnym, pisarzu, który jest uważany za najwybitniejszego przedstawiciela moskiewskiej szkoły pisania ikon. Postać, która zafascynowała pisarza Andrzeja Turczyńskiego oraz reżysera Andrieja Tarkowskiego.
Andriej Arsienjewicz Tarkowski (1932-1986) Rosyjski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta i aktor. Uważany za jednego z największych artystów w historii sztuki
filmowej. Jego dzieła zdobywały nagrody na festiwalach filmowych w Cannes i w Wenecji. Sam twórca w 1980 roku został laureatem nagrody im. Luchina Viscontiego. Reżyser filmów: "Zabójcy", "Dzisiaj przepustki nie będzie", "Walec i skrzypce" (tyt. pol.: "Mały marzyciel"), "Dzieciństwo Iwana" (tyt. pol.: "Dziecko wojny"), "Andriej Rublow", "Solaris" (adaptacja powieści Stanisława Lema), "Zwierciadło", "Stalker", "Czas podróży", "Nostalgia", "Ofiarowanie".
Film Andriej Rublow ponownie trafia do polskiego widza w wersji DVD w 35 rocznicę śmierci artysty, która przypada 29 grudnia 2011 roku.
Andrzej Turczyński - Poeta, prozaik, eseista, dramaturg i tłumacz. Urodził się w 1938 roku w Lublinie w starej kresowej rodzinie ziemiańskiej o długich tradycjach artystycznych. Pierwsze lata życia spędził w majątku rodzinnym Turczynówek na Podolu. W czasie drugiej wojny światowej został wraz z matką i siostrą wywieziony do Kazachstanu. Od 1945 roku uczył się w rosyjskiej szkole w Moskwie. W roku 1948 powrócił do Polski. Studiował polonistykę i filozofię. Mieszka w Koszalinie. Jest autorem ponad trzydziestu książek. Wydawnictwo W drodze opublikowało: "Święto ikony", "Jawnogrzesznica i Pan", "Codex argenteus". W przygotowaniu: "Mały ikonostas Bogarodzicy".
W książce znajdą się się dwie płyty na jednej z nich film, na drugiej materiały dodatkowe: wywiady z aktorem Jurijem Nazarowem (grającym wielkiego księcia włodzimierskiego) oraz żoną reżysera Mariną Tarkowską i relację z planu zdjęciowego!
Nie wierzę w życie pozaradiowe fragment
W Łodzi.
Presley rozwiódł się z Priscillą, a ja jestem szczęśliwy
Uzyskałem drugi wynik maturalny w Zduńskiej Woli. Pierwsza była Baśka i to jej przysługiwał przywilej wyboru studiów bez egzaminów. Wybrała anglistykę. Ja zrobiłbym to samo, gdybym otrzymał przepustkę na studia. A tak pojechałem (pod opieką mamy!) na egzamin z matematyki i fizyki do Lodzi.
Na politechnice wcześniej studiowała moja siostra Małgośka. Odwiedzałem ją czasem, dzięki czemu dowiedziałem się o istnieniu Studenckiego Radia Żak. Myśl o tym, że zostanę radiowcem, dojrzewała po cichu. Moim marzeniem nie podzieliłem się ani z rodzicami (ojciec wciąż uważał, że trajkotanie do mikrofonu chleba nie zapewnia), ani z Mariolą, do której pisałem coraz krótsze listy.
Odkąd pamiętam, byłem powściągliwy w emocjach i wyjawianiu planów na życie. Ale podczas studiów jeszcze bardziej zamknąłem się w sobie. Któregoś dnia po prostu zszedłem do kiosku i kupiłem gruby zeszyt. Odtąd moje najskrytsze myśli zapisuję w pamiętniku.
Marek Niedźwiecki wyłącza mikrofon i po cichu opuszcza Myśliwiecką. W lokalu czekają na niego Billie Holiday (na chandrę) i Genesis (w godzinie melancholii). Zaszywa się w gronie płyt, w ciepłym szlafroku. Lubi pomyśleć sobie o Australii jak o kochance, do której ucieka od Trójki. Lubi też przestraszyć się przed snem, najlepiej amerykańskim horrorem. Wtedy śpi spokojnie. W życiu poza radiowym lubi być niewidzialny i nieuchwytny. Napisał o tym książkę. Książka jest bogato zilustrowana obrazami z prywatnego archiwum Pana Marka Niedźwieckiego. Nie wierzę w życie pozaradiowe Spis Treści:
WSTĘP
W poprzednim wcieleniu
W SZADKU
Tato plącze, a dla mnie liczy się Niemen
W ZDUŃSKIEJ WOLI
Cala klasa głosuje, a ja mówię na co
W ŁODZI
Presley rozwiódł się z Priscillą, a ja jestem szczęśliwy
W WARSZAWIE
Chcesz pracować w Trójce? Nie rób niczego głupiego
W DALEKIM ŚWIECIE
Czuję się bezpiecznie i anonimowo
W MIESZKANIU
Uciekam w sny kolorowe, fabularne, pełnometrażowe
Oto, jak mówił o swej twórczości Hogarth: „chciałem komponować obrazy na płótnie podobne do przedstawień na scenie”; a dalej: „mam nadzieję, że będą mierzone tą samą miarą i krytykowane wedle tego samego kryterium […]. Starałem się traktować mój temat jak pisarz dramatyczny; obraz jest dla mnie sceną, a mężczyźni i kobiety to aktorzy, którzy przez czynności i gesty mają ukazywać pantomimę. Skierowałem więc myśl ku najnowszemu rodzajowi, to jest ku malarstwu i grafice na nowoczesne tematy moralne, dziedzinie, której nie dotykano w żadnym kraju ni czasie […]. W tych kompozycjach tematy, które dają rozrywkę i zarazem udoskonalają umysł, mogą mieć jak największą użyteczność społeczną i trzeba im przeto przyznać najwyższe miejsce”. Mamy więc do czynienia z pisarzem, reżyserem i dramaturgiem, który wypowiada się poprzez obraz. Istotnie, jego ryciny to odsłony, jego kompozycje to inscenizacje; patrzymy raczej na scenę teatru niż na prawdziwy świat. Hogarth jest przeto malarzem i artystą teatru. Jego sztukę trzeba umiejscowić i odczytać nie tylko od strony plastyki i moralności, lecz także od strony teatru.
Jan Białostocki
Główna fala ekspresjonizmu przypada na drugie dziesięciolecie XX wieku. W ciągu zaledwie kilku lat ekspresjonizm stopniowo zawładnął wszystkimi obszarami sztuki. Ale już w roku 1920 Wilhelm Worringer zapowiadał jego koniec, a rok później Yvan Goll obwieścił śmierć ekspresjonizmu. Dramat i teatr ekspresjonistyczny wykraczają poza te wąskie ramy, z jednej strony znajdując inspiracje we wcześniejszej twórczości dramatycznej i zjawiskach związanych z reformą teatru, z drugiej zaś właściwe ekspresjonizmowi środki wyrazu scenicznego widoczne są także w późniejszych inscenizacjach. [...] trudno jest traktować niemiecki ekspresjonizm w teatrze jako nurt jednorodny, całkowicie spójny, określający się w jakimś nadrzędnym manifeście czy programie i posiadający wspólny arsenał środków wyrazu oraz strategii artystycznych. A mimo to stwierdzić wypada, że właśnie w dramacie i teatrze ekspresjonizm wyraził się najpełniej, w sposób dojrzały i kompleksowy, i w tych właśnie dziedzinach przyjął postać najbardziej radykalną, wywierając wpływ na rozwój późniejszych form dramatyczno-teatralnych.
Krowy tłuste, krowy chude to barwna i frapująca opowieść o niezwykłym życiu Marcina Wolskiego. Poznajemy w niej jego rodowód – korzenie rodzinne, atmosferę okresu międzywojennego, epizody z wojny Polsko-Bolszewickiej, okres II wojny światowej i dzieje PRL-u. Autor ujawnia kulisy powstania i realizacji popularnych i znanych w całej Polsce programów i audycji radiowych i telewizyjnych takich jak: 60 minut na godzinę, Matriarchat, Polskie ZOO. Przed naszymi oczami przesuwa się bogata galeria znanych i dziś legendarnych postać polskich scen, między innymi: Jan Kaczmarek, Jacek Fedorowicz, Andrzej Zaorski, Marian Kociniak, Jerzy Kryszak, Jan Pietrzak, Andrzej Rosiewicz, Zenon Laskowik, Krzysztof Materna, Stefan Friedmann, Jonasz Kofta, Adam Kreczmar, Jan Tadeusz Stanisławski, Tadeusz Ross, Bohdan Łazuka, Andrzej Waligórski, Piotr Fronczewski, Wojciech Młynarski, Magda Umer, Maria Czubaszek …
Wilda – inna niż pozostałe dzielnice Poznania.
Zapraszamy na Wildę, dzielnicę Poznania, wyraźnie odmienną od pozostałych, robotniczo-przemysłową i wielkomiejską zarazem.
Wilda kształtowała się przez stulecia. Przeżywała lata rozkwitu i gwałtownych upadków. Przechodziła przekształcenia własnościowe, demograficzne, gospodarcze i przestrzenne. W końcu XIX w., kiedy nastąpiło gwałtowne przyspieszenie jej rozwoju, przeobraziła się z podmiejskiej wsi w przemysłowe zaplecze Poznania. 1 kwietnia 1900 r. została włączona w granice miasta. Rynek Wildecki, główny plac dzielnicy z kościołem, gmachami użyteczności publicznej i szeregiem pięknych kamienic, dzielił ją na dwie zdecydowanie różniące się części – reprezentacyjną, zamieszkałą przez elity społeczne i inteligencję, oraz fabryczną i proletariacką. W latach międzywojennych wypracowany został ostateczny kształt Wildy jako dzielnicy Poznania, a wybuch II wojny światowej zakończył proces jej integracji z poznańską aglomeracją.
Proponujemy Państwu magiczną podróż w czasie. Warto przyjrzeć się wildeckiej architekturze, pospacerować ulicami dzielnicy, poznać mieszkańców, zobaczyć, jak rozbudowują się zakłady Cegielskiego i co słychać na miejskim stadionie, być świadkiem powstawania nowej parafii księży zmartwychwstańców czy wreszcie wybrać się na pełną atrakcji Drogę Dębińską. Jednym słowem – poznać codzienne i niecodzienne życie Wildy w dwudziestoleciu międzywojennym.
Autorzy tomu są przekonani, iż podjęta przez nich analiza (case study) Gdańsko-Gdyńskiego Obszaru Metropolitalnego będzie stanowiła wkład w ogólną debatę na temat powstania i funkcjonowania metropolii, a jednocześnie mają nadzieję, iż książka konstruktywnie przyczyni się do postępu procesu tworzenia metropolii w regionie pomorskim.
Niniejsze opracowanie, podejmuje niezwykle złożone i dynamicznie zmieniające się zagadnienie. Choć nie stanowi wyczerpującej analizy, zapewne pozwoli odkryć nieznane dotychczas wymiary procesu metropolizacja polskich miast i spojrzeć nań w nowy sposób.
Kolejna książka z serii Ocalić od zapomnienia podzielona jest na trzy zasadnicze części : krzyże przydrożne, kapliczki, święci polskich kapliczek. Autor, znany etnograf opisuje najciekawsze i najpiękniejsze formy tej przydrożnej architektury w różnych regionach Polski. Nie jest to jednak monografia, celem publikacji jest popularyzacja tych pereł polskiego krajobrazu. Wszak trudno sobie wyobrazić np. Podlasie bez krzyży przydrożnych, czy Warmię bez kapliczek z czerwonej cegły. Kapliczki i krzyże przydrożne są bowiem nierozerwalnie związane z naszą kulturą narodową. Uzupełnieniem zasadniczego tekstu są: słowniczek wyjaśniający profesjonalne pojęcia, wybór przysłów, teksty na niektórych kapliczkach, czy legendy związane z tymi obiektami . Książka, jak wszystkie tytuły z tej serii jest bardzo bogato ilustrowana.
Album ukazuje bogactwo kościołów, tych zabytkowych oraz współczesnych, niedawno zbudowanych. Znajdują się w nim opisy wszystkich 303 parafii diecezji kieleckiej. Publikacja łączy elementy albumu i przewodnika po diecezji. Parafie ułożone są w porządku alfabetycznym. W opisie znajduje się rys historyczny, ciekawostki z nią związane oraz potrzebne informacje o godzinach Mszy świętych, miejscowościach należących do parafii oraz liczbie parafian. Całość dopełniają piękne zdjęcia świątyń i ich wnętrz. Publikacja wydana jest na papierze kredowym w twardej oprawie. Adresowana jest do pielgrzymów, turystów, księży, historyków i ludzi zainteresowanych regionem.
Książka skierowana jest do wszystkich zainteresowanych fotografią aktu. Dowiesz się z niej, jak fotografować ciało ludzkie zarówno w studiu, jak i w mieszkaniu.
Oprócz zgłębienia tajników klasycznego, kobiecego aktu nauczysz się też, jak pracować nad aktem męskim i zdjęciami par. Prezentowane w publikacji rozwiązania są bardzo zróżnicowane, jeśli chodzi o stopień trudności. Zdjęciom oraz opisom ich wykonania towarzyszą bardzo przydatne schematy przedstawiające sposób oświetlania. Znajdą tu coś dla siebie i początkujący fotografowie, i profesjonaliści.
Marcin Grabowiecki, Fotopolis.pl
• Zbiór inspirujących aktów, zrealizowanych w różnorodnych stylach
• Zdjęcia opatrzone szczegółowymi informacjami technicznymi oraz trójwymiarowymi diagramami prezentującymi sposób oświetlenia sceny
• Wskazówki ekspertów na temat technik fotograficznych i sprzętu wraz z przedstawionymi krok po kroku sposobami realizacji konkretnych zdjęć
• Lektura obowiązkowa dla amatorów i profesjonalistów, chcących poprawić swój fotograficzny warsztat
Nagość od zawsze pociąga artystów i fotografów, a jednocześnie stanowi jeden z najtrudniejszych do opanowania tematów.
Spojrzenie aparatu fotograficznego jest bezlitosne i mało selektywne, tak więc uzyskanie wrażenia artyzmu i subtelności
wymaga bardzo uważnej kontroli nad pozą i, co ważniejsze, nad oświetleniem aktu. Fotografia aktu odkrywa tajemnice pracy ze światłem w wykonaniu mistrzów fotografii; omawia ponad 140 aktów utrzymanych w różnorodnej stylistyce. Przy każdym ze zdjęć znajdują się: schemat ukazujący sposób oświetlenia oraz omówienie elementów, które sprawiły, że obraz jest udany.
Bez względu na to, czy dopiero zaczynasz pracę w tej dziedzinie fotografii, czy też jesteś doświadczonym zawodowcem, znajdziesz tu wiele doskonałych pomysłów, które możesz zaadaptować we własnej pracy. Dlatego jest to podręcznik niezbędny w biblioteczce każdego fotografa.
Obraz we właściwym sensie tego słowa jest pojęciem nowym. W stosunku do dawnych wyobrażeń, związanych z określonym miejscem i funkcją sakralną, obraz jest przedmiotem, którego nie definiujemy ani w odniesieniu do liturgii, ani do stałego miejsca ekspozycji. Jego pojawienie się u schyłku epoki renesansu uznawane jest za najistotniejsze wydarzenie w historii sztuki zachodniej. Głównym celem niniejszego studium jest ukazanie procesu, poprzez który metamalarskie zabiegi przyczyniły się do stworzenia kondycji sztuki nowoczesnej. Narodziny obrazu zbiegają się z ukształtowaniem się świadomości malarstwa jako takiego, z narodzinami „nowoczesnej” koncepcji artysty. Zjawisko ustanowienia obrazu jest ostatecznie efektem ostrej konfrontacji nowego wyobrażenia z jego własnym statusem, z jego własnymi granicami.
Ustanowienie obrazu, książka uznana za jedno z większych osiągnięć historii sztuki ostatnich lat oraz jako wyznacznik możliwości odnowy badań w tej dziedzinie, przetłumaczona na wiele języków, ale od dawna niedostępna, jest prezentowana obecnie w wydaniu poprawionym i uaktualnionym przez autora.
Brzydota w naturze jest niezmiernie rzadka. Systematyczna brzydota środowiska i architektury to wina ludzi. To nie rezultat braku kultury, przeciwnie - wynika ona z chaosu konceptualnego, z determinacji i upartego podążania za fałszywymi ideami, z niesłusznej i dekadenckiej ideologii kulturalnej. Buduj więc w taki sposób, abyś ty sam i osoby drogie twemu sercu odczuwały przyjemność, użytkując twoje budynki, patrząc na nie, żyjąc w nich i pracując, spędzając wakacje czy wreszcie starzejąc się w nich. We współczesnym bałaganie przestrzennym, w którym kaplice przypominają magazyny, a centra handlowe - statki kosmiczne, brakuje autentyzmu, pełno jest form ""tak zwanych"", ubranych w monumentalne kostiumy. Nic więc dziwnego, że na ulicach współczesnych miast czujemy się zwykle zniesmaczeni i wyobcowani. Krier ukazuje różnice pomiędzy chaotycznym modernizmem a klasyczną i regionalną architekturą i urbanistyką. Architektura wspólnoty to manifest architektury opartej na rozsądku i tradycji, skoncentrowanej wokół człowieka i utrwalającej cywilizacyjny dialog między budowlą a żywą przestrzenią.
Autor książki rekonstruuje proces powstawania filmu, ukazuje ewolucję jego wątków, opisuje rolę, jaką odegrał Popiół i diament w polskiej kulturze, przytacza rozmaite jego interpretacje i reakcje, jakie wzbudził w różnych środowiskach. Dzięki tej książce zajrzymy także za kulisy produkcji filmowej, poznamy tajniki pracy Andrzeja Wajdy i sporo anegdot dotyczących filmu i jego twórców.
Książka Krzysztofa Kornackiego „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy to podróż po dziele, którego znajomość od pół wieku stanowi klucz do zrozumienia polskiej sztuki filmowej.
To pierwsza publikacja o charakterze naukowym omawiająca wieloaspektową twórczość kobiet-artystek w okresie odwilży oraz ich miejsce i znaczenie w dyskursie nowoczesności. Jest ona także próbą zrewidowania obowiązującego kanonu sztuki nowoczesnej i przywrócenia twórczej obecności kobiet w głównych nurtach sztuki lat 60.
W tym okresie szczególna rola przypada debiutującym w drugiej połowie lat 50. kobietom-rzeźbiarkom, jak Alina Szapocznikow, Barbara Zbrożyna czy Magdalena Więcek, a także słabo dotąd rozpoznanym fotografkom i architektkom.
Ponad sto lat historii kina to rozwój techniki filmowej oraz sztuki opowiadania. Fabuła wypracowała kilka wzorców scenariuszowych rozpowszechnionych za pośrednictwem klasycznych książek (przetłumaczonych także na język polski). To dobrze i źle. Fabuła zunifikowała się, w jakimś sensie zglobalizowała, doszła do ściany. Znacznie dynamiczniej przebiega ewolucja filmu dokumentalnego. Przez 2/3 historii kina dominował film krótki, dziesięciominutowy, wyświetlany w kinie jako dodatek obok kroniki filmowej. Dokument pełnometrażowy był ewenementem. Dzisiaj proporcje odwróciły się. Krótkie dokumenty to wprawki warsztatowe, to domena festiwali filmowych. Pełnometrażowe dokumenty zdobyły sale kinowe, telewizja kocha cykle i seriale dokumentalne. Sheila Bernard widząc te zjawisko, jako pierwsza chyba, napisała książkę, trochę podręcznik, o tym jak takie długie dokumenty należy robić. O tym, że to jest OPOWIADANIE, do którego na niektórych etapach tworzenia należy podchodzić jak do fabuły... A dojście do ściany w dokumencie nie grozi....
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
