W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Podstaw rysunku możesz nauczyć się w domu. Stosując się do zawartych w tej książce wskazówek i wykonując zaproponowane w niej ćwiczenia, w krótkim czasie opanujesz najważniejsze techniki. Cierpliwe ich trenowanie pozwoli Ci zdobyć wprawę, dzięki której będziesz rysować instynktownie i pewnie.Aby jak najlepiej wykorzystać narzędzia rysunkowe, musisz wiedzieć, jakie każde z nich daje możliwości. Grafitem łatwo jest operować i świetnie się nadaje do tworzenia zarówno szybkich szkiców, jak i szczegółowych rysunków. Za pomocą węgla drzewnego lepiej jest przedstawiać całe formy niż dokonywać delikatnych wykończeń. Kredki ołówkowe nie brudzą i można je wygodnie nosić przy sobie, są zatem idealne do pracy w plenerze. Użycie farb i tuszów nada twoim rysunkom wyjątkową jakość, nieosiągalną za pomocą innych mediów.Do tworzenia udanych dzieł niezbędne jest również biegłe opanowanie podstawowych umiejętności, które będziesz nieustannie wykorzystywać, takich jak ustalanie kompozycji i określanie proporcji. Pozwoli to na stosowanie wybranych technik do uzyskiwania wszelkich efektów, jakie tylko Ci się zamarzą. Wykonaj ćwiczenia, które zaznajomią Cię z popularnymi technikami, takimi jak chiaroscuro i sgraffito. Narysuj martwą naturę sangwiną - ciekawym monochromatycznym medium, za pomocą którego można uzyskać szeroki zakres tonów, przydających rysunkowi świetlistości. Zwracaj uwagę na kąt padania światła i rozkład cieni. Stwórz atrakcyjny pejzaż, posługując się gumką, która jest narzędziem uniwersalnym, nadającym się nie tylko do korygowania błędów i wycierania niepotrzebnych linii. Wydobądź fakturę i uzyskaj wrażenie trójwymiarowości, zmieniając kierunek pociągnięć i wykonując rozmaitego typu kreskowania. Wykorzystaj wiszer i sproszkowany węgiel drzewny do narysowania subtelnego, zamglonego widoku miasta lub portu.Opanowanie omówionych w tej książce umiejętności da Ci solidne podstawy, na których zbudujesz swój indywidualny styl. Wystarczy, że do wszystkiego, czego się dzięki niej nauczyłeś, dodasz własną osobowość i cele. Rozwiń swoje umiejętności, ucząc się różnych technik rysunku, tak byś mógł za jego pośrednictwem wyrazić swoje wrażenia i emocje. Pewna ręka, kontrolowanie pociągnięć, efekty uzyskiwane za pomocą rozmaitych narzędzi - wszystko to można wytrenować do mistrzowskiego poziomu. Zawarte w tej książce rady i ćwiczenia pomogą Ci osiągną artystyczną biegłość, niezależnie od tego, czy chcesz tworzyć rysunki jako podstawę dla innego rodzaju form twórczości, takich jak rzeźba lub malarstwo, czy też jako dzieła same w sobie.PATRONI MEDIALNIdlaLEJDIS.pl, Cafeart.pl, Cogito, talent.pl
W wieku ośmiu lat Jennifer Strickland weszła w świat mody, który miał ją doprowadzić do wielkiej kariery. Na zewnątrz wszystko wyglądało świetnie ? pracowała dla Giorgia Armaniego, reklamowała firmy, takie jak: Oil of Olay czy Mercedes Benz, stała się znaną modelką. Jednak szybko odkryła, że kariera nie prowadzi do poczucia spełnienia i satysfakcji... Idealna dziewczyna to przejmująca historia podróży Jennifer w odkrywaniu prawdziwego piękna.
Natchnienie na wyciągnięcie ręki!Czy są dni, kiedy cierpisz na brak weny? Nie masz pomysłu na zdjęcie, nie wiesz, od czego zacząć, a fotografowanie nie sprawia Ci przyjemności? Nie martw się. Zdarza się to każdemu! Trudno być pomysłowym i kreatywnym dzień po dniu, rok po roku, lecz czasem wystarczy drobna sugestia - jedna iskra, która pomoże przełamać brak weny. W tej książce znajdziesz mnóstwo przykładów, które pomogą Ci ją wykrzesać!Ten album to jedyna w swoim rodzaju pozycja na polskim rynku wydawniczym. Znajdziesz w nim 500 niezwykłych zdjęć, które porwą Cię swoim urokiem. Fotografie studyjne, klasyczne portrety, pozy stojące, siedzące i leżące - temu wszystkiemu będziesz mógł się przyjrzeć w trakcie studiowania tej książki. Obejrzyj zdjęcia utytułowanych fotografów: Ricka Ferro, Douga Boxa, Tracy Dorr oraz wielu innych. Motywem przewodnim albumu są zdjęcia par. Zachęcamy Cię również do sięgnięcia po albumy poświęcone fotografii kobiet (""Fotografowanie panien młodych. 500 kreatywnych ujęć"").Fotografujesz pary? Sięgnij po idealne pomysły na niebanalne:zdjęcia studyjneportretyzdjęcia w pozach stojących, leżących i siedzącychWyjątkowy zbiór fotografii par!
Drugi luksusowy album stworzony przez nagradzany Oscarami zespół Weta opracowujący cyfrowe projekty koncepcyjne dla filmu Hobbit. Niezwykła podróż.Hobbit. Niezwykła podróż. Kronika 2: Sztuka tworzenia postaci odsłania proces tworzenia artystycznej wizji postaci: bohaterów i nikczemników, i wszelkich istot zaludniających Śródziemie w pierwszej części filmowej trylogii w reżyserii Petera Jacksona. Bogato ilustrowany zdjęciami spoza planu filmowego, cyfrowymi szkicami koncepcyjnymi i ujęciami z filmu, ten olśniewający album przedstawia po kolei wszystkie gatunki, wszystkie postacie z tej ogromnej kolekcji różnorakich istot i tętniącej życiem galerii najrozmaitszych stworów odgrywanych przez aktorów i wykreowanych cyfrowo. Opowiada historie, jak każdy z bohaterów znalazł drogę na ekran. Bezpośrednie wypowiedzi aktorów, charakteryzatorów, specjalistów od efektów specjalnych i cyfrowych, od dialektów, protez, animacji i reżyserii ruchu, treserów zwierząt i niezliczonych innych członków zespołu zdradzają tajemnice produkcji. Ujawniają, jak przebiegał proces tworzenia i jak kształtowane były poszczególne postacie. Dodatkową atrakcją dołączoną wyłącznie do tego tomu jest rozkładana tabela porównawcza wzrostu postaci, w której zestawieni zostali wszyscy ważniejsi bohaterowie występujący w filmie.Kronikę 2 - drugi z serii czterech ekskluzywnych albumów napisanych, zaprojektowanych i ilustrowanych przez nagradzany Oscarami zespół Weta - opracował projektant Weta Workshop Daniel Falconer. Dzięki bogactwu zachwycających ilustracji czytelnik staje twarzą w twarz z krasnoludami i z mieszkańcami Śródziemia. I oczywiście poznaje bliżej tytułowego hobbita: Bilba Bagginsa.
Billy w dzieciństwie strzelał do wiewiórek, grał na perkusji w klubach weteranów i marzył o tym, by zostać gwiazdą rocka albo miotaczem w drużynie St. Louis Cardinals. W wieku szesnastu lat zapisał się do kółka teatralnego, by podrywać dziewczyny, a spotkał tam panią Treadway, która zauważyła, że chłopak ma talent, i zachęciła go, by spróbował sił w grze aktorskiej i pisaniu.Barwne postacie, opowieści, doświadczenia z młodości trafią do scenariusza Billy'ego Boba, tekstów jego piosenek, odcisną piętno na jego filmach, muzyce, podejściu do życia. Wspomina żałosne zajęcia, jakich długo musiał się imać, obskurne miejsca, w których mieszkał, głód, ale również oddanego przyjaciela, współscenarzystę, jak i nauczyciela aktorstwa z Los Angeles, który odmienił jego życie, oraz pełnego współczucia pielęgniarza, który przemycał mu w szpitalu napoje mleczne, gdy omal nie umarł z głodu.W Taśmach opowiada o krytykach, kulisach sławy i wyzwaniu, jakie stanowi próba przeniesienia wizji artystycznych do filmu. Przenikliwie obserwuje zanik magii w przemyśle rozrywkowym oraz przemiany, jakie zachodzą w tej branży w tak gwałtownie zmieniającym się świecie. Mówi z pasją, surową szczerością i przewrotnym humorem.BILLY BOB THORNTON jest aktorem, scenarzystą, reżyserem i muzykiem. Na początku lat 90. napisał scenariusz i wyreżyserował niezależny film Blizny przeszłości, w którym zagrał też główną rolę. Dostał Oscara za scenariusz i otrzymał nominację jako aktor pierwszoplanowy. Był trzykrotnie nominowany do nagrody Akademii, a w jego filmografii są takie filmy jak: Prosty plan, Czekając na wyrok, Alamo, Jupitery piątkowych wieczorów, Człowiek, którego nie było, Włamanie na śniadanie, Zły Mikołaj. Thornton rozpoczął karierę jako autor tekstów piosenek, jeszcze jako nastolatek, i wydał siedem albumów. Jest perkusistą i wokalistą w zespole The Boxmasters. Mieszka w Los Angeles.
To pierwszy polski album o zabytkowych torebkach pochodzących z XIX i XX wieku. Prezentowana kolekcja składa się z kilkudziesięciu unikatowych eksponatów z prywatnej kolekcji Doroty Wróblewskiej, która od lat zajmuje się modą.
W zbiorach znajdują się eksponaty pochodzące z różnych okresów. Każda torebka jest sygnowana i posiada swoją niezwykłą historię.
Podręcznik złożony z tekstów praktyków arteterapii i terapii przez sztukę, którzy są wieloletnimi dydaktykami. Prześledzenie ich tekstów – powstałych na przestrzeni kilkunastu lat – ma pokazać ewolucję myślenia i działania w obszarze terapii i edukacji przez sztuki wizualne (artykuły Eugeniusza Józefowskiego),teatroterapię (artykuły Anity Stefańskiej) oraz muzykoterapię (teksty Marty Szabelskiej-Holeksy).
Książka adresowana jest do studentów kierunku pedagogika ze specjalnością edukacja wczesnoszkolna z arteterapią, a także innych kierunków, takich jak edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych lub muzycznych oraz wszystkich zajmujących się terapią sztukę i arteterapią.
Publikacja jest podsumowaniem działań edukacyjnych prowadzonych przez MOCAK w latach 2011?2012. Przedstawia współczesny sposób myślenia o edukacji oraz roli, jaką dział edukacji powinien odgrywać we współczesnej instytucji kultury. Zawiera opisy i dokumentację fotograficzną warsztatów i spotkań o charakterze edukacyjnym dla różnych grup wiekowych i społecznych.
Kierujemy na sztukę! jest adresowane do osób zajmujących się edukacją kulturalną, nauczycieli i wykładowców kierunków związanych z tą tematyką, studentów, jak również miłośników twórczych działań. Może stanowić inspirację dla osób zajmujących się realizacją projektów edukacyjnych oraz być źródłem wiedzy dla badaczy.
Książka przedstwaia poruszający opis, wręcz deszyfryzację, tysięcy postaw społecznych zawartych w malowanych wotach dziękczynnych (kobiety dziękują za zycie dzieci i mężów, mężczyźni przeważnie - za własne), a także w tradycji świąt mniejszości językowych we Włoszech. Za jej motto przewodnie mogą posłużyć słowa poezji Witolda Misiudy-Rewery "i już nie chcę rozmieniać się na drobne i w ich brzęku przeliczać mej duszy". Przesłaniem publikacji jest dobroć, która suponuje bezpieczeństwo i harmonizację prawa, bez pozbawiania człowieka tożsamości i duszy.
Od kilku dekad w Polsce, jak i w wielu innych krajach świata, najpopularniejszymi programami telewizyjnymi są seriale, a wśród nich telesagi, określane również mianem telenowel lub oper mydlanych.
Autor tej pracy podjął się analizy kilku produkcji telewizyjnych m.in.: Barw szczęścia, Klan, M jak miłość, Na dobre i na złe, Na Wspólnej, Plebania, Samo życie
i W labiryncie pod kątem zawartych w nich opinii o płci i rodzinie.
Jak napisał autor na wstępie pracy: ?Najpopularniejsze seriale telewizyjne stanowią istotny czynnik konstruowania tożsamości zbiorowej, a więc powinny być obszarem badań przedstawicieli różnych dyscyplin?.
Praca szczególnie interesująca ze względu na bardzo aktualny temat oraz szczególnie wnikliwy warsztat badawczy.
Przekrojowa, krytyczna monografia filmografii Stanley Kubicka. Autor prezentuje twórczość Kubricka, rekonstruuje źródła inspiracji artysty, pokazuje jego filmy na tle innych sztuk, w tym przede wszystkim opery. Podobnie jak w operze – reżyser operuje obrazem, muzyką, językiem, scenografią i gestem, przy czym tekst odgrywa niewielką rolę. Dominantą dzieł są muzyka i obrazy, które wchodzą ze sobą w złożone interakcje, ujawniając nowe oblicza gatunków filmowych (Spartakus, 2001. Odyseja kosmiczna, Mechaniczna pomarańcza, Ścieżki chwały czy Lśnienie). Książka ilustrowana kadrami z najważniejszych dzieł filmowych pozwala prześledzić wielbicielom twórczości Kubicka jego najważniejsze osiągnięcia.
Sztukę amerykańskiego reżysera można więc odkrywać na wiele różnych sposobów – niezależnie od tego, czy się jest literaturoznawcą, filmoznawcą, teatrologiem, historykiem sztuki, muzykologiem czy pisarzem. W każdym autentycznym zajmowaniu się nią natrafia się ostatecznie na tę samą koherencję, zachęcającą odbiorcę do tego, aby stawał się coraz bardziej świadom niezwykłej wyrazistości audiowizualnego stylu Kubricka. Doświadczenie owej wyrazistości jest na ogół tak nieodparte, że może mieć daleko idące konsekwencje, ujawniające się zarówno w indywidualnym przeżyciu intelektualno-estetycznym, które potrafi nierzadko rozbudzić pasję poznawania samych filmów, jak i w nieoczekiwanym przewartościowaniu utartych opinii. [...]Wyjątkowość amerykańskiego reżysera bardzo przekonująco uchwycił przed laty Sławomir Mrożek. Po obejrzeniu Barry’ego Lyndona (1975) stwierdził on z pełnym przekonaniem, że Kubrick jest nie tylko artystą genialnym, który o całe pokolenie różni się od Ingmara Bergmana i Frederica Felliniego, lecz także na wskroś współczesnym.
KRZYSZTOF KOZŁOWSKI – profesor filmoznawstwa i teatrologii; literaturoznawca. Zatrudniony w Katedrze Filmu, Telewizji i Nowych Mediów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się estetyką i teorią filmu, historią kina amerykańskiego i niemieckiego, historią teatru europejskiego od XVI do XIX wieku, muzyką filmową, historią i teorią mediów. Jest autorem i redaktorem licznych publikacji, które ukazały się w kraju i za granicą, w tym m.in. Teatr i religia sztuki. „Parsifal” Richarda Wagnera (Poznań 2004), Richard Wagner, Dramaturgia opery. Wybór pism z 1871–1879, wstęp i red. nauk. (Gdańsk 2009), Szekspir. Teoria lancasterska – domysły i fakty, red. nauk. razem z Tomaszem Kowalskim (Warszawa 2012) .
?Wiara z widzenia? ? uznanie wzroku za równoprawne narzędzie, którym człowiek posługuje się w dochodzeniu do wiary, pozwala z wielką uwagą podjąć studia nad rolą sztuki w doświadczeniu religijnym. Z inicjatywy Katedry Historii Sztuki Kościelnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II wydano w 2011 roku otwierający cykl publikacji tom pt. Fides ex visu. Anonsował on szerokie obszary badawcze, które tak sformułowany program ze sobą niesie. Kolejne publikacje poświęcone będą wybranym zagadnieniom, zawsze jednak postrzeganym w kontekście wspólnej, nadrzędnej idei ?wiary z widzenia?. Niniejszy tom skupia się na relacji między osobą mistyka a światem sztuki.
Drogi mistyki i sztuki przecinały się w przeszłości nader często i nadal nieustannie się spotykają, jednocześnie broniąc wzajemnej autonomii i podkreślając różnice. Wizerunki będące dziełami rąk ludzkich i domagające się zapisu na materialnym nośniku stają w zdecydowanej opozycji wobec niewerbalnego i bezobrazowego poznania Boga w doświadczeniu mistyka. Indywidualne doświadczenie zjednoczenia z Bogiem i zrozumienia tajemnic wiary pozostaje wyłączną własnością obdarowanego nim człowieka. Czyżby zamykało to wszelkie drogi wzajemnego porozumienia między artystą i mistykiem? Jednak nie, jest jeszcze wyjątkowe ?oko mistyka?, które widzi rzeczy niedostępne innym ludziom, dokonuje ?przekładu?, choć ułomnego i dalekiego od doskonałości, poznanych prawd na malowane słowem obrazy, z uwagą przygląda się otaczającej go ikonosferze ? buduje mocne i różnorodne więzi ze światem otaczającej go sztuki. Zostają one wykorzystane na drodze wiodącej do mistycznego poznania, gdy człowiek podejmuje wysiłek zbliżenia się do Boga, zbudowania wzajemnej relacji, gdy stawia pierwsze kroki na drodze oczyszczenia i medytacji, dążąc do zjednoczenia z Bóstwem. Kiedy osiągnie ten stan, zapragnie o nim opowiedzieć, utrwalić go i przekazać, gdy coś z tego doświadczenia ma zostać udzielone innym ludziom ? sztuka pojawia się ponownie jako medium przekazu.
Książka, którą ze wzruszeniem oddajemy dzisiaj do rąk Czytelników, czekała na tę chwilę ponad siedemdziesiąt lat (!), a jej burzliwe dzieje niejako symbolicznie odzwierciedlają tragiczne losy polskich Żydów w ostatnim stuleciu. Otóż w roku 1939 młody – zaledwie dwudziestodwuletni – i niezwykle utalentowany, a przy tym nader płodny tłumacz Salomon (Szlomo) Dykman złożył w Wydawnictwie Wzajemnej Pomocy Studentów Żydów Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego gotowy przekład pokaźnego wyboru wierszy „narodowego poety Izraela” Chaima Nachmana Bialika, opatrzony tytułem Pieśni. Nie wiadomo tak naprawdę, z jakiej hebrajskiej edycji dzieł poety korzystał Dykman. Ustaliliśmy natomiast, że jego wybór zawierał niemal wszystkie utwory ujęte w niemieckim jubileuszowym wydaniu z 1923 roku (z wyjątkiem dwóch: Ha-cur we-ha-gal [Skała i fala] oraz Be-szel ha-tapuach [Z powodu jabłka]) i z grubsza zachował ogólny układ tejże edycji. Dykman włączył ponadto do swojego tomu przekłady nieujętych w wydaniu niemieckim dwóch hebrajskich wierszy Bialika (Re’itichem szuw be-kocer jedchem [Znów was ujrzałem], Imi, zichrona li-wracha [Matka ma]), poematu napisanego z myślą o dzieciach (Aluf baclut we-aluf szum [Książę na Cebuli i Pan na Czosnku]) oraz utworu ułożonego pierwotnie w języku jidysz (Dos lecte wort [Ostatnie słowo])
Niesłabnąca od lat popularność telewizji śniadaniowej skłania do analizy programów porannych i przyczyn ich wysokiej oglądalności. Telewizja śniadaniowa w Polsce reprezentuje nową erę w historii telewizji: przenikanie się kultur, symboliczne uproszczenie dyskursu społecznego, mediatyzację wydarzeń i ludzi, współistnienie z reklamą. Jej konstrukcja formalna oraz poetyka stoją w sprzeczności z tradycyjnym wykorzystaniem gatunkowości jako podstawy kreowania przekazu telewizyjnego. Równocześnie klasyczne teorie oddziaływania mediów tracą na znaczeniu na rzecz teorii krytycznych zarówno w odniesieniu do telewizji, jak i samej widowni.
Autor twierdzi, że telewizja śniadaniowa jest postgatunkiem, czyli nową formą współczesnych mediów. Potwierdzenie tej tezy jest głównym celem książki.
Książka ta jest studium etnologicznym, poświęconym wizerunkom kultury chłopskiej, przedstawionej w polskich filmach fabularnych. Filmy te zostały nakręcone w czasach Polski Ludowej /1944-1989/ a autor w swojej pracy rozważa sposób w jaki te wyobrażenia były kreowane, w szczególności zaś, jaki był ich cel. Okazuje się, że były one stworzone nie tylko jako odpowiednie tło dla wielkich bohaterów tych filmów. Kultura chłopska w filmach miała także realizować cele propagandowe. Cechy komiczne były wykorzystywane jako niektóre z elementów tej kultury. Ale tylko niektórym filmom udawało się przedstawienie głębszej refleksji na ten temat i rzadko była ona używana ściśle dla swoich czysto artystycznych wartości.
Obrazowa forma porozumiewania się ludzi jest bardzo odległa i znana niemal od początku świata. Właściwie nie wiadomo, czy pierwszym narzędziem porozumiewania się było słowo, czy obraz. O początkach obu modeli komunikowania wiemy tyle samo: z okresu przedhistorycznego zachowały się rysunki naskalne z Ziemi Arnhema w północnej Australii, z grot Lascaux w południowej Francji, z Tassili w północnej Algierii, ale za Ewangelią św. Jana powtarzamy: ?na początku było Słowo...?, które utożsamia się z Bogiem, a więc początkiem świata.
Na książkę składają się teksty napisane przez praktyków i wykładowców akademickich.Tematem pierwszej części książki są współczesne nam obrazy i wydarzenia. Uwagę autorów przyciągnęła przedwyborcza ulotka w skrzynce pocztowej, graffiti na ulicznym murze, wizerunki księżnej Diany i Jana Pawła II na talerzykach, zegarkach i śliniaczkach. Okazji do rozważań dostarczają też ekscesy celebrytów, sceny przemocy i seksu w reklamach, zachowania polityków puszących się podczas konferencji prasowych. Wizualny aspekt komunikowania dostrzegalny jest zwłaszcza we współczesnej sytuacji nadmiaru przekazów medialnych. Skoro przekazy konkurują o naszą uwagę, zawsze łatwiej będzie zobaczyć, a dopiero potem ewentualnie przeczytać. Dobrze o tym wiedzą autorzy reklam, specjaliści public relations i redaktorzy popularnych pism. Wszyscy chcą wywrzeć wpływ na odbiorców, choć kierują się różnymi celami i używają różnych sposobów.Drga część książki zawiera rzeczowe spojrzenie na prawo do osobistego wizerunku. Teksty dotyczą zarówno prawa polskiego, jak też m.in. niemieckiego. Daje to możliwość porównań i ma bardzo praktyczne znaczenie: zarówno dla osób prywatnych, którym może się zdarzyć, że zostaną zaskoczone publicznym eksponowaniem swojego wizerunku w niekoniecznie korzystnym kontekście, jak i dla redaktorów i wydawców, którzy powinni liczyć się z koniecznością tłumaczenia się przed sądem ze swoich decyzji.Książka ukazuje się w serii Akademickie Warsztaty Dziennikarskie
Pokaż mi, co rysujesz, a powiem ci, co się dzieje w twoim wnętrzu...
Za pośrednictwem rysunków dziecko pokazuje, jakie jest. Nawet wtedy, gdy rysuje wyłącznie po to,
by sprawić komuś radość, pokazuje, co tak naprawdę dzieje się w jego wnętrzu.
Rysunek to doskonały kanał komunikacji, dzięki któremu możemy lepiej poznać nasze dziecko i odkryć jego potrzeby, dowiedzieć się, w jaki sposób pomóc mu sprostać wyzwaniom i jak wspierać je w radzeniu sobie z trudnościami czekającymi na nie na każdym etapie rozwoju.
Chcąc lepiej zrozumieć opowieść ukrytą w rysunku dziecka, warto zapoznać się ze wskazówkami cenionej pedagog, Nory Rodríguez. Dzięki jej sugestiom rodzice i wychowawcy nauczą się „słuchać” słów, których dzieci nigdy nie wypowiadają.
Odbiorcy:
– nauczyciele, wychowawcy, pedagodzy, psychologowie i rodzice.
– studenci psychologii i kierunków pedagogicznych.
Dlaczego warto nabyć tę książkę?
– to proste narzędzie, które podpowiada, w jaki sposób interpretować rysunki dzieci.
– opiera się na praktyce i doświadczeniu.
– wyjaśnia zasady „czytania” rysunków dzieci, zawiera liczne przykłady dziecięcych prac.
Książka ma na celu ukazanie współczesnym Polakom obrazu miasta będącego niegdyś jedną z dwóch stolic dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów - miasta owianego starą litewską mitologią i związanego z litewską państwowością, a będącego przy tym od wieków ważnym ośrodkiem kultury polskiej.
Znikanie. Instrukcja obsługi towarzyszy serii eksperymentów artystyczno – ekologiczno - egzystencjalnych nad brzegami Wisły stanowiąc swego rodzaju leksykon znikania.
Jeśli wszystko znika (czemu trudno przeczyć), warto być może spróbować zniknąć wbrew temu powszechnemu zanikaniu, zamiast znikać wraz z nim. Surrealiści powiedzieliby, że jest to problem przede wszystkim natury moralnej. Niektóre z przedstawionych przez nas przykładów znikania czy zanikania dają jednak nadzieję, że mamy do czynienia (wciąż jeszcze!) z zagadnieniem strategicznym. Znikanie nie musi być eskapizmem. Cyganie powiadają: „każdy ma prawo do miejsca w cieniu”. Może to właśnie postulat rewolucyjny na miarę naszych czasów? Na wszelki wypadek jeszcze się nie żegnajmy.
/Mateusz Kwaterko, Tytułem wstępu, [w:] Znikanie. Instrukcja obsługi, Fundacja Bęc Zmiana 2009/
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
