W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Prezentowana monografia dotyczy jakości przestrzeni publicznej centrum miasta ocenianej z zastosowaniem autorskiej syntetycznej metody oceny. W celu jej wypracowania przeanalizowano koncepcje i procesy kształtujące współcześnie rozwój miast, a następnie przetestowano ją na sześciu miastach średnich regionu łódzkiego. Metoda ta umożliwiła diagnozę stanu istniejącego, sformułowanie propozycji poprawy jakości przestrzeni publicznej centrum i utworzenie rankingu miast. Wskazano ośrodki wiodące i cechy, które wpływają na ich wysoką ocenę. Syntetyczna metoda oceny jakości przestrzeni publicznej centrum - jako ważny materiał wspomagający procesy decyzyjne i konsultacje publiczne - jest przydatnym narzędziem dla planistów, władz lokalnych oraz społeczeństwa.
„Istotną wartość tej pracy stanowi autorska metoda oceny jakości przestrzeni publicznej centrum miasta podbudowana własną propozycją delimitacji centrum miasta w oparciu o zasięg kluczowej przestrzeni publicznej, a także wykazanie przydatności tej metody w procedurach badawczych stosowanych w urbanistyce. [...] Walor metody dr Anny Wojnarowskiej polega przede wszystkim na interesującym i nowatorskim skojarzeniu podejść charakterystycznych dla geografii miasta i gospodarki przestrzennej z elementami warsztatu badawczego stosowanego w takich dyscyplinach naukowych, jak architektura i urbanistyka”.
Z recenzji prof. dr. hab. inż. arch. Zbigniewa K. Zuziaka
For the first time ever, the epic, in-depth story of the creation of one of the most famous fantasy worlds ever imagined--an illustrious compendium that reveals the breathtaking craftsmanship, artistry, and technology behind the magical Middle-earth of the blockbuster film franchises, The Lord of the Rings Motion Picture Trilogy and The Hobbit Trilogy, directed by Peter Jackson.
The Making of Middle-Earth tells the complete story of how J. R. R. Tolkien's magic world was brought to vivid life on the big screen in the record-breaking film trilogies The Lord of the Rings Motion Picture Trilogy and The Hobbit Motion Picture Trilogy. Drawing on resources, stories, and content from the archives of the companies and individuals behind the films, much of which have never appeared in print before, as well as interviews and a foreword by director Peter Jackson and key members of the Art Department, Shooting Crews, Park Road Post, and Weta Digital teams who share their personal insights on the creative process, this astonishing resource reveals:
How the worlds were built, brick by brick and pixel by pixel;How environments were extended digitally or imagined entirely as computer generated spaces;How the multiple shooting units functioned;How cast members and characters interacted with their environments.
Daniel Falconer takes fans from storyboard concepts to deep into the post-production process where the films were edited, graded, and scored, explaining in depth how each enhanced the films. He also discusses how the processes involved in establishing Middle-earth for the screen have evolved over the fifteen years between the start and finish of the trilogies. Going region by region and culture by culture in this fantasy realm, The Making of Middle-Earth describes how each area created for the films was defined, what made it unique, and what role it played in the stories.
Illustrated with final film imagery, behind-the-scenes pictures and conceptual artwork, including places not seen in the final films, this monumental compilation offers unique and far-reaching insights into the creation of the world we know and love as Middle-earth.
„Jedynym i niepowtarzalnym” nazwał Fryderyka Chopina jego rówieśnik, sam też nader utalentowany kompozytor, Ignacy Feliks Dobrzyński. „On ma osobny styl, osobną formę, czarujący wdzięk, jakieś nowe, ze sfer wyższych, a może i najwyższych – czerpane modulacje – pisał w roku 1865. – Słowem, posiada to wszystko, czego przed nim nikt w swych dziełach ani okazał, ani zamarzył. On jest solus et unicus. A zatem postawienie jakiegokolwiek bądź imienia obok Chopina jest usiłowaniem bezsilnym”.
W głosach twórców kolejnych pokoleń, począwszy od dostrzegającego Chopinowski „geniusz muzyczny” Józefa Elsnera, poprzez Stanisława Moniuszkę, Karola Szymanowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, aż po Witolda Lutosławskiego – by wymienić jedynie kilku – odnajdujemy ten sam zachwyt, przekonanie o niedościgłości Chopina. Tego fenomenu, tajemnicy jego muzyki, zapewne nie uchwycimy nigdy. Jednak zdaje się, że szczególnie dzięki spisanym przemyśleniom tych, którzy najgłębiej, z własnego doświadczenia, pojmują sekret procesu twórczego – innych kompozytorów – jesteśmy tego uchwycenia i zrozumienia jak najbliżej.
Ze znawstwem i wyczuciem wybrane przez Mieczysława Tomaszewskiego wypowiedzi polskich twórców składają się w narrację o obecności Fryderyka Chopina w kulturze, jego dla niej nieodzowności. „Jedyny i niepowtarzalny” – pozostaje zarazem Chopin najtrwalszym, najważniejszym fundamentem polskiej muzyki.
Wybitny znawca prozy Gombrowicza, Schulza i Lema tym razem o spotkaniu z poezją i teatrem
Gry poetyckie i teatralne to bez wątpienia pozycja wyjątkowa w dorobku Jerzego Jarzębskiego, znakomitego krakowskiego literaturoznawcy. Jest to bowiem pierwsza książka ukazująca cenionego krytyka nie tylko jako znawcę polskiej prozy i takich postaci jak Gombrowicz, Schulz i Lem, ale przede wszystkim jako uważnego czytelnika poezji i osobę żywo zainteresowaną teatrem.
Na książkę składa się 26 szkiców i esejów krytycznych, podzielonych na trzy grupy. Pierwsza i najobszerniejsza dotyczy osoby Czesława Miłosza i rozmaitych aspektów jego twórczości: od poetyki i konstrukcji wierszy, przez naturę i charakter świata przedstawionego, po osobowość poety. Całości dopełnia szkic wspomnieniowy o spotkaniu z Noblistą.
Druga grupa poświęcona jest wnikliwym analizom i interpretacjom pojedynczych wierszy oraz wybranym motywom poezji współczesnej. Dodatkowo zawiera krótkie szkice krytyczne o twórczości m.in. Wisławy Szymborskiej, Julii Hartwig i Tomasza Różyckiego.
Zbiór zamyka blok, który nazwać można „pamiątką teatralnych przygód” Jarzębskiego. Czytelnik znajdzie tu teksty o dramacie i teatrze, skupione na adaptacjach teatralnych prozy Schulza oraz inscenizacjach twórczości Gombrowicza dokonanych przez Jerzego Jarockiego.
Profesor Jerzy Jarzębski czyta poezję i ogląda sztuki teatralne, łącząc wnikliwość krytyka literackiego z entuzjazmem pasjonata. Precyzyjna, klarowna i wnikliwa książka, która dla miłośników polskiej literatury może stać się fantastyczną lekcją czytania i interpretowania.
Legenda, fantazja, żart?Wszyscy znamy te słowa, ale nie wszyscy wiemy, że są one również utworami muzycznymi!Zatem czy moment trwa tylko moment, a kaprys zwyczajnie kaprysi? Barkarolę wymyślił dziadek Karola, a romans stworzył Roman S.? Tego wszystkiego dowiesz się z lektury dowcipnych i zaskakujących skojarzeniami wierszy, a słuchając płyty poznasz słynne dzieła muzyczne, reprezentujące opisany rodzaj utworu.Książka z płytą CD, na której umieszczone są utwory wybitnych światowych kompozytorów.
Zabawna, wierszowana opowieść o tym, jak mały Frycek stał się genialnym kompozytorem. Niemałą zasługę miały w tym mrówki i pyszny wielkanocny mazurek.
Książka Michała i Joanny Rusinków została przetłumaczona na dziesięć języków, w tym rosyjski, włoski i japoński. Mały Chopin był wizytówką Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina na Rok Chopinowski 2010.
Wznowienie głośnej książki dla dzieci o małym Fryderyku Chopinie.
Nie ulega wątpliwości, że Bach był geniuszem. Lecz, jakby tego było mało, przekazał on muzyczne uzdolnienia także swoim czterem synom, dzięki którym także oni, gdy dorośli, stali się ważnymi kompozytorami.Tematem książki Marca Vignala "Synowie Bacha" jest pokolenie kompozytorów: Wilhelma Friedemanna, Carla Philippa Emanuela, Johanna Christopha Friedricha i Johanna Christiana.
Książka podejmująca problematykę z różnych dziedzin nauki, przede wszystkim literaturoznawstwa, teatrologii, operologii i historii sztuki, ze szczególnym uwzględnieniem estetyki i historii idei XIX wieku. Poszczególne części książki poświęcone są poglądom i twórczości wybitnych artystów tego czasu, m.in. Friedricha Schillera, Giuseppe Verdiego, Richarda Wagnera, Fryderyka Chopina, Eugene’a Delacroix, George’a Gordona Byrona, oraz dziełom twórców mniej znanych, lecz z punktu widzenia historii literatury i sztuki oraz estetyki XIX wieku równie interesującym, takim jak „Felicyta, czyli męczennicy kartagińscy” Antoniego Edwarda Odyńca czy „Kronika paryska” Zofii Węgierskiej. Całości dopełniają syntetyczne studia podejmujące zagadnienia dziewiętnastowiecznej krytyki literackiej i teatralno-muzycznej. Wszystkie rozdziały książki mają charakter interdyscyplinarny i komparatystyczny, dzięki czemu wyłania się z nich szeroki obraz funkcjonowania różnorakich dzieł – literackich, teatralnych, muzycznych i plastycznych – w kulturze XIX stulecia.
Jestem tylko skromną pośredniczką między archiwum, biblioteką, muzeum a zwykłym zjadaczem chleba zainteresowanym starą sztuką. Tropię ślady artystów i dzielę się rezultatami z Czytelnikiem pisze autorka.Pośredniczenie to niezwykle ciekawe, pełne anegdot historycznych i biograficznych, opowiedzianych komunikatywnym językiem. Wśród bohaterów najsłynniejsi artyści włoscy, niderlandzcy, niemieccy i polscy doby renesansu, m.in. Michał Anioł, Rafael, Giorgione, Tycjan, Tintoretto, Correggio, Bronzino, Cellini, Lavinia Fontana, Sofonisba.
Róże, słoneczniki, kamelie, fiołki... W tej książce zebraliśmy je w jeden wielki wspaniały bukiet! Zaufajcie ekspertom. Krok po kroku nauczycie się malować kwiaty od pierwszego szkicu ołówkiem po ostatnie pociągnięcie pędzlem. Najpierw zaznaczamy ogólny zarys kwiatu, następnie dodajemy detale i nakładamy kolejne warstwy kolorów. To proste! Akwarela, pastel, gwasz, kredka - każda z tych technik została tu dokładnie opisana i zilustrowana. Nie czekajcie - do dzieła!
Dzięki tej książce poznasz wiele użytecznych ćwiczeń i porad dotyczących malowania farbami akrylowymi.
Znajdziesz tu wskazówki Susette Billedeaux Gertsch, które krok po kroku wprowadzą cię w świat barw i form. Poznasz także podstawy rysunku oraz kompozycji obrazu.
Pozwól, by ta książka stała się twoim przewodnikiem na początku artystycznej przygody z malarstwem akrylowym.
Dzięki tej książce dowiesz się, jak wybierać odpowiednie farby i pędzle, poznasz też podstawy techniki malowania.
Podążaj za radami eksperta, Maury'ego Aasenga, który w przystępny sposób przybliża metody pracy z farbami wodnymi. Łatwe zadania pomogą ci rozwinąć umiejętności malowania akwarelami.
Pozwól, by ta książka stała się twoim przewodnikiem na początku artystycznej przygody z akwarelą.
Dzięki tej książce dowiesz się, jak wybierać odpowiedni papier, kredki i kolory, poznasz też główne techniki, takie jak mieszanie kolorów i cieniowanie.Dzięki poradom Paula Pigrama malowanie pastelami stanie się proste i łatwe. Wspaniałe ilustracje pomogą zrozumieć, jak teoretyczne wskazówki zastosować w praktyce.Pozwól, by ta książka stała się twoim przewodnikiem na początku artystycznej przygody z pastelami.
Monografia aktywności wybitnego polskiego dyrygenta-modernisty – Bohdana Wodiczki (1911–1985), autora wszechstronnego wskrzeszenia Teatru Wielkiego w Warszawie po II wojnie światowej, bezkompromisowego i zarazem naznaczonego tragizmem propagatora muzyki XX wieku.
Praca omawia działalność dyrygenta, niemniej należy do gatunku szerzej traktującego tę działalność artystyczną, przejawiającą się nie tylko w samych koncertach, lecz w całości życia muzycznego. Stąd przedmiotem książki związanym z postacią Bohdana Wodiczki stają się: wielkie wzory muzyczne, życie muzyczne metropolii europejskich, zainteresowanie duchowym znaczeniem wybranej muzyki, sympatia dla nowoczesności języka wykonawczego, nowoczesność języka wykonawczego w prymacie konstrukcji dzieła, odkrywanie muzyki dawnej, uznanie dla idei kanonu muzyki XX wieku i muzyki dawnej, uznanie konieczności starań o nowego słuchacza i nową świadomość estetyczną, własna aksjologia muzyczna, uznanie wartości muzycznych dla poczucia wspólnoty w ramach kultury muzycznej, równouprawnienie różnorodnych, świadomie uznanych gatunków muzycznych, świadomość punktów przecięcia się koncepcji muzycznych z ideologiami i przyjętymi rolami społecznymi artystów. Tak rozumiany świat intelektualny artysty-wykonawcy należy w Polsce do rzadkości, a tym samym staje się cennością, o którą kultura muzyczna winna zabiegać i którą winna podejmować już w następnej epoce, po tej, do której sam artysta przynależał.
Prof. dr hab. Michał Bristiger
Komitet Nauk o Sztuce PAN
Praca ma duże walory dokumentacyjne, obok dokonań indywidualnych dyrygenta otrzymujemy też historię recepcji w Polsce twórczości muzycznej tak symfonicznej, jak operowej. Preferencje dyrygenta w kierunku dzieł nowych, pochodzących z warsztatów najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, zderzały się nierzadko z polityką kulturalną PRL i jej oporami wobec Europy Zachodniej czy z natury konserwatywną publicznością filharmoniczną. Niemniej książka pokazuje, że wybitna osobowość i talent artysty oraz sztuka dźwięku, a także teatru (w operze) pozostawia na boku lub neutralizuje niekorzystne uwarunkowania polityczne, co więcej, może nawet w sposób, który nazwałbym z francuska brillant, wykorzystać mecenat państwa do promocji nowatorskiej twórczości muzycznej. W tym sensie opracowanie znajdzie uznanie nie tylko wśród muzykologów, lecz także u historyków i kulturoznawców, ponieważ ukazuje rangę wybitnej jednostki w kształtowaniu ogólnej kultury artystycznej oraz jej indywidualny wpływ na świadomość społecznego funkcjonowania sztuki. Praca dokumentuje praktykę artystyczną ponad czy poza koniunkturą polityczną.
Prof. dr hab. Piotr Dahlig
Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego
Ta książka to wszechstronny kurs rysowania przygotowany z myślą o początkujących artystach.Autor Alain Picard w przystępny sposób przedstawia podstawy i główne zagadnienia tej dziedziny sztuki. Dzięki naciskowi zarówno na teorię, jak i praktykę pokazuje, jak wykorzystywać nowe umiejętności do realizacji własnych wizji artystycznych, omawia podstawowe materiały i narzędzia wykorzystywane przez rysowników, przybliża wiedzę na temat perspektywy, faktury i kompozycji.To doskonała pozycja dla osób, które chcą nauczyć się rysować.
Zapis rozmów Małgorzaty Terleckiej-Reksnis z Gustawem Holoubkiem dokumentuje opowieść jednego z najwybitniejszych polskich aktorów. W miarę upływu lat dzielących nas od słynnej inscenizacji "Dziadów" w reżyserii Kazimierza Dejmka jego rola Konrada w coraz większym stopniu staje się mitem, sam zaś aktor przeszedł do historii i legendy polskiego teatru.
Rozmowy odbywały się w różnych miejscach, latach i okolicznościach. Dla Gustawa Holoubka był to czas otwarty, ciągle jeszcze pełen możliwości. W trakcie powstawania książki nagle został przecięty, zatrzymany. I słowa, które były żywą rozmową, okazały się podsumowaniem osobistego i artystycznego życia, swoistym testamentem.
Dziś, po dziesięciu latach od śmierci Gustawa Holoubka, jego opowieść staje się historią. Wypowiedzi aktora poza osobistą narracją zyskują dodatkowy wymiar zapisu konkretnego czasu: drugiej połowy dwudziestego i początku dwudziestego pierwszego wieku. I jako takie wymagają uzupełnienia o świadectwa, dokumenty i komentarze.
Dlatego ukazuje się drugie wydanie książki "Holoubek. Rozmowy", wzbogacone o rozbudowane wyjaśnienia i materiały źródłowe, które w interesujący i rzeczowy sposób uściślają fakty, prezentują oceny, przywołują kontekst wydarzeń. Gorące polemiki, spory, recenzje i sądy, czyli historię sprawdzoną i udokumentowaną, autorka lokuje w przypisach-komentarzach, budując nad rozmowami z aktorem dialog Gustawa Holoubka ze swoim czasem.
Małgorzata Terlecka-Reksnis - dziennikarka, reporterka, współpracowała z „Reporterem”, „Polityką”, „Rzeczpospolitą” „Notatnikiem Teatralnym”, „Twoim Stylem”, „Zwierciadłem”. Jest autorką czteroodcinkowego filmu dokumentalnego o Gustawie Holoubku, cyklu wywiadów z polskimi twórcami oraz portretów gwiazd polskiej sceny zebranych tomie Soc, pop, post. "Portrety gwiazd" (2013). Ma na swoim koncie wiele publikacji poświęconych Gustawowi Holoubkowi oraz Tadeuszowi Konwickiemu (m.in. w : "Artyści Sceny Polskiej w ZASP 1918 - 2008", "Konwicki. Kompleks (Universitas 2010)", "Nasze histerie", "Nasze nadzieje (Iskry 2013)". Obecnie związana jest z Zakładem Teatru i Widowisk w Instytucie Kultury Polskiej UW.
Młynarski w osobistych rozmowach.
Wojciech Młynarski był bardzo wymagającym rozmówcą. Nade wszystko cenił sobie, jak sam zawsze powtarzał, inteligentną wymianę myśli. I puentę! W rozmowach z dziennikarzami i z córką Agatą (w podwójnej roli), zebranych z ostatnich lat, opowiada o miejscach i ludziach, których mijał w życiu. I znowu, jak w jego piosenkach, które są cały czas z nami, będzie o wierze, nadziei i… optymizmie. Młynarski sam o sobie, początkach pisania, rodzinie i grze o wszystko. Z właściwą sobie klasą, dystansem i błyskiem. Szczerze, bo intymnie, mądrze, bo z bagażem doświadczeń.
Miłe panie i panowie bardzo mili, to prawdziwa uczta intelektualna. I szansa na pobycie przez chwilę z Mistrzem. Absolutnie.
Tęsknię za tatą, z którym się fantastycznie rozmawiało. Bo to była rozmowa bardzo wymagająca, błyskotliwa i motywująca.
I łapię się na tym, czytając tę książkę, że mogłabym mieć tych naszych rozmów więcej. Ale cieszę się, że odważyłam się chociaż na tyle i tyle mi się udało.
Agata Młynarska
Tata był niesamowicie finezyjny. Grał na bardzo wysokich tonach, rozmawiając ze mną jako małym dzieckiem. Więc te rozmowy, ta umiejętność czytania symboliki, ukrytych znaczeń, to jest to, czego ojciec mnie nauczył. To były moje lekcje.
Paulina Młynarska
Wojciech Młynarski (1941–2017) – absolwent Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Filolog, poeta, satyryk, artysta kabaretowy, konferansjer, dramaturg, scenarzysta, librecista, tłumacz, felietonista, kompozytor, reżyser teatralny i wykonawca swoich piosenek. Autor ponad 2000 tekstów piosenek. Debiutował na początku lat sześćdziesiątych w kabarecie i w teatrze studenckiego klubu Hybrydy. Współpracował z kabaretami Dudek, Owca i Dreszczowiec. Przez lata związany ze sceną Teatru Ateneum, na której stworzył legendarne spektakle: "Brel", "Wysocki", "Hemar – piosenki i wiersze", "Młynarski – recital". Uznawany jest za twórcę nowej formy artystycznej – felietonów śpiewanych. Jego piosenki, pisane m.in. dla Skaldów, Hanny Banaszak, Kaliny Jędrusik, Haliny Kunickiej, Andrzeja Zauchy, Zbigniewa Wodeckiego, Alicji Majewskiej, Ewy Bem, Maryli Rodowicz, Edyty Geppert, Michała Bajora, Krystyny Prońko czy Ireny Santor, stały się ponadczasowymi przebojami. Odznaczony Złotym Medalem „Gloria Artis”, Złotym Krzyżem Zasługi oraz tytułem Mistrza Mowy Polskiej. Został pochowany w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach.
PIERWSZE WYDANIE NIEPUBLIKOWANYCH DZIENNIKÓW GWIAZDY POSKIEGO KINA
Piękny i elegancki Łapicki (1924-2012), mogący uchodzić za wzór tzw. chłopca z profesorskiego domu (jego ojciec był profesorem prawa rzymskiego), zawsze czuł się skrępowany gorsetem dobrego wychowania. W tych zapiskach wreszcie mógł się z niego wyzwolić. Dlatego są w nich kontrowersyjne sądy o kolegach aktorach (Gustaw Holoubek!), są inwektywy pod adresem krytyki, do głosu dochodzi obsesyjna trauma związana z byciem lektorem Polskiej Kroniki Filmowej, na przełomie lat 40. i 50. Ale są też motywy pogodne – dowcip ukochanego Aleksandra Fredry, przyjaźń z pisarzem i reżyserem Tadeuszem Konwickim. Łapicki opisuje swoje zachłyśnięcie się polityką, w latach 1989-91, gdy został solidarnościowym posłem, pokonując w wyborach Jerzego Urbana, i swe niezwykłe spotkania z papieżem Janem Pawłem II. W „Dziennikach” Łapicki gra na scenie, reżyseruje w Telewizji, jest dyrektorem Teatru Polskiego, prezesem Związku Artystów Scen Polskich, mistrzem mów pogrzebowych i podróżnikiem na kilku kontynentach. Nic tylko czytać.
Publikacja zawiera praktyczne wskazówki i wzorcowe rozwiązania, które mogą być cenne zarówno dla projektanta, inwestora, jaki i wykonawcy w trakcie przygotowywania inwestycji, jej realizacji oraz na etapie pielęgnowania zieleni przyulicznej.W publikacji znajduje się także zwięzły katalog roślin przygotowany przez ekspertów ze Związku Szkółkarzy Polskich. Jest to dobór roślin proponowanych do warunków miejskich pasów drogowych i ich otoczenia. Katalog opatrzony jest zdjęciami i piktogramami, charakteryzującymi cechy morfologiczne. Dodatkowo wydawnictwo wzbogacone jest inspirującymi przykładami prawidłowo zaprojektowanej i wykonanej zieleni przyulicznej.
Up close, back stage, tiny gigs, pre-famous - Led Zep to Bowie as you've never seen them.
Released to coincide with an exhibition at Proud Central, London (8th December - 28 January), this huge rock treasure chest contains over 250 previously unpublished premium images from the epicentre of London's exploding music scene, from the mid-sixties to the early seventies.
Lavishly produced to create a fitting showcase for Alec's extraordinarily rich, until now hidden, private collection, London Rock is a stunning experience.
Alec Byrne started his career as a photographer on the NME in 1966, and he instantly found himself in the middle of a rock revolution. Popular and talented, and was given informal access to everybody from the Rolling Stones, The Kinks, The Who and The Faces to the Bee Gees and Black Sabbath, and visiting Americans from Bob Dylan to Jim Morrison. As photographers began to get less access in the mid-seventies, he decamped to LA where he became a set photographer. His London archive was stored in his garage, until now.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
