W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Co sprawiło, że Pniewski, niezależnie od zmieniającego się pejzażupolitycznego, pozostał ulubieńcem władz? Po prostu talent i doświadczenie?Koneksje towarzyskie? Przebiegłość i spryt? A może mieszczański instynktsamozachowawczy i wola budowania niezależnie od okoliczności?Piątek w swojej biografii daje nie tylko ciekawe interpretacje budowliwzniesionych przez Pniewskiego a są wśród nich Teatr Wielki, Szkoła Baletowa,gmach Narodowego Banku Polskiego, Dom Chłopa czy budynek Polskiego Radia alerównież kreśli fascynujący portret człowieka o niespożytej sile witalnej.Pochodzący z zaściankowej szlachty architekt bez problemu poradził sobie wwarunkach konkurencji rynkowej, gdy feudalny porządek runął. Nie stracił ducha,gdy wojna całkowicie go ogołociła. Sybaryta, lubiący dobre jedzenie, alkohol,piękne przedmioty, dobre ubrania, polowania i rauty, dbał, by i w socjalizmietych przyjemności mu nie zabrakło.Niezniszczalny to także barwna kronika towarzyska powojennej elity,obraz rwącej się do życia Warszawy, która wśród zgliszcz spotyka się wcukierniach, barach, kafejkach, gdzie kawa i wódka leją się strumieniami. Ranoekshumacja, wieczorem dancing podsumowuje życie tamtych lat pracujący zPniewskim architekt Andrzej Hubert Niewęgłowski.Sybarytyzm znać też w budowlach Pniewskiego z zewnątrz monumentalne ipowściągliwe, w środku olśniewają feerią detali wykonanych z najlepszychmateriałów, rozmachem przestrzeni, po której wzrok może błądzić leniwie,konstrukcją schodów, która domaga się, by kroczyć po nich z godnością ipowoli.Bohdan Pniewski w szarej, brutalnej rzeczywistości PRL-u pozwalałPolakom obcować z lepszym światem, pokazywał im obraz idealnego państwa, wktórym myśl o wygodzie obywateli nie wyklucza podarowania im zbytku i gdzie niema zgody na prowizorkę.
„Książka Marka Lyszczyny pt. Jean Rollin. Migawki z historii francuskiej grozy jest monografią jednego z najoryginalniejszych, a przy tym jednego z najbardziej kontrowersyjnych filmowców francuskich tworzących kino grozy. Reżysera, którego nazwisko pozytywnie kojarzone było dotąd jedynie wąskiemu gronu wielbicieli horroru (i to w jego bardzo specyficznej odmianie), akademiccy filmoznawcy często zbywali zaś dorobek Rollina, rozpatrując go co najwyżej w charakterze socjologicznej ciekawostki lub też filmowego dziwadła wpychanego do worka z napisem »Eurotrash« (o czym zresztą przekonująco pisze w swej pracy Marek Lyszczyna)”.
dr hab. prof. UJ Piotr Kletowski
Linda Nochlin’s landmark essay heralded the dawn of a feminist history of art. It remains fundamental to any appreciation of art today. At once challenging and enlightening, it is never less than fully engaging, enticing the reader to question their own assumptions and to set off in new directions. Nochlin refuses to handle the question of why there have been no ‘great women artists’ on its own, corrupted, terms. Instead, she dismantles the very concept of greatness, unravelling the basic assumptions that created the male-centric genius in art. With unparalleled insight, Nochlin lays bare the acceptance of a white male viewpoint in art historical thought as not merely a moral failure, but an intellectual one.
Embracing over a thousand years of history and an area stretching from the Atlantic to the borders of India and China, this is an unrivalled synthesis of the arts of Islamic civilization. From the death of the Prophet Muhammad to the present day, Robert Hillenbrand traces the evolution of an extraordinary range of art forms, including architecture, calligraphy, book illumination, painting, ceramics, glassware, textiles and metalwork.
New to this edition is a chapter ranging from c. 1700 to c. 1900, a period very often neglected in books on this subject. Hillenbrand explores how recent centuries, far from being a dark age, saw extraordinary artistic ferment and creativity across the Islamic world. Throughout, full-colour illustrations of masterpieces of Islamic art and architecture – from Moorish Spain to modern Iran – show the far-reaching stylistic developments as well as the recurrent preoccupations that have shaped the arts of Islam since the seventh century.
Painting is a continually expanding and evolving medium. The radical changes that have taken place since the 1960s and 1970s – including the shift from modernism to postmodernism – have been accompanied by fierce debates regarding the place of painting in contemporary culture, and have led to its reinvigoration as a practice, lending it an energy and excitement that persist today.
Renowned critic and art historian Suzanne Hudson offers an intelligent and original survey of the subject, exploring the ways in which the medium is being approached, re-imagined and challenged by contemporary artists. Her rigorous critical record brings together more than 250 eminent artists from around the world, whose diverse ideas and aesthetics characterize the painting of our time. They include Cecily Brown, Njideka Akunyili Crosby, Theaster Gates, Josh Smith, Jenny Saville, Takashi Murakami, Gabriel Orozco, Kara Walker, Kehinde Wiley, Zhang Xiaogang and many others. Hudson’s compelling text is sensitive to issues such as queer narratives, race, activism and climate, and demonstrates the continued relevance of painting today.
Szkoła rysowania to wyjątkowa książka dla początkujących oraz tych, którzy z rysowaniem mieli już do czynienia, wciąż jednak dążą do perfekcji i chcą stale wzbogacać swoje doświadczenie.
Marek Regner – rysownik, ilustrator, artysta malarz – z wprawą godną profesjonalisty płynnie prowadzi nas przez arkana sztuki rysowania. Daje nieocenione wskazówki:•jak zorganizować miejsce pracy
•jakich narzędzi używać
•jak komponować rysunek
•na co szczególnie zwracać uwagę i czego się wystrzegać.
Od pustej kartki po gotową pracę – wspólnie z autorem, krok po kroku, stworzymy niejeden wspaniały rysunek.
SZTUKA JEST DLA KAŻDEGO - JERRY SALTZ.Sztuka ma moc zmieniania naszego życia. Wiele osób od dziecka marzy o tym, by stać się artystą. Jak to osiągnąć? Jeden z najznaczniejszych i najżarliwszych głosów świata sztuki, Jerry Saltz, w książce Jak zostać artystą oferuje praktyczny poradnik osobom z twórczymi aspiracjami.Jak urzeczywistnić przebłysk natchnienia, nie popadając w zwątpienie? Autor oferuje bezcenny wgląd w cechy dla nich ważne: oryginalność, wytrwałość, zrównoważenie wiedzy i intuicji oraz najcenniejszą wiarę w siebie. Tekst pełen jest reguł, podpowiedzi i konstruktywnych wskazówek, dzięki którym każdy artysta in spe wyzwoli uśpioną kreatywność, maksymalnie wykorzysta atuty materiału, będzie potrafił sterować zawodowymi wyzwaniami i co najważniejsze będzie czerpał radość z tworzenia.Piękna, użyteczna książka ilustrowana jest barwnymi dziełami dawnych i współczesnych wizjonerów. Pomoże w realizacji marzeń artystom reprezentującym różne dziedziny sztuki: malarzom, fotografom, pisarzom, aktorom.Jerry jest zapalonym miłośnikiem każdej dziedziny sztuki i wszystkich artystów. Nie czytaj, zanurz się w jego narracji, wibrującej i klarownej, a wynurzysz się tak pełen optymizmu jak dzisiejszy poranek. - PETER SCHJELDAHL.Inspiracja płynie z każdej strony nowej książki Jerry'ego Saltza, której tematem jest kreatywność. Jest to książka dla artystów i nie-artystów, dla osób preferujących jasny i konkretny przekaz, dla tych, którzy rozumieją, że praktyczna gawęda kryje mistyczny przekaz. - STEVE MARTIN.Jak być lepszym artystą? Jerry Saltz ma rację: najlepiej pracować. Ćwiczyć. Popełniać błędy. Niszczyć i ponownie tworzyć. Doskonalić się. Kontynuować. ROZ CHAST.Jak zostać artystą - Jerry Saltz zachwycająco trafia w sedno. - CINDY SHERMAN.Przyjemna i ciekawa lektura dla wszelkiego rodzaju twórców. Artyści to koty w tak prosty i błyskotliwy sposób Autor opisuje relacje artysty ze światem. Czytając tę książkę, pomyślałam, że chyba jestem prawdziwą artystką! - KIM GORDON.Inspirujący poradnik, jak samemu tworzyć sztukę, prezentować ją światu i radzić sobie z konsekwencjami. Wiele z niego zaczerpnąłem, ciebie także pobudzi. - AUSTIN KLEON.
Bohaterem tej książki jest Warszawa. Nie jest to jednak przewodnik po mieście, tylko opowieść o jego losach i architekturze, osnuta na bazie własnych przeżyć, których autor doświadczył od urodzenia jako mieszkaniec Warszawy. Opisany w książce rozwój stolicy – w okresie od dwudziestolecia, przez II wojnę światową, PRL, aż do czasów współczesnych – jest przeprowadzony chronologicznie. Czytelnik w trakcie lektury ma szansę spojrzeć na miasto okiem architekta, uzbrojonego przez wykonywany zawód w instrumenty potrzebne do fachowej oceny wad i zalet aglomeracji warszawskiej na tle innych, podobnych skalą, miast europejskich.
Nie jest to spojrzenie chłodne i całkowicie obiektywne, bo w tle tej opowieści jest z pewnością uczucie przywiązania i miłości autora do miejsca swojej życiowej egzystencji, co zresztą jest rzeczą całkowicie zrozumiałą.
Realia pracy architekta zarówno w czasach PRL-u, jak i po transformacji ustrojowej, nie są szeroko znane czytelnikom książek i z pewnością mogą zainteresować nie tylko ludzi zawodowo związanych z projektowaniem i budowaniem, ale również tych odwiedzających Warszawę i jej mieszkańców.
Janusz Targowski – architekt, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, przez 50 lat był projektantem, z czego przez lat 29, wraz z żoną Barbarą, prowadził własną pracownię architektoniczną ABA. Oboje są współautorami planów generalnych lotnisk im. F. Chopina w Warszawie i Mazowieckiego w Modlinie, rozbudowy Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta” oraz wielu obiektów użyteczności publicznej: mieszkalnictwa i edukacji, budynków biurowych i hoteli w Warszawie oraz w Polsce. Autor współpracował także latach 90. XX w. z Ministerstwem Gospodarki przy renowacji placówek dyplomatycznych w Kolonii (Niemcy), Sztokholmie i Kopenhadze (Skandynawia) oraz Lublianie (Słowenia). W 1979 r. otrzymał nagrodę Prezydenta Warszawy, tzw. „Syrenkę Warszawską”, za projekt hotelu na Pradze. Od wielu lat działa w Stowarzyszeniu Architektów Polskich.
Vers la fin de l’année 1918, je passais mes derniers mois a Pétersbourg. J’?y attendais, muni de papiers illégaux, la possibilité de revenir en Pologne. […] Je parcourais les rues de cette ville, «?la plus abstraite des toutes?», en proie a la terreur révolutionnaire, parmi les gens souffrant de la famine. […] Pres de la statue de Pierre le Grand et des colonnes blanches du Sénat, j’?ai vu un vieux cocher barbu. En descendant du pont, perché sur la banquette d’un fiacre tout délabré, il poussait son cheval – rien que la peau sur les os. La pauvre bete traînait ses jambes a grand-peine. Je n’?ai pas pu me retenir?: je lui ai demandé pourquoi il attelait encore ce cheval qui était a l’article de la mort. Lentement, le cocher a tourné vers moi la tete et j’?ai vu que lui-meme était décharné comme un squelette ; seuls ses yeux luisaient d’un éclat étrange dans son visage émacié, sous le bord d’une casquette élimée. Il m’?a toisé et calmement, presque sans émotion, m’?a répondu?: «?Nous allons tous mourir?».
Regard contradictoire?: Rozanov-Mauriac
Edward Kącki (born November 12, 1925), is a retired full professor of the Lodz University of Technology, where he organized the ETO (Electronic Computing Technique) Center (1972), the Institute of Computer Science (1980), and the didactic and scientific process in computer science. He is a Honorary Doctor of the Lodz University of Technology. In 19972011 he was the rector of the University of Information Technology, where he organized the Department of Artificial Intelligence and is its honorary rector. Professor Edward Kącki is considered a pioneer of computer science in Poland.The book reveals to the reader the secrets of artistic creative activity, which until recently were the domain of the human mind only. It shows how important in this regard it was the advent of computers and the development of the theory of their programming algorithms. The book presents a lot of specific examples that have occurred in the above-mentioned scope.
Trzytomowa, bogato ilustrowana synteza dziejów polskiej scenografii nowoczesnej (od początków XX wieku do dziś), rozumianej jako sztuka kształtowania przestrzeni i estetyki przedstawień teatralnych i społecznych, a zarazem próba odnowienia refleksji nad nią.Autorki I autorzy reprezentują odmienne perspektywy i metodologie, różne subdyscypliny (historia i teoria teatru, performatyka), dyscypliny (teatrologia i nauki polityczne) czy wręcz obszary ludzkiej działalności (nauka i sztuka).Omawiane realizacje i projekty w większości odnoszą się do teatru dramatycznego i scen alternatywnych. Opera, taniec i teatr lalek (animacji) pojawiają się tu stosunkowo rzadko. Wynika to z faktu, że scenografia operowa, baletowa czy teatrów tańca przez większość badanego okresu przejawiały te same tendencje, co scenografia przedstawień dramatycznych I alternatywnych. Natomiast w przypadku teatru lalek uznano, że omówienie tego bogatego obszaru wymagałoby odrębnych badań I odrębnej narracji.
Wędrówka przez najbardziej odważne budynki europejskie ostatnich kilku dekad.
Hala targowa w Rotterdamie, nad którą okrakiem stanął blok mieszkalny. Duńskie Muzeum Morskie zbudowane pod ziemią niczym scenografia z filmu science fiction. Drewniana kapliczka w Alpach będąca duchową esencją architektury. Uczelnia w Katowicach, która jest hołdem dla śląskich familoków.
To tylko kilka europejskich obiektów, które architekt Robert Konieczny i krytyk architektury Tomasz Malkowski uznali za warte zobaczenia. Każdemu obiektowi towarzyszy żywa dyskusja autorów. Dwie, czasami skrajnie odmienne opinie pozostawiają czytelnikowi miejsce na wyrobienie własnego zdania.
Robert Konieczny – uznany architekt, założyciel pracowni KWK Promes w Katowicach. Autor wielu wybitnych budynków zdobywających najważniejsze nagrody na świecie, w tym domu Arki w Brennej (tytuł najlepszego domu na świecie w konkursie Wallpaper Design Awards w 2017 r.), Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie (najlepszy budynek na świecie na World Architecture Festival 2016, ex aequo I nagroda w konkursie European Prize for Urban Public Space w 2016 r.). Członek prestiżowej Francuskiej Akademii Architektury.
Tomasz Malkowski – krytyk architektury i publicysta, pracował dla „Gazety Wyborczej”, „Architektury-murator”, współtworzył magazyn „ARCH”. Autor wielu artykułów i scenariuszy związanych z architekturą i historią architektury.
"W wiek XIX, epokę nowoczesności, modernizacji, Olsztyn wszedł jako część państwa pruskiego. Zjawiska rozwoju powodowanego przez czynniki społeczne i gospodarcze doprowadziły miasto do rozkwitu. Do przekroczenia jego danych granic. Do zmian, które pozwoliły mu wyrosnąć na stolicę rejencji i jedno z większych miast regionu. Wzrost poprzez inwestycje, zwiększenie liczby urzędników i żołnierzy powodował, że Olsztyn piękniał i stawał się nowoczesny. Jednocześnie jednak zmieniał się jego narodowy charakter. Żywioł niemiecki stawał się co raz bardziej dominujący. Ewangelicy dominowali w tradycyjnie katolickiej Warmii. Napływający urzędnicy, żołnierze i ich rodziny stanowili w większości Niemcy. Zmieniał się zatem obraz Olsztyna, w którym język polski zaczął się pojawiać już w XV w., z czasem zaś stał się jego nierozłączną częścią."
(fragment Przedmowy)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
