W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
The exciting rediscovery in Spain of a missing canvas by Pieter Bruegel the Elder (ca. 1525-69) has jolted a revived public awareness of this great Flemish painter. Best known for his amusing depictions of peasants, landscapes, and Bosch-like fantasies, Bruegel also created a wide range of highly original interpretations of religious themes in an era marked by religious controversies. Over a career of two decades as both a printmaker and a painter, he found his artistic niche in Europe's leading center of international trade, the emerging "capital of capitalism," Antwerp.
This new full-length study examines all works by Pieter Bruegel, including the new Madrid canvas, within the wider setting of art during his lifetime. All of his drawings, prints, and paintings on both canvas and panel are examined for form and content with comprehensive analysis. In addition, interpretation of the full range of Flemish paintings and prints during his generation is presented through the lens of Hieronymus Cock, Bruegel's own print publisher, "At the Sign of the Four Winds." Within this spectrum Bruegel's uniqueness and mastery emerges clearly.
While scholars will appreciate the novel insights of this comprehensive re-examination of Pieter Bruegel, its highly accessible text will introduce newcomers and the general public to the delights of this inventive, trenchant, yet often amusing visual commentator on the human condition. All readers will relish the large-scale reproductions and frequent details in full color of his entire oeuvre in all media. This handsome, large-scale volume will form the definitive study and accessible introduction to the life and art of Pieter Bruegel.
Ignacy Jan Paderewski (1859 lub 1860–1941) był niewątpliwie jedną z najwybitniejszych postaci swoich czasów. Po zakończeniu I wojny światowej, kiedy istnienie niepodległej Polski przeszło ze sfery marzeń do rzeczywistości, postrzegany był już nie tylko jako wielki artysta, ale także – jako symbol odrodzenia ojczyzny. W czasach II Rzeczypospolitej mawiano, że „Paderewski wygrał Polskę na fortepianie”. Ale obok muzyki naturalnym narzędziem w jego działalności patriotycznej i niepodległościowej było słowo […].
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelników, ma na celu popularyzację myśli i dokonań Ignacego Jana Paderewskiego – artysty, patrioty i męża stanu, współtwórcy polskiej niepodległości. Jego przemówienia i odezwy stanowiły ważny instrument w walce o wolność i suwerenność narodu, a po wojnie – w żmudnym procesie kształtowania demokratycznego państwa polskiego.
Ze Wstępu Justyny Szombary
Książka prezentuje polskich biografów Fryderyka Chopina, tworzących w XIX wieku. Autorka w sposób syntetyczny przedstawia podejście ówczesnych autorów, m.in. Józefa Sikorskiego, Ferdynanda Hoesicka czy Maurycego Karasowskiego. Choć sylwetki tych twórców w refleksji chopinologicznej są dobrze znane, to publikacja Magdaleny Dziadek uzupełnia istotną lukę przekrojowego ujęcia polskich biografów Chopina. „Mając dziś możliwość spoglądania na Chopina i jego muzykę z odleglejszej perspektywy, zdobywamy się […] na tworzenie wielkich syntez. […] Prace te nie powstałyby, gdyby nie wysiłek XIX-wiecznych biografów i krytyków. Z pewnością ich dorobek w pewnym sensie się zestarzał – nie sposób dziś szczerze poddać się potokowi sentymentalizmu, w którym toną dywagacje Karasowskiego, Kleczyńskiego, Tarnowskiego, Przybyszewskiego, Hoesicka czy Strzeleckiego. Roniąc łzy nad tragicznym losem naszego wielkiego kompozytora, uchronili oni wszakże dla potomnych ogromną część chopinowskiego dziedzictwa […]”
fragment Wstępu
Praca, którą oddaję Czytelnikom, powstała w 2004 roku jako dysertacja doktorska w Instytucie Muzykologii na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Książkę dedykuję Koleżankom i Kolegom z Zakładu Muzykologii Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk oraz Uczestniczkom i Uczestnikom Forum Badaczy i Entuzjastów Muzyki XIX wieku.
Grzegorz Zieziula
od Autora
Tytułowy „słuch metafizyczny” to władza poznawcza. Jego posiadacz wcale nie musi być obdarzony słuchem muzycznym ani pamięcią muzyczną. Może się nawet uważać za muzycznego ignoranta, lecz mimo to dostrzegać, że muzyka darowuje słuchaczowi krótki przebłysk zrozumienia sensu życia. W muzyce kryje się matematyka, mistyka, tęsknota za odnalezieniem przedustawnego porządku świata, ale i szaleństwo. Eseje Anny Chęćki prowadzą przez gąszcz muzycznych dreszczy, stawiając drogowskazy, które pomagają uporządkować własne emocje dzięki trwaniu w bezsłownej myśli muzycznej, a jednocześnie dowodzą, że niewyrażalne doświadczenie estetyczne można oblec w ściśle przylegającą do niego tkankę słów. Autorka polemizuje ze współczesnymi filozofami muzyki, poszukuje równowagi między tym, co w sztuce dźwięków drastyczne i gnostyczne, wsłuchuje się w poezję i prozę noszącą ślady metafizycznego nasłuchiwania (jak Podróż zimowa Stanisława Barańczaka czy Buddenbrookowie Tomasza Manna). Doprowadza do dialogu humanistyki z naukami przyrodniczymi, zastanawiając się nad anatomią muzycznej ekstazy i miłosnym dyskursem neuroprzekaźników. Oddaje także hołd wykonawcom muzyki klasycznej, zajmując się wirtuozerią jako transgresją cielesności, konkursową rywalizacją (Konkurs Chopinowski), a nawet zawodowymi chorobami muzyków. Diagnozuje kryzys pisania i mówienia o muzyce, oferując Czytelnikom lek na muzykognozę i na estetyczny strach przed lataniem.
Prawdopodobnie najpierw Twój wzrok pada na charakterystyczne blizny na policzku Maryi. Potem spoglądasz w Jej uważne oczy, które jakby patrzyły na każdego z osobna przenikając do głębi serca. Następnie Twoje oczy kierują się ku dłoni Matki, która wskazuje na Syna. Patrzysz na jeden z najstarszych obrazów, które przetrwały do dziś. Czy zadawałeś sobie pytanie ile lat ma ta Ikona? Zapewne słyszałeś, że namalował ją św. Łukasz Ewangelista na blacie stołu św. Rodziny z Nazaretu. Ale czy to prawda czy legenda? Czy wiesz, że pierwotnie ten obraz wyglądał inaczej? A teraz spójrzmy raz jeszcze na blizny. Skąd się wzięły? Czy to prawda, że te rany od miecza krwawiły? Dlaczego zostały do dzisiaj? Jeszcze wiele innych pytań i tajemnic wiąże się z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Jeśli chcesz bliżej poznać fakty o nim, to najbardziej kompetentną książką jest Częstochowska Hodegetria prof. Wojciecha Kurpika. Nie znajdziesz tak kompetentnych informacji w Internecie. Pozwól jeszcze, ze opowiem krótko kim jest Autor. Najważniejsze jest to, że od kilkudziesięciu lat zajmuje się konserwacją obrazu, systematycznie sprawdza jego stan, a przy tym prowadzi szczegółowe badania i obserwacje. Tą wiedzą pragnie podzielić się także z Tobą. Dlatego śmiało już dziś zamów książkę i odkrywaj tajemnice jasnogórskiej Ikony.
Anda Rottenberg, wybitna kuratorka i krytyczka zbiera rozrzucone na przestrzeni lat okruchy pamięci, tworząc pasjonujący pejzaż sztuki i kultury XX i XXI wieku. W tym bogato ilustrowanym tomie awangarda spotyka Warhola i kolorystów, znani artyści jak Munch, Szapocznikow czy Wróblewski sąsiadują z tymi mniej znanymi, a godnymi uwagi. Autorka pisze o pamięci, obecności kobiet w świecie, ale i o związkach między władzą a sztuką i kulturą. To wciągający przewodnik po sztuce XX i początków XXI wieku, ale i po współczesnym świecie. Rozrzut to lektura nie tylko dla miłośników sztuki, a może wręcz przede wszystkim dla "niemiłośników". Otwiera drzwi do zrozumienia kwestii fundamentalnych: po co nam sztuka i po co nam artyści.prof. Małgorzata Omilanowska/ fragment wstępu
Mam na imię Leonardo. Jestem malarzem, ale także wynalazcą. Doprawdy, jestem bardzo dociekliwy! Uwielbiam obserwować wszystko, co mnie otacza. W ten sposób wpadam na wiele pomysłów. Chciałbym Ci opowiedzieć o moich najsławniejszych wynalazkach!Co zainspirowało wielkie umysły do stworzenia niesamowitych rzeczy? Kim byli i czym zajmowali się Leonardo da Vinci, Albert Einstein, Frida Kahlo i Maria Skłodowska-Curie? Na te pytania postara się odpowiedzieć seria "O wielkich dla małych". Książki w zabawny i zrozumiały sposób zapoznają najmłodszych czytelników z najbardziej znanymi postaciami ze świata nauki i sztuki. Pokażą, że wielcy geniusze mogą stać się potężną inspiracją, aby mieć równie wielkie marzenia!
Opracowanie wpisuje się w aktualny nurt badań nad historią historii sztuki, obecny w coraz większym stopniu także w nauce polskiej. Autorka już swoimi wcześniejszymi publikacjami w istotny sposób wzbogaciła zasób wiedzy w tej dziedzinie, omawiana monografia jest kontynuacją i rozwinięciem jej wcześniejszych prac. Badania prezentowane w omawianej rozprawie są z jednej strony wyraźnie skupione na wybranym wycinku historiografii artystycznej: historii badań sztuki Pomorza, z drugiej jednak strony należy podkreślić, że jest to fragment dziejów historii sztuki daleko wyrastający ponad regionalne ograniczenia. () Praca Barbary Ochendowskiej-Grzelak w istotny sposób zwiększa zasób wiedzy o tym pionierskim okresie historii sztuki jako nauki. Z recenzji prof. dr. hab. Jarosława Jarzewicza
Ten swoisty leksykon fotografów pokazuje przede wszystkim ich dorobek zdjęcia. Nie biogramy są tu najważniejsze, tylko to, co po sobie zostawili fotografie. Jedne są przeciętne, słabe, tak pod względem techniki jak i walorów estetycznych, inne cechuje wielki kunszt, wyczucie światła i modela. Część zdjęć ma walory dokumentacyjne pokazują czynności i modę w określonym przedziale lat. Znajdujemy też zdjęcia, które stały się małymi dziełami sztuki i które chętnie umieścilibyśmy na ścianach mieszkań. Dla tych fotografii warto było przedstawić ich autorów często zupełnie już zapomnianych. Ciekawostką jest, że znakomitych fotografów znajdujemy nieraz w małych wioskach, jak choćby Florka w Czarnowąsach, Gbela w Gielczycach lub Meistera w Bąkowie k/Kluczborka.
Kolejna książka wybitnego szwajcarskiego chopinologa, Jeana-Jacques’a Eigeldingera, wpisuje się w nurt prowadzonych przez niego od wielu lat studiów nad społeczno-kulturowym kontekstem działalności Chopina. Po gruntownym przebadaniu jego aktywności jako nauczyciela gry fortepianowej i specyficznego kręgu jego adeptów zaprezentowanych w pionierskiej monografii pt. Chopin w oczach swoich uczniów Jean-Jacques Eigeldinger podjął frapujący temat związków Chopina z paryskim życiem salonowym. Związki te ukazał w podwójnym wymiarze: z jednej strony – jako wkład Chopina do aktywności tych salonów Paryża, w których przyszło mu działać, z drugiej zaś – jako recepcję jego występów w owym kręgu połączoną z wartościowaniem jego stylu gry, z ocenami przybierającymi niekiedy finezyjny kształt literacki.
prof. dr hab. Zbigniew Skowron
Książka zaprasza do wędrówki ośmioma trasami poprowadzonymi topograficznie przez dzielnice miasta, w obrębie których autorki i autorzy zebrali najważniejsze informacje na temat stu wybranych budynków i kilkunastu realizacji urbanistycznych XX wieku w Krakowie. Notkom towarzyszą archiwalne fotografie budynków i oryginalne rysunki architektoniczne, a trasy rozpoczynają czytelne mapy ukazujące proponowane kierunki zwiedzania.
Unikalna edycja antologii krytyki muzycznej o Chopinie i jego dziele od czasów życia kompozytora do I wojny światowej jest świadectwem recepcji zarówno osobowości jak i fenomenu twórczości Chopina w 5 krajach europejskich – Polsce, Rosji, Francji, Wielkiej Brytanii i Niemczech.
Antologia krytyki muzycznej poświęconej Chopinowi w XIX w. jest potrzebna ze względów poznawczych, porównawczych, dydaktycznych i badawczych dla szerokiego środowiska naukowego – humanistycznego, muzycznego i wielkiej rzeszy melomanów, krytyków, publicystów. Idea ta spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem w międzynarodowym środowisku muzycznym i muzykologicznym.
Publikacja przeznaczona jest dla odbiorców zagranicznych, toteż teksty pozostają w językach oryginalnych, tzn. we francuskim, niemieckim i angielskim. Części Antologii poświęcone Rosji i Polsce w całości zostały opublikowane w języku angielskim.
Józef Chełmoński (1849-1914) - i jako człowiek, i jako artysta - lubił się wyróżniać, chadzał własnymi drogami, był wierny tylko sobie, stąd sprzeczne opinie na jego temat. Naturalizm i bezkompromisowość młodzieńczych płócien i odrzucenie utartych kanonów piękna czyniły jego wizję świata trudną do zaakceptowania przez ukształtowanych wedle akademickich norm krytyków. Rozgoryczony i niezrozumiany w warszawskim środowisku, udał się do Paryża, gdzie zdobył uznanie i sławę. Po powrocie do kraju stopniowo odsuwał się od świata, przyjaciół i bliskich, skupiając się całkowicie na swojej twórczości. W dziejach polskiego malarstwa zapisał się przede wszystkim jako twórca niezrównanych, nastrojowych pejzaży.
Współwydawca: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego
„Druga Reforma Teatru. Ludzie – Zdarzenia – Idee” jest dokonanym przez prof. Kazimierza Brauna scaleniem trzech jego książek o wielkim teatralnym przełomie lat 60. i 70. ubiegłego wieku w kulturze amerykańskiej i zachodnioeuropejskiej. Intencją edycji jest oddanie czytelnikom w jednym tomie jedynego jak do tej pory na polskim rynku opisu tamtych zjawisk, konstytutywnych dla historii teatru współczesnego.
Pierwsza, zwana Wielką, Reforma Teatru wydała tworzone przez wielkich, wspaniałych twórców, jak André Antoine, Otto Brahm, Aurélien Lugné-Poe, Wsiewołod Meyerhold, Stanisław Wyspiański, Anton Czechow, Gordon Craig, wielu, wielu innych, arcydzieła sztuki teatru.
Druga wojna światowa w całej Europie zatrzymała Pierwszą Reformę. Do rangi symbolu urosły: osadzenie w obozie koncentracyjnym Leona Schillera, Stefana Jaracza czy czołowego reformatora – Emila Buriana, zesłanie do sowieckich łagrów ludzi takich jak reżyser Wacław Radulski czy aktorka Jadwiga Domańska.
Minęło sporo czasu, zanim po wojnie zabrała głos nowa awangarda. Najpierw przybrała formę dramatu i teatru absurdu – intelektualnego sprzeciwu wobec tego, co się stało. Dopiero potem różnorodne poszukiwania zaczęły owocować pierwszymi nieśmiałymi i nieporadnymi syntezami. Druga Reforma Teatru poczęła się wyłaniać jako wąska awangarda i pozostała ruchem niszowym, choć nie bez wpływu na całokształt życia teatralnego w swoich krajach. Na Zachodzie była wyzwaniem i alternatywą dla teatru komercyjnego, popularnego, tradycyjnego. Na Wschodzie była czymś znacznie więcej – wyzwaniem dla reżimów totalitarnych; podważała totalitarną cenzurę; kruszyła komunistyczną żelazną kurtynę; jej przedstawienia były manifestacjami wolności, wolność przybliżały. Nawiązując do Wielkiej Reformy, która wydźwignęła teatr z poziomu bulwarowej rozrywki i nadała mu status sztuki, Druga Reforma pragnęła traktować teatr jako sztukę wielką i tajemniczą. Stworzyła wiele porywających, wspaniałych widowisk i ujawniła nowe energie w teatrze.
O niej jest ta książka.
Ten swoisty leksykon fotografów pokazuje przede wszystkim ich dorobek zdjęcia. Nie biogramy są tu najważniejsze, tylko to, co po sobie zostawili fotografie. Jedne są przeciętne, słabe, tak pod względem techniki jak i walorów estetycznych, inne cechuje wielki kunszt, wyczucie światła i modela. Część zdjęć ma walory dokumentacyjne pokazują czynności i modę w określonym przedziale lat. Znajdujemy też zdjęcia, które stały się małymi dziełami sztuki i które chętnie umieścilibyśmy na ścianach mieszkań. Dla tych fotografii warto było przedstawić ich autorów często zupełnie już zapomnianych. Ciekawostką jest, że znakomitych fotografów znajdujemy nieraz w małych wioskach, jak choćby Florka w Czarnowąsach, Gbela w Gielczycach lub Meistera w Bąkowie k/Kluczborka.
Ten swoisty leksykon fotografów pokazuje przede wszystkim ich dorobek zdjęcia. Nie biogramy są tu najważniejsze, tylko to, co po sobie zostawili fotografie. Jedne są przeciętne, słabe, tak pod względem techniki jak i walorów estetycznych, inne cechuje wielki kunszt, wyczucie światła i modela. Część zdjęć ma walory dokumentacyjne pokazują czynności i modę w określonym przedziale lat. Znajdujemy też zdjęcia, które stały się małymi dziełami sztuki i które chętnie umieścilibyśmy na ścianach mieszkań. Dla tych fotografii warto było przedstawić ich autorów często zupełnie już zapomnianych. Ciekawostką jest, że znakomitych fotografów znajdujemy nieraz w małych wioskach, jak choćby Florka w Czarnowąsach, Gbela w Gielczycach lub Meistera w Bąkowie k/Kluczborka.
Gdy Jim Hutton po raz pierwszy zobaczył Freddiego, nie rozpoznał wielkiej gwiazdy rocka. Także w kolejnych latach nie traktował go jak idola. Zostali przyjaciółmi, nierozłącznymi kompanami i kochankami. Ekscentryczny i kontrowersyjny na scenie, w życiu prywatnym Freddie Mercury był wrażliwym i serdecznym mężczyzną. Uwielbiał wystawne imprezy, ale też pragnął bliskości i uczucia. Hutton pisze szczerze, ale z klasą. Jego historia jest jak przepustka do nieznanego świata muzycznej legendy, daleka od sensacji rodem z brukowej prasy. Jest opowieścią pełną osobistych wspomnień oraz intymnych szczegółów. Hołdem dla Freddiego - człowieka, którego świat nigdy naprawdę nie poznał. Freddie Mercury był szczerym człowiekiem i zasługuje na szczerą opowieść. Jim Hutton
Trzymacie Państwo w swoich rękach trzecią część historii gdańskich zakładów fotograficznych, w której opisano życie i twórczość drugiego pokolenia pionierów fotografii pracujących w Gdańsku w latach 1868-1877. Zgromadzone informacje są owocem szczegółowych badań naukowych prowadzonych przez Autora od ponad 10 lat i dotychczas nie były publikowane. Podobnie jak w poprzednich częściach, zostały przedstawione w sposób chronologiczny, rok po roku i miesiąc po miesiącu, a całość została osadzona na tle historii polskiej i światowej fotografii, dzięki czemu mogą Państwo poznać najważniejsze wydarzenia z narodzin epoki suchego kolodionu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
