W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Frida kobieta, Frida artystka, Frida ikona. Krucha i nieposkromiona, uczyniła ze swojego wizerunku dzieło sztuki, celebrując piękno niedoskonałości. Ta książka to jej biografia: dzieciństwo, odkrycie malarstwa, relacje z tak niezwykłymi postaciami jak Andr Breton, Tina Modotti czy Lew Trocki, legendarne małżeństwo z Diego Riverą oraz magię Casa Azul. Jej intensywne i barwne życie zostało opowiedziane wnikliwym tekstem i wspaniałymi ilustracjami, które ukazują ponadczasowy urok artystki, która stała się symbolem emancypacji i wolności. Nie zaprzeczam swojej naturze, nie zaprzeczam swoim wyborom.Jakkolwiek na to spojrzeć, miałam w życiu szczęście.Frida Kahlo
Niezrównana ikona wdzięku i elegancji, Audrey Hepburn była najbardziej uwielbianą gwiazdą kina w historii. Ta biografia odtwarza pełną intensywności i pasji historię jej życia, ilustrowaną oszałamiającymi fotografiami, ukazującymi ponadczasowy styl legendarnej gwiazdy filmów Rzymskie wakacje, Sabrina, My Fair Lady oraz Śniadanie u Tiffanyego. Elegancja to jedyne piękno, które nigdy nie przemija.Audrey Hepburn
Stanisław Ignacy Witkiewicz, pseud. Witkacy (1885-1939) - twórca o niezwykłej gamie zainteresowań i talentów malarz, eseista, pisarz autor kilku powieści, m.in. Nienasycenie", Jedyne wyjście", 622 upadki Bunga i kilkudziesięciu dramatów jak Szewcy", W małym dworku", także fotografik, teoretyk teatru i wreszcie filozof. I to oryginalny, nawiązujący do monadologii Leibniza, ale nadający jej zupełnie nowego charakteru. A także znakomity teoretyk sztuki, filozof estetyki.W rozprawie Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia będącej dziełem z pogranicza filozofii (ontologii), estetyki i po prostu filozofii sztuki poza częścią dotyczącą malarstwa (w tym kompozycji obrazu, kolorystyce i harmonii kolorów), zajmuje się także Witkacy rozważaniami nad Sztuką Czystą. Zalicza do niej tylko malarstwo i muzykę Gdyż jak pisze: Nazywamy je tak dlatego, że, wbrew twierdzeniu wielu znawców sztuk plastycznych i ludzi muzykalnych, treścią ich nie jest bynajmniej zdolność wywoływania czysto zmysłowego zadowolenia z powodu przyjemnych dla oka i cha kombinacji barw i dźwięków z jednej strony ani przedstawienie pod indywidualnym kątem widzenia świata zewnętrznego w malarstwie (), tylko może dwa te rodzaje twórczości mają na celu u twórców pozbycie się uczucia samotności i przerażenia metafizycznego przez zobiektywizowanie oderwanej od osobowości i nie będącej jednością żadnego użytkowego przedmiotu jedności w wielości, co jest możliwym tylko przez stworzenie pod wpływem potencjalnej wizji Ostatnią część rozprawy zatytułowaną O zaniku uczuć metafizycznych w związku z rozwojem społecznym poświęca autor kwestiom filozoficznym, socjologicznym i upadkowi sztuki (tak jak ją rozumiał Witkacy)
Selected for Oprah’s Favorite Things 2025 | In this two-volume collection of portraits, legendary photographer Annie Leibovitz presents a powerful celebration of women in all of their diversities
‘A sweeping meditation on femininity, power, vulnerability, and the visual vocabulary we use to define all three.’ – Vogue
Annie Leibovitz is one of the most influential photographers of our time. In this landmark collection, she shares more than 250 portraits of women spanning over 30 years. The broad array of subjects reflects what women look like now: dancers, actors, astronauts, artists, politicians, farmers, writers, CEOs, philanthropists, soldiers, musicians, athletes, socialites, scientists.
Beautifully presented in an elegant grey slipcase, these highly personal books offer an extraordinary 30-plus-year retrospective of Leibovitz’s portraits of women. Stunning photographs – in both color and black and white – represent a who’s who of women effecting positive change in the world, from Louise Bourgeois, Joan Didion, Elizabeth Taylor, and Eudora Welty to Joan Baez, Billie Eilish, Serena and Venus Williams, and Anna Wintour.
Among the most expansive portraiture projects of women by a living image-maker, Leibovitz’s Women illuminates the evolving landscape of womanhood in the 21st century. Featuring texts by Nigerian author Chimamanda Ngozi Adichie; Susan Sontag, one of the most prominent writers and public intellectuals of the twentieth century; and feminist icon Gloria Steinem, this slipcased set is an essential visual record of women at a moment when revisiting the canon of groundbreaking women has never been more urgent.
Publikacja przedstawia dokonania artystyczne Władysława Ślewińskiego (1856-1918), jednego z głównych reprezentantów Młodej Polski i polskiego postimpresjonizmu.Specjalizował się w pejzażach, martwych naturach i portretach, tylko pozornie przedstawiających proste tematy, cechujących się jednak swoistą dekoracyjnością uzyskaną dzięki wyrazistym konturom. Szczególnie często malował morze, zwłaszcza to podziwiane na wybrzeżu Bretanii.Album opatrzony wstępem Wiesława Banacha jest doskonałym podsumowaniem dorobku artystycznego Ślewińskiego. Publikacja zawiera około 150 reprodukcji dzieł ze zbiorów muzealnych i kolekcji prywatnych, w tym Czeszącą się, Sierotę z Poronina, Dwie Bretonki z koszem jabłek i wiele nadmorskich krajobrazów.
Zrządzeniem losu, choć w obozie o tym nie wiedzieliśmy, ślub odbył się w walentynki, międzynarodowy dzień miłości. Fascynujący pamiętnik z czasu Holokaustu. To prawdziwa, inspirująca historia miłosna z wątkami rodem z thrillera szpiegowskiego. Słynna scena w filmie Lista Schindlera Stevena Spielberga ukazała widzom na całym świecie ceremonię zaślubin, która odbyła się potajemnie w obozie koncentracyjnym w Płaszowie. Małżonkami byli Józef i Rebeka Bau. Ich losy, spisane na kartach tej książki, to opowieść pełna zgrozy, a zarazem piękna. To świadectwo cudu w otchłani nazistowskiego piekła, gdzie niespodzianie rozkwitła miłość. Józef Bau z zadziwiającym dowcipem i ironią dzieli się doświadczeniami strasznych przeżyć wojennych, a jego genialne rysunki stanowią idealny kontrapunkt dla tekstu. Opowieść artysty to hymn ku czci jego żony Rebeki. Łączyło ich wzajemne oddanie, z którego czerpali humor i siłę, ostatecznie zaś odnieśli triumf w obliczu zła absolutnego.
Pakiet: Miniatur o Sztuce: O ciele/O Freskach/O GauguinieZaskakujące, dociekliwe, prowokacyjne i wzbogacające - Miniatury o Sztuce to ponadczasowe teksty ludzi, którzy ukształtowali dyskurs na temat sztuki, kultury wizualnej i historii. Ta atrakcyjna, kolekcjonerska seria uosabia to, co najlepsze, w historii sztuki. Łącząc klasyczne i współczesne teksty, wznowienia oraz skrócone wersje dzieł, te trzy kieszonkowe książeczki to w pełni ilustrowane, przystępne cenowo i niezwykle kolekcjonerskie wydania, które można przeczytać w jeden wieczór.O CielePonadczasowe idee na nasze czasy!W tym klasycznym już eseju Linda Nochlin - okryta zasłużoną sławą historyczka sztuki i pionierka feministycznych badań w tej dziedzinie - zastanawia się, w jaki sposób, począwszy od końca XVIII stulecia, rozczłonkowane, okaleczone i sfetyszyzowane wizerunki ludzkiego ciała stały się uosobieniem nowoczesnej wizji świata. "O ciele" autorstwa oryginalnej myślicielki, będącej u szczytu swych możliwości, wciąż pozostaje skłaniającą do refleksji, poruszającą lekturą.O FreskachInterpretacja historii malarstwa ściennego od starożytnego Egiptu do XX wieku autorstwa jednego z najwybitniejszych historyków sztuki wszechczasów, który wywarł ogromny wpływ na innych specjalistów, a także zgromadził olbrzymią rzeszę czytelników.Ten ponadczasowy esej E. H. Gombricha - jednego z najbardziej wpływowych historyków sztuki ubiegłego stulecia - bada relacje pomiędzy celami, środkami, formą i funkcją w sztuce oraz oferuje stymulującą interpretację historii malarstwa ściennego od starożytnego Egiptu do czasów starożytnych. XX wiek.Biorąc za punkt wyjścia polemikę Leonarda da Vinci przeciwko ówczesnym malarzom ściennym, Gombrich ilustruje podwójny proces, dzięki któremu zmieniające się cele sztuki w kontekście rytualnym, dydaktycznym, narracyjnym lub dekoracyjnym mogą prowadzić do rozwoju nowych środków, które w z kolei, mogą mieć wpływ na cele, dla których wykorzystywane jest malarstwo. O Gauguinie Griselda Pollock, uznana feministka i historyczka sztuki, obnaża rasistowskie, seksistowskie oraz imperialistyczne fundamenty dzieł Paula Gauguina, a także innych artystów, którzy rywalizowali o prymat w kręgach europejskiej awangardy lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX stulecia. Ten esej, pierwotnie wygłoszony w formie wykładu w 1993 roku - na długo przed tym, jak dekolonizacja i decentralizacja historii sztuki stały się pilnym postulatem na gruncie tej dyscypliny - pozostaje mocną i niezmiennie aktualną odpowiedzią na tradycyjne narracje historii sztuki. Poprzez wnikliwą analizę tekstową i społeczną obrazu Gauguina z 1892 roku, Manao Tapapau, przedstawiającego jego tahitańską żonę, Griselda Pollock proponuje nową teorię awangardy jako serii gambitów - gry odniesienia, szacunku i odróżnienia. Jej intersekcjonalna analiza awangardowych obrazów ujawnia, w jaki sposób rasa i płeć kształtowały kolonialną wyobraźnię, i obnaża wpływ rasistowskiego dyskursu na sztukę i historię sztuki. Autorka stawia pytania dotyczące odmienności kulturowej, płciowej i etnicznej, aby skłonić nas do samokrytycznej refleksji nie tylko na temat płci, lecz także koloru historii sztuki.
Krytyk sztuki, historyk, wykładowca i prezenter radiowy James Hall zagłębia się w historię autoportretu. Koncentrując się na takich artystach jak Dürer, Gentileschi, Van Gogh i Kahlo, pisze z wielką świeżością i energią o tej niezmiennie popularnej, ludzkiej i często osobliwej formie sztuki. W naszej epoce publicznych zwierzeń autoportret stał się czołowym gatunkiem sztuki wizualnej, o czym świadczy nieprzebrane bogactwo współczesnych autoportretów. Coraz więcej ludzi przejawia silniejsze niż kiedykolwiek wcześniej zainteresowanie tą formą sztuki. Autoportrety wyszły poza mury kościołów, pałaców, pracowni malarskich, uczelni artystycznych i galerii, opuściły cokoły pomników i ramy obrazów. Dziś autoportrety fotograficzne i filmowe zalewają internet, a wykonane smartfonami selfie są wszechobecne. Panuje przekonanie (a zarazem nadzieja), że autoportret pozwala nam zajrzeć w głąb duszy osoby, którą przedstawia, i w ten sposób pomaga przezwyciężyć poczucie alienacji i anonimowości, doświadczane przez tak wielu członków współczesnych społeczeństw zurbanizowanych. James Hall jest historykiem sztuki, krytykiem, wykładowcą i dziennikarzem. Wcześniej był naczelnym krytykiem sztuki w „Sunday Correspondent” i w „Guardianie”. Obecnie pracuje jako badacz i wykładowca historii i teorii sztuki w Winchester School of Art na Uniwersytecie w Southampton oraz współpracuje z takimi czasopismami, jak „The Art Newspaper”, „Literary Review”, „The Burlington Magazine” i „The Times Literary Supplement”. Do książek jego autorstwa należą The Sinister Side: How Left–Right Symbolism Shaped Western Art (2008), The Self-Portrait: A Cultural History (2014) oraz The Artist’s Studio: A Cultural History (2022). „The Times” uznał tę ostatnią za jedną z najlepszych książek o sztuce roku 2022.
Po koncercie rozjadą się do domów, usiądą do swoich stołów. Ale długo nie wytrzymają osobno. Za chwilę ktoś znów zapuka do drzwi brata, kuzyna, siostry, w świąteczny wieczór. Znów będą rozmowy i wspólne muzykowanie. Przy stole, przy fortepianie, w kuchni - byle nie osobno. Bo rodzina jest najważniejsza.Pospieszalscy - genialny klan muzyków, dwa pokolenia artystów, instrumentalistów, aranżerów, kompozytorów, producentów i wokalistów, których nazwiska trwale wpisały się w krajobraz polskiej sceny muzycznej: od Czerwonych Gitar i Voo Voo, przez największe przeboje Zakopower czy Anny Marii Jopek, po muzykę filmową i jazzowe eksperymenty.Mateusz Pospieszalski, na pytanie, co musiałoby się stać, by przestał rozmawiać z Janem Pospieszalskim, z którym różnią się w poglądach, odpowiada:-Jak to mielibyśmy nie rozmawiać? Przecież to mój brat!Bo ta książka to przede wszystkim opowieść o rodzinie. O dziewięciorgu rodzeństwa, które dorastało w jednym pokoju na częstochowskiej plebanii. O młodzieńczej fascynacji bigbitem i pierwszych rodzinnych występach. O staraniach, by być razem - mimo światopoglądowych podziałów. O pielęgnowaniu tego, co łączy, a nie dzieli. O muzyce, która pozwala znaleźć wspólny język. I o fundamentach, które są nie do ruszenia.Muzykowałem z trzema Pospieszalskimi: Marcinem, Mateuszem i Jankiem. I zawsze miałem z tego radość. Z Marcinem grałem najwięcej, uważam go za wielkiego kompozytora, aranżera i genialnego basistę. Kocham z nim grać! Dla mnie jest jednym z najważniejszych muzyków w Polsce. Jest jak ich rodzina: stabilny i mocny, zawsze kreatywny. Życzę nam więcej takich muzyków, więcej takich rodzin i więcej takich książek.Michał UrbaniakKsiążka Marcela Woźniaka pozwala przysiąść się do stołu, przy którym zasiada najbardziej muzykalna rodzina w Polsce. A uwierzcie, niejedno nasze spotkanie skończyło się dopiero bladym świtem! Wpadajcie - miejsca starczy dla wszystkich.Sebastian Karpiel-BułeckaTo niemal biblijna opowieść, z bohaterami noszącymi biblijne imiona: Mateusz, Marek, Jan, Łukasz. Ale napisana także przez inne muzy - przede wszystkim tę muzyczną. To historia, która łączy w sobie Jarocin i filharmonię, Czerwone Gitary i Voo Voo oraz hymn WOŚP i obsypany nagrodami jazzowy hołd dla polskiej klasyki XX wieku. A w tle? Głęboko polska rodzinna epopeja, której bohaterowie rozproszą się po różnych kontynentach. Przeczytajcie koniecznie i bez - nomen omen - pośpiechu, delektujcie się tą opowieścią. Przy niej sagi o rodzinie Jacksonów czy braciach Gibb to krótkie nowele.Piotr Metz
Szalony, kto nie chce wyżej, jeżeli może. Studia i materiały do badań nad życiem i twórczością Heleny Modrzejewskiej to szesnasty już tom serii wydawniczej Arte et Ratione, dedykowanej studiom nad osobowością, dorobkiem artystycznym i znaczeniem dla narodowej kultury jednej tylko artystki. Wieloletnie starania admiratorów najznakomitszej polskiej aktorki i 15 lat istnienia poświęconej jej serii publikacji nie mają w polskiej teatrologii precedensu; zresztą sama Modrzejewska jest zjawiskiem niepowtarzalnym. Tom 16. jest pokłosiem kolejnego dorocznego seminarium urodzinowego Modrzejewskiej, które tradycyjnie miało miejsce w październiku w gościnnych progach Muzeum Narodowego w Krakowie Dom Jana Matejki przy ul. Floriańskiej. Zapraszając do udziału w seminarium pod hasłem zapożyczonym od Modrzejewskiej Szalony, kto nie chce wyżej, jeżeli może zwracaliśmy uwagę na to, że artystka wielokrotnie w swoim życiu przekraczała granice artystyczne, społeczne, polityczne, a nawet obyczajowe. Wytyczyła ścieżki, którymi podążyli żądni sławy i uznania następcy. Stanowiła wzór do naśladowania zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn z różnych sfer społecznych.
Ferenc Liszt – wirtuoz, przyjaciel i wyznawca – kreśli żarliwy portret Fryderyka Chopina, „najbardziej eterycznego, subtelnego i delikatnego spośród poetów dźwięku” . Ta klasyczna biografia z 1863 roku nie jest suchym życiorysem, lecz muzycznym esejem o narodzinach nowego języka fortepianu: od nokturnów i preludiów po polonezy i mazurki, w których bije serce dawnej Polski. Liszt z pasją tłumaczy tajemnice rubata, barw i harmonii, unikając „naukowego żargonu”, a jednocześnie prowadzi czytelnika przez labirynt melodii i znaczeń, jakie Chopin wpisał w swoje dzieła . W tle pojawiają się Heine, Delacroix, Mickiewicz i George Sand, zaś opis ostatnich dni kompozytora porusza jak marsz żałobny. To książka o sztuce wymagającej ofiary, o dumie i melancholii, o muzyce, która przemienia ból w piękno. Dla miłośników Chopina – lektura obowiązkowa; dla wszystkich – klucz do zrozumienia, skąd bierze się jego cud.
Nowe tłumaczenie.
Pełna wersja książki.
Poza największymi. Studium o byłych stolicach województw to opowieść o miastach, które straciły status, a z nim polityczne znaczenie, dostęp do środków publicznych i uwagę decydentów. Karol Wałachowski, ekonomista i badacz pochodzący z Częstochowy, analizuje skutki reformy administracyjnej z 1999 roku z wyjątkowej perspektywy zarówno eksperta, jak i świadka przemian. Na podstawie bogatego materiału statystycznego, przeglądu literatury oraz wywiadów z ekspertami, autor pokazuje, jak zmiana statusu administracyjnego wpłynęła na rozwój społeczno-gospodarczy miast takich jak Sieradz, Piła, Przemyśl czy Elbląg. Z jednej strony mamy metropolie dynamiczne, widoczne, syte. Z drugiej miasta, które zostały poza i coraz rzadziej pojawiają się na mapach prognoz, inwestycji czy zainteresowania centralnych władz. To książka o nierównościach terytorialnych, niewidzialności w debacie publicznej i o tym, jak decyzje polityczne z przeszłości kształtują nasze dziś. Ale to też głos nadziei bo poza nie oznacza bez potencjału. Kariery miast bywają zawrotne. Taką szansę dostały w 1975 roku 32 nowe miasta wojewódzkie. Rosły jak na drożdżach, ale pod koniec wieku status ten utraciły. Wałachowski pokazuje cenę, jaką zapłaciły za tę zmianę. Z akademickim dystansem i precyzją. Ale wymowa książki jest jednoznaczna: polityka miejska musi dostrzec potencjał tych ośrodków i nie dopuścić do jego zmarnowania. (Rafał Matyja) Nie da się zrozumieć współczesnej Polski, patrząc wyłącznie przez pryzmat wielkich metropolii. Karol Wałachowski w swojej książce przypomina o tym, o czym Warszawa zbyt często zapomina: że transformacja ustrojowa po 1989 roku stworzyła zarówno zwycięzców, jak i przegranych, a przypływ nie uniósł wszystkich łodzi niektóre zatopił. Studium degradacji byłych miast wojewódzkich staje się tu opowieścią o zawiedzionych nadziejach, migracjach, depopulacji i społecznej frustracji. To również krytyczne spojrzenie na reformę samorządową z 1999 roku jedną z reform, które dotąd uchodziły za udane. Książka Wałachowskiego to nie tylko diagnoza, ale też apel: o nową politykę rozwoju, o dostrzeżenie potencjału tych miast i o realne wsparcie ze strony państwa. Bez niego wiele z nich nie będzie w stanie się podnieść. (Jan Śpiewak) Książka Karola Wałachowskiego to jedna z nielicznych na rynku pozycji traktujących o problematyce byłych miast wojewódzkich w sposób tak kompleksowy. Z przeprowadzonych przez autora badań wyłania się złożony obraz konsekwencji wywołanych reformą rządu Buzka, wśród których dominującym trendem okazuje się niestety degradacja większości dawnych centrów administracyjnych. Dużą zaletę pracy stanowi też zawarty w niej obszerny przegląd aktualnego stanu wiedzy i badań nad miastem jako zjawiskiem ekonomicznym i społecznym, co czyni z niej prawdziwe kompendium, niezbędne dla każdego samorządowca, aktywisty czy po prostu mieszkańca miasta zainteresowanego własnym środowiskiem życia i sposobami wpływania na jego jakość. (Jacek K. Sokołowski) Karol Wałachowski (ur. w 1992 r. w Częstochowie), ekonomista specjalizujący się w politykach publicznych i rozwoju miast, adiunkt Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie i publicysta.
„Black Sabbath. U piekielnych bram” to obszerna, szczegółowa opowieść o zespole, który stał się fundamentem sceny ciężkiego rocka. Autor zabiera nas do Aston, robotniczej dzielnicy Birmingham, gdzie na gruzach dwóch lokalnych formacji – Rare Breed (Ozzy Osbourne, Geezer Butler) i Mythology (Tony Iommi, Bill Ward) – narodził się Black Sabbath. Następnie krok po kroku śledzimy powstawanie pierwszych przełomowych albumów i błyskawiczne sukcesy, które wyniosły grupę na szczyty światowych list. Z czasem jednak historia przybiera coraz mroczniejszy ton: uzależnienia i konflikty prowadzą do odejścia Ozzy’ego. Na jego miejsce pojawiają się nowi wokaliści – Ronnie James Dio, Ian Gillan czy Tony Martin – a zespół mierzy się z burzliwym okresem zmian i próbą utrzymania pozycji na zmieniającym się rynku muzycznym.
Tymczasem Ozzy rozwija błyskotliwą karierę solową, która otwiera drogę do okazjonalnych, głośnych powrotów na scenę u boku dawnych kolegów. Te odbywają się już jednak na warunkach Ozzy’ego.
„U piekielnych bram” to wciągająca podróż przez wzloty i upadki Black Sabbath, którego historia nie przestaje fascynować kolejne pokolenia fanów rocka. W książce znajdziemy liczne wypowiedzi muzyków i osób związanych z zespołem, udzielone autorowi specjalnie na potrzeby tej biografii. Całość uzupełniają wkładki ze zdjęciami oraz obszerna dyskografia zespołu.
Mick Wall urodził się po to, by napisać tę książkę.
„Classic Rock”
Przewaga książki Micka Walla nad innymi biografami Black Sabbath polega na tym, że autor był PR-owcem zespołu i znał osobiście wszystkich członków grupy. W rezultacie Wall umie nakreślić wiarygodne portrety każdego z nich, a jednocześnie tworzy epicką opowieść – trudno lepiej opisać dzieje Black Sabbath.
„Record Collector”
W wieku sześćdziesięciu dziewięciu lat Ozzy Osbourne odbywał triumfalną, pożegnalną trasę koncertową, grając dla wypełnionych po brzegi hal i zbierając entuzjastyczne recenzje na całym świecie.A potem katastrofa.W ciągu zaledwie kilku tygodni trafił do szpitala z powodu infekcji palca a następnie musiał przerwać występy i całkowicie wycofać się z życia publicznego, gdy stanął w obliczu niemal pełnego paraliżu ciała od szyi w dół.Ostatnie namaszczenie to wstrząsająca, przepełniona gorzkim humorem i nigdy wcześniej nieopowiedziana historia zstąpienia Osbournea wprost do piekła i sześciu cholernie paskudnych lat, które nastąpiły później. Ozzy opowiada o burzliwym małżeństwie z Sharon. O spotkaniach z innymi słynnymi rockowymi imprezowiczami: Slashem, Bonem Scottem, Johnem Bonhamem i Keithem Moonem w przełomowych momentach dla historii rocka. O tragicznym wypadku na Florydzie, w którym zginął jego gitarzysta Randy Rhoads i o wstrząsających ostatnich chwilach spędzonych z bliskim przyjacielem i muzycznym współpracownikiem, Lemmym Kilmisterem z Motrhead. Ozzy wspomina także triumfalny koncert Back to the Beginning, transmitowany na cały świat, podczas którego Osbourne po raz ostatni zjednoczył się na scenie z kolegami z Black Sabbath i zebrał miliony dolarów na cele charytatywne.Bezkompromisowa, a zarazem zaskakująco budująca i niosąca nadzieję książka kolejny dowód na to, że Ozzy Osbourne dawno już przerósł swoją legendę Ojca Chrzestnego Metalu i Księcia Ciemności, stając się współczesnym bohaterem ludowym oraz narodowym skarbem.
Brawurowa biografia człowieka, który został legendą
„Gdyby z ekranu naszych czasów pozostał wyłącznie on, wiedzielibyśmy o nas więcej niż z kronik wydarzeń i uczonych ksiąg”.
BYŁO ICH DWÓCH.
Pierwszego znają wszyscy: największy gwiazdor filmowy epoki, obiekt westchnień tysięcy kobiet, kultowy Maciek Chełmicki w „Popiele i diamencie”. Ginie pod kołami pociągu dzień po otrzymaniu propozycji zagrania w amerykańskiej telewizji.
Drugiego znali nieliczni: chłopak z nerwicą natręctw i kompleksami na punkcie swojej sylwetki, z marną dykcją i kiepską pamięcią. „Lepiej było zginąć młodym, tak jak Dean, niż doczekać tuszy, oczu jeszcze mniejszych, niż były” – wyznaje krótko przed śmiercią. Jego zmagania z własnym mitem, których ofiarą padają żona i syn, trwają aż do tragicznego końca.
Dorota Karaś z reporterską dociekliwością przygląda się obu obliczom Zbyszka Cybulskiego. Jako pierwsza opisuje dzieciństwo, o którym on sam nie mógł mówić w powojennej Polsce. Odsłania kulisy działalności legendarnego teatrzyku Bim-Bom i powstawania najsłynniejszych filmów tamtej epoki. Przede wszystkim jednak pyta o cenę sławy i o to, co naprawdę zabiło Zbyszka Cybulskiego.
60 lat rockandrollowej przyjaźni
Mało brakowało, a tej przyjaźni by nie było. Gdy Andrzej Olechowski zmienił w siódmej klasie szkołę podstawową, dostał od wychowawcy jedną radę: nie koleguj się z Wojtkiem Mannem. Na szczęście nie posłuchał.
Obaj nie przepadali za WF-em, więc czas spędzali na słuchaniu muzyki. W czasach popularności Beatlesów i Stonesów konkurowali ze sobą o to, kto zapuści dłuższe włosy. Palili za kościołem, przed wojskiem uciekli na studia, razem zaczynali w radiu. Potem ich drogi się rozeszły, dzieliły ich kontynenty i odmienne zajęcia, ale przyjaźń przetrwała.
Wojciecha Manna i Andrzeja Olechowskiego połączyły niezwykłe poczucie humoru, fascynacja muzyką i otwartość na świat wykraczająca daleko poza granice ówczesnej Polski Ludowej. W rozmowie z Karoliną Opolską opowiadają o swojej przyjaźni i wydarzeniach – lokalnych i globalnych – które stały się dla niej tłem. Historia jednej znajomości to jak podróż autostopem – obok doborowe towarzystwo, w tle ulubione rockandrollowe kawałki, we włosach zachodni wiatr, a w sercu pewność, że tak oto powstają najlepsze wspomnienia.
Nowa, wyczekiwana książka Grzegorza Piątka, laureata licznych nagród literackich, w tym Paszportu Polityki oraz Nike Czytelników.Wymykająca się wszelkim schematom opowieść o architekturze dla codzienności, powstającej obok wielkich dzieł i spektakularnych budynków.Historia architektury skupia się zwykle na arcydziełach i prestiżowych budowlach - świątyniach, rezydencjach, pomnikach, gmachach władzy i instytucjach kultury. A przecież te miejsca to wyjątki, ekstrema, a o jakości życia, wygodzie czy zdrowiu decydują miejsca codzienne.W książce będącej połączeniem eseju, reportażu, pamiętnika i manifestu Grzegorz Piątek prowadzi nas przez takie właśnie, nieprestiżowe, a jednak niezbędne przestrzenie: toalety publiczne, żłobki, przedszkola, ośrodki dla seniorów, węzły przesiadkowe i mieszkania komunalne. Pokazuje twórców i inwestorów, którzy starają się wyjść poza schemat, łączyć oszczędność i jakość, piękno i użyteczność, finansową i fizyczną dostępność. Pisze przede wszystkim o miejscach, które zna ze swojego życia i pyta o zdanie użytkowników, których doświadczenie jest ostatecznym sprawdzianem idei architekta. Apeluje o to, by spory o dobry gust i wojny o symbole zastąpić głębokim namysłem nad tym, czy architektura służy dobremu życiu, czy wręcz przeciwnie.
JAK RODZĄ SIĘ SERIALE I FILMY, KTÓRE PRZYKUWAJĄ WIDZÓW DO EKRANÓW? TWÓRCA GŁOŚNYCH I NAGRADZANYCH "25 LAT NIEWINNOŚCI", "ROJSTA", "WIELKIEJ WODY" I "HEWELIUSZA" ZDRADZA KULISY SWOICH PRODUKCJI.Jan Holoubek w szczerej i pełnej pasji rozmowie z Cezarym Łazarewiczem opowiada, jak się robi kino, które porusza i zostaje z widzem na długo, a także o tym, co go naprawdę kręci w robieniu filmów. To opowieść o pasji do tworzenia własnych światów - od pierwszych amatorskich nagrań z kolegami z podwórka po produkcje dla międzynarodowych platform streamingowych i fabuły nagradzane na festiwalach.Dlaczego jedne pomysły lądują w koszu, a inne stają się hitem Netflixa? Jak zatopić statek i nie utonąć razem z nim? Jak sfilmować powódź, nie zalewając miasta? To również opowieść o niegasnącej frajdzie z robienia rzeczy niemożliwych - nie tylko o zmaganiach z producentami o pieniądze i pomysły, lecz także o adrenalinie planu filmowego, wyzwaniach montażu i stresie towarzyszącym oczekiwaniu na reakcję widzów.Kiedy robisz film czy serial, cały czas jesteś na haju. Nie możesz spać, myślisz tylko o ujęciach: co nakręciłeś, co masz do zrobienia. Film to straszny zapieprz, robota tylko dla wariatów, którzy to kochają. Ale to najpiękniejszy zawód świata - Jan Holoubek
Stitch. KreatywnikManga! Nikt nie pozostaje na nią obojętny. Ta japońska sztuka rysunku zawojowała świat, a teraz wdarła się do kosmicznego świata Stitcha! Dzięki tej pełnej humoru książce i ty się nauczysz rysować w stylu mangi i kawaii. Krok po kroku poznasz tajniki stylu, sprytne sztuczki i najlepsze techniki. Świetnie się bawiąc w towarzystwie niebieskiego kosmity, raz-dwa zostaniesz mangowym mistrzem - a może nawet stworzysz własny komiks? Format: 190 x 240 mm |48 stron | oprawa miękka
"- To nie jest sztuka o randkach, lecz o śmierci.- Nie musi się wydzierać. To jest sztuka o randkach, nie tylko o śmierci. Sztuka o wszystkim. Randkach, narodzinach, śmierci, życiu, rodzinie i tak dalej".Gdy jeden z aktorów na planie reżyserowanej przez Cadena Cotarda sztuki teatralnej wypowiada swoją opinię o jej znaczeniu, bohater filmu Charliego Kaufmana szybko ją koryguje. Idąc tym tropem, Skażone światło miłości i żalu nie jest po prostu książką o filmie. Film jest tu pretekstem do refleksji o miłości, śmierci, rozumieniu sztuki i duchowości. W tym ujęciu moja próba rozplątania gęstej sieci znaczeń, z której składa się film Synekdocha. Nowy Jork, jednocześnie pozostaje kreacją autorską. Starając się zrozumieć doświadczenia Cotarda, odwołuję się do własnych przeżyć, nie rekonstruując obiektywnego sensu filmu Kaufmana, lecz spotykając się z reżyserem w nieokreślonej hermeneutycznej przestrzeni. Liczę na to, że podobne spotkanie - tym razem ze mną - stanie się udziałem Czytelnika.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?