Nikt z nas nie jest wieczny, starość i umieranie jest częścią naszego życia. Ból po utracie ukochanych ludzi jest wielki. Jak pogodzić się z odchodzeniem najbliższych, ukochanych ludzi? Jak uporać się z żałobą po ich śmierci kiedy wydaje się, że straty już nikt i nic nie uleczy? na te i inne pytania odnajdziecie Państwo odpowiedź w znanych publikacjach Elizabeth Kübler-Ross czy Renaty Arendt Dziurdzikowskiej. Znajdziecie tutaj też lekturę na temat przebiegu żałoby u dzieci i nastolatków, dla których takie traumatyczne przeżycia są bardzo ciężkie do zrozumienia.
Pierwsza i jedyna na polskim rynku wydawniczym publikacja, w której Autorzy przekazują aktualną wiedzę na temat procesów inwolucyjnych i przedstawiają starość jako naturalny tok życia, który częściowo można zmienić tak, aby okres ten stał się pogodny, radosny i pełen nowych doświadczeń.
W początkowych rozdziałach opisane są wybrane ogólnoustrojowe zjawiska związane ze starzeniem się organizmu, a w następnych - zmiany związane z wiekiem w poszczególnych narządach
i układach. Omówiono m.in. narząd wzroku, narządy laryngologiczne, tkanki miękkie, kości, mięśnie szkieletowe, układ sercowo-naczyniowy, płuca, nerki, układ moczowo-płciowy, seksualność osób starszych, wybrane aspekty żywienia ludzi w podeszłym wieku itp. Jest także rozdział poświęcony aktywności ruchowej i znaczeniu ćwiczeń fizycznych w grupie osób w wieku starszym, który zawiera opis ćwiczeń wraz z ilustracjami.
Książka napisana przez wybitnych specjalistów: lekarzy, biologów, fizjologów i fizjoterapeutów nie tylko dla osób mających szansę dożyć w dobrym zdrowiu sędziwego wieku, ale także dla obecnych
i przyszłych studentów medycyny, biologii, fizjoterapii, wychowania fizycznego. Skorzystają z niej również praktykujący lekarze i fizjoterapeuci oraz wszyscy, którzy w swojej pracy zawodowej bądź w relacjach rodzinnych zamierzają pomagać ludziom starszym w ich drodze do osiągnięcia jak najwyższej jakości życia w schyłkowym okresie. Może być też przydatna dla pracowników opieki społecznej i władz administracji państwowej odpowiedzialnych za formułowanie polityki społecznej. Jest to więc publikacja dla wszystkich – dla różnych grup społecznych i wiekowych.
O Autorach:
Redaktorzy naukowi to pracownicy naukowi AWF w Krakowie; autorzy (45) to wybitni specjaliści w danych dziedzinach z różnych ośrodków naukowych całej Polski (większość z AWF w Krakowie, UJ, uniwersytety medyczne)
dr hab. Anna Marchewka, profesor nadzwyczajny, Dziekan Wydziału Rehabilitacji Ruchowej AWF w Krakowie, Kierownik Katedry Rehabilitacji Klinicznej AWF w Krakowie.
prof. dr hab. Zbigniew Dąbrowski, Kierownik Pracowni Patologii Narządu Ruchu AWF w Krakowie
prof. dr hab. Jerzy Żołądź, Kierownik Katedry Fizjologii i Biochemii AWF w Krakowie
Obecnie, głównie dzięki szybkiemu wzrostowi liczby badaczy i zwiększającej się łatwości publikowania prac, literatura naukowa mnoży się wręcz lawinowo. Dotyczy to również literatury naukowej z zakresu bioetyki, z którą powiązane są dość ściśle opracowania przedmiotu biojurysprudencji. Interesujące dane tego rodzaju podaje zespół współautorski wspomnianej wcześniej Bibliography of Bioethics w tomie 35. z 2009 roku. Bibliography obejmuje tylko część ogółu publikacji z zakresu bioetyki w świecie, głównie w języku angielskim, a mimo to ich liczba jest bardzo duża i wzrasta szybko z każdym rokiem. Oto, dla przykładu, liczby z ostatnich kilku lat: 2006 rok ? 676; 2007 rok ? 2162; 2008 rok ? 4229. W początkach 2012 roku, dość duży, wieloosobowy zespół badaczy opracowujący Bibliography nie zdołał jeszcze ogarnąć liczby publikacji z 2009 roku. W obecnych czasach, w większości dyscyplin naukowych, do których należy również bioetyka, żaden pojedynczy badacz, a nawet zespół badaczy, nie są w stanie poznać całej opublikowanej literatury naukowej dotyczącej jego dyscypliny. Uwaga ta nie dotyczy jednak względnie młodego nurtu myśli jakim jest jeszcze biojurysprudencja. Możliwość poznawania niemal wszystkich publikacji dotyczących biojurysprudencji oczywiście ułatwia formułowanie wynikających z nich wniosków. Główny wniosek odnosi się do uzasadnionej potrzeby przechodzenia od przestarzałego już prawa do tworzenia i stosowania bioprawa opartego na teoretycznych podstawach biojurysprudencji. Tworzone i stosowane bioprawo krajowe, międzynarodowe i globalne dotyczy głównie, jak dotychczas, sfery życia cielesnego człowieka, życia zwierząt i życia przyrody. W nieodległej przyszłości należy oczekiwać niezbędnego rozszerzenia pól bioprawa na sfery życia duchowego człowieka i różne sfery życia społecznego.
Książki o samobójstwie są czymś szczególnym, ?kultowym?, jeśli opowiadają o własnych doświadczeniach autora jak ?Podnieść na siebie rękę? Jeana Améry?ego czy ?Bóg Bestia? Alvareza. Al(fred) Alvarez (ur. 1929), angielski poeta i krytyk literacki, autor wielu książek non-fiction, swoje studium samobójstwa z 1972 roku zaczyna od słynnego (zamierzonego lub nie) samobójstwa Sylvii Plath (1963), którą znał jako redaktor ?Observera?. Jej historię rozbudowuje w rozważania nad miejscem samobójstwa lub raczej jego możliwości w świecie twórców literatury. Apokaliptyczny ?Bóg Bestia? karmiący się krwią towarzyszy zdaniem Alvareza naszym czasom. Mnogość samobójstw wśród pisarzy i poetów skłania do poszukiwań odpowiedzi na egzystencjalne pytania w twórczości tych, którzy odebrali sobie życie od romantyków przez Plath po Hemingwaya. Sam Alvarez też ?eksperymentował? ze śmiercią, o czym szczegółowo powiadamia czytelnika w tym eseju należącym do kanonu pisarstwa traktującego o tych, którzy próbują ?podnieść na siebie rękę? i dają temu literacki wyraz.
Pierwsza pomoc
Czy znasz ludzi zmagających się z druzgocącą stratą ukochanej osoby? Co możesz zrobić lub powiedzieć, żeby im pomóc?
A jeśli to ty właśnie doświadczasz bolesnej straty, z tej broszury dowiesz się, czego możesz się spodziewać w nadchodzących tygodniach i miesiącach.
W książce szczegółowo omówiono sposoby rozwiązywania problemów zdrowotnych i pielęgnacyjnych u pacjentów z różnymi schorzeniami przewlekłymi, niesamodzielnymi w wieku dojrzałym oraz w podeszłym wieku. Pierwsza część książki zawiera krótkie wprowadzenie z zakresu podstawowych pojęć dotyczących: opieki i pielęgnacji, modelu sprawowania opieki, zespołu terapeutycznego, potrzeb człowieka chorego oraz zakażeń szpitalnych. W drugiej części szczegółowo omówiono zasady pielęgnowania w różnych sytuacjach chorobowych oraz związanych z niesprawnością. Zawarta w książce dokumentacjapomoże w systematycznym planowaniu, wykonywaniu i dokumentowaniu czynności pielęgnacyjnych i opiekuńczych. Publikację zilustrowano licznymi rycinami, przedstawiającymi m.in. sprzęt pomocniczy, który ma za zadanie usprawnić pracę opiekunów i zwiększyć samodzielność podopiecznych.Książka adresowana jest przede wszystkim do osób kształcących się w zawodzie opiekuna medycznego. Może być również przydatna dla pracowników socjalnych, asystentów osób przewlekle chorych oraz ich rodzin.
"Ludzie młodzi, w wieku średnim i starsi troszczą się o innych, którzy potrzebują opieki: o dzieci, starzejących się i chorych rodziców oraz niepełnosprawnych małżonków.
Ciężar tej opieki jest ogromny. Często jesteśmy tak przytłoczeni, że nawet nie przychodzi nam do głowy myśl, żeby szukać pomocy.
– Zadbaj o możliwość wyjścia
– Naucz się mówić ,,nie”
– Zaakceptuj wszystkie swoje uczucia
– Ustal swoje tempo
– Oczekuj ukrytych błogosławieństw
– Znajdź ,,towarzyszy podróży”
– Zdobywaj wiedzę
– Bądź dobry dla siebie
– Pamiętaj, że śmiech to zdrowie
O książkach z serii Bóg wie, że…
Poprzez opowiadane historie pełne oryginalnych myśli, spostrzeżeń i praktycznych wskazówek każdy tytuł w tej serii przedstawia klarowność, pocieszenie i zachętę, gdy poruszamy się po zakrętach życiowej wędrówki.
"
Jeszcze kilka lat temu wybierający kremację byli uważani zasadniczo za wrogów Kościoła, a samo spopielenie zwłok stanowiło najwyższy wyraz tej wrogości. Obecnie górę wzięły racje publiczne lub prywatnego pożytku, a rozporządzenia Kościoła nie sprzeciwiają się kremacji, jeśli osoba wyraziła wolę bycia poddaną kremacji.
- rozwój i ewolucja problemu spopielania zwłok
- wypowiedzi Ojców Kościoła i papieży na temat kremacji
- przedstawienie norm Kościoła dotyczących obrzędu pogrzebu tych, którzy wybrali kremację
- omówienie jedynego przypadku kremacji, który opisano w Biblii, a któremu nie poświęcono żadnego opracowania
- przedstawienie prawodawstwa wybranych krajów, w których zalegalizowano kremację
- prezentacja norm prawodawstwa kościelnego i cywilnego.
Około 60 tysięcy osób w Polsce jest dotkniętych chorobą Parkinsona - przewlekłym, trwającym wiele lat schorzeniem neurologicznym, które stopniowo pogarsza sprawność ruchową chorego. Nowoczesne metody terapii i rehabilitacji dają szansę znacznego przedłużenia i poprawy jakości życia chorych, pod warunkiem jednak, że chorzy i ich rodziny będą w świadomy i mądry sposób współpracować z lekarzem i całym zespołem rehabilitacyjnym.
W poradniku Żyję z chorobą Parkinsona, napisanym przez klinicystę z ponad 30-letnim doświadczeniem, Czytelnik znajdzie najważniejsze informacje dotyczące objawów i przebiegu choroby oraz najnowszych metod leczenia farmakologicznego i chirurgicznego, a także praktyczne porady i odpowiedzi na najczęściej zadawane przez chorych i ich opiekunów pytania.
Jeżeli rzeczywistość nas przerasta – a tak jest, skoro jesteśmy jej częścią – to poznanie jej i opisanie nie może być rzeczą łatwą. Arnold Mindell z pewnością nie lęka się rzeczywistości. Stawia jej pytania i – wydaje się, że – uzyskuje satysfakcjonujące odpowiedzi. W jego przekonaniu ma ona charakter niedualistyczny, a zatem – czytając jego kolejną książkę – możemy się spodziewać, iż usłyszymy, że naukowcy i mistycy mówią o tym samym i to samo, a jedynie nieco innym językiem i z pewnym przesunięciem w czasie: mistycy „od zawsze”, a naukowcy dopiero „ostatnio”. A jednak wizjoner i sceptyk, mistyk i naukowiec, teoretyk i praktyk wyświadczają sobie wzajemnie nieocenioną przysługę. Nie ma nic bardziej praktycznego – skonstatował ktoś humorystycznie – od dobrej teorii. Arnold Mindell konsekwentnie sprawdza swoje (i nie tylko swoje) teorie w praktyce, która z kolei prowadzi go do stawiania nowych pytań i formułowania nowych teorii. W swojej jednoczącej wizji przywołuje wielu wybitnych naukowców, błyskotliwych myślicieli i ponadczasowych mędrców; jednakowo czerpie z dorobku nauki, jak i z przesłania różnych tradycji religijnych. Cytuje wersety świętych ksiąg religii Wschodu, choć wydaje się, że również – choć implicite – Biblii: „...w ciszy i ufności leży wasza siła” (Iz 30, 15).Siła ciszy
Spis treści
Część I
Siła ciszy zawarta w symptomach
Rozdział 1.
Siła nieskończoności
Rozdział. 2.
Tęczowa Medycyna
Rozdział 3.
Nanoflirty i mądrość ciała
Rozdział 4.
Hiperprzestrzenie symptomów
Rozdział 5.
Szamanizm i esencja symptomów
Rozdział 6.
Czym jest życie?
Rozdział 7.
Duch atomów
Rozdział 8.
Pieśń światów równoległych
Rozdział 9.
Kąpiel koherencji jako medycyna kwantowa
Część II
Medycyna nielokalna: Świat w symptomach
Rozdział 10.
W jaki sposób społeczeństwo wpływa na ciało?
Rozdział 11.
Problem w relacji – hiperprzestrzennym lekarstwem
Rozdział 12.
Symptomy jako lekarstwo z przyszłości
Rozdział 13.
Wolność od genetyki
Rozdział 14.
Genetyczne działanie wsteczne – jak sny wpływają na geny
Część III
Starzenie się: chemia, buddyzm i entropia
Rozdział 15.
Starzenie się i buddyzm
Rozdział 16.
Dlaczego wolne rodniki zabijają?
Rozdział 17.
Telomery zapowiadają koniec
Rozdział 18.
Demony świadomości kwantowej
Rozdział 19.
Śmierć – czy to koniec?
Część IV
Styl życia kwantowego demona:
Ciało uwolnione od czasu
Rozdział 20.
Medycyna nielokalna w praktyce
Rozdział 21.
Nietoksyczne style życia
Dodatek A
Fale: Crossover stanu kwantowego
Dodatek B
Światy: teoria wielu światów Everetta
Dodatek C
Umysł kwantowy
Bibliografia
Łucja Lange, jako naukowczyni i praktyczka pracująca z osobami umierającymi i w żałobie, omawia różne podejścia do śmierci oraz prezentuje inny sposób podchodzenia do spraw ostatecznych. Jej książka może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o konieczności zmian w oferowanym wsparciu i edukacji tanatologicznej, by pomagać w sposób włączający, wrażliwy, współczujący i otwarty.Autorka przekonuje: posthumanistyczne spojrzenie przez soczewkę socjologii nowego naturalizmu pozwala na konstatację, że dobra śmierć to taka, którą akceptuję, która daje mi szerszą perspektywę mojego istnienia, ułatwia godzenie się z tym, że wszystko przemija. Pozwala czerpać z życia, cieszyć się nim, doceniać to, co jest. Dobra śmierć to coś, co przynależy do kategorii świadomego spoglądania w siebie i widzenia swojego nic-nie-znaczenia, przy jednoczesnym wszystko-znaczeniu. Bo z jednej strony jestem nikim i nie potrzebuję bycia kimś, by mieć sens, cel, szczęście, radość, znaczące życie. Z drugiej strony jestem kimś dla kogoś innego mogę być kimś dla różnych osób, dla każdej kimś innym. Mogę nic nie znaczyć i wszystko znaczyć jednocześnie. Tak samo śmierć może być jednocześnie dobra i zła, coś kończyć i coś zaczynać, dawać ukojenie, spokój, rozpacz, żal, a nawet szczęście jeśli tylko otworzymy się na tę wielość, różnorodność, bogactwo, ciągłość, zmienność i naturalność. Zapraszam więc do oswajania swojej śmiertelności, rozszerzania granic definiowania śmierci i żałoby, rozmawiania o tym, co ostateczne.
Kultowy bestseller, który zmienił sposób, w jaki myślimy o śmierci - teraz w nowym wydaniu i nowym przekładzie!Czy śmierć to naprawdę koniec? A może dopiero początek?Raymond Moody, pionier badań nad doświadczeniami bliskimi śmierci (NDE - near-death experience), jako pierwszy w historii zebrał i przeanalizował świadectwa osób, które doświadczyły śmierci klinicznej i powróciły do życia. Jego przełomowe "Życie po życiu", po raz pierwszy wydane w 1975 roku, stało się światowym fenomenem, sprzedając się w ponad 13 milionach egzemplarzy i inspirując pokolenia do zgłębiania tajemnicy życia po śmierci. Oparty na książce film o tym samym tytule zdobył brązowy medal na New York Film Festival oraz prestiżową World Humanitarian Award.Setki relacji, jedno przesłanie: życie trwa dalej. Świadkowie opowiadają o tunelu, jasnym świetle, spotkaniach z bliskimi i uczuciu wszechogarniającej miłości oraz spokoju. To właśnie ta pozycja wprowadziła do kultury pojęcia będące dziś fundamentem badań nad świadomością i duchowością.Poznaj książkę, która zainspirowała miliony i stała się kamieniem milowym w badaniach nad tajemnicą życia i śmierci.
We are living through an exciting revolution in biology. Giant strides are being made in our understanding of why we age, and why some species live longer than others. Will we soon be able to cheat disease and death and live for a very long time, possibly many times our current lifespan?
Why We Die shares the latest scientific understanding of what causes ageing and how we might prevent it. Ramakrishnan examines the cutting-edge efforts to extend the human lifespan by altering our natural biology, raising profound questions and unravelling mind-bending answers along the way. Does death serve a necessary biological purpose? What will it mean for us all if some people start living longer? And how can we increase our chances of living long, healthy and fulfilled lives?
W publikacji podano analizie wątki tanatologiczne odnoszące się do definicyjnych ujęć śmierci i umierania w kontekście rozmaitych dyscyplin naukowych, w tym jej wymiaru indywidualnego, społecznego i kulturowego. A także postawy wobec śmierci, znaczenie tanatopedagogiki, zagadnienie wsparcia społecznego w sytuacji umierania i śmierci, szczególnie w kontekście osób starszych. Ważnym elementem jest część empiryczna, w której przedstawiono założenia badań własnych, ich wyniki i wnioski dotyczące dobrej praktyki wdrażania rozwiązań o charakterze tanatoedukacyjnym do instytucji opieki długoterminowej, jaką jest dom pomocy społecznej sprofilowany na osoby starsze. Spis treści: Wprowadzenie 1. Śmierć jako doświadczenie indywidualne i społeczne 1.1. Umieranie i śmierć jako naturalny proces życiowy jednostki - próba zdefiniowania zjawiska 1.1.1. Rola śmierci w społeczności - kulturowy wymiar śmierci 1.1.2. Śmierć w kontekście religijnym 1.1.3. Obrzędowość wokół śmierci 1.2. Postawy wobec śmierci 1.3. Edukacja tanatologiczna jako przejaw filozofii umierania 1.4. Wsparcie społeczne dla osób umierających i ich rodzin 2. Domy pomocy społecznej w walce z odium instytucji totalnej 2.1. Domy pomocy społecznej w kontekście instytucji systemu pomocowego dla osób starszych 2.2. Dom pomocy społecznej jako instytucja systemu opieki długoterminowej dla osób starszych 2.3. Koncepcja instytucji totalnej 2.4. Śmierć w domu pomocy społecznej dla osób starszych i przewlekle somatycznie chorych 3. Założenia metodologiczne badań własnych 3.1. Obszar i przedmiot badań 3.2. Cele, pytania i problemy badawcze 3.3. Metoda, technika, narzędzie badawcze 3.4. Charakterystyka instytucji wybranej jako podmiot badań 3.5. Organizacja i teren badań 4. Na czym polega dobra śmierć w domu pomocy społecznej - analiza wyników badań własnych 4.1. Śmierć w perspektywie mieszkańców i pracowników DPS-u - analiza wyników badań własnych 4.1.1. Śmierć w narracjach mieszkańców 4.1.2. Śmierć w narracjach pracowników 4.2. Dyskusja wokół wywiadów z mieszkańcami 4.3. Wnioski z wywiadów (indywidualnych i grupowego) z pracownikami 4.4. Przestrzenie tanatoedukacyjne w domu pomocy społecznej 4.5. Autorefleksja badacza Zakończenie Bibliografia Aneks Załącznik 1. Narzędzia badawcze wykorzystane w badaniach własnych
Wszyscy umrzemy. Odejdą również nasi bliscy i ci, których znamy. Tymczasem nasze społeczeństwo wypiera śmierć i wszystko, co z nią związane, począwszy od agonii, przez przygotowanie pochówku, na żałobie kończąc. A przecież to nie tylko bardzo potrzebna wiedza praktyczna – gdzie należy się zgłosić po śmierci bliskiej osoby, jak zorganizować pogrzeb? – lecz także szeroki temat medyczny oraz metafizyczny wart świadomego podejścia.
W tej książce znajdziesz rzetelne odpowiedzi na pytania o śmierć, które zawsze bałeś się zadać lub których zadać nie wypada. Łamiąc panujące w naszej kulturze tabu, autorki w przystępny sposób, otwarcie, ale też bez zbędnej sensacyjności opisują śmierć i wszystko, co jej towarzyszy. Dzięki temu przestaje być ona tematem trudnym, tajemniczym i niewygodnym.
Jeśli chcesz się dowiedzieć, co dzieje się z naszym ciałem, gdy umrzemy, czy ciało zmarłego może się poruszyć, czym zajmuje się tanatokosmetolog, jak przebiega proces kremacji albo jak wygląda ceremonia pogrzebowa, tu znajdziesz odpowiedzi. W książce nie zabrakło też praktycznego poradnika, jak przetrwać pogrzeb, podpowiedzi, jak rozmawiać o śmierci, oraz sekcji z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania.
No to co, uchylamy wieko trumny?
Małgorzata Węglarz
Pisarka, która nie boi się sięgać po tematy tabu i omawia je w lekki, przystępny sposób. Autorka reportaży Wszystko, co powinieneś wiedzieć, zanim umrzesz. Tajemnice branży pogrzebowej i Starzy ludzie nie istnieją. W 2022 roku wystąpiła na konferencji Ted Warsaw Women z prelekcją Śmierć – instrukcja dla żywych. Prywatnie wielbicielka twórczości Edgara Alana Poe.
Agnes Tołoczmańska
Tanatokosmetolog z zawodu, tanatolog z zamiłowania. Za pośrednictwem mediów społecznościowych pod pseudonimem Agnes zza grobu w otwarty i pozbawiony tabu sposób edukuje o śmierci, branży pogrzebowej i pracy tanatokosmetologa.
Cała prawda o polskiej branży funeralnej. Odpowiedzi na pytania, które boimy się zadać.Jak to jest na co dzień mieć kontakt ze śmiercią? Jakie są fakty i mity o branży pogrzebowej? I kiedy bywa naprawdę ciężko?Choć w Polsce umiera rocznie około 400 tysięcy osób, o branży pogrzebowej wiemy niewiele, a to, co usłyszymy od osób, które mają za sobą organizację pogrzebu, bywa kontrowersyjne i budzi w nas lęk. Prawie każdy zna mrożące krew w żyłach opowieści o łamaniu zmarłym kości, pijanych grabarzach czy niebotycznych cenach za pochówek. Jak naprawdę funkcjonuje branża pogrzebowa? Z czym na co dzień spotykają się jej pracownicy?Małgorzata Węglarz w rozmowach m. in. z przedsiębiorcami pogrzebowymi, balsamistami, tanatokosmetologami, mówcami pogrzebowymi i pracownikami hospicjów rozprawia się ze stereotypami i daje odpowiedzi na wiele ważnych pytań.Jak to jest mieć bezustanny kontakt ze śmiercią? Co po śmierci dzieje się z ciałem? Dlaczego Polacy obawiają się kremacji? Jak wygląda pogrzeb XXI wieku?Wszystko, co powinieneś wiedzieć, zanim umrzesz to wyprawa do świata umarłych, której przewodzą całkiem żywi, pełni pasji ludzie.
Poruszająca opowieść o tych, których nikt nie chce wysłuchać.Straciłam męża. Straciłem syna. Matkę. Babcię. Uczniów. Koleżankę z pracy.Według najnowszych badań każda śmierć samobójcza dotyka 135 osób w otoczeniu człowieka, który odebrał sobie życie. Wśród nich znajdują się rodzina, przyjaciele, koledzy, znajomi. Pytanie "dlaczego?" unosi się w powietrzu - przez dni, tygodnie, miesiące, ale i całe lata po tragicznej śmierci. Spróbujmy choć częściowo na nie odpowiedzieć.Monika Tadra zebrała trzynaście opowieści o bólu, żalu i gniewie, a przede wszystkim poczuciu winy. Dr Halszka Witkowska, ceniona specjalistka w dziedzinie suicydologii, rozłożyła traumatyczne przeżycia na czynniki pierwsze, by pomóc zrozumieć, co czują ludzie w żałobie po osobie, która popełniła samobójstwo. Ich książka to pozycja nie tylko dla tych, którzy kogoś stracili. To lektura dla każdego, kto pragnie nauczyć się słuchać - a nie raz okazało się, że jedna szczera rozmowa uratowała czyjeś życie.Halszka Witkowska - suicydolog, konsultant kryzysowy, a także pomysłodawca i koordynator pierwszego w Polsce serwisu edukacyjno-pomocowego dla osób w kryzysie samobójczym i ich bliskich Życie warte jest rozmowy. Za swoją misję uważa upowszechnianie wiedzy na temat zapobiegania samobójstwom, co czyni zarówno jako naukowiec, jak i wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim. Jest sekretarzem Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego i ekspertem Ministerstwa Zdrowia. Dotąd opublikowała między innymi dobrze przyjętą pracę naukową "Samobójstwo w kulturze dzisiejszej. Listy samobójców jako gatunek wypowiedzi i fakt kulturowy" (2021) oraz była jednym z redaktorów naukowych publikacji "Autodestrukcja. Sytuacje graniczne we współczesnej kulturze" (2020), "Nikt nie chce umierać. Autodestrukcja w perspektywie kulturowej" (2022), oraz "Nie mam siły żyć. Autodestrukcja w kulturze" (2024). Trenuje jeździectwo, uczestniczy w zawodach WKKW.Monika Tadra - absolwentka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz studiów podyplomowych z rachunkowości. Od 2020 r. prowadzi stronę internetową Świat Spotkań, gdzie zamieszcza zapisy rozmów z osobami takimi jak Katarzyna Karpowicz, Agata Tuszyńska, Justyna Dąbrowska, Joanna Heidtman, Marcin Kydryński czy Mikołaj Grynberg. Jej pierwsza książka "To nie nasza wina"(2023) to zapis jedenastu rozmów z dorosłymi wychowankami domów dziecka. Wierzy w moc słowa oraz sens podejmowania trudnych, ważnych społecznie tematów, a największe zainteresowanie wzbudza w niej człowiek. Lubi literaturę faktu - szczególnie gdy towarzyszy jej kawa na łonie natury - i wędrówki z aparatem fotograficznym w ręku.
Być może sądzisz, że ugruntowane w naszej kulturze zwyczaje pogrzebowe pozwalają oddać zmarłym należyty szacunek. Caitlyn Doughty, doświadczona pracownica zakładu pogrzebowego, uważa, że jest zgoła odwrotnie: narzucone przez przemysł pogrzebowy zwyczaje pompowania ciał chemikaliami i grzebania w betonie są w istocie bezosobowe i niepotrzebnie podsycają nasz paniczny lęk przed śmiercią.
Dlatego w tej książce zabiera czytelników w pełną intrygujących faktów i czarnego humoru podróż dookoła świata, by wspólnie przyjrzeć się egzotycznym, osobliwym, a czasem – zdawałoby się – zupełnie szalonym rytuałom pogrzebowym oraz zrozumieć ukryty w nich sens filozoficzny, psychologiczny i duchowy. Dzięki niej możesz towarzyszyć japońskiej rodzinie wyławiającej kości zmarłego z popiołu przy użyciu pałeczek, odkryć boliwijskie ludzkie czaszki spełniające życzenia i poznać tajniki pochówków ekologicznych.
Między uczestniczeniem w hucznych obchodach meksykańskiego święta zmarłych a obserwowaniem indonezyjskich mumifikatorów Doughty zachęca do zakwestionowania „nowoczesnego” zachodniego podejścia do żałoby i śmierci, podkreśla głębokie znaczenie towarzyszenia bliskim w odchodzeniu i przełamuje kulturowe tabu.
Książka dotyczy procesu uczenia się stawania osobą starą oraz sposoby wytwarzania jest tego typu autoidentyfikacja na poziomie indywidualnym. Autor opisuje cztery obszary sprawczości reprezentujące różne przejawy agencyjności człowieka w późnej dorosłości. Ukazuje wewnętrzny i zewnętrzny wymiar doświadczania własnej starości. Monografia zawiera model uczenia się stawania osobą starą, które rozpatrywane jest zarówno w ujęciu statycznym, jak i dynamicznym, co wskazuje na wielowariantowość i wielowymiarowość typowych scenariuszy tworzącej się identyfikacji osoby starej. Publikacja jest kierowana do gerontologów społecznych, andragogów, pedagogów, geragogów, geriatrów, pielęgniarek geriatrycznych, opiekunów społecznych, pracowników socjalnych, wolontariuszy oraz praktyków i specjalistów pracujących z seniorami. Można ją również polecić studentom specjalności medycznych i społecznych, badaczom skupionym na jakościowej metodologii badań, a także osobom zainteresowanym zagadnieniem starości i starzenia się.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
