Publikacja stanowi kompendium wiedzy geriatryczno-gerontologicznej. Jest szczegółowym i wielodziedzinowym opracowaniem zbiorowym, ujmującym w jedną całość najważniejsze problemy dotyczące populacji osób starszych. Uwzględnia interdyscyplinarną analizę starzenia się, tj. starzenie się w aspekcie biologicznym, psychologicznym i społecznym, co wyróżnia podręcznik na tle innych, dostępnych na rynku. Charakteryzuje się holistycznym ujęciem problemu starzenia się społeczeństwa. Autorami publikacji są wybitni eksperci w swoich dziedzinach – autorytety naukowe zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju. Książka adresowana jest do osób, które w swojej pracy mają styczność z osobami starszymi - do lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów, psychologów, specjalistów zdrowia publicznego, opiekunów osób starszych. Będzie również przydatna dla studentów kierunków medycznych, psychologicznych i społecznych, a także dla słuchaczy studiów podyplomowych czy uczestników różnego rodzaju kursów, szkoleń oraz warsztatów.

To interesujący i wartościowy materiał do studiowania kwestii związanych z optymalizacją procesu pomyślnego starzenia się. Praca dobrze wpisuje się w aktualną, ważną dyskusję nad poszukiwaniem optymalnego modelu przygotowania społeczeństwa do samodzielnej, zdrowej, aktywnej późnej dorosłości, do nowych sposobów podnoszenia jakości coraz dłuższego życia. Publikowany zbiór przedmiotowych analiz to praca potrzebna i oczekiwana na rynku wydawniczym, w środowisku akademickim – wśród studentów i dydaktyków oraz w środowisku teoretyków i praktyków – przedstawicieli nauki i szeroko rozumianych służb społecznych. To swoiste ukoronowanie wieloletnich poszukiwań naukowych Autorki i jej konsekwentnie realizowanych zainteresowań, dokumentowanych licznymi publikacjami. Wartość monografii będzie narastać równolegle do upływu czasu i kolejnych zmian związanych z przyjmowanymi strategiami zapobiegania ageizmowi, marginalizacji, promocji aktywizacji, całożyciowej edukacji i samodzielności we wszystkich fazach życia. Z recenzji prof. dr hab. Elżbiety Trafiałek

Lekarz dowodzi, że tamten świat istnieje! Ludzie od zawsze wierzyli, że istnieje życie po śmierci. Teraz, dzięki współczesnym metodom reanimacji, zaczynamy zaglądać za bramę do tamtego świata... Czy śmierć oznacza koniec obecnego życia czy też początek innego? Czy ktokolwiek wie, co się dzieje po śmierci? Czy ktoś tam był? Jak to jest - znaleźć się po drugiej stronie? Czy mamy dowody na istnienie piekla? Odpowiedzi na te pytania pojawiają się w książce Za bramą śmierci. Jej autor, wybitny kardiolog, opisuje doświadczenia ludzi, którzy przeżyli śmierć kliniczną i wrócili, żeby nam o tym opowiedzieć. Doktor Rawlings, instruktor Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego, był przy wielu pacjentach w chwili, gdy dzięki reanimacji powracali do życia, i wiernie odnotował ich wrażenia. Przeprowadził wnikliwe badania pacjentów po reanimacji i znakomicie je opisał. Korzystając z przeżytych doświadczeń (które radykalnie zmieniły bieg jego własnego życia) oraz ze zgromadzonej dokumentacji, wybitny lekarz opowiada o rzeczywistości życia po śmierci i o tym, jak wielki wpływ na naszą wieczność mają decyzje podejmowane tu i teraz.

Ostatnia książka Jerzego Prokopiuka. „Ostatni końcowy” to idealny przewodnik duchowy dla osób, które chcą wkroczyć na wyższy poziom świadomości. To wyjątkowy zbiór przesłań dla ludzkości od autora, który w tej książce ponadto podsumowuje swoją twórczość oraz daje czytelnikom zajrzeć w głąb swojej duszy. Poznaj najważniejsze przesłania mistrza!   Jerzy Prokopiuk Autor książki to znany religioznawca, filozof i gnostyk. Jest tłumaczem i popularyzatorem literatury humanistycznej, głównie ezoterycznej, religioznawczej, filozoficznej i psychologicznej, a także autorem niemal sześciuset esejów, artykułów i wywiadów. W swoim dorobku ma również kilkadziesiąt wystąpień radiowych i telewizyjnych, setki odczytów i wykładów. Napisał wiele książek, a wśród nich: Dusza ludzka oś świata, Herezja znaczy wolność, Matrix czyli okultystyczny bróg, Manifest wolności.   Fragment książki Czym jest ciemność? Czym innym dla ezoteryka czy teologa, czym innym dla psychologa, a jeszcze czymś innym dla fizyka. Ciemność wszakże to – by spojrzeć na nią „z lotu ptaka” – zarówno symbol, jak pojęcie, wyobrażenie i postrzeżenie. A więc przedmiot Ducha, duszy i ciała. Ciemność – i ciemności – to przede wszystkim symbol. „Ciemność – czytamy w Juana Eduarda Cirlota Słowniku symboli (przeł. I. Kania, Kraków 2006) – /bywa/ „Utożsamiana z materią, macierzyńskością i zalążkowością, poprzedzającą zróżnicowanie na konkretne istności. Dualizm światło-ciemności jako sformułowanie symboliki moralnej pojawia się dopiero z chwilą podziału praciemności na światło i mrok. Tak więc częste pojęcie tejże ciemności w tradycji nie jest wprost tożsame z mrocznością; odpowiada natomiast prachaosowi. Ma również związek z mistycznym Nic, dlatego język hermetyczny to obscurum per obscurius, droga wiodąca w głąb, ku prapoczątkom. Zdaniem Guenona światło to zasada zróż- nicowania i hierarchicznego uporządkowania. Poprzedzające fiat lux mroki w symbolice tradycyjnej wyrażającą zawsze stan potencji nierozwiniętych, umożliwiających chaos. Dlatego ciemność rzutowana w świat już po pojawieniu się światła ma charakter regresywny. Stąd też tradycyjnie utożsamia się ją z zasadą zła i z niesublimowanymi siłami niższymi”. Symbolowe znaczenie ciemności ukazuje nam zatem dwa jej poziomy: wyższy i niższy, potencjalny i aktualny, neutralny (a także pozytywny?) i negatywny.

Podstawowe zmiany w tym wydaniu dotyczą znacznego rozszerzenia treści o nowe tematy i rozdziały. W części pierwszej tej pracy, poświęconej kwestiom gerontologicznym, omówiłem m.in. własną teorię osobistej korzyści w okresie starości, zjawiska, syndromy i/lub zespoły drugiej połowy życia. Osobne rozdziały dotyczą choroby Alzheimera i możliwości przystosowania chorego do życia w trudnej codzienności oraz profilaktyki gerontologicznej w relacji do normalnego i optymalnego starzenia się. W drugiej części, prezentującej zagadnienia z zakresu tanatologii, podjąłem nowe tematy, takie jak np. śmierć w cyklu życiowym a religia i religijność człowieka, dekalog opieki nad człowiekiem cierpiącym i umierającym oraz moralne aspekty prawa do umierania i godnej śmierci, w tym niezmiernie trudne kwestie uporczywej terapii, testamentowej dyspozycji życiem i ciałem oraz kontrowersyjny problem możliwości i/lub dopuszczalności eutanazji. [...] Zaktualizowałem ponadto dane, głównie demograficzne i statystyczne, oraz uzupełniłem bibliografię o najnowsze pozycje literatury przedmiotu, dodając jeszcze filmografię i netografię. Ze Wstępu do drugiego wydania

Wyjątkowa publikacja - odpowiedź na wiele waznych pytań, odpowiedź na znaczący wzrost prób samobójczych młodzieży w ostatnich latach w Polsce i na świecie. Omawia zachowania samobójcze młodzieży – myśli, próby samobójcze, samobójstwa dokonane w populacji rozwojowej z uwzględnieniem epidemiologii, uwarunkowań psychologicznych, psychiatrycznych, społecznych, środowiskowych – w tym opisy przypadków. Autorki przedstawiają również związek zachowań samobójczych z niesamobójczymi samouszkodzeniami ciała, ocenę ryzyka samobójczego z wykorzystaniem określonych narzędzi diagnostycznych oraz zalecane strategie terapeutyczne i programy prewencji, z uwzględnieniem polskiego kontekstu (Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego). Książka dostarcza wiedzę potrzebną do skutecznych interwencji w kryzysie samobójczym. 

Mówi się,że nie możemy zatrzymać czasu. Ale czy rzeczywiście. Jeśli dbamy o siebie,dobrze się odżywiamy, nadal jesteśmy aktywni fizycznie, to nasz zegar biologiczny tyka wolniej niż nasz kalendarz. Seniorzy potrafią dbać o siebie jak mało kto, do tego nie uchylają się od terapii ziołami. do tego, aby stosować u nich terapię ziołami. A nie od dzisiaj wiadomo,że zioła działają wolno,ale skutecznie. Zastąpienie ziołami wielu leków syntetycznych, a w niektórych wypadkach nawet antybiotyków jest na pewno dobrą terapią leczniczą. Poza tym zioła mają niezwykle szerokie spektrum działania. Poza wymienionymi efektami wiele ziół ma działanie antyoksydacyjne( usuwają z krwi wolne rodniki). Wolne rodniki z kolei uważane są za czynniki mające bezpośredni związek z chorobami układu krążenia, nowotworami. Zwane są też „przyspieszaczami” procesów starzenia się. Przeciwutleniacze (antyoksydanty) posiadają w swoim składzie owoce o kolorze fioletowym, niebieskim i czerwonym. Bardzo silnymi antyoksydantami są owoce aronii, żurawiny i borówki czarnej. O tym wszystkim dowiesz się czytelniku z książki profesor Elizy Lamer-Zarawskiej pt: Ziołolecznictwo dla seniora. Książka ta spełnia rolę praktycznego informatora o właściwościach leczniczych ziół oraz sposobach ich przygotowania. Przeznaczona jest dla dojrzałych czytelników, którym może pomóc skutecznie zadbać o zdrowie i urodę.

Najnowsza książka Monroe’a to trzeci tytuł w serii (po kultowych Dalekich podróżach oraz Podróżach poza ciałem), bardzo osobisty i uzupełniony o doświadczenia innych osób. Opowieść o tym, co racjonalnie niepewne okazuje się bliska każdemu, kto kiedykolwiek mierzył się z nieznanym. Monroe uczy nas jak pokonać strach – „największą barierę w rozwoju człowieka” – a każdą obawę przekuć w ciekawość tego, co nowe. Pomaga zmierzyć się z tym co nieuchronne – ze śmiercią. Pokazuje, że dopóki żyjemy nie zrozumiemy geniuszu stworzenia.

Autor, nawiązując do dawnego zwyczaju egzorty pogrzebowej, pragnie przybliżyć czytelnikowi wagę problemów związanych z bolesnym dniem pogrzebu. Łacińskie słowo exortus oznacza tyle co początek, wchodzenie na górę, wstępowanie, patrzenie ku czemuś, co daje nadzieję. Stąd też pojawia się propozycja takiego chrześcijańskiego patrzenia na życie, śmierć i towarzyszące pogrzebowi przeżycia, które daje nadzieję. Zbiór mów pogrzebowych ks. Alojzego Drożdża, znanego polskiego duchownego i teologa, zawiera teksty, które mogą owocnie poprowadzić do refleksji nad miejscem wiary i Boga oraz nad sensem cierpienia i śmierci w życiu chrześcijanina, a także pomóc wiernym w przeżywaniu tego trudnego czasu, jakim jest strata kogoś bliskiego. Odbiorcy: - księża, szukający pomocy w dotarciu z Dobrą Nowiną do wiernych pogrążonych w smutku po stracie bliskich i członków rodziny - wszyscy szukający mądrych medytacji biblijnych i refleksji nad życiem i śmiercią. Dlaczego warto nabyć tę książkę? - niezbędna pomoc w posłudze każdego duszpasterza, zawierająca gotowe przykłady mów pogrzebowych, pełne przykładów z życia codziennego i cytatów z tekstów kultury poruszających wyobraźnię słuchaczy - autor jako teolog i jednocześnie duszpasterz z wieloletnim doświadczeniem w niebanalny sposób tłumaczy sens śmierci i cierpienia w życiu każdego chrześcijanina oraz dzisiejsze problemy związane z kryzysem wiary w Polsce, takie jak konsumpcjonizm i laicyzm.

Książka powstała na życzenie czytelników mojej poprzedniej publikacji Starość. Skarb do odkrycia. Temat starości jest mało obecny we współczesnej literaturze, stąd duże zainteresowanie przywołaną książką i prośba o napisanie drugiej części. Każdy człowiek ma swoją historię i swoje problemy. I tak jak było w pierwszej części: wiele opisanych historii jest prawdziwych, bo opowiedzieli mi je czytelnicy na spotkaniach autorskich lub spisali i przysłali z nadzieją na opublikowanie, za co im serdecznie dziękuję. Mam nadzieję, że Starość niejedno ma imię zostanie przyjęta równie ciepło i niejednemu czytelnikowi pomoże godnie i mądrze przeżyć starość oraz przygotować się na odejście do wieczności. Tematowi odejścia poświęciłam sporo miejsca w niniejszej publikacji, ponieważ jest mi bardzo bliski, gdyż sama musiałam uporać się ze stratą męża i żałobą. W wielu fragmentach książki opisałam moje osobiste przeżycia, rozmyślania i przedstawiłam próbę zmierzenia się z problemem utraty najbliższej osoby i wdowieństwem. Nie ja jedna straciłam męża i zostałam wdową. Problem ten dotyka wiele osób. Nie wszyscy dobrze sobie z nim radzą. Żywię nadzieję, że niniejsza książka im w tym pomoże. Autorka

W cywilizacji zachodniej trwa proces wypierania śmierci zarówno z życia społecznego, jak i jednostkowej świadomości. Umieranie i śmierć ulegają zbanalizowaniu, śmierć wydaje się obca i nieoswojona. Śmierć jest raczej tabuizowana i uznaje się ją za niepożądaną, dlatego jest objęta zakazem manifestowania, który ma powstrzymać ludzi od nadmiernego okazywania smutku i żalu. Tabu dotyczy rzeczy wyjątkowych, nienormalnych, form pośrednich między dwoma stanami odpowiednio sklasyfikowanego przez człowieka Uniwersum, na przykład sacrum i profanum, nadprzyrodzonego i ziemskiego. Śmierć Jana Pawła II zakwestionowała większość współczesnych przekonań i wyobrażeń dotyczących umierania oraz społecznej roli umierających. Odchodzenie polskiego papieża, poprzedzone wieloletnim zmaganiem się z chorobą i niedołęstwem, przypomniało świadkom tego aktu, że tradycja żegnania członka społeczności wymaga od nich spełnienia odpowiednich rytuałów i obrzędów. Stało się tak w świecie, w którym towarzyszenie umierającemu jest zaniechaną praktyką, dawna sztuka dobrego umierania – ars bene moriendi – ulega zapomnieniu, a konającego człowieka umieszcza się w szpitalu, gdzie dochodzi do jego urzeczowienia i gdzie nie ma miejsca na długie pożegnanie w rodzinnym gronie.

Niniejszy słownik to specjalistyczna publikacja kierowana do osób wykonujących pracę opiekuna, pielęgniarza czy rehabilitanta. Słownik posiada zarówno układ polsko-niderlandzki oraz układ niderlandzko-polski i zawiera dwa typy haseł. Pierwszą grupę stanowią najbardziej potrzebne zwroty medyczne obejmujące najczęstsze schorzenia, badania, lekarstwa oraz metody i procedury terapeutyczne. Wszystkie hasła w tej grupie zawierają definicje. Umożliwia to nie tylko komunikację w języku niderlandzkim ale również ułatwia właściwe zrozumienie terminów medycznych. Bogaty zbiór haseł specjalistycznych sprawia, że publikacja może być przydatna również dla personelu świadczącego bardziej specjalistyczne usługi medyczne. Druga grupa haseł to bardziej ogólne słownictwo potrzebne w codziennej pracy opiekuna, pielęgniarza czy rehabilitanta. Hasła ogólne nie posiadają definicji, chyba że w danej sytuacji może zachodzić wątpliwość co do znaczenia. Hasła z obu grup są przedstawione w porządku alfabetycznym. Zarówno hasła specjalistyczne, jak i ogólne zawierają liczne przykłady użycia.

Książkę tę kieruję do wszystkich ludzi, bez względu na kolor ich skóry czy wyznanie, bowiem każdy z nas zetknie się kiedyś ze śmiercią własną lub cudzą. Do wydarzenia tego trzeba się odpowiednio przygotować, a w szczególności, gdy jest się chorym, w podeszłym wieku lub gdy ma się w rodzinie kogoś, kto wielkimi krokami zbliża się do przejścia nazywanego potocznie "śmiercią". Jeżeli utraciłeś kogoś bliskiego i jesteś w żałobie, to książka ta jest w sam raz dla ciebie. Mądrość tu zawarta pomoże ci również uleczyć traumatyczne przeżycia z przeszłości wynikające ze śmierci bliskich ci osób. Wydanie w języku niemieckim.

Książkę tę kieruję do wszystkich ludzi, bez względu na kolor ich skóry czy wyznanie, bowiem każdy z nas zetknie się kiedyś ze śmiercią własną lub cudzą. Do wydarzenia tego trzeba się odpowiednio przygotować, a w szczególności, gdy jest się chorym, w podeszłym wieku lub gdy ma się w rodzinie kogoś, kto wielkimi krokami zbliża się do przejścia nazywanego potocznie "śmiercią". Jeżeli utraciłeś kogoś bliskiego i jesteś w żałobie, to książka ta jest w sam raz dla ciebie. Mądrość tu zawarta pomoże ci również uleczyć traumatyczne przeżycia z przeszłości wynikające ze śmierci bliskich ci osób. Wydanie w języku hiszpańskim.

 Dziwny tytuł tej książki bez wątpienia zasugeruje tym, którym wpadnie ona w ręce przypadkiem, by jej nie czytać. Stwierdzą, że nie można pokonać śmierci. Któż jednak wie, jak jest naprawdę? Autorka tej pracy odkryła prawo, zgodnie z którym można pokonać śmierć i zapragnęła przedstawić, jak doszła do tego przekonania, które zasługuje na głęboką rozwagę wszystkich ludzi. Pytanie o to czy można pokonać śmierć większości ludzi wyda się zapewne głupie, tak jak będą mieli za głupca kogoś, kto próbuje zadawać je poważnie i spodziewa się poważnej odpowiedzi. A jednak to pytanie jak najbardziej poważnie zadawały sobie największe umysły. Jeden z nich, ceniony najwyżej w świecie chrześcijańskim, odpowiedział na nie twierdząco i absolutnie wprost. Święty Paweł powiedział: "Ostatni wróg, jaki zostanie pokonany, to śmierć." Mówił, że kiedy człowiek pokona wszystkich swoich wrogów pozna prawa błyskawicy i obejmie nad nimi kontrolę, a wichry i fale staną się jego sługami i będą wypełniały jego rozkazy.

Doskonały podręcznik poruszający zagadnienie psychologii starości. Całościowe ujęcie tematyki wieku starszego przewidziane jest w programie studiów na kierunku psychologii. O częstych zaburzeniach zdrowia psychicznego i somatycznego, dotykających ludzi starszych, wszyscy doskonale wiemy. Nie wszyscy jednak zdajemy sobie sprawę, czym jest potencjalność tych osób oraz jak wartościowych ich zdolność do radzenia sobie z problemami życia codziennego. Niniejsza lektura skierowana jest przede wszystkim do studentów psychologii, pedagogiki i medycyny. Idealna będzie także dla profesjonalistów i wolontariuszy, których pasją jest wspieranie ludzi starszych.   

Kiedy jeden z przyjaciół Bernda Heinricha poważnie zachorował, zapytał, czy Heinrich byłby gotów wyprawić mu „zielony pogrzeb” w swojej posiadłości w lasach Maine. To był impuls, który skłonił wybitnego biologa do rozważań nad zagadnieniem fascynującym go od dawna. Czym w świecie zwierząt jest śmierć? Jak różne gatunki traktują przechodzenie na drugą stronę? Czy poznanie procesów zachodzących w naturze może przynieść człowiekowi duchowe korzyści? Żeby odpowiedzieć na te pytania, Heinrich obserwował niesamowite zachowania istot, których ludzie na ogół nie dostrzegają, a jeśli już, to często odwracają się z obrzydzeniem. Efektem tych obserwacji jest wyjątkowa książka, w której opisał tak niezwykłe – z naszego punktu widzenia – zdarzenie jak pogrzeb myszy wyprawiony przez chrząszcze grabarze. Zbadał też sposoby porozumiewania się kruków, które są „naczelnymi grabarzami” w krainach północnych, „niezamierzoną współpracę” wilków i dużych kotów, lisów i łasic, bielików i kowalików, które pomagają jedne drugim żerować w najtrudniejszym zimowym okresie. Przyjrzał się też uważnie temu, gdzie i w jaki sposób odwieczną i doniosłą rolę padlinożerców i grabarzy odgrywają ludzie, umożliwiając tym samym nie przemianę prochu w proch, lecz przemianę życia w życie.

Przekazy "innych światów" zawsze były odbierane przez ludzi. Niektóre uznawane są za natchnione pisma mistyczne o znaczeniu sakralnym. Zawierają informacje i nauki najczęściej niedostępne ludziom w zwykłym trybie poznawczym. Autorstwo przekazów przypisuje się istotom nie przejawiającym się aktualnie na ziemskim planie materialnego życia. Życie pośmiertne jest obecnie tematem badań naukowych. Ludzkość, odrzuciwszy wcześniejsze przesądy i uprzedzenia, zaczyna porozumiewać się z tymi, którzy już odeszli. W książce tej autor, kapłan i teolog, po raz pierwszy ujawnia materiały zgromadzone przez wielu uczonych, które świadczą o tym, że po tam tej stronie nadal żyją nasi bliscy i pragną nam pomóc, udzielając wskazówek i rad, a także wspierając nas w naszych kłopotach. Z przekazów tych, głównie głosów zarejestrowanych na taśmie magnetofonowej, dowiadujemy się również, co dzieje się na tym drugim świecie i jak jest on zorganizowany. Ta fascynująca książka burzy dotychczasowe koncepcje wszechświata, zarówno w sensie religijnym, jak i świeckim. Stanowi istotny przełom w pojmowaniu zjawiska, jakim jest śmierć. Budzi refleksję i nadzieję. Kup zestaw książek Farnçois Brune. Razem taniej!

Życie nie kończy się w chwili śmierci – to już jest oczywiste dla czytelnika poprzednich książek ks. François Brune’a. Ale zawsze ciekawi nas jak tam jest po tej drugie stronie, co nas tam czeka, jak będziemy się czuli i jaką będziemy mieli świadomość.Świadectwa o życiu po tej i tamtej stronie śmierci Życie nie kończy się w chwili śmierci – to już jest oczywiste dla czytelnika poprzednich książek ks. François Brune’a. Ale zawsze ciekawi nas jak tam jest po tej drugie stronie, co nas tam czeka, jak będziemy się czuli i jaką będziemy mieli świadomość. Niniejsza książka nie odsłania wprawdzie kurtyny oddzielającej nas od tamtego świata, ale wzbogaca naszą wiedzę o nowe świadectwa, a autor stara się wyciągnąć z nich wszelkie treści dotyczące tego i tamtego świata, porównać z tym, co już wiemy z wcześniejszych przekazów i usystematyzować. Jeżeli dla kogoś temat życia po śmierci jest interesujący, nie może pominąć nowej książki ks. Brune’a. Niniejsza książka nie jest kontynuacją poprzedniej. Umarli mówią do nas, która kończyła się zjednoczeniem z Bogiem. Nie można pójść dalej. Nie znajdziemy jednak w tej nowej pracy powtórzenia tego, co rozdział po rozdziale wówczas rozważałem. Będzie to swego rodzaju uzupełnienie, niezbędne po pierwsze dlatego, że pojawiły się nowe badania w analizowanych wcześniej dziedzinach, a po wtóre dlatego, że wskazano zupełnie nowe drogi, o których koniecznie trzeba mówić. Cel mojej pracy pozostał taki sam: pragnę przedstawić możliwie najszerszemu gronu czytelników wszelkie informacje, które mogą podtrzymać wiarę w natychmiastowe życie po śmierci, a także ukazać, co czeka nas w tym nowym życiu aż do chwili, gdy będziemy mogli naprawdę dzielić chwałę Bożą, czyli Jego miłość.

„Niech będzie błogosławiony Bóg, który zechciał wziąć mnie w swe ramiona, a jednocześnie pozostawił w waszych... bo jestem nadal z wami, bardziej, niż kiedy przebywałem na ziemi. Zbyt wiele rzeczy mnie pasjonowało, wzywało, budziło we mnie pragnienie, by żyć w pełni, i ŻYJĘ w pełni!". To słowa zmarłego, zapisane przez jego matkę, której rękę prowadził. W tym samym zeszycie zanotowała własną odpowiedź. Potem syn znów przejął kontrolę nad jej dłonią i dialog toczył się, toczył... Szaleństwo? „Zwykła" projekcja podświadomości? Jesteście pewni? Sytuacje tego rodzaju zdarzają się częściej, niż sądzicie, i nie dają się tak łatwo wytłumaczyć. Jeśli przeczytacie tę książkę, zrozumiecie dlaczego. I może dzięki niej życie nabierze dla was nowego sensu, może poczujecie odwagę, której dotąd wam brakowało. Tego z pewnością pragnąłby młody „zmarły", którego słowa właśnie zacytowałem. To jedyny powód, dla którego napisałem tę książkę. Z pewnością straciliście kiedyś osobę, która była dla was bardzo ważna, bez której nie wyobrażaliście sobie życia. Przydarza się to każdemu z nas. Znacie odgłos ziemi spadającej na drewniane wieko trumny i pustkę domu, której nic nie potrafi zapełnić. Jak ja, jak my wszyscy, zadawaliście sobie wówczas pytanie, co stało się z tymi wszystkimi doświadczeniami, radosnymi i bolesnymi, z drobnymi zdarzeniami codzienności i wyjątkowymi doznaniami. Co zostało z przeżytych wrażeń, emocji, uczuć, trosk, nadziei, myśli, radości i cierpień? Czy naprawdę wszystko to obróciło się w nicość, jakby nigdy nie istniało? Mówi się często, że zmarli żyją w pamięci tych, którzy ich znali i kochali. Nie okłamujmy sami siebie! Niczego nie udawajmy! To wspomnienie o nich żyje, nie oni! A kiedy ci, którzy ich pamiętają, sami odejdą, czy wówczas będzie tak, jakby nigdy nie istnieli, czy przeszłość zniknie, jak znikają z powierzchni wody zmarszczki po wrzuconym kamieniu? Jestem przekonany, że nie. Powiecie, że nie jest niczym dziwnym, iż wierzę w życie wieczne, jestem przecież księdzem (niewątpliwie wyczytaliście o tym na okładce). No cóż! To nie takie proste! Przede wszystkim dlatego, że nasze teksty liturgiczne wymagają interpretacji. Mówi się w nich o zmarłych, którzy „będą spoczywać" aż do ostatniego dnia, kiedy to Bóg ich „obudzi". Czyli mieliby spać pod ziemią przez stulecia i tysiąclecia! Wybaczcie, ale rzeczywistość jest inna. Nasi zmarli są bardzo zajęci. Wiemy o tym od nich samych. Ich zajęcia to głównie opieka nad nami, żywymi. Poznacie świadectwa, które zmarli z pewnej rodziny (zwłaszcza dwóch spośród nich) przekazali dzięki pomocy bliskich, pozostałych na tym świecie. W jaki sposób? Poprzez zjawisko spontanicznej mediumiczności określane jako „pisanie automatyczne" bądź „pisanie intuicyjne, natchnione...". Każda z nazw uwypukla inny aspekt tego zjawiska. Pisanie tego rodzaju nazywamy „automatycznym", ponieważ osoba odgrywająca rolę medium jedynie trzyma długopis, a jej ręka wydaje się poruszać sama, realizując wolę zmarłego przebywającego na stałe w zaświatach, czyli w wymiarze rzeczywistości, do którego przechodzimy po śmierci. Charakter pisma może być charakterem pisma zmarłego. Ekspertyzy grafologiczne niejednokrotnie to potwierdzały, pozbawiając wiarygodności wyjaśnienie mówiące o projekcji podświadomości piszącego. Wiadomości z tamtego świata od Jeana Wintera i Geralda De Dampieree`a Książka jest zapisem wiadomości od zmarłego syna i innych krewnych, które przez ponad czterdzieści lat otrzymywały za pomocą pisma automatycznego trzy pokolenia tej samej rodziny. Te kontakty to zarówno poruszająca historia rodzinnej miłości, która przekracza granice śmierci, jak i dokładne opisy warunków życia po śmierci, a zwłaszcza związku, który łączy żywych i „umarłych”, przyczyniając się do rozwoju duchowego jednych i drugich. Nie są one przekazywane po to, by wzbudzić sensację - nadawcy kierują je do członków własnej rodziny. Z dnia na dzień, z miłością i oddaniem, dzielą się swoimi odkryciami zjawisk i praw panujących w zaświatach. Ich egzystencja, choć przepełniona radością i pięknem, nie jest jedynie „wiecznym spoczynkiem”. Są powiązani więzami miłości z wyższymi planami i angażują się w różne misje służące wyższym celom. Przynależąc do innego świata, pomagają i edukują tych, którzy pozostali na ziemi i często są zagubieni, ponieważ nie znają miejsca swojego wiecznego przeznaczenia. Znany na całym świecie specjalista od transkomunikacji, ojciec François Brune, opatruje wiadomości z zaświatów obszernym komentarzem i wyjaśnia ich zawartość, czerpiąc z dziedzictwa literatury na temat kontaktów z zaświatami. Kup zestaw książek Farnçois Brune. Razem taniej!