Aby stać się dobrze wychowanym widzem, trzeba wiedzieć, jak należy zachowywać się w miejscach przeznaczonych do odbioru sztuki. Książka zawiera kilka wskazówek okreslających, czego oczekuje się od odbiorcy.
Jest to bogato ilustrowany katalog pod redakcją Joanny Baranowskej i Pawła Sztarbowskiego. Zawiera obszerne informacje o sekcji narodowej, architektury i Kostiumu Ekstremalnego, wszystkich prezentowanych spektaklach i artystach, raport z badań socjologicznych Sztuka w przestrzeni publicznej Joanny Erbel i Pawla Herbsta oraz teksty kuratorek i specjalistów z dziedziny sztuk wizualnych i teatru: Izabeli Kowalczyk, Pawła Sztarbowskiego, Joanny Warszy.
Czym jest w dzisiejszych czasach praca rąk, jakie ma znaczenie dla współczesnego człowieka? O tym, co można zrobić rękoma i po co nam tak naprawdę ręczna robota, piszą naukowcy zajmujący się badaniem społeczeństwa.,
Po co są działki? Kilkunastu badaczy różnych specjalności przez trzy lata rozmawiało z działkowcami Krakowa, Katowic i Wrocławia. W trakcie badań robili zdjęcia, nagrywali, zapełniali strony notatników. Owocem tej pracy jest niniejsza książka, w której znalazły się eseje, artykuły naukowe i projekty artystyczne ukazujące różne aspekty działkowego życia.
Nie sposób w kilku sowach powiedzieć, po co są działki.
Po lekturze tej książki można jednak spróbować wyobrazić sobie, co by się stało, gdyby nagle zniknęły.
Lektura tej książki to zaproszenie do tego, by o działkach pomyśleć inaczej i wejść na ścieżki dla wielu z nas dotąd ukryte.
Podsumowanie prac Wolnego Uniwersytetu Warszawy w 2009 roku
Tematem pierwszego Zeszytu Wolnego Uniwersytetu Warszawy jest kultura nie dla zysku. Autorzy tekstów składających się na tę pozycję dokonują teoretycznego i praktycznego badania warunków produkcji wiedzy i kultury w późnym kapitalizmie, analizy kondycji życia aktywistów, twórców i animatorów kultury, wywierania wpływu na politykę kulturalną oraz uczestnictwa w dyskusjach o obecnym i przyszłym kształcie naszych społeczeństw. Publikacja podsumowuje pierwszy rok pracy Wolnego niwersytetu Warszawy - nomadycznej i sieciowej instytucji edukacyjnej będącej ośrodkiem krytycznej refleksji nad polityką kulturalną. WUW nawiązując do tradycji wolnej edukacji, skupia się na tworzeniu środowiska, w którym możliwa będzie krytyczna refleksja nie tylko nad kulturą, ale także nad jej społecznym, politycznym i ekonomicznym zapleczem. Teksty zawarte w pierwszym Zeszycie WUW-u zajmują się nie tylko tym, jaka sztuka powstaje, ale też tym, jak jest finansowana, produkowana i dystrybuowana.
Drogi Czytelniku, książka którą teraz trzymasz w ręku, jest owocem mojego wieloletniego pisania ?do szuflady". Zawiera ona kilkadziesiąt felietonów- humoresek, w których staram się pokazać w krzywym zwierciadle satyry, polską rzeczywistość: absurdalną, groteskową, czasami komiczną. Piszę by bawić, ale i ku przestrodze! Polska demokracja wymknęła się spod kontroli społeczeństwa, przestała mu służyć. W ciągu ostatnich kilku lat, opuściło kraj ponad milion młodych, wykształconych Polaków. Z każdym rokiem emigracja młodzieży przybiera na sile. Wyjeżdżają ?za chlebem" nie widząc w ojczyźnie miejsca dla siebie. Uciekają zmęczeni i przerażeni brakiem pracy i perspektyw. Znużeni polską, irracjonalną rzeczywistości, głupotą ?elit" politycznych, powszechnym złodziejstwem, bezprawiem i brakiem wpływu na cokolwiek. To się może źle skończyć dla nas wszystkich, jeśli w porę nie przyjdzie otrzeźwienie. Do takiego otrzeźwienia w swoich humoreskach nawołuję, pokazując te wszystkie absurdy naszej codzienności, przed którymi w popłochu ucieka za granicę polska młodzież.
Antologia A jak hipokryzja to książka?manifest. Z jednej strony demaskuje rzeczywiste podłoże obowiązującego w Polsce zakazu aborcji z przyczyn społecznych, z drugiej zaś wytycza nowe strategie walki o zniesienie ustawy antyaborcyjnej. W książce zawarte są także listy z opowieściami kobiet, które przerwały ciążę w podziemiu.
W książce przedstawiono sposób uprawiania socjologii mający korzenie w metodologicznym indywidualizmie i logice wnioskowania. Odrzuca on relatywizm a przyjmuje istnienie świata niezależne od naszych zmysłów, nakazuje formułowanie hipotez i systematyczne zbieranie danych empirycznych pozwalających na ich weryfikację.
Ten sposób uprawiania socjologii stanowi, w przekonaniu Autora, wzór do naśladowania.
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Wyznaczające obszar dociekań poznawczych pojęcia „tożsamości”, „stereotypów”, „nowoczesności” różnią status ontologiczny i zakresy semantyczne. Najszersza znaczeniowo jest „nowoczesność” (używana przez autorów zamieszczonych tekstów również w formułach późnej, zradykalizowanej nowoczesności czy ponowoczesności), która stanowi, mniej lub bardziej wyraźnie zaznaczony, kontekst społeczno-kulturowy większości rozważań. Nowoczesność w omawianym ujęciu jest więc pojmowana zarówno jako zjawisko o charakterze przestrzenno-czasowym, posiadającym określone właściwości, ale także jako pewna rama konceptualna, przez pryzmat której dokonuje się opisu i analizy problemów społecznych. Z oczywistych względów refleksja obecna w tomie dotyczy głównie dynamiki przeobrażeń tożsamościowych obserwowanych aktualnie w życiu społecznym, choć wątek ten nie wyczerpuje spektrum zjawisk identyfikowanych ze współczesnością.
fragment Wstępu
Publikacja prezentuje nowe podejście do szeroko rozumianego zjawiska fotografii oraz jego wpływu na kształtowanie zjawisk społecznych i kulturowych. Autorzy kładą nacisk na pomijane dotąd obszary fotografii i czynności fotografowania, które unaoczniają nowe perspektywy w badaniu niezaprzeczalnie wizualnej rzeczywistości.
Fotografia widziana nie jako wizualne reprezentacje, lecz jako rodzaj gry społecznej. Socjologia wizualna, która rezygnuje z umieszczania obrazów fotograficznych na centralnej pozycji. Autorzy nie zajmują się obrazami i tym, co widać na zdjęciach. Najbardziej interesuje ich to, co zdjęcia w sobie ukrywają i co zasłaniają: technologie, ludzkie działania związane z przechowywaniem zdjęć, ich katalogowaniem, obrabianiem, niszczeniem i odtwarzaniem, a także zachowania społeczne posiadaczy sprzętu fotograficznego.
Książka "Za fotografię! W stronę radykalnego programu socjologii wizualnej" Rafała Drozdowskiego i Marka Krajewskiego przybliża tę rewolucyjną propozycję metodologiczną. Jej najważniejsza zasada brzmi: skupmy się na tym, co dzieje się przed zrobieniem zdjęcia oraz na tym, co dzieje się ze zdjęciem już zrobionym. Przesunięcie znaczące i umożliwiające eksploatacje nowych, dotąd pomijanych obszarów.
Marek Krajewski (ur. 1969) – socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (Instytut Socjologii). Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej (wyd. I Poznań 2003, wyd. II 2005), POPamiętane (Gdańsk 2006). Redaktor i współredaktor naukowy książek: W stronę socjologii przedmiotów (Poznań 2005), Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym (Poznań 2007), Wyobraźnia społeczna. Horyzonty – źródła – dynamika (Poznań 2008), Handmade. Praca rąk w postindustrialnej rzeczywistości (Warszawa 2010). Kurator Zewnętrznej Galerii AMS (1998–2004) oraz pomysłodawca projektu Niewidzialne miasto (www.niewidzialnemiasto.pl).
Rafał Drozdrowski (ur. 1961) – doktor habilitowany, profesor na Uniwersytecie im Adama Mickiewicza, dyrektor Instytutu Socjologii UAM, kierownik Zakładu Socjologii Życia Codziennego w Instytucie Socjologii UAM. W latach 1991-2009 członek Związku Polskich Artystów Fotografików, uczestnik kilkudziesięciu wystaw, Marginesy swobody (Poznań 1998), Fotografia naskórkowa (Piła 1991), Biennale fotografii (Poznań 1998, 2000, 2002). Ważniejsze publikacje: Obraza na obrazy. Strategie społecznego oporu wobec obrazów dominujących (Poznań 2009), Dominujące modusy działania, w: Wyobraźnia społeczna. Horyzonty - źródła - dynamika. Uwarunkowania strategii dostosowawczych współczesnego społeczeństwa polskiego - studium socjologiczne, R. Drozdowski, M. Krajewski (red.), (Poznań 2008), Idiomy fotografii amatorskiej, w: Do zobaczenia. Socjologia wizualna w praktyce badawczej, J. Kaczmarek (red.), (Poznań).
Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, jak silne emocje towarzyszą wyjazdowi z ojczystego kraju. Między innymi dlatego wydaliśmy zbiór wspomnień Wyfrunęli Nowa emigracja o sobie, który te odczucia ukazuje z całą mocą - strach, niepewność, tęsknotę i wielką nadzieję na lepsze jutro. Czytelnik zarazem staje się ich współuczestnikiem, a lektura jednocześnie smuci, śmieszy, niekiedy nawet przeraża... Lecz nie tłamsi nadmiarem nostalgii, raczej ukazuje komizm ukryty w odrębności i różnicach obyczajowych Europejczyków.
Książkę opublikowaliśmy z myślą nie tylko o statystycznych dwóch milionach emigrantów ? zaangażowanie społeczne obejmuje znacznie większą grupę osób z bliższego i dalszego otoczenia. Pokusiliśmy się o ciekawe i cenne poznawczo uzupełnienie obrazu dzisiejszej emigracji, ukazanie przyczyn i okoliczności ludzkich wyborów. Czy było warto? Wstępne opinie odbiorców tych autentycznych ludzkich świadectw upewniają nas w poczuciu, że tak, mieliśmy rację.
Książka w całości poświęcona jest skrajnej przemocy, dokonywanej przez dzieci i młodzież, najczęściej w szkołach. Jej stale nasilająca się fala każe prowadzić badania i poszukiwać wszelkich środków zapobiegawczych, które mogłyby przyczynić się do jej obniżenia. Dlatego też głównym celem autora stało się opracowanie schematu, dzięki któremu można przewidywać zagrożenie potencjalnego morderstwa.
Publikacja Stadion ? miasto ? kultura: Euro 2012 i przemiany kultury polskiej jest wynikiem projektu badawczego zrealizowanego przez Fundację Obserwatorium (2011) w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury Obserwatorium Kultury. Projekt w latach 2012-2013 będzie kontynuowany przez Instytut Badań Przestrzeni Publicznej.
Pogłębione badania zostały przeprowadzone w czterech miastach-organizatorach Mistrzostw Europy: Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu i Poznaniu. Koncentrowały się na tym, jak ?promieniowanie stadionowe? i symbolika sportowa wpływają na procesy kształtowania i rekonstruowania tożsamości lokalnej i narodowej. Badaczy interesowały również wyobrażenia społeczne i codzienna praca wyobraźni osób, które są na gorączkę stadionową skazane.
Raport jest unikalnym opracowaniem dotyczącym tego, jak jest rozumiana oraz praktykowana kultura przez Polaków, żyjących poza dużymi miastami. Zawiera w sobie, co szczególnie cenne, bardzo drobiazgową oraz wielowątkową analizę stanu, uwarunkowań prawnych, ekonomicznych i społecznych funkcjonowania na prowincji tradycyjnych instytucji kultury.
Raport pokazuje dobitnie, że nie ma już czegoś takiego, jak wieś, czy kultura chłopska, ale raczej miastowieś, ludowość, folkloryzm, a jeszcze dokładniej ogromnie hybrydyczne formacje społeczno-kulturowe, które łączą to, co stare i nowe, miejskie i wiejskie, lokalne i globalne.
Dr hab. prof. UAM Marek Krajewski
Instytut Socjologii UAM w Poznaniu
Kiedy rozmawiamy dziś o solidarności, to najczęściej mamy na myśli jej wymiar horyzontalny, solidarność z ludźmi, którzy cierpią prześladowania np. w Tybecie, na Kubie czy w Sudanie, lub - jeszcze szerzej - myślimy o solidarności z ofiarami jakichkolwiek tragedii, o których słyszymy. To bardzo ważny wymiar solidarności i w naszym Centrum staramy się promować tego rodzaju globalną empatię, wrażliwość i chęć pomocy. Ale jest też inny wymiar solidarności, który można nazwać wertykalnym, o którym rozmawia się znacznie rzadziej. Ten wertykalny rodzaj solidarności jest jednak bardzo istotny dla rozwoju każdego żywego i twórczego społeczeństwa obywatelskiego. Dlatego można go nazwać "solidarnością pokoleń" czy "solidarnością międzypokoleniową".
Związki kultury – zwłaszcza jej „uprzemysłowionych” obszarów, takich chociażby, jak sektor wydawniczy czy kinematografia – z ekonomią oraz przemysłem są tak ewidentne, iż badacz kultury nie jest już w stanie przejść obok nich obojętnie. Oczywiście, może się tym nie zajmować, ale wtedy już niejako na własny rachunek, bez uzurpowania sobie prawa do twierdzenia, że one nie istnieją.
prof. Andrzej Gwóźdź, Uniwersytet Śląski
Zasadnicza myśl na temat tej książki dotyczy usytuowania i funkcji kultury we współczesnej cywilizacji informacyjnej, w stosunku nie tylko do uprzedniej cywilizacji przemysłowej, ale także do cywilizacji wcześniejszych Znalazłem w tym zestawie różnorodnych artykułów wiele inspiracji, ciekawych wątków i motywów pobudzających do sformułowania własnych spostrzeżeń i sądów.
prof. Jerzy Hausner, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie
Temat ?czwartej władzy? co rusz powraca jak bumerang. Ostatecznie ? z każdym dniem jest coraz bardziej aktualny. Z okazji 30-lecia ?Stopki? poważyliśmy się na rozważania o wolności mediów, choć to kruchy i kapryśny lód. Tom zawiera ponad dwadzieścia artykułów, m.in.: ?Kto nas cenzuruje??, ?Show czy szok? Media w społecznym i kulturowym krajobrazie epoki ponowoczesnej?, ?Perfidia medialnej manipulacji?, ?Widz wolny czy bezwolny??, ?Pragmatyczne aspekty legend miejskich w prasie i internecie?, ?Czy brytyjskie klasy niższe śmierdzą?? ?Czy Rok 1984 to plagiat? Czyli o wolności i bezwolności mediów na przykładzie brytyjskich i hiszpańskich doświadczeń George?a Orwella?.
To pierwsza w Polsce książka czysto antyfeministyczna. Jeśli zawarte w niej poglądy Cię szokują to znaczy, że ideologia lewacka naprawdę rozprzestrzeniła się w Polsce zdecydowanie za daleko.
Jeśli znasz jakąś wojującą feministkę osobiście, zrób dobry uczynek i kup jej tę książkę.
Jest to studium mechanizmów funkcjonowania hierarchii wartości w jednym z tzw. tabloidów.
Autor - fotoreporter nie zatracił jednak do końca wrażliwości... Przybliża prawdę o medium wnikliwie i obrazowo. Osiąg to poprzez wierne relacje językowe. Dialogi pełne kolokwializmów, skrótowości, wyrazów dosadnych i niecenzuralnych.
Tak porozumiewają się ludzie świata mediów.
Książka odsłania manipulacje informacjami o zdarzeniach, nawet tych tragicznych. Te realia oddają klimat pracy w redakcji tego typu mediów.
Pisarz wykorzystuje w niej swe wieloletnie doświadczenie . Liczne sytuacje śmieszą czytelnika swym komizmem. Wszystko to sprawia, że książkę czyta się dobrze.
Profesorka liceum, do którego Autor kiedyś zabłądził
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?