„Jaskinia hałasu” Wojciecha Lisa i Tomasza Godlewskiego zasługuje na uwagę nie tylko dlatego, że jest pierwszą monograficznie zakrojoną książką o rodzimej scenie muzyki metalowej, ale przede wszystkim dlatego, że pokazuje ze szczegółami mechanizmy animowania nowych zjawisk muzycznych i z muzyką rozmaicie związanych. Jest to, rzecz jasna, piękny prezent dla fanów, ale przecież nie tylko dla nich. Mamy tu bowiem do czynienia z „gęstym” opisem fenomenu muzycznego undergroundu wraz z całym jego subkulturowym folklorem: estetyką (i antyestetyką) wyglądu, zine’ami, zachowaniem na koncertach, specyfiką klubów muzycznych, przekraczaniem granicy między kulturą spontaniczną a instytucjonalną – wszystko to z pewnością zainteresuje dziennikarzy, socjologów i badaczy kultury.
-dr Mirosław Pęczak (kulturoznawca, publicysta „Polityki”).
Nie ulega wątpliwości, że to bardzo ciekawa publikacja. Absolutny MUS dla wszystkich zainteresowanych polską sceną podziemną!
-Krzysztof Brankowski (dziennikarz związany m.in., z Na Przełaj, współprowadzący Muzykę Młodych (II Program Polskiego Radia) i Muzyczną Pocztę UKF w radiowej „Trójce”).
To pierwsze, tak przemyślane i tak obszerne, ujęcie historii tworzenia się polskiego metalowego undergroundu. Autorom udało się skontaktować i przepytać większość głównych animatorów tej sceny, z czego powstał autentyczny i wielobarwny obraz widziany przez pryzmat wrażeń i wspomnień jego twórców i uczestników.
„Jaskinia hałasu” podzielona jest na 8 części, które opisują czas powstania metalowego undergroundu, główne idee jego organizatorów, najważniejsze oficjalne media promujące muzykę ekstremalną, sposoby i kierunki wymiany kaset, płyt i zinów, najciekawsze imprezy, tamtejsze realia lat 80. i wreszcie rolę Metal Mind Productions. Ponadto książka zawiera biografie najważniejszych kapel wraz z dyskografiami oraz ogromną ilość zdjęć, flyerów, newsletterów, okładek kaset, zinów, fragmentów artykułów i pism. To niezapomniany kawał naszej historii, wyjątkowa publikacja i pozycja obowiązkowa dla każdego wielbiciela ekstremy.
-Tomasz „Ryłkołak” Ryłko (dziennikarz prasowy i radiowy).
Książkę przeglądnąłem i sądzę, że to rzecz poważna; po pierwsze znacząca dla samego metalu, bo w Polsce dotąd tylko punki i punkoidzi potrafili o sobie książki pisać, a po drugie - dla wiedzy o tym, co działo się w kraju w latach początku współczesnej kontrkultury. Warto też wspomnieć o informacjach szczegółowych, które książka zawiera i które mogą posłużyć historykom, antropologom, socjologom, muzykologom, prasoznawcom itd.
-prof. Wojciech Kajtoch (Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego).
Ostatnia dekada to okres wyraźnych zmian społeczno-przestrzennych w polskich miastach. Inwestycje w miejskim centrum, powstawanie nowych deweloperskich osiedli mieszkaniowych, ekspansja wielopowierzchniowych obiektów handlowo-usługowych i powiększanie się przedmieść – to tylko wybrane przejawy i elementy tych zmian. Towarzyszą im przemiany wartości i praktyk przestrzennych mieszkańców i użytkowników miasta.
Książka podejmuje temat postaw szczególnej kategorii mieszkańców wobec miasta – nastolatków w wieku gimnazjalnym. Główne pytania stawiane w książce dotyczą mechanizmów wpływających na ich postawy wobec miejskiego centrum, miejsca zamieszkania i galerii handlowej:
• Od jakich czynników zależą intensywność korzystania z tych przestrzeni i ich społeczne funkcje?
• Czy korzystanie z galerii handlowych przez nastolatki układa się w uniwersalny, ponadlokalny wzór typowy dla tej generacji?
• Czy w mieście – jako całości społeczno-przestrzennej – można wyróżnić specyficzne, lokalne wzory socjalizacji do życia w sąsiedztwie, przestrzeni publicznej i zbiorowości terytorialnej?
dr Marta Smagacz-Poziemska jest adiunktem w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze oscylują przede wszystkim wokół socjologii miasta, socjologii przestrzeni, społeczności lokalnych, problemów społecznych, rewitalizacji. Od 2015 roku kierownik projektu badawczego NCN „Różnice i granice w procesie tworzenia wielkomiejskich społeczności sąsiedzkich. Studium społeczno-przestrzenne”. Autorka książki Revitalisation of Urban Space. Social changes in Krakow’s Kazimierz and the Ticinese district in Milan (2008, Edizioni Plus, Pisa); współautorka książek: Wykluczone sąsiedztwa. Społeczne aspekty rewitalizacji w przestrzeni wielkiego miasta (2007), Dzieci ulicy. Studium szczególnego problemu miejskiego (2011), Nasze problemy. Bezrobocie i bieda we współczesnym społeczeństwie polskim (2011). Autorka i współautorka artykułów naukowych dotyczących wymienionych zagadnień.
Zielone lata Richarda Hammonda – gwiazdy kultowego programu 'Top Gear'.
Angielski magazyn 'Heat' nazwał Richarda Hammonda 'dziwną gwiazdą, w której można się zakochać'. Trafił w sedno. Członek kultowej ekipy programu 'Top Gear' swoje urocze szaleństwo i skłonność do karkołomnych przygód opisuje w tej książce. Z typowym dla siebie poczuciem humoru opowiada, jak uzależniony od adrenaliny kroczył drogą zbuntowanej młodości.
'To nie podróże nas kształtują, to my się kształtujemy, podróżując. A wspominanie tych wędrówek daje wgląd w to, kim byliśmy na każdym etapie życia. Pisanie o nich przypomina podkradanie się do siebie samego, łapanie swojego młodszego umysłu w odprężonym i nieskrępowanym stanie. I udało mi się odkopać to, co naprawdę wirowało w nim na drodze między dzieciństwem a dorosłością'.
Richard Hammond
Pacjenci Susan Froward to ludzie, skatowani przez własnych rodziców. Fizycznie bądź psychicznie. Krytykowani, dręczeni okrutnymi żartami, przygniatani winą, napastowani seksualnie, czy... rozpaczliwie ochraniani. Niewielu z nich przed podjęciem terapii zdawało sobie sprawę z tego, że zostali zniszczeni destrukcyjnym wpływem „toksycznych” rodziców, umiejętnie zaszczepiających w dziecku wieczną traumę, poczucie znieważenia i poniżenia. Mają zachwiane poczucie własnej wartości prowadzące do samoniszczących zachowań. Zawsze, nawet niezależnie od faktycznych zasług, czują się bezwartościowi, niezależnie od kochającego partnera – niekochani, niezależnie od życiowego powodzenia – nieprzystosowani. Uczucia te wynikają w znacznej mierze z faktu, że jako dzieci zostali pozbawieni wiary w siebie i wpędzeni w poczucie winy. A stając się dorosłymi, nie potrafią zrzucić tego ciężaru, co odbija się na każdym aspekcie ich życia
Czy dalekie wojaże, kuracje u wód i niedzielne pikniki mogą być wyznacznikiem pozycji społecznej? Autor opisał najpopularniejsze sposoby spędzania czasu wolnego poza miastem przedstawicieli warszawskich elit, klasy średniej i proletariatu. Gruntownej analizie poddał uzasadnienia i oceny wyjazdów warszawiaków. Ich obyczaje i poglądy skonfrontowano z postawami mieszkańców Londynu i Sankt Petersburga. Interpretacja zjawisk z przełomu XIX i XX w. została dokonana na podstawie współczesnych koncepcji socjologicznych. Książka jest bogato ilustrowana.
Książka zawiera siedem esejów, w których autor prezentuje rozważania na temat nieśmiertelności istoty ludzkiej, życia wiecznego, pojętego w różnych aspektach, m.in. filozoficznym, religijnym, naukowym, a także kwestie autentyczności funkcjonowania jednostki ludzkiej w społeczeństwie.
Andrzej Bielski – urodził się 17 kwietnia 1956 r. w Bytomiu. Od 1967 r. mieszka Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego. W czasie studiów działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów jako przewodniczący Komisji Kultury. Pracował jako nauczyciel języka polskiego w szkole podstawowej. Jest autorem książki „Survival” (2000), opowiadań, wierszy i dzienników. Pisarz, poeta i malarz.
Autorzy tomu dedykowanego Profesorowi Bohdanowi Jałowieckiemu podejmują najważniejsze problemy funkcjonowania miasta, społeczności lokalnych i regionalnych. Czytelnik znajdzie zatem odwołania do refleksji i badań nad przestrzeniami miejskimi, sposobami zarządzania miastem i świadomością jego mieszkańców. Empiryczne układy odniesienia są w tomie zróżnicowane, pojawiają się w nim studia nawiązujące do przestrzeni europejskiej i globalnej, ale też śląskiej czy mazurskiej. W takim opracowaniu nie mogło zabraknąć również społeczeństw sieciowych i związanych z nimi miejskich metamorfoz. Autorzy pytają zatem, czy sieci unieważniają znaczenie terytoriów w budowaniu tożsamości społeczności lokalnych i regionalnych.
Zakres tematyczny tomu jest zgodny z szerokością i innowacyjnością zainteresowań Bohdana Jałowieckiego. W swoim życiu zawodowym zajmował się wieloma zagadnieniami: rejonami uprzemysławianymi, transformacją postsocjalistyczną, społecznościami lokalnymi, rozwojem lokalnym i regionalnym, metropoliami, zarządzaniem miastem, semiotyką miasta – wszystkich Jego zainteresowań nie sposób tu wymienić.
Książka jest zbiorem artykułów wybitnych współczesnych badaczy tego zagadnienia. Swym zakresem tematycznym obejmuje ona całość problematyki stereotypów, co stanowi jej główną zaletę. Kolejnym walorem publikacji jest możliwość zapoznania się z najnowszymi wynikami badań, które mogą zdziwić nawet wytrawnych badaczy stereotypów. Poruszane są w niej nowe wątki teoretyczne, uprzednio słabo akcentowane w literaturze przedmiotu. Książka, ze względu na swój naukowy charakter, jest adresowana przede wszystkim do psychologów i socjologów oraz studentów nauk społecznych.
Z powodu odpływu ludności obszary peryferyjne tracą najlepszą część swojego kapitału ludzkiego, przede wszystkim ludzi młodych, zdolnych i przedsiębiorczych. Skuteczność dotychczasowych prób powstrzymania tego odpływu, np. poprzez poprawę dostępności komunikacyjnej, zachęty finansowe dla inwestorów czy inwestycje w kapitał ludzki mieszkańców - podobnie jak próby zwiększenia przyrostu naturalnego - została wielokrotnie zweryfikowana negatywnie. Na obszarach peryferyjnych istnieje ukryty kapitał ludzki w postaci cudzoziemców, często nielegalnych imigrantów, zatrudnianych na stanowiskach nie odpowiadających ich kwalifikacjom. Uwolnienie tego kapitału i umożliwienie imigrantom podjęcia legalnej pracy w ich zawodach ma szansę w znacznym stopniu wypełnić powstałą lukę. Implementacja tego rozwiązania wymaga gruntownej rewizji dotychczasowych praktyk oraz zmiany paradygmatu niezbyt dobrze sprecyzowanej, rodzącej się dopiero polityki migracyjnej Polski. Migracje międzynarodowe nie powinny być traktowane w kategoriach zagrożenia dl bezpieczeństwa państwowego oraz dla spójności społecznej, lecz jako narzędzie pozytywnej przemiany w regionach potrzebujących wsparcia. Polityka migracyjna powinna zawierać komponent przestrzenny i kierować strumień imigrantów do tych regionów, które w sposób szczególny potrzebują kapitału ludzkiego. Powinna także być zintegrowana z polityką rozwoju regionalnego, co obecnie nie ma miejsca.
Dlaczego ludzie potrafią przyjąć perspektywę wspólnego celu, a w jego realizacji, posługując się językiem, doskonale skoordynować swoje działania i to nie tylko w gronie najbliższych krewnych, ale nawet wśród obcych?
Według Tomasella odpowiedź na to pytanie sięga najgłębszych korzeni ludzkiej natury. Amerykański badacz, na podstawie obserwacji oraz licznych eksperymentów z udziałem różnych gatunków małp a także dzieci, przekonuje, że my, ludzie, jesteśmy z natury skłonni do altruizmu przejawiającego się w trzech wymiarach: dzielenia się z innymi żywnością, informacjami oraz niesienia im pomocy.
Książkę zawiera także eseje komentujące teorię Tomasella autorstwa Carol Dweck, Joan Silk, Briana Skyrmsa oraz Elizabeth Spelke.
Michael Tomasello - światowej sławy amerykański psycholog rozwojowy, dyrektor Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maksa Plancka. Laureat wielu prestiżowych nagród, m.in. Mind & Brian Prize, Center for Cognitive Science (2007), Max Planck Research Award, Humboldt Foundation (2010), Wiley Prize in Psychology, the British Academy (2011). Autor książki Historia naturalna ludzkiego myślenia (CCPress 2015).
Ta książka to nie tylko historia trudnej wspinaczki na najwyższą górę świata. To opis ekstremalnej podróży w głąb siebie – trwającej dwa miesiące walki Martyny z samą sobą i z nieprzewidzianym górskim żywiołem. Przede wszystkim jednak to opowieść o dziewczynie, która po ciężkim wypadku samochodowym i złamaniu kręgosłupa wyznaczyła sobie cel – zdobycie Mount Everestu. Nowe - wzbogacone i uaktualnione wydanie. Dla mnie Everest byłby podwójnym zwycięstwem. Kiedy dziesięć lat temu przechodziłam chemioterapię i dwie operacje, lekarze powiedzieli mi: „Pani Martyno, teraz będzie się pani musiała oszczędzać, żyć ostrożniej”. Kiedy półtora roku temu uległam wypadkowi, lekarze powiedzieli: „Pani Martyno, teraz będzie pani musiała zrezygnować z większości rzeczy, które pani robiła. Góry, motory, narty… teraz musi pani żyć inaczej”. Gdybym zdobyła Everest, to byłoby to dla mnie coś naprawdę wielkiego… I oto tu jestem. Martyna Wojciechowska Martyna Wojciechowska - dziennikarka, od 8 lat redaktor naczelna polskiej edycji magazynów “National Geographic” i “NG Traveler”. Od 1998 roku związana z telewizja? TVN, dla której zrealizowała ponad 50 odcinków autorskiej serii podróżniczej “Kobieta na krańcu świata”, która emitowana jest w 10 krajach na świecie. Jako druga Polka zdobyła Koronę Ziemi (Mount Everest w 2006 roku), jako pierwsza kobieta z Europy Środkowo-Wschodniej ukończyła rajd Dakar. Autorka 10 bestsellerowych książek. Wielokrotnie nagradzana prestiżowymi nagrodami m.in. wybrana przez BBC Knowledge najbardziej pożądanym pracodawca?, Kobieta Roku 2009, Osobowość Roku 2011 i 2014, Najbardziej Wpływowa Kobieta roku 2014 w kategorii Media w rankingu Gazety Wyborczej, laureatka Wiktora 2014 w kategorii Wyjątkowa Osobowość, zdobywczyni nagrody za najlepszy projekt książkowy roku 2014 w plebiscycie National Geographic Society w Waszyngtonie. Laureatka Złotej Nimfy za dokument “Ludzie Duchy” na festiwalu w Monte Carlo. Mama 7-letniej Marysi.
Tematem przewodnim numeru jest ROZMOWA.
W numerze m.in. o upokarzaniu w mediach – rozmowa Michała Rydlewskiego z dr hab. Małgorzatą Lisowską-Magdziarz; Aleksandry Wagner Analiza dyskursu medialnego o gazie łupkowym; Jacek Grębowiec w rozważaniach o Sennettowskiej koncepcji współpracy.
Historia relacji między Rosjanami a Polakami w okresie od roku 1700 do dziś, to dzieje wzajemnych antagonizmów o szerokiej gamie odcieni: od wzajemnego ośmieszania się – do zaciętej nienawiści. Niniejsza praca poświęcona jest właśnie ich rozpatrzeniu.
Przedmiotem niniejszej pracy jest funkcjonowanie różnych sposobów i form reprezentowania interesów oraz możliwości ich wykorzystania przez poszczególnych reprezentantów interesów grupowych. Zorganizowane interesy grupowe stanowią obok partii politycznych podstawową instytucję polityczną będącą siłą napędową demokratycznego systemu politycznego, stanowiąc niezbędne uzupełnienie procesu decyzyjnego w ramach systemu opartego na partiach politycznych i zorganizowanej opinii publicznej.
Zaprezentowana w publikacji autorska propozycja zajęć fakultatywnych dla studentów pedagogiki resocjalizacyjnej dotyczy przede wszystkim rozwijania ich empatii, postawy egzystencjalnej „być”, przejawiającej się otwartością na drugiego człowieka i odpowiedzialnością za niego, umiejętności radzenia sobie ze złością swoją i innych w różnych sytuacjach społecznych oraz uwrażliwiania ich na obowiązujące normy moralne i ich przestrzeganie.
Publikacja skierowana jest do psychologów i pedagogów na co dzień pracujących z osobami niedostosowanymi społecznie, studentów oraz do kadry naukowo-dydaktycznej, która każdego dnia kształci przyszłych pedagogów. Zaproponowany program ma na celu wzbogacenie tych istniejących już na poziomie kształcenia akademickiego o treści umożliwiające przyszłym pracownikom jeszcze sprawniejsze realizowanie planów zawodowych.
Największą zaletą „Pochwały wątpliwości” jest odwaga przypominania rzeczy najważniejszych i dlatego – tak łatwo zapominanych. Przede wszystkim – obrona uniwersalnych, ponadczasowych osiągnięć myśli ludzkiej przed z jednej strony fundamentalizmem (zarówno religijnym jak I świeckim), a z drugiej przed wszechogarniającym relatywizmem i tak modnym dzisiaj postmodernizmem. Jak piszą autorzy Każdy światopgląd jakoś umiejscawia człowieka. Fundamentalizm czyni to zarówno w wersji rekonkwisty, jak i w wersjach subkulturowych. Tożsamość ma być uważana za rzecz oczywistą, wyposażoną w oczywistą słuszność. I dalej Jeżeli ktoś ceni wolność oraz społeczeństwo, w którym wolność została zinstytucjonalizowana przez liberalną demokrację I konstytucyjne państwo fundamentalizm musi postrzegać jako poważne zagrożenie. Fundamentalizm, czy to religijny, czy świecki, jest zawsze wrogiem wolności.Ale z drugiej strony czeka na nas pułapka sceptycyzmu, relatywizmu czy postmodernizmu (wszelkich -izmów). Wedle Bergera I Zijdervelda większość teorii postmodernizmu twierdzi, że wszystkie interpretacje są równorzędne, co oczywiście zwiastowałoby koniec wszelkich badań naukowych historii i społeczeństwa. Niektórzy teoretycy postmodernizmu utrzymują, że poza tymi interpretacjami nic nie istnieje, co jest bliskie klinicznej definicji schizofrenii, stanu, w którym człowiek nie jest w stanie odróżnić rzeczywistości od własnych fantazji. Mówiąc prościej, istnieje ogromna różnica między postmodernizmem a socjologią nauki, rozumianą jako nauka empiryczna.Wszystkie postacie relatywizmu przeczą zdroworozsądkowemu doświadczaniu codziennego życia...Czy mamy zatem wyjście z pułapki zastawionej na nas przez z jednej strony fundamentalizm a z drugiej relatywizm? Tak odpowiadają autorzy: tym wyjściem jest Pochwała wątpliwości.
Praca obala mit poliprofesjonalizacji w edukacji kadr oficerskich, a także tworzy rzeczywisty obraz możliwości zasilania korpusu oficerskiego WP przez absolwentów uczelni cywilnych.
Z prezentowanym opracowaniem winni bezwzględnie zapoznać się wszyscy uczestnicy dyskusji nad przemianami systemu edukacji kadr wojskowych oraz ci przełożeni wojskowi, do których trafiają absolwenci Studium Oficerskiego z Wrocławia.
Z recenzji dr hab. prof. nadzw. AP Romana Tomaszewskiego
Zwykle zakładamy, że duże zmiany wymagają dużych inwestycji. Są jednak sytuacje, w których systemowe i trwałe zmiany na wielką skalę są wprowadzane przez jednostki początkowo niemające żadnych środków oprócz własnej pasji, kreatywności i przedsiębiorczego sposobu myślenia - można powiedzieć, że w jakiś sposób uzyskują coś z niczego. Jednostki te nazywane są przedsiębiorcami społecznymi, a książka przedstawia specyficzną "magię" ich podejścia.
Jest coś intrygującego w przedsiębiorcach społecznych, którzy zwykle koncentrują się na rozwiązywaniu najbardziej palących i - z pozoru - nierozwiązywalnych problemów społecznych. I robią to z sukcesem - nie tylko wprowadzają innowacyjne metody, ale także zmieniają nastawienie ludzi i społeczności. Niezależnie więc od celów, takich jak walka z bezrobociem, rozwój zaniedbanych gmin, integracja osób niepełnosprawnych, nowe metody edukacji, równouprawnienie kobiet, ochrona natury - inicjują oddolny proces, rodzaj łańcucha zmian wpływających na ludzi i społeczności.
W książce przedstawiono teorię i praktykę uzyskiwania zmiany społecznej, szczególnie takiej, która jest długofalowa, nieodwracalna, tworzy obywatelski kapitał społeczny, daje perspektywy, optymizm i otwiera drogę do nowych umiejętności. Zmiana zainicjowana przez przedsiębiorców społecznych staje się wtedy endogenna - uzyskiwana jest bowiem dzięki potencjałowi tkwiącemu w ludziach i społecznościach, nie jest przynoszona z zewnątrz przez ekspertów.
W opracowaniu zaprezentowano badania, które wskazują na cechy osobowości sprzyjające budowaniu kapitału społecznego, oraz wprowadzono nową definicję lidera - osoby działającej poprzez upodmiotowienie społeczności. Przedstawiono także nowe podejście do dynamicznej przedsiębiorczości społecznej wraz z szeregiem rekomendacji dotyczących najlepszych sposobów działania.
Od lat 50. XX wieku japońskie przedsiębiorstwa produkcyjne i stosowane w nich metody zarządzania były źródłem fascynacji badaczy zarządzania, a w latach późniejszych – zazdrości praktyków. Mimo usilnych starań wiele przedsiębiorstw próbujących imitować japońskie rozwiązania ponosiło porażkę, co przyczyniło się do utrwalenia stereotypu na temat japońskich praktyk produkcyjnych jako determinowanych przez kulturę narodową i niemożliwych do przetransferowania poza granice Japonii. Celem książki był opis procesu ewolucji ZZL i praktyk produkcyjnych w dwunastu japońskich przedsiębiorstwach w Polsce oraz ukazanie roli kultury jako jednego z czynników determinujących przebieg tego procesu. Wnioski płynące z badania są niezwykle optymistyczne i motywujące. Okazuje się bowiem, że słynna japońska wydajność i praktyki produkcyjne są w znacznie mniejszym stopniu, niż się powszechnie uważa, determinowane przez japońską kulturę narodową. Fakt, iż niektóre z badanych przedsiębiorstw, nawet w oczach japońskich menedżerów, osiągały wyniki porównywalne do zakładów japońskich, oznacza, że szanse mają wszystkie polskie firmy produkcyjne, które w świadomy i konsekwentny sposób rozwijać będą swoją funkcję personalną. Autor podejmuje ważną dla dyscypliny nauk o zarządzaniu problematykę kształtowania funkcji personalnej w przedsiębiorstwie produkcyjnym. Praca jest osadzona w obszarze zarządzania japońskiego, który obejmuje w ujęciu zarówno teoretycznym, jak i praktycznym – zestaw założeń, zasad i narzędzi wyróżniających się na tle innych narodowych czy kulturowych podejść do zarządzania. Podejście zastosowane przez dra Tomasza Olejniczaka należy uznać za oryginalne i znaczące dla rozwoju nauk o zarządzaniu. Na szczególne uznanie zasługują tu dojrzałość syntezy dorobku międzynarodowego i unikalne wykorzystanie materiałów w języku japońskim. dr hab. Maria Aluchna, prof. SGH Dr Tomasz Olejniczak jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego. Absolwent Japonistyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziału Zarządzania The University of Tokyo. Stypendysta Japan Foundation oraz japońskiego Ministerstwa Edukacji. Członek Polskiego Stowarzyszenia Badań Japonistycznych, Association of Japanese Business Studies oraz Japan Academy of International Business Studies. Jego zainteresowania badawcze obejmują zarządzanie międzynarodowe i międzykulturowe, zarządzanie zasobami ludzkimi oraz historię biznesu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
