Monografia ukazuje proces zawiązywania małżeństwa, traktowany zarówno jako transformacja diady intymnej, jak i selekcja matrymonialna. W pierwszej części autorka analizuje proces instytucjonalizacji i uprawomocnienia heteroseksualnych związków seksualnych w perspektywie historycznej, genezę i rozwój instytucji zaręczyn, społeczne reguły wyboru partnera matrymonialnego oraz sposoby wyjaśniania prawidłowości funkcjonowania rynku matrymonialnego. Bazując na badaniach empirycznych prowadzonych w trzech typach środowiska lokalnego w województwach wielkopolskim i lubuskim, pokazuje zakres i kierunek przemian praktyk obyczajowych w procesie selekcji partnerów, zaręczyn, narzeczeństwa oraz rytuałów ślubnych, jakie zaszły po II wojnie światowej do dziś. Autorka stara się odpowiedzieć na pytanie: kto decyduje się na małżeństwo w dobie destandaryzacji wyborów życiowych i legitymizacji zróżnicowanych biografii związkowych? Prezentuje także własny model rozwoju diady intymnej, wskazując tym samym, jak trajektoria zawiązywania małżeństwa jest współcześnie odbierana w jednostkowym, bezpośrednim doświadczeniu kobiet i mężczyzn.
Bardzo wartościowa monografia, oparta na bogatym materiale źródłowym praca, która uwzględnia aktualny stan wiedzy oraz przedstawia rezultaty prawidłowo zaprojektowanego i pomysłowo zrealizowanego badania(...) książka bardzo dobrze wpisuje się w dorobek współczesnych nauk o edukacji jednakże Autorka z powodzeniem korzysta również z dorobku psychologii, socjologii, nauk o kulturze, sięga po wiedzę z zakresu biologii, nauk medycznych i wielu innych. Imponująca jest lista źródeł przywołanych i wykorzystanych w pracy.
Książka stanowi próbę nowego spojrzenia na znaczenie tekstu w piosence – poza stereotypowymi rozróżnieniami zależnymi od stylistyki muzycznej. Na równych prawach występują tu teksty z gatunku piosenki literackiej oraz warstwa słowna utworów rockowych, co pozwala na ukazanie różnic, ale i podobieństw między tymi odrębnymi – zdawałoby się – światami.
Perspektywa historyczna każe spoglądać na dorobek polskiej piosenki ostatniego półwiecza ze szczególnym uwzględnieniem przemian społeczno-politycznych dokonujących się w przełomowych momentach lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. To wówczas następowały zmiany, które nobilitowały tekst piosenki z formy czysto rozrywkowej ku jednej z form społecznej komunikacji. Na tak zarysowanym tle autor dokonuje analiz porównawczych zarówno w obrębie tradycyjnie rozumianych gatunków, jak i pomiędzy nimi, ukazując jak istotną rolę pełni warstwa słowna piosenek w różnych odmianach gatunkowych.
W publikacji ukazano postawy i twórczość tak różnych artystów, jak: Jacek Kaczmarski, Jan Krzysztof Kelus, Jacek Kleyff, Grabaż (Krzysztof Grabowski), Kazik (Kazimierz Staszewski), Grzegorz Ciechowski, Spięty (Hubert Dobaczewski), Pablopavo (Paweł Sołtys), Marcin Świetlicki i inni. Niebagatelną rolę odgrywa tu problematyka zaangażowania społecznego artystów, którzy traktują własną twórczość jako sposób wypowiedzi na temat otaczającego świata, próbując opisywać rzeczywistość i wpływać na jej kształt.
Publikacja poświęcona jest sytuacji społecznej rodzin osób pozbawionych wolności. Jej podstawę teoretyczną stanowią założenia interakcjonizmu symbolicznego, który wyjaśnia i definiuje sytuację społeczną, wskazując jednocześnie na jej główne elementy. Autorka skupia się na wskazaniu i opisie typów sytuacji społecznej, w której znajdują się rodziny osób pozbawionych wolności oraz na działaniach, które podejmują członkowie rodziny w trakcie osadzenia męża/partnera i ojca; przedstawia również wcześniejsze polskie i międzynarodowe analizy dotyczące rodzin osób pozbawionych wolności. Badania empiryczne zawarte w tym opracowaniu opierają się na wywiadach z żonami/partnerkami oraz dziećmi osób pozbawionych wolności. Podczas opracowywania badań posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a także konstrukcją genogramu obrazującego historię rodzinnych dysfunkcji. Sytuacja społeczna w jakiej znajdują się rodziny, zwłaszcza ukazana z ich własnej perspektywy, do dziś stanowi pole do eksploracji. Jednak co niezwykłe, mimo ewidentnej ignorancji i braku diagnozy, rodziny zostały uznane za czynnik, który pozytywnie wpływa na resocjalizację i readaptację skazanych. Stąd niniejsze opracowanie nie tylko skupia się wokół diagnozy sytuacji społecznej rodzin osób pozbawionych wolności, ale również wskazuje na możliwości efektywnej pracy z rodzinami.
"Zbiór błyskotliwych tekstów amerykańskiej feministki i historyczki.
Zaczyna się niewinnie, od czegoś, co przy pewnej dozie dobrej woli można by uznać za towarzyską niezręczność. Podczas przyjęcia pan domu nie przyjmuje do wiadomości, że rozmawia z autorką książki, którą właśnie jest jej łaskaw objaśniać. Rebecca Solnit widzi jednak w tym zdarzeniu coś więcej, coś, z czym stykają się na co dzień miliony kobiet na świecie: przejaw symbolicznej przemocy ze strony mężczyzn, emanację patriarchalnego systemu, w którym funkcjonujemy. To jednak zaledwie czubek góry lodowej – autorka opowiada o innych zdarzeniach (często obficie relacjonowanych przez media), w których ujawnia się symboliczna lub nawet fizyczna przemoc wobec kobiet (w Stanach Zjednoczonych co 6 minut zgłaszany jest gwałt, a są to bardzo zaniżone statystyki). Jednocześnie Solnit wpisuje sytuację i prawa kobiet w szerszy geopolityczny i kulturowy kontekst. Przywołuje też dwie inne wybitne eseistki: Virginię Woolf i Susan Sontag, z którymi podejmuje dialog i polemizuje. Lekki styl i bystrość wywodu sprawiają, że od tekstów Solnit trudno się oderwać. Z pewnością powinny one dać do myślenia zarówno kobietom, jak i mężczyznom – są aktualne aż do bólu.
Rebecca Solnit jest amerykańską eseistką, historyczką i działaczką feministyczną. Napisała kilkanaście książek z pogranicza antropologii, filozofii i polityki, m.in. wielokrotnie nagradzaną Eadweard Muybridge and the Technological Wild West oraz Wanderlust: A History of Walking. Publikuje w wielu pismach, m.in. “Harper’s Magazine” i “Guardian”.
"
Michalina Grekowicz-Hausnerowa (1891-1967), córka oficera i dowódcy oddziału w powstaniu styczniowym, kuzynka znanego pisarza i publicysty Stanisława Wasylewskiego, siostra pisarki i malarki Marii Hausnerowej oraz szwagierka znanego socjalistycznego polityka, Artura Hausnera - jest dziś postacią kompletnie zapomniana, poza wąskim kręgiem badaczy prasy polskiej i miłośników Lwowa. A na pamięć zasługuje, przede wszystkim jako jedna z pierwszych lwowskich dziennikarek, samouk w tej dziedzinie, z trudnością - ale i z powodzeniem przez długie lata pracująca w tym zawodzie, także i po ekspatriacji, w powojennym Szczecinie i Krakowie, gdzie spędziła ostatnie lata życia. Obecna książka zawiera część Wspomnień Michaliny Grekowicz-Hausnerowa, obejmującą lata jej pracy dziennikarskiej we Lwowie
Monografia stanowi pierwsze w Polsce kompleksowe omówienie problematyki lokalizacji postępowania arbitrażowego. Problematyka siedziby arbitrażu skupia jak w soczewce wszystkie sporne zagadnienia powstające w związku z realizacją umowy arbitrażowej. Wynika to z faktu, że pytanie o oddziaływanie prawa miejsca arbitrażu na postępowanie arbitrażowe stanowi sedno fundamentalnego sporu o źródła kompetencji sądu arbitrażowego. Nie da się prowadzić rozważań dotyczących siedziby arbitrażu bez cofnięcia się do rozważań o jego naturze. Odpowiedzi udzielane na tym podstawowym poziomie rzutują na całą wizję postępowania arbitrażowego i wpływają na wybór rozwiązań proponowanych przez naukowców, praktyków, czy nawet na linie orzecznicze przyjmowane w poszczególnych państwach. Wątek ustalenia miejsca arbitrażu jest tym samym nierozerwalnie związany z pytaniami o przysługującą stronom autonomię, zadania i rolę trybunału arbitrażowego, a także o związanie różnych systemów prawnych decyzjami podejmowanymi w postępowaniu arbitrażowym i o swobodę stron w ograniczaniu bądź przyznawaniu sądom poszczególnych państw kompetencji do decydowania o zagadnieniach powiązanych z postępowaniem. Z tego względu w pracy konieczne było podjęcie rozważań dotyczących takich kwestii, jak rodzaj spraw, które mogą być w arbitrażu rozstrzygane (zdatność arbitrażowa), wartości, które muszą zostać w postępowaniu arbitrażowym uszanowane, czy wreszcie relacje między orzeczeniami sądów różnych państw dotyczących tego samego postępowania arbitrażowego, bądź tego samego sporu rozstrzyganego w postępowaniu arbitrażowym. Jedynie zbiorcze przeanalizowanie wymienionych zagadnień pozwala stworzyć całościowy i wyczerpujący obraz roli miejsca arbitrażu.
Półrocznik wpisujący się w nurt socjologii i politologii zaangażowanej. Główne zagadnienia poruszane w czasopiśmie to: teoria państwa, demokracja, społeczeństwo obywatelskie, zarządzanie publiczne, ekonomia instytucjonalna.
Tematyka koncentruje się wokół funkcjonowania polskiego systemu politycznego, uwzględniając wpływ procesów globalnych. Wśród autorów znajdują się wybitni specjaliści niekoniecznie reprezentujący środowisko akademickie.
Podręcznik „W centrum uwagi. Część 2” do wiedzy o społeczeństwie dla szkół ponadgimnazjalnych do zakresu rozszerzonego w nowoczesny sposób przedstawia zagadnienia z zakresu prawa, stosunków międzynarodowych i integracji europejskiej oraz praw człowieka.
Monografia stanowi analizę pozycji prawnej uczestników społeczności lokalnej oraz jednostek samorządu terytorialnego w procesie wykorzystania poszczególnych instrumentów partycypacji społecznej. Informacje w niej zawarte pozwalają na skuteczne sprawowanie kontroli społecznej nad działalnością podmiotów publicznych oraz ocenę prawidłowości wykonywania powierzanych jej zadań.
Omawiana tematyka została zaprezentowana w ujęciu teoretycznym i praktycznym oraz wzbogacona licznymi przykładami i propozycjami rozwiązań. Publikacja zawiera:
- konkretne przykłady, wytyczne oraz zalecenia dotyczące prawidłowej organizacji i funkcjonowania poszczególnych form partycypacyjnych,
- analizę zagadnień lub instytucji wspólnych dla partycypacji społecznej w polskim samorządzie terytorialnym i we francuskich wspólnotach terytorialnych, jak również instytucji niewystępujących w konkretnym systemie danego porządku prawnego,
- wyjaśnienie zagadnień budzących wątpliwości w doktrynie i orzecznictwie,
- postulaty de lege ferenda w zakresie wypracowania modelu partycypacji społecznej i recepcji poszczególnych francuskich mechanizmów demokracji uczestniczącej do polskiego porządku prawnego.
Jungowskie inspiracje
Prapoczątki obecności Junga w Polsce – Paweł Fijałkowski
Archetypy, typy psychologiczne i osobowość. Współczesny sens teorii Junga – Czesław S. Nosal
Od psychologii do autopsychoterapii
Psychoterapia i psychiatria postjungowska w XXI wieku – Zenon Waldemar Dudek
Archetypy w kulturze
Kantyzm Junga: „rzecz sama w sobie” a archetyp – Jerzy Prokopiuk
Inspiracje jungowskie w twórczości Jerzego Grotowskiego – Zbigniew Osiński
Nasze tożsamości
Jednostka a zbiorowość. O pewnym aspekcie duchowości w ujęciu C.G. Junga – Mirosław Piróg
Dialog kultur
Jung poza cywilizacją zachodnioeuropejską – Tomasz Olchanowski
Jung a buddyzm – Jacek Sieradzan
Z poetyki archetypów
Jungowska struktura duszy – Ewa Machut‑Mendecka
Na granicy epok
Metafory akwatyczne Baumana i Junga. Symbolika alchemiczna w myśli nowoczesnej i ponowoczesnej – Zbigniew Bitka
Forum psychologii kultury
Sprawozdania: XXII Forum Inspiracji Jungowskich „Dorosłe dzieci” – Tomasz Olchanowski
Eseje: Frasobliwe diabły Szczepana Muchy ze wsi Szale – Tomasz Bohajedyn
Galaktyka Gutenberga należy do kanonu tych książek, które powinien znać każdy, kto interesuje się wzajemnymi związkami kultury, społeczeństwa i mediów. Pozycja plasująca się na pograniczu kilku dziedzin,m.in. socjologii, kulturoznawstwa, językoznawstwa, teorii sztuki, antropologii i historii, stanowi doskonały wstęp do koncepcji Marshalla McLuhana, który nie bez powodu nazywany jest jednym z największych myślicieli drugiej połowy minionego wieku.
Książka składa się z czterech części, stanowiących owoc czterech moich podstawowych zainteresowań naukowych na przestrzeni lat ponad czterdziestu - od wydanej w 1966 roku książki "Miasto i człowiek" do ostatniej - "Życie to podróż" (2005).
Część pierwsza nosi tytuł "Człowiek", człowiek, który był zawsze w centrum moich zainteresowań. Szczególna uwaga poświecona jest temu, co o człowieku wiemy i temu, czego do końca nie wiemy i o co się spieramy.
Część druga - "Człowiek w przestrzeni" koncentruje się na dwu aspektach związku człowieka z przestrzenią: procesie "urbanizacji" i procesie "turystyfikacji".
Część trzecia przypomina najważniejsze procesy dokonujące się w świecie na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia, oraz zawiera biogram autora.
Wreszcie część czwarta - to wynik moich szczególnych zainteresowań w ostatnim okresie problematyką religii i etyki.
Ze Wstępu
Ta książka wywoła rewolucję!
Co się stało z pracą na świecie i w Polsce, co się z nią dzieje
i wreszcie - co się z nią stanie w przyszłości? Dlaczego tak wielu z nas czuje się wykorzystywanych przez swojego pracodawcę? Dlaczego tak mało zarabiamy? Czy reguły polskiego rynku pracy można zmienić? Znakomity publicysta Rafał Woś próbuje odpowiedzieć na te i wiele innych ważnych pytań, dotyczących codzienności i przyszłości każdego z nas.
Informacje o nagrodach:
Polsko-Niemiecka Nagroda Dziennikarska (2011, w kategorii prasa)
Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego 2013 – wyróżnienie
Nagroda im. Dariusza Fikusa 2015
Grand Press Economy 2015
Nominowany do m.in.: Grand Press w kategorii publicystyka (2012), Nagrody im. Barbary Łopieńskiej (2014, wywiad prasowy), XVIII edycji Nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Nagrody NBP im. Władysława Grabskiego, Studenckiej Nagrody Dziennikarskiej MediaTory w kategorii „NawigaTOR”,nagrody Grand Press Economy 2014.
„Wieś” nie jest zjawiskiem odwiecznym ani uniwersalnym, lecz wytworem pewnych unikalnych okoliczności historycznych, w których spotkały się stabilizacja osadnictwa i intensyfikacja gospodarki rolnej oraz idea samorządnej gromady kmiecej.
Powstały w wiekach XII–XIV model wsi lokacyjnej trwał w niezmieniających się w sposób zasadniczy ramach aż po wiek XVIII. Dopiero stulecia XIX i XX doprowadziły do stopniowej dekompozycji struktur średniowiecznej i wczesnonowożytnej wsi, wyrywając jej mieszkańców z „matecznika” małych autonomicznych społeczności i wtłaczając ich w stalowe ramy świata nowoczesnego, uprzemysłowionego, zatomizowanego.
Głównym przedmiotem zainteresowania autorów tekstów wydanych w niniejszym tomie jest nie wieś jako taka, czy to nowoczesna, czy dawna, lecz zaginiona, rozumiana na różne sposoby. Większość publikowanych tekstów sytuuje się w nurcie Wüstungsforschung, czyli studiów nad osadami fizycznie opuszczonymi (tzw. pustki lub pustacie). Oprócz jednak najbardziej dosłownego rozumienia pojęcia „wieś zaginiona” – stawiającego znak równości między osadą zaginioną a opuszczoną bądź porzuconą przez mieszkańców – autorzy zaprezentowali także kilka bardziej metaforycznych prób odczytania tematu przewodniego.
Starzenie się jako proces i starość jako faza życia są przedmiotem zainteresowania wielu dziedzin nauki, które ukazują je w perspektywie doświadczania jednostkowego i zbiorowego, na poziomie indywidualnym i demograficznym, z wieloma odniesieniami do humanistycznych i społecznych nauk, które rozpatrują je w skali mezo, makro i mikro. Z tą fazą życia łączą się liczne aplikacje do teorii i praktyki, zrealizowanych i wdrażanych projektów, zadań z pola polityki społecznej, pracy socjalnej, ochrony zdrowia, ekonomii itp.
Zwykle prowadzone analizy i sposoby poznania oraz opisu starzenia się i starości lokuje się na linii charakterystyki tez i antytez odnoszących się do zachodzących wraz z wiekiem zmian biologicznych, psychologicznych, społecznych, demograficznych i kulturowych w życiu człowieka, które to zmiany – w zależności od ich kierunku i natężenia – decydują o przebiegu starości.
Zuzanna Grębecka
antropolożka kultury, etnolożka, pracuje w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się antropologią komunizmu, współczesną i tradycyjną kulturą duchową, kulturą popularną, historią i kulturą państw postkomunistycznych (przede wszystkim Polski, Białorusi, Rosji, krajów nadbałtyckich). Opublikowała dwie monografie: Słowo magiczne poddane technologii. Magia ludowa w praktykach postsowieckiej kultury popularnej (2007) i Mówiono „druga Moskwa”. Wspomnienia legniczan o stacjonowaniu wojsk radzieckich w latach 1945–1993. Źródła etnograficzne (wraz z Jędrzejem Bursztą, 2015) oraz album Legnica 1945–1993. Podwójne życie miasta (2013).
Autorka zabiera nas w pasjonującą podróż antropologiczną do miasta, które stanowi szczególnie wyrazisty przykład trudnego do rozsupłania polskiego węzła pamięci. Dzięki osobistemu, intensywnemu i wieloletniemu doświadczeniu terenowemu znakomicie udaje się jej uchwycić całą złożoność i dynamikę praktyk upamiętniania w ich wymiarze świadomościowym, materialnym, sensorycznym i emocjonalnym, odsłaniając kryjącą się w nich ambiwalencję, paradoksalność i polisemantyczność. Stosując zasadę obszernego cytowania zgromadzonych przez siebie materiałów, autorka doskonale oddaje zróżnicowany koloryt narracji o przeszłości, które, jak widzimy po lekturze jej książki, często wymykają się oficjalnie funkcjonującym reżimom pamięci. Co ważne, taka dialogiczna konstrukcja pozostawia czytelnikowi podczas lektury przestrzeń także do jego własnych interpretacji i odkryć w wędrówkach po „Małej Moskwie”.
Monika Golonka-Czajkowska
Książka Zuzanny Grębeckiej jest rozprawą zarazem skończoną i otwartą na nowe dopływy – badania dotyczące sowieckiej obecności w Legnicy ukazują wielowarstwowość, swoistą, postępującą głębinowość rozpoznań antropologicznych. Istotnym komponentem tego procesu poznawczego jest obecność badaczy i relacje, jakie wiążą ich z ludźmi, których pamięć sondują. Czytelnik staje się tym samym świadkiem dynamicznie rozwijającego się w czasie, zmiennego obrazu legnickiej rzeczywistości okresu komunistycznego. Rozprawa niewątpliwie jest doniosłym wkładem w antropologię komunizmu, a także wnikliwym studium z dziedziny antropologii pamięci. Jest oczywiste, że właśnie przypadek Legnicy można tu potraktować jako zjawisko modelowe – ten wybór przedmiotu badań stanowi o wyjątkowej wartości książki.
Leszek Szaruga
Monografia dotycząca psychologii stosunków międzygrupowych, której autor próbuje odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób skłonność do dehumanizowania "obcych" jest modyfikowana przez fakt, że grupa własna kooperuje bądź też rywalizuje z grupą obcą. W serii trzech niezwykle pomysłowych, starannie zaplanowanych i zrealizowanych badań w naturalnym środowisku pracy stwierdził on występowanie nieoczekiwanej zależności: humanizowanie "rywali".
Publikacja ta jest ciekawie napisanym wprowadzeniem w tę dziedzinę psychologii społecznej, zdradzającym dużą erudycję i kompetencję Autora oraz jego dobrą znajomość metodologii badań i umiejętność formułowania istotnych pytań badawczych. Publikacja interesująca dla psychologów społecznych, a także przedstawicieli takich dyscyplin, jak socjologia, antropologia kulturowa i filozofia człowieka.
Publikacja opisuje proaktywny aspekt działalności policji, który jest dziś szczególnie interesujący z dwóch perspektyw: z punktu widzenia interesu społeczności lokalnych dążących do zapewniania swoim członkom możliwie najlepszych warunków życia wolnych od zagrożeń, a także z punktu widzenia policji odpowiedzialnej za utrzymanie ładu społecznego na jak najwyższym poziomie.
Porusza ona ważne kwestie związane z jakością i skutecznością policyjnych działań profilaktycznych, których celem jest zapobieganie, a przynajmniej ograniczanie rozmiaru przestępczości i innych czynników wpływających na poczucie bezpieczeństwa. Ów cel w złożonej i nieustannie zmieniającej się rzeczywistości społecznej staje się nie lada wyzwaniem. Dlatego tak istotną potrzebą jest zgłębianie społecznych uwarunkowań opisywanych metod działania, a także rzetelne naukowe zbadanie stopnia ich uwzględniania przez policję w praktyce.
Informacje o autorce:
Marzena Kordaczuk-Wąs – doktor nauk społecznych, absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalizująca się w socjologii bezpieczeństwa i działaniach społecznych zapobiegających przestępczości oraz innym negatywnym zjawiskom społecznym. Jej główne zainteresowania skupiają się na kwestii zbliżania społecznej teorii do społecznej praktyki w celu podnoszenia jakości i skuteczności działań profilaktycznych. Na co dzień pełni służbę w Komendzie Głównej Policji w Warszawie. Sprawuje funkcję Zastępcy Krajowego Przedstawiciela Europejskiej Sieci Zapobiegania Przestępczości (EUCPN), współpracuje z Radicalization Awareness Network (RAN).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
