Every human is born with multifarious potential. Why, then, do parents, schools and employers insist that we restrict our many talents and interests; that we 'specialise' in just one?
We've been sold a myth, that to 'specialise' is the only way to pursue truth, identity, or even a livelihood. Yet specialisation is nothing but an outdated system that fosters ignorance, exploitation and disillusionment and thwarts creativity, opportunity and progress.
Following a series of exchanges with the world’s greatest historians, futurists, philosophers and scientists, Waqas Ahmed has weaved together a narrative of history and a vision for the future that seeks to disrupt this prevailing system of unwarranted ‘hyper-specialisation.’
In The Polymath, Waqas shows us that there is another way of thinking and being. Through an approach that is both philosophical and practical, he sets out a cognitive journey towards reclaiming your innate polymathic state. Going further, he proposes nothing less than a cultural revolution in our education and professional structures, whereby everyone is encouraged to express themselves in multiple ways and fulfil their many-sided potential.
Not only does this enhance individual fulfilment, but in doing so, facilitates a conscious and creative society that is both highly motivated and well equipped to address the complexity of 21st century challenges.
Authors Imran Rashid and Soren Kenner have sparked an international debate by revealing the “mind hacks” Facebook, Apple, Google, and Instagram use to get you and your children hooked on their products.
In Offline, they deliver an eye-opening research-based journey into the world of tech giants, smartphones, social engineering, and subconscious manipulation. This provocative work shows you how digital devices change individuals and communities for better and worse.
A must-read if you or your kids use smartphones or tablets and spend time browsing social networks, playing online games or even just browsing sites with news and entertainment.
Learn how to recognize ‘mind hacks’ and avoid the potentially disastrous side-effects of digital pollution. Unplug from the matrix. Learn digital habits that work for you.
Now in its third edition, Thinking Sociologically continues to offer a stimulating exploration of the underlying assumptions and tacit expectations which structure our view of the world. This best-seller has been translated into 12 languages to bring key sociological concepts to students and general readers around the globe. The authors review recent developments in society and examine the applicability of sociology to everyday life.
The world has changed a great deal since the second edition’s publication. Issues of climate change, sustainability, inequality, social justice, inclusion and the role of social media have risen to prominence, and we are collectively challenging our ways of thinking about intimacy, community, consumption, ethics, social identity, and more. This new third edition has been revised to reflect these and other transformations in our lives, helping us to think sociologically about the consequences of these burgeoning issues, how we organize our societies, understand ourselves and lead our lives. This dynamic book:
Applies sociology to everyday life in the context of current issues
Contains contributions from major theorists that introduce central sociological concepts with modern relevance
Features a highly engaging and stimulating style that promotes critical thought and independent study
Includes a companion website to view sample material from the new edition, sociology resources for lecturers and students, plus information on related titles.
Written for undergraduates, postgraduates, practicing sociologists and social scientists, this book also holds a broad appeal to a general audience. The third edition of Thinking Sociologically offers a compelling survey of sociological issues, recent changes in society and their influence on our day-to-day lives and identities.
Opowiadanie przeszłości
4 czerwca obchodzimy 30-lecie wyborów parlamentarnych zakończonych spektakularnym zwycięstwem solidarnościowej opozycji. To kres PRL-u i symboliczny początek nowego państwa - III Rzeczypospolitej Polskiej. Świętowanie w tym właśnie dniu - podobnie jak niegdyś wybór 11 listopada 1918 r. jako momentu odzyskania niepodległości - jest konsekwencją decyzji z zakresu polityki historycznej, określającej nasze myślenie o przeszłości i wartości, którymi kierujemy się w bieżącym życiu publicznym. Dlatego chcemy z tej okazji przyjrzeć się nie tylko ostatnim trzem dekadom, ale także temu, jak w szerszej perspektywie czasowej zmieniało się nasze postrzeganie polskich dziejów.
Co zapamiętamy z 30 lat III RP? Jak możemy mądrzej uczyć historii? Dlaczego żołnierze wyklęci stali się tak popularni? Czy nowe technologie są zagrożeniem dla naszej pamięci historycznej? Jakie są relacje między pamięcią, historią i prawdą?
W Temacie Miesiąca:
Co widzą Polacy, patrząc w przeszłość? Spór o pamięć, fakty i fikcję w czasach Internetu.
Odpowiadają m.in.: Norman Davies, Antoni Dudek, Agnieszka Holland i Timothy Snyder.
Ponadto w numerze:
Odległa bliskość
Jak wyglądało sąsiedztwo Polaków i Żydów przed wojną? Co polska wieś zapamiętała z Zagłady?
Leo Steinberg
Odkrywca seksualności Chrystusa w dawnej sztuce pokazuje, jak czytać awangardowe malarstwo
Krzysztof Siwczyk „Lekcje litanii”
„Nie pamiętasz już siebie innego niż tylko ogranego przez troskę o innych”
Wybór Miry
O losie, twórczości oraz złożonej tożsamości Miry Michałowskiej, autorki „Wojny domowej”
Oto Testosteron Rex: znajoma, wiarygodna, rozpowszechniona i wpływowa historia płci i społeczeństwa. Splatająca twierdzenia na temat ewolucji, mózgów, hormonów i zachowania, prezentująca zgrabne i przekonujące wyjaśnienie trwałości naszego społeczeństwa i pozornie zawiłych niewrówności płciowych.
Testosteron Rex może się okazać niepokonany. Jakkolwiek nie dyskutowalibyśmy na ważny temat nierówności płciowych i tego, jak im przeciwdziałać, w pokoju jest ogromny słoń z jądrami.
Co z naszymi ewolucyjnymi różnicami, rozbieżnościami między mózgiem męskim a mózgiem kobiecym?
Co z całym męskim testosteronem?
Tom „Zmiany, metamorfozy, rewolucje” gromadzi analizy poświęcone tytułowym kategoriom, traktując je w dość szeroki i nowatorski sposób. Znajdą się tutaj rozważania dotyczące wybranych aspektów rewolucji politycznych, zmian światopoglądowych, metamorfoz społecznych czy przeobrażeń medialnych. Autorzy tekstów wskazują na przyczyny, przebieg oraz konsekwencje owych procesów oscylujących wokół obszarów rzeczywistości kulturowej i medialnej oraz kategorii jej opisu, które przecież są wciąż istotne i aktualne dla każdego humanisty.
Autorka skupia swoją uwagę na kształtujących współcześnie wyobraźnię antropologiczną nurtach, takich jak: posthumanizm, ontologia relacyjna, teoria aktora-sieci czy antropologia krajobrazu. Warto dodać, że liczba opracowań sposobów przenikania tych nurtów do praktyki badań antropologicznych jest niewielka w skali światowej, w skali krajowej jest dramatycznie mała. Z tego powodu publikacja ma szansę przyczynić się do zwiększenia samorefleksyjności wśród praktyków, ale też uruchomić debatę nad stanem teorii w badaniach antropologicznych w ogóle, ponieważ zarówno krytycznie opracowane w pracy nurty, jak i tezy ogólne ich dotyczące prowokują do dyskusji, rozwijają kontrowersyjne wątki, wobec których czytelnicy nie pozostaną obojętni (do takich wątków należy m.in. sama koncepcja „laboratorium antropologicznego”, problem „defamiliaryzacji” jako fundamentu poznania w antropologii).
"[...] Bez poznania uwarunkowań demograficznych powstawania dawnej rodziny, jej trwania i rozpadu, charakterystyka roli i znaczenia podstawowej komórki społecznej, najogólniej rzecz ujmując, będzie mocno niepełna. Stąd w treści tomu czytelnik znajdzie nie tylko charakterystykę doboru zawieranych małżeństw i ich długotrwałości, ale także omówienie podstawowej funkcji biologicznej komórki rodzinnej, jaką jest rodność (najsłabiej rozpoznaną do tej pory), nie wyłączając przy tym zagadnień umieralności, tak najmłodszych, jak i dorosłych. Za ważne uznaliśmy ponadto wpisanie pary małżeńskiej, wywodzącej się z różnych środowisk społeczno-zawodowych, i jej potomstwa w szerszą grupę, z którą zazwyczaj dzieliła ona wspólny stół i dach nad głową, jak bliżsi i dalsi krewni, służący, tworzącą gospodarstwo domowe".
fragment Wstępu
Tom 39. serii "Media początku XXI wieku".
Obserwując rzeczywistość trudno nie zauważyć siły i zasięgu oddziaływania Internetu i jego wpływu na kształtowanie postaw, zachowań i decyzji człowieka. Wszechobecna cyfryzacja stała się dominującym czynnikiem warunkującym rozwój świata. Społeczna akceptacja tego zjawiska przyczyniła się do użytkowania sieci w każdym elemencie naszego funkcjonowania. Określenie „wyguglować” utrwaliło się w słowniku komunikacji międzyludzkiej. Za określeniem tym kryje się szereg działań warunkujących wiedzę, opinie i emocje na wybrany temat.
Ogólnodostępność sieci i zapotrzebowanie na nią, będące wynikiem stałego jej użytkowania, zaowocowało powstaniem gór informacji stanowiących zasoby cyfrowe. Kluczem do sukcesu każdej firmy jest umiejętne i właściwe weryfikowanie i analiza ogromnych zasobów informacyjnych sieci Big Data, stanowiące źródło wiedzy i prognoz. Istotne jest dlatego, poprawne wyodrębnianie, segmentowanie i analizowanie atrybutów (bywających sentymentami) oscylujących wokół badanego
słowa – słupa.
Nawiązując do amerykańskiego antropologa Gordona Graya, możemy mówić tu o pewnych wbudowanych socjo-kulturowych normach i wartościach, uwikłanych w film jako część kontekstu produkcji5. „Żaden film nie
powstaje w kulturowej próżni”6 i zdaje się istnieć pewien rytuał tworzenia przekazów medialnych, którego zbadanie, opisanie i przede wszystkim zrozumienie będzie stanowiło obiekt badawczy niniejszej książki. Będzie
to jednocześnie (w pewien sposób) próba odczarowania fabryki snów, w tym wypadku niekoniecznie hollywoodzkiej. Można by rzec – ostateczne zburzenie „czwartej ściany”, uchwycenie esencji surowości tworzenia, wreszcie próba przywrócenia tego, co społeczne, procesualne, w fenomenie, który
w tradycji pisarskiej dyscypliny częściej występuje pod postacią rozważań o jego efekcie.
z Wprowadzenia, Iwona Morozow
Nie-widoki cierpienia stanowią niejako „higieniczną” odpowiedź na przesycenie kultury wizualnej przemocą ukazywaną nazbyt bezpośrednio i dosłownie, które to przesycenie prowadzi ostatecznie do powszechnego znieczulenia i obojętności. Nie oznaczają one braku reprezentacji, odebrania cierpieniu świadectwa i formy wyrazu, co skazałoby je na niebyt lub zapomnienie. Stanowią natomiast wartą rozwagi propozycję przekroczenia naczelnej aporii związanej z tworzeniem „widoków cudzego cierpienia”: nie ukazywać go to udawać, że nie istnieje; ukazywać – to ryzykować przemienienie go w quasi-pornograficzny fetysz, przedmiot obojętnej, a częstokroć nawet cynicznej konsumpcji. Wedle zamierzeń redaktorów tomu zebrane w nim szkice stanowić mają istotny głos w dyskusji nad etycznym wymiarem kreowania i rozpowszechniania obrazów prezentujących ofiary wojny, przemocy czy chorób, dyskusji, której wciąż, jak się zdaje, daleko do jednoznacznych konkluzji.
Publikacja powstała na bazie wywiadów z osobami, które wyemigrowały z państw byłej Jugosławii w czasie konfliktów zbrojnych, które miały miejsce w latach 90. XX wieku, lub po nich. Zgromadzony w ten sposób materiał ukazał w szalenie sugestywny sposób przyczyny, przebieg i konsekwencje toczących się konfliktów .
W książce Instytucjonalna różnorodność form wsparcia osób starszych w Polsce (z uwzględnieniem perspektywy filozoficznoprawnej i holistycznej) została podjęta próba omówienia konstrukcji filozoficznoprawnej i holistycznej prawa człowieka do zabezpieczenia społecznego w sytuacjach występowania poszczególnych ryzyk m.in. związanych z chorobą i utratą sił do pracy i zarobkowania w celu utrzymania siebie i najbliższych na każdym etapie życia, a w szczególności będąc osobą starszą wymagającą szczególnych form wsparcia. Wsparcia, które powinno być definiowane nie tylko jako ""pomoc udzielana komuś, zwłaszcza pomoc materialna"", ale w szerszym kontekście również jako podejmowanie działań instytucjonalnych, które wspierają, pomagają, zabezpieczają ubezpieczają, a jak sytuacja tego wymaga, to i organizują opiekę. Natomiast spoiwem wymienionych funkcji powinno być uzupełnianie, wspieranie lub koordynowanie działań poszczególnych instytucji publicznych, a w wielu sytuacjach niepublicznych wówczas, kiedy realizują cele publiczne. Zwłaszcza wtedy, kiedy kompetencji nie są jasno określone granicami prawa.
Czy Wschód przestał dziś interesować Zachód i jak definiowano „nowy Wschód” po przemianach 1989 roku? Jaką rolę odegrał Dniepr w kształtowaniu się ukraińskiej tożsamości narodowej i dlaczego przyszłość tego kraju związana jest z rzeką? Kto wygrał niepisany konkurs na współczesnego bohatera narodowego Mołdawii? Czego możemy nauczyć się od Tatarów krymskich? Czy Europa zaczęła się w Gruzji i co dało Partnerstwo Wschodnie krajom Kaukazu Południowego?
Partnerstwo Wschodnie, realizowane przez Polskę przy wsparciu Szwecji, jest częścią Europejskiej Polityki Sąsiedztwa. Zainicjowane w 2009 roku, obejmuje trzy kraje wschodnioeuropejskie: Białoruś, Mołdawię i Ukrainę, oraz trzy południowokaukaskie: Armenię, Azerbejdżan i Gruzję. Dziesięć lat funkcjonowania programu to naturalny moment do podsumowań, ale zarazem moment szczególny, jako że w ciągu dekady zarówno Europa, jak i jej geopolityczny kontekst zmieniły się diametralnie. Nowe wyzwania, a także kulturowe i historyczne aspekty wschodniego sąsiedztwa są tematem tego numeru.
Paweł Kowal przypomina genezę Partnerstwa Wschodniego, Krzysztof Czyżewski opowiada o znaczeniu „małych centrów świata” w budowaniu dialogu międzykulturowego, Mykoła Riabczuk, Katarzyna Kotyńska i Mykoła Kniażycki, Anna Łazar, Ramin Mazur, Wojciech Górecki, Ewa Polak i Michał Jurecki prezentują kraje należące do Partnerstwa Wschodniego, Rafał Dutkiewicz opisuje historię pomnika polskich profesorów na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie, a Adam Balcer i Żanna Komar odsłaniają dziedzictwo Krymu i Tatarów krymskich. W numerze znalazł się tez tekst Johna Maciuika przypominający setną rocznicę powstania Bauhausu i analizujący jego oddziaływania na sztukę, architekturę i dizajn Europy Środkowej.
Mniejszości narodowe i etniczne oraz społeczności języka regionalnego a samorząd terytorialny w Polsce. Przedstawiciele mniejszości narodowych i etnicznych stanowią – według oficjalnych danych – 1,16% społeczeństwa polskiego. To niewiele, ale za tą liczbą kryje się bogactwo kultury aż 13 narodowości, które od 20 lat, korzystając z przemian demokratycznych w Polsce, budują na nowo swoją pozycję w społeczeństwie. Na jakie wsparcie mogą liczyć w tym niełatwym procesie? Książka, którą proponujemy, pokazuje jedną ze ścieżek, na której na co dzień dochodzi do spotkania obywateli polskich – tych z większości i tych z mniejszości: to społeczności lokalne, samorządy terytorialne, gdzie najłatwiej można rozpoznać wzajemne potrzeby i podjąć współpracę. Publikacja niniejsza może zainteresować przede wszystkim te osoby, które z racji swej działalności publicznej i zawodowej mają bezpośrednią szansę na takie spotkanie, mianowicie pracowników samorządowych, nauczycieli, pracowników służb socjalnych, a także studentów wielu kierunków. Niezależnie jednak od przesłanek praktycznych, każdy wymiar refleksji nad obecnością i położeniem grup narodowościowych w Polsce wpisuje się w długą tradycję wielonarodowej i wielokulturowej Rzeczypospolitej.
„Czarny piątek” 22/7/2011 w Norwegii, kraju uznawanym za najszczęśliwszy na świecie, stał się niebywałym wstrząsem. Tym bardziej, że sprawcą nie był – jak początkowo sądzono –skrajny islamski terrorysta, ale rdzenny Norweg, „one of us”.
W czasach odżywających tendencji skrajnie nacjonalistycznych i brunatnoprawicowych pojawienie się epigonów Breivika jest bolesnym faktem.
Dla jednych ABB to postać budząca odrazę i pogardę. Są jednak tacy, dla których został bohaterem i współczesnym herosem. W tym kontekście warto uczynić ważkie zastrzeżenie: Breivika skazano i odsiaduje karę w więzieniu nie za poglądy, które wielu skłonnych jest podzielać, ale za odebranie życia 77 osobom.
Elżbieta Czykwin, analizując casus Breivika, odpowiada na pytanie: jakie cechy współczesności sprzyjają pojawieniu się postaci tego rodzaju? Niektóre były już przywoływane w podobnych kontekstach: dysfunkcjonalna rodzina, powszechny narcyzm oraz rola i znaczenie internetu. Autorka wskazuje jeszcze inne cechy Breivika i osobowości jemu podobnych: załamanie naturalnego oporu przed zabijaniem, status incela (odrzuconego przez kobiety mizogina). Na plan pierwszy wysuwają się kluczowe kwestie wstydu i poniżenia jako decydujące w genezie agresji.
Elżbieta Czykwin – prof. dr hab. nauk społecznych. Profesor zwyczajna w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Dwukrotna stypendystka Robinson College Uniwersytetu w Cambridge. Autorka książek: Samoświadomość nauczyciela (1995); Stygmat społeczny (2007, 2008, 2013, 2018); Białoruska mniejszość narodowa jako grupa stygmatyzowana (2000); Wstyd (2013). Współautorka, redaktorka i tłumaczka monografii zbiorowych: Teaching the mother tongue in multilingual Europe (Londyn 1998, 2005); Dwujęzyczność i dwukulturowość (1998, wspólnie z D. Misiejuk); Gorsi inni (2008, redakcja wspólnie z M. Rusaczyk); Stygmatyzacja, tolerancja, naprawa. Integracyjna analiza psychologiczna reakcji na dewiację (2009, tłumaczenie książki A.J.M. Dijkera i W. Koomena, wspólnie z M. Rusaczyk) oraz licznych artykułów.
Książka Stygmat społeczny, wydana przez Wydawnictwo Naukowe PWN i trzykrotnie wznawiana, w 2007 roku została wyróżniona Ogólnopolską Nagrodą im. Prof. Ireny Lepalczyk przyznawaną przez Łódzkie Towarzystwo Naukowe. Publikacja Wstyd w 2015 roku została uznana przez internautów „Najlepszą książką na lato”.
Przestrzeń publiczna jest fizycznym, namacalnym obszarem, który z reguły można dość precyzyjnie określić. Jednocześnie stanowi także konstrukt myślowy wyposażony w liczne atrybuty konotujące idee m.in. z dziedziny prawa, polityki bądź estetyki. Naukowe rozpoznanie miejskiej przestrzeni publicznej to jeden z kluczy do zrozumienia tego nieskończenie skomplikowanego układu fizyczno-społeczno-mentalnego, jakim jest miasto.
W niniejszym tomie, drugim w serii „Architektura w mieście, architektura dla miasta”, publikujemy teksty przedstawicieli dwóch różnych dziedzin humanistyki: historyków i historyków sztuki. To wspólny namysł nad rolą, znaczeniem i funkcjonowaniem przestrzeni publicznej w ujęciu naukowców, którzy operując nieco odmiennymi kategoriami, przemawiają do nas wspólnym językiem. Teksty te przedstawiają różne interpretacje przestrzeni publicznej w miastach dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów w okresie zaborów. Studia te uzupełniają artykuły o dziewiętnastowiecznych miastach z krajów ościennych: monarchii habsburskiej, Rosji i Prus, co daje szeroki materiał porównawczy i otwiera nowe horyzonty badawcze.
Książka Rysopis kapłana. Wizerunek księdza w kulturze polskiej w XXI wieku to dwanaście tekstów, które są odpowiedzią na ankietę przygotowaną przez redaktorów czasopisma „Akcent”. Pomysłodawcy zaprosili do współpracy księży zajmujących się literaturą, sztuką oraz pracą naukową. Wśród respondentów znaleźli się m.in.: o. Tomasz Dostatni OP, ks. Alfred Wierzbicki, ks. Jerzy Szymik, o. Wacław Oszajca SJ, ks. Andrzej Luter. Pytania postawione księżom – poetom, profesorom, publicystom, duszpasterzom – dotyczyły ważkich spraw i skłoniły do wielu ciekawych przemyśleń.
Teksty wcześniej publikowane przez „Akcent” mają wyjątkową wartość – są zapisem głosu konkretnych osób, osobistymi – czasem wręcz intymnymi – refleksjami na tematy tak trudne, jak kwestia powołania, wierności własnym przekonaniom, stosunku do hierarchii Kościoła czy relacji z Bogiem.
We Wprowadzeniu abp Stanisław Budzik napisał: „Książka ta wydaje się w swym zamyśle czymś w rodzaju rozmowy o kapłaństwie prowadzonej przez samych księży, w nadziei, że dołączą do niej również czytelnicy”. Każdy, kto sięgnie po tę publikację, weźmie udział w ważnej debacie na temat obrazu kapłana w kulturze XXI wieku, podejmie dialog o tak istotnej dla historii Polski obecności kapłana i jego posługi na wielu płaszczyznach życia człowieka. Sam ostatecznie rozważy i zdecyduje, jak ma się do rzeczywistości hasło „Księża na Księżyc” wypisywane na murach i ścianach budynków.
Proces transformacji społecznej opiera się na umiejętnościach, których można się nauczyć. Ty i Twoja grupa możecie stać się bardziej skuteczni w tworzeniu zmiany, której pragniecie. Twoje zaangażowanie w te kwestie może zwiększać Twoje poczucie samorealizacji, zamiast je obniżać. Ta książka umożliwia, osobom chcącym skutecznie wesprzeć zmianę, dostęp do zaawansowanych umiejętności z obszarów rozwoju osobistego i rozwiązywania konfliktów. Będzie przydatna m.in. osobom pracującym nad zmiana polityczną, kreowaną przez oddolne ruchy obywatelskie. Lata pracy z licznymi organizacjami dążącymi do zmian politycznych, a także szkolenie pracowników takich grup jak Greenpeace New Zealand czy New Zealand Peace Foundation, sprawiły, że odczuwam coraz większą wagę dzielenia się umiejętnościami NLP, służącymi wzmacnianiu osobistej odporności i zarządzaniu konfliktami. Ta książka jest wynikiem 45 lat aktywności politycznej i 40 lat uczenia umiejętności porozumiewania się.
Richard Bolstad
Between 1820 and 1990, the share of world income going to today’s wealthy nations soared from twenty percent to almost seventy. Since then, that share has plummeted to where it was in 1900. As Richard Baldwin explains, this reversal of fortune reflects a new age of globalization that is drastically different from the old.
In the 1800s, globalization leaped forward when steam power and international peace lowered the costs of moving goods across borders. This triggered a self-fueling cycle of industrial agglomeration and growth that propelled today’s rich nations to dominance. That was the Great Divergence. The new globalization is driven by information technology, which has radically reduced the cost of moving ideas across borders. This has made it practical for multinational firms to move labor-intensive work to developing nations. But to keep the whole manufacturing process in sync, the firms also shipped their marketing, managerial, and technical know-how abroad along with the offshored jobs. The new possibility of combining high tech with low wages propelled the rapid industrialization of a handful of developing nations, the simultaneous deindustrialization of developed nations, and a commodity supercycle that is only now petering out. The result is today’s Great Convergence.
Because globalization is now driven by fast-paced technological change and the fragmentation of production, its impact is more sudden, more selective, more unpredictable, and more uncontrollable. As The Great Convergence shows, the new globalization presents rich and developing nations alike with unprecedented policy challenges in their efforts to maintain reliable growth and social cohesion.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
