Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Oczekiwania kobiet i wobec kobiet w dyskursie publicznym w kręgach kultury amerykańskiej i europejskiej
Stereotypy i wzorce kobiecości w średniowiecznej i nowożytnej kulturze europejskiej w tradycyjnych źródłach narracyjnych
Stereotypy i wzorce kobiecości w kulturze współczesnej
Książka jest efektem doświadczeń autorki m.in. z zakresu praktyki psychoterapeutycznej i rodzicielskiej. Jest przeznaczona dla znękanych rodziców, którym zależy na przyjaznym kontakcie z dorastającymi dziećmi, i dla młodzieży, która chciałaby znaleźć z rodzicami wspólny język. Jak wypracować bezpieczne granice między ludźmi, nie naruszając wolności? Czy istnieją dobre sposoby ustalenia kompromisu między uleganiem kaprysom a zakazami? Próbą odpowiedzi są zasady mojego Drogowskazu Rodzinnego, do którego dialogi napisało samo życie. Zostały uzupełnione o wiedzę psychologiczną, która bywa przydatna w rozwiązywaniu nieuniknionych kon?iktów. Jeśli uda się Państwu twórczo dostosować moje pomysły do własnej sytuacji rodzinnej - zapewne można będzie żyć naprawdę razem - pisze autorka. Rozbudowany blok antystresowy, napisany najprościej jak można, jest przeznaczony dla wszystkich, którzy chcą codziennie skutecznie obniżać zbędne napięcie w najprzyjemniejszy dla siebie sposób - indywidualnie lub rodzinnie.
Już małe dzieci wykazują symptomy stresu takie jak: niepokój, problemy ze snem, bóle głowy lub brzucha oraz oznami wycieńczenia, dlatego też wielu rodziców i pedagogów zadaje sobie pytania:- Dlaczego w obecnych czasach dzieci czują się tak bardzo obciążone?- W jaki sposób można zmniejszyć stres u dzieci?- Co można zrobić, aby nie dopuścić do powstania sytuacji stresowych u dzieci?- Jak rodzice, wychowawcy i nauczyciele mogą wesprzeć zestresowane dzieci?
Ojciec Jan Góra w książce Poznań. Kościuszki 99 wprowadza czytelnika za bramę klasztoru, opowiadając równolegle dwie historie: jedną o dziejach dominikanów w Poznaniu i drugą o swoim w nim życiu. Tytuł pozornie anonimowy - bo bez adresata - tak naprawdę wskazuje na dom nie tylko ojca Jana, ale i wielu pokoleń studentów. Przez trzydzieści lat pobytu w Poznaniu dominikanin zajmował się bowiem najpierw Duszpasterstwem Młodzieży Szkół Średnich, a obecnie duszpasterstwem Akademickim. Miasto przygarnęło Jana Górę, Ślązaka z pochodzenia, i pomimo swojego wielkopolskiego porządku wyszło naprzeciw jego szaleńczym inicjatywom, które zaowocowały największymi w Polsce spotkaniami młodzieży przy Bramie-Rybie nad Lednicą oraz ośrodkiem duszpasterskim Jana Pawła II.
Zawiedzie się ten, kto myśli, że klasztor przy Kościuszki 99 to terra incognita, którą poznajemy, podglądając przez dziurkę od klucza. W opowieści ojca Jana wszystko jest jawne, hermetyczna przestrzeń okazuje się przyjazna i gościnna.
To, co w tej książce urzeka najbardziej, polega na odczytywaniu znaków powołania w rzeczach codziennych, myśleniu o swoim życiu w dalszej perspektywie, która pozwala zachować dystans do tego, co tylko przejściowe, a z krużganków zakonnych wyjść do zwyczajnych i często zagubionych ludzi. Ojciec Jan chce żyć znacząco, "tak, by ludzie pytali mnie o Boga" - mówi. Poznań. Kościuszki 99 to książka, której wydanie zbiega się z trzydziestoletnią pracą w Poznaniu. Rozpoczyna się słowami modlitwy ojca Jana:
Dziękuję Ci, Panie...
Aleksandra Reimann
Duszpasterstwo Akademickie
Czy istnieją zabawy dla ludzi niepełnosprawnych? Czym powinny się one różnić od zwykłych zabaw?
Dzięki tej książce jaśniejsze staną się zasady rządzące światem osób niepełnosprawnych, szczególnie te związane z ich zachowaniem podczas zabawy. Przedstawione w pierwszej części najistotniejsze zagadnienia teoretyczne przełożone zostały na praktykę w części drugiej, w której zaprezentowano przykładowe inscenizacje zrealizowane z różnymi grupami ludzi upośledzonych (na pierwszym planie znajdują się tu ludzie z tak zwanym upośledzeniem umysłowym).
Proponowane zabawy opatrzone są dokładnymi wskazówkami, które pomagają je dostosować do wymagań ludzi mających różnorakie ograniczenia. Wszystkie zgromadzone tutaj propozycje pokazują, jak udana i przyjemna może być wspólna zabawa.
Książka adresowana jest do wszystkich, którzy szukają mądrych, sprawdzonych rozwiązań codziennych problemów wychowawczych i potrzebują konkretnej, rzetelnej porady.
Na bazie wieloletnich badań, mających charakter niezwykle intymnych rozmów z młodymi osobami, starano się pokazać, jak to się dzieje, że współcześnie możliwe są takie zachowania, które dla pokolenia rodziców są szokujące. Książka jest próbą ukazania szerokiego pejzażu socjalizacyjnego, w jakim współczesnym nastolatkom przyszło rozpoznawać swoją cielesność i oswajać własną seksualność.
"Jest to książka niezmiernie istotna dla dzisiejszej dyskusji o młodych ludziach, merytorycznie bardzo udana, a z punktu widzenia czytelnika po prostu fascynująca. Zawiera kolosalną wręcz dozę najnowszych, wygenerowanych przez Jacka Kurzępę i jego współpracowników informacji na temat zachowań seksualnych młodych ludzi w Polsce. Wychowawcy, ludzie pracujący z młodzieżą, wykształcona publiczność, na którą składają się zainteresowani tematem socjologowie i pedagodzy, na taką książkę czekają z zapartym tchem". (Fragment recenzji dr hab. Tomasza Szlendaka)
Czasami jest tak, że jeśli nie powiemy czegoś głośno, to na próżno będziemy czekać, aż zrobi to ktoś za nas. To właśnie zrozumiałem na początku 2006 roku, kiedy Nowa Opcja zaczęła lansować jedyny słuszny obraz polskiej rodziny. Jak to ? ? pytałem wtedy sam siebie - to znaczy, że my, że ja, że mój dorastający syn i że moja dziewczyna to nie jest prawdziwa rodzina? No przecież staramy się jak cholera. Raz jest lepiej, raz gorzej, kasy zawsze nie dość, ale czy to powód, żeby Nowa Opcja tak spychała nas całkiem na społeczny margines bliżej nierozpoznanych dewiacji? No, przecież ślubu nie ma, a ja - głowa tej pożal się Boże "rodziny" - nawet nie katolik. Fakt, przyjmując kryteria Nowej Opcji, to całkiem nas jako rodzinę przekreśla.
Hola, hola - pomyślałem jednak - nie damy się Nowej Opcji tak łatwo, i zacząłem pisać. Zacząłem dokumentować koleje losu Normalnej Polskiej Rodziny, czyli nas trojga plus kota. Wszystko to trochę z buntu przeciwko LPR i Giertychowi, przeciwko Radiu Maryja, przeciwko schematowi, w który złośliwie Nowa Rzeczywistość próbuje nas wtłoczyć, a my weń nijak nie możemy się wpasować. Najpierw więc zacząłem pisać blog Normalna Polska Rodzina, a potem Kryzys Normalnej Polskiej Rodziny, a kiedy codzienne notki zaczęły puchnąć i monstrualnieć, pomyślałem nieśmiało o wydaniu książki. I oto proszę, jak w jakiejś dobrej bajce, szybko znalazł się światły wydawca! Nie tylko podjął się historię Normalnej Polskiej Rodziny wydać, ale też wynagrodził sowicie autora. Mówcie więc co chcecie, ale ja, choć nie katolik, zaczynam po tym wszystkim wierzyć w cuda!
To by było na tyle, tytułem z książki się wytłumaczenia.
Robert Kucharski
To nie jest książka o wojnie. To książka o dzieciństwie w czasie wojny. Alona Frankel, autorka tłumaczonych na kilkanaście języków książek dla dzieci, pozwoliła przemówić dziewczynce, którą wtedy była, która nadal w niej jest.
W jaki sposób dzieci poznają otaczający je świat? Poprzez dotyk, smak, wzrok, węch oraz słuch! Dzięki zawartym w niniejszej książce ponad 200 zabawom maluchy będą uczyć się poprzez wykorzystanie wszystkich zmysłów. Rozdziały podzielone zostały według kolejnych zmysłów do których się odnoszą, a ostatni rozdział prezentuje zajęcia wykorzystujące wszystkie ze zmysłów. Zabawy mają za zadanie nauczyć dzieci rozpoznawania i posługiwania się zmysłami - podstawowymi narzędziami niezbędnymi w poznawaniu świata.
„Mam 32 lata. W styczniu dowiedziałem się, że jestem w ciąży. Oto mój dziennik.”
Dziennik ciężarowca to bezpretensjonalny, zabawny i ogromnie sympatyczny zapis przeżyć trzydziestolatka,
który ma zostać ojcem. A ponieważ ciąża dawno już przestała być sprawą wyłącznie kobiecą, nowoczesny tata towarzyszy swojemu dziecku i jego mamie od samego początku: od niebieskiej kreski na teście ciążowym, pierwszego USG, pierwszych życzeń na Dzień Dziecka składanych brzuchowi. Nowa sytuacja to oczywiście nowe problemy: Ile powinien przytyć facet w ciąży? Jak wygrać w męskim konkursie wiedzy o laktacji?
Kto powinien chodzić do szkoły rodzenia? Okazuje się, że niełatwo odnaleźć się w nowej roli, nie stracić głowy w gąszczu medycznych zaleceń, dobrych rad i w gmatwaninie nieoswojonych jeszcze uczuć żony i własnych. Publikowane w Internecie oraz na łamach „Wysokich Obcasów” kolejne odcinki Dziennika ciężarowca cieszyły się ogromnym powodzeniem czytelniczek i czytelników, którzy znajdowali w nich jedyne w swoim rodzaju świadectwo męskiego dojrzewania do partnerstwa, odpowiedzialności i do całkiem nowej miłości.
Z forum www.gazeta.pl
Aż ciężko uwierzyć, że ten blog pisze facet... ale jeśli to prawda... mogę tylko powiedzieć, że zazdroszczę Agnieszce, też bym chciała być tak kochana i mieć tak wrażliwego mężczyznę.
Natalala4
Świetny blog! Super napisane, wciąga jak najlepsza powieść! Trafiłam dziś przypadkiem i od razu przeczytałam od samego początku do teraz jednym tchem. Gratuluję pomysłu, oby więcej facetów takie miało.
lady_stardust
Najpiękniejsze jest to, że Tomek pisze o swoich uczuciach, nerwach, słabościach i codziennym życiu w sposób, który pokazuje, że są jeszcze ludzie, którym zależy.
tataZAdwaLata
Na początku wydawało mi się, że tego bloga nie pisze mężczyzna, tylko kobieta :-), która chciałaby mieć takiego mężczyznę, jakim jest Tomek. Ale później niektóre teksty wskazywały jasno, że to punkt widzenia mężczyzny i kobieta chyba by w życiu na coś takiego nie wpadła
Christa
Co wspólnego mają ze sobą grupy dziecięce i seminaria na temat zarządzania? Otóż na początku trzeba się poznać, zyskać zaufanie i stworzyć bezstresową atmosferę. Każdy powinien znaleźć swe miejsce w grupie i dobrze się w niej poczuć. J. Griesbeck wie, że udaje się to w zabawie.
Książka Poznajmy się w zabawie czerpie z bogatych doświadczeń autora jako animatora spotkań grup młodzieżowych. Przedstawia on 100 praktycznych pomysłów zabaw, które „topią lody” i umożliwiają nawiązanie bliższych kontaktów. Propozycje te można wykorzystać w przedszkolu,w szkole, a także w czasie zabaw domowych.
Niniejsza książka to światowy bestseller.
Dr Thomas Gordon lansuje - wynikającą z bogatego doświadczenia i praktyki - nową, skuteczną metodę pedagogiczną, posługującą się swoistą ideą rozwiązywania konfliktów powstających między rodzicami i dziećmi. Autor, krytykując dotychczasowe modele rozwiązywania konfliktów (oparte na błędnym schemacie "zwycięzca - pokonany"), proponuje stosowanie metody bez pokonanych.
Bicie, kopanie, "polerowanie gęby" – to wszystko, co potrafi Jacek. Zawsze gotowy użyć pięści, bez powodu i zazwyczaj wobec Krzyśka, kolegi z klasy.
Ale któregoś dnia Jacek posuwa się za daleko...
Ela też jest prześladowana przez Cztery Wiedźmy, bandę, którą tworzą cztery dziewczyny i które nakazują jej milczeć. Aż któregoś dnia Ela odważa się zwrócić o pomoc. Wtedy ciemne sprawki Wiedźm przestają być tajemnicą.
Zuza jest przez swoich kolegów z klasy krzywdzona w inny sposób. Jak ma się bronić?
Czy powinna im oddać?
Nie, to nie jest żadne rozwiązanie. Przemoc nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem…
Książka przedstawia ideę reintegracji rozbitej rodziny. Autor pokazuje etyczne racje, które przemawiają za koniecznością przywracania dzieciom ich rodziców, a rodzicom rodzicielskich kompetencji, by na powrót podjęli trud wychowania swoich dzieci.
Tata to osoba bardzo ważna w życiu dziecka. Ważne, żeby uczestniczył w jego życiu nie tylko jako wychowawca i nauczyciel, ale także przyjaciel. Zaśpiewaj mi, tato to wznowienie popularnej niegdyś kasety Tatusiowe mruczanki. Andrzej Brzeski zachęca ojców do spędzania całych dni ze swoim dzieckiem, do pokazywania mu świata, wspólnego słuchania i śpiewania.
Doświadczenie nabyte dzięki trzydziestoletniej pracy doradcy małżeńskiego oraz wyniesione z własnego związku, mówi mi, że małżeństwo nieustannie podlega przemianom, przechodzi z jednej pory roku w inną. Być może proces ten nie jest aż tak regularny jak w przyrodzie i nie powtarza się każdego roku, ale – jak w naturze – jest równie stały i pewny. Czasami w naszym życiu panuje zima – jesteśmy przygnębieni, niepewni, obojętni lub niezadowoleni. Kiedy indziej przeżywamy wiosnę z jej otwartością, nadzieją, radosnym oczekiwaniem przyszłości. Są takie momenty, kiedy rozkoszujemy się ciepłem lata – nasze życie jest spokojne i wygodne, a my czujemy się rozluźnieni i zadowoleni. Potem nadchodzi jesień, niosąc niedbałość, niepewność, obawy i lęki. Ten cykl powtarza się wielokrotnie w małżeństwie, tak samo jak w przyrodzie powtarzają się ciągle te same cztery pory roku. Małżeńskie pory roku przychodzą i odchodzą. W każdej możemy osiągnąć zdrowie emocjonalne i szczęście, z każdą też wiążą się pewne wyzwania. Bardzo ważne jest, aby nauczyć się, jak wykorzystać wszystkie pory roku dla rozwoju małżeństwa.
Koncepcja kontraktu w dzisiejszym świecie znacznie odbiega od biblijnej koncepcji przymierza. Nasze społeczeństwo działa na zasadzie umowy. Często słyszymy, jak ludzie mówią: "Musisz to mieć na piśmie". Wiele małżeństw przeniosło ten typ myślenia do swojego związku. Przywiązują dużą wagę do zawierania umów, a następnie oczekują, że partner wywiąże się ze swoich zobowiązań. Niestety, praktyka pokazuje, że takie nastawienie przyczynia się do powstania wzajemnej niechęci, poczucia zawodu i gniewu, ostatecznie prowadząc małżonków do rozwodu. Umowy są bowiem warte tyle, ile prawość osób, które je zawarły. Wiele związków doznało szwanku lub zostało zerwanych, ponieważ jedna z osób nie dotrzymała zobowiązania. Dla człowieka wierzącego małżeństwo jest jednak czymś znacznie więcej - stanowi swoiste przymierze. Termin przymierze najbardziej precyzyjnie oddaje unikalny charakter chrześcijańskiego małżeństwa. Przymierze to pojęcie biblijne. Bóg Wszechmogący jest Bogiem przymierza, a to On właśnie jest twórcą małżeństwa. To prawda, że przymierze - podobnie jak umowa lub kontrakt - jest rodzajem porozumienia pomiędzy dwiema lub większą liczbą osób, jednak jego natura jest szczególna. Podstawowym wyróżnikiem przymierza jest bezwarunkowa obietnica. I taki też charakter ma przysięga małżeńska. Niestety, mimo wypowiadania słów przymierza wielu małżonków w praktyce realizuje model małżeństwa kontraktowego, w którym obdarowywanie drugiej osoby jest uzależnione od jej pozytywnych dzialań, jest formą odpłaty za jej "właściwe" postępowanie. O tym, jak to zmienić - w jaki sposób od umowy małżeńskiej przejść do przymierza - mówi właśnie ta książka.
Zbiór kilkudziesięcu gier i zabaw dla dzieci i dorosłych do wykorzystania w najróżniejszych okolicznościach: w samochodzie, w domu, u lekarza, na wakacjach i wśród przyjaciół. Znajdziesz tu gry pamięciowe, językowe, zabawy rozwijające wyobraźnię, gry oparte na literach, na liczbach i wiele, wiele innych. A co najważniejsze - gry nie wymagające praktycznie żadnych dodatkowych materiałów! Dobrej zabawy!
Ta książka stara się odpowiedzieć na te i inne pytania, zamieniając sztywne koncepcje pedagogów na najbardziej interesujące ""praktyczne podejście"", które można wykorzystać w codziennym doświadczeniu rodziców i wychowawców.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
