Tybet – niedostępna, bezkresna kraina otoczona najwyższymi górami świata. Pogrążeni w modlitwie mnisi i pasterze pędzący swoje stada przez pustynne wyżyny. Czy wybierając się do tego kraju można jeszcze odkryć coś nowego, tylko dla siebie? Dlaczego nie?!
Autor książki Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata pokazuje, że z perspektywy rowerowego siodełka świat wygląda zupełnie inaczej, że nie ma takich problemów, z którymi nie można sobie poradzić, ani takich miejsc, których nie można odwiedzić. To książka o niezależności, jaką daje podróżowanie rowerem, o samodzielnym odkrywaniu nowych, nieprzetartych szlaków i przypadkowych spotkaniach z życzliwymi ludźmi.
Arthur Moffatt, doświadczony wioślarz, umarł z zimna nad brzegami rzeki Dubawnt, w tundrze na północy Kanady 14 września 1955 roku. Miał trzydzieści sześć lat. Pięciu młodszych uczestników wyprawy ledwo uszło stamtąd z życiem.
Ta książka jest osobistym spojrzeniem jednego z nich na tamte dramatyczne wydarzenia, a także opowieścią o własnej drodze życiowej.
Historię wyprawy z 1955 roku można rozpatrywać z dwóch odmiennych punktów widzenia. Pragmatyzm i zdrowy rozsądek podpowiadają, że wioślarska wyprawa na subarktyczne obszary Kanady była źle zaplanowana i obciążona nieodpowiedzialnymi decyzjami, co w konsekwencji doprowadziło do tragedii.
Jednakże można dostrzec w tej historii głębszy sens. Większość ludzi przemierzających północne pustkowia Kanady została w jakiś sposób duchowo naznaczona przez te wędrówki. W trakcie swojej pierwszej wyprawy w 1969 rokują także przemierzałem rejony rzeki Dubawnt. Lód trzymał wtedy długo i z powodu niedostatku pożywienia była to bardzo wyczerpująca wędrówka. Mimo wszystko wracałem w te same rejony jeszcze pięć razy, by znów doświadczyć duchowego przeżycia, które stało się też udziałem George'a.
George Grinnell napisał, że „prawdziwa podróż to poznawanie własnej duszy". Jego wędrówka przez północne pustkowie była właśnie taką duchową epopeją.
Większość z nas prowadzi życie gwarantujące względne poczucie psychicznego bezpieczeństwa, wybiera utarte i dobrze znane szlaki. Eksplorację odległych i nieznanych obszarów pozostawiamy prawdziwym artystom i niezwykłym indywidualnościom, takim jak George Grinnell, którzy robią to za nas i dla nas. Wędrówka w głąb duszy ludzkiej jest o wiele trudniejsza i bardziej wymagająca niż eksploracja nieznanego lądu. Trudne jest zarówno dotarcie na skraj ludzkiego doświadczenia ku oświeceniu, obszarowi wysublimowanej percepcji i wrażliwości, jak i powrót z tej sfery do rutyny codzienności i zgiełku świata.
Trzymiesięczna wyprawa łodziami przez mroźne odludzie północnej Kanady stała się dla Georgea Grinnella balansowaniem na krawędzi między szaleństwem a normalnością, między życiem a śmiercią. I to właśnie osobista perspektywa narracji decyduje o wyjątkowej sile tej książki.
W rozdziale szesnastym autor opisuje doświadczenie czasowej utraty tożsamości i atak paniki wywołany tym stanem. Poraziło go uczucie, że jego dusza „wyparowała w kontakcie z pustkowiem", z przytłaczającą swoim ogromem przestrzenią, w której pojedynczy człowiek jest tylko pyłkiem. Wszechogarniająca pustka mroźnego lądu była dla psychiki młodego człowieka trudna do zniesienia.
Edward McCourt w książce Jukon i Terytoria Północno-Za-chodnie zadaje retoryczne pytanie: „Dlaczego ludzie ciągną na te pustkowia?", i odpowiada na nie w następujący sposób: „Kanadyjska tundra jest tak rozległa, tak prastara i tak obca zwykłemu doświadczeniu zwykłych ludzi, że skłania do bolesnej autorefleksji. W porównaniu z jej bezkresem jednostka jawi się jak bańka wody na powierzchni ogromnej rzeki, kropla w oceanie; w porównaniu z długością jej istnienia czas ludzkiego życia wydaje się zaledwie mgnieniem. To świat, który nosi tak mało śladów istnienia człowieka, że rozpływają się w nim uczucia, jakie zwykle utożsamiamy z człowieczeństwem - miłość, nienawiść, duma, strach. W tym świecie dokonania człowieka czy jego zaniedbania nikną wobec potęgi natury. Przez swoją pozorną niezniszczalność ten świat wyzwala w młodych buńczucznych sercach pragnienie wielkich czynów, starych zaś utwierdza w przekonaniu, że ich porażki w ostatecznym rozrachunku i tak nie mają znaczenia".
GEORGE LUSTE,
POMYSŁODAWCA SYMPOZJUM POŚWIĘCONEGO
WIOŚLARSTWU EKSTREMALNEMU
Ponowoczesność jako źródło cierpień"" Zygmunta Baumana to esej o ciemnych stronach społeczeństwa ponowoczesnego, nawiązujący do Kultury jako źródła cierpień Freuda. Dedykowana profesorom Julianowi Hochfeldowi i Stanisławowi Ossowskiemu, książka stanowi summę wcześniejszych publikacji Zygmunta Baumana w języku polskim.
Ich procesy relacjonowały wszystkie media w Polsce. Wykreowały wizerunek złych, zdegenerowanych, pozbawionych ludzkich uczuć, bezlitosnych bestii w często pięknej skórze. Jak to możliwe, że te kobiety wzięły udział w tak brutalnych zbrodniach, same zabiły albo wszystko ze szczegółami zaplanowały, a do wykonania morderstwa posłużyły się rękami mężczyzn? Jakie są? Skąd wzięła się ich agresja?
Zbrodnia podzieliła ich życie na pół. I tak też Katarzyna Bonda starała się je pokazać. Nie usprawiedliwia ich. Nie udowadnia, że nie ma w nich zła. Wiele z tych kobiet po raz pierwszy udzieliło wywiadu, którego odmawiały dziennikarzom latami. Mówią o różnych aspektach życia: o miłości, macierzyństwie, pieniądzach, marzeniach, śmierci…
Ich zbrodnie poznajemy z rozdziałów, które powstały na podstawie akt sądowych.
Książka ma charakter dokumentalny - wszystkie informacje są prawdziwe.
Powstała, żeby pokazać, że nic nie jest czarno-białe, w każdym z nas jest agresja, a bariera pomiędzy nami a bohaterkami tej książki jest płynna.
Pomysł napisania książki zrodził się kilka lat temu, kiedy jej autorka, Katarzyna Bonda, pracowała jako sprawozdawca sądowy w jednym z ogólnopolskich dzienników. Przed warszawskim sądem toczyło się właśnie kilka procesów kobiet oskarżonych o zabójstwo. Media wykreowały ich wizerunek - złych, zdegenerowanych, pozbawionych ludzkich uczuć, bezlitosnych bestii w ludzkiej, często pięknej, skórze.
Pochodzą z różnych domów, zabiły z różnych motywów, mają odmienne osobowości, wiek i wygląd zewnętrzny. Autorka, szukając odpowiedzi na nurtujące ją pytania - Jak to możliwe, że te kobiety wzięły udział w tak brutalnych zbrodniach, same zabiły albo wszystko ze szczegółami zaplanowały, a do wykonania morderstwa posłużyły się rękami mężczyzn? Jakie są? Dlaczego? Co wyróżnia je spośród innych kobiet? Skąd wzięła się ich agresja? - przeprowadziła w ciągu dwóch lat wiele kilkugodzinnych wywiadów z każdą z bohaterek tej książki. Zbrodnia podzieliła ich życie na dwie części. I tak też autorka starała się pokazać morderczynie. Nie chce ich usprawiedliwiać, wybielać, udowadniać, że nie ma w nich zła. Postanowiła dać prawo wypowiedzi każdej z nich.
Wiele z tych kobiet po raz pierwszy udzieliła wywiadu, którego odmawiały dziennikarzom latami. Mówią o różnych aspektach życia kobiety: miłości, macierzyństwie, pieniądzach, marzeniach, śmierci... Ich zbrodnie zaś poznajemy z rozdziałów sporządzonych na podstawie akt sądowych, które autorka przeczytała i na ich podstawie wszystkie historie starała się opisać rzetelnie i bez emocji.
Zapraszamy w kolejną podróż z Paulem Theroux. Tym razem światowej sławy pisarz i podróżnik postanowił przejechać cały kontynent afrykański: od Kairu do Kapsztadu droga wiedzie wzdłuż Nilu, przez Sudan i Etiopię, Kenię i Ugandę, Tanzanię, Mozambik i Zimbabwe ? aż do samego krańca Afryki Południowej. Theroux podróżuje oczywiście pociągiem, ale nie tylko ? rzeki przepływa dłubanką, pyliste drogi pokonuje rozklekotanym autobusem i ciężarówką transportującą bydło. To z nich otwierają się dla niego widoki na jeden z najpiękniejszych, a zarazem najbardziej niebezpiecznych krajobrazów ziemi.
Dla pisarza jest to podróż zarazem odkrywcza, jak i sentymentalna. Prawie czterdzieści lat wcześniej Theroux pracował w Afryce jako nauczyciel. Odwiedza więc swoją dawną szkołę, uczniów i afrykańskich przyjaciół. Z wielką pasją obserwuje zdumiewające i wyniszczające zmiany, które zaszły w znanych mu miejscach. Jak zawsze spostrzegawczy i ciekawy wszystkiego, rejestruje każdy szczegół i z charakterystycznym dla siebie humorem zabiera czytelników na niezwykle pouczającą epicką wyprawę. Safari mrocznej gwiazdy to jedna z najlepszych i najodważniejszych książek Paula Theroux. To list miłosny do Afryki.
Zbliżając się do sześćdziesiątki, Theroux porzucił wygody, dostatek i sławę znanego pisarza, by samotnie spędzić rok, podróżując po najbardziej nieprzyjaznych częściach najbiedniejszego kontynentu świata"".
Robert D. Kaplan,
Washington Post
Energia Theroux jest zaraźliwa, jego ciekawość ? nienasycona, jego zuchwalstwo ? no cóż ? niezwykłe. Zdecydowany pomieścić całą Afrykę w jednej książce, daje nam wszystko: ?trędowaci, hieny, kły słoniowe, odpadki, skarżące się osły, odsłonięte rynsztoki w brukowanych zaułkach, aromat przypraw, zakrwawiony rzeźnik unoszący tasak, by przeciąć owłosiony garb i odsłonić gładki jak ser wielbłądzi tłuszcz?. Pisze tak, że nie sposób się oprzeć.
Mark Slouka,
San Francisco Chronicle
Czy podróż to dobry sposób, by wzmocnić relacje rodzinne? Matka i córka, Claire i Mia Fontaine, zainspirowane programem szalonej wycieczki dookoła globu, zwanej Ogólnoświatowymi Wielkimi Łowami, wyruszają w podróż po Azji, Egipcie i Bałkanach, by na koniec przez cztery miesiące smakować życie w południowej Francji. Przemierzają dwanaście krajów, odwiedzają dwadzieścia miast, przeżywają nadzwyczajne, często przezabawne przygody. Puszczają latawce z chińskimi dziećmi, odwiedzają wioski dziecięce SOS w Nepalu, niemalże tracą życie w Egipcie, szukają śladów przodków w Budapeszcie, podziwiają monumentalne figury mistyczek unoszących się w basenie w jednym z kościołów Awinionu i poznają francuski przepis na udane życie.. Stykają się także z trudnym doświadczeniem nędzy w ubogich krajach, a mądrość tradycyjnych społeczności często konfrontują z nowoczesnym sposobem życia. Kąpiel ze słoniem to zapis niezwykłej podróży, dzięki której Claire i Mia poznają nie tylko inne kraje i kultury, lecz przede wszystkim siebie. Pogłębiają łączącą je miłość i nawiązują prawdziwą przyjaźń. ""Podróż opróżnia pudełko zwane życiem z wszystkiego, co w nim zgromadziłeś, i dzięki niej dowiadujesz się, kim naprawdę jesteś"". Claire Fontaine Claire i Mia Fontaine to autorki bestsellerowej książki Come Back: A Mother and Daughter's Journey Through Hell and Back (2006), w której opisały zwycięskie zmagania z uzależnieniem od narkotyków nastoletniej Mii. Książka stała się międzynarodowym bestsellerem, pomogła wielu rodzicom i dzieciom znajdującym się w podobnej sytuacji.
Podobnie jak w swojej poprzedniej książce, Emire Khidayer przybliża czytelnikowi arabską obyczajowość, przełamuje stereotypy i weryfikuje naszą wiedzę o niezwykle ciekawym kręgu kulturowym. Jak więc wygląda arabska codzienność? Jaka jest rola mężczyzny i kobiety w arabskim małżeństwie? Jacy są Arabowie?
Próbując znaleźć odpowiedzi na te i wiele innych pytań, autorka zabiera nas w podróż do barwnego świata, który – choć różni się bardzo od tego, co znamy na co dzień – fascynuje i przyciąga.
Emire Khidayer – pisarka i tłumacz. Urodzona na Słowacji w rodzinie słowacko-irackiej, uzyskała doktorat na Wydziale Studiów Islamskich na Uniwersytecie Komeńskim w Bratysławie. Była pierwszą kobietą w słowackiej dyplomacji, specjalizującą się w stosunkach z krajami arabskimi. Pracowała w słowackich placówkach dyplomatycznych w Egipcie, Kuwejcie i Iraku, a następnie zarządzała firmą teleinformatyczną w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Książka ta jest reportażem mówiącym o pełnych napięć latach, miesiącach i dniach przed wybuchem powstania styczniowego. Miejscem akcji jest Warszawa, choć do problemów o największej politycznej ostrości, które zaogniały sytuację, należała kwestia ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej Polskiej, jej granic sprzed rozbiorów.
Autorka ukazuje ewolucję postaw w społeczeństwie polskim od czasów paskiewiczowskich po rok 1863, znaczenie sprawy wolności i niepodległości dla coraz szerszych kręgów społeczeństwa oraz wpływ, jaki na ludzkie postawy i rozwój wydarzeń miała przemoc, niezależnie od tego czy była ona wynikiem polityki zaborcy wobec społeczeństwa polskiego, czy też inicjatywą radykalnych działaczy niepodległościowych bądź autonomicznych, polskich władz Królestwa Polskiego.
Publikacja, w jej pierwszej wersji, miała dwa wydania: w roku 1988 (Instytut Wydawniczy Pax) i w roku 1997 (PWN), w obu nosiła tytuł Przed tą nocą. Zanim książka ta powstała, pod takim właśnie tytułem nadane zostało w Polskim Radio nagrodzone słuchowisko dokumentalne autorki. Książka spotkała się z dużym zainteresowaniem i doczekała się licznych recenzji.
Autorka podjęła i świetnie zrealizowała temat ważny, a zarazem bardzo interesujący, zarówno dla specjalistów, jak i przede wszystkim wszelkich miłośników historii, niekoniecznie dziejów XIX wieku (…) Jest to z pewnością jeden z najlepszych przykładów rzetelnej a zarazem interesującej i dobrej pod względem literackim eseistyki.
prof. dr hab. Jerzy Skowronek
(z recenzji wydawniczej dla Instytutu Wydawniczego Pax)
Prawdziwa historia prawnika, który wyprał setki milionów dolarów dla największych bossów narkotykowego świata!
„Pomagałem im, pilnując, żeby miliony brudnej forsy zarobionej na handlu prochami mogły zostać bezpiecznie wyprane i zdeponowane bez najmniejszego śladu.
Bo tym się zajmowałem: PRAŁEM BRUDNE PIENIĄDZE.
Oferowałem usługi jedyne w swoim rodzaju.
Masz dwa miliony brudnych dolców z narkotyków, z którymi nie wiesz, co zrobić? Służę. Chcesz założyć firmę, by ukryć swój nielegalny biznes przed stróżami prawa? Żaden problem.”
Ken Rijock przez lata balansował na krawędzi. Prał miliony dolarów pochodzące z handlu kokainą, a jednocześnie sypiał z policjantką. Jego życie to narkotyki, przygodny seks, imprezy i miliony dolarów.
Gdy zdradził go jeden z zaufanych klientów, Rijock przyjął rolę podwójnego agenta.
Dziś tropi ludzi, którzy na arenie międzynarodowej piorą pieniądze pochodzące z narkobiznesu. Zna ich metody. Wie, jak celnie uderzyć w czuły punkt.
Thriller dla miłośników Breaking bad, Policjantów z Miami i Chłopców z ferajny.
„Rijock dokonał rzeczy niemożliwej – pokazał, że życie w luksusie i nieustająca zabawa to w gruncie rzeczy koszmar. Szczególnie kiedy bawią się mafiozi".
Artur Górski, redaktor naczelny „Focusa Śledczego”
Szokująca książka o pladze pedofilii w Kościele katolickim. Robertson rzuca wyzwanie najpotężniejszej organizacji religijnej świata. Kościół katolicki nadal stoi ponad prawem z racji przywilejów jakimi cieszy się nawet w najbardziej cywilizowanych krajach. Zdaniem autora zwierzchnia władza Kościoła ponosi odpowiedzialność za to, że przez lata nie tylko ignorowała, ale i przyczyniała się do wzrostu pedofilii wśród księży. Pod okiem kardynała Josepha Ratzingera działał tajny system służący ochronie księży-pedofilów przed publicznym wymiarem sprawiedliwości, który pozwalał im nie tylko uniknąć wieloletnich wyroków więzienia, ale także dalej bezkarnie krzywdzić dzieci. A wszystko to w imię ochrony interesów Kościoła. Geoffrey Robertson jest uznanym na całym świecie specjalistą z zakresu prawa międzynarodowego oraz praw człowieka. Był m.in prawnikiem Salmana Rushdiego oraz Juliana Assange (WikiLeaks)Czy papież jest winny?
Spis treści:
Przedmowa
1. Kiedy cierpią dzieci
2. Grzechy ojców
3. Prawo kanoniczne
4. Traktaty laterańskie
5. Sprawdzian z państwowości
6. Stolica Apostolska a Organizacja Narodów Zjednoczonych
7. Konwencja o prawach dziecka
8. Sedno sprawy
9. Zbrodnie przeciwko ludzkości
10. Czy papieża można pozwać?
11. Refleksje
Epilog
Dodatek A: Biskup na przesłuchaniu
Dodatek B: Wypisy z Crimen sollicitationis
Dodatek C: Wypisy z De delictis gravioribus, listu apostolskiego kardynała Josepha Ratzingera z 2001 roku
Skuteczne wdrażanie produktu medialno-marketingowego jakim jest wojna, musi poszukiwać oparcia na formach przerastających dotychczasowe oficjalne strony internetowe administracji rządowej. Być może zmianie ulegnie także sposób prowadzenia militarno-politycznych media relations, w którym dotychczasowe miejsce dziennikarzy zastępować zaczną popularni blogerzy. Czy to oznacza zwrot ku konstytucyjnej wolności wypowiedzi i etycznym normom dziennikarskim prawdy i rzetelności, skoro tymi właśnie wartościami zdaje się kierować `społeczeństwo spektaklu`? Bądźmy realistami. Cezary Redzik. Ukończył filologię polską o spec. komparatystyka na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dziennikarstwo i komunikację społeczną o spec. dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. W 2010 roku zdobył III nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych w konkursie na najlepszą pracę magisterską z zakresu stosunków międzynarodowych, która stanowi główny rdzeń tej książki. Praktykant w Dziale Społecznym Polskiej Agencji Prasowej oraz stażysta w redakcji Fakty TVN. Od stycznia 2011 r. związany zawodowo z public relations.
Wstrząsająca historia zbrodni i tajemnic, zemsty i heroizmu w Mieście Aniołów.
W 1946 roku Komenda Policji Los Angeles wypowiedziała bezwzględną wojnę światu zorganizowanej przestępczości. W skład elitarnej jednostki weszło ośmiu mężczyzn, którzy otrzymali rozkaz: pozbyć się znanego bossa mafii Mickey’ego Cohena… za wszelką cenę.
Książka powstała na podstawie cyklu artykułów opublikowanych na łamach „Los Angeles Times” przez wielokrotnie nagradzanego dziennikarza Paula Liebermana. Jego opis prawdziwych wydarzeń stał się kanwą dla znakomitego filmu, w którym wystąpili Josh Brolin, Ryan Gosling, Sean Penn, Nick Nolte i Emma Stone.
Świetna książka! Ma w sobie coś z „Mission Impossible”, trochę z „Parszywej dwunastki” i „Tajemnic Los Angeles”. A do tego jednym z głównych bohaterów są mroczne ulice Miasta Aniołów.
Dennis Miller
Paul Lieberman – wieloletni współpracownik „Los Angeles Times” i „Atlanta Journal-Constitution”. Laureat wielu prestiżowych nagród, współlaureat Nagrody Pulitzera. Mieszka wraz z żoną w Westchester County.
Grudzień 2009 roku. Afganistan. Spotkanie w tajnej bazie antyterrorystów CIA
Humam Chalil al-Balawi, jordański agent pracujący dla CIA, który przeniknął w szeregi Al-Kaidy, ma zostać nagrodzony za swoje dotychczasowe zasługi. Przez ostatnie miesiące przesyłał Amerykanom szokujące raporty wprost z serca organizacji terrorystycznej, dotarł na sam szczyt zbrodniczej siatki. Obiecał, że wystawi CIA najgroźniejszego wroga Ameryki – Osamę Bin Ladena. W CIA zacierali ręce. Nie wiedzieli jednak, że ich superszpieg został w międzyczasie zwerbowany przez wroga. Nie spodziewali się, że sami staną się celem ataku.
Joby Warrick, laureat Pulitzera, przedstawia fakty dotyczące ataku na bazę CIA w Afganistanie, które nie miały ujrzeć światła dziennego. Dzięki niemu po raz pierwszy macie okazję przeczytać tak wnikliwy opis wywiadowczego zaplecza wojny z terroryzmem, z bliska poznać agentów, pracowników służb specjalnych i terrorystów. Mimo że jest to książka oparta na faktach i świetnie udokumentowana, przypomina szpiegowski thriller w najlepszym wydaniu.
Ludzie kupują gazety i oglądają telewizję nie po to, żeby się czegoś nauczyć, tylko po to, aby się pośmiać – mawia najpotężniejszy
człowiek mediów przełomu wieków, właściciel docierającego do 70% ludności świata News Copr., Rupert Murdoch.
Czy oznacza to schyłek państwa narodowego, bowiem idea jego istnienia nie jest w stanie oprzeć się ekonomii? Nie. Oznacza
jedynie otwarcie różnorodnych konkurujących ze sobą kanałów przenoszenia informacji na rynek. Liberalna wizja mass mediów
daje jednostce możliwość doboru dowolnego filtra w ich wyborze – twierdzi autor prezentowanej książki.
Pun Ngai - profesor nadzwyczajna Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Politechnicznym w Hongkongu i wicedyrektor Centrum Badań nad Pracą Socjalną Uniwersytetu Pekińskiego Uniwersytetu Politechnicznego w Hongkongu.
Pun Ngai obnaża drugą twarz fenomenalnego rozwoju Chin: jest nią wyzysk młodych pracownic, migrujących z chińskiej wsi. Przez 2 lata pracowała i mieszkała z nimi, prowadząc badania na temat warunków pracy w fabryce elektronicznej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Shenzhen, w południowych Chinach. W Shenzhen 90 proc. zatrudnionych to młode kobiety. Pracują za grosze, 12 godzin na dobę, mają jedną wolną niedzielę w miesiącu, permanentnie brakuje im snu. Mieszkają w fabrycznych barakach, jak gdyby w koszarach. Pun Ngai analizuje ich sytuację w kategoriach potrójnego systemu ucisku stosowanego przez patriarchalną kulturę, rynek i ?socjalistyczne? państwo. Pomimo daleko idących zmian w Chinach takie hierarchie władz jak podział na miasto i wieś (opierający się na systemie meldunków niedostępnych wiejskim migrantom), jak i podział pracy, płac i uprawnień według płci czy przypisywane role i tożsamości okazały się niezwykle trwałe. Transformacja nie zmieniła tych nierówności i utrwalonych patriarchalnych wzorów, wprost przeciwnie ? wprzęgła je do działania na rzecz rozwoju chińskiego kapitalizmu. W ten sposób gwałtownie rozszerzająca się na skalę globalną reprodukcja kapitalizmu w ciągu ostatnich trzydziestu lat doprowadziła do pogłębiania się nierówności klasowych i płciowych w skali globalnej. Pożegnanie z ?analizą klasową? nie przyczyniło się do zaniku stosunków klasowych na Zachodzie, lecz do poszerzenia ich o społeczeństwa Trzeciego Świata, w którym relacje płciowe są nieodłączną częścią nagłego przekształcenia stosunków klasowych. Pun Ngai nie przedstawia jednak pracownic jako bezwolne podmioty ucisku. Pokazuje ich zdolność negacji i sprawczość. Nie ogranicza się do badań lokalnych, etnografii czy studium przypadku, ale pokazuje związki między warunkami pracy i technologiami upodmiotowienia a przeobrażeniem państwa i ekonomiczną globalizacją. Jej książka jest artykulacją protestu i oporu.
Ewa Charkiewicz - autorka Wstępu
Osiemnaście opowiadań Mariki Krajniewskiej, autorki świetnej powieści "Za zakrętem", to czułe relacje o brutalności świata i o bólu istnienia. W tle wielu tych opowieści słychać echa - raz doniosłe, innym razem wyciszone - dwudziestowiecznej historii rosyjskiej i sowieckiej: do dziś dotkliwe, nie pozwalające, mimo upływu czasu, zapomnieć. Niemal wszyscy bohaterowie to ludzie zranieni, naznaczeni piętnem trudnej pamięci krzywd i nieprawości. Ich przeżycia i doświadczenia, spisywane z poczuciem taktu i z dystansem, jaki narzuca forma literacka, ewokują pytania o możliwość pogodzenia się z losem.
Leszek Szaruga
Jest to wstrząsający reportaż ? oparty na autentycznych zdarzeniach - o sposobach, których imają się ludzie owładnięci obsesją kontrolowania innych wokół siebie, zniewolenia ich i narzucania im życia w strachu i poczuciu nieszczęścia; gorzka opowieść o tym, jacy jesteśmy. Świetnie ?się czytający? kryminał, który skłania nas do refleksji na temat potrzeby kontrolowania drugiego człowieka, zwłaszcza, gdy w swoim przekonaniu, kierujemy się szlachetnymi intencjami.Z recenzji Agnieszki Mączyńskiej ? Dilis (miesięcznik O SZKOLE)
Pomysł rajdu motocyklowego do Ziemi Świętej zrodził się na Rajdzie Katyńskim, podczas dyskusji o planach przyszłych wyjazdów. Zgłosił go Czarek, jako swego rodzaju pielgrzymkę podobną do rajdów "ojców naszych starym szlakiem" czy Rajdu Katyńskiego. Pielgrzymka pielgrzymką, ale mnie pomysł podobał się.
Nie lubię jazdy dookoła trzepaka, nie znoszę bezmyślnej jazdy w zorganizowanej kolumnie, nudzą mnie zbyt długie postoje, uroczyste przemowy i ceremonie. Lubię jazdę w interesujący, nieznany świat. A ten świat, który zaproponował Czarek, wydawał mi się być naprawdę interesującym. I nie pomyliłem się. Jechaliśmy do kolebki naszej cywilizacji.
Fragment Przedmowy
Masz dosyć piętrzącej się w koszu brudnej bielizny i zabawek porozrzucanych po całym domu? Drażni cię odpowiedzialność za zachowanie waszych dzieci? Stres związany z pracą sprawia, że obrywa się wszystkim wokół, a szczególnie najbliższym? A seks? Pamiętasz jeszcze w ogóle, co oznacza to słowo? Na podstawie własnego życia uczuciowego, wysłuchawszy par, które borykały się z rozmaitymi problemami, opierając się na badaniach dotyczących amerykańskiej gospodarki i rządzących nią praw oraz odwołując się do opinii kilku światowej sławy ekonomistów – dwie dziennikarki stworzyły oryginalny poradnik. Ze swadą i dużym poczuciem humoru dzielą się spostrzeżeniami na temat sposobów rozwiązywania małżeńskich nieporozumień. Wystarczy przeprowadzić analizę kosztów. Albo odwołać się do teorii gier. I wziąć pod uwagę możliwą asymetrię informacji. Paula Szuchman i Jenny Anderson piszą o tym, że każde małżeństwo posiada własną strefę ekonomiczną z ograniczonymi zasobami, przeżywającą boomy i kryzysy, a sukces albo krach na małżeńskiej giełdzie zależne są od czynników, o których istnieniu wiele par nie miało pojęcia. Aż do dziś.
Meksyk. Dwadzieścia jeden milionów mieszkańców. Najbardziej skorumpowana policja świata, więcej teatrów niż w Paryżu, więcej aborcji niż w Londynie, więcej uniwersytetów niż w Nowym Jorku. Witamy w Meksyku, gdzie chaos oznacza piękno, a życie poza prawem jest czasem konieczne. ""Jeśli masz szczęście, możesz trzymać się od tego z daleka, tak że docierają do ciebie tylko historie pozornie odległe, anegdoty od znajomych, które jednak powoli cię osaczają. Możesz trzymać się na dystans... Aż nagle wpadasz w pajęczynę. Przychodzi twoja kolej... Jakie są niepisane reguły? Jak się im wywinąć? Budzisz się rankiem z nieprzyjemnym uczuciem, że rachunek prawdopodobieństwa działa na twoją niekorzyść."" Paco Ignacio Taibo II ""Meksyk Noir"" to doskonała antologia opowiadań kryminalnych o różnych stylach narracji. Z pewnością polecam ją tym, którzy lubią powieść eksperymentalną, krótkie opowiadania lub kryminały."" thebookstew.blogspot.com ""Meksyk Noir""... cóż... wiadomo, że to będzie hardcore. Ten zbiór opowiadań oddaje surowość i kruchy blask życia w Meksyku."" Bookreview.mostlyfiction.com
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
