Nieważne gdzie mieszkasz, jeśli jesteś niechcianym gościem na Ziemi.Książka Artura Domosławskiego to zbiorowy portret ludzi bez głosu i reprezentacji. Przegranych, poniewieranych i wydziedziczonych.W Kolumbii milicyjne szwadrony śmierci mordują niewinnych młodych mężczyzn z dzielnic biedy, aby podnieść statystyki wojny z terrorem i otrzymać premie finansowe.W Brazylii drobni sklepikarze zrzucają się na odstrzelenie mętów bezdomnych dzieci, śpiących na schodach świątyni.Na Okupowanych Terytoriach Palestyńskich wojsko utrudnia rdzennym mieszkańcom dostęp do wody i zakazuje gromadzenia deszczówki.W dalekiej Mjanmie dokonuje się ciche ludobójstwo na ludzie Rohingja, o którym większość ludzi Zachodu nawet nie słyszała...Notes Artura Domosławskiego wypełniał się przez lata historiami przemocy i wykluczenia. Razem z nim odwiedzamy miejsca odległe od siebie o tysiące kilometrów: Kolumbię, Brazylię, Meksyk, Palestynę, Egipt, Sudan Południowy, Kenię i Myanmar, za każdym razem poznając nowy sposób, w jaki będąc człowiekiem w XXI wieku można cierpieć i zadawać ból. Te historie ułożone jedna przy drugiej łączy, mimo pozornych różnic, intymna nić. Nieważne w jakim języku mówisz, jeśli jesteś nagim życiem w rękach tych, którzy mają władzę, możesz zginąć, zniknąć, zostać zepchniętym do roli podczłowieka. Globalizacja I homogenizacja objęła nie tylko rynki finasowe, ale też biedę, rozpacz I śmierć.Szczególnie zasmucające są przypadki, kiedy jedni wykluczeni wykluczają innych - jeszcze słabszych od siebie.Artur Domosławski, fragment WstępuArtur Domosławski, autor słynnej na świat cały biografii Ryszarda Kapuścińskiego, postanowił kontynuować niedokończony trud swego bohatera, tak wnikliwie i pięknie w owej biografii przebadany i opisany. Tym razem odwiedził w naszym imieniu miliony wykluczonych z konsumpcyjnego jarmarku i ku naszemu pouczeniu opisał tych, którym żyć przypadło z powietrza i łaski Boga, na obrzeżach świata dostatku.Zygmunt BaumanWspółczesna i przerażająca, bo prawdziwa wersja dantejskiego piekła na ziemi. Domosławski oprowadza nas po mrocznej krainie, którą sam przemierzał z notatnikiem w dłoni przez ostatnie dwie dekady.CULTURE.PLJeżeli czytacie te słowa, to znaczy, że ta książka nie jest o was. Ale jest właśnie dla was. Często tchnie z tych opowieści taką beznadzieją, że aż ręce opadają. Ale chyba Domosławski tak rozumie swoją reporterską misję. Oddaje głos przegranym w bardzo konkretnym celu. Żeby się świat potem nie dziwił. I nie pytał, czemu nie bił na alarm.POLITYKADomosławski przypomina nam, mieszkańcom bogatego świata, że wykluczeni przyjdą już idą zapukać do naszych drzwi.DWUTYGODNIK
Najsłynniejsza biografia ostatnich latPierwsze wydanie Kapuściński non-fiction było wydarzeniem wykraczającym poza ramy literatury i kultury. W burzliwym sporze o nią przejrzała się współczesna Polska wraz ze swoimi namiętnościami, niepokojami, kompleksami. Książka przyniosła Arturowi Domosławskiemu wielką popularność i tytuł Dziennikarza Roku, ale stała się też powodem oskarżeń i procesów. Po siedmiu latach i pozytywnych werdyktach sądów najgłośniejsza biografia ostatnich lat wraca do księgarń w pełnej, nieocenzurowanej postaci.Ponadto niniejsza edycja wzbogacona jest o obszerne posłowie Piotra Bratkowskiego oraz liczne opinie dziennikarzy, pisarzy, publicystów polskich i zagranicznych. Dodatkowe materiały przypominają kulisy powstania książki i temperaturę toczącego się wokół niej sporu. Teraz, mając w pamięci tamte emocje, można raz jeszcze, wnikliwiej i z większą wrażliwością przyjrzeć się obu bohaterom książki: Maestro Kapuścińskiemu i jego biografowi Domosławskiemu. Ta klasyczna już książka to pozycja obowiązkowa w biblioteczce każdego miłośnika biografii i reportażu.Mistrzowska biografia.THE NEW YORK TIMESPoruszająca i kontrowersyjna.THE ECONOMISTPrzejmująca, frapująca, wnikliwa.LONDON REVIEW OF BOOKSNie tylko fascynująca biografia ważnego pisarza, lecz także subtelne studium o życiu w systemie autorytarnym. Poszukuje zrozumienia, nie potępienia...THE OBSERVER
Podczas porannego programu na żywo do studia telewizyjnego wkracza uzbrojony mężczyzna. Bierze zakładników, zabija jednego z nich, a następnie odczytuje bezsensowne oświadczenie i popełnia samobójstwo.
Był zwyczajnym człowiekiem – mężem, ojcem i dobrze prosperującym przedsiębiorcą.
Co popchnęło go do tego czynu? Czy był zwykłym szaleńcem, czy też człowiekiem realizującym precyzyjny plan? Psycholog Zygmunt Rozłucki i dziennikarka Karolina Janczewska – świadkowie tego wydarzenia – postanawiają odpowiedzieć na te pytania kręcąc reportaż. Ich podróż śladami zamachowca niespodziewanie zamieni się w śledztwo dotyczące tajemniczej śmierci sprzed lat. Czy zdołają rozwiązać zagadkę z przeszłości? Czas goni, a od wyniku ich poszukiwań zależeć może życie kilku całkiem niewinnych młodych ludzi.
Eliza Michalik pisze wprost i bez ogródek. Nie ma dla niej tematów tabu. Nie boi się głośno sprzeciwiać populizmowi władz politycznych i absurdom polskiej rzeczywistości. Pochyla się nad sprawami polskich kobiet i walczy o prawa mniejszości seksualnych. Dużo uwagi poświęca także zwykłym obywatelom, których interesy zdają się ginąć w rozgrywkach politycznych pomiędzy rządem a opozycją. Publicystka nie uznaje kompromisów i nie oszczędza nikogo – przed jej nieprzejednanym piórem nie chroni ani immunitet poselski, ani biskupia tiara. Jak sama podkreśla: lewicowość i prawicowość nie mają znaczenia. Chodzi o przyzwoitość i dobro.
Wstrząsający portret elit, które stanowią otoczenie Donalda Trumpa.
Przejmująca kronika świata, który zmierza do szaleństwa.
„The Daily Beast”
Szokujący obraz elity amerykańskiej armii, której przyjrzał się jeden z najzdolniejszych reporterów młodego pokolenia.
Generał McChrystal przez współpracowników nazywany był Gwiazdą Rocka, Papieżem, Big Stanem. Kierował operacją wojskową w Afganistanie, prowadząc pełne ekscesów życie, a jego wielkim marzeniem było zostanie celebrytą. Otoczył się ludźmi odjazdowymi, zuchwałymi i bezczelnymi, którzy ponad wszystko kochali władzę i dobrą zabawę. Michael Hastings jeździł z nimi na niebezpieczne patrole i chodził do hotelowych barów, gdzie przy jednym stole popijali wojskowi, szpiedzy i luksusowe prostytutki. Obraz ekipy generała, który Hastings przedstawił w tej książce, wstrząsnął Białym Domem i doprowadził do jednej z najbardziej spektakularnych dymisji w dziejach USA.
Rzeczywistość dopisała do tej historii zaskakujące zakończenie: dziś ludzie McChrystala są ludźmi prezydenta Donalda Trumpa. Dzięki tej książce poznasz Mike’a Flynna, prezydenckiego doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego zdymisjonowanego za podejrzane kontakty z Rosją.
Sam Michael Hastings krótko po wydaniu książki zginął w wypadku, którego okoliczności budzą kontrowersje. Pośmiertnie uhonorowano go Norman Mailer Prize za „wybitne dziennikarstwo”.
Na podstawie książki NETFLIX zrealizował film WAR MACHINE – w rolach głównych Brad Pitt i Tilda Swinton.
Imponujący dziennikarski wyczyn
„The New York Times”
Najważniejsze dzieło Vargasa Llosy.Rozmowa w Katedrze to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru w latach pięćdziesiątych w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odra. Powieść rozgrywa się na wielu płaszczyznach, ujawniając kulisy i mechanizmy władzy, a także jej wpływ na życie zwykłych ludzi. Vargas Llosa, posługując się bolesną historią własnej ojczyzny, w precyzyjny i niezwykle kunsztowny sposób kreśli złożony obraz dyktatury.Mario Vargas Llosa - noblista (2010), o którym mówi cały świat. Jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy. Polityk, w 1990 kandydował na stanowisko prezydenta Peru. Autor bestsellerowych powieści (m.in. takich jak Święto kozła, Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki i najnowszej - Dzielnica występku).
Historia człowieka, który stoi za powstaniem ISIS Czarne flagi to nagrodzony Pulitzerem reportaż, odsłaniający kulisy powstania Państwa Islamskiego. Joby Warrick, bazując w dużej mierze na relacjach pracowników wywiadu, rekonstruuje losy jego twórcy, Abu Musaba Az-Zarkawiego. Okazuje się, że wielu z nich przewidziało rosnącą potęgę ekstremistów i próbowało jej zapobiec... Informacje o nagrodach: Nagroda Pulitzera 2016 w kategorii General Non-Fiction Książka Roku 2015 „The New York Times”, „The Washington Post”, „People Magazine”, „San Francisco Chronicle”, „Kansas City Star”, „Kirkus Reviews”
Krzysztof Skok, z wykształcenia politolog i ekonomista, z zamiłowania podróżnik i obieżyświat. W trakcie licznych podróży odwiedził ponad sześćdziesiąt państw Europy, Azji i Afryki, z czego trzy czwarte na rowerze.
Plonem jego podróży są książki. Po dwóch poprzednich publikacjach: „Rowerem na Igrzyska. 10.255 km samotnej wyprawy z Sopotu do Pekinu” oraz „Rowerem przez świat”, przyszła pora na kolejną.
„Rowerem po Europie” to dziennik trzech wypraw z lat 2014 i 2015: do Skandynawii, przez Europę Zachodnią i Południową, a także w Alpy. Podejmując ryzyko związane z wyprawami jednośladem, autor nie tylko spełnia własne marzenia i realizuje plany, ale przede wszystkim poznaje Europę. Tę prawdziwą, bo odkrywaną poprzez poznawanie ludzi, kultur i samego siebie. Jak w pamiętniku – dzień po dniu – dzieli się swoimi obserwacjami, odczuciami, opowiada o niesamowitych przygodach, jakie przeżył na trasie.
O życiu w drodze, które staje się pasją, o ludzkiej dobroci i życzliwości, o umiejętności zdania się na los i umacnianiu się w trudzie przeczytacie sięgając po tę książkę.
W latach 60. XX wieku, kiedy Związek Radziecki twierdził, że buduje niebo na ziemi, a dzielni, niekonformistyczni dysydenci żyli na wolności w tym bezkresnym więzieniu, naród rosyjski zaczął zapijać się na śmierć. Przez jakiś czas dochody czerpane przez państwo z wódki były nawet wyższe niż zyski płynące z przemysłu naftowego. Teraz, pięćdziesiąt lat później, kiedy państwo sowieckie rozpadło się, moskwianie nadal piją butelkę wódki przed śniadaniem, a demografowie nie patrzą w przyszłość z optymizmem.
W swojej książce Ostatni Rosjanin uhonorowany nagrodami pisarz Oliver Bullough snuje dociekanie nad przyczyną tego zjawiska, a wykorzystuje do tego żywot niezwykłego prawosławnego popa, który pasję pisarską łączył z wysiłkami czynionymi w celu ratowania bliźnich przed KGB. Podążając śladami ojca Dmitrija, autor odtwarza świat, jakiego on doświadczał: klęskę głodu, okupację, wojnę, groźny bezkres Gułagu, upadek komunizmu i lekkomyślne szastanie dobrami, jakie nastąpiło potem. Historia rosyjskiej autodestrukcji jest jednak owiana tajemnicą oraz naznaczona zaprzeczeniami i wyparciem, nie ma dokumentów, które poświadczałyby albo tłumaczyły, dlaczego tak wielu Rosjan szukało zapomnienia. Do rzadkich wyjątków należą pamiętniki i kazania Dmitrija – dają surowy, niestonowany wgląd w życie toczące się w totalitarnym państwie, odsłaniają głęboką duchową chorobę zrodzoną z długiego komunistycznego eksperymentu, jakiemu poddano ten kraj.
Oliver Bullough oferuje portret Rosji, jakiego jeszcze nie było, śledzący współczesne kontury rosyjskiej duszy; pokazuje, że w kraju tak chętnie miażdżącym własnych obywateli przetrwały odwaga, wytrwałość i – wreszcie – niewielkie, lecz wciąż tlące się przebłyski nadziei.
O autorze
Oliver Bullough studiował historię współczesną w Oksfordzie, a po ukończeniu uczelni przeniósł się do Rosji. Przez siedem lat mieszkał w Petersburgu, Biszkeku i Moskwie, podróżując intensywnie jako reporter agencji informatycznej Reutersa. Był redaktorem do spraw Kaukazu w Instytucie raportowania o wojnie i pokoju. Obecnie jako wolny strzelec pisze artykuły prasowe i współpracuje z radiem i telewizją. Jego pierwsza książka, Let our Fame Be Great: Journeys Among the Defiant People of the Caucasus, otrzymała w Stanach Zjednoczonych Nagrodę im. Corneliusa Ryana, a w Wielkiej Brytanii była nominowana do Nagrody Orwella. W 2011 roku Oliver Bullough został uhonorowany Nagrodą Oxfam dla Początkujących Pisarzy.
To nie jest przewodnik po Bułgarii. I na pewno nie jest to też książka o odkrywaniu uroków życia w nowym dla siebie miejscu. Jeśli jednak chcecie poznać nieznany region Europy, który potrafi zaczarować, to na pewno książka dla Was.
Ałbena Grabowska, pisarka, lekarka, znana z magicznych powieści autorka spisała swoje wspomnienia i wiedzę o Rodopach, skąd pochodzi jej rodzina. Tu, w wiosce Czepełare, u babci, wśród wspaniałej, dzikiej przyrody spędzała wakacje.
W książce splata się nieco burzliwa historia rodziny z opowieściami o codzienności, kulturze, tradycjach, geografii, historii i bułgarskiej kuchni. Rodopskie korzenie, a jednocześnie polskie pochodzenie pozwalają jej spojrzeć z sympatią, ale i dystansem na różnice kulturowe, językowe i mentalne.
Książka jest podróżą. Dla autorki - w krainę wspomnień, dla nas – do kraju otwartych ludzi, magicznych miejsc, fig i wina. I Orfeusza, który tu wyszedł z wody i tu znalazł przejście do Hadesu, dokąd zszedł, aby odzyskać ukochaną Eurydykę.
Ałbena Grabowska – pisarka, matka trójki dzieci, która nie wyobraża sobie życia bez pisania. Zawodowo: lekarz neurolog-epileptolog.
Imię Ałbena, oznaczające kwitnącą jabłoń, zawdzięcza swoim bułgarskim korzeniom.
Wydała między innymi powieści „Lot nisko nad ziemią”, „Lady M.”, „Coraz mniej olśnień” oraz sagę „Stulecie Winnych”.
Nagrodzona przez czytelniczki nagrodą „Pióra” podczas Festiwalu Literatury Kobiet w roku 2015, nominowana do tej nagrody także w roku kolejnym.
Co łączy muzykę metalową, gry komputerowe, podróże, doświadczenie ojcostwa i świadomość tragizmu bycia w świecie? Literatura na najwyższym poziomie - i postać Łukasza Orbitowskiego.
„Rzeczy utracone” to zbiór wpisów z poczytnego internetowego bloga pisarza, mocno zabarwionych codziennością, osobistym doświadczeniem i obserwacją dnia codziennego. Felietony Orbitowskiego momentami są piekielnie dowcipne, momentami niebiańsko krzepiące, zawsze melancholijnie mądre i napisane lekko i ze swadą. Jeśli kiedyś zastanawialiście się, czy w Internecie można pisać na najwyższym literackim poziomie, ta książka udzieli Wam na to odpowiedzi.
Spowiedź, która nie jest spowiedzią. Dziennik, który nie jest dziennikiem.
Łukasz Orbitowski - urodził się w 1977 roku w Krakowie. W 2002 roku ukończył filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Debiutował na łamach miesięcznika Science Fiction. Poza wieloma opowiadaniami napisał mnóstwo felietonów (w tym dla „Przekroju” i „Gazety Wyborczej”) i 13 książek. Był nominowany do prestiżowych nagród: Nagrody Literackiej Gdynia oraz Literackiej Nagrody „Nike”. Jest laureatem Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2012 oraz Paszportu „Polityki” 2016. Prowadzi program „Dezerterzy” na antenie TVP Kultura.
Zabrałam brata dookoła świata...
To niezwykła opowieść o prawdziwym życiu i o tym, co w nim ważne, piękne, trudne, zaskakujące. To opowieść o drzemiącej w każdym sile sprawczej, którą wystarczy uruchomić, aby osiągnąć wielkie cele.
Nikt jednak nie może zrobić tego za kogoś...
W książce podpowiadamy jak zainicjować ten proces i rozpocząć przygodę życia. Na przykładzie naszej rodzinnej eskapady dookoła świata udowadniamy, że realizacja nawet najbardziej szalonych wyzwań jest możliwa. Wyprawę naszego życia planowaliśmy dwa lata. Będąc zwykłymi ludźmi, dzięki sile własnych marzeń dokonaliśmy rzeczy niezwykłej. Podczas rocznej włóczęgi pokonaliśmy 114 tysięcy kilometrów, podróżując z dwójka? małych dzieci. Autostopem i chikenbusami przemierzyliśmy cztery kontynenty. Nie korzystaliśmy z hoteli, sypiając w namiotach lub korzystając z gościny napotkanych ludzi. Próbowaliśmy potraw lokalnych kuchni, zawieraliśmy wspaniałe przyjaźnie, przeżywaliśmy chwile wzruszeń i niezapomniane przygody. Uczyliśmy się siebie i świata... Dziś raz jeszcze wyruszamy w tę podróż – tym razem na kartach książki.
Przed nami – i Czytelnikami – pierwszy etap wyprawy: północna część Ameryki Łacińskiej.
Lusia, Wojtuś, Eliza i Wojciech Łopacińscy
„Dziki człowiek”, „kobieta bez przywar”, a może „Święta Baba”, jak mawiał Kazimierz Kutz?
Nie boi się używać ostrego języka, potrafi być twarda, a jednocześnie pomaga i przytula.
Unika tych, którzy budzą nienawiść, bo szkoda jej na nią czasu.
Uczy, jak o siebie walczyć.
Dla osób z niepełnosprawnością intelektualną jest „naszą Anią”, dla wielu – wielką artystką i autorytetem życiowym. Sama o sobie mówi: „zwyczajny człowiek jestem: jem, śpię, oddycham, zmywam podłogi…”.
Anna Dymna w bardzo osobistej, szczerej, bezkompromisowej rozmowie, która przede wszystkim uruchamia w ludziach dobre odruchy i uświadamia, że mimo wszystko warto… warto być lepszym człowiekiem.
Nowe, poszerzone wydanie
Wojciech Szczawiński (ur. 1967), absolwent filozofii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, m.in. autor wywiadów rzek: Dziecięce pytania każdego z nas z Grzegorzem Mitrowskim, filozofem (Telbit, 2000), Alchemia Alchemika z Wojciechem Eichelbergerem, psychoterapeutą (Drzewo Babel, 2001), W poszukiwaniu mistrzów życia. Rozmowy o duchowości z Wojciechem Eichelbergerem, psychoterapeutą, i Tadeuszem Bartosiem, filozofem (Jacek Santorski&Co 2009), oraz wyboru wypowiedzi pacjentów domów hospicyjnych Myśli przy końcu drogi (Wydawnictwo Literackie, 2004).
Koguty okłamujące kury? Łanie pogrążone w żałobie? Zawstydzone konie? To przejawy fantazji ekologów czy naukowo udowodnione fakty z życia zwierząt? Czy bogate życie uczuciowe nie jest zastrzeżone jedynie dla ludzi? Peter Wohlleben, leśnik i miłośnik przyrody, korzystając z najnowszych badań i własnych obserwacji, udowadnia, że zwierzęta i ludzie w sferze uczuć i doznań są do siebie podobni. Odkrywa przed nami niesamowite historie zwierząt, w których możemy zaobserwować ich mądrość, współczucie, troskę czy przyjaźń. Podobnie jak w bestsellerowym „Sekretnym życiu drzew” Wohlleben przedstawia w fascynujący sposób świat przyrody, którego nie znamy. Kochasz zwierzęta? Dzięki tej książce przekonasz się, że są ci bliższe, niż ci się zdawało.
EDYCJA ILUSTROWANA Koguty okłamujące kury? Łanie pogrążone w żałobie? Zawstydzone konie? To przejawy fantazji ekologów czy naukowo udowodnione fakty z życia zwierząt? Czy bogate życie uczuciowe nie jest zastrzeżone jedynie dla ludzi? Peter Wohlleben, leśnik i miłośnik przyrody, korzystając z najnowszych badań i własnych obserwacji, udowadnia, że zwierzęta i ludzie w sferze uczuć i doznań są do siebie podobni. Odkrywa przed nami niesamowite historie zwierząt, w których możemy zaobserwować ich mądrość, współczucie, troskę czy przyjaźń. Podobnie jak w bestsellerowym „Sekretnym życiu drzew” Wohlleben przedstawia w fascynujący sposób świat przyrody, którego nie znamy. Kochasz zwierzęta? Dzięki tej książce przekonasz się, że są ci bliższe, niż ci się zdawało.
pypcie z życia (autora) wzięte. pypcie kulturalne. pypcie historyczne i nostalgiczne.pypcie współczesne. pypcie wirtualne i komórkowe. pypcie kulinarne.pypcie zapożyczone. pypcie językoznawcze. pypcie obywatelskie.Powiedzmy to sobie od razu, żeby nie było niedomówień i bolesnych rozczarowań: książka ta nie jest monografią dermatologicznych wykwitów, lecz zbiorem felietonów poświęconych pewnym zjawiskom językowym.O istnieniu języka - tego anatomicznego, jak i tego służącego do komunikacji - przypominamy sobie dopiero wtedy, gdy wyczujemy na jego powierzchni jakiś pypeć, coś, co nas uwiera, boli, drażni, przeszkadza, albo po prostu śmieszy. Te uczucia, jak widać dość mieszane, mają wspólny mianownik: świadomość języka.Świadomość, że świat składa się nie tylko z rzeczy, ale i ze słów, które nie są owym rzeczom podporządkowane, jako ich znaki, ale są równouprawnionym materiałem budulcowym.Dzięki tak rozumianej świadomości świat jest o wiele bogatszy, a przyglądanie się temu, co dzieje się między jego słownymi i niesłownymi elementami może dostarczyć nam wiele radości. Również radości poznawczej, bo głęboko wierzę, że ona istnieje.
Ziemowit Szczerek rusza w podróż po Europie Środkowej, rozciągniętej między Bałtykiem, a morzem Czarnym, od Estonii, przez pozostałe państwa Bałtyckie - po Rumunię i Bułgarię. Od Niemiec po Ukrainę.W swoim najlepszym stylu i z poczuciem humoru snuje Szczerek opowieść o mitycznej krainie, zwanej międzymorzem. Wędrówka wiedzie po pograniczach dawnych imperiów (austro-węgierskiego, rosyjskiego, tureckiego) i po granicach religijnych wpływów (chrześcijaństwo łacińskie, prawosławne - bałkańskie i wschodnie, islam).Dygresje o architekturze. Rozmowy na ulicach, dworcach i w barach. Podążanie za falami uchodźców przez granice państw. Podglądanie codzienności miast, w których emigranci są już zadomowieni. Śledzenie żywotności stereotypów i wzajemnych mitów pomiędzy nacjami. To wszystko składa się na fascynującą opowieść i - złożony niczym z puzzli - obraz współczesnej Europy Środkowej w fazie gwałtownych przemian. A może w trakcie powrotu do własnych korzeni?Facet był starszy, miał lekko podkręcone wąsy. Był w myśliwskim, alpejskim kapelusiku i w zgrzebnym, lecz schludnym stroju, który wyglądał tak, jakby uszyto go po to, by nosić go specjalnie do lasu. Wyglądał ten facet jak emanacja Europy Środkowej fragment książki
Czwarta książka w serii PRAWDZIWE ZBRODNIE – wstrząsające historie bez fikcji
„Nazywam się Amanda Berry. Zostałam porwana 10 lat temu. Pomóżcie mi!” – z takim dramatycznym apelem zadzwoniła na policję jedna z ofiar Ariela Castro, po tym jak udało jej się uciec z rąk porywacza. Jej prowadzony w niewoli dziennik stał się podstawą wstrząsającej, ale również budzącej wiarę w siłę ludzkiego ducha książki, która okazała się światowym bestsellerem.
W chwili porwania Amanda miała siedemnaście lat, Michelle dwadzieścia jeden lat, a Gina zaledwie czternaście… Castro, na co dzień kierowca autobusu dowożącego dzieci do szkoły, więził i gwałcił je osobno, a potem razem, próbując poza seksualnymi orgiami zbudować z nimi perwersyjną rodzinę. Jednak żadnej z nich nie zapadła, jak Natasza Kampusch, na „syndrom sztokholmski”. Miały jeden, wspólny cel: uciec.
Nagrodzeni Pulitzerem reporterzy The Washington Post, Mary Jordan i Kevin Sullivan, wzbogacają relację ofiar o rekonstrukcję śledztw prowadzonych coraz bardziej wymyślnymi metodami najpierw przez policję, a potem FBI oraz o losy ich rodzin, na jakich zniknięcie dziewczynek wywarło niezatarte, niszczące piętno. Poznajemy też historię samego Ariela, Portorykańczyka, sadystycznie znęcającego się wcześniej nad żoną, rozwiedzionego ojca córek – koleżanek swych ofiar, socjopaty i psychopaty, żyjącego we własnym, wyimaginowanym świecie. Sam twierdził, że zrobił się potworem, bo w dzieciństwie został napastowany i cierpi przez za duże potrzeby seksualne…
Drastyczny portret człowieka, który z nienawiści do kobiet stworzył piekło na ziemi. Castro przez lata miał władzę na ludzkim życiem. Teraz to jego ofiary mają głos. Używają go, by dać nadzieję wszystkim skrzywdzonym.
Justyna Kopińska
Porywająca i wzruszająca opowieść o przyjaźni – historia, która odmieni spojrzenie na wojnę.
W 2010 roku armia USA powołała Cultural Support Teams (zespoły wsparcia kulturowego, w skrócie – CST), tajny program pilotażowy, który miał wprowadzić kobiety do akcji prowadzonych przez żołnierzy oddziałów specjalnych w Afganistanie. Dowództwo armii uważało, że kobiety mogą odgrywać szczególną rolę w jednostkach operacji specjalnych - w czasie, gdy ich towarzysze będą szukać powstańców, kobiety zajmą się przesłuchiwaniem matek, sióstr, córek i żon mieszkających na terenie zajętej posiadłości. Okazało się, że obecność członkiń CST działa kojąco na Afganki i ich dzieci i że – co istotniejsze – Amerykanki mogą je przeszukiwać, nie łamiąc religijnego i kulturowego tabu. Umundurowane kobiety zdobywały cenne informacje, ale też budowały przyjazne relacje, w kraju muzułmańskim niedostępne dla mężczyzn.
Gayle Tzemach Lemmon opisuje w formie reportażu, z ogromnym wyczuciem i zrozumieniem złożonych realiów wojny, historię CST-2, jednostki kobiet wyselekcjonowanych do służby. Pionierki z tej grupy dowiodły – przynajmniej niektórym spośród zaprawionych w bojach żołnierzy jednostek specjalnych – że kobiety potrafią być dość wytrzymałe fizycznie i psychicznie, by im dorównać. Cena, jaką płacą za ich akceptację, to zerwanie wielu więzi towarzyskich i izolacja społeczna – bowiem jedynymi osobami, które naprawdę je rozumieją, są ich towarzyszki broni. Osią „Wojny Ashley” jest przyjaźń scementowana serialem „Glee”, grami komputerowymi, zagrożeniami z pola bitwy i uwodzicielską mocą walki z realnym wrogiem, zaś centralną postacią książki jest powszechnie lubiana i bardzo skuteczna żołnierka - Ashley White.
Podobnie jak w bestsellerowych „Kobietach z Kabulu”, Lemmon przenosi czytelników w zupełnie nowy, nieznany im świat - do społeczności kobiet, które mają za zadanie „podbijać serca i umysły”, kobiet połączonych ogromną determinacją i odwagą w obliczu zagrożenia. To porywająca i wzruszająca opowieść o przyjaźni – historia, która odmieni spojrzenie czytelników na wojnę i pojęcie służby.
Niesamowita historia… bardzo poruszająca!
„The Daily Show”
Gayle Tzemach Lemmon opisuje niezwykłą historię jednego z pierwszych zespołów kobiet służących w jednostkach specjalnych armii amerykańskiej. Te odważne kobiety dbają o bezpieczeństwo na całym świecie.
Senator John McCain
Lemmon wykonała bardzo ciężką pracę… Jest bardzo silna i zdeterminowana w swoich działaniach. Z dbałością o każdy szczegół pokazuje nam świat, o jakim nie mieliśmy pojęcia.
Foreign Policy
Gayle Tzemach Lemmon jest członkinią Council of Foreign Relations (amerykańskiej niezależnej organizacji politycznej, która zajmuje się kwestiami związanymi z polityką międzynarodową), współpracuje również ze stroną internetową „Defense One” redagowaną przez miesięcznik „The Atlantic”, gdzie pisze głównie o bezpieczeństwie narodowym i polityce międzynarodowej. W roku 2004 odeszła z redakcji „ABC News” w Waszyngtonie, by zająć się studiami MBA na Harvardzie. Tam też zaczęła pisać o przedsiębiorcach działających na terenach, na których toczą się lub toczyły konflikty zbrojne, takich jak Afganistan, Bośnia i Rwanda. Jest autorką bestsellera „Kobiety z Kabulu”, pisze lub pisywała dla takich dzienników, czasopism czy instytucji jak „Newsweek”, „Financial Times”, „International Herald Tribune”, „Christian Science Monitor”, CNN.com, „Daily Beast”, Bank Światowy czy Harvard Business School. Jej mowa na otwarciu konferencji TEDxWomen w 2011 roku została uznana za jedno z najlepszych przemówień w historii tych sesji. Często bierze udział w programach publicystycznych, gdzie zwykle wypowiada się na temat polityki zagranicznej USA.
Gay Talese, dziennikarz i autor książek o życiu seksualnym Amerykanów, dostaje tajemniczy list. Właściciel motelu w Kolorado wyjawia w nim, że od lat podgląda życie intymne swoich gości i zapisuje wnioski z obserwacji. Podglądacz namawia Talese’a, żeby skorzystał z jego dzienników przy pisaniu kolejnej książki. Zaintrygowany dziennikarz leci do Kolorado, by potwierdzić prawdziwość tej niesłychanej historii. Po lekturze obszernych zapisków podglądacza stwierdza, że doskonale dokumentują one, jak zmieniały się seksualne zachowania Amerykanów. Jednak Talese nie upublicznia dzienników, ponieważ ich autor chce pozostać anonimowy. Dzisiaj, 35 lat później, Gerald Foos zdecydował się ujawnić swoją tożsamość, a Gay Talese napisał o nim fascynującą książkę, która pozwala czytelnikowi zajrzeć tam, gdzie nigdy nie miałby szans dotrzeć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
