Małgorzata Szejnert, autorka książki Czarny ogród, zabiera nas tym razem w daleką podróż na Ellis Island, małą wyspę u wybrzeży Nowego Jorku, która przez lata była nazywana ,,bramą do Ameryki"". Od końca XIX wieku do lat 50. wieku XX mieściło się na niej centrum przyjmowania imigrantów przybywających do Stanów Zjednoczonych. W tym czasie przez wyspę przewinęło się blisko 12 milionów osób. Większość przebywała na niej zaledwie kilka godzin. Ci, którzy mieli mniej szczęścia, spędzali tam nawet do kilkunastu miesięcy, przechodząc długotrwałą kwarantannę i najróżniejsze badania. Inni zaś byli po prostu odsyłani z powrotem, ponieważ zgodnie z ustawami imigracyjnymi zakaz wstępu obejmował: ,,idiotów, chorych umysłowo, nędzarzy, poligamistów, osoby, które mogą się stać ciężarem publicznym, cierpią na odrażające lub niebezpieczne choroby zakaźne, były skazane za zbrodnie lub inne haniebne przestępstwa, dopuściły się wykroczeń przeciw moralności"" oraz tych, którzy nie mieli pieniędzy na podróż w głąb kraju.Autorka nie tylko śledzi dramatyczne losy emigrantów polskich, żydowskich, niemieckich czy włoskich, ale dzięki ogromnej reporterskiej pasji i dociekliwości ożywia postaci pracowników stacji na Ellis Island - lekarzy, pielęgniarek, komisarzy, tłumaczy oraz opiekunek społecznych, a nawet przyzwoitek.To fascynujący reportaż, bogato ilustrowany unikatowymi zdjęciami archiwalnymi.
W Tajemnicach zamku Czocha ujawniamy:- tajemnice zamku Czocha: rys historyczny i legendy zamku, losy skarbu zdeponowanego w zamku, aferę związaną ze skarbem, losy ludzi związanych ze skarbem zamku, kulisy udziału bezpieki w aferze,- prywatne śledztwo autora na temat tajemnic zamku,- działalność tajnych zakładów zbrojeniowych, nowe hipotezy dotyczące skarbów III Rzeszy.
Autor opisuje końcowe lata panowania Mohammada Rezy Pahlawiego, ostatniego Szacha Iranu, a także losy władcy po opuszczeniu kraju i jego śmierć na wygnaniu. Opowiada o zakulisowych rozgrywkach w otoczeniu monarchy, rozpaczliwych wysiłkach niektórych osób przewidujących upadek, szybko jednak odsuniętych na bok, a przede wszystkim o dwuznacznej roli mocarstw zachodnich oraz ZSRR, które zdradziły swojego wiernego sojusznika. Przedstawia ciąg wydarzeń, które doprowadziły do zwycięstwa fundamentalistów islamskich pod wodzą ajatollaha Chomejniego. Wszystkie te działania toczyły się na tle trawionego śmiertelną chorobą cesarza, który swój kraj ukochał ponad wszystko.
Książka podaje fakty, na ogół nieznane polskiemu czytelnikowi, których znajomość jest konieczna dla zrozumienia źródeł i metod działania islamskiego terroryzmu.
Rozważania z lat 2005-2008 przybliżające nauczanie i sylwetkę kardynała Josepha Ratzingera
Komentarze do encyklik Benedykta XVI o miłości i nadziei
Doskonały wykład nauki nowego papieża
Powieść z żelaznego kanonu detektywistycznych opowieści mistrza i twórcy gatunku, do dzisiaj uznawana za jedno z jego najwybitniejszych dzieł. Jak zwykle u Chandlera zlecenie, które otrzymuje detektyw Philip Marlowe, wygląda na łatwe i niewinne i jak zwykle w miarę rozwoju akcji powieści okazuje się, że nic nie jest takie, na jakie wygląda, że za zasłoną sielskiej kalifornijskiej codzienności kryją się brudy, zło i bezwzględność. Ale bohater powieści, dzięki zdrowemu rozsądkowi, specyficznemu poczuciu humoru i inteligencji ratuje siebie i znów nie da się do końca pochłonąć złu. A dla znawców tematu: jako narzędzie zbrodni pojawia się tu szpikulec do lodu, który zrobił furorę kilkadziesiąt lat później w filmie Nagi instynkt.
W "TAJDZE" autor jeszcze raz wraca do tematyki syberyjskiego zesłania. Wraca posłuszny pisarskiej intuicji. Nie dawały mu bowiem spokoju własne wspomnienia, pogubione ważne wątki fabularne, czytelniczo ciekawe. Namawiali go do kontynuowania tej tematyki Czytelnicy, którzy licznie sięgnęli po "Syberiadę polską" i "Czas kukułczych gniazd". Przede wszystkim zaś współtowarzysze niedoli, Sybiracy. To ich listy, wzruszające spotkania po latach, znacznie "TAJGĘ" wzbogaciły i nasyciły ją realiami. A co najważniejsze, zaludniły ją autentycznymi postaciami tych, "którzy na wieki wieków w syberyjskiej zmarzlinie pozostali".
W książce znajdziemy liczne przypadki satanizmu i nierozwiązane tajemnicze wydarzenia, za którymi kryje się cień szatana. To kronika zdarzeń z kilkunastu lat, w której motywem okrutnych zabójstw jest diabeł. Za zbrodniami stoją sekty wielbiące Księcia Ciemności, a ich ofiarami są dzieci i młodzi ludzie.
To fascynująca realizmem historia poszukiwań bezcennego wyposażenia pałacu spalonego przez Rosjan wracających z Berlina. Czy autor był na Dolnym Śląsku? Kto jest właścicielem skarbów?
Aktorka Lída Baarová – kobieta, przez którą płakał Goebbels; rzeźbiarz Otakar Švec – twórca największego pomnika Stalina na kuli ziemskiej, który nim skończył dzieło, postanowił się zabić, Pani Nieimitacja, czyli siostrzenica Franza Kafki, którą Szczygieł odwiedził w jej praskim mieszkaniu; piosenkarka Marta Kubišová, której komunistyczny reżim na dwadzieścia lat zabronił śpiewać i skasował nagrania z radiowych archiwów; legendarny producent obuwia Tomáš Bata, który stworzył kontrolowane przez siebie miasto na dziesięć lat przed pomysłami Orwella; pisarz Eduard Kirchberger, który wymyślił siebie na nowo i został Karel Fabiánem, oraz wielu innych – to bohaterowie tej książki. Poprzez ich barwne życiorysy Mariusz Szczygieł opowiada o czasach, w których przyszło im (i nam) żyć. Pisze o wygórowanej cenie, jaką musieli zapłacić za pozornie nieważne decyzje, o tragicznym splocie przypadku i przeznaczenia, kształtującym życie całych pokoleń.
„Mądra, ciekawa i potrzebna książka. Poprzez opowieść o losach ludzkich Szczygieł opowiada skomplikowane dzieje naszych południowych sąsiadów. Zafascynowany niepowtarzalną czeską kulturą i obyczajowością, zmysłem ironii, humorem i sarkazmem, przypomina czeskie spotkania z „historią spuszczoną z łańcucha”. Czytamy te opowieści przez pryzmat własnych losów, co czyni lekturę jeszcze bardziej zajmującą. Losy mieliśmy podobne, a jak bardzo odmienne. Pasjonująca książka.” Adam Michnik
„„Gottland” to jedna z tych książek cudownie niepoddających się klasyfikacjom. Szczygieł jest niesamowity i zabawny, wszystko się u niego łączy. Jest niczym Hrabal non-fiction. Książka zaczyna się historią Baty, a kończy olśniewającą podwójną narracją na temat lekarki, specjalistki od oparzeń, która w wolnym czasie przekłada kryminały Dicka Francisa. I wszystko jest prawdą!” Julian Barnes, „The Guardian”
„Świetna książka. Potwornie przygnębiająca panorama czeskich losów XX wieku. (Obejmuje też wiek nowy, który równie przygnębia). To, co mnie zawsze w czeskim losie pociągało, to nieustanna, dynamiczna, tragiczna i zarazem śmieszna niejednoznaczność. Mariusz Szczygieł wychodzi z tradycji polskiego reportażu i na tę właśnie niejednoznaczną czeskość nakłada swoją metodę. Efekt jest bardzo mocny, oryginalny, zaskakujący. Od dawna nie odbyłam równie intensywnej podróży do moich młodzieńczych doświadczeń, pytań i fascynacji. Ale ich lektura wprawiła mnie w głęboki smutek. Czekam na drugą część tych reportaży-esejów-opowiadań (bo i gatunek nie jest do końca określony) w nadziei, że możliwe jest jakieś katharsis, że z pułapki tego środkowoeuropejskiego losu można się wyplątać.” Agnieszka Holland
„Przy „Gottlandzie” nie sposób nie myśleć o „Procesie” i „Zamku”. Szczygieł śledzi niezrozumiałe zdarzenia i szuka w nich sensu. Ma niezwykły talent do tropienia szczegółów. Jego spojrzenie na dwudziestowieczne totalitaryzmy, które wciąż zatruwają nam umysł, jest godne najwyższej uwagi.” Larry Rother, „The New York Times”
„To nie jest książka, to klejnot.” „Le Figaro”
„Nadzwyczajny! Ze swoim sposobem opowiadania historii, poczuciem absurdu oraz ironicznym podejściem mógłby drukować u nas, w „The Spectator”.” Victor Sebestyen, „The Spectator”
„Mimo humoru książka podejmuje temat cierpienia poważnie i ze współczuciem.” Madeleine LaRue, „Quarterly Conversation”
„Wielka literatura pod płaszczykiem reportażu.” „Wiener Zeitung”
„Halucynacyjne bajki pełne niepokoju.” „Liberation”
„Tę książkę można uznać za czarną komedię, tyle że czarna komedia w wydaniu Szczygła to coś bardzo przygnębiającego.” Mythili Rao, „The Daily Beast”
“Emocjonująca, tragiczna, zabawna podróż.” „La Repubblica”
„Trauma życia w komunistycznym piekle do tej pory nie została w Europie odreagowana, o czym błyskotliwie zaświadcza ta książka i jej sukces.” „Kommiersant”
Dlaczego niektórzy mężczyźni przez całe życie są przekonani, że muszą zasłużyć na miłość? Dlaczego tak trudno im stawiać granice, samodzielnie podejmować decyzje, budować bliskość w związkach lub uwolnić się od poczucia winy? Odpowiedzi często prowadzą do jednej z najważniejszych relacji w życiu - relacji z matką."Syndrom mamusi" to książka o mężczyznach wychowanych przez matki nadopiekuńcze, kontrolujące, emocjonalnie zależne od swoich synów, nieobecne lub uwikłane we własne problemy. To opowieść o tym, jak dzieciństwo wpływa na dorosłe życie, miłość, ojcostwo, poczucie własnej wartości i zdolność do bycia sobą.Magdalena Adaszewska rozmawia z Jackiem Masłowskim - o tym, jak dzieciństwo kształtuje męską tożsamość, związki, poczucie własnej wartości, umiejętność przeżywania bliskości i radzenia sobie z problemami. W rozmowę wplecione zostały poruszające historie mężczyzn z różnymi doświadczeniami, które pokazują, jak dziecięce strategie przetrwania wpływają na ich obecne decyzje, emocje, ojcostwo, pracę i relacje.To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć wpływ relacji z matką na życie dorosłego mężczyzny, zwłaszcza dla kobiet - matek, partnerek i żon - pragnących lepiej zrozumieć swoich synów i partnerów. Bo dzieciństwo nie kończy się wraz z dorosłością - jego ślady zostają z nami na całe życie.
To nie współczesna pornografia sprawiła, że piersi są sexy.Zrobiła to sztuka.Badania wykazały, że tylko w trzynastu spośród dwustu analizowanych kultur, piersi uważa się za część intymną, związaną z życiem seksualnym. Przez setki tysięcy lat spełniały jedną, ewolucyjnie kluczową funkcję – służyły do wykarmienia potomstwa.W którym momencie to się zmieniło?Od kiedy cycki są sexy?Dlaczego naga pierś na obrazie zachwyca, a goły cycek poza muzeum budzi oburzenie?Czy naprawdę prawo musi regulować publiczne karmienie piersią?Jak doszło do tego, że obsesyjnie cenzurujemy kobiece sutki?Skąd ta cała histeria wokół biustu?!Sonia Kisza przekonuje, że seksualizacja piersi i wstyd przed ich pokazywaniem nie są zjawiskami uniwersalnymi ani naturalnymi, lecz elementami strategii zachodniej kultury. Ściśle związanymi z ograniczeniami narzucanymi kobietom.Autorka dowodzi, że to właśnie sztuka odegrała w tej przemianie kluczową rolę, a dzieła ukazujące nagie piersi były nie tylko ładnymi obrazkami, ale przede wszystkim potężnymi nośnikami ideologii.Opowieść grająca o wysoką stawkę – przeciwko patriarchatowi, za odzyskaniem piersi spod męskiej ręki i spojrzenia. I Sonia Kisza grę tę toczy w równej mierze przy użyciu erudycyjnej wiedzy co furii. To nie jest kanapowa książka o sztuce, to jest 100 procent zaangażowania.Paulina Małochleb Antropologia cycków – kto mógł ją napisać, jak nie Sonia Kisza. Autorka kultowej Histerii sztuki i w popularna w mediach społecznościowych propagatorka feministycznej psujzabawy przedstawi tym razem świat z perspektywy kobiecocentrycznej. Sztuka jest polityczna, nasze relacje są polityczne, wreszcie: nie da się opowiadać o żadnej z dziedzin życia bez analizy wpływu patriarchatu. To lektura bez przepraszania i bez trzymanki. Dodajmy: lektura obowiązkowa.Sylwia Chutnik
Hipisi, Hollywood, narkotyki, polityczni radykałowie i marzenie o wolności. Joan Didion pokazuje Amerykę lat sześćdziesiątych w momencie, gdy stary porządek rozpadał się na jej oczach. „Dryfując do Betlejem” to klasyka reportażu literackiego i jedna z najważniejszych książek o rozpadzie tradycyjnych wartości i kryzysie tożsamości w obliczu gwałtownych przemian kulturowych.
Didion nie stara się zdemaskować bohaterów, lecz próbuje ich zrozumieć. O gwiazdach kina, milionerach, ofiarach morderstw, naiwnych entuzjastach kwasu, ideologach czy snobach z hawajskich elit pisze w taki sposób, że nie wydają się ani nikczemni, ani czarujący, lecz żywi – przegrani, a często piękni, na swój żałosny sposób… Rzadki popis.
‚‚The New York Times Book Review“
Eseje Didion wydają się dzikim i pełnym pasji dramatem, czymś, na co można położyć dłoń, by wybadać puls, czymś do czego można przyłożyć ucho, by usłyszeć opowieść.
„The Village Voice”
Nasza najważniejsza eseistka.
Jerzy Kosiński, „The L.A. Times”
Janusz Zaorski. Artysta. Wizjoner. Dla przyjaciół - Zaorek, dla reszty - wybitny reżyser i scenarzysta, laureat wielu najważniejszych nagród na festiwalach w Berlinie, Locarno, Gdyni.Wartka rozmowa dwóch pasjonatów kina zmienia się w zaskakującą podróż przez kolejne filmy twórcy. Matka Królów, Jezioro Bodeńskie, Piłkarski poker czySzczęśliwego Nowego Jorku to dzieła nagradzane, dyskutowane, zatrzymywane przez cenzurę, a po latach odkrywane przez kolejne pokolenia widzów. Stają się one także punktem wyjścia do snucia opowieści z planu i kreślenia barwnych portretów innych artystów. Fronczewski, Holland, Zapasiewicz, Wajda, Bista, Kieślowski czy Holoubek to pierwszoplanowi bohaterowie nie tylko szklanego ekranu, lecz także przebogatego życia Janusza Zaorskiego.To również opowieść o prywatnym życiu reżysera, o wakacjach u babci Mili i pierwszych podróżach. Smakach i zapachach dzieciństwa. O cudownych i szalonych latach spędzonych w świątyni sztuki, jaką wówczas była łódzka Filmówka, i niepowtarzalnej atmosferze pracy w Zespole "X". O silnej relacji z bratem. O najtrudniejszych scenach do wyreżyserowania. I o tym, jak zagrał wampira.Z rozmowy wyłania się portret człowieka, którego chce się słuchać:inteligentnego i ciekawego świata. Człowieka, który spotkał na swojej drodze niezwykłych ludzi - i sam dla wielu z nich był kimś ważnym.Jarosław Grzechowiak - wykładowca Szkoły Filmowej w Łodzi, autor i współautorpublikacji naukowych dotyczących historii filmu polskiego, członek redakcji Internetowej Bazy Filmu Polskiego , selekcjoner i współorganizator festiwali filmowych.
Pędzel poruszał się coraz pewniej. W pokoju panowała cisza. Obraz powoli się wyłaniał. Zocha zdecydowanym ruchem nakładała kolory. Doskonale wiedziała, że prawdziwy artysta nie musi kopiować rzeczywistości, może ją przetwarzać według własnej wyobraźni. Malowała zachłannie. Pogrążona w chaosie i artystycznym szaleństwie.Nie bez przyczyny nazwano ją legendą, księżniczką sztuki polskiej, niezaprzeczalną gwiazdą Paryża. Zdobyła nazwisko i sławę, o której marzyła. Osiągnęła tak wiele, by później zrządzeniem losu tak wiele stracić.Jaką matką była Zofia Stryjeńska? Czy Karol był jej wielką miłością czy fatalnym przeznaczeniem? Czy bożki słowiańskie, które tworzyła z takim uporem, były dla niej czymś więcej niż sztuką? Czy Zakopane dało jej upragnione szczęście?Opowieść biograficzna o życiu i twórczości Zofii Stryjeńskiej. Historia o sztuce i talencie, które mogą stać się przekleństwem. O pragnieniu samotności i obsesyjnym strachu przed nią. O rozdarciu między wolnością a potrzebą stworzenia domu i bycia matką. O wyrywaniu się szaleństwu, w które chciano ją wpędzić.
Z miłości? To współczuję to opowieść o współczesnym Omanie. O kobietach i mężczyznach, którzy ukrywają namiętność pod diszdaszami i abajami, ale potajemnie korzystają z Tindera. O tym, że w umowę przedślubną warto wpisać zarówno złotą kolię, jak i finansowanie studiów medycznych. O kraju, w którym kobiety muszą się zaszyć przed ślubem, żeby udawać dziewice. Jest to wreszcie reportaż o miejscu, w którym kontraktowe małżeństwa wciąż są codziennością, a zakochani mogą zwrócić się do sułtana Kabusa Ibn Sa'ida z prośbą o błogosławieństwo. Agata Romaniuk z dużą wnikliwością i wrażliwością przygląda się współczesnemu Omanowi, którym rządzi wiekowy, bezdzietny sułtan. Państwu, w którym od męża można dostać walizkę złota lub w twarz. Nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji.
Co dziś znaczy być Ślązakiem czy Ślązaczką? Czy to tożsamość, która istnieje wyłącznie w kontrze do niemieckości lub polskości? Bernadeta Prandzioch pokazuje coś wręcz przeciwnego – śląskość włączającą i otwartą, tworzoną na równi przez przyjezdnych i tych, którzy przez wieki żyli w Katowicach, Gliwicach, Opolu czy Bytomiu. Rodzinna historia staje się dla autorki tłem do opowiedzenia o powstańcach, którzy walczyli o przyłączenie Górnego Śląska do Polski, o Górnoślązakach, którzy w 1921 i w 1945 roku wybrali Niemcy, oraz o losach tej części społeczności, która lawirowała gdzieś „pomiędzy”. Do tej tożsamościowej układanki dołączają historie krewnych, którzy – w poszukiwaniu pracy – wyemigrowali na Górny Śląsk z Lubelszczyzny czy Bieszczad. Przybywali ze świata nieznającego przemysłowej nowoczesności. I z bagażem zupełnie innych doświadczeń: walki z UPA, przynależności do AK, akcji „Wisła”. Losy ich wszystkich splatają się w katowickim Załężu. A z zebranych w jednej rodzinie przeżyć wyłania się śląskość we współczesnym wydaniu – zdolna pomieścić historię wszystkich, którzy mieszkają na Górnym Śląsku i chcą nazywać siebie Ślązakami. W pewnym momencie zrozumiałam, że w mojej wersji śląskości musi być miejsce na wszystko, co znałam z domowych przekazów, o czym czytałam i co odkryłam w archiwach: na śląskich powstańców, żołnierzy walczących w niemieckich mundurach, pradziadka z AK, który zginął w Auschwitz, greckokatolickich przodków z Bieszczad i na prababcię używającą ukraińskich słów. Autorka
Niecenzurowana, demaskująca, przerażająco aktualna. Lektura dla tych, którzy chcą wiedzieć, co naprawdę działo się za Spiżową Bramą. Kto naprawdę rządził Kościołem katolickim w XX i XXI wieku? Jakie tajemnice kryją biura w Watykanie, seminaria, nuncjatury i klasztory rozsiane po świecie? Ta książka to bezkompromisowy portret postaci rządzących Watykanem – od bankierów mafii w sutannach po świętych manipulantów. Autorzy z reporterską precyzją i śledczą odwagą odsłaniają mroczne biografie watykańskich hierarchów. Wśród skandalistów znaleźli się między innymi: Law – biskup od brudnych spraw, Ledóchowski – miłośnik faszyzmu i antysemita, Marcinkus – bankier Boga i mafii, Sodano – architekt milczenia w sprawie pedofilii, Escrivá – założyciel Opus Dei z obsesją na punkcie władzy, Trujillo – tropiciel grzechu, który sam prowadził podwójne życie, Pio Laghi – dyplomata w służbie brudnej wojny, Navarro-Valls – spin doctor świętości Jana Pawła II, Amorth – egzorcysta, który budował imperium na cudach i strachu, Ratzinger – teolog rozczarowany światem, który nie chciał już rządzić, Rupnik – artysta od duchowej przemocy, Viganò – inkwizytor papieży i Sindona – bankier boga, Cosa Nostry i CIA. Artur Nowak (ur. 1974) – adwokat, publicysta i pisarz, m.in. współautor wraz z profesorem Stanisławem Obirkiem bestsellerowych reportaży „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”, a także biograficznej rozmowy z nim „Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła”. Z filozofem Ireneuszem Ziemińskim opublikował książkę „Chrześcijaństwo. Amoralna religia”. Napisał też powieść „Kroniki opętanej”, w której przedstawił opartą na faktach historię nastolatki molestowanej przez egzorcystów. Jest również autorem reportaży „Adwokaci. Zraniony zapał” oraz „Taca”. Współautor podcastu „Kryminalna historia Kościoła”, nagrodzonego Bestsellerem Empiku za 2022 rok. Kolejny sezon tego podcastu otrzymał nagrodę Best Audio. Od 2021 roku na kanale Sekielski Brothers Studio prowadzi autorski podcast „Wysłuchanie”. Stanisław Obirek (ur. 1956) – antropolog, teolog, publicysta. Pracuje w Instytucie Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego. Były jezuita, wyświęcony w 1983 roku, w 2005, po serii krytycznych ocen polskiego katolicyzmu i nałożeniu na niego nakazów milczenia, wystąpił ze stanu duchownego. Wydał m.in. „Polak katolik?” oraz „Umysł wyzwolony. W poszukiwaniu dojrzałego katolicyzmu”, a także biograficzną „Wąską ścieżkę. Dlaczego odszedłem z Kościoła”. Współautor z Arturem Nowakiem bestsellerowych reportaży „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”.
Powiedz „góral”, a emocje się obudzą. Dodaj „podhalański”, a dyskusjom nie będzie końca. Bo przecież wiadomo, jacy oni są, prawda? Że męczą konie, że zawłaszczyli Tatry, że wieczorami chętnie zalewają robaka, by chwilę później urządzać domowe awantury. Że tacy niby kościółkowi, a w oczach zamiast źrenic błyszczą im dudki. To nie jest książka dla tych, którzy to „wszystko wiedzą”. Do tej opowieści zapraszamy Czytelników naprawdę ciekawych naszego świata, którzy mają pytania, wątpliwości, zastrzeżenia. Którzy chcą zrozumieć, dlaczego podkreślamy, że dostaliśmy Tatry od królów, w czym przejawia się nasza odrębność, dlaczego Janosik był zbójem i skąd w nas hardość, która góry potrafi przenosić. To książka dla tych, którzy chcą nam się przyjrzeć z bliska, by poznać nasze talenty, ale też znajdą w sobie na tyle życzliwości, by z wyrozumiałością spojrzeć na nasze wady i słabości. To opowieść górali o góralach (i trochę o turystach), ale snuta dla Was. To spowiedź. Rozliczenie z przeszłością i trzeźwe spojrzenie w przyszłość. A może w przepaść? Bo zgubiliśmy drogę, straciliśmy orientację w terenie i stanęliśmy na krawędzi. Wspólnie, wszak bez nas nie ma Was, a nas nie ma bez Was. Beata Sabała-Zielińska – rodowita góralka, publicystka i dziennikarka radiowa, przez lata związana z Radiem Zet. Autorka książek o Zakopanem. Zajmuje się głównie tematyką górską. Jej publikacje („TOPR. Żeby inni mogli przeżyć”, „Pięć Stawów. Dom bez adresu”, „TOPR 2. Nie każdy wróci”, „Kryminalne Zakopane” oraz książki dla dzieci i młodzieży „TOPR. Tatrzańska przygoda Zosi i Franka”, „TOPR. O psie, który został ratownikiem”, „TOPR. Niezwykłe spotkania psa ratownika”) przez wiele tygodni nie schodziły z list bestsellerów.
Rewolucyjny przewodnik, który pokazuje, jak wychować pewne siebie i szczęśliwe dzieci, uwalniając je od nadmiernej zależności od ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia. Dowiedz się, jak: • wyznaczać granice korzystania z ekranów i spożywania wysoko przetworzonej żywności • zastępować czas spędzany przed ekranem atrakcyjnymi zajęciami • organizować codzienność tak, by zdrowe wybory stały się naturalnym nawykiem • stworzyć dom wolny od ekranów – przestrzeń sprzyjającą rozmowom, koncentracji, zdrowemu snowi i wspólnym przygodom. Ta książka da ci narzędzia, dzięki którym twoja rodzina wypracuje zdrowe nawyki, a dzieci będą szczęśliwsze, pewniejsze siebie, spokojniejsze i bardziej odporne psychicznie. Doktor Doucleff, łącząc najnowszą wiedzę z zakresu neuronauki i psychologii z własnym doświadczeniem, przedstawia pięciostopniowy program zmiany nawyków, stworzony z myślą o rodzicach i dzieciach. Napisany przez nią praktyczny przewodnik pomaga nauczyć dzieci takiego funkcjonowania, aby same wybierały aktywności i produkty, po których naprawdę czują się lepiej. „Dopaminowe dzieci" to książka, która obiecuje uwolnić rodziny od dwóch plag współczesności: ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia… Oferuje rozwiązanie problemów opisanych przez Jonathana Haidta w Niespokojnym pokoleniu. Po drugiej stronie czeka życie pełne autentycznej radości”. — „The New York Times”
Książka dla tych, którzy lubią się zgubić, skręcić nie tam, gdzie trzeba. Zatrzymać po drodze, żeby popatrzeć w niebo.Czy wiedzieliście, że macie w stopach trzeszczki? Nie? Autorka tej książki też nie wiedziała. Do momentu, gdy nie zaczęły boleć tak bardzo, że zagroziły jej ulubionej czynności: chodzeniu. A przecież chodzimy ciągle. Do pracy. Po bułki. Na randki. Przed siebie. Ze złości. Z radości. Żeby coś przemyśleć albo przeciwnie - przestać myśleć. Co się dzieje, gdy nagle każdy krok zaczyna mieć znaczenie?Z tej prostej historii wyrasta fascynująca opowieść o wiktoriańskich spacerach, ołówkach Virginii Woolf, marszu solnym Gandhiego i stopach Fridy Kahlo. O duńskich deptakach, francuskich labiryntach i warszawskich rzekach ukrytych pod miastem. O milionach kroków, które stawiamy przez całe życie. A także o tym, dlaczego czasem najlepszym lekarstwem jest po prostu ruszyć w drogę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
