Zbiór esejów autorki "Pasi koników upiórkowanych" utrzymanych w formie gawędy, z licznymi odniesieniami literackimi, historycznymi i filozoficznymi. Napisany żywym , pięknym językiem literackim. Tematyką esejów są problemy, wyzwania i obsesje nie znające granic historycznych ani geograficznych.
Świat, w którym żyliśmy przez ostatnie dekady, przestał istnieć Skończył się czasPax Americanai wiary w bezalternatywny pokój. Żyjemy w epoce chaosu, bezwzględnej rywalizacji mocarstw, wielkich wstrząsów geopolitycznych oraz rewolucji technologicznej. Dla Polski to czas największego egzystencjalnego zagrożenia, a zarazem unikalne okno możliwości. Mateusz Morawiecki w swojej najnowszej książce udowadnia, że Rzeczpospolita nie może być już tylko biernym obserwatorem globalnych zmian. Nasz kraj może i musi stać się państwem w pełni podmiotowym, a docelowo awansować do rangi regionalnej potęgi. Wielka strategia państwa polskiego to nie manifest polityczny, tylko przemyślany plan, który kategorycznie odrzuca myślenie w krótkiej perspektywie jednej kadencji Autor stawia twardą diagnozę: dotychczasowy model rozwoju, oparty na podwykonawstwie, taniej pracy i zewnętrznych gwarancjach Zachodu, ostatecznie się wyczerpał. Odpowiedzią na wyzwania XXI wieku – w tym nadciągającą katastrofę demograficzną – musi być nowa, strategiczna triada.Tworzą ją trzy filary: akumulacja własnego kapitału narodowego nastawiona na zdobywanie najwyższych marż potężna siła militarna ściśle zintegrowana z polskim przemysłem w modelu „dual use” system mądrych sojuszy, wymagający głębokiej przebudowy Unii Europejskiej w duchu EWG 2.0. To precyzyjna strategia ucieczki od peryferyjności, którą powinniśmy realizować w nadchodzących dekadach. Mateusz Morawiecki wzywa do odrzucenia dziejowego fatum „silnego narodu i słabego państwa”, a także stanowczo apeluje o zakończenie wyniszczającej wojny polsko-polskiej, która skutecznie blokuje nasz potencjał. Ta książka stanowi absolutnie obowiązkową lekturę dla każdego, komu leży na sercu prawdziwa suwerenność, bezwzględne bezpieczeństwo i trwałe bogactwo naszej ojczyzny. To wezwanie do tego, by polski patriotyzm wyrażał się dziś w globalnych innowacjach, silnych instytucjach i prężnej gospodarce. Dzięki tej strategii możemy pokonać chaos ery geopolitycznych zmian i wygrać przyszłość!
Z przedmową Tomasza PindlaZanim Gabriel Garca Mrquez został jednym z najsłynniejszych pisarzy XX wieku, był przede wszystkim dziennikarzem. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych wyruszył do Europy Wschodniej i Związku Radzieckiego, by na własne oczy zobaczyć świat realnego socjalizmu. Po latach teksty, które wtedy napisał, złożyły się na Dziewięćdziesiąt dni za żelazną kurtyną.Praga zachwyciła go niemal zachodnim stylem życia, w NRD tropił absurdy systemu, a w Moskwie za monumentalną fasadą odkrył kolejki, niedobory i wszechobecną kontrolę. W Budapeszcie, odwiedzonym kilka miesięcy po krwawym stłumieniu powstania, ciekawość ustąpiła miejsca niepokojowi.Kiedy przyjechał do Polski, uderzyły go wojenne ruiny, bieda i materialne zaniedbanie, ale z podziwem patrzył na wysiłek odbudowy kraju. Zwrócił uwagę na kolejki przed księgarniami, przywiązanie do Kościoła i upór ludzi, którzy mimo trudnych warunków starają się żyć z godnością.Ta książka to zapis wrażeń z podróży młodego lewicowego dziennikarza, który wyjechał poznać socjalizm, a wrócił z wątpliwościami. Choć powstała na długo przed Stu latami samotności, już tutaj widać talent Mrqueza: celne obserwacje, ironia, humor i niezwykła wrażliwość na szczegół.Relacje ze wschodnioeuropejskiej włóczęgi wielkiego kolumbijskiego pisarza czytać można na co najmniej dwa sposoby. Po pierwsze jako opowieść przybysza z dalekich stron, który ciekawym spojrzeniem wodzi po niezbyt znanej sobie rzeczywistości. Druga perspektywa sprowadzałaby się zaś do samego Garci Mrqueza. Mamy tu bowiem do czynienia z wczesnymi tekstami jednego z najważniejszych twórców drugiej połowy XX wieku, które obok warstwy stricte opisowej mają bardzo istotny komponent ideologiczny: jest to wszak zapis zderzenia lewicującego młodego człowieka z Ameryki Łacińskiej z socjalizmem ucieleśnionym, zrealizowanym bądź w trakcie realizacji. I zderzenie to przynosi mocne rozczarowanie.Z przedmowy Tomasza Pindla
Jedna z najważniejszych książek Ilana Pappego, przetłumaczona na kilkadziesiąt języków, po raz pierwszy ukazuje się w Polsce – w wydaniu uzupełnionym o posłowie dotyczące wojny w Gazie po 2023 roku.
Przez dziesięciolecia te same opowieści powtarzano tak często, że dla wielu stały się faktami. Palestyna była „ziemią bez ludzi”. Palestyńczycy dobrowolnie opuścili swoje domy w 1948 roku. Syjonizm nie ma nic wspólnego z kolonializmem. Izrael jest jedyną demokracją na Bliskim Wschodzie. Rozwiązanie dwupaństwowe przyniesie pokój.
Ilan Pappe, bezkompromisowy izraelski historyk, analizuje dziesięć mitów, które przez dekady kształtowały sposób opowiadania o Izraelu i Palestynie. Autor wyjaśnia, dlaczego powtarzane przez polityków, instytucje i media narracje zaczynają funkcjonować jak niepodważalne fakty – i wpływają na sposób, w jaki świat patrzy na wieloletni konflikt do dziś.
„Dziesięć mitów na temat Izraela” to książka o przeszłości, bez której – przekonuje Pappe – nie sposób zrozumieć teraźniejszości. Dziś, gdy oczy świata ponownie zwrócone są na Izrael i Gazę, jego analizy wybrzmiewają jeszcze głośniej.
Ilan Pappe jest znanym izraelskim historykiem, profesorem historii na Uniwersytecie w Exeter, dyrektorem uniwersyteckiego Europejskiego Centrum Studiów Palestyńskich oraz współdyrektorem Centrum Studiów Etnopolitycznych w Exeter. Regularnie publikuje felietony i analizy dla „Guardiana”, „Le Monde diplomatique” i „London Review of Books”.
Prawdziwa historia babć z Plaza de Mayo, które rzuciły wyzwanie dyktaturze, by odnaleźć skradzione wnukiO świcie 24 marca 1976 roku argentyńscy żołnierze opanowali pałac prezydencki w Buenos Aires i ogłosili, że przejmują władzę. Wkrótce junta zaczęła brutalnie tłumić wszelką lewicową opozycję. W kolejnych latach uprowadzono dziesiątki tysięcy osób – w tym kilkaset kobiet w ciąży. Większość z nich urodziła w tajnych więzieniach i katowniach, a dzieci najczęściej przekazywano rodzinom związanym z reżimem. Matki „znikniętych” opłakiwały więc zarówno synów i córki, jak i wnuczęta. Grupka kobiet, czując, że nie ma już nic do stracenia, postanowiła przeciwstawić się juncie i odnaleźć tych, których im odebrano. Kwiat w mojej krwi to reportaż, który czyta się jak wartką powieść, raz po raz wstrzymując oddech. To niewiarygodnie prawdziwa historia o dyktaturze, która próbuje zastraszyć cały kraj, i o tym, że zwyciężyć ją może tylko miłość.FINALISTKA NAGRODY PULITZERA 2026. JEDNA Z NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK ROKU WEDŁUG: „THE ATLANTIC”, „WASHINGTON POST”, „KIRKUS REVIEWS”, „TIME’A”.Zadziwiająca opowieść. Potężna, niedająca spokoju, wciągająca. Trzeba mieć serce z kamienia, by nie wzruszyć się historią Abuelas.„NEW YORK TIMES BOOK REVIEW” Inspirująca! Heroiczna saga o zwykłych ludziach, którzy dokonują niezwykłych czynów w obliczu czystego zła.HAMPTON SIDES Pasjonująca. Napisana jak trzymający w napięciu thriller.„PUBLISHERS WEEKLY”
Co łączy Marilyn Monroe i Stalina? Albo Cristiano Ronaldo, księżną Dianę, Shakirę i Czyngis-chana? Pomniki – wehikuły pamięci, symbole władzy, świeckie ołtarze i scenografie dla selfie – ucieleśniają to, co kolejne epoki uznają za godne uwiecznienia. Sankcjonują, wskazują kierunek, zawłaszczają przestrzeń. Upływ czasu podmywa jednak ich piedestały i odmienia pierwotne znaczenia. Bywa, że hołd oddawany odlanym z brązu bohaterom zostaje zagłuszony przez gniewnie skandowane oskarżenia. Atlas pomników ulotnych zabierze was w podróż do otaczanych czcią posągów i zapomnianych ruin. Spotkacie legendę rocka trzymającą wartę na stacji benzynowej, cesarzową z marmuru skróconą o głowę, popiersie przysypane śniegiem Antarktydy i ziejący pustką cokół przy głównej alei wielkiego miasta. Razem z autorem pokonacie kręte, niekiedy zatrważająco ślepe, ścieżki ludzkiego uwielbienia. A na koniec zastanowicie się nad tym, kto jest waszym idolem. Czy na pewno chcielibyście postawić mu pomnik?
Przekonaj się, jaki krzyk wydaje wyparta z historii sztuki kobiecość.
Czy słyszysz to wołanie?
Sonia Kisza przywołuje znane i mniej znane obrazy i rzeźby, by pokazać je w świeżym, buntowniczym świetle. Przedziera się przez tomy starych podręczników, przez tysiące lat fałszywych przekonań, przez wieki propagandy i metry kurzu. Robi to, żeby dotrzeć do ukrytych znaczeń sztuki europejskiej. Sztuki związanej z kobietami, z zapomnianym światem naszych przodkiń.
Histeria sztuki to drogowskaz, JAK CZYTAĆ OBRAZY, to zbiór świadectw kobiet, bogiń i herosek, które kultura skazała na tortury, a potem zgubiła znaczenie ich dorobku.
Dowiedz się:
Jak to się stało, że na fasadach setek chrześcijańskich kościołów pojawia się postać ostentacyjnie pokazująca swoją wulwę?
Dlaczego wrocławski Ołtarz Świętej Barbary z 1447 roku przedstawia scenę gwałtu zbiorowego?
Czy Bóg ma macicę?
Skąd wiemy, że w średniowieczu żyły osoby transpłciowe?
Co chcą osiągnąć w świecie sztuki przebrane za gorylice aktywistki?
Poznaj na nowo Meduzę, Ewę, Maryję, Dafne i Prozerpinę, ale także Joannę d’Arc, Chrystusa i Świętego Sebastiana. Zrzuć z piedestału artystów geniuszy. Dowiedz się, czy rzeczywiście kobiety nie były wielkimi malarkami. Zobacz, że ludzie w przeszłości wcale nie byli tacy pruderyjni, jak się nam wmawia.
Wsłuchaj się uważnie w niemy krzyk obrazów.
Kto wie, może poznasz prawdę?
„Ależ to jest ożywcza, świeża i mądra, a do tego wspaniale wydana książka! Czy można o sztuce pisać nowocześnie, mądrze i zrozumiałym językiem? Tak! Żałuję, że w czasach, kiedy ja studiowałam historię sztuki, nikt mi tak barwnie i bezkompromisowo o niej nie opowiadał i nie było takich książek. Ileż tu nowych tropów, ileż inspiracji i radości z odkrywania. Czytajcie wszyscy!”
Karolina Korwin Piotrowska
„Po lekturze „Histerii sztuki” z dumą będziecie mówić o sobie „histeryczka”. Pełna ostrego humoru, napakowana wiedzą i świetnie zilustrowana książka, która jest najbardziej odjechaną i błyskotliwą pozycją o historii sztuki na polskim rynku. Obrazoburcza? Na szczęście tak!”
Agnieszka Jankowiak-Maik, Babka od histy
Bottega Veneta to kwintesencja wyrafinowanego rzemiosła, ponadczasowej elegancji i niewymuszonego szyku. Od momentu powstania w 1966 roku włoski dom mody konsekwentnie buduje swoją pozycję, łącząc tradycję z nowoczesnym podejściem do luksusu. Marka słynie z mistrzowsko wykonanych wyrobów skórzanych, o subtelnej, a zarazem wyrazistej estetyce. Dopełnieniem oferty są kolekcje obuwia i biżuterii, które umacniają pozycję Bottega Veneta jako jednej z najbardziej inspirujących marek współczesnego świata mody. Projekty Bottega Veneta są chętnie wybierane przez ikony stylu, wśród których znajdują się Nicole Kidman, Cameron Diaz i Rihanna. Ręcznie wykańczane sukienki, efektowne kopertówki oraz charakterystyczne obuwie podkreślają indywidualność i nowoczesne podejście do elegancji. Frances Solá-Santiago przywołuje najważniejsze momenty i przemiany, które doprowadziły do tego, że Bottega Veneta stała się jedną z najbardziej znanych modowych marek. Historii marki towarzyszy bogaty materiał zdjęciowy ukazujący najciekawsze projekty domu mody prezentowane na wybiegach, a także noszone przez największe gwiazdy.
Człowiek-rzecz. Rzecz-człowiek.
Nowa książka Natalii Hatalskiej opowiada o człowieku i człowieczeństwie w samym środku największej rewolucji technologicznej, a dokładniej – rewolucji egzystencjalnej. Hatalska pisze tak: „Rzecz nie jest kolejną książką o sztucznej inteligencji. To przede wszystkim książka o człowieku. To również książka o postępującej zamianie miejsc. O tym, jak AI zwiększa swoje kompetencje, a człowiek swoje oddaje. (…) To opowieść o dwóch przeciwstawnych dążeniach – ludzi i maszyn”. Rzecz przesuwa dyskusję o AI z tego, co potrafi technologia, na to, co dzieje się z człowiekiem. Odwołując się do własnych doświadczeń, zapisków i badań oraz pięknych, ale też okrutnych historii innych ludzi, autorka przygląda się rzeczywistości, której sztuczna inteligencja jak na razie nie może doświadczyć.
Jej książka to pożegnanie ze światem, który znaliśmy. A jednocześnie pytanie: czy w człowieku istnieje coś, czego nie możemy oddać.
POROZMAWIAJMY O... WOJNIE. OMENCoraz więcej faktów przemawia za tym, że wchodzimy w fazę krytyczną: bo wojny nigdy nie wybuchają nagle - nagle wybuchają dla tych, którzy nie dostrzegają lasu spoza drzew.Między Kijowem, Moskwą, Berlinem i Tel Awiwem toczy się gra, w której Polska stała się pionkiem - rzucona w tygiel obcych, niebezpiecznych dla nas interesów, bez realnego wpływu na decyzje zapadające ponad naszymi głowami, coraz mocniej wciągana w cudzy konflikt, na którego froncie może się znaleźć. Czy jesteśmy na to gotowi? Jaka jest prawda o polskiej armii? Czy zdołamy obronić kraj i czy możemy realnie liczyć na pomoc sojuszników? Skąd naprawdę grozi nam największe niebezpieczeństwo i co musimy zrobić, by nie powtórzył się wrzesień 1939? I co się stanie, jeśli tego nie zrobimy?Bogusław Samol, generał broni, były dowódca Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego w Szczecinie, Tomasz Budzyński, major Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a zarazem były szef delegatury tej służby w Lublinie i Wojciech Sumliński, najbardziej inwigilowany dziennikarz śledczy w Polsce, w mocnej książce o wojnie, która staje się coraz bardziej realna, odsłaniają fakty znane dotąd nielicznym i obnażają kłamstwa o stanie naszej obrony. To lektura niewygodna – dla dobra Polski i Polaków.Omen to nie przepowiednia - to znak, który widzą wszyscy, ale którego znaczenie potrafią odczytać tylko nieliczni.
Listy jak dotyk to życie zapisane na gorąco. Czyta się je jak powieść z tą różnicą, że nic nie zostało w niej wymyślone.Gaja i Jacek Kuroniowie piszą do siebie podczas kolejnych rozłąk między 1965 a 1982 rokiem. O miłości i tęsknocie, ale także o dziecku, pracy, książkach, pieniądzach, paczkach, zmęczeniu i najzwyklejszych drobiazgach. Żartują, spierają się, pocieszają, strofują nawzajem i próbują powiedzieć sobie to, czego nie da się zmieścić na kilku kartkach papieru.Z tej korespondencji wyłania się intymny portret związku bez upiększeń i bez wiedzy o tym, co wydarzy się jutro. Każdy list jest dalszym ciągiem rozmowy, próbą pokonania odległości, podtrzymania wspólnej codzienności. Słowa mają zastąpić obecność stać się niemal dotykiem.Listy jak dotyk to pierwsze tak pełne wydanie korespondencji Gai i Jacka Kuroniów. Książka zawiera wybór z około 400 listów pisanych w latach 1965-82, podczas kolejnych pobytów Jacka Kuronia w aresztach, więzieniach i ośrodkach internowania. To opowieść o wyjątkowym uczuciu, a zarazem unikatowy dokument epoki.
Watykan – tu wielka historia nie jest przeszłością.
Magdalena Wolińska-Riedi, ceniona dziennikarka i autorka bestsellerów, zabiera nas za Spiżową Bramę, by odsłonić kulisy miejsca, w którym historia nie jest zamknięta w muzealnych gablotach. Tam każde pomieszczenie, przedmiot, stanowisko i rytuał są częścią opowieści pisanej od stuleci.
Autorka zagląda na zaplecze bazyliki watykańskiej, żeby podejrzeć, jak potomkowie robotników sprzed pięciuset lat wymieniają w świątyni żarówki. Wchodzi do Pokoju Łez, w którym nowo wybrany papież staje twarzą w twarz z ciężarem swojej misji. Odkrywa prywatne wnętrza, w których rezyduje Leon XIV, wzbogacone dziś o nowoczesną papieską siłownię. Opowiada, kiedy w Pałacu Apostolskim pojawiło się elektryczne oświetlenie i dlaczego pierwsza pałacowa winda była krzywa.
Artystki, bibliotekarki, teolożki – kim były kobiety, które od wieków pracowały w Watykanie? Czy za Spiżową Bramą trenuje żeńska reprezentacja piłkarska? Co kryją tomy dokumentów w Archiwum Fabryki Świętego Piotra? Gdzie przechowuje się zbiory, które papież Franciszek zabronił nazywać „tajnymi”? I dlaczego papieży zwykle chowa się w trzech trumnach?
Poznaj sekrety najmniejszego państwa świata, które od dwóch tysięcy lat pozostaje jednym z najważniejszych centrów duchowości, polityki i kultury.
POROZMAWIAJMY O …UKRAIŃCACHPOJUTRZEWielu z nas niepokoi to, co widać na azymucie, a co zmusza do postawienia fundamentalnych pytań.Co dalej z Ukrainą i ukraińską diasporą w Polsce? Jakie są najbardziej prawdopodobne scenariusze eskalacji konfliktu z Rosją i jak duże jest prawdopodobieństwo, że Polska zostanie wciągnięta w nie swoją wojnę? Dlaczego Niemcom, Ukraińcom i V kolumnie działającej w Polsce tak bardzo na tym zależy – i co sprawia, że ludzie na wysokich stołkach w Warszawie tak łatwo ulegają naciskom Kijowa "zapominając", że w polityce nie ma wiecznych przyjaciół i wrogów, a tylko wieczne interesy? Jaką wizję geopolityki realizuje Kijów i dlaczego Żydzi popierają odradzanie banderyzmu? Dlaczego ukraińskie władze umniejszają pozycję Polski na arenie międzynarodowej i prowadzą antypolską politykę historyczną? Jak wielu Ukraińców otrzymało polskie obywatelstwo – i jak to możliwe, że aż tak wielu? Jaki kierunek powinna obrać Polska i co się stanie, jeśli tego nie zrobi? Ile zostało nam czasu – i co nas czeka?To historia, którą czyta się jak najlepszy thriller polityczny – dla wielu z nas niewyobrażalna, lecz prawdziwa: 300 stron starannie zebranych faktów o wydarzeniach, które rozgrywają się na naszych oczach, ale ich realne znaczenie znają tylko nieliczni.Wojciech Sumliński, najbardziej inwigilowany dziennikarz śledczy w Polsce, Andrzej Zapałowski, wiceprzewodniczący delegacji Unii Europejskiej do spraw ukraińskich, a zarazem wielokrotny uczestnik rozmów z premierami i prezydentami Ukrainy oraz Michał Siudak, specjalista ds. ukraińskich, tłumacz z unikalnym dostępem do dokumentów oklauzulowanych - w mocnej i napisanej z dziennikarskim zacięciem książce, która odsłania opatrzone klauzulą tajności mroczne fakty demaskujące destrukcyjne zamierzenia wobec Polski – oraz to, dokąd zmierzamy…Jeśli jutro decydenci nie dokonają zwrotu – pojutrze rachunek zapłacimy wszyscy.
Odra nigdy nie miała być pięknością w stylu: "patrz i podziwiaj". Od początku widziano w niej raczej robotnicę, nie tak bogatą jak Łaba i nie tak potężną jak Dunaj.Choć karmiła leżące nad nią tereny i pozwalała spławiać cenne towary, bywała też kapryśna. Kiedy przeszkadzała w żegludze, bezlitośnie zmieniano jej bieg - regulowano, przekopywano, tworzono śluzy. Dziś jest o ponad sto pięćdziesiąt kilometrów krótsza niż przed wiekami.W PRL-u transportowano nią węgiel, a byt żyjących w niej roślin i zwierząt podporządkowano rozwijającemu się przemysłowi. Gdy wydawało się, że ścieki i węglowy pył z barek na zawsze zamienią jej wody w brudną maź, ruch na rzece zamarł, a przyroda zaczęła się odradzać. Aż w 2022 roku przyszła katastrofa, która zniszczyła ponad dwieście milionów zamieszkujących Odrę zwierząt. Rzeka coś jednak zyskała - grono najbardziej oddanych sprzymierzeńców.By opowiedzieć o Odrze, Magda Piekarska sięga po historie z polsko-niemieckiego pogranicza. Wraz z rzeką meandruje do młodości Fryderyka Wielkiego, który przeprowadził regulację rzeki, i do młodości Tadeusza Różewicza, który z poetyckim zacięciem relacjonował transport przęsła mostu do Szczecina. Z powolnego biegu tej opowieści wyłania się obraz niezwykłego piękna, nadodrzańskiego raju, który na szczęście nie został bezpowrotnie utracony.W tej mozaice rzecznych opowieści chciałam zachować zmienny nurt Odry, spiętrzonej na jazach i śluzach, spieszącej tam, gdzie człowiek próbował nad nią zapanować, i rozlanej leniwie, gdzie nie zdołał się do niej dobrać. "Gdyby mi się tylko udało zrozumieć kierunek tej rzeki" - wzdycha jeden z moich bohaterów. Pisanie o Odrze nie było niczym innym, jak właśnie próbą zrozumienia tego kierunku.Autorka
Bezpieczeństwo energetyczne Polski jako element odporności państwa na zagrożenia polityczne i militarne Monografia podejmuje jeden z kluczowych problemów współczesnego bezpieczeństwa państwa: relację między energią, presją polityczno-militarną i zdolnością państwa do działania. Autorka wychodzi poza tradycyjne rozumienie bezpieczeństwa energetycznego jako kwestii dostaw, infrastruktury, rynku i kosztów, pokazując, że jego pełne znaczenie ujawnia się dopiero wtedy, gdy wpływa ono na decyzje państwa, ciągłość działania instytucji, autonomie decyzyjną kontrolę, koordynację i sprawczość. Publikacja jest skierowana do badaczy bezpieczeństwa, energetyki i stosunków międzynarodowych, a także do wszystkich zainteresowanych tym, jak bezpieczeństwo energetyczne współdecyduje o odporności państwa w warunkach współczesnych zagrożeń.
Bohaterowie, ofiary czy pionki na politycznej szachownicy mocarstw? Wiek XVIII i XIX to czas upadku dawnej Rzeczypospolitej, krwawych powstań i walki o ocalenie tożsamości narodowej. Jak w tym dramatycznym okresie postrzegali nas ówcześni Europejczycy? Niniejsza publikacja, przygotowana przez badaczy z Koła Naukowego Myśli Konserwatywnej i Patriotycznej "Res Publica" pod opieką merytoryczną prof. Włodzimierza Bernackiego, pozwala przejrzeć się w lustrze cudzych spojrzeń: od zachwytu i współczucia po krytykę i krzywdzące stereotypy. Nowatorskie ujęcie historii idei oraz konfrontacja z zewnętrzną narracją czynią z tej książki lekturę obowiązkową dla każdego, kto pragnie lepiej zrozumieć źródła polskiego ducha wolności i poszukuje głębszej refleksji nad rolą Polski we współczesnym świecie.
Czytelnik dostaje do rąk jedną z najważniejszych publikacji naukowych dotyczącą obronności i bezpieczeństwa Polski, jaka ukazała się po 1989 roku. Książkę opartą na rzetelnym aparacie naukowym, wybitnej wiedzy i najwyższej jakości umiejętności analitycznych autorów oraz zdolności patrzenia w przyszłość. Praca powinna być obowiązkową lekturą nie tylko dla specjalistów, ale także rządzących i samorządowców, bowiem odnosi się do najcenniejszej wartości, jaką mają każdy naród i każde państwo - wolność i bezpieczeństwo. Rzecz w tym, że jej AUTORZY MAJĄ RACJĘ, w swoich ocenach, tezach , postulatach, a ich wnioski są wysoce patriotyczne. Łamiąc mity o zdolności Polski do obrony w oparciu o obecną koncepcję i działania. Publikacja - taką mamy nadzieję - BUDZI ROZUM w obliczu realnych zagrożeń i obala fikcję, że tysiąc nowych czołgów i miliardowe inwestycje w super technologie zapewnią Ojczyźnie bezpieczeństwo Publikacja wyśmienitych naukowców przywraca myślenie o obronie jako zadaniu powszechnym, a za tym idzie potrzebę tworzenia struktur i potencjałów, które to umożliwiają.
DWIE OFIARY, MAŁA WIEŚ I ZMOWA MILCZENIA Wrzesień 2012 roku. Opalenie, cicha wieś na Pomorzu. W białym domku mężczyzna znajduje ciała swojej matki i jej partnera. Oboje zginęli od ran kłutych. Drzwi do domu były zamknięte, a w szufladzie leżały nietknięte pieniądze. Obok ciał: puste butelki, słone paluszki i złamane ostrze nożyka tapicerskiego. Sprawca nie zostawił DNA, nie było też świadków. Śledztwo utyka w martwym punkcie – bo na prowincji, chociaż wszyscy wszystko wiedzą, prawda rzadko dociera na salę sądową. Aż do akcji wkraczają funkcjonariusze legendarnego „Archiwum X”. Zatrzymania są głośne, media piszą o sukcesie. Jednak na sali Sądu Okręgowego w Gdańsku okazuje się, że to dopiero początek żmudnej drogi do prawdy. Tylko czy w ogóle jest ona w zasięgu? Agnieszka Wajszczyk, autorka podcastu Zbrodnie prowincjonalne, obnaża kulisy jednej z najbardziej tajemniczych spraw kryminalnych ostatniej dekady. Pyta przy tym: co, jeśli na sali sądowej wygrywa nie prawda, a najlepiej opowiedziana historia? I jak wydać wyrok, kiedy ustalenie faktów wydaje się niemożliwe?
Co stoi za naszymi zakupowymi wyborami? Czy Polki naprawdę kochają promocje? Dlaczego Polska jest tekstylnym śmietnikiem Europy? Paulina Zagórska bierze pod lupę współczesną krainę konsumpcjonizmu i z feministycznej oraz językoznawczej perspektywy przygląda się temu, jak rynek wkracza w kolejne obszary kobiecego życia. Pokazuje, w jaki sposób język troski o siebie, wolnego wyboru, samorozwoju i odpowiedzialności pomaga sprzedawać nam nie tylko rzeczy, lecz także określone wyobrażenia o tym, jak powinnyśmy wyglądać, żyć, dbać o siebie i innych. „Kobiety w Polsce żyją pod niewiarygodną presją nieustannego ulepszania siebie. Mają zawsze dobrze wyglądać, dobrze się czuć, dobrze jeść, dbać o ciało, zdrowie, dom i bliskich. Mają być świadome, spełnione i przedsiębiorcze. I kupować dużo rzeczy, które mają im w tym pomóc. Paulina Zagórska pokazuje świat, w którym poczucie kobiecej niewystarczalności stało się modelem biznesowym. Świat, który najpierw przekonuje miliony kobiet, że czegoś im brakuje, a potem sprzedaje im kolejne sposoby, by mogły to naprawić. Wszystko pod płaszczykiem „przyjaznych porad” i „dbania o siebie”. Ta książka odsłania mechanizm, który po latach tresury uważamy za naturalny. Pokazuje, kto na nim zarabia. I jak wysoką cenę płacą za niego kobiety. Bez moralizowania, ale z nadzieją, że wspólnie możemy to zmienić” JAN ŚPIEWAK, autor książki Patopaństwo. Jak elity niszczą nasz kraj „Paulina Zagórska objaśnia nam świat. I robi to doskonale. Bezkompromisowo opisuje nasze uwikłanie w obsesję konsumpcji, jednocześnie dając narzędzia, żeby rozpoznawać jej źródło. Rozkłada na czynniki pierwsze chwyty marketingu. Dokonuje bezbłędnej i druzgocącej miejscami diagnozy społecznej. To książka, którą po prostu trzeba przeczytać - żeby nie dać się zwariować” SONIA KISZA, autorka książki Histeria sztuki
Cztery Ewangelie to fundament nauki Kościoła katolickiego - teksty, które ukształtowały i nadal kształtują zachodnią kulturę, literaturę i sposób myślenia. Oddziałują na całą wizję rzeczywistości przyjętą przez Zachód.Warto jednak wiedzieć, że po śmierci Chrystusa takich tekstów pojawiło się znacznie więcej. Wiele też było opinii o tym, kim Jezus był i jaką odegrał rolę, ponieważ zapisał się w świadomości współczesnych na wiele różnych sposobów. Dziś możemy w tej różnorodności dostrzec niezwykłą galerię obrazów, przedstawiających postać Jezusa w sposób zupełnie fantastyczny, złowrogi, a czasem wręcz karykaturalny.Co więcej, pierwsze milenium znało też wielu innych zbawicieli, wielu innych synów bożych, wielu innych uzdrowicieli. Dopiero wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa zaczęto im odmawiać prawa do istnienia i z czasem zniknęli nam z oczu.Catherine Nixey opowiada o zaskakujących wydarzeniach, przypadkach i osobach, które z czasem zostały wyparte przez jedną opowieść. To historia o tym, że nasza wizja rzeczywistości mogłaby wyglądać zupełnie inaczej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?