Pięćdziesiąt miniesejów o tramwajach – i o ich roli w małej i wielkiej historii. Wysmakowana, bogato ilustrowana książka, odsłaniająca zaskakujące oblicza najwdzięczniejszego i najbardziej niedocenianego z miejskich środków transportu. Maciej Robert zabiera nas w tramwajową podróż w czasie i przestrzeni: od koła podbiegunowego do amazońskiej dżungli, od Los Angeles po Lutomiersk i od dziewiętnastowiecznego Berlina po współczesny Hongkong. W intrygujących miniaturach opisuje epizody historii, kultury i indywidualnych biografii, w których tramwaje odegrały szczególną rolę, i przez ich pryzmat ukazuje przemiany technologiczne, społeczne, polityczne i kulturowe ostatnich 150 lat. Znajdziemy tu sieci tramwajowe odradzające się jak Feniks z popiołów (choćby w zbombardowanej Hiroszimie) i takie, po których nie ma dziś śladu, choć dawniej były podstawą komunikacji. Pojazdy wyrywające się na wolność, niedające się zatrzymać i uprowadzone, odprowadzające w ostatnią drogę umarłych i odprowadzane na złomowisko. Tramwaj-żłobek i tramwaj-dom, tramwaj w rzece i tramwaj na dachu, tramwaje w Kalkucie, Innsbrucku i Sydney. Spotkamy też całą galerię znanych i mniej znanych postaci, którym właśnie tramwaj pozwolił doświadczyć czegoś wyjątkowego. Autor łączy relacje historyczne, artystyczne inspiracje, osobiste doświadczenia i literacką narrację. Wynajduje i łączy nieoczywiste tropy, bawi się kontekstami i skłania do namysłu. W ten sposób udowadnia, że tramwaj może pomieścić w sobie niemal wszystko: nowoczesność i nostalgię, historię i literaturę, życie i śmierć, strajk, rewolucję, a nawet słonia. Całości dopełnia wyrazisty projekt graficzny Jacka Ambrożewskiego, którego nieodłączną częścią są stylowe całostronicowe ilustracje przedstawiające opisywane pojazdy. Odsłaniają one jeszcze jedno oblicze tramwaju: może on być bowiem również fascynującym obiektem estetycznym.
Guinness World Records powraca z nową porcją niezwykłych rekordów i inspirujących historii, które zachwycą czytelników w każdym wieku! W najnowszym wydaniu na czytelników czeka kilka rozdziałów poświęconych m.in. przyrodzie, człowiekowi, nauce i sportowi, a w nich najbardziej spektakularne osiągnięcia z całego świata. Tegoroczna edycja wyróżnia się motywem zieleni od efektownej neonowozielonej okładki po niezwykłych zielonych bohaterów, takich jak żaby, szmaragdy, Yoda, Niesamowity Hulk czy Elphaba z musicalu Wicked. Poznasz również wyjątkowych rekordzistów poniżej 16. roku życia, którzy udowadniają, że pasja i determinacja nie znają wieku, oraz nowe ikony ludzi wyznaczających standardy i inspirujących do przekraczania własnych granic. To obowiązkowa lektura dla wszystkich ciekawych świata, pełna niesamowitych faktów, rekordów i inspiracji! Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
ULICE, KTÓRE ZNASZ STO LAT TEMU STAŁY SIĘ SCENĄ ZBRODNI
Breslau, lata trzydzieste XX wieku. To właśnie tutaj formularz staje się wyrokiem śmierci. Z oddziałów psychiatrycznych znikają pacjenci. Pod szpitale podjeżdżają autobusy z zamalowanymi szybami. Do domów wracają urny, fałszywe akty zgonu i rachunki za kremację.
Jak to możliwe, że miasto wybitnych umysłów i prestiżowych instytutów badawczych zamienia się w kolebkę koszmaru? Antropolodzy, lekarze i urzędnicy – uzbrojeni w specjalistyczne narzędzia, ankiety i statystyki – tworzą przerażającą machinę państwowego terroru. Wśród nich jest profesof Egon von Eickstedt. Ten ambitny badacz wierzy, że służy nauce. Mierzy czaszki, kataloguje barwy oczu i włosów, opracowuje genealogię całych wsi. Śląsk staje się jego wymarzonym laboratorium. Choć nie odkręca kurków z gazem, to jego pseudobadania stanowią podwaliny pod teorie rasowe III Rzeszy. A morderczy obłęd dostaje „naukowe” uzasadnienie.
Tomasz Bonek, reporter i dokumentalista, prowadzi czytelnika ulicami dawnego Wrocławia i pokazuje, jak akademicka teoria otworzyła drzwi do przymusowych sterylizacji, akcji T4 i machiny Zagłady.
To opowieść dla każdego, kto chce zrozumieć nie tylko to, jak doszło do tragedii, ale przede wszystkim – dlaczego stała się ona możliwa.
*
Tomasz Bonek
Reporter i dokumentalista specjalizujący się w śledztwach historycznych. Przez kilkanaście lat pracował jako redaktor naczelny i dyrektor wydawniczy w największych portalach biznesowych w Polsce (Money.pl, Business Insider, Forbes.pl, Biznes Onet). Od 2019 roku w wydawnictwie Znak ukazały się następujące książki: „Zaginione złoto Hitlera. Bezpieka PRL na tropie skarbu Festung Breslau” (2020), „Chemia śmierci. Zbrodnie w najtajniejszym obozie III Rzeszy” (2021), „Demony śmierci. Zbrodniarze z Gross-Rosen” (2022), „Komando śmierci. Ostatnia tajemnica KL Gross-Rosen i Kloster Leubus” (2023), „Ludzie na mydło. Mit, w który uwierzyliśmy” (2023), „Lubiąż. Biografia Cudu” (2024), „Repatrland ’45” (2025), „Egipt. Śladami zapomnianych królowych i ich polskich odkrywców” (2026).
Jak rozmawiać o umieraniu, przeżywać żałobę i świadomie zaplanować własne pożegnanie. Książka o śmierci, która przede wszystkim uczy życia. Najbardziej doświadczona polska celebrantka pogrzebów humanistycznych dzieli się historiami i praktycznymi wskazówkami, jak rozmawiać o umieraniu, przeżywać żałobę i przygotować się własne pożegnanie. Ewa Pawlik, najbardziej doświadczona celebrantka pogrzebów humanistycznych w Polsce, towarzyszy rodzinom w organizacji pożegnań i prowadzeniu świeckich oraz łączonych ceremonii. Za każdą z ponad 300 uroczystości stały rozmowy z bliskimi zmarłych - źródło wiedzy o ludzkich wyborach, relacjach, wartościach i sposobach radzenia sobie ze stratą. Na podstawie tych doświadczeń autorka pokazuje, jak rozmawiać o śmierci bez tabu, przygotować się do niej od strony organizacyjnej i emocjonalnej oraz świadomie przeżywać żałobę. To książka osadzona w polskich realiach, która porządkuje temat umierania i pomaga spojrzeć na własne życie z nowej perspektywy.
Zaprezentowane tutaj eseje i listy Ericha Auerbacha z lat 1922–1952 przynależą do duchowego horyzontu Mimesis, najsłynniejszego dzieła tego wielkiego europejskiego humanisty.Auerbach, urodzony w Berlinie Żyd, w 1936 roku opuścił Niemcy. Przez dziesięć lat pracował w Stambule i tam właśnie napisał Mimesis. Po wojnie wyjechał do USA, gdzie został profesorem na Uniwersytecie Yale. Jego powstające w mrocznych czasach błyskotliwe eseje wraz z listami do „spowinowaconych w duchu”, np. Thomasa Manna, Waltera Benjamina, Erwina Panofskyego czy Siegfrieda Kracauera, tworzą świecący jasnym blaskiem autoportret.
Polscy ochotnicy, którzy w 1936 roku wyjechali do Hiszpanii walczyć z rebelią generała Franco i zasilili szeregi Brygady imienia Jarosława Dąbrowskiego, do dziś pozostają jednymi z najbardziej niejednoznacznych postaci XX wieku.Jeremi Galdamez Muoz podejmuje próbę opowiedzenia historii dąbrowszczaków w całej jej złożoności - od obrony Republiki Hiszpańskiej przez udział w II wojnie światowej, gdy stali się jednym z symboli francuskiego ruchu oporu, aż po powojenne losy w Polsce. Mierzy się z ich ówczesnymi wyborami - z jednej strony współtwórców ludowej Polski, z drugiej ofiar stalinowskich represji - a w końcu pyta o ich walkę o pamięć i godność w III RP.Mieliśmy w sobie płomień to jednak przede wszystkim opowieść o ludziach, których życiorysy prowadzą nas przez kolejne rozdziały tej historii. Poznajemy sportowców, robotników, lekarki, poetów i działaczy, którzy podążając za własnymi przekonaniami, znaleźli się w samym środku burzliwej historii XX wieku.Ta książka powstała z pragnienia, by opowiedzieć o ludziach zaangażowanych w idee, które dziś wielu wydają się przebrzmiałe. Opisać postaci, które we współczesnej Polsce wykreślono z kart historii, a czasem wyszydzano. To również wynik pasji polegającej na zgłębianiu dokumentów rozsianych po całym kontynencie, często przez lata kurzących się w czyichś piwnicach. Zależało mi na tym, by pokazać dąbrowszczaków jako ludzi wymykających się kliszom, zarówno tym ustanowionym przed 1989 rokiem, jak i potem.Autor
Pierwszy własny komputer to było w latach 90. wydarzenie przez duże W.
Pierwsze połączenie z internetem – ten charakterystyczny pisk i trzaski modemu – jeszcze bardziej.
Teraz każdy z nas nosi w kieszeni minikomputer – smartfon. Dostęp do internetu 24/7, w telefonie całe nasze życie, dane wrażliwe i odpowiedź na każde pytanie: Co dzisiaj zrobić na obiad? Jak zachowywać się w łóżku, żeby druga osoba była usatysfakcjonowana? Jak wychowywać dziecko? Kogo dzisiaj nienawidzimy, a komu dajemy lajka?
Pomocne, prawda?
Siedmioro rozmówców Karoliny Korwin Piotrowskiej odpowiada na najróżniejsze, często niepoprawne politycznie pytania w sposób nieoczywisty, wynikający z ich doświadczenia, zawodu i tego, że z bliska obserwują skutki naszego funkcjonowania w sieci.
Anna Mochnaczewska, Helena Turek, Jowita Michalska, Michał Fedorowicz, Andrzej Gryżewski, Karolina Sulej i Harel opowiadają o rozpadzie intymnych więzi w świecie, w którym emocje przeniosły się online; o coraz częstszej utracie kontroli nad tym, co robimy także w realu; o tym, jak algorytmy wybierają za nas polityków i przyjaciół oraz układają listę zakupów; o tym, co wyrośnie z dzieci, które zamiast głosu mamy słuchają bajek z tabletu; i o tym, co się dzieje z mózgiem, któremu w ciągu tygodnia dostarczamy taką ilość informacji, jaką człowiek średniowieczny zbierał przez całe życie.
Różne tezy, różne diagnozy, różne drogi dojścia do nich, ale finalne pytanie jest jedno i po trzydziestu latach nie brzmi już: co możemy zrobić w internecie? Raczej: co internet zrobił z nami?
Wietnam – światowa mekka outsiderów, ludzi szukających schronienia przed prawem i zachodnim stylem życia. Komunistyczne państwo okadzone marihuaną, w którym dobry biznes można zrobić na szkole kitesurfingu albo na domu publicznym.
Andrzej Meller, słynny reporter, pokazuje nam Wietnam nieznany. Kraj, w którym na powojennych zgliszczach wyrosło mozaikowe, pełne paradoksów społeczeństwo. To tu Wschód spotyka Zachód, socjalistyczna władza brata się z wielkimi koncernami, a syn amerykańskiego żołnierza oddaje swoje serce wietnamskiej prostytutce.
W Polsce nigdy nie było spokoju. Klasy ludowe nieustannie stawiały opór, reagując na wyzysk, brak praw pracowniczych i niesprawiedliwość społeczną. Polska zbuntowana opisuje mniej znane historie ludowego buntu, od czasu uwłaszczenia w XIX wieku aż po współczesność.Rauszer zagląda tam, gdzie popularna narracja historyczna nie sięga. Bada ukryty protokół - świat plotek, dowcipów, pieśni i folkloru, które stanowiły formę społecznego sprzeciwu. Pokazuje jak diabeł służyły ludowi do opisu abstrakcyjnych procesów kapitalistycznych, a widmo pańszczyzny nie bez powodu motywowało do walki jeszcze w XX-leciu międzywojennym.Autor rzuca wyzwanie zmitologizowanemu obrazowi ludu, pokazując realne doświadczenia biedy, głodu i przemocy, które zostały zastąpione przez protezy pamięci narodowej. Analizuje także fenomen ekonomii moralnej, wyjaśniając, dlaczego "ukraść panu to nie grzech" oraz jak sieci wzajemnej pomocy pozwalały przetrwać kryzysy transformacji ustrojowej.Polska zbuntowana pozwala zrozumieć korzenie polskiej niepokorności oraz mechanizmy oddolnej samoorganizacji i solidarności, które do dziś kształtują nasze społeczeństwo. To opowieść o tym, że prawa obywatelskie i socjalne nie zostały nam dane, lecz musiały zostać wywalczone przez pokolenia zbuntowanych przodków.
"26 lipca Denise obudziła się wcześnie. Zeszłyśmy na dół po babeczki z truskawkami. Potem ubrała się, zjedliśmy nasz ostatni lunch [...]. O pierwszej każde z nas się z nią pożegnało. Kiedy pojawił się lekarz, wybuchnęła płaczem, ale ze szczęścia, że to już koniec, i pobiegła na górę jak na skrzydłach. [...] Odeszła bardzo szybko".W 2002 roku Holendrzy jako pierwsi na świecie przyjęli ustawę regulującą eutanazję i pomocnictwo w samobójstwie. Marta Grzywacz przygląda się historii, sztuce, tradycji i polityce, by prześledzić, jak przez stulecia zmieniało się w Holandii podejście do śmierci i jak kolejne przypadki eutanazji doprowadziły do uchwalenia tego prawa.Książka to także historie ludzi, którzy zdecydowali się umrzeć. Między innymi osiemdziesięciodwuletniej żeglarki Enny, której ból stał się nie do zniesienia, dwudziestodziewięcioletniej Evy cierpiącej na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, siedemdziesięcioletniego Jana ze zdiagnozowaną depresją czy dwudziestoletniej Demi, której doświadczenie przemocy odebrało chęć do życia. Autorka rozmawia również z lekarzami dokonującymi eutanazji i ekspertami decydującymi, czy działania lekarzy były słuszne.To reportaż o ludziach podejmujących jedną z najtrudniejszych decyzji i o ich bliskich, którzy często wbrew sobie muszą ją uszanować, a zarazem próba odpowiedzi na pytanie, gdzie przebiega granica między prawem do decydowania o własnym życiu a obowiązkiem jego ochrony.Pisząc o kulturze śmierci w Holandii, zastanawiałam się, jak doszło do tego, że kraj, w którym niegdyś niemal codziennie czytano Biblię i przestrzegano surowych zasad kalwinizmu, stał się awangardą. To w końcu Holendrzy jako pierwsi dopuścili aborcję, małżeństwa jednopłciowe, miękkie narkotyki, wreszcie eutanazję. Dlaczego akurat oni byli tak otwarci na zmiany? Dlaczego Holendrzy są, jacy są?Autorka
Aktorka Lída Baarová – kobieta, przez którą płakał Goebbels; rzeźbiarz Otakar Švec – twórca największego pomnika Stalina na kuli ziemskiej, który nim skończył dzieło, postanowił się zabić, Pani Nieimitacja, czyli siostrzenica Franza Kafki, którą Szczygieł odwiedził w jej praskim mieszkaniu; piosenkarka Marta Kubišová, której komunistyczny reżim na dwadzieścia lat zabronił śpiewać i skasował nagrania z radiowych archiwów; legendarny producent obuwia Tomáš Bata, który stworzył kontrolowane przez siebie miasto na dziesięć lat przed pomysłami Orwella; pisarz Eduard Kirchberger, który wymyślił siebie na nowo i został Karel Fabiánem, oraz wielu innych – to bohaterowie tej książki. Poprzez ich barwne życiorysy Mariusz Szczygieł opowiada o czasach, w których przyszło im (i nam) żyć. Pisze o wygórowanej cenie, jaką musieli zapłacić za pozornie nieważne decyzje, o tragicznym splocie przypadku i przeznaczenia, kształtującym życie całych pokoleń. „Mądra, ciekawa i potrzebna książka. Poprzez opowieść o losach ludzkich Szczygieł opowiada skomplikowane dzieje naszych południowych sąsiadów. Zafascynowany niepowtarzalną czeską kulturą i obyczajowością, zmysłem ironii, humorem i sarkazmem, przypomina czeskie spotkania z „historią spuszczoną z łańcucha”. Czytamy te opowieści przez pryzmat własnych losów, co czyni lekturę jeszcze bardziej zajmującą. Losy mieliśmy podobne, a jak bardzo odmienne. Pasjonująca książka.” Adam Michnik „„Gottland” to jedna z tych książek cudownie niepoddających się klasyfikacjom. Szczygieł jest niesamowity i zabawny, wszystko się u niego łączy. Jest niczym Hrabal non-fiction. Książka zaczyna się historią Baty, a kończy olśniewającą podwójną narracją na temat lekarki, specjalistki od oparzeń, która w wolnym czasie przekłada kryminały Dicka Francisa. I wszystko jest prawdą!” Julian Barnes, „The Guardian” „Świetna książka. Potwornie przygnębiająca panorama czeskich losów XX wieku. (Obejmuje też wiek nowy, który równie przygnębia). To, co mnie zawsze w czeskim losie pociągało, to nieustanna, dynamiczna, tragiczna i zarazem śmieszna niejednoznaczność. Mariusz Szczygieł wychodzi z tradycji polskiego reportażu i na tę właśnie niejednoznaczną czeskość nakłada swoją metodę. Efekt jest bardzo mocny, oryginalny, zaskakujący. Od dawna nie odbyłam równie intensywnej podróży do moich młodzieńczych doświadczeń, pytań i fascynacji. Ale ich lektura wprawiła mnie w głęboki smutek. Czekam na drugą część tych reportaży-esejów-opowiadań (bo i gatunek nie jest do końca określony) w nadziei, że możliwe jest jakieś katharsis, że z pułapki tego środkowoeuropejskiego losu można się wyplątać.” Agnieszka Holland „Przy „Gottlandzie” nie sposób nie myśleć o „Procesie” i „Zamku”. Szczygieł śledzi niezrozumiałe zdarzenia i szuka w nich sensu. Ma niezwykły talent do tropienia szczegółów. Jego spojrzenie na dwudziestowieczne totalitaryzmy, które wciąż zatruwają nam umysł, jest godne najwyższej uwagi.” Larry Rother, „The New York Times” „To nie jest książka, to klejnot.” „Le Figaro” „Nadzwyczajny! Ze swoim sposobem opowiadania historii, poczuciem absurdu oraz ironicznym podejściem mógłby drukować u nas, w „The Spectator”.” Victor Sebestyen, „The Spectator” „Mimo humoru książka podejmuje temat cierpienia poważnie i ze współczuciem.” Madeleine LaRue, „Quarterly Conversation” „Wielka literatura pod płaszczykiem reportażu.” „Wiener Zeitung” „Halucynacyjne bajki pełne niepokoju.” „Liberation” „Tę książkę można uznać za czarną komedię, tyle że czarna komedia w wydaniu Szczygła to coś bardzo przygnębiającego.” Mythili Rao, „The Daily Beast” “Emocjonująca, tragiczna, zabawna podróż.” „La Repubblica” „Trauma życia w komunistycznym piekle do tej pory nie została w Europie odreagowana, o czym błyskotliwie zaświadcza ta książka i jej sukces.” „Kommiersant”
Dlaczego niektórzy mężczyźni przez całe życie są przekonani, że muszą zasłużyć na miłość? Dlaczego tak trudno im stawiać granice, samodzielnie podejmować decyzje, budować bliskość w związkach lub uwolnić się od poczucia winy? Odpowiedzi często prowadzą do jednej z najważniejszych relacji w życiu – relacji z matką. „Syndrom mamusi” to książka o mężczyznach wychowanych przez matki nadopiekuńcze, kontrolujące, emocjonalnie zależne od swoich synów, nieobecne lub uwikłane we własne problemy. To opowieść o tym, jak dzieciństwo wpływa na dorosłe życie, miłość, ojcostwo, poczucie własnej wartości i zdolność do bycia sobą. Magdalena Adaszewska rozmawia z Jackiem Masłowskim – o tym, jak dzieciństwo kształtuje męską tożsamość, związki, poczucie własnej wartości, umiejętność przeżywania bliskości i radzenia sobie z problemami. W rozmowę wplecione zostały poruszające historie mężczyzn z różnymi doświadczeniami, które pokazują, jak dziecięce strategie przetrwania wpływają na ich obecne decyzje, emocje, ojcostwo, pracę i relacje. To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć wpływ relacji z matką na życie dorosłego mężczyzny, zwłaszcza dla kobiet – matek, partnerek i żon – pragnących lepiej zrozumieć swoich synów i partnerów. Bo dzieciństwo nie kończy się wraz z dorosłością – jego ślady zostają z nami na całe życie. Magdalena Adaszewska - autorka powieści, książek w formie wywiadów oraz publikacji psychologicznych. Pisze o tym, co w człowieku najbardziej fascynujące – o emocjach, relacjach i wyborach, które potrafią odmienić całe życie. Wspólnie z Jackiem Masłowskim napisała książkę „Syndrom tatusia”, uznaną za jedną z najważniejszych książek psychologicznych 2024 roku. Absolwentka filologii polskiej UAM w Poznaniu. Przez lata była dziennikarką magazynów „Twój Styl”, „Elle”, „Marie Claire” i „Pani”. Mieszka i pisze w Toskanii, gdzie wśród wzgórz i włoskiego rytmu życia odnajduje inspiracje do kolejnych opowieści. Jacek Masłowski jest absolwentem Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, gdzie uzyskał tytuł magistra filozofii. Kształcił się jako trener grupowy w Laboratorium Psychoedukacji, studiował psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończył szkołę trenerów i terapeutów w Instytucie Terapii Gestalt w Krakowie. Pracuje w nurcie Gestalt i EMDR. Współzałożyciel i prezes Fundacji Masculinum oraz założyciel Instytutu Zdrowia Psychicznego Masculinum, organizacji zajmujących się problematyką męskości, relacji, ojcostwa i kondycji psychicznej mężczyzn. Prowadzi warsztaty, których celem jest profilaktyka zdrowia psychicznego współczesnych mężczyzn oraz wspieranie ich w budowaniu dojrzalszego, bardziej odpowiedzialnego i świadomego życia. Jest autorem i współautorem książek poświęconych męskości, relacjom i psychologii życia rodzinnego: „Czasem czuły, czasem barbarzyńca” z Tomaszem Kwaśniewskim; „Czasem święta, czasem ladacznica. Kobiecość dla odważnych” z Joanną Drosio-Czaplińską; „No, bez jaj. W poszukiwaniu męskości” z Martyną Harland; „Syndrom tatusia” i „Mężczyzna na zakręcie” z Magdaleną Adaszewską oraz „Uwolnić męskość” z Anną Maruszeczko. Prowadzi kanał na YouTubie „Czasem czuły, czasem barbarzyńca”, poświęcony męskości, relacjom, ojcostwu, kryzysom życiowym, zdrowiu psychicznemu i poszukiwaniu sensu we współczesnym świecie.
To nie współczesna pornografia sprawiła, że piersi są sexy.
Zrobiła to sztuka.
Badania wykazały, że tylko w trzynastu spośród dwustu analizowanych kultur, piersi uważa się za część intymną, związaną z życiem seksualnym. Przez setki tysięcy lat spełniały jedną, ewolucyjnie kluczową funkcję – służyły do wykarmienia potomstwa.
W którym momencie to się zmieniło?
Od kiedy cycki są sexy?
Dlaczego naga pierś na obrazie zachwyca, a goły cycek poza muzeum budzi oburzenie?
Czy naprawdę prawo musi regulować publiczne karmienie piersią?
Jak doszło do tego, że obsesyjnie cenzurujemy kobiece sutki?
Skąd ta cała histeria wokół biustu?!
Sonia Kisza przekonuje, że seksualizacja piersi i wstyd przed ich pokazywaniem nie są zjawiskami uniwersalnymi ani naturalnymi, lecz elementami strategii zachodniej kultury. Ściśle związanymi z ograniczeniami narzucanymi kobietom.
Autorka dowodzi, że to właśnie sztuka odegrała w tej przemianie kluczową rolę, a dzieła ukazujące nagie piersi były nie tylko ładnymi obrazkami, ale przede wszystkim potężnymi nośnikami ideologii.
Opowieść grająca o wysoką stawkę – przeciwko patriarchatowi, za odzyskaniem piersi spod męskiej ręki i spojrzenia. I Sonia Kisza grę tę toczy w równej mierze przy użyciu erudycyjnej wiedzy co furii. To nie jest kanapowa książka o sztuce, to jest 100 procent zaangażowania.
Paulina Małochleb
Antropologia cycków – kto mógł ją napisać, jak nie Sonia Kisza. Autorka kultowej Histerii sztuki i w popularna w mediach społecznościowych propagatorka feministycznej psujzabawy przedstawi tym razem świat z perspektywy kobiecocentrycznej. Sztuka jest polityczna, nasze relacje są polityczne, wreszcie: nie da się opowiadać o żadnej z dziedzin życia bez analizy wpływu patriarchatu. To lektura bez przepraszania i bez trzymanki. Dodajmy: lektura obowiązkowa.
Sylwia Chutnik
Niecenzurowana, demaskująca, przerażająco aktualna. Lektura dla tych, którzy chcą wiedzieć, co naprawdę działo się za Spiżową Bramą. Kto naprawdę rządził Kościołem katolickim w XX i XXI wieku? Jakie tajemnice kryją biura w Watykanie, seminaria, nuncjatury i klasztory rozsiane po świecie? Ta książka to bezkompromisowy portret postaci rządzących Watykanem – od bankierów mafii w sutannach po świętych manipulantów. Autorzy z reporterską precyzją i śledczą odwagą odsłaniają mroczne biografie watykańskich hierarchów. Wśród skandalistów znaleźli się między innymi: Law – biskup od brudnych spraw, Ledóchowski – miłośnik faszyzmu i antysemita, Marcinkus – bankier Boga i mafii, Sodano – architekt milczenia w sprawie pedofilii, Escrivá – założyciel Opus Dei z obsesją na punkcie władzy, Trujillo – tropiciel grzechu, który sam prowadził podwójne życie, Pio Laghi – dyplomata w służbie brudnej wojny, Navarro-Valls – spin doctor świętości Jana Pawła II, Amorth – egzorcysta, który budował imperium na cudach i strachu, Ratzinger – teolog rozczarowany światem, który nie chciał już rządzić, Rupnik – artysta od duchowej przemocy, Viganò – inkwizytor papieży i Sindona – bankier boga, Cosa Nostry i CIA. Artur Nowak (ur. 1974) – adwokat, publicysta i pisarz, m.in. współautor wraz z profesorem Stanisławem Obirkiem bestsellerowych reportaży „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”, a także biograficznej rozmowy z nim „Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła”. Z filozofem Ireneuszem Ziemińskim opublikował książkę „Chrześcijaństwo. Amoralna religia”. Napisał też powieść „Kroniki opętanej”, w której przedstawił opartą na faktach historię nastolatki molestowanej przez egzorcystów. Jest również autorem reportaży „Adwokaci. Zraniony zapał” oraz „Taca”. Współautor podcastu „Kryminalna historia Kościoła”, nagrodzonego Bestsellerem Empiku za 2022 rok. Kolejny sezon tego podcastu otrzymał nagrodę Best Audio. Od 2021 roku na kanale Sekielski Brothers Studio prowadzi autorski podcast „Wysłuchanie”. Stanisław Obirek (ur. 1956) – antropolog, teolog, publicysta. Pracuje w Instytucie Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego. Były jezuita, wyświęcony w 1983 roku, w 2005, po serii krytycznych ocen polskiego katolicyzmu i nałożeniu na niego nakazów milczenia, wystąpił ze stanu duchownego. Wydał m.in. „Polak katolik?” oraz „Umysł wyzwolony. W poszukiwaniu dojrzałego katolicyzmu”, a także biograficzną „Wąską ścieżkę. Dlaczego odszedłem z Kościoła”. Współautor z Arturem Nowakiem bestsellerowych reportaży „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”.
Powiedz „góral”, a emocje się obudzą. Dodaj „podhalański”, a dyskusjom nie będzie końca. Bo przecież wiadomo, jacy oni są, prawda? Że męczą konie, że zawłaszczyli Tatry, że wieczorami chętnie zalewają robaka, by chwilę później urządzać domowe awantury. Że tacy niby kościółkowi, a w oczach zamiast źrenic błyszczą im dudki. To nie jest książka dla tych, którzy to „wszystko wiedzą”. Do tej opowieści zapraszamy Czytelników naprawdę ciekawych naszego świata, którzy mają pytania, wątpliwości, zastrzeżenia. Którzy chcą zrozumieć, dlaczego podkreślamy, że dostaliśmy Tatry od królów, w czym przejawia się nasza odrębność, dlaczego Janosik był zbójem i skąd w nas hardość, która góry potrafi przenosić. To książka dla tych, którzy chcą nam się przyjrzeć z bliska, by poznać nasze talenty, ale też znajdą w sobie na tyle życzliwości, by z wyrozumiałością spojrzeć na nasze wady i słabości. To opowieść górali o góralach (i trochę o turystach), ale snuta dla Was. To spowiedź. Rozliczenie z przeszłością i trzeźwe spojrzenie w przyszłość. A może w przepaść? Bo zgubiliśmy drogę, straciliśmy orientację w terenie i stanęliśmy na krawędzi. Wspólnie, wszak bez nas nie ma Was, a nas nie ma bez Was. Beata Sabała-Zielińska – rodowita góralka, publicystka i dziennikarka radiowa, przez lata związana z Radiem Zet. Autorka książek o Zakopanem. Zajmuje się głównie tematyką górską. Jej publikacje („TOPR. Żeby inni mogli przeżyć”, „Pięć Stawów. Dom bez adresu”, „TOPR 2. Nie każdy wróci”, „Kryminalne Zakopane” oraz książki dla dzieci i młodzieży „TOPR. Tatrzańska przygoda Zosi i Franka”, „TOPR. O psie, który został ratownikiem”, „TOPR. Niezwykłe spotkania psa ratownika”) przez wiele tygodni nie schodziły z list bestsellerów.
Ludzkość bardzo potrzebuje kolejnego Prometeusza.Czy się pojawi?Sztuczna inteligencja a człowiek.Humanistyczne spojrzenie na cyfrowo-informatyczny świat w jego najbardziej rewolucyjnej odsłonie. Z nadzieją, jak wiele dzięki AI możemy zyskać w medycynie, rolnictwie, naukach ścisłych i społecznych, a nawet w duchowości. I z obawami, czy jako gatunek jesteśmy gotowi na posiadanie aż tak potężnego narzędzia.Czy niemal boska technologia okaże się dla nas zbawienna, czy stanie się raczej przyczyną naszej zagłady?Czy w ludziach zwycięży prometejskie pragnienie doskonalenia świata, czy bezmyślna chciwość oraz niepohamowana żądza zysku i władzy?Na razie triumfuje to drugie, tymczasem gra toczy się o przetrwanie naszego gatunku.Przyszłość zaczyna się dzisiaj.Następnej może już nie być...
Po sukcesie książki PRL od kuchni Sławomir Koper i Mariusz Mucha postanowili przybliżyć czytelnikom największe katastrofy epoki PRL-u. Chodzi o wydarzenia nagłe i tragiczne, o których opowiadano jak Polska długa i szeroka. W latach 1945–1989 w naszym kraju miało miejsce około stu katastrof, w których zginęło ponad dwa tysiące osób. W oparciu o bogaty materiał źródłowy autorzy opowiadają historie najbardziej poruszających tragedii, między innymi katastrof samolotów Kościuszko i Kopernik, wybuchu warszawskiej Rotundy czy pożaru szczecińskiej Kaskady. Odkrywają i ujawniają nowe fakty, rozprawiając się przy okazji z zafałszowaniami i przemilczeniami, które funkcjonowały przez lata. Przywołują też historie niezwykłe, jak graniczące z cudem uratowanie górnika w kopalni Mikulczyce-Rokitnica, a także fakty osobliwe, jak chociażby perypetie cór Koryntu podczas epidemii ospy we Wrocławiu.
Historia pokazuje, że wojny rzadko wybuchają nagle. Najczęściej są finałem procesów dojrzewających przez dziesięciolecia. Konflikt w Zatoce Perskiej nie jest wyjątkiem. To znacznie więcej niż konfrontacja militarna między państwami. To starcie odmiennych wizji porządku międzynarodowego, próba zmiany równowagi sił na Bliskim Wschodzie i kolejny rozdział rywalizacji największych mocarstw XXI wieku.Książka prowadzi Czytelnika przez wszystkie etapy dotychczasowego konfliktu - od pierwszej fazy z udziałem Izraela, przez kolejną odsłonę działań prowadzonych przez Stany Zjednoczone i ich sojuszników, po blokadę Cieśniny Ormuz, dyplomatyczne próby zatrzymania wojny, zawieszenie broni i ponowną eskalację walk.Walka o hegemonię na Bliskim Wschodzie.Narodziny potęgi czy zmierzch imperium?USA - Iran - Izrael - Arabowie.Geopolityka ropy i znaczenie Cieśniny Ormuz.Chiny wobec zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego.Rosja, Ukraina i zmieniająca się architektura bezpieczeństwa.Dyplomacja, odstraszanie i granice siły militarnej.Czy świat wkracza w nową epokę rywalizacji mocarstw?
WIELKI RESET to największe w znanej nam historii ludzkości przedsięwzięcie. Stanowi najdłuższe w czasie i najszersze w przestrzeni przeorganizowanie świata i przeformatowanie człowieka w dążeniu do koncentracji wiedzy, własności i władzy, realizowane pod różnymi propagandowymi hasłami oraz kontrolowanymi globalnymi katastrofami, takimi jak kryzysy finansowe.Słowa-klucze. Zrównoważony rozwój jako uzasadnienie agendy Wielkiego Resetu.Ewolucja czy rewolucja? Globalne przemiany kulturowe w obszarze rodziny, płci i seksualności.Kryzys i zanik prawa jako element Wielkiego ResetuKamienie milowe: cyfryzacja gospodarki, Zielony Ład i sztuczna inteligencjaTechnologie elektromagnetyczne zagrażające bezpieczeństwu globalnemuZdrowie [pod kontrolą] - kategoria podstawowa w koncepcji Wielkiego ResetuGlobalizm - zadziwiająca redukcja od rewolucji do imperializmu?Wielki Reset a bezpieczeństwo międzynarodowe, militarne i energetyczno-surowcoweBezpieczeństwo żywnościowe i bezpieczeństwo żywności - zagrożenia i propozycje zmianGŁĘBOKI RESET to skrywany pod szczytnymi deklaracjami i posunięciami proces wprowadzania, wzmacniania i doprecyzowywania niewidocznej, nieodwracalnej i nienegocjowalnej kontroli nad pełnym spektrum ludzkiej aktywności.
Gombrowicz. Genialny, irytujący, błyskotliwy i bezkompromisowy. Uwielbiał prowokować, z każdego spotkania robił spektakl. Mówił głośno rzeczy, o których inni bali się nawet pomyśleć. Żył tak, jak pisał – przekornie i na własnych zasadach. Właśnie dlatego ta książka nie jest biografią wielkiego pisarza. To „opowieść wyśniona” o człowieku, który wielkim pisarzem był. Nie powstałaby, gdyby nie miłość do Gombrowicza oraz przyjaźń tej trójki: Rita Gombrowicz • Andrzej Wolski • Jacek Woźniak Rita od zawsze marzyła o komiksowej wersji życia Witolda. O opowieści o pisarzu potrafiącym tchnąć w banalną codzienność magię artystycznej fascynacji. Pisał: „Jestem lekkomyślny, lubię igrać z błahostkami, podnosić je na wyżyny dlatego właśnie, że błahe”. Minęło sześć dekad, zanim Wolski i Woźniak urzeczywistnili to marzenie. Przywrócili do życia postać Don Kichota walczącego piórem i całym swym życiem z duchem powagi przytłaczającym świat. „Jeśli potraficie śmiać się z siebie, bawić i cieszyć się sobą, choćbyście w najgorszych znajdowali się opałach, będziecie zbawieni”. Ta rada Gombrowicza znów stała się niezwykle aktualna. Rita Gombrowicz – urodziła się w 1934 roku w Kanadzie. Studiowała literaturę francuską w Montrealu, a następnie na Sorbonie. W 1964 roku poznała Witolda Gombrowicza – została jego sekretarzynią, a potem zamieszkała z nim w Vence, gdzie wzięli ślub 18 grudnia 1968 roku, na kilka miesięcy przed jego śmiercią. Po pobycie w Mediolanie osiedliła się w Paryżu i w pełni poświęciła opiece nad twórczością Gombrowicza, tłumaczoną na czterdzieści języków. Andrzej Wolski – scenarzysta i reżyser filmów dokumentalnych. Urodził się w 1952 roku w Warszawie; w 1974 wyjechał do Paryża na wakacje i pozostał tam na stałe. Zrealizował kilkanaście filmów dokumentalnych dla France 3, Canal+ oraz francusko‑niemieckiego kanału Arte. Współpracował z Agnieszką Holland przy scenariuszu filmu Europa, Europa, nominowanego w 1992 roku do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany. Wykładał w paryskiej szkole filmowej ESRA. Wyróżniony za swoje filmy wieloma festiwalowymi nagrodami. Nadal współpracuje z kanałem Arte. Jacek Woźniak – Urodziłem się 9.10.54 w szpitalu. I takie mam obywatelstwo. Nie mówię w żadnym języku, a jeśli już przypadkiem nauczę się jakiegoś, natychmiast zapominam poprzedni. Wysławiam się, rysując krzywo i kolorowo. Adelina Kulmakhanova – artystka plastyczka pochodząca z Kazachstanu. W 2013 roku przyjechała do Paryża i dołączyła do kolektywu rysowników Scorbut (Cabu, Cardon, Kerleroux, Woźniak); w 2017 roku zaczęła rysować dla gazety „Le Canard Enchaîné”. Współpracuje również z Filharmonią Paryską, instytutem badań nad dźwiękiem IRCAM oraz kilkoma wydawnictwami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Czołem, nie ma hien [wyd. 2026]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/czolem-nie-ma-hien-wyd-2026.jpg "Czołem, nie ma hien [wyd. 2026]. Autor: Meller Andrzej. Dobreksiazki.pl")
