Multimilioner, finansista, filantrop. Człowiek, który zarządzał majątkiem najbogatszych ludzi, który jadał kolacje z Billem Clintonem, Donaldem Trumpem, księciem Andrzejem, profesorami najznamienitszych uczelni i noblistami. A także oszukiwał, defraudował, dopuszczał się najobrzydliwszych przestępstw seksualnych.
Jeffrey Epstein przez lata pozostawał bezkarny. W tym czasie zbudował imperium, w którym najcenniejszą walutą była informacja, a głównym narzędziem wpływu - strach. Dopiero teraz, kilka lat po jego śmierci, odkrywamy skalę jego działań.
To historia człowieka, który pojawił się znikąd i dostał się na sam szczyt, ale też historia o bezkarności, zmowie milczenia i mrocznych sekretach światowych elit. Anatomia systemu, który stworzył potwora, a następnie padł przed nim na kolana.
Sprawa Epsteina rzuca na otaczający nas świat nowe światło. Zdumiewa i napawa wstrętem. A przede wszystkim rodzi pytania. Jak to w ogóle było możliwe? I kim tak naprawdę był Jeffrey Epstein?
Cichy, precyzyjny obserwator. Trzymał się z boku i patrzył, kto z kim rozmawia, jak chwyta kieliszek, gdzie spogląda, kiedy kłamie.
Zatrzymaj się i spójrz w górę – odkryjesz bezkresny świat bogów, bohaterów i stworzeń, których historie świecą jaśniej niż niejedna gwiazda.
Od wieków ludzie z zachwytem i tęsknotą spoglądali w rozgwieżdżone niebo. Dla starożytnych Greków i Rzymian Słońce, Księżyc i Ziemia były bóstwami. Helios przemierzał niebiosa swym ognistym rydwanem: wynurzał się rankiem spośród morskich fal, by następnie skryć się w nich wieczorem. Selene (przez Rzymian zwana Luną) przebywała tę samą drogę – tyle że nocą. Gwiazdom spoza naszego układu słonecznego nadawano imiona herosów, heroin, zwierząt i potworów, których na niebie bogowie umieścili w ramach nagrody lub wiecznej kary. Stąd Kallisto zamieniona w niedźwiedzicę, Hydra zgładzona przez Herkulesa i ulubieniec muz – Pegaz.
W tej pięknie zaprojektowanej i wspaniale zilustrowanej książce Annette Giesecke snuje opowieść o gwiazdozbiorach – od tych skatalogowanych po raz pierwszy przez astronoma Ptolemeusza w II wieku n.e. po konstelacje opisywane przez uczonych w XVI–XVIII wieku. Znajdziesz tu także mapy, które pomogą ci odnaleźć położenie każdej konstelacji.
Przewodnik po nocnym niebie to nowe odczytania klasycznych mitów i ponadczasowych historii – dla wszystkich, którzy lubią patrzeć w gwiazdy.
Miejsce, w którym mieszkamy, w jakiś sposób kształtuje nas i definiuje. Nie tylko my urządzamy swój dom. On także urządza i mebluje nas po swojemu.
Czy niezgoda może budować? Jak żyć obok ludzi, z którymi się nie zgadzamy, bez poczucia przymusu przekonywania ich do swojej racji?
Czemu w naszym kraju uśmiechanie się do obcych postrzegane jest jako objaw głupoty? Ile prawdy jest w powiedzeniu „Ponury jak Polak”?
Czy jesteśmy skazani na wojnę pokoleń, czy jednak da się wyjść z generacyjnych okopów?
Marcin Napiórkowski – specjalista od antropologii codzienności – rozkłada polską duszę na czynniki pierwsze. Demontuje stereotypy na nasz temat, do jakich przywykliśmy. Analizuje Polskę, która leży nie między Bugiem a Odrą, ale między ściereczką schnącą na piekarniku a flagą łopoczącą przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Przekonując przekornie, że wojna polsko-polska nie jest koniecznością, proponuje swoistą filozofię domu – miejsca pielęgnowania wspólnotowych rytuałów, gdzie różnorodność i tożsamość wzajemnie się nie wykluczają.
*
Książka stanowi wybór najciekawszych tekstów Marcina Napiórkowskiego z ostatnich lat, publikowanych głównie na łamach „Tygodnika Powszechnego”.
William Guy Carr (1895-1959) był angielskim oficerem, dowódcą Królewskiej KanadyjskiejMarynarki Wojennej i pracownikiem wywiadu. W czasie I wojny światowej pływał na łodzipodwodnej, w czasie drugiej wojny służył w 22 Dywizji Kanadyjskiej. Opublikował wiele ksią-żek poświęconych wojnie na morzu, historii oraz globalnej polityce. Doświadczenia wojenne,praca w armii i wiedza wyniesiona z wywiadu przekonały go, że dzieje świata ostatnich dwóch stuleci, w tym rewolucje i wojny światowe, nie stanowią zbioru przypadkowych wydarzeń, lecz są częścią szczegółowo opracowanego planu, którego źródeł należy szukać w drugiej połowie XVIII wieku.W latach międzywojennych Carr rozpoczął szeroko zakrojone badania, których celembyło odkrycie ludzi stojących za tym planem oraz zbadanie mechanizmów, dzięki którym sąoni w stanie wpływać na losy świata. Książka Pionki w grze, która po raz pierwszy ukazała sięw 1955 roku, stanowi owoc dwóch dekad pracy Carra i uważana jest dziś za klasyczne dziełodotyczące sposobów, w jaki elita finansowa świata kreuje rządy narodowe, a następnie wywołuje militarne i polityczne konflikty.Według Carra celem planu elit jest stworzenie jednej globalnej dyktatury, która kontrolo-wać będzie całą ludzką populację, sprowadzoną do roli niczego nieświadomych niewolników,pionków w grze. Służyły temu między innymi dwie wojny światowe oraz stworzenie pań-stwa Izrael, źródła zarzewia konfliktu prowadzącego do III wojny światowej, która wybuch-nąć ma na Bliskim Wschodzie. Dziś, po siedemdziesięciu latach od wydania Pionków w grzeprognozy Carra wydają się bardziej aktualne niż kiedykolwiek.
Zaloguj się i zniknij to książka, która przystępnie wyjaśnia procesy związane z funkcjonowaniem gospodarki cyfrowej i ukazuje ich znaczenie dla przeciętnego użytkownika platform społecznościowych. Autorka analizuje mechanizmy monetyzacji danych, paradoks prywatności oraz rolę algorytmów w kształtowaniu zachowań online. Omawiając wpływ kapitalizmu nadzoru na codzienne życie, zastanawia się nad tym, jak dane stały się walutą, a zaufanie głównym zasobem w relacjach cyfrowych. Monografia łączy teorię z badaniami empirycznymi, oferując czytelnikowi zarówno rzetelną analizę, jak i praktyczne wnioski, które pomogą świadomie poruszać się w świecie mediów społecznościowych.
Monika Hapek podejmuje ważny temat rozdźwięku między funkcjonowaniem prywatności a jej postrzeganiem w mediach społecznościowych oraz roli zaufania, które kształtuje postawy użytkowników serwisów społecznościowych. Opisuje praktyki organizacji mediów społecznościowych, które mają zwiększyć zaufanie użytkowników do platform i przekonać ich do tego, że kontrolują powierzone im dane. Badanie ilościowe zostało uzupełnione badaniem jakościowym. W rezultacie otrzymaliśmy nie tylko zestawienie deklaracji użytkowników dotyczące ich wiedzy na temat prywatności i funkcjonowania serwisów społecznościowych, lecz także wgląd w motywacje i rzeczywisty sposób działania.
Z recenzji dr hab. Doroty Marquardt
Monika Hapek – doktor nauk o komunikacji społecznej i mediach, badaczka mediów cyfrowych, związana z Instytutem Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwentka zarządzania reklamą oraz kulturoznawstwa. Przez 15 lat pracowała w branży reklamowej, gdzie zdobywała doświadczenie w zakresie strategii komunikacyjnych i marketingu. Autorka licznych publikacji naukowych dotyczących prywatności, zaufania, sztucznej inteligencji i nowych technologii w mediach. Współautorka prac poświęconych dostępności kultury, marketingowi immersyjnemu i analizie fake newsów. Zaangażowana w międzynarodowe projekty finansowane z programów Horyzont Europa i Erasmus+.
Decyzja, która zmieniła historię. Historia, która powinna być dziś przestrogą. 6 sierpnia 1945 roku nad Hiroszimą rozbłysło światło, które zakończyło wojnę i zapoczątkowało nową epokę. Epokę, w której ludzkość po raz pierwszy musiała zmierzyć się z konsekwencjami własnej technologicznej potęgi. Iain MacGregor opowiada historię pierwszego ataku atomowego poprzez losy ludzi, którzy znaleźli się najbliżej tej decyzji – naukowców pracujących w ramach tajnego Projektu Manhattan, wojskowych przygotowujących kolejną misję, polityków próbujących ważyć życie tysięcy w imię szybszego zakończenia wojny, a także mieszkańców Hiroszimy, dla których ten poranek był zwykłym początkiem dnia. Autor łączy precyzję historyczną z reporterską wrażliwością, oddając głos zarówno sprawcom, jak i ofiarom. Pokazuje świat przed wybuchem, dojmującą ciszę po eksplozji oraz długie lata milczenia i prób kontrolowania prawdy o skutkach nie tylko promieniowania, ale też konsekwencjach tej dramatycznej decyzji militarnej. Dzięki temu Hiroszima przestaje być tylko symbolem, a staje się miejscem, gdzie skrzyżowały się ludzkie historie. Przejmująca opowieść o odpowiedzialności, pamięci i granicach, które zostały przekroczone. Książka, która nie pozwala zapomnieć, że za każdą decyzją historyczną stoją ludzie i ich życie. Atomowe zniszczenie Hiroszimy i Nagasaki było jednym z najbardziej ikonicznych momentów XX wieku. A jednak niewiele napisano o ludziach, których działania doprowadziły do bezwarunkowej kapitulacji Japonii… Książka I zdarzyła się Hiroszima jest epicka swoim rozmachem, a zarazem intymna w szczegółach; jej strony wypełniają outsiderzy i geniusze, którzy na zawsze zmienili nasz świat. Skrupulatnie udokumentowana i znakomicie napisana. Giles Milton Znakomita, imponująco udokumentowana opowieść o geniuszu i przerażającym zniszczeniu. Alex Kershaw MacGregor wykorzystuje szeroki wachlarz źródeł, tworząc porywającą, poruszającą i często zaskakującą narrację – tym razem o tym, jak II wojna światowa zakończyła się wywołaną przez człowieka apokalipsą, a nowa era rozpoczęła się mieszanką nadziei i grozy, która osiem dekad później wciąż definiuje nasze życie. Frederick Taylor To coś więcej niż książka historyczna – to także trzeźwiąca refleksja nad wojną, nauką i moralnością. Znakomita. James Holland Nienagannie udokumentowana relacja Iaina MacGregora o pierwszym użyciu broni nuklearnej w wojnie stanowi ważne przypomnienie o grozie, jaką niesie ona dla świata. „The Spectator”
KRĘŻNICA JARA, PARYŻ, MARIANKA, BRUKSELA, CZĘSTOCHOWA, VANCOUVER, LGOTA MAŁA, NOWY JORK, STRĘGOBORZYCE, KRAKÓW, ANTWERPIA. Potomkowie Żydów, którzy w czasie drugiej wojny światowej za pieniądze szukali schronienia u Polaków. W domu, w stodole, w dziurze w ziemi, za wychodkiem. I potomkowie Polaków odpowiedzialnych za zbrodnie, które przemilczano. Czy na gospodarzach, którzy zachęcili rodzinę lubelskiego krawca, żeby się u nich ukrywała, po czym – za pomocą wideł i siekiery – zabili ojca i dwóch synów, ciąży klątwa? A czy ciąży też na tych, którzy kupili po nich dom, nieświadomi zbrodni, jaka się tam dokonała? Czy pomoże tu interwencja proboszcza, który „ma magistra z egzorcyzmów i strasznie silne pole”? Paweł Piotr Reszka jest obdarzony słuchem absolutnym. Wyłapuje nim w potoku maskujących słów, co ludzie naprawdę mówią. A gdy wsłucha się już uważnie w bohaterów i przedstawi nam ich głos, konfrontuje nas z inną wersją tej samej historii, wersją, za którą stoją tysiące przeczytanych stron dokumentów. „W tym domu już nie straszy” to kolejna książka, w której łączy wrażliwość reportera i warsztat historyka. Przeczytajcie koniecznie! Anna Bikont To jest książka o genetyce winy. Czy zło można odziedziczyć? Co z duchami przeszłości nawiedzającymi nasze myśli, sny i domy? Czy mogą się na tyle zmaterializować, by po latach pozbawić nas życia? Same pytania w tej książce. Nie potrafią albo nie chcą na nie odpowiedzieć nawet najmądrzejsi rabini. Reszka też nie próbuje. Bo jest zbyt mądrym reporterem? Pisarzem? Sam nie wiem. Ale pisze czysto, prosto i szlachetnie. Andrzej Stasiuk
Andrzej Samson był jednym z najbardziej znanych polskich psychologów. Występował w telewizji, pisał książki, cieszył się dużym zaufaniem. Gdy w 2004 roku w śmietniku nieopodal jego mieszkania znaleziono dziecięcą pornografię, wybuchła jedna z najgłośniejszych pedofilskich afer w historii Polski.
Na zdjęciach byli Kuba, Natalia, Beata, Olaf, Klara, Franek i inne dzieci, którym Samson miał pomóc. To do nich niemal codziennie wraca tamten koszmar.
Proces był wielowątkowy i trwał latami. Sprawę chciano zamieść pod dywan. Środowisko psychologów do dziś nie zrobiło rachunku sumienia. Są jednak ludzie, którzy kiedyś nie mogli mówić, a dziś chcą przerwać zmowę milczenia.
Edyta Krześniak – jedyna dziennikarka, która rozmawiała z przebywającym w areszcie Andrzejem Samsonem, z jego ofiarami i ich bliskimi – po latach wraca do tej sprawy, rozkłada ją na czynniki pierwsze i relacjonuje swoje śledztwo. Wszystko po to, by dotrzeć do prawdy i zrozumieć, jak to możliwe, że guru polskiej psychologii skrzywdził tak wiele dzieci, i dlaczego nie wyciągnięto z tego żadnych wniosków.
Nikt nie zna ich twarzy, nazwisk ani życia prywatnego.
Dla zwykłych obywateli są niewidzialni, wśród przestępców budzą strach.
Od początku swojego istnienia Łowcy Cieni są jedną z najbardziej tajemniczych jednostek polskiej policji. Rozwiązują sprawy uprowadzeń dla okupu i ścigają najgroźniejszych przestępców. To oni złapali nazywanego polskim Hannibalem Lecterem Kajetana P. i takich gangsterów jak Belmondziak, Smok, Twardy czy Wielki Bu.
Wszelkie informacje na temat działalności Łowców Cieni są owiane tajemnicą. O swojej pracy policjanci nie rozmawiają nawet z najbliższymi – a tym bardziej z dziennikarzami.
Dla Piotra Halickiego zrobili wyjątek.
Jak tropią przestępców, którzy przyjmują fałszywą tożsamość i ukrywają się latami, często na drugim końcu świata? Co robią, by wpaść na ich ślad?
W jakim stopniu nowe technologie ułatwiają polowanie na najgroźniejszych przestępców?
Jak działają, gdy dochodzi do uprowadzenia dla okupu?
Dotychczas odpowiedzi na te pytania znali tylko nieliczni. W tej książce oddajemy głos samym „łowcom”. To oni opowiadają o zawodowych wyzwaniach i rozterkach.
Poznaj kulisy działania elitarnej jednostki i odkryj nieznane dotąd szczegóły najbardziej spektakularnych akcji, o których mówiła cała Polska.
PIOTR HALICKI – historyk z wykształcenia, dziennikarz z powołania. W mediach pracuje od ponad dwudziestu lat, obecnie związany jest z redakcją Onetu. Specjalizuje się w pisaniu o sprawach dotyczących służb mundurowych, a także kwestiach społecznych i politycznych. Był dwukrotnie nominowany do nagrody Grand Press.
Pustkę rzadko ktoś odwiedza; Pustkę trzeba przebyć, żeby dotrzeć gdzieś indziej.
Fragment książki
Miały być odzyskane, są opuszczone. Nie chcieli ich Niemcy, uciekają z nich Polacy. Północno-zachodnie tereny Polski to miejsce, w którym czas się nie zatrzymał – on nieubłaganie płynął. Aż nastała Pustka.
Jak wyglądają ziemie, na których tyle się zmieniło? Na których życie wrzało, a dzisiaj ledwo się już tli. Które zmieniły narodowość, ale nie zapomniały swojej przeszłości – i nadal marzą o przyszłości.
Miłosz Szymański wyrusza do serca Pustki – jak się okaże, wcale nie tak pustej. Bo są w niej ludzie, którzy przywracają życie tej pomijanej w opowieściach krainie. Krainie, o której chyba zapomnieliśmy, ale która nie zapomniała o nas.
Śląsk znany i nieznanyMichał Zabłocki przemierza sam środek Europy Środkowej. W swojej podróży po Śląsku, po pograniczu państw i kultur pokazuje, gdzie dawniej i dziś przenikały się wpływy polskie, czeskie, niemieckie, węgierskie i inne, a także gdzie odżywają na nowo.Podczas liczącej prawie 500 kilometrów wędrówki wzdłuż Głównego Szlaku Sudeckiego, na przewyższeniach o sumie ponad 10 000 metrów, zatrzymuje się w założonych w średniowieczu miastach, zwiedza zapomniany czeski zakątek, zdobywa twierdze husytów i raubritterów, je i pije w śląskich gospodach, spotyka się z byłymi i obecnymi mieszkańcami Śląska. Wreszcie ― jak niegdyś prezydenci Vaclav Havel, Lech Wałęsa, John Quincy Adams ― podąża Drogą Przyjaźni Polsko-Czeskiej.To bardzo osobista podróż, mierzenie się z wysiłkiem i własnym ciałem, które momentami znajduje się na skraju wytrzymałości. To także zanurzenie się we wspomnienia i w literaturę.Obowiązkowa lektura dla mieszkańców Śląska, miłośników Czech i pasjonatów gór!
W Polsce po drugiej wojnie światowej jest milion siedemset tysięcy sierot. W Bartoszycach, niewielkim poniemieckim miasteczku w dawnych Prusach Wschodnich, powstaje projekt, jakiego wcześniej nigdy nie było – Centralny Ośrodek Wychowawczo-Szkoleniowy im. Janusza Korczaka. Ma to być eksperyment, którego celem jest stworzenie nowego człowieka. W jego ramach na początku 1947 roku rozpoczyna działalność największy w Polsce dom dziecka, który docelowo ma przyjąć trzy tysiące podopiecznych. Trafią tu autochtoni, młodzi powstańcy warszawscy, wychowankowie z Monetnej na Uralu. Pracownicy to repatrianci z Wilna i zza Buga, nauczyciele oddelegowani do pracy z centrum, ale i reemigranci z Francji. Wyludniona i zniszczona miejscowość stanie się miastem dzieci. Gigantyczny Ośrodek powstaje w dawnych koszarach Ludendorffa, które zadziwiają bielą ścian, rozmachem zabudowy, bliskością lasu i rzeki Łyny. To przestrzeń niemalże sielankowa, oddzielona od reszty miejscowości torami, a z dwóch pozostałych stron wodą. Dzisiaj mało kto o tym niezwykłym projekcie pamięta. Najwyższy czas to zmienić.
Bezkompromisowe spojrzenie na Izrael i jego politykę oczami jednego z największych światowych autorytetów w dziedzinie badań nad Holokaustem. Atak Hamasu na południowy Izrael 7 października 2023 roku rozpoczął najkrwawszy i najtragiczniejszy rozdział trwającej od ponad wieku bliskowschodniej wojny stuletniej. Profesor Omer Bartov urodził się w kibucu, dorastał w Tel Awiwie i służył w Siłach Obronnych Izraela podczas wojny Jom Kipur. Następnie został historykiem, ekspertem od armii niemieckiej i Zagłady, by po latach spojrzeć krytycznym okiem na własną ojczyznę. Jaką drogę przeszło państwo zbudowane na haśle „nigdy więcej” do ludobójstwa w Strefie Gazy? Od sprzeciwu wobec dyskryminacji etnicznej do dyskryminowania Palestyńczyków. Od narodowej traumy do traumatyzowania innego narodu, a nawet odmawiania mu prawa do istnienia. Od piętnowania i karania faszystów po faszystów we własnym rządzie. Omer Bartov szuka źródeł tych paradoksów. Przenikliwie analizuje ich ewolucję, demaskuje mechanizmy funkcjonowania i pyta o przyszłość. Bo w Izraelu taka krytyczna debata jest możliwa. Jeszcze. Obowiązkowa lektura dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak było, jak jest i jak być może. Marcin Gutowski
Christopher Berry-Dee, kryminolog i autor bestsellerów, ukazuje czytelnikom mroczne zakamarki psychiki najbardziej bezlitosnych i niebezpiecznych morderców na świecie. Przez wiele lat prowadził wywiady z przestępcami przebywającymi w więzieniach – w tym osławionymi seryjnymi zabójcami – i odkrył, że okazywany przez nich brak wyrzutów sumienia jest często jeszcze bardziej przerażający od popełnionych zbrodni. „Rozmowy z psychopatami i bestiami” niewątpliwie zmienią poglądy czytelników na to, kim są ludzie zdolni do najbrutalniejszych zabójstw, a poza tym stanowią dowód, że horror może być bliższy, niż sądzimy.
Globalne ocieplenie to jedno z największych zagrożeń, przed którymi stoi dziś ludzkość. Chociaż temperatury rosną, poziom mórz się podnosi, a katastrofy naturalne zdarzają się coraz częściej, obecny kryzys ekologiczny wydaje się trudny do zrozumienia, a jego skutki nie do końca przewidywalne. Zmiany klimatyczne i ich wpływ na nas nie są jednak niczym nowym. Peter Frankopan zabiera czytelnika w epicką podróż przez wieki i kontynenty, by pokazać, że natura zawsze odgrywała fundamentalną rolę w rozwoju ludzkości. Zmiany klimatyczne i ich konsekwencje towarzyszą nam od zarania dziejów, a imperia, które nie liczyły się z prawami natury, ściągały na siebie zagładę. W Odmienionej Ziemi znajdziemy na to wiele dowodów, od upadku cywilizacji Moche w Ameryce Południowej, spowodowanego cyklicznymi zjawiskami El Niño, po erupcje wulkanów na Islandii, które wpłynęły na sytuację w Egipcie i przyczyniły się do upadku Imperium Osmańskiego. Dzięki połączeniu znakomitego pisarstwa historycznego z najnowszymi badaniami naukowymi książka Frankopana całkowicie odmieni nasze spojrzenie na świat i jego przyszłość.
W 1944 roku szesnastoletnia Edith Eger została wywieziona do Auschwitz. Przetrwała, bo doktor Józef Mengele lubił patrzeć na jej taniec. Gdy obóz został w końcu wyzwolony, Edith, u skraju sił, została wyciągnięta ze stosu ciał. Dziś dzieli się swoimi doświadczeniami z Holokaustu i jest uznaną na świecie psycholożką. Wśród jej pacjentów znajdują się ofiary przemocy i żołnierze cierpiący na zespół stresu pourazowego. Doktor Eger wyjaśnia, czemu umysł może stać się naszym więzieniem i pokazuje, jak możemy dokonać wyboru wolności. Wybór zawiera w sobie siłę przekazu Człowieka w poszukiwaniu sensu Viktora E. Frankla, jest jednak książką zupełnie wyjątkową. Zmienia podejście do życia. Ciepła, pełna empatii i nieskończenie mądra, stanowi głęboką analizę ludzkiej duszy i jej zdolności do uzdrowienia.
Każdego dnia słyszałam, że jestem pomyłką natury, że się nie powinnam urodzić, że jestem śmieciem. Tylko jeśli będę mu posłuszna, mogę mieć nadzieję, że trafię do nieba. To wszystko nazywał moją formacją.
***
Zaczyna się niewinnie. Wydaje ci się, że znalazłeś bezpieczną przystań, wspierającą wspólnotę, księdza, który cię rozumie. Wreszcie angażujesz się w coś sensownego. Ktoś zna odpowiedź na twoje pytania.
Stopniowo coraz więcej czasu poświęcasz życiu religijnemu. Odcinasz inne relacje i formy zaangażowania. Nie zauważasz, kiedy charyzmatyczny lider przejmuje kontrolę nad twoim życiem. Nagle orientujesz się, że straciłeś życie prywatne, poczucie własnej wartości, czas, pieniądze. Żyjesz w ciągłym lęku. Nie wolno ci mieć wątpliwości. Słyszysz tylko: to dla Jezusa. Bóg tego chce.
Przemoc duchowa sieje ogromne spustoszenie. Skrzywiony obraz Boga, patologiczne poczucie winy, utrata powołania, depresja – to tylko niektóre z możliwych konsekwencji. Dotknięte nimi osoby nie wiedzą, gdzie szukać pomocy. Monika Białkowska – teolożka, dziennikarka – dociera do ich wstrząsających historii.
***
Ks. Krzysztof uznał, że w moim przypadku leczenie psychiatryczne depresji absolutnie odpada. (…) Za to nieustannie dokładałem sobie praktyk religijnych. Chodziłem coraz częściej do spowiedzi. Byłem przekonany, że więcej modlitwy mi pomoże. Jeśli nie pomaga, to znaczy, że muszę modlić się jeszcze więcej, bo wchodzimy na kolejne poziomy rozwoju duchowego.
Trzy kolory, trzy podróże, trzy kobiece przemiany Trzy kolory Maroka to zapis niezwykłej podróży, w której rzeczywiste miejsca – miasta i miasteczka, drogi, góry i pustynie – stają się krajobrazem wewnętrznej wędrówki, duchowego przebudzenia i emocjonalnej przemiany. Każda z części – Podróż do Błękitu, Podróż do Czerwieni i Podróż do Złota – opowiada osobną historię, a zarazem wszystkie splatają się w opowieść o stracie, miłości, wolności i świetle, które rodzi się w ciemności. To książka pisana jako dziennik dla kobiet (i nie tylko), które szukają… siebie, prawdy istnienia, nowego początku.
Co to znaczy żyć po włosku?
Czy to znalezienie chwili przerwy na aperitivo lub gelato? Passeggiata wąskimi uliczkami? A może sierpień spędzony na rozgrzanej słońcem plaży?
Ta książka jest celebracją włoskiego stylu życia – lekcją podróżowania bez pośpiechu, czerpania radości z jedzenia i kultury, delektowania się chwilą.
Od innowacyjności włoskiej mody i designu, przez złotą erę kina, aż po dyskretne echa Cesarstwa Rzymskiego, na które natknąć się można na każdym kroku – poznaj prawdziwe Włochy od środka.
Razem z mieszkającą w Rzymie Marią Pasquale wypij caffè al bar, poczuj sportowe emocje podczas Giro d’Italia, przetańcz całą noc na piazza w rytmie największych włoskich hitów.
Naucz się jeść, kochać, myśleć i bawić tak, jak potrafią tylko Włosi.
I najważniejsze: rozsmakuj się w dolce far niente – słodyczy nicnierobienia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
