Po dwudziestu pięciu latach Światowy Dzień Młodzieży wraca do Polski. Tyle ich minęło od niezapomnianego spotkania ŚDM w Częstochowie (na Jasnej Górze) w 1991 roku, które – po upadku Muru Berlińskiego – zgromadziło masowo młodych pochodzących z Europy Wschodniej, zwłaszcza z krajów byłego Związku Radzieckiego. Hymn tamtego Dnia – Abba, Ojcze – do dziś śpiewany jest przez młodych, nie tylko w Polsce. Lata jednak, które dzielą nas od tamtych chwil, naznaczone były licznymi i głębokimi zmianami w Europie i na świecie. Zmieniła się Polska i zmienił się też Kościół, który żyje w tym kraju. Po Janie Pawle II, obecnie świętym, przyszli Benedykt XVI i Franciszek. Zmienił się nade wszystko świat młodzieży, nieustannie w ruchu. Pojawiły się nowe wyzwania duszpasterskie, a każdy Światowy Dzień Młodzieży zmusza nas do przyjmowania tych wyzwań i poddawania duszpasterskiemu egzaminowi naszych umiejętności składania propozycji młodym pokoleniom. Wiele się zmieniło, ale bez zmian pozostaje żywotność i siła przyciągająca ŚDM. Jak to się dzieje? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć niniejsza książka, w której Mimmo Muolo, dziennikarz katolickiej włoskiej gazety „Avvenire”, zebrał dzieje ŚDM od początków do lipca 2013 roku w Rio de Janeiro.
Psalmy - niezwykłe źródło poznania Boga i świata, który stworzył.
Co możemy odnaleźć w psalmach? Na czym polega ponadczasowa ich wartość? Odpowiedź wydaje się być prosta. Psalmy w doskonały sposób łączą piękno słowa z bogactwem treści oraz uniwersalnym przekazem. Są pochwalą i hołdem złożonym Stwórcy. Poprzez czytanie i kontemplowanie treści Psalmów człowiek lepiej rozumie naturę Boga. Dzięki nim czytelnik może pogłębić swoją wiarę, a przez to stać się lepszym chrześcijaninem.
Nauczenie katechizmu ma jednak nie tylko ten cel, żeby oświecać rozum ludzki, lecz także i to przede wszystkim, żeby nakłonić wolę ludzką do urządzenia życia i obyczajów zgodnie z przykazaniami nauki chrześcijańskiej.
(Z Przedmowy kard. Gasparriego)
Katechizm katolicki dla osób dorosłych, które pragną zdobyć pełniejszą znajomość nauki katolickiej, bo tak brzmi pełny tytuł katechizmu, to dzieło kardynała Piotra Gasparriego (1852-1934). Katechizm ten zawiera wykładnię najważniejszych zasad wiary, moralności i kultu, do których przestrzegania zobowiązani są wierni Kościoła katolickiego. Wszystko, co obejmuje, jest wyrażone systematycznie, porządnie, zwięźle i krótko, aby żaden wyraz, tym bardziej pytanie, nie okazało się zbytecznym i niepotrzebnym. Napisany został w formie pytań i odpowiedzi: jest ona z dawien w Kościele praktykowana i używana, a podzielona na małe ustępy, chroni od zamieszania, ułatwia punkty godniejsze widzenia, a przez to i zapamiętanie rzeczy.
ANNA KAROŃ-OSTROWSKA: Mam poczucie, że mówi Ksiądz o Kościele jako filozof, nie jako duszpasterz. Mówi Ksiądz o myśleniu, nadziei, prawdzie...
KS. JÓZEF TISCHNER: Cóż jeszcze?
Nawet w filozofii nie zajmuje się Ksiądz problemem Boga. Czy jest to programowe Tischnera milczenie o Bogu?
Oby wszyscy tak milczeli o Bogu jak ja! Mówię o tym, co widzę, a nie o tym, co sobie wymyślę, że zobaczę. Kiedy robię filozofię człowieka i staram się, żeby tego człowieka pokazać w maksymalnym otwarciu na Boga, to ja milczę o Bogu?!
(fragment książki)
Rozmowy ks. Józefa Tischnera z jego uczennicą Anna Karoń-Ostrowską ukazały się już po śmierci wybitnego filozofa. Opublikowane pierwotnie w tomie Spotkanie (2003), obecnie trafiają do czytelników w poszerzonej wersji. Stąd nowy tytuł: akcent w książce pada bowiem na to, jak Tischner w swojej działalności potrafił połączyć erudycję filozoficzną z doświadczeniem drugiego człowieka i horyzontem wiary.
Anna Karoń-Ostrowska – filozofka, redaktorka kwartalnika „Więź” i jedna z inicjatorek powstania Instytutu Myśli Józefa Tischnera – bardzo wnikliwie przepytuje swego nauczyciela, prosząc go zarówno o rozjaśnienie różnych kwestii filozoficznych, jak i wydobywając zeń ważne informacje biograficzne. Dowiadujemy się m.in.: dlaczego Tischner nie chciał robić kariery na zachodzie Europy, lecz wolał pozostać „filozofem Sarmatów”, które języki obce sprawiały mu największy kłopot oraz jak wyglądały jego relacje z kard. Karolem Wojtyłą i czemu nie cieszył się z jego wyboru na Stolicę Piotrową.
Co takiego jest w słowie wieczność, że przyciąga uwagę i ma potencjał wpływać na cały naród? Żadne plemię, rasa, płeć nie może się temu oprzeć. Zostaliśmy stworzeni z wiecznością w sercach oraz poczuciem immanentnego nieznanego w ludzkiej egzystencji. Dlatego dobrze jest zagłębić się w to, co nasz Stwórca ma do powiedzenia na temat wieczności. W końcu to w jego słowie czytamy: „Ja jestem Bogiem, owszem od wieczności Nim jestem” (Iz 43,12-13) [BT].
John Bevere ze wstępu
Autor bestsellerów, John Bevere, mówi do nas na temat ważnych zasad życia i pewności, które przeprowadzą nas do wieczności. Prawdę mówiąc, gdyby ludzie tak beztrosko podchodzili do planowania swojej przyszłości jak do wieczności, pozostaliby bez środków do życia. Nawet wierzący często zaniedbują ten istotny element życia chrześcijańskiego. Rzadko myślimy o tym, co się będzie działo później.
Opierając się na zasadach z 2 Kor 5,9-11, John Bevere przypomina nam, że wszyscy wierzący staną kiedyś przed Jezusem Chrystusem i otrzymają to, na co sobie zapracowali w tym życiu. Niektórzy z nas będą zaskoczeni, że większość czasu poświęcaliśmy na rzeczy, które nie przynoszą w wieczności nagrody.
Przygotowując się na ten wielki Dzień Sądu i pamiętając o wieczności, będziemy prowadzić dobre życie. Ciągłe spoglądanie na cel pomoże nam skupić się na tym, co trwałe – na wieczności.
Przypominamy prawdy wiary!
Nigdy dotąd streszczenie doktryny katolickiej nie było aż tak krótkie! Właśnie to stanowi o atrakcyjności „Wiary w pytaniach i odpowiedziach” – książki, która trafnie odpowiada na ważne życiowe pytania, a także stanowi wspaniałą pomoc w dziele nowej ewangelizacji, której tak bardzo pragnął, i którą realizował w swoim życiu Święty Jan Paweł II.
Rolą niniejszej publikacji jest ukazanie sedna katolickiej doktryny w jak najmniejszej liczbie słów. Może się ona okazać bardzo pomocna dla tych, którzy chcą uzyskać wiedzę o sakramentach, życiu nadprzyrodzonym, modlitwie i wierze. W syntetyczny i atrakcyjny sposób prezentuje owe kwestie, pokazując, że są one ze sobą połączone, i że jedynie Kościół stanowi drogę wiodącą do prawdziwego szczęścia (Stanisław kard. Dziwisz, arcybiskup metropolita krakowski).
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?
Kim jest Jezus? Jak się modlić? Czym jest Biblia? W jakim celu chodzi się na niedzielną Mszę? Skąd się biorą ból i cierpienie?… Wiele osób, często w sposób nie do końca świadomy, poszukuje sensu życia zadając sobie tego rodzaju pytania. Leży przed nami rodzaj „kodeksu drogowego wiary” – książka, w której znajdziemy kilkadziesiąt szczerych i prostych odpowiedzi na wielkie i małe pytania dotyczące Pana Boga i naszego życia.
Czy rzeczywiście wiesz czym jest Biblia?
Większość ludzi – nawet większość chrześcijan – nie ma podstawowej praktycznej wiedzy o Biblii. W jaki sposób możemy zrozumieć opowieść Boga – oraz nasz w niej udział – kiedy jej nie znamy? W książce "Bóg, który jest tam" D.A. Carson prowadzi czytelników poprzez wielką opowieść Pisma Świętego, aby pomóc chrześcijanom ustalić w co wierzą i dlaczego w to wierzą.
„Jest to niezwykle potrzebna książka. D.A. Carson jest jednym z nielicznych autorów, którzy potrafią o Biblii pisać prosto i w interesujący sposób. Żyjemy w czasach, kiedy ludzie przyjmują lub odrzucają Biblię nawet bez znajomości tego, co ona zawiera. Carson dokonuje mistrzowskiego zadania wyjaśnienia Pisma Świętego, tak że osoba, która nigdy nie otworzyła Biblii, jest zdolna ją zrozumieć. Jednocześnie ci, którzy wzrastali na nauce Biblii, znajdą wartościowe i oczywiste prawdy, które poprowadzą ich do głębszego wielbienia i poczucia wielkości Boga, któremu służymy”.
– Francis Chan, autor książki Crazy Love
„Co za wspaniałe źródło informacji! Zachwyca mnie to, jak Carson łączy, w tak zapraszający sposób, elementy opowieści Boga i jego Słowa! Ta książka jest skarbem dla tych, którzy pragną wiedzieć, co Biblia mówi, jak również dla tych z nas, którzy ją czytali, według niej nauczali i żyli przez lata”.
– Dr Crawford W. Loritts Jr., mówca, autor, prezenter radiowy, naczelny pastor w Fellowship Bible Church, Roswell, Georgia, USA
D.A. Carson (PhD, Uniwersytet w Cambridge) jest profesorem badań Nowego Testamentu w Trinity Evangelical Divinity School w Deerfield, Illinois, USA. Jest on autorem lub redaktorem ponad czterdziestu książek oraz jest jednym z przywódców chrześcijańskiej organizacji The Gospel Coalition (Koalicja dla Ewangelii).
Stanisław Obirek staje przed tymi samymi problemami, przed którymi staje cały polski Kościół. Pyta zatem: czy Polak-katolik musi być antysemitą?; czy musi godzić się na bigoterię?; być cały czas więźniem przeszłości?
Jeśli ktoś chce znać odpowiedź na te pytania, powinien przeczytać tę książkę.
Ronald Modras (ze Wstępu).
Także w Polsce nadal żyje nadzieja na chrześcijaństwo bardziej otwarte, wrażliwe, zdolne do dialogu, wychodzące naprzeciw Innym ze zrozumieniem, życzliwością, współczuciem i zaufaniem. Refleksje Stanisława Obirka, choć zapewne dla wielu trudne do przyjęcia i kontrowersyjne, wpisują się w ten nowy kontekst pluralizmu religijnego. Ten postulowany przez Obirka pluralizm obejmuje też przecież sprzeciw wobec powszechnie przyjętych sposobów traktowania własnej tradycji. I jak przekonuje nas autor ¬– mieści się w procesie szukania pełni katolickości.
Wacław Hryniewicz OMI (z Glosy)
Jest pewnym paradoksem, że Stanisławowi Obirkowi […], przedstawicielowi kulturowego katolicyzmu, bliżej jest do niewierzących niż do formułkowego credo tak gorąco rekomendowanego przez polskich hierarchów. Książka Polak katolik? jest ważna z różnych powodów. Również jako pasjonująca diagnoza tego, co dzieje się z polskim katolicyzmem.
Jan Woleński (z Posłowia)
Książka Karla Rahnera, niemieckiego teologa i jezuity, prezentuje perspektywy wiary we współczesnym świecie, poruszając stale aktualne kwestie dotyczące jej miejsca w zsekularyzowanym społeczeństwie i roli osób wierzących. Autor stawia odważne pytania o to, czy wiara jest sprawą prywatną, czy jest ideologią oraz kiedy dyskrecja staje się tchórzostwem, a wyznanie wiary brakiem poprawności politycznej.
Karl Rahner opisuje fundamentalne doświadczenie człowieka, jakim jest spotkanie z Bogiem i Jego łaską. Wskazuje współczesnemu człowiekowi, że warunkiem tego spotkania z Jezusem Chrystusem w wierze jest droga miłości wobec bliźniego, wobec cierpienia, wyrzeczenia i śmierci. Wiara w Boga wynika z osobistej decyzji człowieka, a nie tylko z obyczaju, tradycji i uwarunkowań społecznych. Ta głęboka refleksja teologiczna jest jednocześnie bardzo osobistym świadectwem i wyznaniem wiary autora.
W ramach tych rozważań możesz znaleźć:
- czytanki na nabożeństwa majowe;
- rozważania różańcowe;
- krótkie wprowadzenia do tajemnic różańcowych;
- przygotowanie do Bożego Narodzenia;
- teksty o problematyce maryjnej.
Dla ludzi czytających uważnie, z dogłębnym zrozumieniem opisanych tu tradycji buddyjskich, książka ta okaże się bezcenną nagrodą…
Buddyzm jest nie tylko praktykowany przez miliony ludzi na całym świecie, lecz także stanowi inspirację dla tych, którzy pragną lepszego życia - czerpią z niego naukowcy, artyści i intelektualiści. W tej najnowszej pracy Jego Świątobliwość Dalajlama wraz z amerykańską mniszką Tubten Cziedryn ukazują dwie główne tradycje buddyzmu – sanskrycką z Tybetu i Azji Wschodniej oraz palijską ze Sri Lanki i Azji Południowo-Wschodniej. Autorzy kładą nacisk na to, co je łączy, lecz wskazują też na pewne rozbieżności i historyczny rozwój tych dwóch wielkich nurtów. Książka ukazuje spektrum form buddyzmu i niejako wyznacza wspólny mianownik dla wszystkich jego odłamów, sekt i ruchów. To jedna z najbardziej wyczerpujących i ekumenicznych prac na ten temat.
Jego Św. Dalajlama i Tubten Cziedryn stworzyli przebogate i nowoczesne źródło wiedzy o buddyzmie, pokazując zarazem, jak te głęboko etyczne nauki można zastosować w życiu dla dobra własnego i innych. Książka bardzo na czasie, inspirująca i mądra. - Jon Kabat-Zinn, autor m.in. „Życie, piękna katastrofa” i „Świadomą drogą przez depresję” Gdy przyglądamy się głównym tradycjom buddyzmu, widzimy, że wniosły one do świata bogatą mozaikę wiedzy oraz kultury duchowej i społecznej. Ta wiedza umożliwia także głęboki wgląd w istotę zdrowia psychicznego. Obecne powszechne uznanie dla medytacji jest wynikiem zrozumienia tych spraw. Nie trzeba być buddystą, by cieszyć się korzyściami, jakie płyną z medytowania. - ze Słowa wstępnego
Najnowsza encyklika papieża Franciszka „Laudato Si’” („Pochwalony bądź”) poświęcona jest trosce o środowisko naturalne człowieka.
Encykliki papieskie otrzymują nazwę od pierwszych słów ich tekstu, które najczęściej mają znaczenie programowe. Słowami „Pochwalony bądź” zaczyna się „Pieśń słoneczna” ułożona przez św. Franciszka z Asyżu, głosząca chwałę cudu stworzenia.
Jest to pierwsza encyklika poświęcona całkowicie ekologii, uznanej za jedno z najważniejszych wyzwań naszych czasów. Tekst podkreśla związek między ochroną przyrody a sprawiedliwością społeczną, wskazując, że ekologia jest kwestią sprawiedliwości zarówno wobec przyszłych pokoleń jak i ludów najuboższych, najbardziej zagrożonych konsekwencjami zmian klimatycznych.
Papież wskazuje na konieczność globalnej solidarności i odnosi się do kwestii tzw. ekologii ludzkiej, czyli ochrony warunków moralnych życia ludzkiego, podniesionej już przez św. Jana Pawła II w encyklice „Centesimus annus” z 1991 roku.
Konkretne i zajmujące wprowadzenie w wiarę chrześcijańską – przystępne i jasne.
Adresowane do wszystkich, którzy chcieliby dowiedzieć się, w co katolicy wierzą i jak swoją chrześcijańską wiarę wyrażają: zarówno do katolików, którzy chcą głębiej poznać swoją wiarę, jaki i do ludzi, którzy zainteresowani są tą wiarą, nic jeszcze o niej nie wiedząc – lub wiedząc niewiele.
Przydatne również dla tych, którzy towarzyszą innym na drodze wiary – rodziców, duszpasterzy i katechetów, którzy szukają sposobu, by krótko i dokładnie wyjaśnić tę czy inną kwestię, lub pomagają młodym ludziom przygotować się do sakramentów: pierwszej komunii, pierwszej spowiedzi, bierzmowania, małżeństwa.
Pisma ukazują duchowość opartą na wiernym naśladowaniu Chrystusa w Jego posłuszeństwie wobec planów Zbawienia, ubóstwie i czystości.
Duchowość franciszkańska charakteryzuje się fascynacją dla Bożej dobroci, przejawiającej się w wielu znakach zauważalnych w świecie, takich jak: instytucja Kościoła, braterska wspólnota, braterstwo stworzeń, wytrwałość i szacunek dla ludzkiego cierpienia.
Moje życie w Chrystusie to opis dążeń do doskonalenia duchowego oraz walki z grzesznymi myślami i działaniami, a także wezwanie do konsekwentnego doskonalenia się w duchu ewangelicznym, oparcia swojego życia na miłości bliźniego, miłosierdziu i współczuciu, łagodności, posłuszeństwie, czystości i gotowości do wyrzeczeń.
iden Wilson Tozer (1897–1963) był szeroko znany w kręgach biblijnego chrześcijaństwa zarówno ze swej długoletniej i owocnej pracy dziennikarskiej w czasopiśmie „Alliance Wittness”, jak i duszpasterstwa w jednym z największych kościołów w Chicago. Jednakże najlepiej dał się poznać jako autor wnikliwych książek o głębszym życiu duchowym. Często przemawiał na konferencjach biblijnych, a jego ciekawe wystąpienia były chętnie słuchane. Swoją pracą i działalnością zasłużył na miano „proroka dzisiejszych czasów”. Takim pozostał w pamięci wielu.
Jakże wielu ludzi poszukuje dziś głębszych wartości w życiu. Czy ożywienie duchowe, o którym mówi się w wielu kościelnych kręgach, jest odpowiedzią na te poszukiwania czy też swoistą modą? Czy jest to jakaś nowa doktryna, czy dawny, odkurzony tylko program działania? A.W. Tozer, szeroko znany i uznany autorytet biblijnego nauczania, wskazuje drogę prowadzącą do żywego chrześcijaństwa, które jest czymś więcej niż tylko cotygodniowym odwiedzaniem kościoła, jest czymś wewnętrznym, bardzo osobistym. Jest sposobem życia.
Świeckie elementarze mają zastosowanie w podstawowej nauce czytania i pisania: korzysta się z nich tylko na początku edukacji. Elementarz katolika służyć może przez całe życie. Wypowiadane co niedziela w Credo tajemnice wiary obowiązują chrześcijanina na każdym etapie życia. Warto mieć zatem Elementarz cały czas pod ręką.
Książka napisana z humorem, choć w istocie poważna. Autor prezentuje prawdy wiary w sposób pomysłowy i pogłębiony. Czytelnik dowie się z niej między innymi:
? Co tak naprawdę wyznaje tzw. niedzielny katolik?
? Jak pogodzić wszechmoc Boga z Jego dobrocią? I z istnieniem zła?
? Czy warto jeszcze wierzyć w Stworzyciela?
? Dlaczego cierpimy z powodu upadku Adama i Ewy?
? Na czym polegało dziewicze poczęcie i narodzenie Jezusa?
? Co kryje się w tajemniczym sformułowaniu „zstąpił do piekieł”?
? Jakie znaczenie ma dla wierzących fakt zmartwychwstania Chrystusa?
? Czy Duch Święty musi pozostać „Wielkim Nieznanym”?
? Na czym polega Sąd Ostateczny i czym jest życie wieczne?
? Czy piekło istnieje? A niebo? Kogo w nich spotkamy?
„Czytelniku – pisze Henri Caffarel – zapraszam cię, byś czytał te listy jako skierowane właśnie do ciebie. Życzę ci, aby przez ten czy inny list Duch Boży dotarł do ciebie z osobistym przesłaniem. Dlatego zapraszam cię, byś czytał je „sercem”, tym „sercem nowym”, o którym mowa u proroka Ezechiela. Pewne rzeczy można bowiem dobrze zrozumieć tylko sercem. Zachęcam cię do wewnętrznego wyciszenia, by mogło wybrzmieć w tobie w pełni echo tego, co szeptem powie ci Bo´g. Mo´dl się podczas lektury: prawdziwy sens rozważań o modlitwie uchwyci tylko ten, kto słuchając ich, jednocześnie się modli”.
Tyle Autor tytułem zachęty. Dopowiedzmy jeszcze, że niniejsza książka jest kontynuacją zbioru noszącego tytuł Sto listów o modlitwie. Co ważne, te listy nie wymagają lektury poprzednich, choć, co zaznacza Caffarel, zyskują wiele, gdy są czytane jako dopowiedzenie tamtych. Przynoszą jednak całkiem nowe pytania i całkiem nowe odpowiedzi. Najpewniej wielu z nas znajdzie tu nie tylko swoje wątpliwości, ale i wiele pożytecznych rad, dzięki którym modlitwa znów stanie się możliwa.
Prawdziwa głęboka przyjaźń wymaga naszego zaangażowania, uwagi, modlitwy i czasu. Przyjaźń, jak pokazują to liczne świadectwa myślicieli, pisarzy, świętych i mistyków, nadaje życiu ludzkiemu lepszy smak, głębszy sens. Starożytni filozofowie mówili: „Przyjaźń jest solą życia”. Edward Young pisał, że „przyjaźń jest winem życia”. Wszyscy potrzebujemy przyjaciół i – choć trudno nam się nieraz do tego przyznać – tęsknimy za nimi; tęsknimy my sami, ale tęsknią również osoby, z którymi spotykamy się na co dzień. Jeżeli bywamy uważni, łatwo możemy dostrzec, jak wiele sygnałów wzywających nas do nawiązania przyjaźni wysyłają nam przy różnych okazjach nasi bliźni. Mogłyby one stawać się początkiem przyjacielskich więzi. Musiałyby być one jednak przez nas dostrzegane, podejmowane, rozwijane i pielęgnowane.
Różnica wieku, wykształcenia, płci, posiadania, religii nie stanowi dla przyjaźni przeszkody, o ile przyjaciele znajdują wspólną płaszczyznę spotkania, wymiany myśli, dialogu i twórczej pracy. Przyjaźń jest bowiem tym związkiem, który towarzyszy człowiekowi od dziecięcych lat aż do śmierci. Więcej nawet – prawdziwa przyjaźń przekracza próg śmierci. Z czułością wspominamy przecież naszych przyjaciół, którzy już od nas odeszli do wieczności.
Bogactwem przyjaciół nie jest przecież majątek, wspólne interesy czy nawet więzy krwi, ale głębokie pragnienia ich serc oraz wielkie horyzonty ich serc i umysłów. Przyjaciele to ludzie, „którzy we wspólnym dążeniu do prawdy stają się dla siebie wzajemnie wyrozumiali i otwarci na tyle, na ile to tylko jest możliwe. […] Ci, których łączy przyjaźń, nie tylko wspólnie dążą do prawdy, lecz przede wszystkim szukają jej w sobie wzajemnie” – pisze Jean Lacroix, francuski filozof.
(Ze Wstępu Autora)
Święty Charbel, właściwie Youssef Antoun Makhlouf (1828-1898) – duchowny katolickiego Kościoła maronickiego, mnich i pustelnik, beatyfikowany (1965) i kanonizowany (1977) przez papieża Pawła VI.
„Słowa Świętego Charbela” to świadectwo o życiu ubogim, pokornym, zatopionym w modlitwie. Blask świętości ukryty w prostym mniszym życiu, po śmierci ojca Charbela objawił się jasnym światłem nad jego grobem dając początek kultowi zakonnika i kolejnym niezwykłym zjawiskom. Do niedawna w Polsce mało kto słyszał o świętym Charbelu. Dzisiaj liczne świadectwa nawróceń i uzdrowień są znakiem, że święty mnich skutecznie współdziała z tymi, którzy proszą go o wstawiennictwo.
„Słowa Świętego Charbela” to zachęta do mądrego wyboru prostej, radosnej świętości na co dzień – „Świętość to wybór, a nie szczęśliwy traf ”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
