Listy Hieronima stanowią zabytek o pierwszorzędnym znaczeniu nie tylko dla poznania jego biografii, ale całego społeczeństwa przełomu IV i V wieku. Napisane w mistrzowskim stylu z punktu widzenia językowego, onieśmielają wręcz erudycją i szerokością zainteresowań Autora. Przede wszystkim na uwagę zasługują listy egzegetyczne i moralne.
Obecne wydanie przedstawia tekst łaciński listów oraz tłumaczenie ks. Jana Czuja, poprawione pod względem językowym i uzupełnione na podstawie wydania oryginału. Na tom pierwszy składa się pierwszych 50 listów, a niniejszy tom zawiera kolejne 29. Zamiarem redakcji jest zakończyć wydanie całości epistolarium w ciągu dwóch lat, z koniecznymi indeksami w tomie ostatnim.
Książka Ciocia Edyta. Żydowskie dziedzictwo katolickiej świętej została napisana przez Susanne Batzdorff, siostrzenicę Edyty Stein (1891-1942). Przekazuje nam ona obraz Świętej widziany z perspektywy jej żydowskiej rodziny, kilku pokoleń Steinów, którzy ?zmagają się? z postacią i dziełem swej niezwykłej krewnej.
W świetle rozlicznych publikacji poznajemy Edytę Stein, Żydówkę, chrześcijankę, wybitną filozofkę, karmelitankę, zamordowaną przez nazistów w obozie Auschwitz-Birkenau w sierpniu 1942 roku, która została wyniesiona przez papieża Jana Pawła II do godności świętej Kościoła katolickiego oraz współpatronki Europy.
Książka, którą powinien mieć każdy poważnie traktujący swoją wiarę katolik.
Kim właściwie są doktorzy Kościoła, co tak naprawdę oznacza nadanie jakiejś osobie tego szacownego tytułu? Jak zmieniało się podejście Kościoła do tej starożytnej instytucji i jakie jest jej znaczenie obecnie? Tego wszystkiego można się dowiedzieć dzięki tej książce - jedynej takiej pozycji na polskim rynku. Pozwala ona zapoznać się z osobami i mądrością wszystkich doktorów Kościoła.
Autor kreśli fascynujące portrety 33 duchowych mistrzów, którzy pozwalają nam lepiej zrozumieć naszą wiarę. Każda z przedstawionych sylwetek zawiera życiorys, zwięzłą prezentację danej postaci oraz jej najważniejszych myśli. Wymienione są również zasługi danej osoby dla kształtowania doktryny chrześcijańskiej. Przy każdej postaci jest także dołączona krótka bibliografia.
Książka jest zbiorem fascynujących listów pisanych przez misjonarza pracującego w Tanzanii. Oddają one realia życia Czarnego Lądu. Największą jej wartość stanowi żywy, szczery i osobisty przekaz - człowieka zakochanego w Afryce.
Bohaterka tej książki to postać niezwykła. Mistyczka, reformatorka, doktor Kościoła i patronka Europy. W czasach, gdy większość kobiet była zamykana w kuchniach lub klasztorach, ta nieuczona córka farbiarza odgrywała niezwykle ważną rolę w życiu politycznym, społecznym i duchowym Włoch i całej Europy. Napominała świeckich władców oraz występowała z postulatami reformy Kościoła. To ona nakłoniła papieża Grzegorza XI, by przeniósł z powrotem siedzibę papiestwa z Awinionu do Rzymu. Mediowała traktaty pokojowe i organizowała krucjatę. Była przewodniczką duchową dla wielu mężczyzn i kobiet, a pod jej wpływem nawracali się najbardziej zatwardziali grzesznicy.
Autor głęboko wnika w obdarzoną charyzmatycznym urokiem, magnetyczną osobowość św. Katarzyny. Z ogromną wrażliwością opisuje jej mistyczną duchowość, czerpiąc przy tym obficie z jej listów i dzieł, na czele ze słynnym "Dialogiem". Portret bohaterki osadza na tle barwnego obrazu Włoch początków Renesansu, wykazując się znakomitym wyczuciem realiów społeczno-politycznych i mentalności ówczesnych czasów. Tę biografię naprawdę czyta się jak znakomitą i wciągającą powieść.
Książka powstała w związku z 50. rocznicą święceń kapłańskich Ojca Ludwika Wiśniewskiego przypadającą w 2011 roku. Publikacja dotyczy lat 70., kiedy Dominikanin prowadził duszpasterstwo akademickie w Lublinie.
W swoich wspomnieniach dawni wychowankowie Ojca Ludwika opowiedzieli, kim były osoby, które stworzyły środowisko skupione wokół duszpasterstwa, co wówczas poruszało młodych ludzi, w jakie działania się angażowali.
Paulina Jaricot opowiada o swej duchowej przemianie, której doświadczyła w młodości w czasie choroby i powrotu do zdrowia. Zaowocowała ona m.in. powstaniem Dzieła Żywego Różańca i Dzieła Rozkrzewiania Wiary.
Po raz pierwszy publikujemy niezwykłą duchową autobiografię założycielki Żywego Różańca, Sługi Bożej Pauliny Jaricot. Spisała ją na prośbę swojego kierownika duchowego, ks. Würtza. Na kartach czterech zeszytów Paulina analizuje poszczególne wydarzenia w swoim życiu, odkrywając Boże działanie w tym, co ją spotykało. Szczególnie skupia się na swoim głębokim nawróceniu, którego doświadczyła w wieku 17 lat wskutek choroba i nagłego powrotu do zdrowia. Okazały się one niezwykłymi narzędziami w rękach Boga, dzięki którym odkryła ona swoje powołanie.
Pauline Jaricot (1799-1862) była córką bogatego przemysłowca, która po swoim nawróceniu poświęciła się służbie Kościołowi. Założyła Dzieła Rozkrzewiania Wiary, które zbierało fundusze na katolickie misje zagraniczne oraz modlitewne Dzieło Żywego Różańca, które już w momencie jej śmierci liczyło około 3 milionów członków.
Książka "Od chrztu do zmartwychwstania" to wywiad-rzeka, w którym ks. bp Antoni Długosz opowiada o realiach życia chrześcijańskiego. Z właściwym sobie ciepłem i poczuciem humoru, szczerze i otwarcie podejmuje różnorodną tematykę nurtującą współczesnego człowieka. Począwszy od chrztu i wychowania dzieci, poprzez takie kwestie jak: prywatne objawienia, grupy charyzmatyczne, ograniczenia szkolnej katechezy, celibat, kapłaństwo kobiet, codzienne obowiązki biskupa, kobiety w życiu biskupa, małżeństwo, seks i in vitro, a skończywszy na narkomanach, chorych, umierających i... radosnym chrześcijaństwie. Bp Długosz nie uchyla się od odpowiedzi na najtrudniejsze nawet pytania, które sami często sobie stawiamy.
Autor książki jest znany przede wszystkim z programu telewizyjnego dla dzieci "Ziarno" – w którym od wielu lat opowiada o Panu Jezusie, bawi się z najmłodszymi, śpiewa, a nawet tańczy. Jest wykładowcą katechetyki w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum" w Krakowie, duszpasterzem narkomanów i niepełnosprawnych. W 2007 roku został Kawalerem Orderu Uśmiechu.
W czasie gdy tak często słyszymy wiadomość o kataklizmach i końcu świata bardzo potrzebne jest jasne i precyzyjne przedstawienie katolickiej nauki na ten temat, porządkujące i wyjaśniające wiele tak często poruszanych kwestii.
Określenie „koniec świata” w powszechnym rozumieniu wywołuje oczekiwanie przerażających wydarzeń, kataklizmów, zniszczenia tego wszystkiego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni. Takie skojarzenia wywołują też słowa „apokalipsa” i „apokaliptyka”. „Apokalipsa”, czyli Objawienia św. Jana, to ostatnia księga Nowego Testamentu, zapowiadająca powtórne przyjście Chrystusa i poprzedzające je wydarzenia. Apokalipsa to tytuł dzieła biblijnego, ostatniej z ksiąg Nowego Testamentu oraz pozabiblijnych ksiąg z okresu między Starym a Nowym Testamentem charakterystycznych dla apokaliptyki jako prądu myślowego głoszącego koniec obecnego porządku świata, wiele budzących grozę wydarzeń, kataklizmów niosących zniszczenie. Nazwy te kojarzą się nam z przerażającymi zapowiedziami, zniszczeniem tego, co znamy. Tymczasem na przełomie czasów przed i zaraz po narodzeniu Chrystusa była to raczej literatura pisana - jak dla Polaków w czasach rozbiorów Trylogia Sienkiewicza -„ku pokrzepieniu serc”, aby pokazać, że mimo niesprzyjających dla Izraela i młodego chrześcijaństwa wydarzeń historycznych, Bóg panuje nad całym światem i kiedyś wymierzy sprawiedliwość: ukarze zbrodnie i przywróci pomyślność tym, którzy dochowali Mu wierności.
Obecnie niektóre sekty zapowiadają rychły koniec świata. Ponieważ podawane terminy się nie sprawdzają, wciąż je przekładają. Groza wojen, możliwości zniszczenia świata przez broń jądrową czy katastrofy ekologiczne albo astronomiczne pokazują, że taka zagłada może nastąpić szybko i niespodziewanie. Czas ostateczny zaczyna się już teraz. Przez przyjęcie wiary w zbawcze dzieło Chrystusa i odpowiednie życie przygotowujemy się na spotkanie z Bogiem - Sędzią najpierw w chwili naszej śmierci, a potem na końcu czasów, gdy nastąpi powszechne zmartwychwstanie i wszyscy będą uczestniczyli w swoim wiecznym losie w przywróconych ciałach.
Autor omawia biblijne obrazy przedstawiające koniec świata albo katastrofy, które posłużyły jako wzorzec dla przepowiedni przyszłej zagłady i przemiany istniejącego świata. Skupia się na ich znaczeniu dla człowieka chcącego żyć wiarą i przygotować się na spotkanie z Panem, które na pewno nastąpi w chwili jego śmierci.
Szczególnie symboliczną architekturą i przestrzenią w mieście są świątynie, kaplice, cmentarze, przyuliczne kaplice i krzyże. Wyróżnia je spośród innych budowli i przestrzeni symbolicznych to, że należą do sacrum, są wyłączone z jakichkolwiek form użyteczności, dają wiele do myślenia tym, którzy na nie patrzą lub do nich wchodzą. Są symbolem czegoś ważnego i świętego, trwałego niezniszczalnego.
Czytelnik otrzymał w niniejszym tomie bardzo bogaty materiał do refleksji na temat sacrum w dzisiejszym mieście. Zawarte w nim opracowania pobudzają do myślenia nad tym, co dla oczu niewidzialne.
Z Posłowia o.prof. Leona Dyczewskiego
Koronki od stuleci ożywiają i urozmaicają modlitwę. Można je odmawiać nieustannie - w każdym czasie.
Zbiór, który przygotowaliśmy dla Was, zawiera modlitwy do Osób Boskich oraz do Najświętszej Maryi Panny, do aniołów i do innych świętych. Znalazła się w nim też koronka za zmarłych i o pokój na świecie.
Poszczególne rozważania opatrzone są inspirującymi mottami i krótkimi notkami o nauczaniu Kościoła na temat danego nabożeństwa czy formy modlitwy.
Czy dzisiejszy Kościół Katolicki naprawdę zmienił się?
Odpowiedź na nowy katechizm Kościoła Katolickiego.
Ta książka, będąca solidną i wnikliwą analizą Kościoła katolickiego, dostarcza następujących korzyści:
porównuje naukę Pisma Świętego z pierwszym od 400 lat katechizmem katolickim
podsumowuje spojrzenie współczesnego katolicyzmu na kwestię łaski
podaje zrównoważone porównanie struktury władzy Kościoła katolickiego i nowotestamentowego zboru
wyjaśnia, dlaczego uczestnictwo we Mszy świętej i przyjmowanie sakramentów jest niezgodne z wiarą w Chrystusa jako osobistego Zbawiciela.
Najlepsza książka teologiczna w Europie - Nagroda Europejskiego Stowarzyszenia Teologii Katolickiej 2011
Punktem wyjścia rozważań Tomáša Halíka jest stwierdzenie, że każdy na drodze swojej wiary spotyka się z "niewiarą": wątpliwościami, pytaniami, poczuciem Bożego milczenia czy ciężarem Jego oddalenia. Z tajemnicą nieobecności Boga człowiek jednak nie może się po prostu "uporać", musi wobec niej zachować tytułową cierpliwość i przyzwolić, by wątpliwości prowadziły go ku dojrzałości. To droga rzeczywiście długa i często wiedzie przez pustynię i ciemność. Zdarza się, że człowiek na niej błądzi i musi niejednokrotnie zejść bardzo głęboko w przepaść, w ciemną dolinę. Gdyby jednak droga ta nie wiodła tamtędy, nie byłaby drogą do Boga.
Wobec cierpienia człowieka drugi człowiek często staje się bezradny. Dziś wiele cierpień staje się udziałem ludzi, którzy nie mogą mieć dzieci. Ten problem dotyczy co piątego małżeństwa. Bardzo pragną, by powiększyła się ich rodzina, leczą się, często godziny i dnie poświęcają na to, by w końcu cieszyć się upragnionym potomstwem. Ze świadectw wielu małżeństw wynika, że często im bardziej chcieli, im bardziej się starali, tym ich rozczarowanie, ból, żal były większe. Nieraz dochodziło do tego, że małżonkowie w tych trudnych chwilach oddalali się od siebie. A przecież właśnie wtedy tak bardzo potrzebna jest bliskość i wsparcie?
W ostatnich latach wielu autorów podjęło temat teorii spiskowych, w tym także tajemnych stowarzyszeń, symboli i kodów, które za sprawą tradycji okultystycznej i ezoterycznej przejawiają się w historii niemal każdego narodu.
„Perła pod Krzyżem” to książka, która w przystępny sposób obala wiele mitów dotyczących tych zagadnień. Autor nie daje się ponieść zbiorowej fantazji, co charakteryzuje jego naukowe podejście do tematu.
Począwszy od domniemanego związku Jezusa z Marią Magdaleną, który zaowocował w przyszłości powstaniem największej w Europie linii dynastycznej, a skończywszy na wyprawach krzyżowych i zakonie templariuszy, autor przeprowadza czytelnika subtelnie przez kolejne zagadnienia, przedstawiając dowody naukowe na potwierdzenie lub obalenie danej teorii. Czytelnik poznaje źródła kultu św. Marii Magdaleny i dowiaduje się, gdzie i jak ten kult rozwijał się w Europie.
Autor wyjaśnia także tajemnicę słynnego znaleziska w Rennes-le-Chateau i rozwiewa tajemnice z nim związane. Przy okazji zaznajamia czytelnika z technikami szyfrowania, które odkryto w powiązaniu z Rennes-le-Chateau.
Książka „Perła pod Kryżem” przedstawia teorię, według której Ewangelia św. Jana została napisana za pomocą specyficznej metody. W swoich dziełach napomina o niej Plutarch – filozof i moralizator, a zarazem hierofant wtajemniczony w misteria starożytnego świata. Metoda ta opiera się na wprowadzeniu zamierzonego "bałaganu", nieuporządkowania w logicznym przebiegu treści danego pisma w taki sposób, aby osoby wtajemniczone i znające odpowiednie klucze potrafiły odnaleźć w nim przewodnią myśl. Plutarch wspomina o tej technice w odniesieniu do kultu Izydy, dlatego można przypuszczać, że wywodzi się ona ze starożytnego Egiptu.
W czasach średniowiecza tajemna tradycja chrześcijaństwa i związany z nią kult św. Marii Magdaleny wywarły przemożny wpływ na nurt tzw. romansów graalowych i poezji śpiewanej trubadurów, w tym na mit o papieżycy Joannie. Istnieją różne poszlaki, które świadczą, że jednym z wtajemniczonych był św. Bernard z Clairvaux, założyciel templariuszy.
W późniejszych wiekach gnoza chrześcijańska, zwana także tradycją Różo-Krzyża, będzie stanowić źródło inspiracji dla wielu czołowych poetów i pisarzy kultury europejskiej, wśród których znajdują się mistrzowie tej klasy, co Dante Alighieri czy też William Shakespeare, a na gruncie polskim – Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz. Wyraźny wpływ tego nurtu można odnaleźć także w twórczości największych florenckich artystów: fresk zatytułowany „Ostatnia Wieczerza”, który powstał spod pędzla Leonarda da Vinci, otwiera sekwencję trzech obrazów niosących wyraźne gnostyckie przesłanie.
Książka została wzbogacona posłowiem napisanym przez wybitnego religioznawcę, gnostyka i antropozofa, prof. Jerzego Prokopiuka.
Salim z Damaszku, mistrz w opowiadaniu historii, ma tajemniczy sen. Wróżka zapowiada mu, że straci głos i jeśli w ciągu trzech miesięcy nie otrzyma siedmiu wyjątkowych podarunków, nigdy go nie odzyska. Następnego dnia sen się spełnia. Zatroskani przyjaciele spieszą z pomocą, ofiarowując Salimowi różne, wymyślne prezenty. Bez skutku. Salim nadal milczy, a czas płynie nieubłaganie...
Opowiadacze nocy to historia o przyjaźni, wyobraźni, egzotycznej kulturze i sztuce opowiadania baśni. Jak w Księdze tysiąca i jednej nocy fantastyka miesza się w niej z realizmem, tworząc barwną wschodnią mozaikę.
Książka otrzymała kilka nagród literackich w Niemczech, gdzie ukazało się jej kilkanaście wydań. Została też przetłumaczona na wiele języków.
W związku z przypadającą w 2008 roku setną rocznicą śmierci kaznodziei Wielkiej Synagogi, z inicjatywy Wydawnictwa Austeria, zorganizowano w Żydowskim Instytucie Historycznym sesję naukową Rabin Izaak Cylkow (1841-1908). Sesja przygotowana została wspólnie przez Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma, Katedrę Judaistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Zakład Studiów Żydowskich Uniwersytetu Wrocławskiego. W książce zebrano artykuły autorów, którzy wzięli udział w rocznicowych uroczystościach. Teksty ukazują prawdziwy kontekst działalności Izaaka Cylkowa w Warszawie.
Materialistyczna neuronauka próbuje dowieść, że umysł jest iluzorycznym wytworem mózgu, wolna wola nie istnieje, a tryumf ducha nad materią to złudzenie. Dlatego jej zwolennicy poszukują ""Bożego genu"" lub ""Bożego przełącznika"" w mózgu człowieka. I choć takie dociekania ocierają się o absurd i uniemożliwiają postawienie sensownych hipotez dotyczących duchowych przeżyć, grono wyznawców materialistycznej wizji świata stale się powiększa.Książka Beauregarda i OLeary podważa założenia materialistycznej filozofii, która wyklucza istnienie pierwiastka duchowego. Napisana prostym i żywym językiem, dowodzi, że przeżycia religijne opierają się na kontakcie z zewnętrzną rzeczywistością i są prawdziwe. Autorzy swoje tezy popierają wynikami badań, a także odwołują się do dzieł wielkich mistrzów duchowych oraz wypowiedzi innych ludzi nauki, w której kończy się epoka dogmatów, a zaczyna czas rzetelnych badań.Mario Beauregard jest neuronaukowcem, zajmuje się neurobiologią doświadczenia mistycznego.Denyse OLeary jest dziennikarką, pisze o związkach nauki, religii i wiary.
Autor przedstawia zasadnicze zmiany, sprzeczne z Tradycją Kościoła Katolickiego, które zostały wprowadzone w wyniku podjętych reform podczas II Soboru Watykańskiego. Wiele wprowadzonych wówczas modernistycznych reform i zmian, inspirowanych między innymi przez masonerię, nie wytrzymało próby czasu i przyniosło szkody Kościołowi Katolickiemu i wiernym. Kryzys wiary, laicyzacja życia, spadek powołań, zamykanie kościołów, zwłaszcza na Zachodzie - to tylko niektóre skutki. Również reforma liturgii nie sprzyjała umacnianiu Kościoła Katolickiego. Kilkadziesiąt lat, które upłynęły od czasu Soboru, potwierdziło słuszność obaw Autora, o zagrożeniach jakie niosły dla Tradycji zmiany m. in. w liturgii mszy świętej.
Dzieje ruchów heretyckich i działalność inkwizycji stanowią jeden z najważniejszych problemów historii społecznej średniowiecznej Europy i historii mentalności tego okresu. Instytucją, która miała zwalczać ruchy heretyckie, była inkwizycja. Powołana przez papiestwo w XIII wieku do tropienia i sądzenia heretyków, zwalczała ich przy pomocy władzy świeckiej, stosując środki terroru: surowe kary kościelne, więzienie, konfiskatę mienia i śmierć na stosie. Dzieje inkwizycji wskazują, że niejednokrotnie stawała się ona narzędziem polityki papieskiej lub monarszej. Konflikty występujące między Kościołem a państwem na tle rywalizacji o władzę i wpływy sprawiły, że okrutny i bezwzględny, działający niezawodnie system kontrolno-represyjny nie zawsze mógł się w pełni rozwinąć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
