Znaleźć skarb to jeszcze nie wszystko. Człowiek nieustannie poszukuje Boga, żyjącego w nim. Ale gdy Go odnajdzie, wcale nie kończy się jego droga, bo wtedy w Nim odnajduje wciąż więcej.Tytuł nawiązuje do przypowieści Jezusa o skarbie ukrytym w roli. Ale to w podtytule kard. Jos Tolentino Mendona ukrył swą główną myśl: O sztuce wewnętrznego poszukiwania. Jest to zatem przewodnik po drodze wolności: od Abrahama po Mojżesza; od Eliasza po Jonasza, który poznaje prawdę o Bogu dopiero na obcej ziemi. Również Jezus z apostołami jest ciągle w drodze. Przekonaj się jak fascynująca jest codzienność pełna nowych odkryć.
Niniejszy tom Arcykapłani Izraela. Leksykon przekazuje podstawowe wiadomości na temat wszystkich arcykapłanów Izraela. O wielu wiadomo jedynie, że byli i nic więcej o ich życiu czy dziele. Większość zapisała się negatywnie w historii. Niektórzy bardziej starali się ludziom podobać niż Bogu.Kapłani, a tym bardziej arcykapłani mieli być wzorcem dla ludu, pośrednikami między nim a Bogiem, ale nie zawsze spełniali swoje zadanie w sposób godny tego powołania. Już pierwszy z nich, Aaron, załamał się pod wpływem narzekań ludu twardego karku. Losy tzw. czarnych charakterów skłaniają do rozważań nad odwiecznym problemem ludzkiej natury wyborem pomiędzy dobrem i złem. Odczytanie przeszłości objaśnia sens teraźniejszości i kształtuje postawy ludzi dzisiaj, dlatego warto poznać postacie arcykapłanów, aby historia stała się mistrzynią życia, może także dla współczesnych arcykapłanów, z których wielu stoi w ogniu krytyki.W tej pracy dominują źródła literackie: Pismo Święte i dzieła Józefa Flawiusza. Poszczególne hasła ułożono w porządku chronologicznym, na ile to możliwe, bowiem w większości przypadków uczeni są różnych zdań, nawet ten sam autor nie zawsze podaje taką samą chronologię arcykapłanów.
Święty Janie Pawle II, przebywasz w niebie razem z Bogiem Ojcem, Jezusem Chrystusem i Duchem Świętym oraz aniołami.
Mogę więc modlić się i prosić o Twoje wstawiennictwo, byś moje modlitwy i prośby w nich zawarte przedstawił bezpośrednio Trójcy Świętej. To dla mnie bardzo ważne, bo czuję, że rozumiesz moje ludzkie problemy, którymi codzienne obdarza mnie Bóg. Rozumiesz, że nie zawsze radzę sobie z codziennością, natłokiem spraw, które powinienem załatwić, że bywam zmęczony do granic wytrzymałości i że zaczynam mieć wszystkiego dość, a nawet złorzeczę Panu Bogu, że mnie tak doświadcza, że ludzie wokół mnie są Judaszami. I jest mi z tym źle. Święty Janie Pawle II, tu – na ziemi, byłeś tak jak i ja człowiekiem. Pan Bóg także zsyłał na Ciebie codzienne zmartwienia, a nawet szatan pod postacią zamachowca chciał Ci odebrać życie, strzelając do Ciebie. Chorowałeś i znosiłeś wszelkie niewygody z tym związane.
Myślę, że tak jak i ja, czułeś smutek, samotność, zwiątpienie i zadawałeś sobie pytanie, dlaczego Bóg Ciebie wybrał i tak doświadcza. Wokół Ciebie czyhali Judasze, gotowi wydać Cię szatanowi za 30 przysłowiowych srebrników. A gdy byłeś Papieżem chcieli poznać Twoje myśli i zamiary. Nawet gdy umierałeś otaczali Cię różni ludzie – i dobrzy apostołowie i Judasze.
Jednak Ty swoją postawą zawsze, nawet w godzinie smierci, pokazywałeś wszystkim, Judaszom także, jak przezwyciężać chorobę, ból fizyczny i duchowy. Jak ofiarować Bogu swoje cierpienie na jego chwałę, jak budować w sobie człowieczeństwo, jednocześnie nie złorzecząc Panu i wybaczając wszystkim zło, które Ci uczyniono za życia. Wybaczyłeś nawet swojemu zamachowcowi. Pokazałeś, jak cierpiąc można z pokorą przyjąć nadchodzącą śmierć. Powiedziałeś: pozwólcie mi w spokoju odejść do Pana. I dlatego Pan Bóg w Trójcy jedyny uczynił Cię świętym, być mógł przebywać razem z aniołami w niebie i być wzorem dla nas ludzi, tu na Ziemi.
Stąd moja śmiałość. Będę się modlił o Twoje bezpośrednie wstawiennictwo, Święty Janie Pawle II, do Boga w Trójcy jedynego, do Archaniołów, byś moje modlitwy we wszystkich intencjach, w tym o zdrowie moich bliskich, o pomoc w rozwiązaniu moich codziennych problemów, a w końcu o spokojną, gdy nadejdzie czas, śmierć przedstawił i dzięki Twojemu wstawiennictwu, by zostały wysłuchane. Amen.
O. Verlinde ujawnia antychrześcijańskie kłamstwa pojawiające się na przestrzeni wieków w wielu prądach myślowych. Analizuje negatywne trendy mające źródto w mitologii, ezoteryzmie, gnozie, praktykach okultystycznych oraz w niektórych koncepcjach filozoficznych (scjentyzm, panteizm, idealistyczna filozofia niemiecka, tezy Oświecenia).
Trzeci tom mistycznego dziennika Luisy Piccarrety odstania dalszy ciąg niezwykłej, intymnej wręcz zażyłości włoskiej mistyczki z Jezusem. Jest zapisem mistycznych spotkań z lat 1899-1900, świadectwem wizji, słów i orędzi Jezusa oraz podejmowanego przez Luisę wielkiego dzieła cierpienia.Dzięki nadprzyrodzonej łasce Luisa wnika głębiej w sens krzyża, posłuszeństwa, czystości, tajemnicy Kościoła, który niejednokrotnie zostaje jej ukazany jako pełen nieczystości, słabości, zdrady, wzbudzających gniew Tego, który jest jego Głową. Nie wiemy, których czasów dotyczyły wizje Luisy, ale z pewnością, patrząc na to, co dzieje się wokół nas i w nas samych, możemy stwierdzić ich porażającą aktualność.
Bezkompromisowy. Bezwzględny. Bezbożnik.Kościół katolicki przeżywa kryzys: coraz większa liczba skandali, obłuda duchownych, kolejne apostazje. Odpowiedź na to wszystko jest jedna: jeszcze większa opresja, zamach na prawa kobiet, odmawianie praw mniejszościom, nadużywanie własnej pozycji.W tej perspektywie Bezbożnik Piotra Szumlewicza to wezwanie do odwagi i zachęta do krytycznego myślenia. W polemicznym stylu, sięgając do danych, historii czy filozofii, autor rozprawia się z hipokryzją księży i hierarchów.Ta książka to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto zastanawia się nad wyrwaniem spod przemocowej władzy religii.
łowa tej małej książki poświęconej duchowości kapłańskiej w ujęciu kardynała Stefana Wyszyńskiego, które zostały napisane 25 lat temu, w 1995 roku, kończy następujące zdanie: W obecnych czasach, być może nawet trudniejszych dla Kościoła, już po rozpoczęciu procesu beatyfikacyjnego wielkiego Biskupa Warszawy, jego słowa nabierają jeszcze większego znaczenia, jako wezwanie dla polskich kapłanów.Trzeba przyznać, że w 2021 roku, kiedy będziemy przeżywać w Warszawie beatyfikację Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego, te słowa uzyskają ze strony Kościoła kolejne, bardzo mocne potwierdzenie.Wezwanie do kapłaństwa, którego sercem jest decyzja na ofiarę swojego życia, czy nawet na ofiarę ze swego życia, wydaje się być współcześnie całkowicie aktualne. Właściwie ta aktualność jest porażająca i ukazuje się jako rozwiązanie dla może najtrudniejszych problemów dzisiejszego Kościoła. Opis duchowości kapłańskiej dokonany na podstawie pism i autoryzowanych wypowiedzi Prymasa Tysiąclecia z lat 19561992 jest wezwaniem aktualnym, integralnym i radykalnym do kapłaństwa ofiary.
Papież Franciszek ogłosił, że rok 2021 będzie rokiem świętego Józefa, na pamiątkę 150. rocznicy ogłoszenia przez bł. Piusa IX dekretu Quemadmodum Deus ustanawiającego opiekuna Jezusa patronem Kościoła Powszechnego. Wybór tego świętego na patrona to nie tylko próba przypomnienia wiernym wzoru ojca i męża, ale i symboliczne oddanie się w czasie pandemii pod jego ojcowską opiekę. Święty Józef jako głowa Świętej Rodziny opiekował się Chrystusem oraz Maryją, dbał o ich bezpieczeństwo i zapewniał im doczesne utrzymanie, zatem powołanie go na patrona pandemicznego roku jest niejako prośbą Kościoła - stanowiącego mistyczne ciało Chrystusa - o objęcie wiernych ojcowską opieką we wszystkich wymiarach, w jakich ojciec może pomóc rodzinie.Jak mówił papież Franciszek podczas homilii na inaugurację pontyfikatu 19 marca 2013 roku: Józef jest opiekunem, gdyż umie słuchać Boga, pozwala się prowadzić Jego woli. Właśnie dlatego jeszcze bardziej troszczy się o powierzone mu osoby, potrafi realistycznie odczytać wydarzenia, jest czujny na to, co go otacza, i umie podjąć najmądrzejsze decyzje. W nim widzimy, drodzy przyjaciele, jak się odpowiada na Boże powołanie - będąc dyspozycyjnym, gotowym. Widzimy również, kto stoi w centrum chrześcijańskiego powołania: Chrystus!
Siedem spojrzeń na granicę życia i śmierciWspółczesna medycyna coraz skuteczniej przedłuża życie. Czym się kierować przy rozwiązywaniu wynikających stąd dylematów? Jak do tych problemów należy podchodzić od strony etycznej i duchowej? Na co powinna zwracać uwagę rodzina chorego?Autor podejmuje siedem prób rozwiązania problemu. W tym celu spotyka się z neurobiologiem, bioetykami o różnych zapatrywaniach, specjalistką od medycyny paliatywnej, duszpasterzem z hospicjum, a także z małżeństwem zmuszonym do podejmowania dramatycznych decyzji w trakcie terapii swojej córki.Podręczny zestaw, który daje nam szansę na zrozumienie, gdzie jest granica życia i śmierci według nowych naukowych definicji. Inspiracja do rozmyślania o tak zwanym testamencie życia.Jeśli potrafimy latami utrzymać funkcjonowanie organizmu nieprzytomnej osoby, której serce bije, ale która na przykład samodzielnie nie oddycha, to czy ta osoba jest żywa, czy martwa? Jest ciepła, może reagować na niektóre bodźce, ma różnego rodzaju odruchy wydawać by się mogło, że to ciało jest pogrążone w bardzo głębokim śnie. Ale może też być tak, że ta osoba ma uszkodzony ośrodkowy układ nerwowy w takim stopniu, że tam już tej osoby nie ma i nigdy nie będzie.Dr Paweł Boguszewski, neurobiologPotem zaczęła się trudna codzienność w mieszkaniu w bloku bez windy, z żywieniem pozajelitowym, na półtorametrowym kablu, nawet poza domem. Wtedy zaczęłam myśleć o tym, że trzeba koniecznie to mieszkanie zmienić Wiedziałam, kiedy [Zuzia] jest stęskniona, kiedy znudzona, jaka muzyka jej się podoba, a jaka nie. Wyrazem twarzy była mi w stanie powiedzieć wszystko.Anna Zworska, mama Zuzi
Święty Józef Sebastian Pelczar był wielkim czcicielem Serca Pana Jezusa. Jego pragnieniem było, by kult Serca Jezusowego rozszerzał się w całym świecie. Ksiażka ta to wyjątkowy przewodnik, opracowany na podstawie myśli świętego, służący pomocą w kontemplacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Składa sie z dwóch części.W pierwszej Dziewieć pierwszych piątków miesiąca poznajemy Serce Jezusowe jako podmiot szczególnej czci Kościoła, dowiadujemy się, dlaczego i w jaki sposób możemy czcić Serce Jezusa, a także jak uswięcać poszczególne dni tygodnia przez rozważanie Bożej dobroci wobec ludzi. Druga część to Wybrane modlitwy św. Józefa Sebastiana Pelczara, które sam ułożył lub którymi czesto się modlił. Z pewnością pomoga czytelnikom wniknąć w miłość Serca Jezusowego i ta miłością promieniować na co dzień. Całość kończy 12 obietnic dla czcicieli Serca Jezusowego, które przekazał św. Małgorzacie Marii Alacoque sam Jezus.
Do Pana Jezusa, Matki Bożej, do Trójcy Przenajświętszej, aniołów i świętych - nowenny i litanie. Znane, odmawiane często, czasem na co dzień, i te, do których sięgamy rzadko, a nawet te, których może nigdy nie mieliśmy okazji odmawiać - wyszukane w starych modlitewnikach, przywołujące postacie i wydarzenia nieco zapomniane, odnoszące się do dziejów naszej ojczyzny. Zebrane w jednym tomie modlitwy, do których odmawiania zachęcamy.
Złych ludzi, a niewątpliwie tacy istnieją, i to – jak się zdaje – w pokaźnej liczbie, nie sposób zidentyfikować w akcie pobieżnego oglądu i trzeba tu zawsze zapuścić się w labirynt ciemnych uliczek. W pewnych sytuacjach społeczno-politycznych, a są to zawsze sytuacje przyzwolenia na czynienie zła, nie trzeba ich szukać, gdyż sami się ujawniają, wychodzą z cienia. Blagier, „cwaniak”, oszust, złodziej, kanciarz jedynie psują cywilizację. Mają swój unikalny świat, język, zwyczaje, prawa, które są często niezrozumiałe dla ludzi „prawych”. Linia podziału przechodzi przez sam środek dziesięciorga przykazań. Pierwsze pięć wyznacza sferę zagrożenia danej cywilizacji, kolejne pięć – sferę jej nieusuwalnej niedoskonałości.
W piśmiennictwie polskim można znaleźć utwory, będące mniej lub bardziej fortunną próbą penetracji strefy cienia. „Złodziejski nurt” prozy przedwojennej jest odkrywczy i urzekający. Pomogą one przybliżyć postać złodzieja. Wiedza o nim i jego środowisku może okazać się bezcenna, bo „potwory zawsze krążyć będą po obrzeżach wielkich miast, zamieszkałych przez ludzi normalnych”.
Kolejna pozycja z serii Bibliotheca Biblica to naukowy, ale i niezwykle przystępny wykład o pojmowaniu życia chrześcijanina przez Pawła, Apostoła narodów, które rozpoczyna się w sakramencie chrztu, a pogłębia przez nieustanne poznawanie Chrystusa na drodze cierpienia, kontemplacji i modlitwy, zgłębiania Jego nauczania, przez udział w Eucharystii, przez radości i pokonywane trudności, przez działalność apostolską i życie dla drugich. Taką drogą wiedzie chrześcijanina życie ku wieczności, ku zmartwychwstaniu eschatologicznemu. Tytuł książki został zainspirowany tekstem św. Pawła z Listu do Rzymian. Po tak ciekawy wykład sięgną zarówno badacze akademiccy, jak też osoby wierzące, poszukujące pogłębienia swej więzi ze Zbawicielem.
W pisarstwie Isaaka Bashevisa Singera (1904-1991), laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, piszącego w języku jidysz,wyróżniają się krótkie formy literackie, często sięgające do postaci ludowych, opowieści i baśni. Książka jest nie tyle do przeczytania, co do czytania. Składają się na nią urywki zaczerpnięte z opowieści Singera, opatrzone komentarzem przez ks. Romana E. Rogowskiego. One właśnie tworzą pierwszą część książki. Część drugą stanowią wybrane fragmenty z osobistej książki Singera, Miłość i wygnanie, z komentarzami. Natomiast część trzecia to wyimki z wypowiedzi Singera pochodzące z Rozmów z Isaakiem Bashevisem Singerem, które przeprowadził z nim inny pisarz Richard Burgin, co na język polski przełożyła Elżbieta Petrajtis-O'Neill.Tytuł książki został zaczerpnięty z opowiadania Noc w Brazylii: ""Życie jest rydwanem Boga, a śmierć zaledwie cieniem Jego bata"".
Kolejny tomik notatek z kilkudziesięciu dni roku Pańskiego 2011 popularnego autora jest próbą ukazania codziennego życia zgodnego z głosem Jego. Każdy dzień, będący przygodą i łaską, niesie ze sobą wezwanie, by nie zamykać swoich serc i wypełniać to, do czego wzywa głos Pana. Autor komentuje wydarzenia - prywatne i ogólnie znane, drobne i większe - które przynosi ze sobą codzienność, a nas poruszają, prowokują do przemyśleń.
Miłość Boga ogarnia nas zewsząd, a tym samym i nasze życie. Bóg zbawił nas w Swoim Synu Jezusie Chrystusie, objął nas swą kochającą ręką. Człowiek może odpowiedzieć na tę rzeczywistość jedynie miłością. Takie było przekonanie Wincentego Pallottiego, którego słowa stały się dla autorów zaczynem dla przemyśleń przechodzących w codzienną modlitwę, którą mogą i powinni odmawiać współcześni chrześcijanie.
Włodzimierz Fijałkowski, wybitny ginekolog i jedna z osób, które najbardziej wpłynęły na polski model szkół rodzenia, zwraca się do przyszłych rodziców niemalże w formie listu. Omawia cały proces, rozpoczynając od wyznaczania czasu płodności metodą Billingsa lub termiczno-objawową, tłumaczenia błędne założenia kalendarza małżeńskiego i dokładnego opisu przebiegu ciąży, skupiając się nie tylko na rozwoju dziecka, ale również możliwych dolegliwościach u kobiet. Dokładnie przedstawione są również przygotowania do porodu i sama naturalna akcja porodowa. Choć jest to publikacja z 2003 r., autor porusza wiele problemów, które wciąż jeszcze nie zostały rozwiązane, bądź są błędnie przedstawiane.
Książka ks. prof. Romana E. Rogowskiego jest dalszym ciągiem notatek z PR, teraz dotyczących pierwszej połowy 2010 r. pełnego dramatycznych wydarzeń: tragedii pod Smoleńskiem, dramatu powodzi i upałów, rozgrywek politycznych i ważnych beatyfikacji. Poruszane na jej stronach problemy, z całą pewnością staną się okazją do własnych rozmyślań i podsumowań. Spotkamy też w książce zapiski chwil mocno prywatnych, ale równie ważnych dla autora.
Autor, ks. prof. dr hab. Stanisław Olejnik, teolog, wykładowca, doktor honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej w Rzymie (1968-1973), protonotariusz apostolski, prowadził bardzo pracowite i kapłańskie życie. Jest autorem wielu artykułów, referatów, skryptów i podręczników, opracowań, książek, recenzji, homilii i przyczynków, którymi wniósł niemały wkład w rozwój teologii moralnej zgodnej z nową koncepcją przyjętą na Soborze Watykańskim II. Oprócz zajęć z teologii moralnej i etyki filozoficznej w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku prowadził wykłady na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz w Akademii teologii Katolickiej w Warszawie. Wychował spore grono doktorantów, magistrów, asystentów i współpracowników.Książka ks. Olejnika to napisana ze swadą, wspaniała autobiografia, będąca zapisem wspomnień o domu rodzinnym, o latach nauki szkolnej, studiach seminaryjnych i uniwersyteckich, o pracy naukowej i dydaktycznej, wspomnień o wyjazdach zagranicznych wzbogaconych bystrymi, niekiedy dowcipnymi opisami odwiedzanych miejsc. To opowieść o pięknej, choć chwilami niełatwej drodze życia, na której Autor spotykał ludzi ciekawych, wybitnych czy też zwykłych, ale za to wielkich umysłem, sercem, czynami. Na jego drodze życia Opatrzność postawiła osobę ks. Karola Wojtyły papieża Jana Pawła II. Między tymi młodymi wówczas księżmi nawiązała się nić koleżeństwa, która z czasem umacniała się i przerodziła w przyjaźń. Potwierdzeniem i świadectwem wieloletniej przyjaźni jest korespondencja. Wiele z listów, które słał do swego przyjaciela Stanisława biskup, arcybiskup i kardynał Wojtyła, a następnie Jan Paweł II, znalazło się w książce (wybrane również jako fotokopie oryginałów). Ostatni list otrzymał ks. Olejnik kilka miesięcy przed śmiercią wielkiego Papieża-Polaka.Materiał ilustracyjny, na który składają się wspomniane fotokopie wybranych listów oraz zdjęcia z archiwum Autora, doskonale uzupełnia ten piękny i bogaty życiorys.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
