Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
Książka ta jest jednym z najważniejszych komentarzy pomocnych w zrozumieniu Ewangelii wg św. Łukasza. Wyróżnia się głęboką wiedzą, zwięzłością, prostotą i przejrzystością.Św. Łukasz, jako autor jest nam najbliższy ze względu na swoją mentalność i kulturę, jasność wypowiedzi i dbałość o wyjaśnienia, ze względu na sztukę pisarską i wrażliwość. Z bystrością zastanawia się nad problemami, nad którymi i my się zastanawiamy: co to oznacza, że Chrystus nas zbawił i jakie zbawienie nam przyniósł, skoro ciągle widzimy w nas i wokół nas tyle zła?Łukasz pokazuje nam Syna Bożego jako Zbawiciela wszystkich ludzi, przykładając jednak szczególną uwagę do grzeszników i ubogich. Ewangelia Łukaszowa to przesłanie miłosierdzia, które wzbudza ufność, spokój i radość.
Maksymilian Maria Kolbe jest jednym z najbardziej znanych świętych nie tylko w Polsce, ale i poza jej granicami. Poświęcono mu niezliczoną ilość publikacji skupiających się na wielu, bardzo różnorodnych, aspektach jego życia, duchowości, działalności, jednak dopiero książka o. Zdzisława Kijasa całościowo ujmuje dynamikę jego świętości.Przewodnią myślą książki jest dojrzewanie świętości rozumiane jako śledzenie duchowego, emocjonalnego i egzystencjalnego rozwoju o. Maksymiliana. Dojrzewanie świętości jest również perspektywą, z jakiej autor na niego patrzy. Koncentrując się na wewnętrznym życiu Kolbego, o. Kijas wydobywa na światło dzienne niewidzialne motywy jego widzialnych działań. Prezentuje dynamikę wewnętrznego życia, ukazując ziemski czas Kolbego jako harmonijny proces dojrzewania ziarna świętości zasianego w nim jak w każdym innym człowieku przez Boga. Dotyka zagadnienia wiary jako początku i istoty drogi Kolbego, posłuszeństwa z niej wynikającego oraz pokory i ufności Bogu umacniających się w kontekście wyzwań. Podkreśla rolę postu, który według o. Maksymiliana jest, obok modlitwy, drogą do kontemplacji i doskonałości.
Ojciec Maksymilian od samego początku chciał być świętym. Do sprawy podszedł programowo i z pasją. Jako młody kapłan podczas rekolekcji w lutym 1920 roku ułożył dla siebie Regulamin życia (Regulamentum vitae) . Być świętym jak największym jest praktyczną i twórczą lekturą zasad życia duchowego ojca Kolbego. Choć tekst powstał sto lat temu, nic nie stracił ze swej mądrości. Odczytanie Regulaminu w perspektywie współczesnej myśli teologicznej i duchowości XXI wieku pozwala odkryć jego aktualność i głębię. Prawdę i skuteczność proponowanych zasad życia, w którego centrum stoi Bóg i Niepokalana, potwierdza niezmiennie heroiczna świętość Męczennika Miłości. Książka ta ucieszy nie tylko jego czcicieli i członków Rycerstwa Niepokalanej, ale każdego, kto w dzisiejszych warunkach również chce być świętym.
Chiara Corbella Petrillo to piękna i niezwykła kobieta, szczęśliwa żona i matka trójki dzieci, z których dwoje zmarło tuż po porodzie. Na ziemi przeżyła zaledwie 28 lat, jednak ten czas wystarczył, aby mogła doświadczyć i ludzkich dramatów, i szczęścia. Zaufała bezgranicznie Bogu, odkrywając, że to miłość nadaje sens jej codzienności. Cieszyła się życiem, idąc franciszkańską, drogą małych kroków, bez zbytniego wybiegania w przyszłość. Ta książka to zbiór poruszających świadectw najbliższych przyjaciół Chiary, w tym jej męża Enrica i kierownika duchowego o. Vita. Wspomnienia o niej ukazują, jak niezwykłą była kobietą: kochającą, pogodną, otwartą, przyjazną, przyjmującą z prostotą wszystko, co dawał jej Bóg. Ci, którzy ją znali, są przekonani o jej świętości takiej na współczesne czasy: niewydumanej, prostej, codziennej. Jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się we wrześniu 2018 roku.
Rafael Luciani zachwycony postawą Jezusa wzywa, aby powrócić do Niego i wierniej zakorzenić naszą wiarę w Jego ludzkiej postawie, przesłaniu i służbie królestwu Ojca. Autor zaprasza nas do skorygowania pewnych sposobów myślenia o Jezusie Chrystusie, a także stylu życia i praktyk religijnych, które przy głębszym zastanowieniu okazują się mało ewangeliczne. Rafael Luciani chce otworzyć drogę, która odzyskując dla nas historyczną pamięć o Jezusie prowadzi ku życiu w tym samym duchu, w którym On przeżywał swoje człowieczeństwo. Na tej drodze o wiele łatwiej i pewniej można spotkać się z Bogiem żywym.
Niniejsza książeczka, podejmując jako swój problem centralny to, co wyłuszczone jest w jej tytule, tzn.relacje wzajemne między wiarą i rozumem, dotyczy tym samym, jak sądze jednego z problemów głównych nie tylko epoki starożytności chrześcijańskiej, czyli czasów Ojców Kościoła, lecz także naszej współczesności.
Reguła św. Benedykta to fundament życia mniszego w Kościele zachodnim już od kilkunastu stuleci. Jednak w ciągu tak długiego czasu nic nie straciła na wartości. Następujące po sobie pokolenia mnichów i mniszek nadal dostrzegają w niej urzekający i zawsze aktualny sposób życia, realizację chrześcijańskiego ideału naśladowania Chrystusa przez postępowanie pełne umiaru, zaproponowane przez Mistrza odznaczającego się umiłowaniem Boga nade wszystko i głęboką, nadprzyrodzoną mądrością. Mistrzowie życia duchowego, zarówno znani z imienia, jak i anonimowi, pozostawili wiele reguł, ale żadna z nich nie zdobyła takiej popularności ani nie odegrała takiej roli jako żywa norma dla żywych ludzi. Reguła benedyktyńska „wyrasta” z doświadczenia wielkiego człowieka, który głęboko przeżył treść Ewangelii i pragnął podzielić się swym doświadczeniem z innymi, aby także oni osobiście zetknęli się z Chrystusem we wspólnocie zakonnej.
W 1968 roku w Medellín odbyła się Konferencja Episkopatu Ameryki Łacińskiej (CELAM), która była poświęcona problemowi ubóstwa i kwestii posługi Kościoła względem ubogich. O tym wydarzeniu Jan Paweł II powiedział, że „po Medellín nie można już zrobić kroku wstecz”. W efekcie na kolejnej konferencji w Puebla (1979) Kościół w Ameryce Łacińskiej oficjalnie ogłosił „preferencyjną opcję na rzecz ubogich” jako „konieczność nawrócenia całego Kościoła” w służbie integralnego wyzwolenia. Na szczególną uwagę w tym kontekście zasługuje relacja pomiędzy ogłoszoną opcją a Maryją. To właśnie przez pryzmat „macierzyńskiego oblicza Boga” teologia latynoamerykańska – u nas cały czas zbyt mało popularna, choć posiadająca wiele punktów stycznych z teologią polską – zaczęła kształtować swoją wypowiedź na temat zbawienia.
W niniejszej publikacji, nowatorskiej i przełomowej, autor stara się przede wszystkim udzielić odpowiedzi na pytania: Jakie miejsce ma Maryja w zbawczym projekcie Boga? W jaki sposób dokonuje się zbawienie? Jaki charakter posiada zbawienie – dokonany czy „w drodze”?
Łukasz Samiec OFMConv (ur. 1982) – doktor teologii dogmatycznej (KUL), absolwent studiów filozoficznych w Krakowie i teologicznych w Cochabambie (Boliwia). Wykładowca teologii w WSD Franciszkanów. Prezes Franciszkańskiego Towarzystwa Naukowego w Krakowie. Członek Towarzystwa Teologów Dogmatyków w Polsce oraz Towarzystwa Teologii Latynoamerykańskiej i Indiańskiej „Amerindia”. Autor wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych, zarówno w języku polskim, jak i hiszpańskim.
Prawdopodobnie największą frustracją dla prawdziwie wierzących jest niemożność zmiany. Chrześcijanie przeważnie borykają się z tymi samymi problemami przez całe życie. Nie taka jest wola Boża, w większości przypadków tak się jednak dzieje.
Widziałem wiele sytuacji, w których ludzie dają się schwytać w pułapkę i nie mogą się z niej uwolnić. Dla większości z nich jest to największa frustracja na drodze za Bogiem. Tymczasem tak być nie musi. Kiedy ktoś nawraca się, doświadcza zwykle natychmiastowej zmiany w wielu
dziedzinach życia. Często jednak zmiana ta trwa krótko. Wielu wierzących popada z powrotem w te same grzechy, które wiązały ich przed przyjściem do Pana. Poza oczywistymi trudnościami to właśnie sprawia, że wielu nowo nawróconych kwestionuje rzeczywistość zbawienia.
Jednak fakt, że popadamy w stare grzechy lub unikamy ich, nie może być miarą, za pomocą której określamy prawdziwość przeżycia zbawienia. Trzeba też powiedzieć o grzechach, w które popadamy po nowym narodzeniu.
Jako doświadczony doradca zauważyłem, że rzadko udaje się zwyciężyć to, co opanowało nowego wierzącego. Jeśli przerodzi się to w nawyk, pozostaje zwykle na całe życie. Dlatego właśnie ponad wszystko musimy strzec naszego serca. Jeśli serce zostanie skażone grzechem, grzech
będzie wydawał się nie do przezwyciężenia.
Jak dochodzi do skażenia? Zwykle człowiek popada w stare grzechy przez niewiarę i niewiedzę, co to znaczy chodzić w łasce Bożej. Przyjęcie łaski i trwanie w niej to jedyna biblijna gwarancja zwycięstwa nad grzechem.„Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście
pod zakonem, lecz pod łaską” (List do Rzymian 6,14).
Dlatego to właśnie kwestia łaski decyduje, czy życie chrześcijanina będzie życiem radości, pokoju, odpoczynku i zwycięstwa, czy życiem trudności, frustracji i porażki. Gdyby nowo narodzony trwał w Panu w taki sposób, jak przyszedł do niego, żadne z tych problemów nie miałyby miejsca. „Jak więc przyjęliście Chrystusa tak w nim chodźcie” (List do Kolosan 2,6).
Wydanie trzecie, poprawione.
Nasze dni są czasami ostatecznymi w epoce Kościoła, jak wierzę, i powinny być dniami spełnienia dla Bożych ludzi. Aby tak było, chrześcijanie muszą zrozumieć swoje korzenie.
Naszym pierwszym „korzeniem” jest oczywiście Jezus Chrystus (Iz 11,2; 53,2). Żyje On w nas poprzez Ducha Świętego. W rozdziale piętnastym Ewangelii Jana, Jezus nazwał się „krzewem”, a nas „winoroślami”. On jest korzeniem, a my jesteśmy Jego owocem. On chce, abyśmy przynosili owoc dla Niego. Samego siebie nazwał „korzeniem i potomstwem Dawida” (Obj 22,16).
W dniach kończących ten wiek (XX wiek – przyp. red.) istotne jest, aby Kościół znał korzenie obecnego poruszenia Ducha. Ten wiek oglądał bowiem najpotężniejsze poruszenie Ducha Świętego od czasów Pięćdziesiątnicy.
Bóg powiedział, że wyleje Swego Ducha na wszelkie ciało w ostatnich dniach (Dz 2,1-18; Jl 2,28-29). W dniu Zielonych Świąt, krótko potem jak Jezus wstąpił do nieba, Duch Święty przyszedł w mocy. Ówczesne poruszenie było jednak, jak wierzę ja oraz wielu innych, jedynie wczesnym deszczem, który Bóg obiecał.
Wierzę także, że XX wiek oglądał początek etapu późnego deszczu, w którym Bóg wylewa swego Ducha na wszelkie ciało, a który trwał nieprzerwanie poprzez jedno poruszenie za drugim przez ostatnie dziewięćdziesiąt lat. Jednak największe wylanie późnego deszczu jest dosłownie przed nami.
(ze wstępu)
Autor ukazuje, jaki zakres służby i jakie znaczenia miało dla niego samego kilkadziesiąt osób – postaci, które łączy jeden element - wszyscy mieli duży wkład w rozwój ruchu pentekostalnego na całym świecie.
Lester Sumrall z kolei stał się, ze względu na ponad sześćdziesięcioletnią służbę jako ewangelista, swoistym mostem łączącym te postaci i różne fale ruchów przebudzeniowych.
Sumrall odegrał ważną rolę we wzroście znaczenia ruchu pentekostalnego i charyzmatycznego w XX wieku.
SPIS TREŚCI:
Wstęp. Przegląd mojej podróży przez XX wiek
1. Thomas Ball Barratt:
niezwykły Boży sługa (1862-1940)
2. Daniel Berg i Adolf Vingren:
mężczyźni bez kompromisów (1884-1963 oraz 1879-1933)
3. Fred Francis Bosworth:
człowiek pokory i humoru (1877-1958)
4. Robert Alexander Brown:
odznaczający się odwagą i przekonaniem (1872-1948)
5. Alfred Howard Carter:
człowiek, którego świat nie był godzien (1891-1971)
6. Finis Jennings Dake:
pionier Słowa Bożego (1902-1987)
7. Stanley Howard Frodsham:
obdarowany niezwykłą umiejętnością przelewania myśli na papier (1882-1969)
8. Donald Gee:
ambasador w całym tego słowa znaczeniu (1891-1966)
9. Willis Collins Hoover:
ojciec pentekostalizmu w Chile (1856-1936)
10. Harold Lawrence Cuthbert Horton:
obrońca doktryny „początkowego dowodu” (1881-1969)
11. Lam Jeevaratnam:
posłaniec Jezusa
12. Stephen i George Jeffreys:
smutny koniec służby dwóch braci (1876-1943 i 1889-1962)
13. Carrie Judd Montgomery:
budująca mosty (1858-1946)
14. Peter Christopher (P. C.) Nelson:
pielgrzymka przez mrok (1868-1942)
15. Petrus Lewi Pethrus:
wielki organizator (1884-1974)
16. Victor Guy Plymire:
„ogrodzony żelazem” (1881-1956)
17. Charles Sydney Price:
książę wśród kaznodziei (1887-1947)
18. Raymond Theodore Richey:
prawdziwy pionier (1893-1968)
19. James Salter:
„mądry doradca” Kongo (1890-1972)
20. Douglas R. Scott:
apostoł dla Francji (1900-1967)
21. Lillian Hunt Trasher:
wielka matka znad Nilu (1887-1961)
22. Alfred George Ward:
człowiek, który znał swoją broń (1881-1960)
23. Smith Wigglesworth:
apostoł wiary (1859-1947)
24. Lilian Barbara Yeomans:
łączyła medycynę i Boże uzdrowienie (1861-1942)
Poruszając się w ostatnich blaskach chwały!
Zjawisko pielgrzymowania jest prawie tak stare, jak historia ludzkości. Już w czasach pogańskich miejsca święte rozsiane były w różnych zakątkach świata. W Kościele katolickim występują niemal od samych początków i mimo historycznych perturbacji do dziś mają trwałą pozycję w duszpasterstwie.
Pierwszą pielgrzymką, uznawaną za prawzór pątnictwa, jest wędrówka Abrahama z Ur do ziemi wskazanej mu przez Boga. Następne było wyjście Izraelitów z Egiptu i ich czterdziestoletnia podróż przez pustynię do Ziemi Obiecanej.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Kościół z pewną rezerwą odnosił się do pielgrzymowania.
Jednak to w tym okresie zaczęły się nawiedzenia grobów męczenników, z których w przyszłości rozwinęło się pielgrzymowanie. Wszystko zmieniło się za czasów Konstantyna Wielkiego, pierwszego cesarza rzymskiego, który przeszedł na chrześcijaństwo.
Wówczas rozpoczął się intensywny rozwój pielgrzymek. Ich celem stały się przede wszystkim miejsca biblijne, związane z męką Pańską, a także dziecięctwem oraz publiczną działalnością Jezusa Chrystusa. Potem zaczęto również pielgrzymować do ośrodków, w których umieszczano relikwie świętych i męczenników Kościoła.
Dość późno upowszechniły się pielgrzymki do miejsc związanych z osobą Matki Bożej. Dopiero w późnym średniowieczu i w okresie kontrreformacji te szlaki pielgrzymkowe zaczęły zyskiwać
szeroki rozgłos. Z czasem ośrodki maryjne zyskały
nawet pewną przewagę.
Patrzysz, a nie widzisz. Wiesz, a nie rozumiesz. Musisz wybrać, a nie umiesz. Chcesz działać, a się boisz. Widzisz, a nie dostrzegasz. Doświadczasz, a nie doceniasz. Kochasz, a krzywdzisz. To s i e d e m sytuacji, w których pewnie odnajduje się każdy z nas.
To także s i e d e m przykładów, kiedy zapominamy o darach Ducha Świętego. O tym, czym są owe dary oraz jak mądrze i odpowiedzialnie z nich korzystać podpowiada w swojej najnowszej książce ksiądz Andrzej Nackowski. Autor nie tylko rozkłada s i e d e m darów Ducha Świętego na czynniki pierwsze, lecz także przypomina, jak bardzo zostaliśmy przez Boga obdarowani. Bo tam, gdzie działa Duch Święty, jest dobre życie, są i radość, i odwaga. Jest człowiek mądry, odpowiedzialny, świadomy, silny, oświecony, pokorny i wrażliwy – prawdziwe szczęśliwy.
Obdarowni to wyjątkowy zeszyt ćwiczeń, który pomaga zanurzyć się w tajemnice Boga i Jego darów. Każdy rozdział książki to zaproszenie do rozważań na temat poszczególnego daru Ducha Świętego i medytacji, które pomagają przeżywać ten dar. Za sprawą tej książki i, rzecz jasna, dzięki darom Ducha Świętego:
- dostrzeżesz piękno wokół siebie,
- unikniesz pułapki własnego osądu,
- nauczysz się dokonywać właściwego wyboru,
- zaufasz Bogu w przeciwnościach,
- odkryjesz Boga w codziennym życiu,
- zrozumiesz, jak ważna jest wdzięczność,
- będziesz pielęgnować cnotę pokory.
"Ogromnie cieszę się, że światło dzienne ujrzała książka ks. Andrzeja Nackowskiego. Jestem przekonany, iż treści w niej zawarte nie wynikają tylko z wiedzy autora, ale z osobistego doświadczenia odkrywania darów Ducha Świętego. Właśnie z tego powodu, zabierając się do lektury tej pozycji, będziesz zaproszony, drogi czytelniku i czytelniczko, do podróży. Podróży modlitwy, kontemplacji i przyjaźni z Duchem Świętym.
Krzysztof Demczuk, lider wspólnoty Metanoia
ks. Andrzej Nackowski – kapłan Diecezji Sosnowieckiej, moderator Diecezjalny Ruchu Światło-Życie, asystent kościelny wspólnoty Metanoia z Jaworzna.
Modlitwa jako najstarsze i najbardziej tajemnicze z ludzkich doświadczeń
Zaklęcie, które posiadało moc oddziaływania na rzeczywistość za pomocą słów. Choć to może być dla Ciebie zaskoczeniem, to zdanie mówi o modlitwie. Modlitwa, czynność kultowa w wielu religiach świata, ma bowiem swoje korzenie w praktykach magicznych. Jest jednym z najstarszych i najbardziej tajemniczych ludzkich doświadczeń. Naznaczona głęboką duchowością, jest doświadczeniem bardzo osobistym. Modlitwa jest wyjątkowa dla każdego, kto jej doświadcza. Badacze szacują, że istnieje tyle różnych sposobów modlenia się, ilu jest modlących się ludzi. A modlitwy są piękne.
Odnajdź prawdziwy sens modlitwy
Czy wiesz, że możesz modlić się w tym momencie? Tu, na ulicy, w księgarni, w domu czy w pracy? Gdziekolwiek się znajdujesz, możesz się modlić. I osiągnąć to, o co się modlisz. Jest to możliwe, ponieważ najstarsza i najczystsza forma modlitwy to nie są pokłony oddawane symbolowi. To nie jest umartwianie się i powtarzanie formułek. Prawdziwy sens modlitwy to Twoje zjednoczenie z siłą, która w Tobie drzemie.
Uczucia i emocje też są modlitwą
Uczucia, emocje i myśli mogą być modlitwą? Czy modlitwę może usłyszeć, zobaczyć i poczuć? Ma znaczenia to, do jakiego boga się modlisz? Czy każdy w modlitwie może szukać pocieszenia? Na świecie istnieją dziesiątki religii, filozofii i napisanie książki trafiającej do osób różnych kultur i wyznań wydaje się rzeczą niezwykle trudną. Autor bestsellerów, Gregg Braden, pokazał jednak, że możliwą. Potraktował on bowiem modlitwę jako zjawisko, nie czynność. Prawdziwa modlitwa nie jest formułką, którą należy powtarzać raz za razem. To uczucia są modlitwą. Nie ma znaczenia, do jakiego boga kieruje się to uczucie.
Skuteczna modlitwa i duchowy rozwój – odkryj na to sposób
Autor przez lata podróży i badań różnych kultur, filozofii poznał prawdziwy sens modlitwy. Poznał on także sens cierpienia w naszym życiu. Bez niego, jak pisze, bylibyśmy bowiem puści, a nasz duchowy rozwój stanąłby w miejscu. Bo to cierpienie jest naszym nauczycielem. Bardzo często srogim, lecz mającym dla nas wiele mądrości do przekazania. Autor uczy w tej niezwykłej książce, że upadek ze szczytu na samo dno może być kształcący i daje możliwość ponownego powrotu na szczyt i zaznania szczęścia. Lęk, podobnie jak cierpienie, ma zbawczy wpływ na człowieka. Walka z nim wzmacnia i uodparnia na przeciwności losu, które spotkamy w przyszłości. Sprawdź, jak możesz odnaleźć sens cierpienia. Dowiedz się, jak uspokoić umysł i pokonać lęk.
Książka Gregga Bradena jest nie tylko piękna wizualnie. Ona zawiera również piękne treści. Piękne modlitwy pomogą Ci spojrzeć na Twoje życie z innej perspektywy. I stawić czoła niepowodzeniom. Bo, jak powiedział Franciszek z Asyżu, istnieją w nas siły piękne i nieujarzmione. Braden pokazuje, jak możemy je ujarzmić i z nich korzystać. Ta książka nauczy Cię nie tylko pięknej, ale i skutecznej modlitwy, która otworzy Twój umysł na przyjmowanie szczęścia i pogłębi duchowość.
Różaniec, to doskonała szkoła wiary i chrześcijańskiego życia. Ilekroć modlimy się różańcem, jesteśmy otaczani modlitwą Najświętszej Maryi Panny. Ona nas kształtuje w swoim Niepokalanym Sercu, łącząc nas w ten sposób z Bogiem.W rozważania różańcowe zawarte w tym modlitewniku włączono słowa Matki Bożej, pochodzące z objawień uznanych przez Kościół. Wzbogacają one modlitwę różańcową, pozwalając lepiej zjednoczyć się z Maryją w przeżywaniu kolejnych tajemnic życia Chrystusa. Stają się także niepowtarzalną szansą na przemianę życia
Nowy Przekład Dynamiczny Pisma św. – wydawać by się mogło jeden z wielu – zaskoczył mnie niezwykle oryginalnym podejściem do translatoryki biblijnej. Szczególnie dużo uwagi poświęca bowiem badaniu tego, jak w starożytności były odczytywane zapisy autorów ksiąg biblijnych i stara się wyrazić to we współczesnym języku polskim, tak byśmy nie zatrzymali się jedynie na warstwie semantycznej, ale potrafili trafnie odczytać SENS przekazu Bożego Słowa. Jest to bez wątpienia bardzo żmudne i czasochłonne zadanie, wymagające pełnego zaangażowania tłumacza i redaktorów. Cieszy więc fakt, że Wydawca dzieli się z nami kolejnymi tomami, a we mnie – w miarę czytania – rośnie apetyt na kolejne księgi.
Andrzej Kosiński
teolog i konsultant wydawniczy,
były Prezes Zarządu Bauer-Weltbild Media
oraz Dyrektor Departamentu Książki w EMPiK
Głos prawdziwego autorytetu w Twoim domu
Jaka przyszłość czeka Kościół w Polsce? Czy da się dziś być prawdziwym katolikiem? Dlaczego dla ks. Adama ważne są drzewa? Jaki jest ksiądz za kierownicą? Jak żyć pełnią życia po 85. urodzinach?
Ta książka to wybór zawsze aktualnych tekstów publikowanych na łamach „Tygodnika Powszechnego” w latach 2018–2019. Ks. Boniecki podejmuje w nich tematy szczególnie ważne właśnie teraz: Kościół i wiara po skandalach i napięciach ostatnich miesięcy, kondycja praworządności w Polsce, nieuchronne zmiany klimatu. Pisze również o przygodach, podróżach i małych radościach codzienności.
Słowa pełne mądrości, zrozumienia i spokoju są właśnie tym, czego nam teraz potrzeba.
Nie obrażaj się. Nigdy się nie obrażaj (chyba że taktycznie).
ks. Adam Boniecki
Ks. Adam Boniecki – studiował filozofię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był duszpasterzem akademickim przy uniwersyteckim kościele św. Anny. W 1979 roku Jan Paweł II wezwał go do Rzymu i powierzył mu poprowadzenie polskiej edycji „L’Osservatore Romano”. Członek zespołu „Tygodnika Poszechnego”.
To najważniejsze wybrane opowieści biblijne dla najmłodszych dzieci - od stworzenia świata aż do zmartwychwstania Jezusa. Każda opowieść jest pięknie zilustrowana oraz opatrzona kilkoma prostymi zdaniami dotyczącymi ważnego biblijnego wydarzenia. Sugestywne i czytelne ilustracje oraz zrozumiały dla dzieci język sprawiają, że książka w bardzo przystępny sposób wprowadza malucha w historię chrześcijaństwa.
Ojciec Pio to święty kontrastów. Z jednej strony rozpoznawalny powszechnie, z drugiej najbardziej tajemniczy. To sprawia, że jego postać, ponad 50 lat od śmierci, wciąż fascynuje. Święty Stygmatyk zdobywa rzesze coraz to nowych wyznawców jako skuteczny orędownik w niebie. Nie brakuje publikacji na temat jego życia i działalności. Czym zatem na tym tle wyróżnia się książka Stefano Campanelli? Jej autor koncentruje się na nocy z 22 na 23 września 1968 r., kiedy Ojciec Pio odchodził do Pana. Dzięki wnikliwym studiom poznamy okoliczności śmierci Ojca Pio i trzy tajemnice: dowiemy się, czy zakonnik przewidział swoją śmierć, kim była kobieta duchowo obecna przy jego odejściu i co się stało z jego stygmatami po śmierci. Książkę wzbogacają wypowiedzi uznanych specjalistów w dziedzinie teologii, filozofii i medycyny oraz niepublikowane dotąd świadectwa.
Propozycja dla tych, którzy chcą zaprosić Boga i Jego słowo do swojego życia. I pragną robić to świadomie, systematycznie, zgodnie z rytmem roku liturgicznego. A tym samym chcą pełniej poznać Chrystusa i Jego naukę, znaleźć inspirację do przemiany własnego życia oraz wzbudzić w sobie tak potrzebną w takich razach refleksję.Publikacja jest ułożona według czytelnego dla każdego schematu. Zawiera tekst Ewangelii na każdy dzień 2020 r. oraz odnośniki do czytań biblijnych. Każdy przytoczony fragment Ewangelii został opatrzony rozważaniem oraz krótką modlitwą inspirowaną słowem Bożym, które przygotowała s. Anna Maria Pudełko AP. Znajdują się tu również przypomnienia o uroczystościach i świętach kościelnych oraz o liturgicznych wspomnieniach świętych i błogosławionych, a w dodatku rozważania Drogi krzyżowej, Różańca, niektóre litanie i Kompleta.To już 11. edycja pozycji, która zyskała sobie grono stałych czytelników!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
