Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
Jesteś katolikiem. Regularnie chodzisz do kościoła i uczestniczysz we Mszy Świętej. Może nawet jesteś wiele lat we wspólnocie albo należysz do służby liturgicznej ołtarza od dziecka. Ale czy naprawdę wiesz, co dzieje się podczas Eucharystii? Czy zdajesz sobie sprawę, czego jesteś świadkiem? Czy rozumiesz gesty, symbole i słowa wypowiadane w czasie sprawowania liturgii? Widziałeś isłyszałeś je setki razy, ale nie masz pojęcia, co oznaczają? Jeżeli nikt nigdy nie wytłumaczył ci w prosty sposób, o co chodzi w celebracji Mszy Świętej, ta książka jest właśnie dla ciebie.
„Kościół i pieniądze. Czas na zmiany!" to zbiór tekstów poświęconych zagadnieniom finansowym w Kościele. Wzbudzają one wiele emocji. Autorka wyjaśnia wiele kwestii z nimi związanych. Komentuje również sprawy wzbudzające kontrowersje. Wskazuje wyraźnie obszary, na których niezbędne jest dokonanie daleko idących zmian. Książka jest zaproszeniem do dyskusji i działań, jakie powinny zostać podjęte by uzdrowić wewnątrzkościelne relacje, na które spory dotyczące jego sfery materialnej bardzo mocno wpływają.
Święty Robert Bellarmin (1542-1621)
Jezuita, inkwizytor, kardynał, doktor Kościoła, autor czterdziestu dzieł teologicznych, z których najważniejsze – Controversiae – liczy kilka tysięcy stron.
Zaledwie kilka pism Bellarmina zostało dotychczas przetłumaczonych na język polski, w większości na początku XVII w. (!), późniejsze wznowienia były rzadkością, nowe przekłady również pojawiały się sporadycznie, ostatni w 1896 r. Na ten opłakany stan rzeczy nie wpłynęła pozytywnie ani beatyfikacja (1923), ani kanonizacja (1930), ani ogłoszenie Doktorem Kościoła (1931). Niniejszy przekład dokonany z okazji 400. rocznicy śmierci Autora jest więc pierwszym przekładem Bellarmina od 125 lat!
Ireneusz Kania to wybitny tłumacz z kilkunastu języków. Jego ogromny dorobek translatorki obejmuje pozycje z zakresu religioznawstwa, filozofii, teorii kultury i nauki, a także literaturę piękną – zarówno prozę, jak i poezję.
Kania jest też frapującym myślicielem i eseistą, otwierającym horyzonty o niespotykanej dziś rozległości. Dług metafizyczny porusza zagadnienia dla niego centralne, skupione wokół buddyzmu i judaizmu, literatury, języka oraz „tęsknoty, utraty”, czyli intuicji świata jako miejsca wybrakowanego, naznaczonego nieusuwalnym cierpieniem.
Marcin Trzęsiok
Praca translatorska Kani przypomina działanie bez mała duchowej natury. Przywraca do istnienia nieznane albo zapoznane połacie rzeczywistego. Pełni funkcję ocalającą.
Przepastna erudycja Kani przeradza się w coś, co w dawnych czasach nazywano mądrością. Jego różnorodne zainteresowania i zatrudnienia tajemnie łączą się ze sobą: buddologia i wiedza o Kabale, teksty Jabesa i rozprawy Benjamina, wiersze Miłosza i poezja Tranströmera, twórczość rebetiko i pieśni fado. Wszystkie te – jak mawiał Wilhelm Dilthey – „obiektywizacje ducha ludzkiego” dotykają na różne sposoby wciąż tego samego. Są – zawsze cząstkowymi i przygodnymi – próbami nazywania życia w jego ciemnym, tajemniczym rdzeniu.
Dariusz Czaja
Jedną z największych łask, które od Pana Boga otrzymałem, jest spotkanie z benedyktynkami od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu (zwanymi potocznie sakramentkami). Ich polskie klasztory w Warszawie, Wrocławiu i Siedlcach są żywymi przykładami czci wobec Jezusa Eucharystycznego i niezmordowanego rozważania i celebrowania w świętej liturgii tajemnicy paschalnej. Tym bardziej cieszę się, że mogę podzielić się rekolekcjami, które miały miejsce na przełomie lipca i sierpnia w klasztorze sakramentek w Siedlcach. Jestem bardzo wdzięczny za zaproszenie siostrom; chcę też podziękować paniom Ewie Jucha i Ewie Szymańskiej, naszym tynieckim oblatkom, za spisanie tekstu z nagrania i Elżbiecie Wiater za redakcję.
Często przywoływana jest tutaj Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (w świecie: Katarzyna de Bar) – założycielka benedyktynek sakramentek. Jeśli ktoś z Czytelników pragnąłby się bliżej z nią zapoznać, warto polecić trzy książki. Po pierwsze biografię: M. Borkowska, O prawo dla Boga. Spotkanie z Matką Mechtyldą de Bar, Kraków 2019. Siostra Małgorzata Borkowska OSB we właściwy sobie sposób barwnie prezentuje nie tylko fakty biograficzne, ale umieszcza je także szerszym kontekście politycznym i religijnym epoki. Studium W. Andral, Paradoks ziarna pszenicy. Droga życia wewnętrznego Katarzyny de Bar, przekł. benedyktynki sakramentki, Kraków 2015 wprowadza nas, że tak powiem, do wnętrza życia Mechtyldy. Książka jest szczególnie cenna ze względu na bogate wykorzystanie materiału źródłowego: listów, konferencji i innych tekstów pisanych przez Matkę i do Matki. Na koniec krótka antologia pism K.M. de Bar, Eucharystia, moja miłość, przekł. Siostry Benedyktynki od nieustającej adoracji Najświętszego sakramentu z klasztoru warszawskiego, Kraków 2012 (Z Tradycji Mniszej 57).
Wszyscy znamy siostry Matki Teresy z Kalkuty. Mało kto wie, że jeszcze przed II wojną światową żyła w Polsce niezwykła osoba, Matka Wincenta Jaroszewska, która pragnęła zająć się ludźmi odepchniętymi na margines społeczny, którzy znikąd nie mieli oparcia i zrozumienia. Założone przez nią siostry benedyktynki samarytanki mają niezwykły charyzmat: nie tylko opiekują się osobami upośledzonymi, ale także mają uwielbiać Bożą sprawiedliwość. Kto w dzisiejszych czasach pamięta o Boskiej sprawiedliwości? Potrzeba tak dobrych kobiet, jak nasze siostry, które o tej prawdzie nam przypominają.
W książce Czytelnik znajdzie zapis rekolekcji wygłoszonych dla benedyktynek samarytanek latem 2021 r. Niech powrót do biblijnych kobiet i medytacja nad ich życiem pomogą nam nie tylko uwielbić Bożą sprawiedliwość, ale także lepiej wypełnić nasze powołanie.
Błogosławiony Karol de Foucauld żyjący w pustelni w Tamanrasset na Saharze wśród Tuaregów zginął w grudniu 1916 roku z rąk bojowników z plemienia Senussów, zanim zdążył kogokolwiek nawrócić i założyć zgromadzenie, o którym marzył. Jego życie wydawało się przegrane. Ale Jezus pozostawił dyskretny znak: obok ciała brata Karola znaleziono na piasku Hostię wyrzuconą z tabernakulum oraz Pismo Święte. W ten sposób sam Mistrz z Nazaretu potwierdził jedność ze swoim uczniem w jego radykalnym ogołoceniu i ofierze z siebie. Wokół tego wydarzenia bp J.C. Boulanger buduje swoją opowieść o duchowości brata Karola, który pragnął żyć życiem ukrytym w ubóstwie i z pracy własnych rąk jak Jezus w Nazarecie, a jednocześnie życiem kontemplacyjnym pośród świata, w miłości i braterstwie, wśród najuboższych. Obumarłe ziarno pszeniczne wydało plon. Po śmierci brata Karola powstały zgromadzenia Małych Braci i Małych Sióstr Jezusa żyjących jego duchowością, a w czasach kultu sukcesu, bogactwa i samorealizacji jego przesłanie wciąż wskazuje właściwy kierunek zagubionym.Odbiorcy książki:Osoby zawodowo zainteresowane publikacjami z dziedziny duchowości i biografiami świętych.Osoby wierzące zainteresowane postacią bł. Karola de Foucauld i duchowością Nazaretu.Dlaczego warto przeczytać tę książkę?Napisana w innym ujęciu niż dotychczasowe biografie brata Karola de Foucauld może posłużyć jako ciekawa lektura duchowa i stać się pomocą we własnej formacji duchowej.
Z jednej strony kazania te są pomyślane jako uniwersalne, a z drugiej - nie unikniemy pewnych nawiązań do aktualnej rzeczywistości. Wkraczamy w kolejny rok niepewności o codzienność, o przyszłość nas i naszych bliskich. Obok starań o to, co widzialne, pora usłyszeć głos własnej duszy, świadka świata nadprzyrodzonego.To przecież w Bogu żyjemy, poruszamy się i jesteśmy (Dz 17,28), a nic, co nasze, nie umyka Jego troskliwej uwadze. Jest to uwaga miłującego Ojca, pragnącego zbawienia wszystkich swoich dzieci. Jest to uwaga stała, aktywna, nieustająca w nakierowywaniu nas tylko na ścieżki świętości.
Kto zwraca się do świętego mnicha z Libanu, zawsze otrzymuje pomoc!Święty Szarbel był człowiekiem o prostym sercu i głębokiej pokorze. Przeszedł swoją ziemską pielgrzymkę w nieustannym zjednoczeniu z Bogiem. Dzięki jego orędownictwu wielu ludzi na całym świecie doznało cudownych uzdrowień i nawróceń.Mnich z Libanu wskazuje dziś, co jest najpotężniejszą bronią do walki ze Złem to modlitwa. Dzięki tej książce poznasz życie świętego mnicha z Libanu oraz cudowne modlitwy, nowenny i koronkę do Świętego.
Jesteś katolikiem. Regularnie chodzisz do kościoła i uczestniczysz we Mszy Świętej. Może nawet jesteś wiele lat we wspólnocie albo należysz do służby liturgicznej ołtarza od dziecka. Ale czy naprawdę wiesz, co dzieje się podczas Eucharystii? Czy zdajesz sobie sprawę, czego jesteś świadkiem? Czy rozumiesz gesty, symbole i słowa wypowiadane w czasie sprawowania liturgii? Widziałeś isłyszałeś je setki razy, ale nie masz pojęcia, co oznaczają? Jeżeli nikt nigdy nie wytłumaczył ci w prosty sposób, o co chodzi w celebracji Mszy Świętej, ta książka jest właśnie dla ciebie. Wejdź w rytm celebracji eucharystycznej już od progu świątyni. Bądź świadomy postaw i słów wypowiadanych podczas Mszy Świętej. Nie wykonuj gestów bezmyślnie zrozum je i cały stań się modlitwą, uczestnicząc w ofi erze Chrystusa.
Niepojęta Boża miłość odkryj tajemnice świętego mnicha z LibanuŚwięty Szarbel Makhluf obrał radykalną drogę pójścia za Panem. Odkrywając niesamowitą moc płynącą z ascezy, kontemplacji i samotności, zbliżał się do mistycznej tajemnicy Trójcy Świętej.Zmarł w grudniu 1898 roku. Kiedy po latach otworzono jego grób, okazało się, że ciało mnicha było zupełnie nietknięte, co więcej, zaczął z niego wypływać cudowny olej. Od czasu jego śmierci wielu chrześcijan i muzułmanów z całego świata pielgrzymuje do jego grobu, gdzie odnotowano już setki cudownych uzdrowień!Kim był św. Szarbel skryty cudotwórca z Libanu? Jak działa dziś wśród nas?
Mistyczka i wizjonerka, obdarzona stygmatami, beatyfikowana przez Jana Pawła II w 2004 r. Jej szczegółowe wizje, spisane przez Klemensa Brentano, obejmują kilkadziesiąt tomów. Dotyczą życia Jezusa, Maryi, Józefa i ich krewnych oraz Apostołów. Na podstawie jej widzeń odnaleziono m.in. domek Maryi w Efezie.
Wizje zawarte w niniejszym tomie obejmują dalszy ciąg podróży misyjnych Pana Jezusa, w czasie których nauczał On o królestwie Bożym i objawiał swoją moc poprzez liczne cuda. Pasjonujące, szczegółowe opisy i uzupełnienia dobrze znanych historii pozwolą czytelnikowi przenieść się w samo centrum ewangelicznych wydarzeń. Będzie mógł on wraz z Apostołami zobaczyć przemienienie na górze Tabor, stanie się świadkiem wskrzeszenia Łazarza, dowie się, dlaczego Zacheusz miał zejść z drzewa, a także przysłucha się słowom Jezusa na temat małżeństwa.
Dzięki obszernym komentarzom przybliżającym kontekst biblijny oraz historyczno-kulturowy czytelnik ma szansę nie tylko zrozumieć, czym tak naprawdę są objawienia prywatne i poszerzyć swoją świadomość religijną, ale przede wszystkim pogłębić własną wiarę.
Najsłynniejsze dzieło świętego Augustyna. Napisał je niedługo po tym, jak został biskupem. Opisując wydarzenia z własnego życia, zilustrował swoją teorię człowieka. Poszukując prawdy o sobie, świecie i Bogu, przechodzi od sceptycyzmu, poprzez manicheizm, aż do odkrycia chrześcijaństwa.Kiedy w tej słynnej książce, jednej z najsłynniejszych, jakie przechowuje nasza cywilizacja, w rozważaniach o tajemniczej naturze czasu czytamy, iż istnieją trzy jego dziedziny, obecność rzeczy minionych, obecność rzeczy teraźniejszych, obecność rzeczy przyszłych, może nam zaświtać myśl o tym, że w strefie, do której należą Wyznania, owe trzy dziedziny są w szczególny sposób zjednoczone. Strefą tą jest trwała, nieprzemijająca dziedzina literatury prawdziwie klasycznej. Właściwa nam tradycja kultury polega na tym, że istnieje pewna liczba dzieł, które stale nam towarzyszą i są dla nas zawsze obecne, jakiekolwiek by ogromne fale czasu z przyszłości przetoczyły się poprzez teraźniejszość ku przyszłości i w nią zapadły.ze wstępu Zygmunta Kubiaka
Święto Bożego Narodzenia bardzo głęboko odcisnęło sięw kulturze poszczególnych chrześcijańskich społeczeństw.W dawnej Polsce było nazywane Godami na które oczekiwanojako na przyjście Oblubieńca. W Wigilię, niemal do północy,wszyscy domownicy przed wyjściem na pasterkę śpiewalikolędy. W domach nie gaszono świateł, bo Pan Jezus się narodził,Dzieciątko Boże, Jasność i w domu niech więc będzie jasność.Nie uprzątano stołu wigilijnego, a potrawy pozostawałyna nim aż do dnia wspomnienia św. Szczepana, czyli do drugiegodnia świąt.Ksiądz Zwoliński w swojej najnowszej książce skupia się na tematyce Bożego Narodzenia. Również i tym razem porusza szereg zagadnień oraz ilustruje je wyszukanymi ciekawostkami.
George Byron pisał, że widok Wenecji jest snem, a jej historia romansem. Goethe nazywał ją republiką bobrów, a Napoleon najpiękniejszym salonem świata. Miasto zrodzone z wyobraźni budziło zachwyt i zazdrość, inspirowało, poruszało zmysły. Swoją potęgę przekuwało w piękno, wydając kolejne pokolenia malarzy, od Belliniego przez Tycjana po Canaletta. Ewa Bieńkowska przemierza kościoły i muzea, wyszukuje obrazy wyrażające weneckiego ducha. Pragnie zrozumieć to wyjątkowe Miasto, sięgając po historię jego republikańskiego ustroju, śledzi dzieje nieustannej pracy na rzecz splendoru Serenissimy. Co mówią kamienie Wenecji zajmują miejsce wyróżnione w tradycji europejskiej eseistyki, to książka powstała z tego samego pragnienia, co dzieło Ruskina i Muratowa.Co mówią kamienie Wenecji to autorski przewodnik po weneckich kościołach, galeriach, dziełach sztuki, które najpełniej oddają charakter i historię tego wyjątkowego miasta. Niniejsza edycja to wydanie II, przejrzane i rozszerzone, opatrzone indeksem osób i miejsc.Miasta-klucze do historii, klucze do samego zjawiska społeczeństwa, do zjawiska ludzkiej twórczości. Jest wiele takich wyróżnionych miast Europy, nie są one koniecznie stolicami, czasem są małe, ale uwięziły w swoim planie kartograficznym, układzie ulic i placów, w budowlach świeckich i świętych jakiś sekret. [...] Na dzieła sztuki, na miasta-dzieła sztuki patrzą ludzie również historyczni, uwikłani w swoje pragnienia, w swoją wizję miasta jako matrycy obejmującej całość ludzkiej aktywności. Wenecja w doskonały sposób wyobraża taką formę, jest (było) w niej wszystko, co potrzebne do rozkwitu, zróżnicowania, wielorakości prac, marzeń i ambicji, poczucia przynależności i chęci wyrwania się z obręczy rzeczy zastanych i powtarzalnych. [...] Dzisiaj jeszcze mocniej odczuwam i delikatność, i triumfalność Wenecji, jej tysiącletnie szczęście, niesłychany traf, który pozwolił jej zakwitnąć i trwać, oddzielił ją na rodzinnym półwyspie, przeciwstawiając mu, przydając włoskiej całości coś jedynego, nec plus ultra, które zapierało dech.Ewa Bieńkowska
Bł. Jakub Alberione zrozumiał, że ludziom naszych czasów trzeba umożliwić poznanie Jezusa Chrystusa Drogi, Prawdy i Życia, ""za pomocą środków właściwych dla naszych czasów"", jak zwykł mówić. Brał przykład z apostoła Pawła, którego nazywał ""teologiem i architektem Kościoła"", i pozostawał zawsze posłuszny i wierny nauczaniu Następcy Piotra ""latarni"" prawdy w świecie. św. Jan Paweł IIW 50. rocznicę śmierci ks. Jakuba Alberionego (26.XI.1971) wraz z całym Kościołem pragniemy podziękować Bogu za bł. Jakuba. Dowodem na to, że bł. Jakub wyprasza łaski, są liczne świadectwa. Dotyczą one m.in. pomocy w znalezieniu pracy czy też otrzymania łaski potomstwa, zdrowia. Tym, którzy pragną prosić Boga o łaski za przyczyną bł. Jakuba, przekazujemy tę książeczkę. Została ona opracowana w formie nowenny na podstawie jego pism i modlitw, aby każdy, kto będzie czytał i rozważał jego duchowe zapiski oraz modlił się jego słowami, mógł poznać bliżej tego apostoła nowych czasów i powierzyć swoje prośby jego wstawiennictwu u Boga.
Święty Ignacy Loyola (1491-1556), zakonnik, założyciel Towarzystwa Jezusowego, autor Ćwiczeń duchowych, na bazie których niezmiennie od lat organizowane są popularne rekolekcje ignacjańskie.Dobrze urodzony, zdolny i ambitny młodzieniec, który planował zrobić karierę w wojsku, a Bóg wybrał go do innego celu i w specyficzny sposób skierował jego życiową drogę ku zdobywaniu dusz. Stał się wielkim czcicielem Maryi, która mu się objawiła, był niezwykle oddany Kościołowi i papieżowi, spełniał misję nauczania wszystkich ludzi przykazań Bożych jak mówił. Mistrz duchowego rozeznania, cenił naukę, ale wszystko czynił ku większej chwale Boga.Dziś jest przede wszystkim patronem rekolekcji, ale także żołnierzy, szczęśliwych porodów, opiekunem matek oczekujących potomstwa, orędownikiem w czasie epidemii.Karta została wykonana z tworzywa PCV, ma zaokrąglone brzegi, cechują ją więc niezwykła trwałość i poręczność.
Święty Zygmunt Gorazdowski (1845-1920), lwowski proboszcz, założyciel Zgromadzenia Sióstr Świętego Józefa (józefitki).Pochodził z zamożnej rodziny, jako dziecko cudem przeżył rzeź galicyjską, a jego dorosłe życie naznaczone było miłością do najbiedniejszych i pomocą tym, którzy najbardziej jej potrzebowali. Dlatego we Lwowie i okolicach, gdzie najpierw był wikariuszem, potem proboszczem, nazywany był księdzem dziadów, ojcem ubogich, apostołem Bożego Miłosierdzia. Organizował kuchnie ludowe, przytułki dla sierot i samotnych matek, miejsca pracy dla biednych, szkoły, lecznice, wydawał gazetki i książki, w tym Katechizm.Zmarł w opinii świętości i już od stu lat zwracają się do niego potrzebujący wszelkiej życiowej pomocy, szczególnie chorzy i samotne matki.Karta została wykonana z tworzywa PCV, ma zaokrąglone brzegi, cechują ją więc niezwykła trwałość i poręczność.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
