„Mam 32 lata. W styczniu dowiedziałem się, że jestem w ciąży. Oto mój dziennik.”
Dziennik ciężarowca to bezpretensjonalny, zabawny i ogromnie sympatyczny zapis przeżyć trzydziestolatka,
który ma zostać ojcem. A ponieważ ciąża dawno już przestała być sprawą wyłącznie kobiecą, nowoczesny tata towarzyszy swojemu dziecku i jego mamie od samego początku: od niebieskiej kreski na teście ciążowym, pierwszego USG, pierwszych życzeń na Dzień Dziecka składanych brzuchowi. Nowa sytuacja to oczywiście nowe problemy: Ile powinien przytyć facet w ciąży? Jak wygrać w męskim konkursie wiedzy o laktacji?
Kto powinien chodzić do szkoły rodzenia? Okazuje się, że niełatwo odnaleźć się w nowej roli, nie stracić głowy w gąszczu medycznych zaleceń, dobrych rad i w gmatwaninie nieoswojonych jeszcze uczuć żony i własnych. Publikowane w Internecie oraz na łamach „Wysokich Obcasów” kolejne odcinki Dziennika ciężarowca cieszyły się ogromnym powodzeniem czytelniczek i czytelników, którzy znajdowali w nich jedyne w swoim rodzaju świadectwo męskiego dojrzewania do partnerstwa, odpowiedzialności i do całkiem nowej miłości.
Z forum www.gazeta.pl
Aż ciężko uwierzyć, że ten blog pisze facet... ale jeśli to prawda... mogę tylko powiedzieć, że zazdroszczę Agnieszce, też bym chciała być tak kochana i mieć tak wrażliwego mężczyznę.
Natalala4
Świetny blog! Super napisane, wciąga jak najlepsza powieść! Trafiłam dziś przypadkiem i od razu przeczytałam od samego początku do teraz jednym tchem. Gratuluję pomysłu, oby więcej facetów takie miało.
lady_stardust
Najpiękniejsze jest to, że Tomek pisze o swoich uczuciach, nerwach, słabościach i codziennym życiu w sposób, który pokazuje, że są jeszcze ludzie, którym zależy.
tataZAdwaLata
Na początku wydawało mi się, że tego bloga nie pisze mężczyzna, tylko kobieta :-), która chciałaby mieć takiego mężczyznę, jakim jest Tomek. Ale później niektóre teksty wskazywały jasno, że to punkt widzenia mężczyzny i kobieta chyba by w życiu na coś takiego nie wpadła
Christa
Wobec miłości nigdy się nie jest niewdzięcznym, jedynie wobec dzieł dobroczynnych.
Wdzięczność otwiera mi oczy na moją wartość. A nie łatwo być wdzięcznym za siebie. Zbyt głęboko tkwi w nas pokusa do odrzucenia siebie. Chcielibyśmy mieć atrakcyjniejsze ciało, być zdolniejsi, uzyskać lepsze możliwości rozwoju. Wdzięczność wymaga odrzucenia iluzji
o tym, jaki powinienem być. Zbiorek jest zapisem refleksji autora, owocem życiowej mądrości i wiary.
ANSELM GRŰN jest godnym zaufania przewodnikiem, który człowiekowi pogrążonemu
w mroku dzisiejszego świata użycza światła swego rozumu i talentu. Dzieli się
z Czytelnikiem swą duchową siłą. Podpowiada, w jaki sposób osiągnąć szczęście, wyjaśnia co przynosi radość serca.
Bicie, kopanie, "polerowanie gęby" – to wszystko, co potrafi Jacek. Zawsze gotowy użyć pięści, bez powodu i zazwyczaj wobec Krzyśka, kolegi z klasy.
Ale któregoś dnia Jacek posuwa się za daleko...
Ela też jest prześladowana przez Cztery Wiedźmy, bandę, którą tworzą cztery dziewczyny i które nakazują jej milczeć. Aż któregoś dnia Ela odważa się zwrócić o pomoc. Wtedy ciemne sprawki Wiedźm przestają być tajemnicą.
Zuza jest przez swoich kolegów z klasy krzywdzona w inny sposób. Jak ma się bronić?
Czy powinna im oddać?
Nie, to nie jest żadne rozwiązanie. Przemoc nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem…
Wyjątkowy prezent dla tych, których kochasz
Harmonię osiągniemy, gdy uznamy istniejące w nas przeciwieństwa i potraktujemy je jako naturalną część naszego życia.
Wielu doświadcza dzisiaj wewnętrznych konfliktów, są rozdarci pomiędzy strachem a pewnością siebie i ufnością, siłą i słabością, między duchem a cielesną pożądliwością, tęsknotą za transcendencją a wymaganiami codzienności. Nieustannie pragną wewnętrznej harmonii. Chcą odszukać w sobie jedność.
Książka przedstawia ideę reintegracji rozbitej rodziny. Autor pokazuje etyczne racje, które przemawiają za koniecznością przywracania dzieciom ich rodziców, a rodzicom rodzicielskich kompetencji, by na powrót podjęli trud wychowania swoich dzieci.
Tata to osoba bardzo ważna w życiu dziecka. Ważne, żeby uczestniczył w jego życiu nie tylko jako wychowawca i nauczyciel, ale także przyjaciel. Zaśpiewaj mi, tato to wznowienie popularnej niegdyś kasety Tatusiowe mruczanki. Andrzej Brzeski zachęca ojców do spędzania całych dni ze swoim dzieckiem, do pokazywania mu świata, wspólnego słuchania i śpiewania.
Doświadczenie nabyte dzięki trzydziestoletniej pracy doradcy małżeńskiego oraz wyniesione z własnego związku, mówi mi, że małżeństwo nieustannie podlega przemianom, przechodzi z jednej pory roku w inną. Być może proces ten nie jest aż tak regularny jak w przyrodzie i nie powtarza się każdego roku, ale – jak w naturze – jest równie stały i pewny. Czasami w naszym życiu panuje zima – jesteśmy przygnębieni, niepewni, obojętni lub niezadowoleni. Kiedy indziej przeżywamy wiosnę z jej otwartością, nadzieją, radosnym oczekiwaniem przyszłości. Są takie momenty, kiedy rozkoszujemy się ciepłem lata – nasze życie jest spokojne i wygodne, a my czujemy się rozluźnieni i zadowoleni. Potem nadchodzi jesień, niosąc niedbałość, niepewność, obawy i lęki. Ten cykl powtarza się wielokrotnie w małżeństwie, tak samo jak w przyrodzie powtarzają się ciągle te same cztery pory roku. Małżeńskie pory roku przychodzą i odchodzą. W każdej możemy osiągnąć zdrowie emocjonalne i szczęście, z każdą też wiążą się pewne wyzwania. Bardzo ważne jest, aby nauczyć się, jak wykorzystać wszystkie pory roku dla rozwoju małżeństwa.
Koncepcja kontraktu w dzisiejszym świecie znacznie odbiega od biblijnej koncepcji przymierza. Nasze społeczeństwo działa na zasadzie umowy. Często słyszymy, jak ludzie mówią: "Musisz to mieć na piśmie". Wiele małżeństw przeniosło ten typ myślenia do swojego związku. Przywiązują dużą wagę do zawierania umów, a następnie oczekują, że partner wywiąże się ze swoich zobowiązań. Niestety, praktyka pokazuje, że takie nastawienie przyczynia się do powstania wzajemnej niechęci, poczucia zawodu i gniewu, ostatecznie prowadząc małżonków do rozwodu. Umowy są bowiem warte tyle, ile prawość osób, które je zawarły. Wiele związków doznało szwanku lub zostało zerwanych, ponieważ jedna z osób nie dotrzymała zobowiązania. Dla człowieka wierzącego małżeństwo jest jednak czymś znacznie więcej - stanowi swoiste przymierze. Termin przymierze najbardziej precyzyjnie oddaje unikalny charakter chrześcijańskiego małżeństwa. Przymierze to pojęcie biblijne. Bóg Wszechmogący jest Bogiem przymierza, a to On właśnie jest twórcą małżeństwa. To prawda, że przymierze - podobnie jak umowa lub kontrakt - jest rodzajem porozumienia pomiędzy dwiema lub większą liczbą osób, jednak jego natura jest szczególna. Podstawowym wyróżnikiem przymierza jest bezwarunkowa obietnica. I taki też charakter ma przysięga małżeńska. Niestety, mimo wypowiadania słów przymierza wielu małżonków w praktyce realizuje model małżeństwa kontraktowego, w którym obdarowywanie drugiej osoby jest uzależnione od jej pozytywnych dzialań, jest formą odpłaty za jej "właściwe" postępowanie. O tym, jak to zmienić - w jaki sposób od umowy małżeńskiej przejść do przymierza - mówi właśnie ta książka.
Zbiór kilkudziesięcu gier i zabaw dla dzieci i dorosłych do wykorzystania w najróżniejszych okolicznościach: w samochodzie, w domu, u lekarza, na wakacjach i wśród przyjaciół. Znajdziesz tu gry pamięciowe, językowe, zabawy rozwijające wyobraźnię, gry oparte na literach, na liczbach i wiele, wiele innych. A co najważniejsze - gry nie wymagające praktycznie żadnych dodatkowych materiałów! Dobrej zabawy!
Pierwsza synteza wiedzy teoretycznej, ale i praktycznej na temat istoty i różnych sposobów rozgrywania konkurencji i walki za pośrednictwem deprecjonowania statusu i dorobku rywali i przeciwników zamiast prezentowania własnych walorów, osiągnięć i zasług. Stanowi z jednej strony nader aktualny komentarz do narastającego "zdziczenia obyczajów politycznych", z drugiej strony – zdystansowany obraz ponadczasowego repertuaru destrukcyjnej socjotechniki, manipulacji wizerunkiem adwersarza i manipulacji świadomością społeczeństwa. Walorem książki jest niewątpliwie interdyscyplinarny charakter analizy: zespolenie podejścia socjologicznego, psychologicznego, prakseologicznego, etycznego (w odróżnieniu od dotychczasowych publikacji mających zwykle określone nachylenie – językoznawcze, marketingowe, psychologiczne).
Pozycja przeznaczona dla politologów różnych specjalności, medioznawców, socjologów, filozofów, etyków, psychologów (zwłaszcza zajmujących się psychologią społeczną, psychologią polityki, mechanizmami reklamy i propagandy), pedagogów; filologów zajmujących się retoryką i erystyką, kulturą języka, specyfiką języka politycznego; prawników (zwłaszcza zajmujących się np. prawem prasowym, ochroną dóbr osobistych itp.); specjalistów z zakresu marketingu politycznego.
Gniew jest zazwyczaj kombinacją emocji, takich jak poczucie zawodu, zranienie, odrzucenie, zawstydzenie i tym podobnych. Wszystkie je można nazwać gniewem. Gniew to uczucie, które ze swej natury ustawia cię w opozycji do jakiejś osoby, miejsca lub rzeczy, które to uczucie wywołały. Jest ono przeciwieństwem uczucia miłości. Miłość przyciąga cię do określonej osoby, natomiast gniew nastawia cię przeciwko niej, odpycha. W przeżywanie gniewu angażuje się cały ludzki organizm. W zależności od stopnia nasilenia gniewu nadnercza wydzielają adrenalinę lub epinefrynę wraz z noradrenaliną. Te dwa związki chemiczne wywołują towarzyszące gniewowi stany pobudzenia, napięcia i podniecenia oraz uczucie gorąca. Hormony te stymulują również zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia krwi, zmiany w funkcjonowaniu płuc oraz działaniu układu trawiennego, co wpływa na ogólne pobudzenie człowieka odczuwającego gniew. Te zmiany fizjologiczne powodują, że czujemy się „owładnięci” przez złość i pozbawieni kontroli nad sobą. Mimo że mamy niewielki wpływ na nasze emocjonalne i na fizjologiczne reakcje na przykre wydarzenia, możemy jednak nauczyć się kontrolowania naszych myśli, sposobów interpretacji wydarzeń oraz słów i zachowań. Dzięki temu nasze życie może się diametralnie zmienić...
Czy ktoś, kto jest sam, musi być jednocześnie samotny? - pyta Muller. Czy samotność musi przynosić wyłącznie smutek i poczucie opuszczenia? W swoich rozważaniach autor zaprzecza obiegowym sądom na temat bycia samemu i bycia samotnym. Wskazuje na pozytywne aspekty samotnego zmagania się z codziennością i udowadnia, że właśnie wtedy, gdy pozostajemy sami, mamy możliwość poznania samego siebie i zobaczenia prawdziwej wartości życia. Pomaga w tym m.in. odpowiednio pojmowana kontemplacja, dzięki której człowiek dojrzewa i zaczyna rozumieć więcej, niż pojmował wcześniej, żyjąc w ciągłym ruchu i zgiełku współczesnego świata.
Rewolucyjna książka autora bestsellerowej Inteligencji emocjonalnej
Daniel Goleman jest autorem światowego bestsellera ? Inteligencji emocjonalnej ? który zmienił nasze spojrzenie na rolę samoświadomości. W Inteligencji społecznej idzie jeszcze dalej: stawia tezę, że jesteśmy zaprogramowani na związki społeczne i że związki mają zaskakujaco głębokie znaczenie dla wszelkich aspektów naszego życia.
Nasze reakcje na zachowania innych oraz ich reakcje na nasze zachowania wywierają przemożny wpływa na biologię naszego organizmu, inicjując złożone reakcje hormonalne, które regulują wszystko: od pracy serca po układ odpornościowy. A zatem dobre stosunki z innymi są jak witaminy, a złe ? jak trucizna.
Jak więc żyć, by czerpać jak najwięcej ?witamin?? Czy istnieje taki sposób wychowania dzieci, który zagwarantuje im szczęście? Na czym powinna się opierać trwałość małżeństwa? Jak szefowie i nauczyciele mogą wydobyć to, co najcenniejsze, od swoich pracowników i uczniów? Jak podzielone nienawiścią i przesądami grupy społeczne mogą żyć razem?
Goleman odpowiada nam na te pytania radykalnie: natura dała nam skłonność do empatii i współpracy ? musimy jednak rozwijać w sobie inteligencję społeczną, aby pozytywnie rozwiązywać problemy współistnienia z innymi.
Daniel Goleman jest psychologiem, konsultanem wielkich firm, popularyzatorem nauki. Doktoryzował się na Harvardzie. Przez kilkanaście lat pisał artykuły do ?New York Timesa? na temat nauk o mózgu i nauk o zachowaniu. Dom Wydawniczy REBIS spośród jego prac opublikował dotychczas Emocje destrukcyjne ? dialog z udziałem Dalajlamy.
Cierpisz z powodu straty w swoim życiu? Doświadczasz cierpienia spowodowanego śmiercią bliskiej osoby, separacją bądź rozwodem? Czujesz się samotny w swoim bólu i nie wiesz, jak go ukoić?
Ta książka przyniesie Ci pocieszenie! W trudnych chwilach stanowcza, serdeczna obecność pomoże Ci w przezwyciężeniu letargu; pomoże przebaczyć.
Tak jak fizyczne ciało reaguje na fizyczne rany, podobnie emocjonalne ciało rozpoczyna proces leczenia, gdy tylko dozna urazu. Pozwól, by z pomocą przyszła Ci naturalna mądrość Twojego układu regeneracyjnego. Zaufaj mu, a zajmie się Twoimi emocjonalnymi ranami. W końcu ból ustąpi, a wówczas zyskasz większą świadomość otaczającego Cię życia, większą otwartość na szczęście i prawdziwe człowieczeństwo.
Wtedy miejsce żałoby zajmie rozwój i znów nauczysz się kochać.
Książki nie mogą pominąć ci, którzy pragną uczynić życie łatwiejszym i bardziej wartościowym. Co nam pomoże w rozwiązywaniu konfliktów, rozładowywaniu napięć, poprawie relacji z osobami, które spotykamy? Alessandro Pronzato nie odpowiada wprost, lecz posługuje się ""perełkami"" krótkich opowiadań, zaskakujących spostrzeżeń, głębokich refleksji. Autor sugeruje, że nasze kłopoty często wynikają z zaniedbania pewnych ""naturalnych"" wartości, takich jak: cierpliwość, łagodność, delikatność, uprzejmość, milczenie czy dyskrecja.
Czy możemy iść naprzód, cofając się? Okazuje się, że TAK! Pod warunkiem, że stoimy nad przepaścią... Autor przedstawia w książce takie cnoty, jak: wrażliwość, uprzejmość, ABC dobrego wychowania, delikatność, uprzejmość i wiele innych. Są to wartości, które z każdym dniem odchodzą do lamusa. Nadeszła pora, w której (o paradoksie!) cofając się - kroczymy naprzód w poszukiwaniu zaginionych wartości. Próbujemy je znaleźć i ocalić od zapomnienia. Przywrócić im należne miejsce w życiu i w świecie...
Autorka demaskuje mechanizm przemocy obecny w metodach wychowawczych stosowanych wobec naszych rodziców i dziadków (tzw. czarna pedagogika), który również dziś nie budzi wątpliwości w wielu krajach świata. Analizując dzieciństwo pewnej narkomanki (Christiany F.), pewnego przywódcy politycznego (Adolfa Hitlera) i pewnego dzieciobójcy (Jurgena Bartscha), którzy jako dzieci padli ofiarą niegodziwości i licznych upokorzeń, autorka kreśli sugestywny obraz zniszczeń, jakich dokonuje w człowieku przemoc, i wynikających stąd zagrożeń społecznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
