Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Driven to his deathbed by an incurable disease, the thirty-year-old impoverished gentleman Chulkaturin decides to write a diary looking back on his short life. After describing his youthful disillusionment and his family’s fall from grace and loss of status, the narrative focuses on his love for Liza, the daughter of a senior civil servant, his rivalry with the dashing Prince N. and his ensuing humiliation. These pages helped establish the archetype of the “superfluous man”, a recurring figure in nineteenth-century Russian literature.
First published in 1850, ‘The Diary of a Superfluous Man’ was initially censored by the authorities, as some of its passages were deemed too critical of Russian society. This volume also includes two other masterly novellas, also touching on the theme of disappointed love: ‘Asya’ and ‘First Love’.
Dmitry Rudin, a high-minded gentleman of reduced means, arrives at the estate of Darya Mikhailovna, where his intelligence, eloquence and conviction immediately make a powerful impression. As he stays on longer than intended, Rudin exerts a strong influence on the younger generation, and Darya’s daughter, Natalya, falls in love with him. But circumstances soon will show whether Rudin has the courage to act on his beliefs, and whether he can live up to the image he has created for himself.
Rudin, Turgenev’s first novel, is a subtle examination of human weakness which foreshadows many of the themes in the author’s later work, with its lead character personifying the type of the “superfluous man” which came to dominate much of the literature of nineteenth-century Russia.
In order to repay a small debt, the young student Mitya is persuaded by a friend to falsify a bank bond and cash it in. Little does he suspect that this small misdemeanour will have a profound impact on the lives of many other people around him – indirectly even leading to the gravest of crimes. This in turn sets off a long journey towards redemption and rehabilitation.
Published only in 1911, after Tolstoy’s death, The Forged Coupon examines the deep, unpredictable consequences of every human act, revealing the Russian master’s moral preoccupations in the last years of his life, as well as his rejection of Christianity’s simplistic division between good and evil.
The judge Ivan Ilyich Golovin has spent his life in the pursuit of wealth and status, devoting himself obsessively to work and often neglecting his family in the process. When, after a small accident, he fails to make the expected recovery, it gradually becomes clear that he is soon to die. Ivan Ilyich then starts to question the futility and barrenness of his previous existence, realizing to his horror, as he grapples with the meaning of life and death, that he is totally alone.
Included in this volume is another celebrated novella by Tolstoy, The Devil, which addresses the conflicts between desire, social norms and personal conscience, providing at the same time a further exploration of human fear and obsession.
Among Dostoevsky’s later novels, The Adolescent occupies a very special place: published three years after The Devils and five years before his final masterpiece, The Karamazov Brothers, the novel charts the story of nineteen-year-old Arkady – the illegitimate son of the landowner Versilov and the maid Sofia Andreyevna – as he struggles to find his place in society and “become a Rothschild” against the background of 1870s Russia, a nation still tethered to its old systems and values but shaken up by the new ideological currents of socialism and nihilism.
Both a Bildungsroman and a novel of ideas, dealing with themes such as the relationship between fathers and sons and the role of money in modern society, The Adolescent – here presented in a brand-new translation by Dora O’Brien – shows Dostoevsky at his finest as a social commentator and observer of the workings of a young man’s mind.
A secret terrorist group infiltrates the household of a government official’s son, with a view to spying on the father and, ultimately, assassinating him. But the young man entrusted with the task – an ailing, world-weary “nobody” – seized with the purposelessness of life and a sense of his own impending death, gradually becomes disillusioned with his mission, and decides to embark on a new path which will lead him to tragedy.
Combining psychological detail with a strong sense of place and time, The Story of a Nobody bears all the hallmarks of Chekhov’s genius, and perfectly captures the political and social tensions of its day.
Maciej Blada (1990 r.) – tyszanin. Absolwent lingwistyki stosowanej z wiodącym językiem rosyjskim na Uniwersytecie Warszawskim. Założyciel stowarzyszenia „Warto Inaczej”. Autor książek obyczajowych: „Klub 70” (2017) i „Napiwek za przyjaźń” (2018). W 2019 roku nominowany w plebiscycie Dziennika Zachodniego na Osobowość Roku w kategorii „kultura”. Pasjonat tenisa ziemnego, gry na fortepianie oraz kulinariów.
– Masz problem z alkoholem i dlatego mnie tak dobrze rozumiałeś? – Przerwałem mu i zacząłem zgadywać. – Tak bardzo brakuje ci babci, że topisz swoje smutki w szklance? – Z bólem patrzyłem, jak walczył ze swoimi emocjami. W końcu nie wytrzymał.
Historia o patologicznych układach małego miasteczka. O ludziach, dla których władza, to nie tylko stan posiadania, ale najwyższego upojenia własną niezniszczalnością, bezkarnością i wszechpotęgą. Książka napisana przez autorkę na podstawie własnych przeżyć. "Nie mogła sobie nawet wyobrazić, jaką wymierzą jej karę , za to ,że odważyła im się przeciwstawić. Wkrótce zamienili jej życie w piekło" " Prawda , odwaga i determinacja bohaterki. Wielkie poczucie sprawiedliwości i uczciwości. Nieustająca walka o godność, honor, brak uległości wobec układów.Postawa bardzo dla mnie inspirująca , z którą się utożsamiam." Jolanta D. "Świetna książka. Czyta się jednym tchem. Pokazuje smutny i niestety prawdziwy obraz władzy w małych miasteczkach."Marta M-K. "...To co przeczytałam wzbudziło we mnie dreszcze , odrazę i niesamowitą złość, że ktoś tak perfidnie krzywdzi drugiego człowieka." Agnieszka A "To niemożliwe ,żeby ta historia zdarzyła się w XXI wieku!" Renata N
Ciało kobiety, mądrość kobiety dr Christiane Northrup to ekscytująca podróż przez kobiecość w wymiarze fizycznym i duchowym. Książka, która na zawsze zmieni twoje życie, sprawiając, że inaczej spojrzysz na swoje ciało i zrozumiesz zachodzące w nim procesy, a także poczujesz przepływającą przez ciebie energię oraz odmienisz swoje relacje z samą sobą i ze swoim otoczeniem. Jesteś całością: ty, twoje ciało, twój duch. Poznaj siebie i zadbaj o swoje zdrowie.Zastanów się nad tym, jak traktowane jest kobiece ciało. Odsłaniane, gdy ktoś szuka w nim biznesowych korzyści i zasłaniane z oburzeniem, gdy spełnia swoje naturalne funkcje. Doświadczające procesów, które brzydzą i wiążą się z tabu i poddawane niekończącym się zabiegom, by lepiej wpisywać się w kulturowe normy. Z narządami, które w naszym języku czasem nawet trudno nazwać nie medycznie, nie protekcjonalnie i nie wulgarnie. Zdolne do budowania nowego życia i ośmieszane jako niedoskonałe i słabe. Sprawiające dyskomfort i będące źródłem największej przyjemności. Zawsze poddawane kontroli i na cenzurowanym. Problematyczne a może raczej nierozumiane?Przed stereotypami, normami opartymi na kruchych podstawach i wierzeniami przeczącymi logice nie zdołała się uchronić nawet medycyna. Kobiece problemy fizyczne i psychologiczne często są bagatelizowane, choć szybka reakcja na niepokojące objawy może uratować życie. Przekonanie, że to naturalne, że kobiety cierpią, a ich ciała są słabe i niewydolne, jest niebezpiecznym mitem, bo pociąga za sobą niedostateczną dbałość o zdrowie fizyczne i psychiczne. To cały zestaw problemów, z którymi w różnych momentach życia mierzy się każda kobieta.Dr Christiane Northrup, amerykańska ginekolożka i badaczka kobiecości, obala te mity, opierając się na swojej wieloletniej praktyce lekarskiej. W efekcie powstał podręcznik dla każdej kobiety przewodnik po jej organizmie: jego częściach, zachodzących w nim procesach (seksualności, menstruacji, menopauzie, ciąży, porodzie), chorobach i ich źródłach, ukazujący niezwykłą moc i ogromną siłę kobiecego ciała i kobiecości, która nie musi się wiązać z dyskomfortem i bólem.To jednak tylko wierzchołek góry lodowej. Dr Northrup ma do każdej kobiety prośbę: pamiętaj, że jesteś całością. Składasz się z ciała, ducha i umysłu, które nie są od siebie oddzielone. Tak jak fizyczny dyskomfort wpływa na twój stan psychiczny, tak to, że źle się czujesz z samą sobą, że nie lubisz swojego ciała, nie traktujesz go z miłością, nie słuchasz go odbija się jak w lustrze w twoim stanie zdrowia.Autorka zachęca do wsłuchania się w siebie i zrozumienia własnego ciała najważniejszej rzeczy, jaką posiadamy. Każda kobieta powinna wziąć sprawę w swoje ręce: poznać siebie jak najlepiej; zrozumieć procesy zachodzące w organizmie i w głowie; wsłuchać się w siebie. Twoje ciało, umysł i duch razem składają się na zdrową osobę. By ciało było zdrowe, trzeba zaufać swoim uczuciom i intuicji, która podpowiada nam, co jest dla nas dobre, a co nam szkodzi.Dr Christiane Northrup dostarcza rzetelną wiedzę na temat kobiecej anatomii i najczęstszych chorób i przypadłości. Prezentuje metody leczenia zarówno w duchu konwencjonalnej medycyny, jak i metod alternatywnych wspomagających terapię, podkreślając, że psychiczne nastawienie i dążenie do harmonii wewnątrz siebie i w relacjach ze światem to jedno z najlepszych lekarstw. Jej zdaniem choroba to przede wszystkim sygnał, za pomocą którego ciało chce nam coś powiedzieć: poprosić o lepszą dbałość o jego stan, zmobilizować do przewartościowania życia, zachęcić do introspekcji i lepszego poznania siebie; zażegnania konfliktu, często nieuświadomionego, który wyniszcza od środka.
András Pályi (1942) jest węgierskim pisarzem, tłumaczem i dziennikarzem. Opublikował kilkanaście tomów opowiadań i esejów oraz przekładów z języka polskiego. W latach 1991–1995 pełnił funkcję dyrektora Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie.
„Te bardzo piękne, dopracowane teksty (…), te ascetyczne, pozbawione ozdób zdania, te historie w każdym calu wiarygodne pod względem psychologicznym, dobre są jedynie na to, by odsłaniać świat, o którym dające się wypowiedzieć słowa niczego w gruncie rzeczy nie mówią. (…) András Pályi to pisarz spirytualny, należy do tej samej rodziny, co Dostojewski, Kafka, Buber, Weil, Blixen, Pilinszky i jest obok Kurtága jedynym współczesnym mistykiem węgierskim. (…) Bohaterowie Pályiego żyją tak intensywnie, że niemal duszą się swymi doznaniami, choć przecież to, czego doświadczają, nie jest niczym szczególnym, nie mają własnej historii. Świat, w którym żyją, ma wprawdzie jakąś mętną i nieuchwytną przeszłość, ale nie ma teraźniejszości i donikąd nie zmierza. (…) Z braku zbawienia ich życie jest najwyżej krótką chwilą zmysłowej rozkoszy, przerwą w szaleńczym cierpieniu między strasznym cierpieniem, zwątpieniem, zdradą, kłamstwem czy grzechem”. (Péter Nádas)
Autorka wysmakowanych powieści uderza po raz kolejny! Tym razem zabierze cię do hipnotycznego zimowego miasta – do piekła kobiet i męskich cieni…
Dominika budzi się w obcym domu. Nie ma pojęcia, jak się w nim znalazła. Miasto z wierzchu wygląda zwyczajnie, ale… ktoś zakradł się do niego nocą i… podmienił słońce. Teraz świeci tu sztuczna gwiazda – trupio zimna, podobna do blaszanego guzika. Najlepsza przyjaciółka, Laura, zniknęła bez śladu, a tożsamość samej Dominiki rozpuściła się w powietrzu jak cukier w kawie. Nikt Dominiki nie rozpoznaje i nie pamięta – wszystko wskazuje na to, że kiedy spała – z całym miastem stało się coś diabelnie absurdalnego. Gdy już zaczyna myśleć, że bezpowrotnie przegrała swoje życie, spotyka tajemniczego zakapturzonego mężczyznę… Kobiety i szatani to oryginalna, osadzona w zimowym krajobrazie alegoria piekła. Część mieszkańców „sztucznego miasta” straciła i zapomniała swoich bliskich, inni osiedlili się na obrzeżach i utworzyli minikomunę, a pod powierzchnią miasta zdaje się kryć zdumiewająca tajemnica… W tym kobiecym piekle nie brakuje i mężczyzn, którzy odbywają własną pokutę. Poznacie także fascynujące istoty pół-szatańskie, bezimienne krajobrazy metafizyczne, sensualną przewodniczkę Georgię, upiorne bliźnięta i dziwną papugę…
Dodatkowym nietuzinkowym smakiem powieści jest tło, które składa się z wybitnych dzieł malarskich – autorka wtopiła słowami znane obrazy do treści swojej powieści, dzięki czemu czytelnik w procesie lektury razem z bohaterami spaceruje po niezwykłej krainie plastycznych wizji! To książka powłóczysta i plastyczna, konwencja obyczajowa i oniryczna splata się w niej z subtelnymi akcentami opowieści kryminalnej.
Pierwsza powieść autorki Bałutek. Opowieść o miłości, czasie.
O spotkaniach i rozstaniach. O prawdzie i kłamstwie. O poszukiwaniach i rozczarowaniach. O splątanych losach, przekazach, religiach.
I o tym, co nieoczywiste, a czasem decydujące i najważniejsze.
Marcin Andrzejewski, oceniając książkę 6 gwiazdkami, pisze w pierwszej recenzji:
„Bardzo nietypowa, oryginalna minipowieść. Ciężko nawet zakwalifikować ją gatunkowo. Można by nazwać ją psychologiczno-obyczajową z elementem fantasy, ale owa fantastyczność jest właściwie żydowską ezoteryką, strukturalnie powiązaną z wydarzeniami. I to zupełnie nie taką, jakiej można by się spodziewać, zupełnie „nie-chagalowską” z ducha. Nie słodko-poetyczną. Raczej gorzką, mroczną. W gruncie rzeczy to także moralitet.”
Tytułowy charyzmatyk, to współczesny św. Paweł, czterdziestodwuletni perkusista, kaznodzieja, który w towarzystwie żony i dzieci przemierza Polskie wielkim Chevroletem. Na szlaku swojej wędrówki spotyka zarówno nastolatków, agnostyków, bandziorów jak i oddziały "Moherowych Beretów".
"W moim odczuciu ta oryginalna książka sytuuje się na nieznanym polu. Należy do popkultury, ale sięga do metafizyki. Niezwykły mix wart przeczytania i zastanowienia, bo cały tekst przenika spotkanie z tajemnicą. Autor jednocześnie płynie z prądem, a zarazem pod prąd, a ja w roli czytelnika jestem za, a nawet przeciw."
Krzysztof Zanussi.
Reżyser, scenarzysta
W debiutanckim tomie opowiadań zatytułowanym "Osobodramy" Joanna Burgiełł odważnie eksperymentuje z konstrukcją postaci literackich. Pod piórem autorki bohaterowie - niczym uczestnicy psychodramy odgrywający w improwizowanych scenach własne przeżycia, konflikty i fantazje - kolejno odkrywają się z słowach przed czytelnikiem, choć nie zawsze robią to przed samym sobą.
W tej swoistej dramaturgii mowy, odsłaniają się doświadczenia, pragnienia i lęki, nierzadko dochodzą też do głosu: "trzeźwe szaleństwo", obsesje, dziwactwa. Pogłębiona obserwacja psychologiczna idzie tu w parze ze sprawną indywidualizacją języka postaci. Joanna Burgiełł, zagłębiając się w meandry ich wnętrza i sondując powikłane relacje, które współtworzą, podejmuje grę z konwencjami literatury popularnej. Prowadzi tę grę w sposób wysokoartystyczny i wyrafinowany, ponieważ wie, że jej stawką jest wiedza o człowieku.
Jedna z tych autentycznych historii, które muszą być opowiedziane, żeby nie przepaść.
Poruszająca opowieść o tajemnicy ludzkiego życia, historii i pamięci, ale też o przyszłości na progu przeszłości.
Roma, artystka, malarka i pisarka żyjąca przez ostatnie lata w osamotnieniu, zgadza się na to, żeby w jej świat wkroczyła kobieta, która chciałaby napisać o niej powieść. Szybko okazuje się, że nie o prawdę tu chodzi, lecz o to, co każdy z nas wolałby przemilczeć, schować, zataić.
Ale czy człowiek sam dla siebie może być tajemnicą? Przecież zamyka się oczy nie tylko po to, żeby nie patrzeć, ale też - żeby zobaczyć…
Wiesz, wspaniała i piękna to rzecz takie ręce. Zawsze były dla mnie ważne. I zawsze o nie dbałam… żeby były sprawne, żeby mogły robić wszystko i żeby nic im nie przeszkadzało. Żeby zrobiły to, co pamiętają… Czego dotykały… Żeby zrobiły to, co ja pamiętam, i to, czego nie pamiętam albo nie chcę pamiętać…
Iwona Żytkowiak (ur. 1963) - absolwentka polonistyki i studiów filozoficzno-etycznych na Uniwersytecie Szczecińskim oraz studiów podyplomowych w Instytucie Badań Literackich PAN. Członek Związku Literatów Polskich. Od urodzenia mieszka i pracuje w Barlinku. Czas dzieli w miarę równo pomiędzy rodzinę, pracę i pasję (kolejność nie jest przypadkowa). Matka czterech synów. W wolnych chwilach uwielbia długie spacery po Bieszczadach i grę na pianinie z najmłodszym synem. Autorka powieści: "Tonia" (2011 i 2016), "Spotkania przy lustrze" (2012), "Kobiety z sąsiedztwa" (2013), "Tam, gdzie twój dom" (2014), "Dokąd teraz?" (2015), "Świat Ruty" (2016) i "Matka swojej matki" (2017), oraz tomu wierszy "Żywot jętki" (2016).
Debiutancka powieść o człowieku nękanym przez minione zbrodnie i wspomnienia o dawnej ukochanej – historia, która bada, co to znaczy kochać, zdradzać i wybaczać.
Daniel Abend jest psychoanalitykiem i samotnym ojcem mieszkającym w Nowym Jorku. Prowadzi udaną praktykę i wygodne życie: apartament na Upper West Side, piękna nastoletnia córka i niezmącona codzienna rutyna. Kiedy jeden z jego młodych pacjentów popełnia samobójstwo, jest to tragedia, ale łatwo wytłumaczyć ją depresją i uzależnieniem od narkotyków.
Ale wkrótce Daniel otrzymuje złowieszczą notatkę, która sprawia, że ??kwestionuje śmierć pacjenta. Kilka dni później znika jego córka. Seria listów od nieznanego nadawcy skłania Daniela do podjęcia coraz bardziej desperackiej pogoni za córką i za prawdą. Do rzucenia się w poszukiwania sięgające minionych dziesięcioleci, kiedy był młodym mężczyzną mieszkającym w Paryżu, który zakochał się w kobiecie, a ta wywróciła jego życie do góry nogami.
Dzięki pięknemu stylowi i mistrzowskiej narracji Zostaw ten świat pełen płaczu jest wyrafinowaną i zaskakującą literacką zagadką dotyczącą uczuć, zdrady i odkupienia. Wybitna proza w wybitnym tłumaczeniu cenionego pisarza i tłumacza – Macieja Płazy.
DeSales Harrison jest profesorem nadzwyczajnym od współczesnej poezji i pełni funkcję dyrektora Creative Writing Programme w Oberlin College. Uzyskał tytuł licencjata na Uniwersytecie Yale, magistra na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa, a doktorat na Uniwersytecie Harvarda. Studiował psychoanalizę w Institute for Psychoanalytic Training and Research w Nowym Jorku. Jest żonaty z krytyczką literacką Laurą Baudot, ma czworo dzieci i spędza część roku w okolicach Nevers we Francji.
Jeśli myślicie, że są sprawy, do których nie da się podejść z humorem mylicie się. Słynny psychoterapeuta Robin Skynner i nie mniej słynny komik John Cleese z wdziękiem dowodzą, ze nie ma problemu bez rozwiązania, a rozwiązanie najczęściej znajduje się... tuż pod ręką. Żyć w rodzinie i przetrwać to znakomita lektura nie tylko dla tych, którzy potrzebują skutecznej porady, ale także dla tych, którzy po prostu lubią dobrą, skrżacą się dowcipem literaturę.Ta książka sprawi, że świat wraz z zamieszkującymi go sześcioma miliardami człekokształtnych oraz nasza własna rodzina dadzą się znieść!
W jednej chwili świat małej Yolandy zmienia się na zawsze: umiera jej mama.Dorośli nie chcą o tym rozmawiać. Każdy przeżywa stratę na swój sposób. Yolandzie jednak to nie daje spokoju. Mama odeszła ale dokąd? Nie mogąc zrozumieć do końca, co właśnie się stało, postanawia sama jej poszukać.Wszędzie i we wszystkim to przejmująca opowieść o stracie i godzeniu się z nią. Jej bohaterka, mała Yolanda, nie ustaje w poszukiwaniach swojej zmarłej mamy. Odnajduje jej ślady wokół siebie i zmienia rzeczywistość nie tylko swoją, ale też swoich bliskich, sprawiając, że łatwiej im się otworzyć i zaakceptować, że bliskiej osoby już z nimi nie ma.Poetycki tekst Pimma van Hesta, podchodzący do trudnego tematu z ogromną wrażliwością, uzupełniają nastrojowe ilustracje Sassafras de Bruyn . Książeczka ułatwi zarówno rozmowę z dzieckiem o śmierci bliskiej osoby, jak i oswojenie z koncepcją śmierci; choć mamy Yolandy już nie ma, jakaś jej część zawsze pozostanie w tym, co po sobie pozostawiła i w pamięci tych, którzy mieli szczęście ją poznać.
Debiut prozatorski jednego z najbardziej utalentowanych polskich muzyków, dwukrotnego zdobywcy platynowej płyty, nazywanego „nadzieją polskiego rynku muzycznego” – Tomasza Organka. Teoria opanowywania trwogi to przepełniona odwołaniami do literatury, filmu, muzyki i popkultury opowieść o rezygnacji, zagubieniu w kapitalistycznej rzeczywistości, rozpadzie więzów rodzinnych. Zaskakująco wiarygodna powieść pokoleniowa o ludziach na skraju rozpaczy pisana z perspektywy człowieka, który osiągnął sukces. Błyskotliwa, cyniczna, ale niepozbawiona poczucia humoru.
Książka od lat jest wiązana z legendą kompletnie zdeprawowanego, amoralnego i nierozsądnego traktatu gloryfikującego narkotyki, tyle... że jest to tylko legenda. Doskonała medialna legenda, ułatwiająca sprzedaż książki, która jest zupełnie nie o tym.
Narkotyki dla Thompsona są dokładnie takim samym pretekstem, jak kluby walki dla Palahniuka, by pokazać Amerykę, kraj, w którym coś poszło mocno nie tak, skoro ludzie starają się zeń uciec, imając się tak ekstremalnych sposobów. Thompson łapie na gorąco Amerykę w jednym z najważniejszych momentów w historii - u progu narodzin amerykańskiej paranoi, tak istotnej dla cywilizacji i kultury dzisiejszego świata. Łapie ten kraj chwilę po tym, gdy banda Mansona zakończyła erę kwiatów i chwilę przedtem, nim Nixon wprowadził go w erę spisków i wszechogarniającej inwigilacji. Udaje mu się to, co udało się bardzo niewielu w dziejach literatury - uchwycić i opisać moment przełomu. Jest Keruackiem następnej dekady, hippisem pozbawionym złudzeń, który wie, że jedyną odpowiedzią na narastające zagrożenie ze strony państwa i społeczeństwa jest eskapizm.
Dla niego i dla Oscara Acosty narkotyki są ucieczką, tylko, że obaj mają świadomość, że jest to ucieczka w szaleństwo. Co chwilę ulegają atakom paranoi, tytułowego strachu, a własne zachowanie budzi w nich w końcu obrzydzenie. Sam tytuł doskonale naprowadza na jedno z podstawowych odczytań tego tekstu - bo strach i obrzydzenie nie dotyczy tylko Las Vegas jako metafory Ameryki, coraz bardziej ogarniętej szałem na punkcie taniego blichtru i konsumpcji, którego efekty widzimy po dziś, ale dotyczy immanentnych (przynajmniej według samego Thompsona) cech amerykańskiego społeczeństwa - nie bez kozery zresztą sięgnął jeszcze kilkakrotnie po ten kryptocytat z Anny Kareniny w tytułach swoich kolejnych książek.
Marcin Wróbel - tłumacz
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
