Program profilaktyczny oparty na formule programu "Decyzja należy do Ciebie". Materiały do samodzielnego przeprowadzenia debaty z młodzieżą - książka i płyta DVD zawierająca 2 filmy dotyczące tolerancji i kształtowania pozytywnego wizerunku osób niepełnosprawnych. Program skierowany do młodzieży szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

Niezwykłą książka, która pomoże Czytelnikom przygotować się do przeżywania kanonizacji Jana Pawła II. Najbardziej osobista książka w dorobku Hanny Suchockiej. Autorka była nie tylko premierem RP i ministrem sprawiedliwości, lecz również przez wiele lat ambasadorem Polski przy Stolicy Apostolskiej. Efektem jej pobytu w Wiecznym Mieście stała się książka poświęcona tradycji nawiedzania kościołów stacyjnych w Rzymie w okresie Wielkiego Postu. Tradycja ta sięga wczesnego chrześcijaństwa, gdy – po zagwarantowaniu wolności religijnej przez cesarza Konstantyna Wielkiego – rozpoczęło się pielgrzymowanie do Rzymu do grobów zmarłych męczenników. Z czasem na każdy dzień Wielkiego Postu wyznaczony został konkretny kościół, w którym odprawiano mszę św. i można było uzyskać odpust. Kościoły te, niektóre pochodzące z IV wieku, uzyskały określenie kościołów stacyjnych. W późniejszym stuleciach zwyczaj ten zanikł i odrodził się dopiero w XX wieku za pontyfikatu Jana XXIII. Hanna Suchocka każdego dnia Wielkiego Postu zabiera nas do innego rzymskiego kościoła. Opowiada jego historię, zaznajamia ze znajdującymi się w środku zabytkami, a także medytuje nad tekstami liturgicznymi, które przypisane są na dany dzień. W ten sposób książka staje się podróżą w przestrzeni (gdyż przemieszczamy się po Wiecznym Mieście), wędrówką w czasie (bo cofamy się w głąb historii, do czasu pierwszych chrześcijan), a także ścieżką duchową prowadzącą do przeżycia metafizycznego (gdy autorka medytuje nad tekstami biblijnymi). Książka ważna nie tylko dla miłośników Włoch czy osób zainteresowanych kulturą i sztuką śródziemnomorską, ale dla każdego, komu zależy na powrocie do źródeł cywilizacji chrześcijańskiej.

Chciałbym zaprosić Cię na spacer. Biblia jest między innymi zbiorem niezapomnianych przechadzek i wędrówek. Na pierwszą wybrał się sam Bóg, kiedy w wietrzny dzień przechadzał się po ogrodzie, ale zazwyczaj zapraszał ludzi, aby Mu towarzyszyli. Abraham i Izaak podążyli trudnym szlakiem prowadzącym na górę Moria. Z kolei Mojżesz wyruszył z Izraelitami ku wolności, wstępując na ścieżkę, którą na co dzień przykrywało Morze Czerwone, ale przez czterdzieści łat chodzili w kółko po pustyni. Pismo Święte odnotowuje też tryumfalny pochód Jozuego wokół Jerycha, przynoszącą objawienie wędrówkę uczniów do Emmaus, a także przerwaną pieszą podróż Pawła do Damaszku. W historii zbawienia była również wędrówka z pretorium na Golgotę, tak smutna i święta, że otrzymała swoją własną nazwę Via Dolorosa - droga cierpienia. Ale chyba najbardziej niezwykły był spacer Piotra w dniu, kiedy opuścił łódź i chodził po wodzie. Moment ten jest niesamowity nie tyle ze względu na to, gdzie - czy może raczej po czym - chodził Piotr, ale z uwagi na to, z kim szedł. Myślę, że była to najwspanialsza przechadzka pod słońcem. W tej książce spacer Piotra jest zaproszeniem dla wszystkich, którzy podobnie jak on chcą zrobić krok wiary, którzy pragną doświadczyć mocy i obecności Bożej. Metafora chodzenia po wodzie będzie dla nas punktem wyjścia do zrozumienia, że z Bożą pomocą możemy osiągnąć to, czego nigdy nie zdołalibyśmy zrobić sami. Jak to się zatem dzieje? Pismo Święte przedstawia jednolity wzór, którym Bóg posługuje się w życiu ludzi: •   Zawsze pojawia się wezwanie. Bóg prosi zwykłego człowieka, aby podjął się zadania, które wymaga wyjątkowego zaufania - aby wyszedł z łodzi. •   Zawsze pojawia się strach. Bóg niejednokrotnie prosi ludzi o zrobienie czegoś, co napawa ich lękiem. Może to być lęk przed niedoskonałością („Ociężały usta moje i język mój zesztywniał" -powiedział Mojżesz) lub lęk przed porażką („Ten kraj, któryśmy przeszli, aby go zbadać, pożera swoich mieszkańców" - wołali zwiadowcy wysłani do Ziemi Obiecanej). Może to nawet być strach przed Bogiem („Wiedziałem, że jesteś człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś" - stwierdził sługa z przypowieści Jezusa). Tak czy inaczej, pojawia się strach. •   Zawsze pojawia się otucha. Bóg obiecuje swoją obecność („Pan jest z tobą, dzielny wojowniku!" - zapewnił Gedeona, do którego na pewno nigdy przedtem nikt się tak nie zwrócił). Bóg przyrzeka, że zapewni wszelkie potrzebne dary do wykonania zadania („Pomogę ci mówić i pouczę cię, co masz mówić" - powiedział do jąkającego się Mojżesza). •   Zawsze zostaje podjęta decyzja.. Czasami, jak w przypadku Mojżesza i Gedeona, ludzie przyjmują Boże zaproszenie. Czasami, podobnie jak w przypadku dziesięciu wystraszonych zwiadowców czy bogatego młodzieńca, który rozmawiał z Jezusem, ludzie odpowiadają Bogu „nie". Jednak na pewno muszą podjąć jakąś decyzję. •   Zawsze następuje przemiana życia. Ci, którzy odpowiadają Bogu pozytywnie, wcale nie idą za Nim w doskonały sposób i często daleko im do ideału. Ale mówią Bogu „tak", dlatego uczą się na błędach i współpracują z Nim w realizacji Jego planów. Ci, którzy odpowiadają „nie", też się zmieniają. Stają się trochę bardziej hardzi, trochę bardziej oporni wobec Jego wezwania i trochę bardziej skłonni, aby powiedzieć „nie" następnym razem. Bez względu na podjętą decyzję człowiek zawsze się zmienia - zmienia się też świat, na który jego życie ma wpływ. Wierzę, że tak się rzeczy mają również dzisiaj. Ufam, że są takie dziedziny naszego życia, w których Bóg wzywa nas do pójścia za Nim i w Jego kierunku, a kiedy odpowiadamy „tak" na Jego wezwanie, zaczyna działać Boska moc, która wykracza daleko poza zwyczajną ludzką siłę. Może chodzi o pracę, o relację z drugą osobą lub o talenty czy środki, którymi możemy podzielić się z innym. Prawdopodobnie stawia to nas wobec najgłębszych lęków. Z pewnością dotyka istoty naszego istnienia i działania. Dzięki lekturze tej książki nabędziesz umiejętności potrzebnych do „chodzenia po wodzie", tak by właściwie rozpoznawać Boże wezwanie, pokonywać lęk i podejmować ryzyko wiary, a także radzić sobie z porażkami i ufać Bogu na przekór okolicznościom. Mam nadzieję, że uda mi się zachęcić Cię do odpowiedzenia Bogu „tak". Zapraszam na przechadzkę. Po wodzie. Tylko pamiętaj o jednym: jeśli chcesz chodzić po wodzie, musisz wyjść z łodzi! - z przedmowy do książki Jeśli chcesz chodzić po wodzie musisz wyjść z łodzi Spis treści: PRZEDMOWA O CHODZENIU POWODZIE LENIWCE POKŁADOWE       ROZEZNAWANIE POWOŁANIA CHODZENIE PO WODZIE    WIDOK WIATRU        KRZYK STRACHU      ZŁE PRZECZUCIE       PATRZENIE NA JEZUSA      NAUKA CZEKANIA   JAK WIELKI JEST TWÓJ BÓG? ŹRÓDŁA          

Jest to głęboki, teologiczny tekst, ważny dla Kościoła, a zwłaszcza dla Odnowy w Duchu Świętym. Stanowi on konkretną pomoc teologiczną w rozeznawaniu zjawiska upadku w kontekście modlitwy wstawienniczej. ks. dr Mirosław Cholewa

Kolejna pozycja z serii Dokumentów z Malines, przeznaczonych dla Odnowy w Duchu Świętym. Tym razem kard. Suenens pochyla się nad tematem walki duchowej chrześcijanina z siłami ciemności. W książce znajdziemy krótki zarys teologii dotyczący istnienia i oddziaływania Szatana na współczesny świat, jak również analizę i wskazania duszpasterskie odnoszące się do praktyki modlitwy o uwolnienie, spotykanej w kręgach Odnowy. Pomimo upływu lat praca ta pozostaje aktualna, a pewne jej sugestie (np. konieczność zrewidowania Rytuału Rzymskiego na temat egzorcyzmów) okazały się prorocze.

Książka przybliża symbolikę i duchowe znaczenie średniowiecznej ikony św. Klary z Asyżu, powstałej w niedługim czasie po śmierci Ksieni z San Damiano na prośbę jej pierwszej następczyni, Benedykty. Twórca dzieła, zwany Mistrzem od św. Klary, opierając się na powstałym w latach 1255-1257 życiorysie Świętej pióra Tomasza z Celano, obok postaci Klary przedstawia na ikonie osiem scen z jej życia. Autorzy nie tylko dokładnie opisują – powołując się na teksty źródłowe – treść i wymowę poszczególnych wydarzeń, ale zestawiają je w różnorakich kluczach, próbując wydobyć znaczenie łączących je związków.

Skoro sztuka prawa to sztuka tego, co sprawiedliwe – odróżniania dobra od zła – sztuka prawa naturalnego nie jest niczym innym jak umiejętnością wskazania nieuniknionych wymiarów sprawiedliwości osoby ludzkiej. Dzieje nauki prawa naturalnego to historia wysiłków ludzkiego rozumu, by pojąć sprawiedliwość nieodłącznie związaną z człowiekiem i jego godnością. Również dzieje negowania tego prawa to historia przewagi jednych ludzi nad innymi oraz ślepoty niektórych myślicieli i prawników, którzy nie chcieli lub nie potrafili zrozumieć, że osoba ludzka znajduje się ponad ideologiami, punktami widzenia i subiektywnymi ocenami. Jakąż bowiem wartość mogą one mieć, jeśli ten, kto je wyraża nie ma wartości sam w sobie? W naszych czasach, kiedy cywilizacja zachodnia, przesiąknięta nieszczęsnym pozytywizmem, odwraca się od odwiecznych wartości i nie akceptuje obiektywnych cnót, badanie i przyjęcie prawdziwego prawa naturalnego (nie jego substytutów przedstawianych przez większość przedstawicielu obiektywizmu prawniczego) wytycza pewną ścieżkę prowadzącą do tego, by Europa odzyskała swą tożsamość i odznaczała się „silną” kulturą, która sprosta wyzwaniom XXI w.

III Dokument z Malines podejmuje kolejny ważny temat formacyjny dla grup modlitewnych Odnowy: wrażliwość na ludzką biedę i gotowość do zaradzania różnorakim jej przejawom. Chrześcijańska wspólnota nigdy nie jest celem sama w sobie, a najlepszym kryterium jej dojrzałości jest gotowość służenia innym ludziom. Stąd pewna wrażliwość społeczna, wyobraźnia miłosierdzia - jak byśmy powiedzieli za Janem Pawłem II - jest elementem formacji chrześcijańskiej, którego nie wolno tracić z oczu.

Droga światła to nabożeństwo związane z czasem wielkanocnym. Rozważając 14 stacji spotykamy Jezusa Zmartwychwstałego, zagłębiając się w tajemnicę Jego zwycięstwa nad śmiercią i misję, jaką zleca swoim uczniom po zmartwychwstaniu, zwieńczoną Zesłaniem Ducha Świętego.

Autor, kardynał i wieloletni arcybiskup Brukseli-Malines w kolejnym dokumencie przeznaczonym dla Odnowy w Duchu Świętym podejmuje temat relacji między naturą i łaską, psychologią i duchowością, samorealizacją i zbawieniem. Książka może pomóc wszystkim chrześcijanom poszukującym własnego rozwoju, aby wśród wielu dzisiejszych propozycji psychologicznych potrafili rozeznać, z których można bez obaw skorzystać, a które mogą być dla chrześcijanina niebezpieczne.

"Rozwój organizacji pozarządowych. Teoria i praktyka" to książka, w której przedstawiono analizy dotyczące rozwoju organizacji pozarządowych w Polsce, pokazane z perspektywy rzeczywistości gospodarczej, w jakiej te podmioty funkcjonują. W publikacji opisano rozwój i przemiany trzeciego sektora po 1989 roku oraz typy (profile) rozwoju organizacji wyróżnione na podstawie badań własnych autorki. Zawarto w niej także informacje dotyczące specyfiki organizacji pozarządowych, ich roli i znaczenia rozpatrywanych z punktu widzenia wielu teorii (przede wszystkim ekonomicznych, ale także socjologicznych i politologicznych). Publikacja ma formę podręcznika akademickiego, który został wzbogacony o studia przypadków i zadania pozwalające na praktyczną analizę przedstawionych treści. Książka skierowana jest przede wszystkim do studentów kierunków społecznych i ekonomicznych, ale także do praktyków – osób działających i pracujących w organizacjach pozarządowych oraz osób zainteresowanych rozwojem i zarządzaniem organizacją.

Wolf [Welwele] Messing (1899-1974). Prawdziwy telepata, potrafiący czytać ludzke myśli i przewidywać przyszłość, czy wielki hochsztapler? Nad tym pytaniem łamią sobie od lat naukowcy całego świata zajmujący się możliwościami mózgu ludzkiego. Urodził się w Górze Kalwarii, małym miasteczku pod Warszawą. Szybko zrobił karierę jasnowidza i ze swymi parapsychologicznymi doświadczeniami (sam je tak nazwał), podczas których wykonywał zadania stawiane mu w myśli przez widzów, zjeździł cały świat. Hitlerowi przepowiedział śmierć samobójczą i upadek Reichu, za co poszukiwany był listem gończym. Występował w ZSRR, dokąd trafił po ucieczce pod koniec 1939 roku z okupowanej Polski. Z jego paranormalnych możliwości korzystał Stalin i Chruszczow. Znał Wasilija Stalina, Berię. W Rosji Sowieckiej był postacią niezwykle popularną. Kilka słów o Autorze: Eduard Wołodarski (1941); rosyjski dramaturg, autor książek, jeden z najwybitniejszych scenarzystów filmowych. Na podstawie jego prac powstało ponad 50 filmów, w tym takie dzieła jak np.: Swoj sredi czużich, czużoj sredi sowich Nikity Michałkowa (należy obecnie do kanonu rosyjskiej kinematografii), My iz buduszczego, seriale telewizyjne Bajaze, Kompania karna, itd. Fragment książki Wolf Messing Jasnowidz z Góry Kalwarii ROZDZIAŁ PIERWSZY MOSKWA. LATA 70. XX W. W 1971 roku dziennikarz Witali] Blinów przygotowywał dla magazynu „Niediela" wywiad ze znanym artystą-telepatą Wolfem Messingiem. Wywiad przeleżał prawie dwa lata i w 1973 roku redaktor naczelny pisma Walentin Archangielski zapewnił Wita-lija, że materiał wejdzie do najbliższego numeru, wymaga jednak nowej autoryzacji. Blinów znów udał się do Messinga. To spotkanie dziennikarz zapamiętał na całe życie... Drzwi otworzył mu sam Messing, starszy pan z uśmiechniętą, ale zmęczoną twarzą. Szerokie czoło poorane głębokimi zmarszczkami, zaczesane do tyłu ciemne, kręcone, z gęstą siwizną włosy. Twarz nie była stara, ale nieliczne zmarszczki były tak głębokie i plastyczne, że mimo woli przychodziła do głowy myśl: ten człowiek musiał niemało przeżyć. - Dobry wieczór, Wolfie Grigorjewiczu. To ja do was dzwoniłem godzinę temu. Nazywam się Witalij Blinów. -Moglibyście tego nie mówić - uśmiechnął się Messing.-Już od miesiąca wiedziałem, że do mnie zadzwonicie. -Wybaczcie, zapomniałem z kim mam do czynienia... Przeszli jasno oświetlonym małym korytarzykiem i weszli do gabinetu. Messing poprosił gościa o zajęcie miejsca w skórzanym fotelu stojącym niedaleko biurka, zawalonego mnóstwem papierów i gazet. Włączył stołową, ze szklanym abażurem lampę i powiedział z pogodnym uśmiechem: - Mogę nawet powiedzieć, jaki jest cel waszej wizyty. Musicie powtórnie autoryzować wywiad, który dałem wam dwa lata temu! Na potwierdzenie Witalij tylko kiwnął głową. - Dajcie ten wywiad... Dziennikarz wyciągnął zwinięte w rulon arkusze papieru. Mes-sing odebrał je i przeglądając, siadł do stołu. - Chcecie zapalić? Palcie. Popielniczkę znajdziecie na stoliku. Nie ukrywając zdziwienia, Blinów znów pokiwał głową, wyjął papierosa i zapalił go zapalniczką. Messing szybko przebiegał oczami tekst, wiersz za wierszem, odłożył jeden arkusz, potem drugi... trzeci... w końcu chwycił wieczne pióro. - Podpisuję. Tylko niepotrzebnie przejmujecie się. W ostatniej chwili naszą rozmowę zdejmą bez podania przyczyny, artykuł opublikujecie dopiero za dwadzieścia lat - oczywiście, jeśli „Niediela" będzie jeszcze istnieć. Ale mnie już na tym świecie nie będzie... -Nie rozumiem, Wolfie Grigorjewiczu... zresztą, po co ja się pytam... to po prostu już niemożliwe... dlaczego mieliby zdjąć ten wywiad? Naczelny powiedział, że już go puszcza do numeru. Dlaczego mieliby go zdjąć? - zaczął się denerwować Witalij. - Tego powiedzieć wam nie mogę - podpisując, odpowiedział Messing. - Dziwne, że wy tego nie wiecie... - Wiem. Ale nie chcę powiedzieć. Was to nie dotyczy, proszę mi wierzyć... - Messing uniósł głowę i z uśmiechem podał dziennikarzowi podpisane arkusze. - Napijecie się kawy? Okazało się, że miał rację, ten zagadkowy telepata... dwie godziny przed podpisaniem numeru pisma do składu materiał został zdjęty z polecenia redaktora naczelnego bez jakichkolwiek wyjaśnień. Wywiad został opublikowany dokładnie dwadzieścia lat później, tak jak przewidział Messing. Ówczesny redaktor naczelny pisma Stanisław Siergiejew zdradził dziennikarzowi, że to już ostatni numer, tygodnik zamykają... Rok później pismo znów zaczęło się ukazywać... ale samego Wolfa Messinga nie było już wśród żywych. Witalij Blinów spotykał się z tym człowiekiem jeszcze nieraz i za każdym razem bał się patrzeć mu prosto w oczy. Przerażała go ich głębia... straszna, przerażająca głębia bezdennego wiru... POLSKA. PÓŹNA JESIEŃ 1939 ROKU Niemieckie wojska bez większego oporu przekraczają niemiecko--polską granicę... Samoloty ze swastyką na skrzydłach krążą nad Warszawą, nurkują w dół, lecą bomby... Po ulicach miasta w panice miotają się mieszkańcy... Maszerują kolumny niemieckiej piechoty. W kolumnach - uśmiechnięci, zadowoleni żołnierze... Z hukiem przesuwają się kolumny czołgów z krzyżami na pancerzach. Na pierwszym czołgu powiewa sztandar z czarną swastyką... Wloką się ponurzy jeńcy - polscy żołnierze i oficerowie... Wspólnie ze swoim wieloletnim impresariem Piotrem Zelmei-sterem i jego pomocnikiem Lową Kobakiem, Messing już prawie dobę jechał po wiejskich drogach. Mżył drobny lodowaty deszcz, szelestem drobił po dachu powozu, kopyta koni chlupały po ciężkim do pokonania błocie. Lowa Kobak palił papierosa za papierosem i milczał, Zelmeister denerwował się, co chwila zerkał na świecącą się w półmroku tarczę zegarka. Wolf Messing wbił się w kąt powozu, którym rzucało raz po raz i kołysało z boku na bok, przymknął oczy i drzemał. Zelmeister nagle pochylił się do Messinga i rzucił złośliwie: - Wiedziałeś, że tak będzie? Powiedz, proroku nieszczęsny! Wiedziałeś, że tak będzie? Czegoś milczał? - Nie, nie wiedziałem... widziałem tylko wojnę... i o niej mówiłem... nie, Piotrze, wybacz... nie mogłem wiedzieć... Messing zamknął oczy i dodał z bólem, wykrzywiając twarz: - O tym tylko Pan Bóg mógł wiedzieć... - Na cholerę mi taki Bóg! - zaklął Zelmeister. - Wcześniej w niego nie wierzyłem, a tym bardziej teraz! Powożący parą koni woźnica z kołpakiem z rogoży na głowie, postukał w ściankę powozu i rzucił głośno w półotwarte drzwiczki: - Podjeżdżamy, panowie! A jeśli tam są Niemcy? - Jacy Niemcy?! - warknął głośno Zelmeister. - Co oni mogą robić w tej dziurze! - Coś ciemno... świateł nie widać! - odpowiedział woźnica. - Ludzie się pochowali, nie rozumiesz tego, czy jak? - ze złością już prawie krzyknął Zelmeister i zatrzasnął drzwiczki. Powóz wjechał w ulice Góry Kalwarii. Rzeczywiście, po obu stronach ulicy domy były wyciemnione, bez jakichkolwiek świateł. Nawet psy nie szczekały. - Zatrzyma] się! - otworzywszy drzwiczki, krzyknął Wolf, i woźnica ściągnął lejce. Konie stanęły. Nie żałując lakierowanych butów, Messing zeskoczył w błoto, i po kilku krokach zniknął w ciemnościach. - Wolf, gdzie jesteś? Przecież możemy podjechać pod sam dom - krzyknął mu w ślad Zelmeister. - Chce ci się tak po błocie taplać? Nie doczekawszy się odpowiedzi, machnął ręką, też zeskoczył w błoto i ruszył w ślad za nim. Z powozu wychylił się Lowa Kobak - po chwili on też stanął na drodze. Porozglądał się wkoło i polecił woźnicy: - Janku, poszukaj na razie kogoś. Przecież powinni tu być jacyś ludzie. Woźnica westchnął, poprawił kołpak przeciwdeszczowy na głowie i szarpnął lejcami. Konie powoli ruszyły. Podeszli do domu. Zmurszałe i na wpół zgniłe ogrodzenie miejscami było całkiem zwalone, furtka była wyrwana i leżała na uboczu. A oto i ogród pełen jabłoni. Ciężkie od deszczu i owoców gałęzie nisko opuściły się aż do samej ziemi. Wolf ruszył po ścieżce, nagle zatrzymał się, popatrzył na drzewa, na widoczny w głębi sczerniały od deszczu dom. Przeszłość ścisnęła mu serce. Zamknął oczy, przetarł mokrą od deszczu twarz...

Angeles Arrien ukończyła antropologię na Uniwersytecie Berkeley. Specjalizowała się w mitach, rytuałach i symbolach wszystkich kultur. Badała je pod kątem wspólnych korzeni i doświadczeń duchowych, będących dziedzictwem całej ludzkości. Dlatego też postanowiła zająć się Tarotem Crowley’a, który, jako jeden z nielicznych, obok symboliki starożytnego Egiptu i antycznej Grecji korzysta też z symboliki średniowiecznej, chrześcijańskiej i Dalekiego Wschodu. Ponadto łączy on w sobie elementy numerologii, astrologii, alchemii i kabały, co sprawia, że nawet najdrobniejsze szczegóły kart v pierwotnie dużych obrazów malowanych na płótnie v posiadają swe głębokie znaczenie. Według Angeles Arrien, Tarot może być pomocny w odkryciu mądrości naszego wnętrza oraz w znalezieniu odpowiedzi na najgłębsze, najbardziej nurtujące nas pytania. Gdy zrozumiemy ukryte powiązania, ujrzymy swe życie w nowym świetle – jako spójną, zdeterminowaną wyższym sensem osobistą przygodę, w której nic nie dzieje się przypadkiem.

Scenariusz i realizacja: Grzegorz Nakonieczny, Marek Stączek Występują: Grzegorz Nakonieczny, Marek Stączek, Anna Zawiślak, Szymon Sędrowski, Łukasz Borkowski Narrator: Grzegorz Michalec

Czy możliwe jest zmniejszenie powierzchni mieszkań przy jednoczesnym polepszeniu jakości życia mieszkańców? Budowanie pionowych pudełek biur i domów mieszkalnych powoduje, że ludzie tłoczą się w miastach. deweloperzy i architekci, którzy pakują mieszkańców w klaustrofobiczną przestrzeń, nie przywiązują należytej wagi do skutków zatłoczenia. Autorzy publikacji Redukcja/Mikroprzestrzenie. Synchronizacja domagają się rehumanizacji architektury, przypominają, że miasto jest ideą wzajemnego oddziaływania, postulują projektowanie oparte na multisensualnym odbiorze przestrzeni, doceniają wagę prowizorki, architektury spontanicznej i tymczasowej, w handlu ulicznym widzą czynnik miastotwórczy, wskazują na patologie związane z rosnącym zagęszczaniem się miast.

Jest to książka zarówno dla doświadczonych mówców, jak i dla tych, którzy stawiają pierwsze kroki w trudnej sztuce wystąpień publicznych. Ci pierwsi skonfrontują swój bagaż doświadczeń z teorią i niejedną opisaną tu historią. Dla drugich to doskonały podręcznik, jak krok po kroku, budować i doskonalić warsztat profesjonalnego mówcy. Całość błyskotliwie napisana, a dzięki „uwodzącej sile fabuły” anegdot od Demostenesa po czasy współczesne, każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Barbara Fichtel, Dyrektor Personalny Grupy ITI

Bestseller Eckharta Tolle'a - autorytetu w dziedzinie rozwoju duchowego, medytacji i poznawaniu samego siebie. "Praktykowanie potęgi teraźniejszości" to zwięzły, ale niezwykle poruszający poradnik pozwalający odnaleźć spokój, zrozumieć własną naturę i odkryć sens istnienia. Dołączone do nauk filozoficznych ćwiczenia pomagają wprowadzić w czyn praktyczne strony wywodów cenionego nauczyciela. Ci, którzy zainteresowani są prawdziwie wyzwolonym życiem znajdą tu bogactwo inspiracji, wskazówek, a przede wszystkim zachętę do zmian.Książka Eckhatra Toole Potęga Teraźniejszości bardzo szybko udowodniła, że jest jedną z najważniejszych pozycji duchowych ostatniego czasu. Ma w sobie moc wykraczającą poza słowa, która może poprowadzić do cichego miejsca w nas, gdzie znikają problemy stworzone przez myśli. Odkrywany w ten sposób, co to znaczy tworzyć i prowadzić wyzwolone życie.

Co pewien czas ukazuje się książka, która może odmienić nasze życie i przenieść nas na zupełnie nowy poziom świadomości. „Podróż do TERAZ” jest niewątpliwie jedną z takich ksiązek. Autor z niezwykłą precyzją prowadzi czytelnika po ścieżce przebudzenia, która wiedzie od bólu i ograniczeń nałożonych przez przeszłość, ku wyzwoleniu, oraz radosnej i nieskończonej przestrzeni tego co jest TERAZ. Książka pokazuje najprostszą drogę do uciszenia umysłu oraz bycia w pełni świadomym swojej obecności w prawdzie życia. Autor będąc przewodnikiem ku chwili obecnej, zagłębia się w tajemnicę naszego istnienia. Odsłania ukryty klucz do oświecenia. Umożliwia wgląd w najbardziej podstawowe kwestie, którym musimy stawić czoła, jeśli chcemy odzyskać wewnętrzną wolność. Mówi o wędrówce duszy w sposób, który stawia całe życie w nowej perspektywie, a zarazem pokazuje jak przeistoczyć problemy i trudności w szanse na przebudzenie. Prawdopodobnie najistotniejszą cechą książki jest unikalny wgląd dotyczący natury umysłu i ego. Autor opisuje w szczegółach, w jaki sposób ego stawia opór teraźniejszości oraz pokazuje jak w prosty i skuteczny sposób ów opór zakończyć. Każda strona tej książki odsłania rąbek tajemnicy, odkrywa ukryte klucze do przebudzenia. Jest niczym mapa drogi prowadzącej do domu.Podróż do terazSpis treści Wstęp Wezwanie do przebudzenia Przeszłość odeszła. Przyszłość nigdy nie nadejdzie. W rzeczywistości nie ma życie poza chwilą obecna. Dwa taneczne kroki do przebudzenia Przebudzenie jest proste, jeśli znasz drogę. Droga przebudzenia, którą sam przebyłem i której nauczam, tak bardzo uprościła się przez ostatnie lata, że zostały z niej dwa taneczne i nieskomplikowane kroki. Ja nazywam je dwoma tanecznymi krokami do przebudzenia. Krok drugi Samo bycie obecnym nie wystarcza. Musisz jednocześnie wzrastać w mistrzostwie. Natura umysłu Podróżując na skrzydłach myśli wkraczasz w świat czasu. Podróżując na skrzydłach myśli wkraczasz w wymiar umysłu. Ego Nie możesz się przebudzić, dopóki nie nawiążesz prawidłowej relacji z ego! Uczucia Myślisz, że uda ci się uciec od swoich uczuć. Jednak, jeśli chcesz zatrzymać myślenie i powrócić do Obecności musisz czuć to, co czujesz. Podróż duszy Przeszłość, od której musisz się wyzwolić nie ogranicza się tylko do tego życia. Lekcje duszy Jesteś mistrzem swojej duszy. Ucz się swoich lekcji teraz! Bóg i odwieczny wymiar egzystencji Wiara w Boga jest przeszkodą w poznaniu Boga. Żyjąc w świecie czasu Gdy już się przebudzisz, jak będziesz żył w świecie, gdzie tylko nieliczni są przebudzeni? Śmierć jako część życia Dla przebudzonego śmierć jawi się jako iluzja. Przebudzenia Na kolejnych stronach, opisze mój własny proces przebudzenia. Moje przebudzenie było nagłe, ale twoje może być stopniowe. Jakkolwiek się to potoczy, kończymy w tym samym miejscu, Tutaj! Teraz! O autorze

W obliczu współczesnych wyzwań i presji szczęśliwe małżeństwo zdaje się nieosiągalnym marzeniem. Lecz Bóg lubi zajmować się tym, co niemożliwe, jeśli Go tylko o to poprosimy! Stormie Omartian opisuje, jak Bóg wzmacniał jej małżeństwo, gdy modliła się za swojego męża w kluczowych sferach jego życia, takich jak: jego duchowy rozwój, jego emocje, jego rola ojca, przywódcy i decydenta, jego poczucie bezpieczeństwa w pracy i sprawach finansowych, jego zdrowie i fizyczna ochrona,jego wiara i przyszłość.

Od czasu założenia Państwa Izrael zainteresowanie chrześcijan światem judaizmu znacznie wzrosło. Na przestrzeni stuleci chrześcijanie bardzo rzadko próbowali poznać zawartość i symbolikę nabożeństwa w synagodze. Również uczeni-teolodzy mieli bardzo słabe pojęcie o synagodze i służbie w niej. Po Wojnie Sześciodniowej Wojnie, kiedy Izrael znów odniósł zwycięstwo nad tymi, którzy chcieli go zniszczyć, zainteresowanie chrześcijan żydowską wiarą i tradycją osiągnęło niebywałe dotąd rozmiary. A mimo to synagoga pozostała dla nich tajemnicą. Nie będzie przesadą, gdy powiemy, że bez, skrajnie biorąc, elementarnej znajomości liturgii i symboliki nabożeństwa w synagodze nie można zrozumieć religii żydowskiej. Jeden z uczonych żydowskich wyraził to tak: ?Religia Tory nauczyła się obchodzić bez Świątyni, ale nigdy nie mogłaby obejść się bez synagogi. Stworzenie synagogi jest, być może, największym osiągnięciem Żydów w ich historii?.