Niekonwencjonalne spojrzenie na epokę oświecenia, początki nowoczesnego myślenia o przyrodzie, odkrywczych podróży w Europie i poza nią. Autor wydobywa mało znane fakty z dziejów szkolnictwa artystycznego, naukowej eksploracji gór, lodowców, dalekich mórz w XVIII wieku. Analizuje dzieła i postawy zarówno twórców sławnych (Goethe, Turner), jak i całkowicie zapomnianych malarzy i grafików z wielu krajów. Wydobywa ciekawostki z dziejów kultury, którym nadaje rangę znaczących symptomów przemian w mentalności i twórczości (np. pierwsze wejścia na alpejskie lodowce, malarze pokładowi na okrętach kapitana Cooka, wczesne „wycieczki za miasto” ze szkicownikiem).
Książka poświęcona zachodzącej w epoce oświecenia zasadniczej zmianie postawy wobec przyrody i jej odzwierciedleniu w sztukach wizualnych.
******
A Plein Air Revolution in the 18th Century? Reports on the Birth of Modern Landscape
An unconventional look at the Enlightenment, the beginnings of modern thought on nature and discovery journeys in Europe and beyond. The author brings to light little known facts from the history of art education, scientific exploration of mountains, glaciers and distant seas in the 18th century. He analyses works and attitudes of renowned artists (Goethe, Turner), as well as completely forgotten painters and graphic artists from numerous countries. He brings to light curiosities in the history of culture and makes them meaningful signs of changes in mentality and artistic creation (e.g. the first glacier explorations, onboard painters on captain Cook’s ships, early “out of town excursions” with a sketchbook).
Czy miłos´c´ to uczucie tylko dla głupco´w? A moz˙e to uczucie tylko dla odwaz˙nych? Pod pio´rem najwybitniejszych pisarzy dylematy te zyskuja? dodatkowe, nieoczywiste znaczenia. Temat miłos´ci brały na warsztat najbardziej błyskotliwe i niepokorne talenty literackie. Od XIX-wiecznych klasyko´w: Antoniego Czechowa czy Hansa Christiana Andersena, przez XX-wiecznych mistrzo´w: Jamesa Joyce’a i Trumana Capote’a, az˙ po przenikliwych obserwatoro´w codziennos´ci XXI wieku: Margaret Atwood czy Etgara Kereta. Noblis´ci, klasycy literatury, pisarze warci odkrycia lub ponownej lektury opisuja? miłos´c´ w jej nieskon´czonych odcieniach. Walcza?ca? do granic pos´wie?cenia. Uległa?, czuła? i ufna?. Odrzucona?, nieszczera? i potraktowana? jako interesowna. Kro´tka? jak błahostka. Zmieniaja?ca? tory z˙ycia. Godna? najwyz˙szego podziwu lub tylko wzruszenia ramionami. Miłos´c´ spadaja?ca? jak grom z jasnego nieba albo przeciwnie – rodza?ca? sie? powoli, maja?ca? za fundament spokojna? i wypro´bowana? przyjaz´n´. LEKTURA DO CZYTANIA Z MIŁOS´CIA?. „Kaj spojrzał na nia?; była taka pie?kna, nie wyobraz˙ał sobie ma?drzejszej, pie?kniejszej twarzy, nie wydawała mu sie? juz˙ z lodu, jak wtedy, gdy machała do niego re?ka? zza szyby; w jego oczach była doskonała (...)”. HANS CHRISTIAN ANDERSEN, przekład: Bogusława Sochańska „Chciałbym byc´ schodami, długimi schodami, kto´re ty czys´cisz, pomys´lał, i wiedział, z˙e gdy ona sie? wreszcie odwro´ci, be?dzie pie?kna i z˙e on be?dzie ja? kochał”. STIG DAGERMAN, przekład: Justyna Czechowska „Musimy byc´ dla siebie dobrzy, upomina sie? w duchu Wilma. Mamy juz˙ tylko siebie”. MARGARET ATWOOD, przekład: Paweł Lipszyc
Czy miłos´c´ to uczucie tylko dla głupco´w? A moz˙e to uczucie tylko dla odwaz˙nych? Pod pio´rem najwybitniejszych pisarzy dylematy te zyskuja? dodatkowe, nieoczywiste znaczenia. Temat miłos´ci brały na warsztat najbardziej błyskotliwe i niepokorne talenty literackie. Od XIX-wiecznych klasyko´w: Antoniego Czechowa czy Hansa Christiana Andersena, przez XX-wiecznych mistrzo´w: Jamesa Joyce’a i Trumana Capote’a, az˙ po przenikliwych obserwatoro´w codziennos´ci XXI wieku: Margaret Atwood czy Etgara Kereta. Noblis´ci, klasycy literatury, pisarze warci odkrycia lub ponownej lektury opisuja? miłos´c´ w jej nieskon´czonych odcieniach. Walcza?ca? do granic pos´wie?cenia. Uległa?, czuła? i ufna?. Odrzucona?, nieszczera? i potraktowana? jako interesowna. Kro´tka? jak błahostka. Zmieniaja?ca? tory z˙ycia. Godna? najwyz˙szego podziwu lub tylko wzruszenia ramionami. Miłos´c´ spadaja?ca? jak grom z jasnego nieba albo przeciwnie – rodza?ca? sie? powoli, maja?ca? za fundament spokojna? i wypro´bowana? przyjaz´n´. LEKTURA DO CZYTANIA Z MIŁOS´CIA?. „Kaj spojrzał na nia?; była taka pie?kna, nie wyobraz˙ał sobie ma?drzejszej, pie?kniejszej twarzy, nie wydawała mu sie? juz˙ z lodu, jak wtedy, gdy machała do niego re?ka? zza szyby; w jego oczach była doskonała (...)”. HANS CHRISTIAN ANDERSEN, przekład: Bogusława Sochańska „Chciałbym byc´ schodami, długimi schodami, kto´re ty czys´cisz, pomys´lał, i wiedział, z˙e gdy ona sie? wreszcie odwro´ci, be?dzie pie?kna i z˙e on be?dzie ja? kochał”. STIG DAGERMAN, przekład: Justyna Czechowska „Musimy byc´ dla siebie dobrzy, upomina sie? w duchu Wilma. Mamy juz˙ tylko siebie”. MARGARET ATWOOD, przekład: Paweł Lipszyc
Książka jest rezultatem wieloletnich doświadczeń Autorek, na co dzień zajmujących się terapią dzieci afatycznych. Zasadniczą część książki stanowi skala, będąca konkretną propozycją sposobu zbierania materiału służącego do oceny sprawności językowej i komunikacyjnej dziecka z zaburzonym rozwojem mowy. Z pozycji praktyków, Autorki dzielą się również swoimi przemyśleniami na temat trudności związanych z diagnozowaniem i opisem afazji. Ich badania opierają się na obserwacji zachowań dziecka sytuacji celowo zorganizowanej. Za pomocą materiałów werbalnych i graficznych, starają się one stworzyć sytuację eksperymentalną, w miarę możliwości naturalną, po to, by sprowokować reakcję dziecka, zarejestrować je i ocenić.W książce zostały poruszone problemy rzadko omawiane w literaturze logopedycznej. Zasadniczym jej celem jest ułatwienie logopedom - praktykom diagnozy i planowania terapii dzieci afatycznych.
Zig Ziglar to jeden z największych motywatorów naszych czasów. Przez wiele dziesięcioleci zachęcał, podnosił na duchu i inspirował rzesze ludzi. Jego przełomowy bestseller Do zobaczenia na szczycie (See You at the Top) jest i na zawsze pozostanie autentycznym amerykańskim klasykiem literatury motywacyjnej.Do zobaczenia na szczycie podkreśla wartość zdrowego obrazu własnej osoby i pokazuje, jak go budować i wzmacniać. Nastawienie na cele osobiste jest istotną częścią każdego programu rozwijającego kompetencje prowadzące do osiągania sukcesów. Ta niezwykła książka mówi o tym, jak wyznaczać i osiągać te cele, a także zawiera instrukcje krok po kroku, jak zmienić sposób myślenia o sobie i swoim otoczeniu.Książka Do zobaczenia na szczycie jest powszechnie stosowana przez duże korporacje i małe firmy, szkoły, agencje rządowe, zakłady karne i organizacje sprzedażowe wszędzie tam, gdzie motywacja i samodoskonalenie uważane są za priorytet w działaniu.Niniejsze wydanie, poprawione i zaktualizowane z okazji dwudziestej piątej rocznicy funkcjonowania na rynku, eksponuje znaczenie uczciwości, lojalności, wiary i silnego charakteru w zdobyciu osobistego sukcesu. Została przetłumaczona na kilkanaście języków, sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy, a niesłabnące zapotrzebowanie sprawia, że ciągle jest wznawiana i znajduje coraz to nowych nabywców.
Kiedy dwie osoby są poświęcone sobie nawzajem a zwłaszcza gdy decydują się komunikować swoje uczucie w pięciu językach miłości następuje zmiana na lepsze. Gary Chapman365 dni z językami miłości to codzienne, praktyczne, rozważania na każdy dzień.Jak komunikujesz miłość? Ludzie wyrażają i przyjmują ją na różne sposoby:poprzez wspólnie spędzony czas,wyrażenia afirmatywne,podarunki,drobne przysługi,czy dotyk.Kto lepiej wytłumaczy, jak skutecznie komunikować miłość niż dr Gary Chapman specjalista w dziedzinie relacji oraz autor Pięciu języków miłości?Te codzienne rozważania zawierają jego cenne, praktyczne wskazówki. Na każde rozważanie składa się:wybrany fragment Biblii,wnikliwe przesłanie dotyczące komunikowania miłościoraz modlitwa.Spędź ten rok, zbliżając się do ukochanej osoby!Codzienne nawyki nie muszą być nużące. 365 dni z językami miłości pomagają wypracować pozytywne wzorce, które zbliżają cię do tego, co naprawdę ważne. Książka przeznaczona jest dla osób, które mają napięty grafik i prowadzą aktywne życie. Po prostu otwórz książkę, zacznij swój plan od dzisiejszej daty i zobacz, jakie to praktyczne! Zbliż się do głębi miłości w naturalnym rytmie i nadzwyczaj osobiście.Rozważania 365 dni z językami miłości to codzienna porcja wiedzy niezbędnej do duchowego wzrostu.
Trzeci tom z serii Dzieł wybranych ojca Jacka Salija OP jest poświęcony zagadnieniu wiary. Całość jest pogłębioną refleksją nad jej jakością, prawdami oraz naszymi mniemaniami i wyobrażeniami, które należy przemyśleć. Licznie przywołane przykłady sprawiają, że tematy teologiczne są bliskie i życiowe, bo wiara jest sprawnością duchową, mocą która rozpoczyna w nas życie wieczne.
Jacek Salij (ur. 1942) - urodzony w Budach na Wołyniu, jest teologiem, duszpasterzem oraz autorem wielu publikacji naukowych, popularyzatorskich i tłumaczeń. Przez kilka dziesięcioleci był związany z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Niemal przez całe swoje życie kapłańskie w Zakonie Dominikańskim jest związany z kościołem św. Jacka w Warszawie, gdzie swoim kaznodziejstwem i posługą duszpasterską służy już kilku pokoleniom mieszkańców stolicy. Jest członkiem polskiego PEN Clubu. W grudniu 2018 został wyróżniony przez Prezydenta RP Medalem Stulecia Odzyskania Niepodległości.
Zdaniem Straussa lektura pism sokratycznych Ksenofonta może nam coś istotnego powiedzieć nie tylko o Sokratesie, od którego pochodzi Wielka Tradycja filozofii politycznej. Fakt, że nasze czasy tkwią w przesądach o Ksenofoncie i nie chcą dostrzec jego wielkości, może powiedzieć nam coś istotnego także o nich: „Nasze czasy chełpią się otwartością na sprawy ludzkie – większą niż we wszystkich wcześniejszych epokach. Pozostają jednak ślepe na wielkość Ksenofonta. Lektura jego pism może stać się zatem okazją do odkrycia czegoś istotnego na temat naszej epoki”.
Ekonomik to jedno z najważniejszych dzieł w całej twórczości Ksenofonta. Szczególnie upodobał je sobie filozof i ziemianin polski August hrabia Cieszkowski, który w liście do pierwszego tłumacza tego utworu, Antoniego Bronikowskiego, oznajmiał, że mamy wręcz do czynienia z „prawdziwym klejnotem naukowym, którego wartość dotąd nie dosyć uznano, prawie nawet mało domyślano się jej”. Leo Strauss również zwraca naszą uwagę na wielkie znaczenie Ekonomika dla kultury współczesnej – prof. Piotr Nowak
Leo Strauss (1899–1973) – jeden z najwybitniejszych filozofów polityki ubiegłego stulecia, profesor nauk politycznych na University of Chicago. Wywarł przemożny wpływ na odrodzenie klasycznej filozofii politycznej w XX wieku. Nakładem Teologii Politycznej ukazały się dotychczas jego książki Sokrates i Arystofanes oraz O Machiavellim.
Monteskiusz, właściwe Carles Louis baron de la Brede et de Montesquieu (1689-1755) - francuski filozof, prawnik, czołowy przedstawiciel myśli oświeceniowej, autor takich dzieł jak Listy perskie (w których poddał ostrej krytyce rządy absolutystyczne za czasów króla Ludwika XIV), Rozważania nad przyczynami wielkości i upadku Rzymu czy właśnie chyba najważniejsze O duchu praw. To w gruncie rzeczy od Monteskiusza mamy do czynienia z zasadniczym rozróżnieniem władz na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Jego wykład to swego rodzaju XVIII-wieczny manifest zdrowego rozsądku, liberalizmu i umiarkowania. W O duchu praw nie tylko nie podziela poglądów Hobbesa (o prawie naturalnym), ale dowodzi, że wbrew Hobbesowi, prawo musi się rządzić pewnymi zasadami, owym ""duchem praw"". Monteskiusz wyróżniał trzy formy władzy: despotię, monarcię i republikę, która może mieć ustrój demokratyczny lub arystokratyczny. Każdy z tych ustrojów opiera się na innej podstawie: w tyranii rządzi strach, w królestwie honor, w demokracji zaś cnota lub wstrzemięźliwość rządzących. Mimo upływu lat, jak się okazuje warto czytać i dziś te rozważania, bo jak się okazuje - pomijając historycznie uwarunkowane rozważania o geografii czy klimacie - są one stale aktualne. Ot choćby taka myśl: Wolność polityczna polega na bezpieczeństwie, lub bodaj na przekonaniu, jakie się ma o swoim bezpieczeństwie.
Dni Natana to unikatowe źródło do historii chasydyzmu, mistyczno-pietystycznego ruchu żydowskiego, którego początki sięgają osiemnastowiecznej Europy Wschodniej. Książka opisuje drogę autora, Natana Sternharza (1780-1844) do chasydyzmu, jego służbę w charakterze skryby cadyka Nachmana z Bracławia (1772-1810) a także lata, gdy po śmierci mistrza stanął na czele społeczności jego zwolenników. Wydane po śmierci Sternharza dzieło obejmuje okres od narodzin autora aż do 1835 roku. W centrum fabuły znajduje się więź, która połączyła w 1802 roku Sternharza z jego mistrzem, Nachmanem z Bracławia. Autor opisuje swoje podróże do cadyka oraz wynikające z tego rodzinne konflikty, a także swoją działalność pisarską i wydawniczą. Szczególne miejsce w narracji zajmuje przejmujący opis ostatnich dni i agonii cadyka bracławskiego oraz jego pogrzebu w Humaniu. Ostatnia część Dni Natana zawiera opis starań autora na rzecz rozpowszechnienia nauk jego mistrza oraz skonsolidowania społeczności jego wyznawców. Dzieło Sternharza daje wgląd w duchowość i praktyki społeczności bracławskich chasydów z początku XIX w., pokazując jednocześnie osobiste i rodzinne wyzwania stające przed zwolennikami Nachmana z Bracławia. Napisane przystępnym językiem Dni Natana stanowią fascynujące wprowadzenie do historii, zwyczajów, praktyk i wierzeń chasydzkich, widzianych oczami jednego z XIX wiecznych przywódców ruchu. W serii ukazały się: Ludwig Kalisch, Obrazki z moich lat chłopięcych Jecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM I Najstarsze pamiętniki Żydów krakowskich: Meir ben Jechiel Kadosz z Brodu, Zwój pana Meira, Jom Tow Lipmann Heller, Zwój nienawiści Jecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM II Estera Rachela Kamińska, Boso przez ciernie i kwiaty. Memuary „matki teatru żydowskiego” Mordechaj Aron Gincburg, Awiezer. Wyznania maskila Beniamin R., „Płonęli gniewem”. Autobiografia młodego Żyda Rachela Fajgenberg, Dziewczęce lata. Młodość w poleskim sztetlu Kadia Mołodowska, Spadek po pradziadku. Opowieść
Ucztę Ksenofonta często porównuje się z jednym z najsłynniejszych dialogów Platona o tym samym tytule. Utwór ten reprezentuje również dialog sokratyczny, którego ramy zdecydowanie przekracza z właściwym dla Ksenofonta przejawem twórczej kreatywności i zamiłowaniem do literackiego nowatorstwa. Uczta bowiem łączy w sobie powagę dialogu filozoficznego ze specyficzną formą zabawy właściwej dla greckiego sympozjonu jako widowiska przeznaczonego dla wąskiej grupy osób. W jej treści odnajdujemy zarówno rozważania dotyczące miłości, przyjaźni czy aktualnej sytuacji społecznej w Atenach, jak i scenki artystyczne o charakterze muzyczno-tanecznym przeplatane swobodnymi żartami sympozjastów.
z ojcem Augustynem Pelanowskim rozmawiają Klara i Tomasz OlszewscyRozmowa z ojcem Augustynem Pelanowskim o Jego rodzinie, zakonie, Kościele.Jest to rozmowa do szpiku kości prawdziwa, nie jest możliwe aby o niej zapomnieć, aby ją pominąć, by nie zobowiązać siebie osobiście do zajęcia stanowiska wobec tego, o czym mówi ojciec Augustyn.Czym się stała ta rozmowa, w co się przerodziła, przeczytasz Czy powinna ujrzeć światło dzienne? Wszak treści, jakie zawiera, nie należą do najłatwiejszych, jak z resztą większość publikacji Ojca Augustyna. To wymagająca lektura dla szaleńców, którzy są bardzo zdeterminowani by poznać Boga i samych siebie. Ale ta książka którą masz w ręku jest, nazwijmy rzecz po imieniu, arcytrudna Nie ze względu na język, bynajmniejTa rozmowa zmusza do decyzji albo albo. Dla każdego to albo będzie czymś innym, ale będzie na pewno, to obiecujęfragment ze wstępu Klary OlszewskiejKsiążka jest ważnym, profetycznym głosem w dyskusji o sytuacji w Kościele.Kończą się lata obfitości, nadchodzi epoka głodu słowa Bożego. Bóg dopuszcza taki stan rzeczy, by na jaw wyszły pragnienia, jakie każdy katolik nosi w sercu pragnienia rzeczywiste, a nie urojone. Nie wiesz, kto z nas jest ogniotrwały w wierze, dopóki nie zapłonie pożar herezji!fragment książki
Pewnego dnia ojciec Augustyn przesłał na adres redakcji wydawnictwa przesyłkę z archiwalnymi tekstami.Dołączył krótki list:Przekazuję moje teksty z ostatnich lat. Są to szkice do książek, które niegdyś uznałem za robocze i ukazały się w innym kształcie, lub w ogóle nie ujrzały światła dziennego, rozważania, niedrukowane artykuły i inne zapiski. Ponieważ nie będę miał możliwości kontynuowania i rozwijania tych tekstów zostawiam zupełną wolność Wydawnictwu do ich wykorzystania.Przekazujemy więc Państwu to, co otrzymaliśmy. Nie jest to zbiór jednorodny czy związany z jakimś konkretnym zamiarem twórczym.To raczej świadectwo, jak aktualne jest Słowo Boże, które każdego dnia daje nam Pan i jakim światłem może być dla nas w codziennym życiu.
List Judasza nie Iszkarioty to prawdopodobnie ostatnia książka ojca Augustyna tak autor zapowiadał to w książce Ocalenie część 2.To zdumiewająca medytacja na temat skromnego, zaledwie jednostronicowego Listu świętego Judy, poprzedzającego Apokalipsę.Tytuł Apokalipsa pochodzi od czasownika greckiego APOCALYPTEIN, które da się przetłumaczyć jako objawienie albo odsłonięcie czy nawet zdemaskowanie. Wszyscy chyba doskonale widzimy, że świat, a także Kościół, stał się, w poprzednim stuleciu, i w tym, które się rozpoczęło, jeszcze intensywniej teatrem niezwykle zaciętej walki zła i dobra, walki Boga i Szatana o nas, o wierzących.Pokuta mogłaby zmienić wyroki Boga i mogłaby powstrzymać inwazję zła, herezji, zarazy, wojny, głodu, drożyzny, w końcu ponurej i bladej śmierci, ale niewielu to czyni. Ostatnia szansa zostanie zaprzepaszczona, ale ocaleje Reszta. To słyszę od czterech lat.Gdyby teraz święty Juda stanął przed tobą, powiedziałby: Ludzie nawet nie rozumieją, co złego uczynili, choć mogli zrozumieć. Ich niewiedza własnych win nie jest bez wielkiej winy!fragment książki
Ojciec Augustyn ""rozpakowuje"" dla nas zamknięty w skrzyni Pisma Świętego prezent Bożego Słowa.Oddaliłem się od własnej rodziny, od osób mi najbliższych, bym mógł choćby w najmniejszym stopniu przybliżać Ojca z Nieba tym, którzy oddalili się od Niego w bezdroża mroku. Dla mnie, dla kapłana, sprawa powrotu i bliskości, jaka może zaistnieć pomiędzy Ojcem w Niebie i odległym grzesznikiem, jest nieskończenie istotniejsza niż przeżywanie bliskości z moją rodziną naturalną. To, co najważniejsze, domaga się wyrzeczenia totalnego. Owszem, daleko mi do doskonałości w tej misji, ale proszę Boga, bym choć w najmniejszym stopniu mógł być Mu sługą w tym dziele.o. Augustyn Pelanowski
Całe życie marzyłem, by moje imię było w czyimś sercu wyryte niezniszczalnie. Spotkałem takie Serce i takie Oblicze w Biblii. Odkryłem w Biblii Raj Serca Boga. Z serc ludzkich możesz zniknąć, w sercu Boga możesz być zapisany na zawsze. Prorokowanie to bardziej przekonywanie o miłości Boga niż przewidywanie przyszłości, dzięki temu, że jest działaniem opartym na pewności przemiany tego, co niemożliwe w to, co możliwe. Być może nie mam w sobie ani jednego westchnienia miłości - do Niego, do siebie ani do nikogo innego. Tym bardziej jednak zdumiewa mnie Jego czuła miłość do mnie, nie godząca się na moją nieczułą obojętność!o. Augustyn Pelanowski
Będziemy sądzeni z niepotrzebnych słów (), których nie powiedzieliśmy albo nie przeczytaliśmy, albo nad którymi nie medytowaliśmy. Gdzieś u podstaw wielu zranień, wielu krzywd leży lenistwo, brak odpowiedzialności za słowa, brak odpowiedzialności za to, że trzeba dawać słowa Boga, szczególnie wtedy kiedy się jest ambasadorem Boga i jest się ojcem. Żałuję wszystkich tych chwil, które już nie wrócą, nie da się już ich wypełnić sensem, konsekrować wieczną treścią. Żałuję złych słów i braku dobrych. Słowa są kosztowniejsze niż pieniądze i pociągają za sobą długi o wiele trudniejsze do spłacenia niż te, które można zaciągnąć w banku.o. Augustyn Pelanowski (fragment książki)
Rekolekcje ""To, co najważniejsze"" zostały wygłoszone w 2015 roku w Paulińskim Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin.Książka ta zawiera treści wygłoszone podczas rekolekcji, poszerzone o późniejsze refleksje, bo jak twierdzi Autor ""rekolekcje nigdy się nie kończą w sumieniu tego, kto je sumiennie głosi"".""To, co jest najważniejsze, jest niewidoczne dla oczu. To, co jest najważniejsze, jest między Tobą a Bogiem i nikt tego nie powinien widzieć. To nie jest przeznaczone dla ludzkich oczu. Należne jest tylko oku Bożemu. W oku Bożym, którego nie widzisz, możesz stworzyć z Bogiem najprawdziwszą więź. To, jest najważniejsze dla Ciebie - żebyś wreszcie zobaczył, że Bóg cię widzi, że Bóg cię słyszy, że jesteś przed Nim. Jesteś i będziesz istnieć.""o. Augustyn Pelanowski(fragment książki)
Nawrócenie jest rozpoczęciem pracy nad sobą. Bezbożność to swoiste bezrobocie, które zaniedbuje rozwój duchowy. Nawrócenie, to jedyny gatunek zajmowania się sobą, który nie jest egoizmem. Rozpoczyna się wtedy, gdy pragniemy uwielbiać Chrystusa we własnym ciele pracując nad życiem, aby zaowocowało wiecznością. Ale nikt nie może się podjąć tej pracy, dopóki nie zostanie natchniony, wezwany, powołany, obdarowany pragnieniem nawrócenia.Cóż mamy z tego świata? Jedynie zaszczyt obecności Boga w naszym życiu, poza tym wszystko staje się mdłym prochem. Bez względu na to, gdzie jesteśmy, ważne jest - z kim; bez względu na to, czy jesteśmy w Jerozolimie czy w Babilonie, ważne, że z Bogiem.o. Augustyn Pelanowski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
