Wędrując szlakami biblijnymi, wśród zgiełku politycznych intryg rozgrywających się w wielkiej Asyrii i Medii, spotkałem dwoje ludzi modlących się- Tobiasza i Sarę. Obydwoje zrozpaczeni proszą o śmierć (Tb 3, 6. 15) i tej godziny modlitwa obojga została wysłuchana wobec majestatu Boga"" (Tb 3, 16). W jaki sposób? Tobiasz został wyleczony, a Sara otrzymała w darze miłośćsyna Tobiasza! Na drogach wiary, miłości i modlitwy Bóg ciągle zaskakuje nas swoimi propozycjami. Jak rozpoznać Boży plan w naszym życiu? Oto kolejna próba refleksji nad obecnością Boga w ludzkich losach.
Przez głębię tych modlitw, będących pomocą w różnych sytuacjach życiowych, uczyć się możemy słuchać Boga, a wówczas usłyszymy, jak on do nas przemawia. Bo przecież Bóg naprawdę do nas przemawia w swojej Ewangelii, przemawia również poprzez nasze życie tę nową Ewangelię, do której my sami każdego dnia dokładamy strona po stronie. Przez te modlitwy otworzymy się bardziej na Boże przesłanie
Nie wiem, kim jesteś, ale z pewnością i ciebie opisano w ten sam sposób, jak autora tej książki. Gdy nie wierzysz, to wyjmij dokument, który określa twoją tożsamość. Wpisano tam twoją datę urodzenia i to jest początek twojej wędrówki w tym świecie. Przywołano imiona twoich rodziców, by umiejscowić cię w wielkich dziejach ludzkości. Zostałeś przypisany do jakiejś przestrzeni życia, bo gdzieś jest twoja ojczyzna. Niestety, twój dokument jest wybrakowany, nie zawiera jednej najważniejszej informacji: kiedy się pożegnasz z tym światem! Niniejsza medytacja jest zaproszeniem do refleksji nad wypełniającym się czasem w życiu człowieka pomiędzy chwilą przyjścia i pożegnania, bo dopóki jeszcze nie zaszło słońce wszystkich dni (Nondum omnium dierom sol occidit), jeszcze nie wiadomo, jak potoczą się losy. Spróbujmy zatem w tym ofiarowanym czasie odpowiedzieć na pytania: Kim jest człowiek i jaki jest cel jego życia?
Zbiór cennych, głębokich duchowo myśli jest świadectwem człowieka, trapisty-pustelnika i misjonarza, który z piórem w ręku modlił się, myślał i przygotowywał najważniejsze decyzje swojego życia. A życie to z jego głodem doskonałości i mądrości pustyni może być i dla nas przykładem i natchnieniem.
Kardynał Bolesław Kominek, wybitny hierarcha Kościoła wrocławskiego i polskiego, jest autorem konferencji, notatek, zapisków zamkniętych w tomie dotyczącym odnowy posoborowej Kościoła i obecności chrześcijaństwa w świecie. Prosty język i głęboka oraz interesująca myśl ukazują cele, zapał i klimat Soboru Watykańskiego II (19621965) podczas omawiania podstawowych dokumentów posoborowych. Autor w Przedmowie tak charakteryzuje dokonany przez siebie wybór tekstów: ""Odbija się na tych kartach posoborowa radość, zachwyt nowego, to znaczy lepszego odkrycia Kościoła jako potężnego zgromadzenia wiernych (...). Są też poruszone sprawy mające nas uwrażliwić na konieczność naszej wiarygodności, na świadectwo i służbę"".
Niewielki katechizm, ale skuteczna pomoc w przygotowaniu się do sakramentu bierzmowania. Na książeczkę składa się m.in.: skrócony katechizm, wprowadzenie i opis obrzędu sakramentu bierzmowania, modlitwy i pieśni. W drugim wydaniu postanowiliśmy dodać indeks kandydata do bierzmowania i świadectwo bierzmowanego.
Autor ukazuje wartość obrazu objawionego s. Faustynie oraz analizuje zawarty w nim przekaz. Nowatorskim podejściem do tematu jest postrzeganie doświadczeń mistycznych zakonnicy w kategoriach wizualnych, a poznanie zawartych w nim znaczeń staje się czytelne przez odczytanie ich z perspektywy biblijnej i żydowskiej. Przybliżając czytelnikowi przekaz polskiej mistyczki, autor uwzględnia zatem nie tylko wizualny charakter objawień, lecz również fakt, że znaczenia objawionych jej pojęć nawiązują do liturgii żydowskiej. Stosując powyższą optykę, autor umożliwia poznanie istoty objawień zgodnie ze sposobem przekazanym s. Faustynie przez Pana Jezusa, który polega na oddziaływaniu obrazu i słowa.Jeden z istotnych postulatów pracy dotyczy skorygowania błędnych form kultu Miłosierdzia Bożego, rozwijanych w niektórych jego tradycjach w opozycji do słów podyktowanych zakonnicy przez Pana Jezusa. Z lektury pracy wynika, że przyczyną błędów w rozwoju niektórych form tego kultu jest arbitralne odcinanie się od jego źródeł oraz przyjmowanie przez dysponentów kultu partykularnych celów nieobec-nych ani w objawieniu biblijnym, ani w objawieniach mistyczki. Najważniejszym przesłaniem książki jest jednak przybliżenie przekazu zawartego w objawionym obrazie, który za o. Michalenko, wicepostulatorem w procesie kanonizacyjnym s. Faustyny, autor określa jako obraz Miłosierdzia Wcielonego. Autor ujawnia też nieznane walory jego funkcji ocalającej oraz cel objawienia obrazu przez Pana Jezusa, którym jest przygotowanie ludzkości na paruzję.
Pisz po mie ołówkiem, długopisem...jak chcesz.Czytaj pisząc, Czytaj sobie.Porozmawiaj ze sobąlub podaruj mnie komu chcesz.Write in me with a pencil, a pen...as you like.Read while writing. Read yourself.Talk to yourselfor give me to whoever you want.
To książka, z którą możesz samotnie usiąść przy kawie, podsunąć ją przyjaciółce, kumplowi, mężowi, żonie - a nawet kochankowy czy kochance. Choć pozornie jest to opowieść o związkach, ich terapii, współodpowiedzialności za szczęście własne oraz partnera- tak naprawdę to także historia o tym, jak kochać siebie - oraz jak dzielić tę miłość z innymi, niezależnie od tego kim i z kim jesteśmy.(...)Jak zauważają autorki i z czym w pełni się zgadzam - każdy może odnaleźć tu cząstkę siebie - niezależnie od wieku, płci czy życiowych doświadczeń, są to bowiem rozważania niezwykle uniwersalne, choć kanwę dla nich stanowią autentyczne historie indywidualnych pacjentów. Ja także odnalazłam tu ""swoją"" historię, a jej przedstawienie z punktu widzenia wytrawnego psychologa i terapeuty udzieliło mi odpowiedzi na kilka nękających mnie pytań i dostarczyło wiele satysfakcji. Dziękuję.- Barbara Kleczyńska, dziennikarka
Michel de Montaigne (1533-92) - francuski myśliciel, filozof, humanista, pisarz, polityk (był przez dwie kadencje burmistrzem Bordeaux), autor Prób (francuski tytuł: Essais - wyd 1580). Pisał to swoje dzieło życia w zasadzie dla przyjemności. Trudno w tym wypadku mówić o jakimś filozoficznym systemie. Zresztą absolutnie nie o ogólną teorię Montaigneowi chodziło lecz raczej o sztukę życia, o konkret i o z życia wzięty racjonalizm, połączony ze zdroworozsądkowym sceptycyzmem. Zajmował się faktami dotyczącymi życia człowieka, przy czym zycie było dla niego najwyższym dobrem - to nawiązanie do epikureizmu. Jak pisze W. Tatrkiewicz Właściwością poglądów Montaigne'a było: że oparte były na obserwacji i zdrowym rozsądku, nie na spekulacji pojęciowej, tradycji filozoficznej i metodach uczonych. Że zajmował się wyłącznie sprawami doczesnymi i ludzkimi (to był jego humanizm). Że zadania filozofii rozumiał nie teoretycznie, lecz praktycznie: chciał by była sztuką życia. Że założeniem jego było: przyjemnie żyć to jest jedyne dobro (to był jego epikureizm). Że nie należy zagłębiać się w niepewne i niewydajne spory teoretyczne (to był jego sceptycyzm). Że przyroda jest wzorem dla człowieka i jego sztuki życia (to był jego naturalizm). Że ostateczną miarą prawdy jest rozum (to był jego racjonalizm). Że różne prawdy i prawa są tylko rzeczą zwyczaju (to był jego relatywizm). Ta niezmierna pochwała życia, ta radość którą Próby emanują spowdowały, że już za życia autora miały kilka wydań, ale też i to że w nieco późniejszych czasach kontrreformacji trafiły na Indeks Ksiąg Zakazanych
Monografia ta jest spójnym, choć interdyscyplinarnym opisem uwarunkowań i funkcji obrazów w komunikacji współczesnych organizacji. Badania i analizy teoretyczne wprowadzają czytelnika w świat narzędzi komunikacji wynikających z doświadczeń przekazów wizualnych m.in. infografik, fotografii w mediach społecznościowych, filmów promocyjnych YouTube, animacji, wystaw muzealnych etc. Pozycja zawiera teoretyczne wprowadzenie do wizualnego PR, opisuje jego siłę w kształtowaniu postaw odbiorców. To również praktyczne studium przypadku, które może stanowić inspirację dla praktyków zarządzania organizacją.
Ponad siedemdziesiąt tysięcy polskich dzieci objętych jest pieczą zastępczą. Mieszkają w domach dziecka i rodzinach zastępczych. Większość nie ma szans na znalezienie prawdziwego domu – są za duże, mają zbyt wiele problemów zdrowotnych, ich biologiczni rodzice nie zostali pozbawieni praw rodzicielskich. A nawet jeśli dojdzie do adopcji, nie zawsze jest to historia z happy endem. Rodzina adopcyjna mierzy się z wyzwaniami, które osobom z zewnątrz trudno sobie wyobrazić. Nie wszystkim udaje się ten ciężar udźwignąć. Marta Wroniszewska słucha historii adoptowanych dzieci – dziś już dorosłych – oraz rodziców adopcyjnych, rodzin zastępczych i dawnych wychowanków domów dziecka, zmagających się z codziennością, do której nikt ich nie przygotował. Rozmawia z osobami poszukującymi swoich biologicznych rodziców, matkami, które utraciły prawa rodzicielskie, wreszcie pracownikami instytucji i działaczami społecznymi. Osobiste dramaty przeplatają się problemami niewydolnego systemu. I choć w tej historii jest wiele głosów, najdonośniej wybrzmiewa ten, którego zwykle nie słychać – głos dzieci.
„Hasłem naszym mizeria, okryciem nędza, napojem łzy”. Myśląc o historii niewolnictwa, niejednokrotnie nie pamiętamy o historii polskich chłopów i chłopek. Ale jak inaczej nazwać ich darmową pracę pod ciągłą groźbą kary cielesnej? Jedynie dzięki dokładnemu przyjrzeniu się tej przemilczanej historii możemy zrozumieć istotę strategii przetrwania w systemie pańszczyzny. Dopiero wtedy możemy również dostrzec nić łączącą niewolniczą pracę na polskim dworze z służebną formą naszych współczesnych form zatrudnienia. Bo to nie rewolucja przemysłowa, tylko folwarczny przemysł okrucieństwa stanowił prolog do współczesności.
Antropolog Kacper Pobłocki w błyskotliwym i erudycyjnym Chamstwie rzuca nowe światło na zmitologizowaną opowieść o czasach Rzeczpospolitej szlacheckiej. Nie boi się stawiać trudnych pytań dotyczących chłopskiego niewolnictwa, obrazowo ukazuje krwawą przemoc panów i odważnie kreśli historię polskiego patriarchatu, dowodząc, że w tym splocie klasowych podziałów, okrucieństwa i wyzysku zaklęta jest nasza „ojczyzna pańszczyzna”.
„„Chamstwo” jest gruntownym, rewelatorskim studium pańszczyźnianego świata. Proponuje inną opowieść o naszych narodowych mitologiach, o polskich „przeklętych problemach”, gdyż oddaje głos tym, których nazywano Wielkimi Niemowami, bo mieli uszy wyłącznie „ku słuchaniu” – pańszczyźnianym chłopom. Kacper Pobłocki wywołuje klisze, często drastyczne, które przez stulecia pozostawały w ciemni oficjalnej historii. „Chamstwo” jest dziełem otwierającym nowy dyskurs o „pańskości” i „chłopskości”, o społecznych rodowodach i tożsamości kulturowej Polaków oraz o tym, komu wciąż „słoma wyłazi z butów”.” prof. Roch Sulima
Drugie wydanie modlitewnika Ecce venio adresowane jest głównie do osób i wspólnot żyjących charyzmatem o. Leona Dehona, założyciela Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Oprócz modlitw i nabożeństw właściwych temu Zgromadzeniu zawiera wiele nowych, które jeszcze lepiej wyrażają jego ducha. Niektóre modlitwy sercańskie zostały nieco zmienione, tak aby odpowiadały wiernym świeckim.
Sprawdź swój typ osobowości!Testy osobowościowe pozwalają na wgląd w odruchowe zachowania i wyuczone wzorce, które regularnie odtwarzasz. To właśnie one, tworzone codziennie przez nasz mózg, składają się na nawyki, które wpływają na kształt naszej osobowości. Kiedy dostrzeżesz niechciane wzorce w wynikach swoich testów, łatwiej będzie ci nad nimi zapanować lub je zmienić.
Poradnik autorki bestsellerowego „Podręcznika manipulacji”!
Aby wydobyć od kogoś prawdę, potrzeba dwóch rodzajów umiejętności. Pierwszy z nich to umiejętności interpersonalne, konieczne do pozyskania faktów. Ważniejsze mogą się jednak okazać inne zdolności: umożliwią ci ona osądzenie, czy uzyskane informacje rzeczywiście się ze sobą wiążą, czy są prawdziwe, i rozpoznanie związanych z nimi emocji.
W „Nagiej prawdzie” najwięksi eksperci ze świata wywiadu, biznesu i egzekwowania prawa ujawniają, jak zdobywają informacje, których potrzebują, i podpowiadają, jak i ty możesz to zrobić. Znajdziesz tutaj:
• osiem motywatorów rozmowy, które pomogą ci dotrzeć do prawdy,
• techniki ułatwiające zamienienie wrogich źródeł w pomocne,
• środki do kontrolowania przebiegu rozmowy,
• zdobywanie prawdy poprzez e-mail lub telefon.
Czy twoim celem jest przesłuchanie podejrzanych i świadków, pomoc komuś w nagłej potrzebie, zorientowanie się, kto kłamie lub oszukuje, czy rozwinięcie swoich zdolności?
O niedogodności, a nawet fatalności narodzin Emil Cioran (1911–1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka ukazała się w 1973 roku, ale nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych, takich jak Na szczytach rozpaczy czy Okno na Nic. Aforystyczną formą przypomina Nietzschego, radykalnością nihilizmu znacznie go przewyższa. Cioran negujący wszelkie doczesne zaangażowanie z religijnym na czele krąży tu myślami wokół paradoksalnego ograniczenia wolności, jakim jest życie. Jak dawni katarzy i hinduiści widzi w zaistnieniu nieszczęście. Obraz życia jako „ucieczki przed katastrofą narodzin” pozwala mu roztoczyć wizję innej wolności niż ta, którą szczyci się cywilizowany świat: „Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu”. Lecz na wskroś sceptyczny wobec życia, oświadcza jednocześnie: „Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata”. Narodziny po komicznym w swej przypadkowości poczęciu okazują się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Terapeutyczna funkcja pisania? Nostalgia za czasem przed narodzinami lekarstwem na lęk przed śmiercią? Filozofia zbudowana na neurozie autora może, jak się okazuje, wyzwalać tych, którzy ją właściwie zrozumieją. Pośród współczesnych myślicieli Cioran nie ma sobie równych w skrajności prowokacji, mizantropii i prześmiewczej, bezlitosnej demaskacji. Paradoksalnie jest to zarazem równie niedościgła filozofia ekstazy, zniesienia granic ja i roztopienia się w czasie sprzed narodzin.
Na całym świecie istnieje bardzo wiele naukowych i popularnych opracowań dotyczących życia i dzieła Jezusa Chrystusa. Do najważniejszych należy niewątpliwie dzieło Josepha Ratzingera/Benedykta XVI: Jezus z Nazaretu. W dziele tym Papież podejmuje tematykę chrystologiczną w ujęciu dogmatycznym i historiozbawczym. Jego nauka z odniesieniem całej rzeczywistości do Jezusa Chrystusa nabiera istotnego znaczenia w czasach dzisiejszego "arianizmu", a nawet jakiejś "chrystofobii" .
Rozumiemy zatem dlaczego Benedykt XVI tematyce chrystologicznej poświęcił nawet ostatnie lata pontyfikatu. W niniejszym opracowaniu chciałem przede wszystkim dokonać analizy nauki Benedykta XVI o Jezusie Chrystusie i jako osobowym spełnieniu wszechbytu. Temat Jezusa Chrystusa jest dla tego Teologa wyjątkowy, a jego refleksje podkreślają jedyność i powszechność Zbawiciela.
z Wprowadzenia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
