Niniejsza praca, przedkładana zainteresowanym tym tematem Czytelnikom, to wynik dociekań naukowych specjalistów różnych dziedzin, którzy byli łaskawi zaprezentować je w czasie sympozjum naukowego, które odbyło się w ramach tradycyjnych Dni Interdyscyplinarnych (19-20 X 2007) Wydziału Teologii UWM w Olsztynie.

Kolejna książka duetu Wiktorska-Święcka – Sysło to ilustrowana opowieść o stereotypach i schematach płci oraz o gwałtownych przeobrażeniach bycia kobietą i bycia mężczyzną we współczesnym świecie.

System kastowy i nasz system społeczny są tak odmienne w swoich ideologicznych podstawach, że z pewnością rzadko kiedy się zdarza, by człowiek współczesny był w stanie spokojnie czytać o kastach. Jeżeli ma nikłe pojęcie o naukach społecznych albo buntownicze usposobienie, możliwe, że w głębi serca będzie sobie życzył zniszczenia lub zaniku instytucji, która urąga prawom człowieka i wydaje się przeszkodą w rozwoju ekonomicznym społeczności liczącej pół miliarda ludzi. Zauważmy jednak rzecz znamienną: nie wspominając o mieszkańcach Indii, żaden człowiek Zachodu, który mieszkał w tym kraju, choćby był najbardziej oddanym reformatorem czy najgorliwszym misjonarzem, nigdy – o ile nam wiadomo – nie usiłował ani nawet nie doradzał całkowitego i bezwarunkowego zniesienia systemu kast. Fragment Wprowadzenia

Być politykiem to mówić. Być obywatelem, to umieć usłyszeć, co i jak zostało powiedziane. Celem tej pracy jest opis strategii i środków perswazyjnych używanych przez polskich polityków. Perswazja – umiejętność skutecznego przekonywania – polega na znajdowaniu właściwych słów we właściwym czasie. Analiza exposés polskich premierów i sejmowych debat nad programem rządu pokazuje zmiany języka polityki po 1989 roku. Przedstawia argumenty i wartości, do jakich odwołują się politycy, by przekonać słuchaczy do swoich idei. Elitaryzm i populizm, patos i agresja, polityczny teatr i demokratyczny rytuał – wszystko to decyduje o kształcie współczesnej debaty publicznej. Jak politycy mówią o sobie i swoich przeciwnikach? Co wpływa na styl komunikacji: przynależność partyjna, czy miejsce na scenie politycznej? Poselskie wystąpienia po exposé to spór o wizję państwa, rolę elit i model rządów. Czy jest to spór rzeczywisty czy tylko odegrany? O demokratyczności systemu świadczy między innymi rola perswazji w procesie politycznym. Nie bez powodu demokracja bywa nazywana rządzeniem przez dyskusję. Znajomość retorycznych środków perswazji może pomóc obywatelom w rozpoznawaniu cynicznej manipulacji. To zaś może ich uchronić przed biernością płynącą z założenia, że „politycy i tak zawsze kłamią”. Agnieszka Kampka – doktor socjologii, absolwentka polonistyki i historii sztuki KUL. Pracuje w Katedrze Socjologii Wydziału Nauk Humanistycznych SGGW. Jej zainteresowania badawcze dotyczą socjologii polityki, retoryki politycznej, debaty publicznej, dyskursu demokratycznego.

Książka jest efektem realizowanego od 2008 r. projektu badawczego. Autorki zwracają uwagę na stosunkowa rzadko podejmowane w literaturze zjawisko nadmiernego i nieuzasadnionego stosowania dostępnych bez recepty środków przeciwbólowych. Z ich obserwacji wynika, że młodzież traktuje leki przeciwbólowe jako sposób na radzenie sobie z problemami okresu dojrzewania. Książka adresowana do osób zajmujących się wychowaniem, w szczególności rodziców, nauczycieli, pedagogów szkolnych i edukatorów zdrowia.

Kryzys ekologiczny wywołany przez naszą cywilizację pogłębia się coraz bardziej i coraz pilniejsza staje się potrzeba przeciwdziałania. Zaangażowanie na rzecz rozwiązania tego problemu nie może ograniczać się jedynie do prawodawstwa i odpowiedniej polityki państwa. Winniśmy przede wszystkim od podstaw kształtować świadomość ekologiczną oraz „ekologiczne sumienie" społeczeństwa. Edukacja środowiskowa musi obywać się na każdym etapie rozwoju osoby, a etyka środowiskowa powinna stać się moralnym drogowskazem dla wszystkich ludzi. Zaproponowane w pracy rozwiązania dotyczące etyki środowiskowej oraz jej dylematów mogą być wykorzystane w materiałach edukacyjnych na różnych poziomach kształcenia. Mogą również stanowić pomoc dla gremiów decyzyjnych różnych szczebli, szczególnie w sytuacjach konfliktu interesów narodowych, społeczności lokalnych oraz środowiska naturalnego. Książka jest zatem adresowana do szerokiego kręgu odbiorców, w tym osób na co dzień zajmujących się ochroną przyrody.

Idea codzienności w naukach społecznych Społeczne konteksty życia codziennego Emocje i rozrywki codzienności Metodologia badań życia codziennego

Do czego potrzebni są zindywidualizowanemu człowiekowi inni ludzie? Jaką funkcję pełni wspólnota w życiu współczesnego człowieka? Jakie przybiera kształty i w jaki sposób jednostka w niej funkcjonuje? Autorka zastanawia się nad tymi pytaniami w kontekście macierzyńskich społeczności internetowych. Pokazuje, że choć obecnie człowiek coraz częściej musi działać na własną rękę, nadal chce dzielić swoje życie z innymi.

Poradnik dla par, którego celem jest przybliżenie świata męskiego i kobiecego – ukazanie różnic i wskazanie, jak interpretować i modyfikować zachowania/komunikaty, aby być lepiej rozumianym. Wszystko to w konwencji terapii poznawczo-behavioralnej. Każdy rozdział rozpoczyna się krótkim streszczeniem badań na dany temat i interpretacją wniosków. Później autorka zamieszcza case study, gdzie śledzimy zachowania bohaterów i widzimy np. impas w kontakcie, potem jest interpretacja, podane zasady, wskazówki, dobre rady – osobne dla mężczyzn, osobne dla kobiet, jak unikać blokad w kontakcie i nieporozumień. Fragment książki       WPROWADZENIE       Matt wraca do domu po ciężkim dniu pracy. Rachel, jego żona od pięciu lat, natychmiast przypiera go do muru.       RACHEL: Świetnie, że jesteś. Możemy teraz przejrzeć próbki tkanin, które zebrałam, i zdecydować się na coś do sypialni.       MATT: Na litość boską, nie mogłabyś mi dać chociaż pięciu minut, żebym zdjął płaszcz i trochę ochłonął? Poza tym chyba ustaliliśmy, że nie będziemy na razie odnawiać sypialni. Robiliśmy to dwa lata temu.       RACHEL: Matt nie kocha mnie dość mocno, bo inaczej bardziej by go interesowało, co planuję do naszego wspólnego domu. Przecież chcę, żeby był doskonały dla nas obojga.       MATT: Nie powinienem być opryskliwy, ale to zabrzmiało jak jeszcze jedno żądanie, z podtekstem, jak beznadziejnie wygląda nasz dom. Nie mogę robić wszystkiego!       Brzmi znajomo? Podobne scenki rozgrywają się codziennie w domach na całym świecie. Kobiety i mężczyźni rozmawiają ze sobą, ale źle interpretują to, co mówi druga strona, a konsekwencje często bywają bolesne.       To powinno być takie proste. Całe wieki ludzkiego rozwoju, uspołecznienia i cywilizacji muszą przecież coś znaczyć. Wysłaliśmy mężczyzn w kosmos, a kobiety do urn wyborczych i stworzyliśmy całkiem imponującego klona owieczki, dlaczego zatem, kiedy chodzi o porozumienie między płciami, mamy wrażenie, że ciągle jesteśmy na etapie: „Ja Tarzan, ty Jane"?       Jakim cudem stwierdzenie: „Świetnie wyglądasz!" może zostać odebrane jako: „Miło, że się postarałaś... chociaż raz"? Dlaczego: „Pozmywam naczynia po meczu" niepostrzeżenie przemienia się w: „Nie szanuję cię aż tak, żeby się jeszcze wysilać w tym związku"? I dlaczego w ogóle chce się nam zadawać pytanie: „Czy moja pupa nie wydaje się za duża w tej sukience?", skoro i tak żadna odpowiedź nie może się okazać zadowalająca?       Na nieszczęście dla nas, istot społecznych, istnieje przepaść znaczeniowa pomiędzy tym, co mówimy, a tym, co inni wówczas słyszą Dzieje się tak podczas każdej rozmowy, ale zwłaszcza podczas rozmów z ukochanymi ludźmi, którzy - jak nam się zdaje - powinni nas rozumieć najlepiej. Najwięcej wysiłku w to, żeby rozumieć siebie nawzajem, powinno się jednak wkładać w kontekście najbliższych, osobistych relacji, gdzie trzeba przyjąć do wiadomości, że interpretacje wypowiedzi wynikają w znacznej mierze z wcześniejszych przekonań, jakie wyrobiliśmy sobie na własny temat i na temat otaczającego nas świata, nie zawsze zgodnie z intencją rozmówcy.       Nieporozumienia pomiędzy osobami różnych płci dla nikogo nie są niespodzianką. Społeczeństwo bardzo różnie ocenia kobiety i mężczyzn, a to z kolei odgrywa dużą rolę w naszym sposobie porozumiewania się. Płeć jest ważnym czynnikiem, który w nieunikniony sposób kształtuje nie tylko nasze reakcje na świat, ale także to, jak świat reaguje na nas. Tak jak musimy brać pod uwagę odmienności kulturowe osoby pochodzącej z innego kraju, tak musimy się spodziewać różnic kulturowych dochodzących do głosu, kiedy próbują się porozumieć mężczyzna i kobieta. Od prowadzenia samochodu przez kwestie mody po pytanie, jak długo można trzymać w lodówce resztki chińskiego dania na wynos, zanim zaczną grozić zatruciem - prawdopodobieństwo zaistnienia konsensu pomiędzy przeciętnym mężczyzną i przeciętną kobietą jest niewielkie. Dodajmy do tego niezwykły i wspaniały świat romansów i voila - nowe pole dla najróżniejszych nieporozumień gotowe.       Oczywiście zdrowe różnice bywają użyteczne, co może potwierdzić każda kobieta, która próbowała kiedykolwiek flirtować z policjantem, żeby uniknąć zapłacenia mandatu. Ale system często się załamuje. Nawet zwykłe komplementy brzmią inaczej, kiedy zderzą się z naszymi głęboko zakorzenionymi wątpliwościami. Zamiast przyjąć komplement wypowiedziany prostolinijnym męskim językiem, wolimy go roztrząsać, używając mowy kobiet, a wtedy obwody się krzyżują i przesłanie zaciera. Książka Co mówią mężczyźni, co słyszą kobiety została napisana, żeby pomóc ci zrozumieć skomplikowane damsko-męskie wymiany zdań i poprowadzić cię przez pole minowe, jakim jest miłosny związek.       Jest w niej mnóstwo rad, które pomogą wam nauczyć się mówić tym językiem, żeby wasz związek rozwijał się łatwiej. A, jak pokazało moje doświadczenie, jest to j e d y n a droga do prawdziwego szczęścia w miłości.       W błogiej nieświadomości tej prostej prawdy staramy się radzie sobie z problemami w związkach na milion różnych, nieskutecznych sposobów. Stawiamy nieuzasadnione żądania, obiecujemy za wiele, kupujemy kwiaty i pięknie opakowane pudełka czekoladek, żeby „powiedzieć", że jest nam przykro. Strategie te jednak okazują się bezużyteczne, ponieważ głęboko zakorzenione problemy pozostają. Nie da się powiedzieć komuś tego, co chciałby usłyszeć, jeżeli przede wszystkim nie zrozumie się, co ten ktoś do nas mówi! Trudno zrozumieć, co się dzieje w związku, odwołując się wyłącznie do automatycznego tłumacza - naszej własnej wersji, naznaczonej kulturowymi oczekiwaniami wobec płci.       Na szczęście zmiana nie wymaga uczestniczenia w popołudniowych zajęciach z męskiej psychologii. Polega na pogłębianiu zrozumienia, że przez wszystkie dni naszego życia jesteśmy uspołeczniane, w ten czy inny sposób, żeby mówić i słuchać jak kobiety, a nie jak mężczyźni. A wspólna płaszczyzna pomiędzy tymi dwiema możliwościami nie jest zbyt wielka. Uświadomienie sobie tego jest pierwszym, znaczącym krokiem w kierunku harmonii.       Kiedy już zaakceptuje się ten nierozerwalny związek pomiędzy biologią i akulturacją oraz ich wpływem na to, jak reagujemy na otaczający świat (w tym partnera) i jak go interpretujemy, będziemy w stanie rzeczywiście słyszeć to, co się do nas mówi, zamiast tylko reagować na to, co spodziewamy się usłyszeć. Kluczem jest nabranie dystansu, i trzymanie na wodzy wszystkich nonsensownych, a przy tym przemożnych myśli sprowadza się do ustalenia, jak realistyczne są nasze obecne obawy, i zastąpienia ich zestawem znacznie rozsądniejszych przekonań. (...) Co mówią mężczyźni, co słyszą kobietySpis treści Podziękowania 9 Wprowadzenie 11 Rozdział 1. On pyta: „Zmokłaś?", ty słyszysz: „Jesteś okropna" 15 Rozdział 2. Flirtowanie i zaloty. Ukryte znaczenia zwrotu „Co słychać?" 25 Rozdział 3. Uskrzydlające i przygnębiające pierwsze randki 37 Rozdział 4. Zaproszenie do wspólnego życia 51 Rozdział 5. Pomówmy o seksie, kochanie 63 Rozdział 6. Kłopoty z zaangażowaniem 77 Rozdział 7. Spotkanie z krewnymi partnera 93 Rozdział 8. Wspólne mieszkanie 107 Rozdział 9. Uczciwe zasady walki 121 Rozdział 10. Kiedy ktoś zdradza 137 Rozdział 11. „Musimy porozmawiać" 155 Rozdział 12. Materiał na męża lub żonę 169 Rozdział 13. Co naprawdę znaczy „długo i szczęśliwie" 185 Wybrane źródła 195

Trzeci i ostatni tom trylogii WIEK INFORMACJI: EKONOMIA, SPOŁECZEŃSTWO I KULTURA. Książka zajmuje się ciemnymi stronami globalizacji, takimi jak: globalne sieci przestępcze, ubóstwo dzieci z krajów trzeciego świata, coraz szersze wykluczenie Afryki. Autor analizuje rozwój gospodarek i społeczeństw obywatelskich na Dalekim Wschodzie, pokazuje upadek Związku Radzieckiego oraz kształtowanie się struktur Unii Europejskiej z perspektywy tożsamościowej. Całość kończy podsumowanie wszystkich wątków zawartych w trylogii.

Arjun Appadurai to światowej sławy antropolog wykładający na nowojorskim New School University, w Polsce jest znany jako autor książki Nowoczesność bez granic. Kulturowe wymiary globalizacji. Strach przed mniejszościami to ujęte w formie długiego eseju rozważania, które koncentrują się wokół nowych przejawów gniewu kierowanego przeciwko mniejszościom - narodowym, etnicznym i religijnym - w warunkach globalizacji. Poszukując odpowiedzi na pytanie, gdzie kończy się ideologia, a zaczyna strach, Appadurai szkicuje niekiedy wręcz brutalny obraz współczesnego świata widziany oczami antropologa. „Książka, którą zaczęliście czytać, jest etapem przejściowym i przerwą w długofalowym projekcie - intelektualnym i osobistym - poszukiwania sposobów na to, by globalizacja zaczęła działać na rzecz tych, którzy potrzebują jej najbardziej i mają z niej najmniej: biednych, wywłaszczonych, słabych i zmarginalizowanych ludzi naszego świata. Etap przejściowy, ponieważ nie ma sensu mówić o nadziei, póki nie wyszarpnie się jej ze szczęk brutalności, którą również stworzyła globalizacja. A dopóki nie zrozumiemy, jak globalizacja może stworzyć nowe formy nienawiści, etnobójstwa i ideobójstwa, dopóty nie będziemy wiedzieli, gdzie poszukiwać źródeł nadziei związanych z globalizacją - i globalizacji nadziei”. (z tekstu)

Michael Buckley to znany profesor teologii, autor monumentalnej monografii poświęconej ateizmowi (At the Origins of Modern Atheism), która była szeroko dyskutowana w środowisku akademickim. Książka Ateizm w sporze z religią jest jej popularną wersją, przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. Teza Buckleya brzmi interesująco: ateizm jako ideologia nie jest "dzieckiem" nauki wrogo nastawionej do religii ani wypaczoną reakcją na scholastykę, ale odmową przyznania doświadczeniu religijnemu wartości poznawczej. Buckley nie tylko dokonuje rekonstrukcji tego negatywnego nastawienia do doświadczenia religijnego, ale też pokazuje, jak - dzięki refleksji teologicznej i filozoficznej - można je przezwyciężyć. Fascynujące... Twórcze związki pojęciowe poparte argumentacją naukową. Buckley to bystry człowiek. Ch. Insole, "Times Literary Supplement" Książka jest ciekawa i prowokuje do myślenia, podważa bowiem przekonania powszechnie uznawane za prawdziwe. Wzbogacająca lektura. H. Rikhof "Bijdragen, "International Journal of Philosophy and Theology"

Czytelnik znajdzie omówienie modeli, metod i technik diagnostycznych, szczegółowe przedstawienie rozmaitych kompetencji, a także wiele cennych wskazówek odnoszących się do kwestii etycznych.

Podręcznik Podstawy socjologii i psychologii społecznej skierowany jest do szkół policealnych kształcących techników administracji. Zakres materiału pozwala na samodzielną naukę, a zatem może służyć jako przewodnik dla wszystkich osób zainteresowanych socjologią i psychologią społeczną. Autor zdefiniował podstawowe pojęcia socjologii i psychologii społecznej. W przystępny sposób, na licznych przykładach, scharakteryzował w nim podstawowe tezy, teorie i paradygmaty. Ponadto treści nauczania wzbogacił o zagadnienia prawie nieobecne w polskich podręcznikach, takie jak: studia nad ludobójstwem, mniejszości narodowe i etniczne w Polsce. Zawartość merytoryczna podręcznika jest zgodna z podstawą programową nauczania przedmiotu dla zawodu technik administracji w szkołach policealnych.

Książka to wynik 3?letnich badań terenowych prowadzonych przez pracowników naukowych i studentów w zachodniej Macedonii ? kraju zamieszkałym przez egzystujące obok siebie różnorodne społeczności etniczne o odmiennych zwyczajach, językach, wyznające zarówno prawosławie, jak i islam, naznaczonym napięciem politycznym między Macedończykami i Albańczykami. Obserwacje poczynione z perspektywy wspólnoty lokalnej i głównie w kontekście różnych aspektów życia codziennego ukazują, jak wielowymiarowe związki łączą przedstawicieli poszczególnych społeczności i jak płynna bywa ich tożsamość. Autorami publikacji są antropolodzy z Polski i Macedonii.

Ewolucja zatroszczyła się o jasny podział ról. Każdy biolog wie, co mężczyznę czyni mężczyzną: muskuły, dominacja zachowań i meandry mózgu. Te ostatnie sprawiają, że mężczyzna wprawdzie nie bardzo umie słuchać, ale lepiej parkuje auto. Mózg mężczyzny zaprogramowany jest na walkę i polowanie. Mężczyźni inaczej nie potrafią. Pedagodzy społeczni również redukują męskość do jednej formuły. Najprostsza z nich to: mężczyźni są sprawcami, kobiety ofiarami. Mężczyźni funkcjonują potem w poczuciu konkurencji, nie umieją komunikować się z otoczeniem, są zagrożeni zawałem serca i nie są zbyt użyteczni jako partnerzy. Czy mężczyzna rzeczywiście nie jest skomplikowany? A MOŻE TO TYLKO KOLEJNY STEREOTYP?

Próbując znaleźć odpowiedź na pytanie, czy globalizacja ułatwia, czy utrudnia rozwój, Autorzy książki skupili swoją uwagę na analizie takich zagadnień, jak: rozwój w perspektywie teoretycznej (np. definicje pojęcia rozwoju, globalizacji) i historycznej (np. ewolucja teorii wzrostu i rozwoju); przestrzenne aspekty rozwoju i globalizacji (np. zjawiska urbanizacji, migracji zarobkowych czy turystyki międzynarodowej); najważniejsze stare i nowe kwestie rozwoju gospodarczego (np. ewolucja systemów gospodarczych, podział dochodów, problem ekspansji korporacji transnarodowych, propagowanie zasad sprawiedliwego handlu); rola instytucji w procesach rozwojowych (np. koncepcja obywatelstwa, prawa człowieka, zagadnienia związane z terroryzmem politycznym i pomocą rozwojową); społeczno-kulturowy wymiar rozwoju (np. zagadnienie zderzenia cywilizacji, aspekty rewolucji informacyjnej, rola kobiet). Książkę warto polecić: studentom ekonomii, zarządzania, politologii i stosunków międzynarodowych, słuchaczom różnych studiów podyplomowych (np. Rozwój w Dobie Globalizacji - Global Development na Uniwersytecie Warszawskim), pracownikom naukowym i pracownikom instytucji rządowych i samorządowych.

Outsiderzy to książka kluczowa dla popularnej w latach sześćdziesiątych XX wieku teorii etykietowania. Becker dowodzi w niej, że dewiacje są wytworem społeczeństwa i że to grupy społeczne tworzę dewiację, wykluczając ze swoich szeregów osoby naznaczone jako outsiderów. Stąd też dewiacja jawi się tutaj nie tyle jako właściwość czynu, ile jako konsekwencja przyklejenia danej osobie etykiety dewianta. Pomimo późniejszych krytyk, koncepcja ta na stałe wpisała się w myśl socjologiczną, a żywy i barwny język Beckera, opisującego chicagowskie środowisko muzyków jazzowych sprawia, że książka ta stała się obowiązkową pozycją na listach lektur nie tylko z zakresu socjologii dewiacji czy resocjalizacji, ale przede wszystkim współczesnych teorii socjologicznych.

Profilaktyka społeczna i resocjalizacja pod redakcją Jerzego Kwaśniewskiego. Publikacja Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji

Najnowsze narzędzia, będące na usługach współczesnej medycyny, sprawiły, że w obszarze jej oddziaływań znalazł się człowiek w najwcześniejszych fazach rozwoju. Kilkukomórkowy embrion ludzki poddawany bywa różnorodnym procedurom, które oprócz pozytywnych aspektów, niosą ze sobą także zagrożenia dla jego życia. Ich pole poszerza się wraz z rosnącym dostępem do wspomnianych zdobyczy nauk biomedycznych, przyczyniając się tym samym do uśmiercania wielu istnień ludzkich. Analiza tych zagrożeń jest przedmiotem niniejszych refleksji. Chcemy zastanowić się nad różnymi konsekwencjami współczesnych praktyk klinicznych, takich jak: diagnostyka prenatalna, sztuczne zapłodnienie, czy eksperymenty na zarodkach ludzkich (Rozdział I). W trakcie ich wykonywania dochodzi bowiem do masowego niszczenia istnień ludzkich w stadium preimplantacyjnym i prenatalnym. Wobec takiego faktu istnieje potrzeba jednoznacznego określenia statusu istot nienarodzonych, aby w ten sposób znaleźć uzasadnienie dla ochrony ludzkich embrionów przed działaniami, które zagrażają jego życiu. Stąd konieczne będzie odwołanie się do danych biologicznych, filozoficznych i prawnych oraz uwzględnienie głosu Kościoła w kwestii statusu istoty poczętej (Rozdział II). W ostatniej, trzeciej części książki (Rozdział III), podejmiemy problematykę ochrony prawa do życia ludzkich embrionów w kontekście stosowania praktyk klinicznych. prof. Andrzej Muszala