Gdy jesteśmy młodzi, chłoniemy zewsząd wiedzę, niezależnie od kanału, jakim jest przekazywana. Mamy jej głód, chcemy zrozumieć otaczającą rzeczywistość, by móc sobie w niej poradzić. Między innymi to właśnie muzyka jako medium służy za narzędzie do poznawania świata i uzyskania poczucia bycia we wspólnocie. Pełni funkcję nośnika, który utrwala poczucie zakorzenienia, buduje światopogląd i system wartości. Staje się dla młodych ludzi źródłem wsparcia psychicznego, siłą organizującą ich codzienne życie, a nierzadko i częścią tożsamości.
„Rola muzyki w dojrzewaniu młodzieży jest kolosalna. Autorzy opisują tę rolę w kategoriach praktyki kulturowej nasyconej znaczeniami. Ciekawie przedstawiają, jak konkretne przekonania światopoglądowe przekładają się na preferowane przez młodzież gatunki muzyczne, a sięgnięcie do figury idola pokazuje, na ile jest ona dziś – w dobie informacyjnego przeciążenia – aktualna i wzorcotwórcza” [z recenzji dr hab. Magdaleny Szpunar, prof. UJ]
Kryzys migracyjny zapoczątkowany w 2015 roku poddał państwa i narody europejskie nieoczekiwanym wyzwaniom. Na próbę zostały wystawione: relacje między poszczególnymi państwami, ich zdolność do współdziałania przy rozwiązywaniu następstw kryzysu, zdolność do brania na siebie współodpowiedzialności w tym zakresie. Państwa Europy Środkowej i Bałkanów nie były jednak celem tej „wędrówki ludów" z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Część z nich stała się jednak jednym z etapów na trasie do Europy Zachodniej, jawiącej się wędrującym jako oaza dobrobytu i spokoju. Nasilone procesy migracyjne niewątpliwie wpłynęły na politykę poszczególnych państw europejskich oraz na nastroje społeczne, stając się częstym źródłem napięć i poważnych konfliktów. Zwłaszcza, że w tym sporze, który nieco upraszczając, przebiegał między państwami Europy Zachodniej a państwami Europy Środkowej i Bałkanów (w sposób szczególny widoczny był on na forum unijnym między państwami starej i nowej Unii) okazało się, iż same narody środkowoeuropejskie również uczestniczą w tym procesie, korzystając z możliwości poszukiwania pracy i lepszych warunków do życia w państwach Europy Zachodniej, ale też przyjmując na swoje rynki pracy imigrantów ze Wschodu, głównie z Ukrainy, Białorusi i Mołdawii.
W niniejszej publikacji Autorzy, reprezentujący różne ośrodki akademickie i eksperckie z kraju i zagranicy, specjalizujący się w problematyce bałkańskiej i środkowoeuropejskiej, proponują spojrzenie na tytułowe zagadnienie z czterech perspektyw:
• historycznej - pozwalającej uchwycić wpływ procesów migracyjnych na kształtowanie polityki w poszczególnych państwach,
• politologicznej - koncentrującej się na źródłach, przebiegu i konsekwencjach politycznych kryzysu migracyjnego,
• geopolitycznej - wskazującej na region Bałkanów i Europy Środkowej jako ważny element europejskiej architektury bezpieczeństwa zbiorowego,
• społeczno-kulturowej - pokazującej wpływ kryzysu migracyjnego i migracji wewnętrznych na przemiany cywilizacyjne w regionie
Upowszechnianie wiedzy i kultury gerontologicznej jest zadaniem niezmiernie trudnym, wymagającym nie tyle środków, co determinacji, profesjonalizmu, zaangażowania i czasu oraz edukacji. Wymaga interdyscyplinarnych inicjatyw eksploracyjnych i ponadresortowych
działań nakierowanych na obalanie negatywnych stereotypów, na wzmacnianie kapitału społecznego i racjonalne gospodarowanie potencjałem tkwiącym w coraz liczniejszej populacji osób starszych. Wymusza powstawanie i rozwój nowych subdyscyplin gerontologii,
wzmacniając zapotrzebowanie na nową wiedzę o ostatniej fazie życia, o randze aksjologii, epistemologii oraz znaczeniu, granicach sfery sacrum i profanum w ludzkiej egzystencji. […] Pod względem merytorycznym [recenzowana] praca dobrze wpisuje się w aktualną, ważną
dyskusję nad poszukiwaniem optymalnego modelu przygotowania społeczeństwa do samodzielnej, zdrowej, aktywnej, późnej dorosłości, do nowych sposobów podnoszenia jakości coraz dłuższego życia. […] Praca potrzebna na rynku wydawniczym – zasługująca na upowszechnianie w środowisku akademickim: wśród studentów i dydaktyków; wśród teoretyków i praktyków – przedstawicieli nauki i szeroko rozumianych służb społecznych oraz zainteresowanych wielowymiarowością i niehomogenicznością życia w starości. Z uwagi na wielowątkowość i interdyscyplinarny charakter całości – to praca nowatorska.
Fragmenty recenzji wydawniczej prof. dr hab. Elżbiety Trafiałek
Spis treści
Adam A. Zych
Starość w drodze, czyli mądrość życiowa i los człowieka późnej
dorosłości
Część I
STUDIA I SZKICE
Bernadetta Janusz i Emilia J. Sitek
Żałoba za życia: przeżywanie niejednoznacznej utraty w kontekście
choroby otępiennej u najbliższej osóby
Zdzisław Markiewicz
Superwizja w całodobowych placówkach pomocowych dla osób
starszych
Anna Stanisławska
Gerontologopedia – mowa osób starszych przedmiotem
zainteresowania logopedii
Dariusz Włodarek
Żywienie osób starszych. Czy modyfikacje diety są konieczne?
Ks. Andrzej Zwoliński
Mądrość ludzi starszych
Adam A. Zych
Współczesna polityka senioralna: deklaracje i działania
Część II
DOBRE PRAKTYKI
Iwona Benek i Agnieszka Labus
Wskazanie kryteriów projektowych dla mieszkalnictwa
senioralnego. Czynniki sprzyjające adaptacji seniora w nowych
sytuacjach życiowych
Mariusz Dorot
Gerontopsychomotoryka jako forma towarzyszenia i/lub wspierania
osób starszych
Justyna Hołyst
Wsparcie kierowane do osób starszych z otępieniem. Na
przykładzie działu EMI: Staying at home w Anglii
Emilia Lewicka-Kalka
Rady seniorów w Polsce: bariery i wyzwania
Anna Stanisławska
Nie mówię, ale mam własne zdanie. Rola logopedy w Zakładzie
Opiekuńczo-Leczniczym w Ostrzeszowie
RECENZJE
Katarzyna Kaczorowska-Bray
Recenzja hasła gerontologopedia, ogłoszonego w pracy zbiorowej:
Encyklopedia starości, starzenia się i niepełnosprawności, pod red.
Adama A. Zycha
Waldemar Tłokiński
Młodość utracona, odkrywana starość – zbiór esejów i szkiców
z gerontologii
Adam A. Zych
Zamiast zakończenia: Wstrzymaj się chwilo – geragogika losu
i mądrości życiowej
Bibliografia
Filmografia
Netografia
Informacje o Autorach
Ze wstępu
… Etyka seksualna, ze względu na swoją wieloaspektowość, jest niezwykle złożonym zagadnieniem. Jej opis wymaga szerokiego spojrzenia, zawierającego w sobie aspekt biologiczny, a więc popęd seksualny i instynkt, aspekt psychologiczny, mający związek z potrzebami, uczuciami, emocjami i subiektywnymi doświadczeniami oraz aspekt metafizyczny, związany z wartościami, postawami i przekonaniami. Punktem wyjścia do jej scharakteryzowania jest analiza norm regulujących funkcjonowanie seksualne jednostki. Może to jednak wydawać się dość silną ingerencją w sferę wolności człowieka. Przeczy to bowiem prywatności i niedostępności dla innych osób tej sfery życia, w której niemal każdy chce być wolny i niekontrolowany przez nikogo. W takim kontekście wydaje się, że ten czysto prywatny aspekt funkcjonowania powinien pozostać poza zasięgiem nauki (Bader, 2010). Tym bardziej, że „płeć i seksualność są faktami biologicznymi, dlatego nie mogą podlegać ocenom moralnym. Zarówno ciało ludzkie jako całość, jak i poszczególne jego narządy – a w tym narządy płciowe – są moralnie obojętne” (Imieliński, 1984, s. 51).
Z drugiej jednak strony oceny moralne są uzasadnione w odniesieniu do zachowań seksualnych. Mogą one podlegać wartościowaniu normatywnemu, ponieważ mając miejsce w akcie seksualnym, są postacią stosunków społecznych. W ustalaniu norm nie chodzi zatem o wartościowanie i ocenę faktu popędliwości i seksualności człowieka w sensie biologicznym, lecz form i przejawów jej realizacji, gdyż „seksualność (..) uwikłana jest w kontekst społeczny i z tego tytułu podlega reglamentacji moralnej” (Imieliński, 1984, s. 51). Kryterium oceny moralnej powinien przy tym stać się z jednej strony – stopień, w jakim dana aktywność seksualna wzmacnia więzi międzyludzkie i podwyższa jakość życia, a z drugiej strony – poziom degradacji i cierpienia, które wywołuje.
Na truizm już zakrawa stwierdzenie, że upowszechnienie się Internetu w ostatnim dwudziestoleciu zmieniło oblicze świata. Jego rola dla rozwoju i funkcjonowania jednostek oraz społeczeństw jest istotnie niebagatelna, wykracza daleko poza bycie forum wymiany poglądów, poręczny sposób pracy i rozrywki, prowadzenie interesów czy też jedno z narzędzi codziennej komunikacji. Czym zatem jest dzisiaj Internet? Poniżej postaramy się wskazać kilka z najbardziej charakterystycznych jego cech.
Pierwszą mogłoby być wypieranie świata rzeczywistego przez świat wirtualny. To ekspansywne i niepowstrzymane medium doprowadziło wręcz do migracji życia społecznego, politycznego, gospodarczego i kulturalnego ze świata rzeczywistego do świata sieci. Nie musimy już organizować wystaw i koncertów, wydawać płyt ani książek, aby zaistnieć w świadomości odbiorców. Coraz częściej okazuje się, że wystarczy, jeśli zaprezentujemy swoją twórczość na współczesnej agorze i zadbamy o to, aby dostrzegło i „polubiło” ją jak najszersze grono osób. Ba, jeśli chcemy, aby jakiekolwiek przedsięwzięcie naukowe czy kulturalne organizowane w realnym świecie odniosło sukces, także staramy się je rozpowszechnić w Internecie. Skrajnym przykładem takiego postrzegania Internetu jest przekonanie o tym, że to, co nie zostało umieszczone na żadnej stronie www, po prostu nie istnieje.
A może to nie konkretne wydarzenie, lecz „rzeczywistość nie istnieje”? Pisał o tym w 1981 r. Jean Baudrillard w głośnej książce Simulacres et simulation,1 lecz dopiero pojawienie się światowej sieci nadało tym słowom nowego znaczenia. Internet nie tylko bowiem zaciera granice pomiędzy tym, co rzeczywiste i tym, co wyobrażone, lecz stwarza nową rzeczywistość, ową virtual reality jak chcą jedni czy virtual insanity, jak nazywają ją drudzy, rządzącą się odmiennymi prawami, a mimo to (a może właśnie dlatego) stanowiącą nieodłączną część naszej egzystencji. Jedną z reguł tego świata, wielokrotnie opisywanych przez badaczy, jest anonimowość, pozwalająca na wcielanie się w rozmaite postacie, którymi nie moglibyśmy się stać w rzeczywistym świecie; inną, równie popularną, jest otwartość cyberspołeczności, do których może dołączyć każdy.
Jak rozładować napięcie w związku bez ranienia partnera? Czy wyrażanie złości może być dobre dla relacji? Jak poradzić sobie z trudnymi emocjami?Złość jest naturalną, ważną i potrzebną emocją. Także w relacji z najbliższą osobą. Pozwala postawić granice, wyrazić uczucia, dać upust rozczarowaniu czy cierpieniu. Ważne jest jednak, by nie wpaść w błędne koło złości, które niszczy więź, przysparza bólu i oddala partnerów od siebie. Emocja ta nie przynosi ulgi, ukojenia ani rozwiązania problemów.Nie należy unikać ani wypierać złości, ale można nad nią zapanować i zdecydować, co zrobić, gdy narasta i buzuje. Zamiast atakować, krytykować, poniżać czy obrażać partnera warto nauczyć się wyrażania złości w sposób konstruktywny, tak aby nie krzywdzić i nie ranić. Dzięki temu konflikty nie będą przeradzały się w niszczące relację kłótnie, które prowadzą do chłodu, wzajemnej wrogości, utraty zaufania, nieżyczliwości czy problemów we współpracy. Jak uniknąć tego typu trudności?Każda para musi wypracować własny model rozwiązywania konfliktów. Ta książka zawiera dziesięć wypróbowanych metod pracy nad sobą i nad związkiem. Uczy postępować asertywnie zamiast agresywnie oraz konstruktywnie radzić sobie z konfliktami w związku. Przede wszystkim jednak pomaga stworzyć plan walki ze złością, który pozwala:• zapobiegać wybuchom złości;• radzić sobie ze złością, gdy emocje się nasilają;• kontrolować własne zachowanie, a nie uczucia;• rozładować napięcie w zdrowy sposób;• zrozumieć uczucia i punkt widzenia partnera;• uniknąć czterech zapalników złości: krytycyzmu, potępienia, bronienia się i unikania;• naprawić szkody, gdy zdarzy się wrócić do starych nawyków;• odbudować zaufanie i bliskość w związku.
Dzieci, które doświadczyły przemocy fizycznej lub psychicznej, doznały bolesnego odrzucenia czy wielokrotnie zmieniały środowisko opiekuńcze, często wymagają specjalistycznego wsparcia. Wczesna trauma może mieć druzgocący wpływ na rozwój przywiązania, przyczyniając się do powstania jego pozabezpieczanego, zdezorganizowanego stylu. Nie da się odwrócić trudnych zdarzeń, ale można sprawić, by pozostawione przez nie blizny były mniej bolesne i miały mniejszy wpływ na dorosłe życie. W tym praktycznym poradniku autor wyjaśnia, jak sprawować opiekę nad dziećmi i młodzieżą ze zdezorganizowanym stylem przywiązania, zmagającymi się w związku z tym z trudnościami społecznymi, emocjonalnymi i behawioralnymi. Przedstawiony model pracy łączy założenia teorii przywiązania, wiedzę o traumie i podejście mentalizowania z najnowszymi wynikami badań z dziedziny neuronauki. Koncentrując się na znaczeniu więzi interpersonalnych, książka wyposaża czytelnika w umiejętności pozwalające sprawować skuteczną, trwałą i – co najważniejsze – empatyczną opiekę nad najbardziej podatnymi na zranienie, skrzywdzonymi dziećmi. Rozwija praktyczne kompetencje niezbędne do stworzenia opiekuńczego, bezpiecznego środowiska wspierającego zarówno dzieci, jak i ich opiekunów. Książka stanowi cenne źródło praktycznych informacji dla osób sprawujących opiekę nad dziećmi, które doświadczyły traumy, przemocy czy zaniedbania – w tym dla opiekunów zastępczych, rodziców adopcyjnych, pracowników ośrodków opiekuńczo-wychowawczych, pedagogów, psychologów i terapeutów.
Myślenie jest trudne. Myślenie o niektórych problemach jest tak trudne, że może rozboleć Cię głowa od samego myślenia o myśleniu o nich!Książka ta stanowi kolekcję moich ulubionych narzędzi do myślenia. Nie będę ich tylko opisywał; zamierzam się nimi posłużyć, aby łagodnie przeprowadzić twój umysł przez trudne terytorium aż do dość radykalnych koncepcji znaczenia, umysłu i wolnej woli.Zaczniemy od narzędzi prostych i uniwersalnych, mających zastosowanie do wszystkich rodzajów zagadnień. Niektóre z nich są znajome, ale inne nie były wcześniej często dyskutowane. Następnie pokażę Ci pewne narzędzia, które rzeczywiście są przeznaczone do zadań specjalnych, zaprojektowane tak, aby rozsadzić tę czy inną specyficzną i uwodzicielską ideę, oczyszczając drogę przed powrotem z głębokich kolein, które wciąż ograniczają i wprawiają w zakłopotanie ekspertów. Napotkamy i rozmontujemy również różne złe narzędzia do myślenia, nic nie warte przyrządy do perswazji, które mogą Cię zaprowadzić na manowce, jeśli nie będziesz ostrożny. Niezależnie od tego, czy spokojnie dotrzesz, czy też nie, do proponowanego przeze mnie miejsca przeznaczenia ? i czy postanowisz pozostać tam ze mną ? podróż ta zaopatrzy Cię w nowe sposoby myślenia o omawianych zagadnieniach i myślenia o myśleniu. Daniel C. DennettDaniel C. Dennett jest profesorem filozofii na Uniwersytecie Tufts, gdzie kieruje Center for Cognitive Studies. Laureat licznych nagród i stypendiów. Autor kilkunastu książek i kilkuset artykułów naukowych, opublikowanych w najbardziej prestiżowych czasopismach. Jeden z najbardziej cenionych ekspertów zajmujących się problemami świadomości i wolnej woli. Jest współautorem (wraz z Alvinem Plantingą) książki Nauka i religia. Czy można je pogodzić? (CCPress 2014).
Realną władzę ma nie nominalne centrum rządzenia, lecz logika globalna. To ona "wstrzeliła" instytucjonalną strukturę rynku dojrzałego w rynek "wschodzący" i narzuciła sekwencję liberalizacji "od końca", od sfery finansów - zgodnie z wymogami celu dojrzałego, postindustrialnego kapitalizmu.
We wcześniej wydanej książce (Uwarunkowania systemowe oraz kulturowe determinanty zachowań korupcyjnych w regionie podlaskim. Teoria, 2013) autor przedstawił teoretyczne ramy analizy zjawisk korupcyjnych. Wypracowany aparat analityczny, konceptualizacja podstawowych kategorii, zmiennych oraz relacji (historycznych i strukturalnych) między nimi stały się podstawa? do przygotowania badan´ empirycznych, których wyniki zawarte są w tym tomie. […]
Poza oczywistymi kwestiami metodologicznymi związanymi z badaniami tzw. zjawisk drażliwych, o których badani nie chcą mówić, a wręcz mogą? mieć zrozumiały interes w tym, aby wiedza o ich zachowaniach nie była przedmiotem naukowej analizy, autor ma świadomość również wielu innych aspektów wpływających na percepcje? badanego zjawiska, wykraczających daleko poza osobiste doświadczenia badanych, a związanych z pewna? podzielana? wiedza? (fałszywa? lub prawdziwa?) o danym aspekcie funkcjonowania systemu społecznego. Ta wiedza jest nie tylko istotna z punktu widzenia metodologii projektowania narzędzi badawczych, realizacji badania, ale przede wszystkim z punktu widzenia umiejętności trafnej interpretacji uzyskanych danych empirycznych. Pod tym względem praca zasługuje na wysoką ocenę merytoryczna?. Przeprowadzone badania empiryczne są znakomitym uzupełnieniem, rozwinięciem i ilustracja? zagadnień poruszanych w tomie teoretycznym.
Fragment recenzji dr. hab. Jana Poleszczuka, prof. UwB
Praca stanowi ciekawą pogłębioną próbę empirycznego zbadania zjawisk korupcyjnych i ich uwarunkowań. Autor stosuje zarówno jakościowe, jak ilościowe metody badawcze, co czyni podjętą analizę bardziej wszechstronną i ciekawą. Na uwagę zasługuje również lokalizacja badań w dwóch sensownie dobranych lokalizacjach. Autor poddaje oglądowi bardzo różne zależności, poszukując uwarunkowań zachowań korupcyjnych, ich społecznej percepcji. Zarówno w przypadku metody jakościowej, jak ilościowej autor wykazuje się dużą kulturą metodologiczną.
Fragment recenzji dr. hab. Wojciecha Łukowskiego
Przepracowanie, zmęczenie, niedospanie, permanentny stres. Znasz te stany?
No, dalej, ruszaj spełniać oczekiwania! Dzień po dniu pracuj nad sobą, stawaj się coraz bardziej idealną szefową, menedżerką, pracowniczką, żoną, matką, kochanką, sprzątaczką, praczką. Już, teraz, wykaż się, świat chce, byś był wspaniałym, idealnym mężem, ojcem, dyrektorem, pracownikiem, przyjacielem czy majsterkowiczem. W każdej z ról perfekcja! Masz na to siłę? Masz energię? Wreszcie: masz jeszcze ochotę? Autorka tej książki także pewnego dnia poczuła, że poświęcanie się i spełnianie cudzych oczekiwań to droga donikąd. Miała odwagę, by przyjrzeć się temu, co czuje, co myśli i czego chce - serce, umysł, ciało. Kierunkowskazem w jej poszukiwaniach były i są balans, bycie wystarczającym i po prostu radość życia.
My, zwykli ludzie, jesteśmy tu w końcu po to, by po prostu żyć pełnią życia, ale na własnych zasadach. Na sto albo tyle procent, ile my zechcemy. Praca, rozwój, pasja w odpowiedniej proporcji, tak aby uzyskać równowagę. Możemy przy okazji realizować swoje pasje, możemy się rozwijać, możemy pracować, kochać, przyjaźnić się z innymi. Warunek: w tym wszystkim powinniśmy wyluzować. Nic na siłę, nic do oporu, zero niepotrzebnej spiny. Książka, którą trzymasz w ręku, to zbiór doświadczeń autorki, od coachingu, psychologii i psychoterapii po NLP, hipnozę, reiki, ho'oponopono, thetahealing itp. To siedem kroków odpuszczania, które powstały właśnie po przetestowaniu na sobie przeróżnych sposobów, jak naprawdę sobie samemu odpuścić i złapać upragniony dystans. Bo gdy masz wyje**ne, to jest Ci dane. Sprawdź sam!
O autorze
Dr Katarzyna Czyż — doktor nauk prawnych, absolwentka MBA oraz studiów podyplomowych Akademia Trenera, akredytowany coach ICF, studentka psychologii w pięcioletnim systemie dziennym. Psychoterapeutka w trakcie akredytacji WIP oraz praktykująca od dziesięciu lat joginka. Prywatnie szczęśliwa żona, matka bliźniaków i generalnie fajna, uśmiechnięta kobitka z błyskiem w oku!
Jak mówić dzisiaj o śmierci, by przywrócić ją do życia? W jaki sposób postępować, by stała się na powrót bliska, lecz na innych zasadach, uwzględniających nowe technologie i rzeczywistość wirtualną? Książka ta jest osobliwym tekstem, który powstawał na przestrzeni kilku ostatnich lat. Osobliwym, ponieważ nie jest to praca przynależna do konkretnej dyscypliny naukowej, mimo że nieraz odwołuję się do badań naukowców, artystów i specjalistów z różnych dziedzin. Źródłem inspiracji jest dla mnie wszystko, co pobudza do myślenia i prowokuje do stawiania pytań. Nie starałam się zatem formułować zasadniczych tez ani rozwiązywać i diagnozować problemów, ale jedynie niektóre odsłaniać, by w ten sposób zachować formę maksymalnie otwartą. Czy zresztą na takie pytania można udzielić prostych odpowiedzi?
Z tej książki dowiesz się:
• Co łączyło Zygmunta Freuda ze Steve’em Jobsem?
• Jak wyglądały prehistoryczne przypadki trepanacji czaszki?
• Dlaczego choroby psychiczne leczono lobotomią?
• Co wspólnego miał gangster Al Capone z kompozytorem Robertem Schumannem?
Przez lata psychiatria uchodziła za czarną owcę medycyny. Wizyta u psychiatry była ostatecznością i często wiązała się z ostracyzmem społecznym. Nie pomagał fakt, że powstające teorie dotyczące leczenia schorzeń psychicznych często były ze sobą sprzeczne.
Jeffrey A. Lieberman – były szef Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego – prowadzi nas, wręcz w detektywistyczny sposób, przez historię jednej z najciekawszych dziedzin medycyny. Pokazuje trudności, przed którymi stawali psychiatrzy, próbując znaleźć przyczyny chorób i sposoby na skuteczne ich wyleczenie. Ale przede wszystkim opowiada o tym, jak długo psychiatrzy musieli walczyć o udowodnienie tego, że choroby, którymi się zajmują, istnieją naprawdę.
Książki dobre nie tylko w teorii!
Książka Katarzyny Schier Piękne brzydactwo – psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń to pierwsza w Polsce naukowa monografia na ten temat. Autorka odwołuje się do różnych perspektyw – kulturowej, rodzinnej i wewnątrzpsychicznej, przedstawia dane z literatury, wyniki badań empirycznych oraz studia osób (przypadków). Stawia tezę, że zaburzenia psychosomatyczne są pomostem między ciałem i psychiką. Zdaniem Katarzyny Schier „ciało jest składane w ofierze, jest poświęcane po to, aby człowiek nie konfrontował się z psychicznym bólem”; to m.in. próba ochrony w umyśle dobrego wizerunku najbliższych osób. W książce analizowane są różne sposoby modyfikacji obrazu ciała, prowadzące do tego, że Brzydactwo ma szansę stać się Piękne.
Książka dr hab. Katarzyny Schier traktuje o kształtowaniu się obrazu ciała, jego zaburzeniach i sposobach modyfikacji. Jest kolejnym dziełem autorki podejmującej trudną problematykę zaburzeń psychosomatycznych. Jest książką znakomitą, przybliżającą czytelnikowi tę problematykę, między innymi także dzięki niezwykle jasnemu językowi, bogatemu w piękne metafory i wnikliwym opisom klinicznym stanowiącym ilustrację tez teoretycznych.
Reklamy kierowane do dzieci wywołują dużo emocji i kontrowersji, traktowane są jako ogromne zagrożenie społeczne. Głównego winowajcę upatruje się w mediach – propagujących konsumpcyjny styl życia i odpowiedzialnych za materialistyczną postawę najmłodszych.
Książka "Dorośli reklamują, dzieci kupują" opisuje wpływ działań marketingowych na dzieci i młodzież w sposób obiektywny, na podstawie rzetelnych badań.
Przedstawiono w niej:
- kształtowanie się zachowań konsumenckich (głównie wpływ rodziców, rówieśników, mediów);
- działania marketingowe adresowane do dzieci (reklama, marketing wirusowy, szeptany, peer-to-peer itp.);
- pozytywne i negatywne społeczne konsekwencje reklamy kierowanej do dzieci i młodzieży;
- praktyczne wskazówki, jak reagować na działania nieetyczne lub naruszające zapisy prawne.
„Książka ta może służyć jako rodzaj poradnika dla rodziców, podpowiadającego, jak pomagać własnym dzieciom w odnalezieniu się w świecie konsumpcji”.
dr hab., prof. UW, Dominika Maison
„Dzięki książkom takim jak ta możliwy jest – choć brzmi to dzisiaj jak oksymoron – konsumeryzm rozumny. Jest to w istocie pierwszy w Polsce podręcznik wychowania do życia w społeczeństwie konsumpcyjnym”.
dr hab., prof. UMK, Tomasz Szlendak
Zamiarem autorów tej książki jest interdyscyplinarne spojrzenie na kapitał ludzki i kapitał społeczny, a także na ich związki z rozwojem regionalnym. Określenia kapitał ludzki używają chętniej ekonomiści, kapitał społeczny jest natomiast domeną socjologów. Jednak przekonanie o istotnej roli czynników niematerialnych w pobudzaniu rozwoju gospodarczego i społecznego sprawia, że oba terminy wykroczyły już dawno poza granice swoich dyscyplin i są intensywnie eksploatowane zarówno przez naukowców, jak publicystów, polityków czy działaczy społecznych.
Nie jest możliwe ani celowe przeprowadzenie ścisłej linii demarkacyjnej oddzielającej pojęcia kapitał ludzki i kapitał społeczny w kontekście rozwoju regionalnego. Warto się jednak zastanowić nad różnicami w ich genezie, teorii i sposobach pomiaru. Autorzy dokonuj ą pełnego przeglądu podstaw teoretycznych obu form kapitału, zarówno z socjologicznego, jak i ekonomicznego punktu widzenia. Podejmuj ą także próbę oszacowania wpływu zasobów kapitału ludzkiego i społecznego na osiągane dochody oraz tempo wzrostu gospodarczego polskich regionów.
Książka Anny Oleszkowicz jest pierwszą w języku polskim tak obszerną monografią poświęconą buntowi z punktu widzenia psychologicznych mechanizmów rozwojowych. O buncie mówi się często przy okazji różnych problemów wychowawczych, wskazuje jako oczywisty i trwały element relacji młodego człowieka ze społeczeństwem, ale niewiele jest opracowań, które w sposób pogłębiony i systematyczny omawiałyby jego rolę w procesie kształtowania tożsamości i indywidualności młodych ludzi wkraczających w dorosłość.
Na podkreślenie zasługują dwa wątki szerzej rozwinięte przez Autorkę od strony teoretycznej i poparte badaniami empirycznymi. Pierwszym z nich jest kwestia buntu wewnętrznego (nieujawnianego, tłumionego w sobie aktu sprzeciwu), który - jak potwierdzają badania -jest zjawiskiem w dużym stopniu negatywnym i niepożądanym z punktu widzenia korzyści rozwojowych młodego człowieka. Drugi wątek wskazuje na wiele pozytywnych, wręcz konstruktywnych i twórczych aspektów buntu młodzieńczego (związanych zarówno z jego przejawami, jak i funkcjami), co pozwala Czytelnikowi wyjść poza stereotyp buntu kojarzonego głównie z nieposłuszeństwem i krnąbrnością młodych ludzi.
Terapia interdyscyplinarna to profesjonalne, wielospecjalistyczne, zamierzone i ustrukturyzowane czynności służące wsparciu i stymulowaniu dziecka ma ona poprawić jakość jego funkcjonowania w przestrzeni edukacyjnej i społecznej. Oznacza szereg działań pomocowych, których zamiarem jest holistyczne wspomaganie dziecka, by przekształceniom uległ obraz jego własnej osoby i w autonomiczny sposób mogło ono funkcjonować w przestrzeni życiowej. By ważniejsze stały się [] cechy i umiejętności, dzięki którym jednostka zacznie odnosić sukcesy i zostanie zaakceptowana przez społeczeństwo[], by miała ona szansę modyfikacji wartości, tak by były one dostosowane do ograniczeń i predyspozycji, umożliwiały realizowanie się, opanowywanie zastępczych i nowych schematów funkcjonowania oraz rozwijanie umiejętności na miarę swoich możliwości.By podejmowane działania umacniały wewnętrzny potencjał dziecka, z uwzględnieniem wszystkich jego składowych metazasobów (poczucia bycia zrozumianym, zaradności i sensowności) oraz zasobów szczegółowych (poznawczych, instrumentalnych, neotycznych), co w aspekcie społecznym ma największe znaczenie, prowadzi bowiem do kształtowania relacji opartych na wzajemności i poszanowaniu indywidualności jednostki. To kompleksowe interdyscyplinarne zaopatrzenie dziecka powinno także oznaczać ukierunkowanie działań terapeutycznych na jego rozwój oraz korzystanie z takich strategii i w taki sposób, aby priorytetowe stały się dobro i perspektywiczność jego zamierzeń.W monografii wyodrębniono trzy części poświęcone wybranym zagadnieniom terapii interdyscyplinarnej, które odnoszą się do holistycznego i wielokierunkowego wsparcia dziecka. Pierwsza, zatytułowana Podstawy terapii interdyscyplinarnej, opisuje fundamenty tego rodzaju terapii, na którą składają się terapie: pedagogiczna, psychopedagogiczna oraz medyczna neurologiczna i psychiatryczna. Część druga, Terapia funkcji podstawowych. Wybrane problemy, porusza kwestie dotyczące wieloaspektowego wsparcia i stymulacji funkcji podstawowych. Część trzecia, Terapia zaburzeń rozwojowych. Wybrane zagadnienia, przedstawia działania terapeutyczne zorientowane na pomoc dziecku o zróżnicowanych potrzebach i możliwościach rozwojowo-poznawczych.Książka jest skierowana do szerokiego grona czytelników związanych ze środowiskiem naukowym oraz z praktyką pedagogiczną nauczycieli i specjalistów zajmujących się terapią dziecka, studentów kierunków pedagogicznych, którzy są zainteresowani problematyką interdyscyplinarnej terapii, oraz rodziców dzieci wymagających kompleksowego wsparcia.Joanna Skibska
Aura człowieka co to takiego?Czy wiesz, że pole energetyczne, które posiada każdy z nas nazywane jest aurą? Aura nie jest statyczna. To fale energii, które stale się poruszają lub wibrują z częstotliwością, będącą dla każdego wyjątkową. Odzwierciedla ona energię życiową, stan umysłu, ciała i ducha. Aura mówi o Twojej osobowości, o myślach, emocjach, a nawet o sposobie życia. Czy wiesz, że powinieneś kontrolować własną aurę? Jeśli tego nie robisz, przekazujesz tę kontrolę komuś lub czemuś innemu. Jeśli brakuje Ci energii lub pozbywasz się granic, rządzi Tobą energia osób wokół Ciebie albo energia Twoich problemów. Autorka w jasny sposób powie Ci, jak tego uniknąć.Aura jak ją odkryćKsiążka Alli Svirinskayi jest niezwykła, bo oprócz teorii, zawiera wiele praktycznych wskazówek i konkretnych ćwiczeń, które pomogą Ci rozwinąć i wzmocnić Twoją wewnętrzną energię życiową. Jedno ćwiczenie możesz wypróbować choćby teraz! W ten sposób wyczujesz energię swojej aury.Energicznie pocieraj o siebie dłonie przez około 10-15 sekund.Teraz odsuń ręce od siebie, aż znajdą się w odległości około 10-15 centymetrów i tak je przytrzymaj. W tym momencie wiele osób czuje, że w dłoniach znajduje się kula pełna magnetycznej siły. Są zaskoczeni, jak bardzo jest to odczuwalne.Możesz zintensyfikować to uczucie, lekko przesuwając dłonie w kierunku do siebie i od siebie.Co czujesz? To właśnie Twoja aura!Czy wiesz, że patogeny energetyczne mogą rujnować Twoje zdrowie?Wiele uwagi Autorka poświęca również patogenom, które czyhają na Twoją aurę w niewidzialnym świecie energii wokół Ciebie. Szczegółowo omawia bakterie, wirusy i grzyby, które zagrażają Twojej wewnętrznej energii i sile. A co za tym idzie niszczą Twoje dobre samopoczucie. Autorka, która przez dwie dekady uzdrowiła tysiące ludzi, odkryła, że narażenie na toksyczność energetyczną to jeden z głównych czynników, które wpływają na stan zdrowia. Uzdrowicielka pomoże Ci także przeanalizować Twoje granice, które działają jak filtry. Chronią przed niewłaściwym typem zużycia energii tak, aby aura nie uległa uszkodzeniu. Alla Svirinskaya podzieli się również z Tobą swoim przełomowym odkryciem: każdy z nas naturalnie i nieustannie dostosowuje się do energii innych, często z tendencją do synchronizowania fal naszej aury z aurą innych. Do niedawna uważano, że ta skłonność jest zarezerwowana tylko dla osób bardzo wrażliwych i wyjątkowo empatycznych. Jak się okazuje, to mylne przekonanie.Dzięki tej niezwykłej książce nauczysz się:tworzyć granice i wzmacniać swoją aurę,jak prawidłowo wizualizować i medytować,tworzyć intencje,poprawnie wypowiadać afirmacje,rozwijać i wzmacniać swoją intuicję,różnych technik ochrony, dzięki którym będziesz mógł odeprzeć ataki na Twoją aurę,rozpoznawać objawy luk energetycznych w aurze i je naprawić,sposobów na odparcie wampiryzmu energetycznego.Bądź panem swojej energii życiowej!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
