Dziewczęce lata. Młodość w poleskim sztetlu to debiut literacki Racheli Fajgenberg (Feigenberg, 1885-1972), pisarki tworzącej w językach jidysz i hebrajskim, jednej z najpopularniejszych żydowskich autorek i publicystek okresu międzywojennego, dziś przeważnie zapomnianej. To jedna z pierwszych żydowskich kobiecych autobiografii, opisująca dzieciństwo i młodość żydowskiej dziewczynki spędzone w Lubaniu w guberni mińskiej (dzisiaj Białoruś) na przełomie XIX i XX wieku, opublikowana w odcinkach na łamach petersburskiego miesięcznika Dos Lebn w 1905 roku.Autorka przedstawia w tekście swoją rodzinę z obu stron, życie codzienne sztetla upływające w rytmie pór roku i świąt religijnych oraz własny proces dorastania. Dążenie do otrzymania edukacji większej niż zazwyczaj dostępna dla żydowskich dziewcząt, obserwacja różnic społecznych między sobą a bratem, fascynacja literaturą piękną, pozwalającą na ucieczkę od rzeczywistości składają się na starannie skomponowaną opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości u młodej dziewczyny, funkcjonującej w świecie ściśle regulowanym przez normy religijne. Autobiografia kończy się śmiercią matki i opuszczeniem sztetla przez nastoletnią narratorkę oddaną pod opiekę babki.Jakkolwiek Fajgenberg zmieniła w autobiografii niektóre szczegóły umożliwiające identyfikację (jak nazwy miejscowości czy imiona opisywanych osób), nie ulega wątpliwości, że tekst ten oddaje jej osobiste doświadczenia. Stanowi on dziś cenne źródło do poznania kobiecego aspektu tradycyjnego życia żydowskiego i kobiecego spojrzenia na różnice między położeniem kobiet i mężczyzn w ramach tej samej społeczności. Z założenia przeznaczony dla żydowskiego odbiorcy i nietłumaczony dotąd na inne języki, tekst pokazuje także wewnętrzne żydowskie spojrzenie na stosunki chrześcijańsko-żydowskie widziane z perspektywy sztetla. Autobiografia uderza ponadto niezwykłym bogactwem szczegółów etnograficznych, prezentując czytelnikowi tradycyjne żydowskie miasteczko widziane od innej niż zazwyczaj strony.W serii ukazały się:Ludwig Kalisch, Obrazki z moich lat chłopięcychJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM INajstarsze pamiętniki Żydów krakowskich: Meir ben Jechiel Kadosz z Brodu, Zwój pana Meira, Jom Tow Lipmann Heller, Zwój nienawiściJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM IIEstera Rachela Kamińska, Boso przez ciernie i kwiaty. Memuary matki teatru żydowskiegoMordechaj Aron Gincburg, Awiezer. Wyznania maskilaBeniamin R., Płonęli gniewem. Autobiografia młodego Żyda
Książka wszechstronnie i całościowo przedstawia problem emigracji zarobkowej z Polski na Łotwę i do Estonii w okresie międzywojennym. Autor przygląda się temu zagadnieniu przez pryzmat procesów politycznych, gospodarczych, społecznych, demograficznych i narodowościowych zachodzących wówczas w Europie Środkowo-Wschodniej. W pracy zostały ukazane geneza i istota ruchu emigracyjnego ze wskazaniem jego najważniejszych determinantów zarówno wewnątrzkrajowych, jak i międzynarodowych. Ponadto poddano analizie rozmaite aspekty życia Polaków za granicą, skupiając się m.in. na takich kwestiach, jak stosunki z władzami i ludnością miejscową, relacje z mniejszością polską w państwach bałtyckich. Autor szuka również odpowiedzi na pytania, w jaki sposób pobyt na obczyźnie zmienił postawy i zachowanie emigrantów w stosunku do własnego kraju oraz jaki wywarł wpływ na sytuację ekonomiczną Polski. Przedstawia też losy emigrantów polskich po wybuchu II wojny światowej i inkorporacji republik bałtyckich przez ZSRR.
Economic Emigration from Poland to Latvia and Estonia in 1928-1939
The book explores the problem of economic emigration from Poland to Latvia and Estonia in the interwar period. The author discusses the issue from many aspects, looking at it from the perspective of political, economic, social, demographic and national processes which took place in Central-Eastern Europe.
Gołębica to fantastyczna metafora, w której po mistrzowsku wykorzystane są techniki NLP (Programowania Neurolingwistycznego), m.in. kotwiczenie, wewnętrzne zasoby, funkcjonowania cudzych programów, czyli wewnętrzne dziecko itd. Książka ta może zmieniać ludzi i pomagać im uwolnić się od własnych jastrzębi.
Powszechnie uważamy, że homo sapiens sapiens - człowiek współczesny, to szczyt rozwoju człowieka. Jednak człowiek zurbanizowany, a takim jest większość homo sapiens sapiens, ma dwie drogi ku przyszłości zależne od sposobu wykorzystania swojego potencjału.
Pierwsza to życie w zurbanizowaniu, lecz dalej w warunkach życia plemiennego lub quasiplemiennego, a wtedy przyszłość jest niemal całkowicie determinowana przeszłością, a posiadany potencjał pozostaje w stanie utajenia.
Druga droga ogranicza determinację przeszłością, a bazuje na ujawnionej nowej podmiotowości człowieka jako jednostki, a nie podmiotowości plemienia, klanu. W tym procesie człowiek zurbanizowany, homo sapiens sapiens, jest na początku drogi ku nowemu człowiekowi - homo urbis, zorientowanego na przyszłość, zdolnego do współdziałania z innymi, podobnie upodmiotowionymi. Ten nowy człowiek już urbaniczny, nie ma możliwości ujawnienia się poza sferą życia zurbanizowanego.
Praca opiera się na założeniach noo-logoteoretycznych, a ściślej na opracowanej przez K. Popielskiego (1994) koncepcji „wielowymiarowego bycia i wielokierunkowego stawania się ludzkiej egzystencji”. Wykorzystano w niej opracowany dla jej potrzeb autorski Wielowymiarowy Model Podmiotowej Transformacji bólu i cierpienia (WMPT), który umożliwia interpretację zaistnienia w sytuacji doświadczania cierpienia zarówno czynnika rozwojowego, jak i destrukcyjnego. Książka zajmuje się głównie empiryczną weryfikacją czynników wpływających na doświadczanie cierpienia przez osoby ze schorzeniami reumatycznymi. Analizie poddany został wpływ cierpienia na funkcjonowanie człowieka, na doznawanie przez niego i przeżywanie bólu w chorobie przewlekłej. Publikacja skierowana jest przede wszystkim do studentów psychologii i medycyny, do lekarzy i pielęgniarek. Wiele z niej skorzystać mogą osoby bezpośrednio dotknięte cierpieniem, spowodowanym chorobą przewlekłą, a także ich opiekunowie.
W prezentowanej publikacji podjęto rozważania na temat problemów funkcjonowania instytucjonalnego systemu wsparcia niesamodzielnych osób starszych na przykładzie analizy wybranych instytucji pomocy społecznej oraz instytucji ochrony zdrowia na terenie województwa łódzkiego. Zwrócono uwagę na najważniejsze utrudnienia i ograniczenia w zakresie świadczonych form pomocy i opieki. Do takich należy zaliczyć przede wszystkim: ograniczenia związane z udzielaniem adekwatnego do potrzeb zakresu wsparcia dla osób niesamodzielnych, wynikające z nieadekwatnych w stosunku do potrzeb zasobów środowiskowych i zinstytucjonalizowanych usług opiekuńczych, problemy utrudniające trafny proces diagnozy niesamodzielności i szacowania potrzeb pomocowych i opiekuńczych, problem braku współpracy międzyinstytucjonalnej czy problemy adaptacyjne podopiecznych. Ważny wątek analiz stanowi odniesienie do zwiększonego zapotrzebowania na profesjonalne działania opiekuńcze świadczone w ramach instytucjonalnych form opieki, co wynika między innymi z ograniczonej wydolności opiekuńczej rodziny. Publikacja zawiera rekomendacje w zakresie działań służących poprawie jakości organizacji procesu pomocowego na rzecz osób starszych z ograniczoną samodzielnością.
Najbardziej wywrotowy poradnik dla kobiet znowu w sprzedaży!
Kobiety są grzeczne. Miłe, uległe, skromne i wyrozumiałe. Tego się od nich oczekuje i tak myślą same o sobie. Grzeczność - ich zdaniem - stanowi klucz do życiowego sukcesu. Spełniają oczekiwania innych i dziwią się, że ich ofiarność nie zostaje nagrodzona.
Ute Ehrhardt demaskuje przestarzałe stereotypy, które blokują kobietom drogę do niezależności i sukcesu. Radzi, by odrzucić postawę podporządkowania i śmiało sięgać po zakazane owoce.
Tylko niezależne, pewne siebie kobiety mogą odnosić sukcesy, realizować marzenia i nawiązywać partnerskie relacje z innymi. Rzadko te grzeczne!
Autorka jest psycholożką, uczy retoryki, specjalizuje się w treningu komunikacji, szkoli menadżerów i - przede wszystkim - wspiera kobiety.
Życiodajna śmierć to pozycja szczególna, zawiera bowiem zapis zbioru wykładów wygłaszanych przez autorkę w Szwecji i Stanach Zjednoczonych. Podobnie jak inne jej książki Kbler-Ross, takie jak Rozmowy o śmierci i umieraniu czy Lekcje życia porusza czytelnika do głębi. Profesor Jacek Łuczak, pionier opieki hospicyjnej w Polsce, rekomendował tę książkę słowami: Elisabeth Kbler-Ross uczy nas, jak rozmawiać, kontaktować się z osobami zbliżającymi się do śmierci i z ich bliskimi, jak poznać i zaspokajać ich potrzeby uczy prawdy, miłości i szacunku w poznawaniu i wspomaganiu człowieka cierpiącego.
Czy wiesz, że:urodziłeś się z pewną liczbą indywidualnych cech twojej osobowości, tzw. cech rdzennych, które wpływają na to, jak postępujesz, jak postrzegasz świat oraz jak wchodzisz w interakcje z innymi ludźmi;cechy rdzenne są mocną stroną twojego charakteru i źródłem inspiracji do działania;lecz jednocześnie brak zachowania równowagi cech rdzennych może powodować liczne problemy, z jakimi się zmagasz na przykład nadmierna elastyczność może powodować problemy z zachowaniem stabilności, przemieniając mocną stronę w słabość;poznanie i właściwe wykorzystanie swoich naturalnych cech rdzennych pozwala lepiej radzić sobie z wyzwaniami w życiu osobistym i zawodowym oraz w relacjach z innymi.Kiedy w 1992 roku Daniel Ofman po raz pierwszy przedstawił model Core Quadrant(R) (Kwadrant Ofmana) oparty na cechach rdzennych, nikt nie przypuszczał, jak szybko koncepcja ta rozprzestrzeni się na całym świecie. Dziś trudno znaleźć jakiekolwiek szkolenie, które nie nawiązywałoby do nich w swoim programie. Znajdziemy je i na wyższych uczelniach, i w firmach, i na kursach dla ekonomistów, pielęgniarek, menedżerów czy terapeutów. Cechy rdzenne nadają się także do omówienia z nastoletnimi dziećmi: w czym nasze pociechy są dobre, a czego jeszcze muszą się nauczyć. Dlaczego? Ponieważ cechy rdzenne w łatwy sposób umożliwiają identyfikację indywidualnych skłonności, które będzie trzeba umieć w sobie zaakceptować, oraz tych cech, których doceniania będzie się trzeba nauczyć.Niniejsza książka jest poświęcona właśnie temu zagadnieniu. Daniel Ofman objaśnia, czym są cechy rdzenne i jak szybko budować własne kwadranty rdzenne, które pokażą nam między innymi, co jest naszą pułapką i co może się zadziać, gdy nadużywamy naszych mocnych stron. Bo im lepiej rozumiemy samych siebie, w tym większym stopniu będziemy w stanie zrozumieć innych i dobrze wykonywać swoje obowiązki rodzica, przyjaciela, coacha czy menedżera. Metoda Core Quadrant(R) wykorzystywana jest także w pracy zespołowej. Analiza kwadrantów rdzennych członków danego zespołu pomaga w usprawnieniu współpracy oraz wzmocnieniu rezyliencji całej grupy.***Ta książka stanowi wspaniały wkład w nasze rozumienie powiązań między cechami osobistymi a przywództwem. Model Core Quadrant(R) pokazuje z wielką jasnością zarówno mocne strony, jak i pułapki każdego stylu przywództwa. Uświadamia też wyzwania, które warto pokonać, a także alergie, które często mogą mieć niekorzystny wpływ na kulturę firmy. Książka dostarcza liderom cenny schemat, który pomoże im zrozumieć siebie oraz wybory, których mogą dokonać, aby poprawić swoją skuteczność.Gareth Morgan, autor Obrazów organizacji***Daniel Ofman jest holenderskim trenerem i konsultantem w obszarze zarządzania i dyrektorem firmy Core Quality International. Jest autorem modelu Core Quadrant(R) (Kwadrant Ofmana). Jego książki poświęcone temu tematowi stały się bestsellerami.Więcej informacji znajduje się na stronie corequality.nl
"Ja matka — ja pielęgniarka” to książka inna od poprzednich publikacji autorki, ale w wielu wątkach do nich nawiązująca. Zbiór postów zawiera sugestie, porady i spostrzeżenia dotyczące wzajemnych relacji dorosłych i dzieci. Wywiady punktują natomiast niedoskonały system psychiatrii dziecięcej. Nie to jest jednak zbiór recept na życie. Wisienkę na torcie stanowi bardzo osobisty akcent na końcu książki.
Książka o kobietach i ich seksualności. Historie oparte na prawdziwych przypadkach z praktyki terapeutycznej autora.Książka prezentuje problemy seksualne kobiet na przykładzie opowieści terapeutycznych, z przystępnym wyjaśnieniem teoretycznym. Autor opisuje przypadki, które go jako terapeutę, ale i mężczyznę zaskoczyły, zszokowały lub poruszyły.Problemy, o których często nie miał pojęcia. Pokazuje, jak przeszłość wpłynęła na obecną sytuację kobiet i uniemożliwiła wielu z nich czerpanie satysfakcji ze swojej cielesności. Przedstawia najczęstsze dysfunkcje seksualne o podłożu psychogennym, których tematyki nie porusza się na łamach kobiecych czasopism. Wyjaśnia, dlaczego wigilijny opłatek z rodziną jest najgorszym momentem w roku dla kobiet, które nie mogą mieć dzieci. Opowiada, jaka jest różnica w przeżyciu nieudanej próby in vitro między kobietą a mężczyzną. Demaskuje (nie unikamy tego mocnego określenia) ginekologów i psychologów obojga płci, położne i księży, którzy swoim zachowaniem wpisują się w scenariusz Opowieści podręcznej. Podpowiada, co zrobić, gdy pojawi się problem, gdzie i jak szukać pomocy i dlaczego nie warto z nią zwlekać. W książce chciałby przede wszystkim odpowiedzieć na podstawowe pytanie, które słyszy w gabinecie: Nie wiem, czy kiedykolwiek słyszał pan o czymś takim?, na które jego odpowiedź jest jedna: Tak, przez lata słyszałem wielokrotnie, bo jest was wiele i chociaż każda historia jest inna to problem pozostaje podobny.
W słynnej powieści Douglasa Adamsa Autostopem przez galaktykę po tysiącach latzastanawiania się nad odpowiedzią na pytanie Jaki jest sens życia? komputerostatecznie udziela odpowiedzi: 42. Odpowiedź na równie ważne pytanie postawione wtytule książki Zupani zajmuje autorce nieco mniej czasu, ale może okazać się równiezaskakująca. Alenka Zupani prowadzi nas przez psychoanalityczne i filozoficznerozważania kwestii, czym jest seks i seksualność, z wdziękiem i korzystając obficie zpopularnej literatury oraz filmu, jak na szkołę słoweńską przystało.
Autor podjął ambitne wyzwanie, z którego wywiązał się znakomicie. Wydawać by się mogło, że w tym obszarze naukowego dyskursu już wszystko zostało wyjaśnione. Jednak spojrzenie Józefa Węglarza na aksjologię ciała w edukacji fizycznej nieco inaczej ukazuje czytelnikowi jej wielowymiarowość oraz pozwala lepiej zrozumieć, że – jak pisze autor – „[...] ciało jest dla człowieka szczególną wartością i dbałość o nie stanowi jedną z wielu jego potrzeb”. Jak powszechnie wiadomo, na każdym etapie ontogenetycznego rozwoju potrzeby te nabierają nowego znaczenia. Dotyczy to zwłaszcza troski o ciało z perspektywy zdrowia. Książkę polecam nauczycielom, studentom i rodzicom oraz tym osobom, dla których ciało jest najwyższą wartością. Z recenzji dra hab. Eligiusza Madejskiego, prof. nadzw. AWF w Krakowie
Przygotowana z inicjatywy zespołu Katedry Polityki Publicznej SGH publikacja jest jedną z pierwszych, podejmujących tę problematykę. Publikacja powstała jako wynik spontanicznego działania Katedry Polityki Publicznej cotygodniowych spotkań online w okresie od marca do czerwca 2020 r., na których zarówno pracownicy SGH, jak też innych uczelni wyższych z całego kraju prezentowali próbę oceny zjawiska pandemicznego w obszarach własnych specjalizacji.Publikacja jest próbą opisania pierwszych miesięcy zaburzeń i ma na celu przedstawienie polityki publicznej w obliczu pandemii koronawirusa SARS CoV-2 w Polsce i na świecie. Z jednej strony przedstawia, jak państwo działało w początkowej fazie epidemii, z drugiej jakie były, są i będą efekty tych działań dla życia społecznego i gospodarczego. To próba prezentacji stanu, jak też reakcji i jej braku, państwa, społeczeństwa, ale też struktur międzynarodowych na nadzwyczajne zjawisko pandemii COVID-19, które dotknęło wszystkich mieszkańców globu. Szoki popytowo-podażowe zdezorganizowały łańcuchy dostaw, skala zachorowań sparaliżowała służbę ochrony zdrowia w większości krajów, konieczność przejścia w system zdalnej edukacji ujawniła zapóźnienie technologiczne i bezradność kadr oświaty, narodowe egoizmy ograniczyły wspólne działanie struktur międzynarodowychW bloku wymiaru teoretycznego polityki publicznej autorzy odnoszą się do polityki przestrzennej, teorii ryzyka, konsumpcji zrównoważonej i szeregu innych obszarów, które zostały na nowo zdefiniowane powstałą sytuacją. Blok polityki społecznej to próba zobrazowania skali zaburzeń w sektorze kultury, polityce społecznej, wobec grup najsłabszych, ale też ocena roli uczelni wyższych w pandemicznym środowisku. Blok polityki gospodarczej prezentuje ocenę skali interwencji publicznej skutkującej potencjalnym zakłóceniem konkurencji, wskazuje na nowy wymiar polityki energetycznej i klimatycznej, opisuje stan zakłóceń w podróży i skutki zamrożenia sektora turystyki, ale również prezentuje europejski i polski przemysł po uderzeniu pandemii. Ostatni blok, zdrowotny, to próba wytłumaczenia zjawiska pandemii, ale również oceny stanu niedorozwoju systemu ochrony zdrowia, wyzwań w obszarze bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wyzwań w obszarze legislacji.
Uważność. Niespieszność. Koncentracja. We współczesnym, dziko pędzącym świecie, w którym każdy stara się zrobić dwieście rzeczy naraz, posługiwanie się tymi pojęciami wydaje się wręcz niestosowne. Kto z nas, niewolników terminarzy i smartfonów, wciąż próbujących nadgonić stracony czas, ma szansę zatrzymać się na chwilę, wyłączyć z głównego nurtu, uspokoić oddech i zmysły? Kto odważy się przestać myśleć zadaniowo i racjonalizować swoje odczucia? I czy naprawdę warto to zrobić
Uważność jest jedną z dróg do zrozumienia swojego miejsca na ziemi. To pewien specyficzny rodzaj koncentracji na tym, co "tu i teraz", a także przeżycie mistyczne, którego najwyższą formą jest odczucie istoty własnej Obecności. Świadome praktykowanie uważności pozwala nam dotrzeć do niedefiniowalnych pokładów swojego człowieczeństwa, a w konsekwencji prowadzić na co dzień pełniejsze, bardziej harmonijne życie. Ale nie ma się co oszukiwać: w dzisiejszym świecie nie jest to takie proste. Dlatego właśnie warto zapoznać się z książką Maciej Wieloboba, który proponuje konkretne techniki zwiększania swojej uważności, a także jasno i otwarcie pisze o tym, jak je praktykować i jak dzięki nim zaakceptować rzeczywistość.
"W zgiełku ulicznym, zamęcie życia zachowaj pokój ze swą duszą..."
(Desiderate)
Uważność i Jedność
Koncepcja umysłu w jodze klasycznej
Ezoteryczna koncepcja ciała
Psychologia sufich
Pięć żywiołów - ziemia, woda, ogień, powietrze, eter
Świadomość ciała, mudry i modlitwa
Etyka działania oraz zmiana postaw i zachowań
Introspekcja
Pranajama i uważność
Koncentracja i medytacja
Patroni medialni:
Maciej Wielobób jest mężem Agnieszki, tatą Tymona, nauczycielem medytacji i jogi oraz autorem wielu książek. Odebrał konwencjonalne wykształcenie w zakresie rozwoju osobistego, jogi i medytacji dostępne na Zachodzie, ale też od 1994 roku podąża tradycyjną ścieżką mistyczną indyjskich sufich. Był członkiem zarządu głównego Międzynarodowego Ruchu Sufich, a obecnie jest głową Otwartej Drogi (The Open Way), jednej z sufickich organizacji inspirowanych nauczaniem Hazrata Inayata Khana. Naucza jogi i medytacji w Polsce i Europie, zarówno na uczelniach, jak i podczas mniej formalnych warsztatów i odosobnień.
Wielobób w prosty i użyteczny sposób przekazuje głębię tradycyjnej wiedzy medytacyjnej, tak by czytelnicy i uczestnicy zajęć mogli uwalniać się od napięcia, doświadczać spokoju umysłu i wykorzystywać pełnię swoich możliwości. Uwielbia pokazywać konkretne zastosowania dawnych koncepcji i narzędzi w życiu codziennym.
MACIEJWIELOBOB.PL
Wywiady przeprowadzone z Maciejem Wielobobem:
Czym jest joga
Terapia jogą
Wywiad w Dzienniku Zachodnim
O praktyce jogi
Joga a terapia
Co dobrego może dać joga kobiecie w ciąży?
Wywiad w czasopiśmie ORGANIC 5
Nie wypieraj emocji i nie identyfikuj się z nimi
Moja joga, Twoja joga, joga Maćka Wieloboba. cz. I
Słowo pisane – rozmowa z Maciejem Wielobobem. cz.II
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
