O książce: Książka Letty Cottin Pogrebin powstała w oparciu o osobiste doświadczenia kobiety, w którą uderzyła diagnoza nowotworowej choroby i która przeszła długą i ciężką kurację. Autorka nie skupia się jednak na swoim doświadczeniu i nie opisuje procesu leczenia, ale proponuje nam uogólnioną, praktyczną i szczegółową refleksję nad sytuacjami, w jakich stawia nas i nasze relacje z bliskimi przewlekła czy ciężka choroba. Opiera się na rozmowach z innymi chorymi, z ich rodzinami, przyjaciółmi. Letty Pogrebin przeprowadziła w tym celu niemal 80 wywiadów. Dzięki temu książka staje się przewodnikiem po różnych aspektach relacji z cierpiącą osobą, w różnych fazach jej choroby. Oprócz konkretnych zaleceń i wskazań dotyczących bycia z osobą doświadczoną zagrożeniem życia i cierpieniem koncentruje się na psychologicznej tkance naszej obecności przy łóżku bliskiej nam osoby - na tym, jak reagujemy na wieść o zagrożeniu, co wtedy mówimy, jak słuchamy, czego powinniśmy unikać w rozmowie a jakie tematy można poruszać, analizuje rodzaj prezentów, jakie przynosimy chorym, przypomina o zachowaniu szacunku dla wstydu i fizycznej intymności pacjenta, opowiada o towarzyszeniu drugiemu człowiekowi w ostatnich chwilach, ba – nawet o konkretnej pomocy udzielanej osobie w żałobie. Niektóre ze wskazówek mogą wydać się dość oczywiste. Ale kto z nas idąc w odwiedziny do szpitala jest np. świadom, że powinniśmy unikać wtedy obfitego perfumowania, a upieczone przez nas ciasto czy przygotowany obiad powinno być przyniesione w naczyniach, których chory nie musi od razu myć i nam oddawać, bo to może być dla niego dużym wysiłkiem i sprawiać kłopot. Albo że osobę chorą może wprawić w dyskomfort nawet proste pytanie „Jak się czujesz?”. Ogromną wartością książki jest bezpośredni język i otwarte mówienie o „wstydliwych” i pozornie „nieważnych” aspektach fizjologii i psychiki chorego, a przede wszystkim o tym, jak my sami powinniśmy się wobec chorych zachowywać, aby nieść im ulgę, nie denerwować i nie osłabiać, unikać nieporozumień wynikających z niewiedzy, wspierać i otaczać przyjaźnią, po prostu z nimi być. Fragment wstępu: „Słuchając prawdziwych historii innych ludzi uświadomiłam sobie, że choroba jest poligonem doświadczalnym, na którym testowana jest przyjaźń; jest niezbadanym terytorium, gdzie czyjeś działania mogą nie zostać nawet zauważone, albo mogą pozostawić trudny do usunięcia ślad. Zrozumiałam, że choroba poddaje próbie stare przyjaźnie, budzi do życia nowe i zmienia dynamikę związków, przesuwając w nich równowagę sił, odwracając role i powodując masę dziwnych zachowań. Zauważyłam, jak w obecności chorego przyjaciela ludzie delikatni i zrównoważeni tracą nagle równowagę, a osobowości typu A, by zrekompensować swoją niemoc, zaczynają przejawiać zachowania maniakalne; twardziele stają się nieznośnie paternalistyczni, a nieśmiali zamieniają się nagle w świętoszków. Wyznania wielu osób pozwoliły mi na sformułowanie jeszcze innych wniosków: nie wszyscy chorzy potrzebują takiej samej ilości i takiego samego rodzaju uwagi. Kobiety i mężczyźni w inny sposób przeżywają przyjaźń i chorobę. Opowiedziany dowcip może jednego pacjenta rozśmieszyć, drugiego zaś obrazić. Uścisk ręki przyjaciela może być czuły i uspokajający, albo protekcjonalny, jeśli ręka należy do kogoś innego. Emocje wywołane chorobą mogą być nie do zniesienia, a medyczny żargon dodatkowo wzmacnia poczucie alienacji i zagrożenia. Choroba innych może przywołać wspomnienia o własnych chwilach słabości lub o cierpieniach, przez które przechodzili nasi najbliżsi. Stając twarzą w twarz z czyimś bólem i nieszczęściem, ludzie albo sztywnieją i nie są w stanie wykonać żadnego kroku, albo wpadają w panikę; wykonują niezgrabne gesty, które zamiast pomóc, tylko pogarszają sytuację; próbują rozwiązać problem, kiedy tak naprawdę nie wiedzą, jak się do tego zabrać; mówią za dużo i nie to, co trzeba; nerwowo kręcą się po szpitalnej sali, siadają zbyt blisko chorego lub stają za daleko.
Hasło KUPA, czyli jak posadzić dziecka na nocnik.
Jamie Głowacki ekspertka od treningu nocnikowego maluchów, prezentuje autorską 6-etapową metodę odpieluchowywania pociechy, która jest skuteczna nawet wtedy, gdy zawiodą wszystkie inne sposoby.
Twoje dziecko wybiera się niedługo do przedszkola, a Ty martwisz się o to, że ciągle nie sygnalizuje, kiedy chce zrobić siku lub kupę? A może chowa się za firanką, gdy czuje fizjologiczną potrzebę i za nic w świecie nie da się namówić na to, żeby zrobić siku lub kupę do nocnika? Nie martw się, nie jesteś sam, a Ty nie jesteś w beznadziejnej sytuacji.
Pierwsza dobra wiadomość jest taka, że Twoje dziecko jest gotowe na nocnik wcześniej niż myślisz (20-30 miesięcy) i może nauczyć się korzystania z niego szybciej niż myślisz! W większości przypadków, którymi zajmowała się Jamie wystarczyło zaledwie kilka dni, żeby maluch z ochotą robił siku i kupę tam, gdzie trzeba. Jamie ma jednak świadomość, że każde dziecko jest inne i dostosowała swoją metodę również do tych, które wymagają dłuższego czasu i więcej pracy.
„Mamo, chcę kupę!” odpowiada na podstawowe pytania, które zadają sobie rodzice, którzy chcą przyzwyczaić dziecko do korzystania z nocnika:
Czy moje dziecko jest gotowe na to, by przestać nosić pieluchy? Jak mogę to sprawdzić? Dlaczego moje dziecko odmawia robienia kupy do nocnika? Jak uniknąć stresu związanego z nocnikiem? Dlaczego moje dziecko nagle przestało korzystać z nocnika i znowu sika w pieluchy? Dlaczego ono ciągle zasikuje łóżko mimo, że korzysta już z nocnika? Dylematy związane z pozbywaniem się pieluch dotyczą niemal wszystkich rodziców. Najnowsza książka Jamie Głowacki, ekspertki od treningu nocnikowego maluchów, pomoże wam uporać się z tą kwestią nawet wówczas, gdy zawiodą wszelkie inne metody.
Oto poradnik, który rozwiąże wszystkie te problemy bez przekupywania pociechy cukierkami i innych wątpliwych sztuczek. Wypróbuj instrukcje i wskazówki zaproponowane przez Jamie i przejdź bez stresu i z uśmiechem przez etap pożegnania z pieluchami.
Administrategia to pierwsze w Polsce i Europie Środkowej praktyczne kompendium wiedzy o strategicznym zarządzaniu w sektorze publicznym. Będąca wynikiem badań w dziesiątkach urzędów, a także wykorzystująca najnowsze idee i dobre praktyki z całego świata, podpowie Ci, krok po kroku, jak zarządzać instytucjami publicznymi, dbając zarazem o własny sukces zawodowy. Książka zaprasza również wszystkich zainteresowanych sprawami publicznymi do zastanowienia się nad zaśniedziałymi poglądami na temat instytucji naszego państwa.
Patronami książki są Unia Metropolii Polskich, Związek Miast Polskich, Związek Powiatów Polskich, Tygodnik Powszechny, Konfederacja Lewiatan, Instytut Allerhanda, Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego, ośrodek dialogu i analiz THINKTANK, oraz Index Copernicus International.
Autorzy łączą wykształcenie na najlepszych światowych uczelniach z doświadczeniem pracy z urzędami i menadżerami publicznymi w Polsce i w regionie.
Czy idąc z kuchni do pokoju, zapominasz czasem, po co się tam wybrałeś i bezradnie rozglądając się po wnętrzu, powtarzasz tylko w myślach: „Zaraz, zaraz, co ja tu właściwie robię…”?
Czy zdarza Ci się gorączkowo myśleć nad imieniem napotkanej osoby, którą skądś znasz, ale za nic w świecie nie możesz sobie przypomnieć skąd? „A niech to, musiałem ją gdzieś widzieć. Zaraz się wyda, że nie pamiętam gdzie”.
Czy dałbyś sobie głowę uciąć, że to dzięki Twojej decyzji jakieś zawodowe przedsięwzięcie zakończyło się sukcesem, a uzurpuje ją sobie ktoś inny? „To przecież niemożliwe!” A jednak pewne fakty wskazują, że ten ktoś ma rację.
Jak przekonująco dowodzi neurolog Dean Burnett, wszystkiemu jest winny jeden narząd – ludzki mózg! Choć tak zaawansowany ewolucyjnie, jest też potwornie bałaganiarski, omylny, egocentryczny i chaotyczny. A skutki tego, choć czasem trudne do zniesienia, bywają jednocześnie zabawne. W trakcie tej lektury, zgłębiając neurologiczne procesy, będziesz śmiał się do łez z samego siebie – z tego, co wyprawia Twój gupi muzg, sabotując Twoje własne życie.
Monografia naukowa na temat uwarunkowań, natury i konsekwencji myślenia spiskowego. Autorka opisuje determinanty i mechanizmy tego zjawiska, zajmuje się m.in. zróżnicowaniem rodzajów teorii spiskowych, ich mechanizmami poznawczymi i skutkami, uwzględniając niemal wszystkie badania empiryczne, jakie zrealizowano w tej dziedzinie i prezentując wyniki własnych badań. Szuka odpowiedzi na pytanie, czy istnieją osobowościowe predyspozycje do myślenia spiskowego, a jeżeli tak, to jakie cechy osobowości szczególnie sprzyjają wierze w teorie spiskowe. Sporo uwagi poświęca sprawie psychologicznych i społecznych następstw wiary w różne teorie spiskowe, zarówno biomedyczne – np. o związku szczepień z autyzmem, jak i te związane z życiem politycznym – np. spiskowa teoria katastrofy smoleńskiej.
Ważna publikacja dla badaczy, studentów i wszystkich osób zainteresowanych przyczynami i wpływem myślenia spiskowego na współczesną rzeczywistość.
Przeraża śmierć samotna, anonimowa, w obcym szpitalnym wnętrzu, wśród obcych i obojętnego personelu, który często wręcz unika umierającego pacjenta, czekając poza salą na ostatnie jego tchnienie.
Od zawsze śmierć człowieka traktowano jako istotne wydarzenie, zamykające jego wędrówkę po świecie. Była on zaskakująca, pełna tajemnicy, a przede wszystkim otwierała nowe perspektywy – wędrówkę po nowym, innym świecie.
Od starożytności próbowano więc zrozumieć jej siłę, a jednocześnie podpowiedzieć umierającym, co mają czynić, gdy już nadejdzie.
Tak powstała ars moriendi – „sztuka umierania”, czyli poradniki i podpowiedzi w jaki sposób towarzyszyć umierającym w ostatnich chwilach ich życia.
Kult świętych, a w szczególności Najświętszej Maryi Panny, Matki Jezusa Chrystusa, jest integralną częścią liturgii Kościoła katolickiego. W przedstawianych nam postaciach Kościół wskazuje na wzory postępowania, a także wzywa tych, którzy przeszli przez życie przed nami i o których zbawieniu zaświadczył przez beatyfikację lub kanonizację, aby byli naszymi patronami i orędownikami przed tronem Boga.Nasze rozważania mają nam te postaci przybliżyć oraz wskazać problemy, jakie w oparciu o przytoczone przykłady wiążą się z naszym życiem. Przedstawiony tu zbiór rozważań powstał w ramach przygotowywania materiałów duszpasterskich. Nie charakteryzuje się jakimś planem. O niektórych świętych wiele nie mówi a innymi postaciami zajmuje się wielokrotnie, można jednak przypuszczać, że posłuży pomocą w drodze za pośrednictwem świętych do Boga.
Vera F. Birkenbihl odpowiada na pytania związane z zastosowaniem w praktyce podstawowych zasad psychologii społecznej. Tematyka tej książki dotyczy samoświadomości, kariery, komunikowania oraz podejścia do siebie i innych. Autorka radzi między innymi, jak poradzić sobie z trudnymi zadaniami, sytuacjami stresowymi, gniewem, depresją, poirytowaniem i innymi emocjami, z którymi stykamy się na co dzień, w życiu rodzinnym i w pracy. Odpowiedzi te oparte są na wieloletnich doświadczeniach wyniesionych z seminariów i wykładów prowadzonych przez Autorkę dla pracowników firm liczących się na rynku światowym. Porady przedstawione w tej książce zostały sprawdzone w praktyce i pomogły wielu ludziom w porozumieniu się z samym sobą i z otoczeniem.
Vera F. Birkenbihl odpowiada na pytania związane z zastosowaniem w praktyce podstawowych zasad psychologii społecznej. Tematyka tej książki dotyczy samoświadomości, kariery, komunikowania oraz podejścia do siebie i innych. Autorka radzi między innymi, jak poradzić sobie z trudnymi zadaniami, sytuacjami stresowymi, gniewem, depresją, poirytowaniem i innymi emocjami, z którymi stykamy się na co dzień, w życiu rodzinnym i w pracy. Odpowiedzi te oparte są na wieloletnich doświadczeniach wyniesionych z seminariów i wykładów prowadzonych przez Autorkę dla pracowników firm liczących się na rynku światowym. Porady przedstawione w tej książce zostały sprawdzone w praktyce i pomogły wielu ludziom w porozumieniu się z samym sobą i z otoczeniem.
Jak używać głębokiego słuchania i uważnego mówienia, żeby umacniać nasze związki z ludźmi, łagodzić konflikty i osiągać cele.
Dziś coraz częściej nasz bezpośredni kontakt z innymi ludźmi zastępują sms-y, maile. Taka „zamknięta” komunikacja nie pozwala wykorzystać możliwości naszych i naszych rozmówców. Tymczasem dobre
porozumiewanie się to podstawa każdego udanego związku – w małżeństwie, rodzinie, wśród przyjaciół i współpracowników. A praktyka uważności pomaga porozumiewać się lepiej i skuteczniej.
Pięć kluczy do uważnego porozumiewania się to: milczenie, odzwierciedlenie, zachęcanie, dostrzeganie i reagowanie.
A oto proste ćwiczenia, dzięki którym zmienisz to, jak mówisz i słuchasz:
• Klucz do uważnej obecności tu i teraz: czujne ciało, czułe serce, otwarty umysł - by wyeliminować wszystko, co nas rozprasza.
• Klucz do uważnego słuchania: zachęcanie – by umieć dostrzec w drugiej osobie dobre strony.
• Klucz do uważnego mówienia: łagodność – by umieć mówić tak, żeby inni nas słuchali.
• Klucz do uważnych relacji: bezwarunkowa życzliwość – by poczuć bliskość z ludźmi i umieć ich docenić.
• Klucz do uważnych reakcji: pogoda ducha – by podchodzić do każdej sytuacji ze spontanicznością i gotowością do bezinteresownej pomocy.
A ponadto dowiesz się:
• Jak rozpoznawać swoje nawyki komunikacyjne i jak je zmieniać.
• Jak pokonywać komunikacyjne bariery.
• Jak radzić sobie z kimś, kto uważa cię za wroga.
• Jak odkrywać nieuświadomione lęki, które negatywnie wpływają na porozumiewanie się.
Dzięki tej jasnej, przystępnej, a czasem nawet zabawnej książce będziesz potrafi ł z większym zaangażowaniem słuchać innych i odpowiadać pewnie i precyzyjnie w każdej rozmowie i każdej sytuacji.
Od diety do diety. Od euforii do porażki. Miliony kobiet każdego dnia zmagają się ze swoją wagą. I odkładają życie na później, powtarzając niczym mantrę: gdybym tylko schudła… Psychodietetyczka Elżbieta Lange i dziennikarka Marta Sadkowska, rozmawiają o różnych problemach kobiet w kontekście odchudzania. Uświadamiają, że życie od diety do diety doprowadza głównie do frustracji, odrzucenia własnego ciała, niskiego poczucia wartości oraz utraty zdrowia. Zachęcają kobiety do innego sposobu myślenia na temat jedzenia. I inspirują do zmiany, która zaczyna się… w głowie.
Marta Sadkowska – dziennikarka pisząca od wielu lat o urodzie, zdrowiu i diecie w magazynach dla kobiet m.in. „Zwierciadło” i „Sens”. Zainteresowana zdrowym odżywianiem, medycyną alternatywną i holistycznym stylem życia. Wyznaje zasadę, że ciało to my, dlatego uważa, że nie tylko to co jemy, ale też jak żyjemy i jak myślimy ma wpływ na nasz wygląd i zdrowie.
Elżbieta Lange – psychodietetyk, coach zdrowia, prowadzi warsztaty Świadome odchudzanie – detoks ciała i duszy, odchudzała bohaterki programu TVN Style Sablewskiej sposób na… Uświadamia kobietom, że nie tylko to co i jak jedzą ma wpływ na ich nadwagę. Uważa, że większość diet odchudzających nie działa, jeśli nie uporamy się z emocjami, które są przyczyną problemów z odżywianiem i nie zmienimy złych nawyków.
Samoocena i test. Moje doświadczenia to bardzo osobisty zbiór refleksji i rozważań, będący próbą połączenia sfery własnych doświadczeń życiowych z płaszczyzną zawodową jednego z najbardziej znanych i cenionych polskich metodologów pedagogiki, teoretyków diagnozy i pomiaru dydaktycznego. Dzieło ma charakter swoistego résumé osobistych i zawodowych osiągnięć profesora Bolesława Niemierki, który większość swojej aktywności badawczej i dydaktycznej poświęcił zagadnieniom oceny szkolnej i problematyce konstrukcji testów. W tej pracy autor w szczególny sposób podjął temat związków między uczeniem się, osiągnięciami szkolnymi a samooceną ucznia przeprowadzając osobistą ocenę (samoocenę) przebiegu własnego życia i ujawniając własne poglądy na liczne kontrowersje od lat trapiące pedagogikę jako naukę. Przez lata oceniając innych, teraz próbuje dokonać oceny samego siebie. Czyni to z pewnego dystansu, jaki stwarza spojrzenie w przeszłość. Przypomina to scenę z jednego z filmów Krzysztofa Kieślowskiego, w którym reżyser-amator, wciąż filmując i podpatrując innych, w ostatnich sekwencjach odwraca kamerę i zaczyna filmować siebie. Szukając, zapewne, w ten sposób jakiejś prawdy o sobie samym. A być może to właśnie samoocena - poczucie własnej wartości (self-esteem), czyli rodzaj postawy wobec siebie lub opinii na swój temat - stanowi swego rodzaju klucz, który otwiera drzwi do wielu edukacyjnych problemów? Wskazuje na to druga część tytułu – Moje doświadczenia.
Adresatami dzieła są pedagodzy, psychologowie, nauczyciele, studenci. Autor wspomina w pracy o kilkuset swoich współpracownikach i osobach, z jakimi był i jest nadal silnie związany. Można przypuszczać, że po książkę chętnie sięgną rzesze Jego uczniów, studentów i wychowanków.
Prof. dr hab. Bolesław Niemierko bada przebieg i wyniki uczenia się młodzieży. Interesują go prawidłowości psychologiczne i pedagogiczne tego procesu oraz metody sprawdzania i oceniania osiągnięć uczniów. Jest pionierem zastosowań testów do tego celu i ostrym krytykiem nadużyć, do jakich w związku z nimi dochodzi w autorytarnych systemach kształcenia. Obecnie pracuje w Zakładzie Wspomagania Rozwoju sopockiego Wydziału Zamiejscowego Uniwersytetu SWPS. Interesuje się także fotografią, tenisem stołowym, pływaniem i kulturą iberyjską.
Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie, skąd się biorą nasze ludzkie pomysły i inspiracje na rozwiązanie problemów: od najmniejszych aż do tych wielkich, znaczących dla rozwoju nauki i naszej wiedzy w sensie potocznym, czyli zdroworozsądkowym, w sensie naukowym, literacko-artystycznym czy wreszcie religijno-mistycznym. Wybrane postaci i ich wypowiedzi na wszystkie powyższe tematy zajmują szczególne miejsce w rozwoju wiedzy i w kulturze. Ich niezaprzeczalnym atutem jest umiejętność wprowadzenia własnej koncepcji, jako że reprezentują różne gałęzie wiedzy. Łączy ich jednak to co najważniejsze: podejrzenie, że świat można opisać nie tylko z pomocą literatury czy matematyki, ale za pomocą znaków semiotycznych.
„Umysł projektujący" jest adresowany przede wszystkim do ludzi dociekliwych, dziwiących się ustawicznie i niezadowolonych ze stanu współczesnej wiedzy, która nie może tylu znaczących problemów rozstrzygnąć. Jest to humanistyka i wiedza ścisła zarazem. Metafizyka i transcendencja. Rozum i umysł. Poznanie klasyczne i kognitywistyka. Publikacja powinna trafić do rąk samodzielnych maturzystów, ambitnych studentów i nie myślących rutynowo młodych pracowników uniwersytetów, politechnik i innych uczelni, w których stosuje się metody na ogół mało konwencjonalne. Tam, gdzie drąży się pytania: Jak i skąd TO się wzięło? Jak można dokonać odkrycia? Itp.
Publikacja przedstawia zmagania wielkich ludzi z problemem adekwatnego opisu świata, ludzi i rzeczy wraz z ich wzajemnymi powiązaniami, a w szczególności próby syntezy wiedzy o świecie w zakresie nauk humanistycznych, jak i przyrodniczych.
Cisza, która uzdrawia duszę Uważność jest praktyką, która wycisza panujący w nas zgiełk. Gdy nam jej brakuje, wiele rzeczy może nas odciągać od nas samych. Thich Nhat Hanh Cisza. Siła spokoju w świecie pełnym zgiełku to ostatnia książka Thich Nhat Hanha. To pochwała uważności, skupienia na chwili obecnej, bez której łatwo stracić poczucie sensu w rzeczywistości pełnej chaosu. Autor zaprasza nas do uwolnienia się od zgiełku zewnętrznego świata. Proponuje, by odnaleźć spokój w samym sobie i dostrzec, co oferuje niepowtarzalna, bieżąca chwila. Przekonuje, że drogą do wewnętrznej wolności jest uważność w życiu codziennym. Wewnętrzna cisza pozwala usłyszeć głos własnego serca, by móc odważnie podążyć za swoimi najgłębszymi pragnieniami. Książka przypomina nam, że każda chwila jest cenna i warto przeżywać ją świadomie.
Czy na pewno wiemy, gdzie przebiega granica między kobiecością a męskością? I dlaczego boimy się słowa „transpłciowość”?
Zostać Nicole to prawdziwa historia nastolatka, który czuł się dziewczyną.
Kelly i Wayne Mainesowie od dawna marzyli o dzieciach. Adoptowali braci bliźniaków. Jonas i Wyatt byli praktycznie nie do odróżnienia, z wyjątkiem faktu, że jeden z nich czuł się chłopcem, a drugi dziewczyną. Dla małżeństwa Mainesów mogło to oznaczać katastrofę. Zwłaszcza dla Wayne’a – konserwatywnego żołnierza.
Od pierwszych chwil Wyatt bardziej interesował się dziewczęcymi zabawkami i ubraniami. Kiedy chłopcy mieli 5 lat, wewnętrzny konflikt zaczął rozdzierać nie tylko Wyatta, ale i całą rodzinę.
Amy Ellis Nutt opisuje walkę dziecka o własną tożsamość – najpierw jego historię rodzinną, potem zmagania w sądzie.
Jonas i Nicole niedawno skończyli 18 lat, a ich życie uległo diametralnej zmianie. Nicole i jej rodzina znaleźli się w środku medialnej burzy, która rozpętała się w obliczu przełomowej sprawy sądowej w obronie praw dzieci transpłciowych.
Prawdziwa historia, opisana przez nagrodzoną Pulitzerem Amy Ellis Nutt
Bestseller „New York Timesa”
Autorka przetłumaczonej na 27 języków, bestsellerowej książki Czego najbardziej żałują umierający tym razem opowiada czytelnikom inspirujące historie, które pomagają żyć lepiej i pełniej. Bronnie Ware podzieliła swoją nową książkę na pięćdziesiąt dwa rozdziały – jeden na każdy tydzień w roku, żeby czytelnik mógł co tydzień czytać fragment i zmieniać swoje życie krok po kroku.
Monografia jest podróżą po niepokojących wizjach ponowoczesnej globalnej kultury, zdominowanej przez maniakalno-narcystycznego ducha czasu. Synteza duchowości jungowskiej i postjungowskiej z marksistowską podejrzliwością pozwoliła Autorowi zmierzyć się z takimi zagadnieniami, jak: religia kapitalizmu i kapitalistyczna katechizacja, diagnostyczny obłęd i dychotomia zdrowia i choroby, propaganda sukcesu i wojna z własnym organizmem, samopacyfikacja humanistów i polowanie na samotnych geniuszy, świat głodnych duchów i imagopatów, irracjonalizm homo oeconomicus i psychoterapia zagubiona w iluzjach ludzkiej natury, ideał homo inhumanus i absolut zwany Wielkim Mózgiem. Towarzyszem podróży Autora jest mityczny Iksjon, kompulsywny patron ponowoczesności, ukarany na wieczną mękę za przekraczanie wszelkich granic i łamanie wszelkich tabu przywiązaniem do bez przerwy wirującego w przestworzach płonącego koła o czterech szprychach.Tomasz Olchanowski wyzyskuje z tradycji to wszystko, co zostało dzisiaj wyparte, zdeprecjonowane, uznane za nienaukowe od metaforycznych motywów mitologicznych (Iksjon, Narcyz), przez pojęcie archetypów, psyche, aż po zupełnie odmienną od socjologiczno-kulturoznawczych wykładnię kapitalizmu jako religii, odwołującą się do własnego imaginarium pojęciowego. Na tej podstawie snuje smutną, przekonującą opowieść o maniakalnych wymiarach współczesności. []Ta książka to wielkie wołanie o konieczność powrotu myślenia o naszej samoświadomości i tożsamości nie w sposób ekspercko-tunelowy, ale prawdziwie humanistyczny, wielowątkowy. Takie myślenie sprawia ból, rzuca wyzwanie i nie obiecuje żadnych recept. Jest po prostu antysystemowe, a więc wolne w tym prawdziwym, zasadniczym sensie uwalniania od iluzji.prof. dr hab. Wojciech BursztaInstytut Kulturoznawstwa Uniwersytet SWPS
Podręcznik akademicki Psychologia kliniczna jest kontynuacją poprzednich opracowań redagowanych przez Andrzeja Lewickiego (1969/1978) oraz Helenę Sęk (1991/2006) – czterokrotnie publikowanych w Wydawnictwie Naukowym PWN. Zawarte w nim teksty zostały przygotowane przez Autorki i Autorów reprezentujących wiodące ośrodki naukowe w Polsce, należących do trzech pokoleń psychologów klinicznych. Dzięki temu sposób rozumienia i wyjaśniania różnych problemów klinicznych uwzględnia zarówno tradycję uprawiania psychologii klinicznej w Polsce, jak i najnowsze wyzwania w dziedzinie teorii, badań i standardów praktycznej działalności psychologa klinicznego.
W kolejnych częściach podręcznika Czytelnik znajdzie informacje na temat:
· Teoretycznych podstaw psychologii klinicznej
· Podstawowych kierunków i podejść w psychologii klinicznej: orientacji psychoanalitycznej, behawioralno-poznawczej, egzystencjalno-humanistycznej i koncepcjach systemowych
· Diagnozy psychologicznej – modeli, metod diagnostycznych oraz czynników warunkujących jakość diagnozy
· Psychologii zaburzeń psychicznych opisanych w aktualnie obwiązujących systemach klasyfikacyjnych (ICD-10 i DSM-5)
· Subdyscyplin psychologii klinicznej (psychologia kliniczna dziecka, neuropsychologia kliniczna, kliniczna psychologia zdrowia, psychologia niepełnosprawności i rehabilitacji, psychogerontologia oraz psychologia sądowa)
· Form pomocy psychologicznej w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych (psychoterapia, poradnictwo psychologiczne, promocja zdrowia, prewencja zaburzeń, pomoc psychologiczna w sytuacjach kryzysu i inne)
Książka jest nowoczesnym podręcznikiem, opartym na najnowszej wiedzy psychologicznej, w którym w sposób systematyczny i wyczerpujący, ale jednocześnie klarowny, przedstawiono poszczególne zagadnienia z obszaru współczesnej psychologii klinicznej.
Z recenzji prof. dr hab. Władysława Łosiaka
Książka ta jest podstawową lekturą dla każdego, kto pragnie stać się bardziej odporny na zranienie. Podaje praktyczne sposoby radzenia sobie z odrzuceniem, poczuciem winy, porażką, stratą i innymi urazami psychologicznymi typowymi dla codziennego życia.
Uczucia każdego z nas bywają czasem zranione. Porażka, poczucie winy, odrzucenie oraz strata wpisane są w naturę życia tak samo, jak sporadyczne obtarcie łokcia. Jednak, podczas gdy zazwyczaj bandażujemy skaleczenie, czy robimy zimny okład na skręconą kostkę, tak nasza apteczka, jeśli chodzi o urazy emocjonalne, nie jest tylko niewystarczająco wyposażona – ona zwyczajnie nie istnieje.
Szczęśliwie jest coś takiego, jak psychologiczna pierwsza pomoc dla zranionych uczuć. Bazując na najnowszych badaniach naukowych i korzystając z przykładów z prawdziwego życia, praktykujący psycholog, doktor Guy Winch proponuje kuracje krok po kroku, które skutecznie i szybko pomogą wzmocnić poczucie własnej wartości oraz uwolnić się od urazów i zahamowań, które uniemożliwiają rozwój osobisty.
Trzy sekundy oddzielają tych, którzy „dają z siebie wszystko”, od tych, którzy „robią wszystko bez zaangażowania” – i to dosłownie. Trzy sekundy. Ten krótki czasowy bufor oddziela tych, których zadowala „cokolwiek”, od tych, których zadowoli jedynie „cokolwiek trzeba będzie zrobić”.
Jeśli przyswoisz sobie przesłanie Lesa i przeanalizujesz jego strategię przezwyciężania sześciu najpowszechniejszych negatywnych odruchów, których doświadczasz na co dzień, przeprogramujesz swój mózg i wzniesiesz się na zupełnie nowy poziom – to osiągniesz sukces.
Les, w przystępny sposób, pokazuje, jak chwilowa przerwa, zaledwie trzy sekundy, może pozytywnie wpłynąć na całe twoje życie. Chyba nie ma na świecie nikogo, komu ta książka nie okazałaby się pomocna. Jeśli jesteś liderem, powinieneś
kupować ją hurtowo i rozdawać podwładnym. Każdy, kto chce wyzwolić swój potencjał i zacząć żyć lepiej, powinien przeczytać tę książkę.
John C. Maxwell
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
