W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Materiały zawarte w niniejszej publikacji służą rozwijaniu:- percepcji wzrokowej- usprawnienia ruchów rąk i koordynacji wzrokowo - ruchowej- orientacji przestrzennej- pamięci słuchowej.Stwarzają tez okazję do dobrej i kształcącej zabawy dla dzieci w wieku 6 - 14 lat.
W punkt. Myśli kard. Grzegorza Rysia, które trafiają w sedno to wyjątkowa książka; gromadzi najciekawsze i najbardziej poruszające myśli kardynała Grzegorza Rysia historyka Kościoła i jednego z najbardziej rozpoznawalnych kaznodziejów naszych czasów. Zebrane tu refleksje zostały zaczerpnięte z następujących publikacji, które ukazały się nakładem Wydawnictwa Świętego Wojciecha: - Mistrzowie drugiego planu. O postaciach biblijnych w rozmowach Małgorzaty Bilskiej, autorstwa Małgorzaty Bilskiej i abpa Grzegorza Rysia - Drogi współczucia. rozmowy o miłości do człowieka, autorstwa Małgorzaty Bilskiej.
"Harce wodne na obozie, czyli rzecz o zastępie Piżmakówautor: Tomasz Maracewicz, Małgorzata WitczakRewelacyjna książka dla wszystkich organizatorów obozów harcerskich i nie tylko. Kompendium pomysłów i wiedzy dla organizujących wypoczynek nad wodą.Książka niniejsza ma być pomocą i zachętą do wzbogacenia programów obozowych o wodne gry, zabawy i harce. Przeznaczona jest przede wszystkim dla drużyn "lądowych", bo wodniaków do wodnych harców zachęcać nie trzeba. Co nie oznacza, że "granatowi" nie znajdą tu żadnej inspiracji do swoich działań. Wprost przeciwnie. Być może historia zastępu Piżmaków pozwoli im inaczej spojrzeć na swoje wodniactwo. Być może podsunie im nowe pomysły. Oby!Książka składa się z dwóch części: pierwsza z nich opisuje przeróżne wodne przygody Piżmaków, a także zawiera opis licznych wodnych gier i prób, których Piżmaki na obozie doświadczyły. Opisy są krótkie, a zaproponowane gry i harce da się łatwo rozwijać i modyfikować.Część druga, czyli "Wodna Harcopedia", to zbiór różnych podpowiedzi i porad, a czasem po prostu przydatnych informacji, dzięki którym wodne gry, harce i próby mogą być jeszcze ciekawsze.**""Prymitywny żagiel wypełnił się tchnieniem wiatru, a "Kon-Tiki" wspomagana drągami, którymi Piżmaki odpychały się od dna, ruszyła w nieznane. Prawdę mówiąc, podróż nie należała do szczególnie imponujących. Srebrna Wyspa leżała w odległości zaledwie 800 m. Niemniej tratwie, wspomaganej dwoma wiosłami sterowymi, pokonanie tego odcinka zajęło prawie pół godziny. W chwili, gdy odległość była już zupełnie niewielka, chłopcy połapali się, że chociaż przeprawa okazała się stosunkowo prosta, to jednak eksploracja wyspy, ba, wyszukanie w linii trzcin dogodnego miejsca na lądowanie przy użyciu tak mało sterownego statku zakrawa na cud. A jednak udało się!"""
Książka stanowi pierwszą w Polsce próbę napisania historii teatru studenckiego w PRL-u. To zjawisko artystyczne, społeczne, kulturowe określane było także innymi terminami: jako teatr alternatywny, poszukujący, offowy, młody, młodej inteligencji etc. Niniejszy tom, pierwszy trzech zamierzonych, opisuje historię tego ruchu w burzliwym okresie odwilży, małej stabilizacji, po początki rodzimej kontrkultury (czyli lata 1954-1969). Z konieczności jest więc też świadectwem istotnych przemian politycznych oraz nadziei, rozczarowań młodego pokolenia artystów. Zarazem stanowi również zapis głębokich i oryginalnych poszukiwań artystycznych, które spowodowały, że ruch teatrów studenckich wykroczył daleko poza środowiskowe ramy uczelni, stanowiąc bardzo istotny element kultury polskiej. W książce pojawią się więc opowieści o legendarnych i dobrze opisanych grupach: STS-ie, Bim-Bomie, Teatrze Ósmego Dnia, ale też o wielu interesujących innych zespołach, dzisiaj nieco zapomnianych. Przywołane zostaną zaskakujące w kontekście środowiska studenckiego nazwiska artystów świetnie znanych z teatru zawodowego, jak choćby Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Zbigniew Zapasiewicz, Jerzy Trela, Sławomir Mrożek, Krzysztof Penderecki, Krystyna Zachwatowicz, Andrzej Majewski... Należy jednak pamiętać, że w rozumieniu twórców teatru studenckiego, to nie teatr zawodowy był celem, ale tworzenie alternatywnej wobec niego (i wobec teatrów amatorskich) trzeciej drogi. I o niej opowiada książka. Najważniejszym zadaniem, z jakim na tej drodze mierzyła się większość twórców teatrów studenckich, było zmienianie świata, poszerzanie pól wolności w opresyjnych i skomplikowanych czasach komunistycznej władzy.
Autorami komentarzy do kolejnych ksiąg są: Ks. Józef J. Kobyłka, O. Hugolin H. Langkammer OFM, Ks. Mieczysław Mikołajczak. Komentarz ukazuje się z okazji Złotego Jubileuszu Biblii Tysiąclecia.Podstawową jego zaletą jest to, iż posiadając ściśle naukowy charakter, jest jednocześnie napisany językiem zrozumiałym dla wszystkich czytających Biblię Tysiąclecia.Składa się on z pięciu tomów i odnosi do treści całego Nowego Testamentu. Na następujących po sobie stronach, czytelnik znajdzie kolejne fragmenty wybranych ksiąg i odpowiadające im komentarze.W języku polskim wydano już wiele komentarzy do Starego i do Nowego Testamentu. Ten jednak jest pierwszym komentarzem do konkretnego tłumaczenia Pisma Świętego a mianowicie do V wydania Biblii Tysiąclecia. Potrzeba takiego komentarza wiąże się z faktem, iż to właśnie teksty tylko z Biblii Tysiąclecia zostały użyte w czytaniach liturgicznych, śpiewach międzylekcyjnych, zarówno w celebracji Mszy świętej, sakramentów Kościoła jak i Liturgii Godzin.Komentarz ten, dzięki swojemu teologicznemu a jednocześnie pastoralnemu charakterowi będzie pomocny w wyjaśnianiu, pogłębianiu i przeżywaniu treści biblijnych w liturgii, w lekturze prywatnej oraz wspólnotowej.Biblia Tysiąclecia to najpopularniejsze narodowe wydanie Pisma Świętego. Zawiera jedyny polski tekst Pisma Świętego, zatwierdzony do stosowania w liturgii przez Konferencję Episkopatu Polski.
Książka ukazuje kompleksową diagnozę aktywności politycznej młodzieżowych radnych z pokolenia Z, obejmującą ich motywacje, poziom wiedzy i sprawstwa politycznego oraz poczucie wsparcia ze strony innych. Z badań wyłania się pesymistyczny obraz działania młodzieżowych rad. Młodzi aktywiści deklarują, że nie mają wystarczających kompetencji do efektywnego wpływania na decyzje polityczne. Odczuwają sprawstwo kolektywne, ale przy tym deklarują niższy poziom sprawstwa w wymiarze indywidualnym oraz nie odczuwają wsparcia ze strony szkoły, władz samorządowych i społeczności lokalnej. Wnioski z badań stanowią punkt wyjścia do wskazania rekomendacji - dekalogu młodzieżowych rad, którego wprowadzenie przyczyni się do większego upodmiotowienia młodych ludzi.
To kompleksowe opracowanie poświęcone zjawisku zachowań ryzykownych w środowisku akademickim oraz możliwościom ich diagnozy i profilaktyki. Autorka, opierając się na szerokim przeglądzie literatury, prezentuje teoretyczne ujęcie zachowań ryzykownych - od definicji i etiologii, przez ujęcia neuropsychologiczne, po konteksty profilaktyczne i edukacyjne.Centralnym punktem publikacji jest zastosowanie koncepcji kapitałów - społecznego, kulturowego i psychologicznego - jako narzędzia pozwalającego zrozumieć mechanizmy podejmowania ryzykownych zachowań oraz wspierać pozytywny rozwój studentów. Praca uwzględnia interdyscyplinarne spojrzenie na kapitał, jak koncepcję Pierre'a Bourdieu, Jamesa Colemana i Roberta Putnama czy nowoczesne ujęcie kapitału psychologicznego zbliżone do teorii resilience i psychologii pozytywnej.
Jos Ortega y Gasset (1883-1955) - hiszpański filozof, eseista, socjolog, profesor filozofii na Uniwersytecie w Madrycie, jeden z twórców hiszpańskiej konstytucji, po hiszpańskiej wojnie domowej na emigracji, z której wrócił do Madrytu w 1946 roku i objął z powrotem katedrę filozofii, autor kilkunastu książek i setek artykułów i esejów. Jego najważniejszym dziełem, publikowanym pierwotnie w formie artykułów w gazecie "El Sol" w 1929 roku, a następnie w formie książki to tłumaczony na wiele języków i uznawany za jeden z ważniejszych tekstów socjologicznych Bunt mas. Zajmuje się w nim Ortega y Gasset sytuacją społeczną w Europie w początkach XX wieku. Przerażało go zwłaszcza dojście do głosu szerokich mas społecznych, a zwłaszcza związanej z tym jak pisze B.A.G. Fuller - we wzbierającej fali wulgarności, bezprawia i barbarzyństwa znikają wszelkie drogowskazy postępowania, co powoduje demoralizację i dezorientację wszystkich ludzi, a zwłaszcza współczesnej młodzieży. A przecież trzeba mieć jakiegoś przewodnika, w przeciwnym bowiem przypadku cały tok życia, jego dzieje i perspektywa są chaosem. Paradoksem może się wydawać to, iż autor w pewnym sensie wini za zaistniałą sytuację buntu mas demokrację liberalną, a jest jednocześnie jej gorącym orędownikiem i zdecydowanym przeciwnikiem rządów dyktatorskich, faszyzm, bolszewizm uważał za z gruntu masowe w najgorszym tego słowa rozumieniu. Idealistycznie zakłada, iż znakomicie przygotowana, moralna elita winna stanowić rząd autorytetów, które masy utraciły, a które winny uznawać. Teza jakże aktualna w naszych czasach, gdy rządzą populiści (vide stricte "masowy" prostak Trump w USA), gdy jak zauważa J. Kuźniar: Kiedy upadają autorytety, chamstwo nie jest wadą. Jest walutą. Przed tym i dzisiaj przestrzega nas Jos Ortega y Gasset.
Planuję po swojemu. 12-tygodniowy dziennik planowania i budowania nawyków (10–14 lat) został stworzony z myślą o młodych osobach, które mierzą się z trudnościami w koncentracji, planowaniu i regulacji emocji – w tym dla nastolatków z ADHD.To proste, praktyczne narzędzie, które pomaga poukładać codzienność, zrozumieć siebie i znaleźć własne tempo.Dlaczego warto sięgnąć po planer?Wspiera w organizacji szkolnych obowiązków i codziennych spraw.Ułatwia planowanie tygodnia i budowanie zdrowych nawyków.Pomaga łagodniej przechodzić przez gorsze dni i szybciej wracać do równowagi.Wzmacnia poczucie sprawczości i samodzielności.Jak to działa?Każdy tydzień został podzielony na 7 prostych części inspirowanych etapami przygotowania do skoku na trampolinie.To czytelna, powtarzalna struktura, która prowadzi krok po kroku: od zatrzymania się i spojrzenia na emocje, przez planowanie tygodnia i poszczególnych dni, poznawanie historii, które inspirują, aż po podsumowanie i odbicie do kolejnego tygodnia.Dla kogo?Dla nastolatków, którzy chcą lepiej ogarniać szkołę, obowiązki i własne emocje. Dla tych, którzy potrzebują spokojnego, konkretnego wsparcia, bez presji bycia idealnym.Planuję po swojemu to organizer, który pomaga wstać, spróbować jeszcze raz i z każdym tygodniem skakać odrobinę wyżej.
Rzymski historyk Tacyt (ok. 55 -120) to bodaj najwybitniejszy z historyków czasów rzymskich. Jego Roczniki stanowią nieocenioną wiedzę o tamtych czasach, A jeszcze napisane ze swadą, ale i rozsądkiem. Lektura dla każdego kto interesuję się historią, ale też polityką. A takie to były czasy jak pisze sam Tacyt: Odmienne od wszystkich, jakie się zdarzyły, obywatelskich, wojen oblicze: nie w boju, lecz a tej samej pościeli, których wespół jedzących w dzień, których wespół śpiących w noc miała, rozstępujące się na stronnictwa, wdźgają miecze, wrzask, ciosy, krew, oczywista przyczyna w ukryciu: resztą traf kieruje, i niektórzy z dobrych zabici; gdy zrozumiawszy, na kogo się srożono, najgorsi też broń chwycili, i nie pułkownik albo trybun uskromiciel przybył, zwolona gminowi swawola, i pomsta, i sytość (....). No i co - jakże marna jest nasza polityka współczesna!
Herodot z Halikarnasu przedstawia tu wyniki swych badań [ἱστορίης historíēs], żeby ani dzieje ludzkie z biegiem czasu nie zatarły się w pamięci, ani wielkie i podziwu godne dzieła, jakich bądź Hellenowie, bądź barbarzyńcy dokonali, nie przebrzmiały bez echa, między innymi szczególnie wyjaśniając, dlaczego oni nawzajem ze sobą wojowali. – Tymi słowy Herodot rozpoczyna swoje dzieło i na wielu jego stronach stara się postawionemu sobie zadaniu sprostać. Herodot, pierwszy historyk i geograf – ur. ok. 484 przed Chr. w Halikarnasie, dzisiejszym Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 przed Chr. w Turioj lub Atenach – na kartach Dziejów zabiera czytelnika w podróż po Helladzie, Persji, Egipcie i innych krainach, by z Homera godną, zdumiewającą bezstronnością opisać zarówno te współczesne sobie, jak i te wcześniejsze zmagania Greków z Persami. Dzieje Herodota w niedoścignionym przekładzie Seweryna Hammera, a w niniejszym wydaniu opatrzone dodatkowo szczegółowymi i ułatwiającymi lekturę przypisami rzeczowymi oraz – za BIBLIOTHECA AUGUSTANA – numeracją ułatwiającą lokalizację tekstu w oryginalnych wydaniach greckich.
Książka wskazuje, jak zróżnicowane branżowo firmy międzynarodowe funkcjonujące w Polsce traktują aspekt dialogu ze związkami zawodowymi w kontekście odpowiedzialnej działalności biznesowej i zarządzania ryzykami ESG. Czytelnik dowie się, jak dialog ze związkami zawodowymi prowadzony jest w praktykach zarządzania, jak wpływa na firmę, jak wskutek rozmaitych praktyk menedżerskich budowana jest wartość społeczno-gospodarcza, lecz także pozna błędy i zagrożenia, które pojawiają się w wyniku braku poszanowania interesariusza związkowego i jego praw. Zaprezentowane wyniki badań w praktyczny sposób opisują, jak w działaniach operacyjnych firmy przestrzegają praw związkowych i jak poprzez te działania dążą do minimalizowania negatywnego wpływu powstałego w toku działalności gospodarczej oraz maksymalizacji wartości społecznej i gospodarczej.Monografia Joanny Szymonek omawia problem rozbieżności między deklaracją a praktyką w zakresie podejmowania przez korporacje transnarodowe działań społecznie odpowiedzialnych, skupiając się na jednym z wewnętrznych wymiarów społecznej odpowiedzialności korporacyjnej, a mianowicie poszanowaniu prawa do organizowania się w związki zawodowe. Jest to temat stosunkowo rzadko podejmowany w naukach o zarządzaniu, a mający ogromne znaczenie. Korporacje transnarodowe, poprzez swoją globalną działalność, kształtują standardy zatrudnienia i wpływają na sytuację tysięcy ludzi oraz społeczności na całym świecie. Nie są mi znane inne monografie podejmujące ten wątek, które ukazały się na polskim rynku wydawniczym. Chociaż istnieje wiele publikacji dotyczących społecznej odpowiedzialności biznesu, temat jej związku z wolnością zrzeszania nie pojawia się w nich jako motyw główny. Oznacza to także, że rzeczona monografia może spełnić istotną rolę wśród publikacji w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości.Z recenzji prof. dr hab. Aldony Glińskiej-NeweśJoanna Szymonek - badaczka i wykładowczyni akademicka związana z Wydziałem Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Specjalizuje się w badaniach organizacyjnych w obszarze zarządzania strategicznego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyk naruszeń praw człowieka, udziału interesariuszy w strategiach ESG oraz tworzenia wartości społeczno-gospodarczej. Jej podejście badawcze opiera się na zarządzaniu humanistycznym, stawiającym człowieka w centrum procesów organizacyjnych. W swojej pracy wykorzystuje metody jakościowe. Prowadzi projekty badawcze i diagnostyczne, m.in. w zakresie: monitorowania poszanowania praw człowieka w polskich spółkach zależnych, mapowania ryzyk w łańcuchach dostaw, oceny procesów należytej staranności (HRDD), wdrażania strategii ESG w organizacjach. Współpracuje z szerokim gronem interesariuszy w zakresie tworzenia polityk wspierających sprawiedliwą transformację w kierunku zrównoważonego rozwoju.
Książka jest pierwszą monografią jednej z największych kolekcji awangard w Europie − Archiwum Franciszki i Stefana Themersonów. Honorata Sroka zadaje analizowanym materiałom jedno podstawowe pytanie: jak idee awangardowe realizują się w archiwum? Tytułowa spuścizna nie ogranicza jednak zakresu problematycznego tej publikacji, ponieważ przymiotnik „awangardowe” wiąże się z propozycją nowego teoretycznego spojrzenia na kolekcje artystów. Pokazując przypadek Themersonów na tle innych instytucji - które były awangardowe w tym sensie, że wykorzystywały eksperymentalne idee w sposobie organizacji (muzea, galerie, szkoły) − autorka proponuje teorię „awangardowego archiwum” jako narzędzia do analizowania kolekcji artystów zrywających z tradycyjnym paradygmatem zachowywania śladów z przeszłości. Autorka, nie pomijając dotychczasowych ustaleń badaczy twórczości Themersonów, samodzielnie identyfikuje nowe problemy i nowe zakresy badawcze w obrębie themersonologii, podąża własną drogą, prezentuje swoje doświadczenia odbioru intermedialnych realizacji i różnych w charakterze zapisów życia awangardystów. Rezultat finalny jest znakomity, wszak udało się jej wypracować spójny język interpretacji i, co szczególnie cenne, oryginalną koncepcję „awangardowego archiwum” (formuła tytułowa, jak sądzę, wejdzie na trwałe do słownika badaczy awangard). Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Hejmeja (Uniwersytet Jagielloński) Jest to książka pionierska i odkrywcza. Jestem przekonany, że stanowić będzie ważne opracowanie zarówno dla historyków awangardy, jak również kulturoznawców, literaturoznawców i historyków sztuki. Należy wyrazić uznanie dla Honoraty Sroki za odwagę w podjęciu tak trudnego tematu. Nie przypominam sobie, aby ktokolwiek wcześniej w Polsce przeprowadził tego typu analizy w przypadku opisu poszczególnych archiwów awangardowych pisarzy i artystów. Z recenzji dr. hab. Przemysława Strożka (Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk / Archiv derAvantgarden) To bardzo udana, ambitna i potrzebna monografia. Aby zebrać materiał badawczy, dr Sroka wykonała tytaniczną pracę w archiwach, m.in. w Warszawie, Łodzi, Londynie oraz kanadyjskim Hamilton. Autorka pisze o Themersonach z pasją i erudycją. Jej książka jest owocem projektu, który można określić mianem labour of love − to dzieło wyrastające z emocjonalnego przywiązania do przedmiotu badań. Z recenzji dr. hab. Wojciecha Drąga, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski) Dr Honorata Sroka – adiunkta w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Kierowniczka kilku projektów badawczych na temat archiwów awangard, autohistorycyzacji artystów oraz eksperymentalnych zapisów życia (finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, Narodową Agencję Wymiany Akademickiej, Centre français de recherche en sciences sociales i Uniwersytet Karola w Pradze). Współredaktorka książki A Hundred Years of Avant-Gardes. The Literary Experiment in Poland and Beyond 1917–2017 (Brill, Leiden–Boston 2025).
Obraz i przemoc to pierwszy w Polsce wybór pism o sztuce opublikowanych przez Jeana-Luca Nancy'ego. Zawarte w nim teksty przedstawiają autora jako wytrawnego filozofa sztuki, znakomitego interpretatora wizualnych praktyk artystycznych, zwłaszcza malarstwa. Bodaj nikt inny w ostatnich dekadach nie zdołał wypracować ontologicznej koncepcji obrazu związanego z wyobraźnią krytyczną, która pojawia się w naszym postkrytycznym świecie. W jednym ze szkiców Nancy zadaje pytanie: "Dlaczego istnieje wiele sztuk, a nie tylko jedna?". Otwiera ono obraz na jego ukryty skarb, na mnogość i niepoliczalność zdarzeń oraz kontaktów, w jakie wchodzimy z obrazami. A skoro tak, to prace Nancy'ego zawierają szkic programu emancypacji sztuki i - nas samych - poprzez sztukę. Zdaje się, że jest to największe wyzwanie w konfrontacji z obrazami.Jean-Luc Nancy (1940-2021) - jeden z najważniejszych filozofów francuskich ostatnich kilkudziesięciu lat. Pracę zaczynał w Strasburgu, gdzie nawiązał długoletnią i intensywną intelektualnie przyjaźń z Philippe'em Lacoue-Labarthe'em, z którym przygotował kilka ważnych książek, w tym klasyczną pozycję z zakresu filozofii literatury poświęconą niemieckiemu romantyzmowi, L'Absolu littraire. Thorie de la littrature du romantisme allemand (wydanie polskie niebawem), oraz inwencyjną lekturę psychoanalizy Jacques'a Lacana, Le titre de la lettre. Na myśli Nancy'ego bez wątpienia najsilniej zaważyła dekonstrukcja Jacques'a Derridy. Z czasem jej wpływ malał, ustępując oryginalnej ontologii "bycia-z" oraz "bycia pojedynczego mnogiego". Rozważania Nancy'ego krążą wokół kategorii sensu, dotyku, zmysłowości, a także myśli politycznej i społecznej, którą można określić mianem praktykowania "rozdzielonej wspólnoty", refleksji mającej wpływ na wiele działań emancypacyjnych i artystycznych. Nancy był autorem niezwykle płodnym (wydał ponad czterdzieści pozycji), a jego pisarstwo obejmowało wiele zjawisk: od prac ściśle spekulatywnych, przez ontologię i namysł nad sensualnością, po analizy sztuki.
Niniejsza monografia przedstawia historię nabożeństwa drogi krzyżowej w Polsce jako gatunku dyskursu religijnego. Prezentowane tu badania mieszczą się w obrębie genologii lingwistycznej i oparte są na materiale złożonym z 504 tekstów tego nabożeństwa publikowanych od XVIII wieku do współczesności. Przeanalizowano różne wyznaczniki gatunku, takie jak aspekty strukturalny, poznawczy, pragmatyczny oraz stylistyczny. Pozwoliło to pokazać znaczące zmiany, które zachodziły szczególnie w XX wieku, jak również podjąć próbę objaśnienia ich przyczyn i kontekstu. Omówiono ponadto różnorodne warianty gatunkowe, zjawisko przekraczania granic gatunku oraz teksty o cechach nietypowych i kreatywnych, które powstawały z różną częstotliwością w całej historii gatunku.Monografia Agnieszki Sieradzkiej-Mruk, jako pierwsza tak wieloaspektowa charakterystyka drogi krzyżowej, [] zainteresuje językoznawców, zwłaszcza tekstologów i genologów, oraz przedstawicieli nauk teologicznych. [] Nie tylko jawi się ona jako cenny wkład w badania nad gatunkami przekazu religijnego, lecz także stanowi znakomitą podstawę refleksji teoretycznych wpisanych w subdyscypliny genologiczne, przede wszystkim genologię teoretyczną, opisową i historyczną.Z recenzji prof. dr hab. Marii WojtakAgnieszka Sieradzka-Mruk - doktor habilitowana, profesor UJ, zajmuje się lingwistyką tekstu i dyskursu, głównie genologią lingwistyczną, oraz stylistyką. W szczególności interesuje ją dyskurs religijny: język homilii i kazań, liturgii i nabożeństw. Członkini Komisji Języka Religijnego Międzynarodowego Komitetu Slawistów i Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego PAN. Autorka między innymi książki "Radość i nadzieja, smutek i trwoga" w nabożeństwie drogi krzyżowej. Wybrane aspekty ewolucji dyskursu religijnego w XX wieku na przykładzie leksyki dotyczącej uczuć.
Ireneusz Kania (1940–2023) – jeden z najwybitniejszych intelektualistów powojennej Polski – pozostawił olbrzymi dorobek, na który składają się ponad 120 książek przetłumaczonych z 16 języków, przekłady publikowane w czasopismach i pracach zbiorowych, a także tomy esejów, komentarzy i wywiadów. Niniejsza monografia jest pierwszą próbą całościowego ujęcia twórczych dokonań Ireneusza Kani jako tłumacza i polihistora. Ukazuje go jako znawcę kabały, buddyzmu i hinduizmu, myśliciela żywo zainteresowanego współczesną nauką, pasjonata muzyki, wreszcie – jako człowieka w niebanalny sposób oddziałującego na tych, którzy się z nim zetknęli. Autorzy tej publikacji reprezentują różne obszary wiedzy: przekładoznawstwo, antropologię, filozofię, teologię, muzykologię czy wreszcie – filologię. Niemal wszyscy mieli szczęście poznać Ireneusza Kanię, należeć do grona jego rozmówców i przyjaciół. Dlatego książka jest zarówno wspomnieniem, jak i nawiązaniem do rozważań, jakie podejmował on w swoich pismach. Prezentowane teksty nie tylko stanowią świetne wprowadzenie w wiedzę dotyczącą szeroko pojętych dokonań Ireneusza Kani, lecz także same w sobie są intrygującą intelektualną wędrówką po krajobrazie znaczeń wspólnych dla niego i autorów tej książki. Wszystkie sytuują się bardzo wysoko na skali szeroko pojętych kulturoznawczych dociekań. Z RECENZJI PROF. DR. HAB. ŁUKASZA TRZCIŃSKIEGO Joanna Zach – kieruje Ośrodkiem Badań nad Twórczością Czesława Miłosza na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się poezją szeroko rozumianego modernizmu. Autorka (między innymi) książek poświęconych twórczości Cypriana Norwida i Czesława Miłosza: Monolog różnogłosy. O dramatach współczesnych Cypriana Norwida (1993), Miłosz i poetyka wyznania (2002), Biologia i teodycea. Homo poeticus Czesława Miłosza (2017). Członkini Rady Programowej Międzynarodowego Festiwalu Literackiego im. Czesława Miłosza w Krakowie, kapituły nagrody literackiej Heaney-Miłosz Residency oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.
Władysław Żeleński (1837–1921) – kompozytor, pedagog, teoretyk, organizator życia muzycznego. Ojciec Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Jeszcze za życia uznawany za następcę Stanisława Moniuszki – objął on bowiem po Moniuszce stanowisko profesora kontrapunktu i harmonii w warszawskim Instytucie Muzyki. Dziś jednak schedy upatruje się w jego twórczości operowej (Stara baśń, Goplana, Janek), obok dzieł symfonicznych uznawanej za najważniejszą w jego dorobku. Był szczególnie związany z Krakowem – przeznaczał dochody ze swoich koncertów na cele społeczne (m.in. remont Sukiennic), a dzięki jego staraniom udało się otworzyć w Krakowie Konserwatorium, którego był dyrektorem przez 33 lata. Zwolennik przejrzystych form, intymnego wyrazu i ujmującej melodyki, wpajał swoim studentom miłość do klasyków, z którymi miał okazję zapoznać się jeszcze w młodości podczas swoich wyjazdów do Wiednia. Propagował kameralistykę, organizując koncerty, a jego Kwartet fortepianowy c-moll uznaje się za jedno z najwybitniejszych dzieł tego okresu i swoiste credo kompozytora. Prywatnie był też przyjacielem Jana Matejki.
Otwórzcie tę magiczną książkę. Pozwólcie jej kartkom trzepotać i zatrzymajcie się na przypadkowej stronie. Wasze oczy spoczną na słowach, które są dla was przeznaczone. – JZ Knight Wkochaj się w życie to niezwykła książka pełna inspirujących cytatów i afirmacji Ramthy, przekazanych przez JZ Knight. Działa jak duchowy dziennik, który można otworzyć w dowolnym momencie, by znaleźć przesłanie pełne mocy i miłości. To zaproszenie do głębszego docenienia codzienności, rozwinięcia kreatywności i odkrycia swojej wewnętrznej siły.
Książka zawiera gotowe formularze i tabele do dokumentowania: odruchów oralnych i twarzowych, budowy aparatu mowy, napięcia mięśniowego, funkcji pokarmowych, a także rozwoju mowy i komunikacji. Dziennik jest narzędziem nie tylko dla logopedów, ale także terapeutów wczesnej interwencji, pediatrów, psychologów i rodziców, którzy chcą świadomie wspierać rozwój dziecka.
Aneta Liberacka proponuje autorski program zadbania o swoje wnętrze, inspirowany duchowością św. Teresy z Avili i jej "Twierdzą wewnętrzną". Plan "porządkowania duszy" jest rozpisany na 52 tygodnie konkretnych działań. Zaprasza kobiety do przejścia w ciągu kolejnego tygodnia poprzez cztery sekcje tematyczne: "wskazówka od Teresy", "kilka myśli", "modlitwa", "wyzwanie". W praktyce oznacza to analizę wybranej myśli św. Teresy, przeczytanie z życia wziętej historii, krótką modlitwę i podjęcie określonej akcji. Po każdym rozdziale jest przewidziane miejsce na notatki.Od Autorki: Św. Teresa z vili zostawiła nam poradnik porządnego "sprzątania duszy" - "Twierdzę wewnętrzną". Widziała duszę jako zamek z siedmioma komnatami, prowadzącymi do pełnego zjednoczenia z Bogiem. Nasza nieśmiertelna dusza jest tajemnicą i wymyka się wszelkim parametrom, jakie znamy. Dlatego tak trudno zrozumieć samą siebie. Osobiście doświadczyłam, że św. Teresa może nam pomóc tę "nieuchwytliwość" poukładać i tym odkryciem dzielę się z Czytelniczkami.Nie próbuję poprowadzić Cię ślad w ślad za św. Teresą - to droga długa, niełatwa i bardzo wymagająca. Zapraszam na początek na "duchową rozgrzewkę". Postawmy wspólnie pierwszy krok w wędrówce po zakątkach duszy, śladami św. Teresy z Avili.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
