W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Oto długo oczekiwana kontynuacja bestsellerowej książki Lise Bourbeau, „Bądź sobą – Wylecz swoje 5 ran”, opublikowanej przez nas w 2012 r. i wciąż osiągającej rekordową sprzedaż dzięki tłumaczeniom aż w 16 językach.
W tym tomie Autorka, z pomocą licznych przykładów, dzieli się swoją fachową wiedzą i bogactwem osobistych doświadczeń, aby kierować tymi, którzy szukają konkretnych sposobów uleczenia ich cierpienia.
Czytelnicy nauczą się rozpoznawać mechanizmy pięciu ran i będą w stanie lepiej określić, kiedy są aktywowane. Stosując sugerowane techniki, uświadomią sobie niezliczone okazje, w których ego kieruje swoimi myślami, słowami i czynami. Uzyskanie tej świadomości będzie nie tylko warunkiem uzdrowienia, ale także pomoże manifestować podstawowe potrzeby ich dusz, aby doprowadzić je do samokontroli i wewnętrznego spokoju.
Roman Bolczyk – autor, prawnik, były prokurator, za opracowanie pod tytułem „Templariusze fenomenem z mroków średniowiecza” otrzymał Nagrodę Internautów w kategorii „Okiem Badacza” za Najlepszą Książkę Historyczną w edycji 2013, którą wręczono mu podczas Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie odbywających się na Stadionie Narodowym.
Zdopingowany tym wyrazem uznania dla mozolnych poszukiwań prawdy o templariuszach poszerzył swe spojrzenie o zbadanie ich spuścizny i tego co z niej przetrwało. Rzucił światło na ich naśladowców, kontynuatorów, wolnomularzy, masonerię i tych którzy podjęli pochodnię pamięci o nich. Owoce tych prac Państwu przedkłada z nadzieją na pasjonującą lekturę.
Nieuczciwy proces inkwizycyjny templariuszy i likwidacja zakonu miały ich zepchnąć w otchłań czasu i skazać na wieczne zapomnienie. Bohatersko ginęli na torturach lub konając w lochach. Kiedy już wydawało się, że świeca ich dziejów dopaliła się wraz z łuną stosów, okazało się, że niektórym z nich udało się wcześniej zbiec ze skarbem, odpływając z La Rochelle do Portugalii i Szkocji. Znajdujemy tam ślady ich obecności w Tomar i w Rosslyn. Waleczny duch i tajemnicze umiejętności templariuszy zawiodły ich na oceaniczne szlaki. Wyruszyli w nieznane. Na żaglach odkrywców Nowego Świata widniał ich krzyż. Czy dotarli do Wyspy Dębów? Przetrwali w naszej pamięci i o tym jest właśnie ta opowieść.
Niniejsza książka oferuje Państwu szczególny rodzaj apteczki, ponieważ w tym przypadku nie będą wam potrzebne żadne środki lecznicze ani inne esencje, lecz tylko i wyłącznie wasze ręce.Opisana tutaj metoda Jin Shin Jyutsu nie jest metodą nową, jest to metoda prastara, choć w dalszym ciągu bardzo aktualna. Jest to sztuka ponownego harmonizowania energii życiowej, zwiększania witalności i radości życia oraz wzmacniania sił samouzdrawiających.Co więcej jest to wiedza intuicyjna, którą wszyscy nosimy w sobie od urodzenia i którą ciągle nieświadomie stosujemy. Gdy wspieracie głowę w rękach, harmonizujecie znajdujące się na niej punkty, co pomaga wam zapamiętywać rzeczy. Gdy krzyżujecie ręce, aktywujecie określone punkty w zgięciu łokciowym, co pomaga wam utrzymać władzę i autorytet. A może, gdy byliście dziećmi w szkole, wciąż siadaliście na swoich rękach? To wzmacnia waszą koncentrację i pamięć. Dzieci, które ssą kciuki, robią to w celu zharmonizowania swoich problemów trawiennych oraz po to, aby się uspokoić i pocieszyć, gdy czują się niepewnie w świecie, który jest dla nich jeszcze całkiem nowy i często przerażający. Gdy kładziecie rękę na ramieniu, pozbywacie się napięcia i stresu. Uwalniacie się od balastu, który zgromadziliście w ciągu całego waszego życia i który oczywiście wleczecie ze sobą.I w ten sposób wciąż automatycznie stosujemy sztukę Jin Shin Jyutsu, nie zdając sobie z tego sprawy. Jakże cudownie jest świadomie korzystać z tej starożytnej wiedzy, wzmacniając się i harmonizując po prostu dzięki kładzeniu rąk na określonych punktach w naszym ciele i w ten sposób łatwo pozbyć się wielu fizycznych i psychicznych dolegliwości!Niniejsza książka zaprasza was do zastosowania tej prostej i łatwej sztuki, aby każdy z was mógł doświadczyć jej delikatnej leczniczej mocy na samym sobie.
Dzieci same zdradzają, jak naturalny jest dla nich pełnowartościowy pokarm roślinny. Żadne dziecko nie wykazuje ochoty na pieczeń z królika podczas zabawy z królikiem, ale niemal każde ma nagłą potrzebę zjedzenia dojrzałych malin lub innych owoców. Niemniej jednak istnieje wiele negatywnych komentarzy na temat wegańskiej diety dla dzieci ze strony wyjątkowo nieświadomych lekarzy oraz dietetyków. Mogę zrozumieć ich dylematy, ale czy dzieci muszą cierpieć z powodu faktu, że my dorośli jesteśmy źle poinformowani?Jako lekarze nieprawdopodobnie mało nauczyliśmy się o odżywianiu, co złościło mnie już w trakcie studiów. Dziś jednak cieszę się z tego, ponieważ ta niewielka ilość wiedzy, którą nam przekazano, okazała się być w większości błędna. Oczywiste jest, że przekaz małej ilości informacji jest lepszy od przekazu wielu błędnych dyrektyw.Dziś wszyscy musimy zmienić myślenie na temat zdrowego odżywiania, wszak zostaliśmy nauczeni, że mięso daje siłę, a mleko wzmacnia kości. Przeprowadzono już sporo imponujących badań, które dowodzą, że mięso powoduje raka co potwierdziła także Światowa Organizacja Zdrowia. Przyczynia się do niego również mleko oraz produkty mleczne, które osłabiają kości wskutek zaostrzania osteoporozy, stanowiąc także idealne podłoże dla rozwijania się w organizmie cukrzycy typu I.Mając szeroką wiedzę na temat roślin i ziół, jej misją stało się towarzyszenie rodzicom w trakcie najważniejszego dla ich dzieci ukierunkowania zdrowego żywienia w pierwszym okresie ich życia. Ta książka kucharska traktuje w szerokiej mierze o witarianizmie, czyli o odżywianiu się wyłącznie świeżymi warzywami i owocami oraz piciu tylko czystej wody, promuje wszystko, co świeże, i odrzuca gluten. Ochrona dzieci przed zaflegmieniem tkanek (wskutek spożycia mleka lub produktów mlecznych), układu nerwowego oraz mózgu (wskutek spożycia glutenu) jest najzdrowszym prezentem, jaki możemy im podarować na drogę życia.Simone Vetters, najlepiej jak tylko potrafi, wspiera rozwój i cieszę się, że mogę ją w tym wspomóc, tak jak ona wspierała mnie podczas wielu seminariów o Tajemnicy życiowej energii.Ukierunkowanie dzieci na właściwy tor żywienia i energii życiowej jest jednym z najszlachetniejszych zadań medycyny.
Zastanawia Cię dlaczego niektórym ludziom wiedzie się świetnie, podczas GDY CIEBIE NA NIC NIGDY NIE STAĆ? A może masz mnóstwo pomysłów na to, co kupisz KIEDY „W KOŃCU” BĘDZIE CIĘ STAĆ? Ale nie jesteś pewien, kiedy to nastąpi, bo Twoja OBECNA SYTUACJA FINANSOWA NIE WYGLĄDA ZBYT RÓŻOWO? Jeśli tak...
Ta książka jest dla Ciebie!
Książka „Jak Odblokować Pieniądze w 30 dni” powstała jako rezultat przetestowanego na dziesięciu osobach 30-dniowego wyzwania finansowego. Ponieważ wyzwanie odniosło niesamowity sukces,
zostało ono udokumentowane w postaci tego oto praktycznego podręcznika. Książka nauczy Cię jak zmienić swoje nawyki (nie tylko myślowe)
i w końcu się jakoś (legalnie) dorobić. Skupia się ona na pieniądzach, których nie mamy, ale chcemy je mieć, a czasem może jednak nie chcemy, bo pieniądze są brudne i to grzech o nich w ogóle myśleć.
I do tego kasa to nie wszystko.
Nie. Kasa to nie wszystko. KASA TO POŻYTECZNE NARZĘDZIE.
Tak jak młotek. Młotek to też nie wszystko, ale się przydaje.
Alicja Bauer to przedsiębiorcza babka, i tyle. Niegdyś, biedna dzioucha z podlaskiej wioski, obecnie mieszkanka kraju kwalifikującego się jako ciepły, właścicielka świetnie prosperującej firmy, matka Polka, inwestorka, filantropistka oraz specjalistka w dziedzinie podświadomego przyciągania pieniędzy. Można ją również znaleźć w Fabryce Nadzianych Szczęściarzy na Facebooku. Więcej o Alicji na www.alicjabauer.com.
Całe nauczanie Upaniszadów można sprowadzić do jednego przesłania – możesz uzyskać zupełnie nowe widzenie wszystkiego, gdy pokonasz dualistyczną naturę umysłu. To inne widzenie w tradycjach mistycznych nazywamy oświeceniem, nirvaną, samadhi, zbawieniem. Oświecenie, które jest centralnym motywem wszystkich nauk duchowych Wschodu (i de facto ludzkości), nie jest pokonaniem, zrozumieniem, osiągnięciem, gdyż w tych podejściach potrzebny jest przedmiot, który zostaje pokonany, zrozumiany czy osiągnięty.
Oświecenie nie jest niczemu przeciwne, jest stanem poza dualizmem interpretacji umysłu. Nie więcej i nie mniej, nie lepiej i gorzej, nie ładniej i nie brzydziej, nawet nie ponad – poza. Nie ma w tym żadnej ilości, żadnej skali porównawczej. Dlatego oświecenie możliwe jest dla każdego człowieka, niezależnie od tego, kim jesteś, co robisz, jak wyglądasz, jakie masz doświadczenie, jaką wiedzę, ile lat, ile dobrych uczynków i zasług, jaką pracę wykonujesz, jak żyjesz.
Oświecenie jest poza naszym światem zwykłego postrzegania i interpretowania. Współczesna nauka mogłaby powiedzieć, że jest światem równoległym. Jest tu i teraz, a jednak w innej przestrzeni.
Świat Lao Tzu jest zupełnie inny od światów filozofii, religii, etyki. Nie jest to nawet sposób życia.Lao Tzu niczego nie naucza, sam tym jest. Nie jest kaznodzieją, jest obecnością. Lao Tzu nie ma żadnej doktryny dla ciebie, ma tylko siebie i dzieli się tylko sobą.Gdyby był filozofem, wszystko byłoby proste, zrozumiałbyś go. Jest on tajemnicą, bo nie jest filozofią. Nie jest nawet anty-filozofią, ponieważ i filozofia, i anty-filozofia, polegają na logice.Lao Tzu jest absurdalny.Filozofie polegają na logice, tak samo jest z anty-filozofiami, dlatego anty-filozofie nie są niczym innym jak tylko filozofiami. Nagarjuna, wielki anty-filozof, wciąż jest tylko filozofem. Mówi, argumentuje i dyskutuje w taki sam sposób jak każdy filozof. Wypowiada się przeciwko filozofii, argumentuje przeciwko filozofii, ale to spieranie się jest takie samo.
Publikacja prof. Jacka Chrobaczyńskiego jest swego rodzaju protestem autora przeciw zawłaszczaniu historii przez polityków i politykę, [...] prowokuje do dyskusji merytorycznej, głębszej refleksji intelektualnej i zastanowienia się. Autor podkreśla, że historyk powinien nie tylko reagować na manipulacje decydentów, które zresztą trafnie definiuje jako wykroczenie przeciwko rzetelnej nauce, ale i protestować przeciwko nim. To bowiem naukowy i etyczny obowiązek historyka, gdyż problem dotyczy ważnego zagadnienia badawczego – dziejów II wojny światowej.
Fragment recenzji dr. hab. Tomasza Biedronia
Książkę prof. Jacka Chrobaczyńskiego przeczytałem z ogromnym zainteresowaniem. Los Muzeum II Wojny Światowej, największej w Polsce instytucji muzealnej, jest symbolem najnowszej odsłony działań prowadzonych pod hasłem polityki historycznej, czyli prób systemowego formatowania narracji historycznej i dostosowywania jej do doraźnych celów politycznych. Autor, wybitny historyk o uznanym dorobku, protestuje przeciwko tym działaniom oraz ostrzega przed ich bieżącymi i długofalowymi skutkami (m.in. dewastacją nauki historycznej, osłabianiem wiarygodności kraju, banalizacją dziejów najnowszych – by wymienić tylko kilka). Jednak przede wszystkim analizuje. Punktem wyjścia jest nieadekwatność toczonych wokół Muzeum „dyskusji” z rangą tej instytucji, a przede wszystkim z ciężarem gatunkowym problemu, jakim jest sposób przedstawiania i rozumienia II wojny światowej. Autor wskazuje na ignorancję w dziedzinie muzeologii i znajomości dziejów najnowszych, a przede wszystkim na arogancję władzy państwowej oraz gorliwych realizatorów jej „polityki kulturalnej i naukowej”.
Fragment recenzji dr. hab. Dariusza Libionki, prof. IFiS PAN
Książka prezentuje różnorodne formy obchodów Wielkiego Tygodnia na Filipinach – od (mało znanych w Polsce) procesji salubong czy ulicznego festiwalu moriones, po krzyżowania i biczowania, często błędnie przedstawiane w polskich i zagranicznych relacjach medialnych jako „okrutne” i „barbarzyńskie”. Przeprowadziwszy badania terenowe na Filipinach oraz opierając się na źródłach trudno dostępnych dla polskiego czytelnika, autorka stara się pokazać nie tylko dzisiejszą formę tych widowisk, lecz także wpisać je w szerszy kontekst historyczny, polityczny i społeczny. Przedstawione w książce formy religijnej celebracji stają się pretekstem do podjęcia rozważań na temat postkolonialnej, hybrydowej tożsamości współczesnych Filipin.
Maria Delimata - teatrolożka i literaturoznawczyni, doktorantka w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów UAM. Jej zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim sztukę i kulturę Filipin, współczesny teatr (polski i światowy), teorię postkolonialną i genderową. Stypendystka Fundacji UAM, funduszu im. Prof. Władysława Kuraszkiewicza, Ministra Szkolnictwa Wyższego oraz brytyjskiego Clifford and Mary Corbridge Trust. Publikowała na łamach m.in. „Mimesis Journal. Scritture della performance”, „Images”, „Didaskaliów”, „Czasu Kultury” oraz w kilkunastu pracach zbiorowych.
Książka Marii Delimaty pozwala ujrzeć silną korelację filipińskich tradycji pasyjnych i szerszych procesów socjokulturowych i politycznych. Opracowanie wzbogaca nasze rozumienie kulturowych praktyk, które tylko pozornie są egzotyczne i odległe. Ich wnikliwe odczytania zawarte w publikacji pomóc mogą lepiej zrozumieć nie tylko hybrydową filipińską tożsamość znajdującą się w nieustającym procesie renegocjacji, lecz również pogłębić rodzimą samoświadomość kulturową.
Dr hab., Grzegorz Ziółkowski, prof. UAM
Autoarteterapie to podręcznik, zbiór ćwiczeń do wykorzystania przez osoby wcześniej odpowiednio przygotowane do samodzielnej pracy nad sobą.
Książka składa się z ośmiu rozdziałów. Dwa pierwsze to rozważania teoretyczne na temat historii sposobów leczenia oraz rozumienia terminu autoarteterapia. Kolejne rozdziały: Nic-nie-robienie, Osiem pór roku, Woda, Lustro, Mandala, Zabawa zawierają zestawy ćwiczeń. W każdym zamieszczonym ćwiczeniu podane jest polecenie, opis przebiegu realizacji, potrzebne materiały i często opisy kilku prac wybranych uczestników. Pierwszy etap ćwiczenia zawiera zwykle wizualizację, relaksację bądź ćwiczenia pobudzające. Ćwiczenia uzupełnione są fotografiami, co pozwala na w miarę dokładne ich zrozumienie i odczucie atmosfery działania oraz przybliżenie powstałych rezultatów.
Książka jest ofertą dla wszystkich, którzy poszukują zmiany w życiu codziennym, w pracy, w środowisku, w którym żyją. Szczególnie polecamy ją osobom pragnącym poszerzać swoją podmiotowość. Z książki tej, jak z przewodnika, korzystać będą mogli wszyscy, którzy poszukują prostych i atrakcyjnych metod pracy, dających radość tworzenia i polepszenie samopoczucia.
Patronat: Fabryka Kreatywności, SensArte, Polski Instytut Ericksonowski, Polskie Stowarzyszenie Terapii przez Sztukę.
Nowa psychologia dysleksji nie jest drugim wydaniem Psychologii dysleksji, ale jej całkowicie nową wersją. Jej głównym celem jest przedstawienie czytelnikom najnowszych zmian w rozumieniu zjawiska, wyników nowych badań i aktualnych trendów dotyczących diagnozy i terapii tego zaburzenia.W Nowej psychologii dysleksji w porównaniu z jej pierwszą wersją czytelnik znajdzie:rozbudowaną tematykę ryzyka dysleksji, zwłaszcza z uwzględnieniem rodzinnego ryzyka, dotychczas rzadko w Polsce omawianego,część poświęconą mechanizmom czytania oraz prezentację modelu nabywania czytania i pisania w języku polskim,rozbudowaną część dotyczącą diagnozowania i interwencji, szczególnie omówienie narzędzi diagnostycznych i procedur diagnozowania.Na nowo spojrzymy na dysleksję z perspektywy modelu biopsychospołecznego, modyfikując stosowany wcześniej model opisu zaburzeń rozwojowych autorstwa Uty Frith (1985), m.in. poprzez wprowadzenie modelu wieloczynnikowego Bruce'a F. Penningtona (2009).Nowa psychologia dysleksji to doskonałe kompendium najbardziej aktualnej wiedzy na temat trudności w czytaniu i pisaniu. Odpowiada na zapotrzebowanie społeczne, głównie ze strony profesjonalistów pracujących z dziećmi, którzy z różnych powodów nie mogą w sposób optymalny realizować zadań stawianych przed nimi przez system edukacji. Jest to także książka ważna dla osób pracujących w obszarze nauki stanowi bowiem doskonały, systematyczny przegląd współczesnych badań nad dysleksją, w oparciu o starannie wyselekcjonowaną, bogatą literaturę. Z lektury monografii wyłania się złożony obraz omawianego zaburzenia. Jednym z pierwszych problemów jest konieczność uporządkowania wiedzy na temat zjawiska dysleksji rozwojowej, choćby ze względu na niejednolitą terminologię oraz zróżnicowane sposoby definiowania, co Autorka realizuje systematycznie i skrupulatnie.Z recenzji dr hab. Anety R. Borkowskiej, prof. UMCS
Rebelia. Kościół katolicki i rewolucja kulturalna to książka o ostatecznym cywilizacyjnym starciu między Kościołem katolickim a Oświeceniem – wojnie rozgrywającej się na naszych oczach od przeszło sześćdziesięciu lat. Atak wrogów Kościoła, według E. Michaela Jonesa, skupił się na trzech głównych obszarach: edukacji; publicznej promocji nieprzyzwoitości; demontażu pojęć takich, jak tradycyjny model rodziny i seksualności. Autor ukazuje, jak doszło do stworzenia nowej wywrotowej broni – ideologii kontrolowanego rozbudzania libido, która, w myśl jej twórców, ma doprowadzić ostatecznie do powszechnej laicyzacji. Książka jest dobrą analizą negatywnej roli, jaką w tej wojnie odegrały świeckie sądy, kościelne uczelnie oraz owoce, które przyniósł światu Sobór Watykański II.
Jones opisuje przebieg katolickich bitew z mediami i ośrodkami kultury masowej, zwłaszcza z Hollywood, ujawnia także źródła i scenariusze rebelii, która przeniosła się na łono samego Kościoła. Fundament, na którym opiera się działająca w Kościele piąta kolumna, to według autora książki tzw. amerykanizm – ideologia próbująca pogodzić mistyczne Ciało Chrystusa na ziemi z koncepcją idealnego, liberalnego państwa, którym miałyby być Stany Zjednoczone Ameryki. Idea ta, potępiona jeszcze przez papieża Leona XIII w Testem Benevolentiae Nostrae, wróciła niepostrzeżenie po Soborze Watykańskim II, ukradkiem zaabsorbowana przez rzymskokatolickie magisterium, stała się powodem jego niebezpiecznego rozdwojenia.
***
E. Michael Jones (ur. 1948), amerykański pisarz, wykładowca, komentator, wydawca periodyku „Culture Wars”. W swoich publikacjach demaskuje nowoczesne ideologie, które pod hasłami emancypacji i wyzwolenia usiłują wprowadzić nowy rodzaj totalitarnej kontroli. W Polsce ukazały się jego książki: Libido dominandi, Zdeprawowani moderniści, Jałowy pieniądz oraz Gwiazda i krzyż .
„W kręgu Stanisława Ossowskiego” to projekt naukowy realizowany przez Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jego celami są: dokumentacja dorobku Ossowskiego i jego środowiska, badania nad twórczością i znaczeniem tego kręgu oraz publikacja niedrukowanych pism uczonego. Tom pierwszy Dzienników jest drugą książką powstałą w ramach projektu.
Dzienniki Stanisława Ossowskiego, wydawane ponad pół wieku po jego śmierci, obejmują niemal całe życie autora, wplecione w historię Polski. Pisane były, z przerwami, od 1905 do 1963 roku. Są zbiorem zapisków z życia codziennego, wojen i podróży, obserwacji środowiskowych, notatek z lektur i przemyśleń; łączy je uważność i refleksyjność. Stanowią materiał do biografii intelektualnej Ossowskiego i źródło do historii życia umysłowego w Polsce. Bogaty aparat naukowy ułatwia zrozumienie zapisków i umieszcza je w kontekście ludzi, miejsc i czasów.
Tom II obejmie lata 1939–1949, a tom III – 1949–1963.
To nietypowe wprowadzenie do współczesnej filozofii skupia się na omówieniu jej metod, a nie chlubnego dorobku. Zakładając brak wcześniejszej wiedzy, książka w sposób zrozumiały opisuje, jak myślą i pracują dzisiejsi filozofowie, dlaczego to robią, dlaczego robią to tak a nie inaczej, oraz czy wynika z tego coś pożytecznego.Autor, wybitny oksfordzki filozof, omawia m.in. koncepcję teorii filozoficznych oraz możliwość ich testowania dzięki eksperymentom myślowym, przedstawię praktykę i metody filozoficznego sporu, rolę klaryfikacji pojęć, różnych sposobów inferencji logicznej i budowania modeli filozoficznych. Wywód obrazują liczne przykłady z historii filozofii, przedstawiające sukcesy i niepowodzenia filozoficznego myślenia.
Nowe, piąte wydanie zawiera liczne uzupełnienia, zwłaszcza dotyczące filozofii współczesnej oraz bibliografii. Dodano też słownik wybranych terminów filozoficznych i indeks rzeczowy, co znacznie zwiększa wartość dydaktyczną książki, która służy jako podręcznik dla studentów, dla samouków i pomoc dla nauczycieli. Wstęp do filozofii treściwie, z dbałością o precyzję sformułowań, wprowadza w różne koncepcje filozofii i różne dziedziny rozważań filozoficznych, szczególnie eksponując problematykę teorii bytu, teorii poznania i teorii człowieka. W strukturze Wstępu można zauważyć dwie części: metaprzedmiotową, która dostarcza informacji pozasystemowych, jakby encyklopedycznych, równomiernie omawia różne ujęcia, oraz przedmiotową, która ujawnia nachylenie autorskie, eksponuje stanowisko tomistyczne i ujęcia fenomenologiczne (w wersji R. Ingardena). Zwracamy uwagę na układ i bogactwo bibliografii, doprowadzonej do roku 2006. Załączony słownik (opracowany przez drą Jacka Wojtysiaka) nie tylko porządkuje znaczenia terminów, ale i niekiedy uzupełnia wiadomości zawarte w tekście.
Artykuły zamieszczone w niniejszym tomie są zróżnicowane – zarówno w deklaracjach jawnych, jak i ukrytych – i rozpościerają się od aprobaty neopozytywistycznych reguł uprawiania nauki aż do akceptacji koncepcji personologicznych, które – przynajmniej w sferze teorii, bo praktyka metod wywodzących się z tego nurtu bardzo się zobiektywizowała – pozostawiają badaczowi sporą swobodę w budowaniu teorii, i to w szerokim zakresie. Konstatując ten spór, można tylko wyrazić nadzieję, że za sprawą tego tomu nie zaniknie i będzie miał charakter heurystyczny, jako że z pewnością mieści się w procesualnym określeniu twórczości jako „poszukiwaniu różnorodności i różnorodności poszukiwań”.
Systematycznie wzrasta zainteresowanie problematyką charakteru człowieka i realizowanymi w tej dziedzinie empirycznymi projektami badawczymi. We współczesnej psychologii poznawczej problematykę tę podejmują m.in. M. Seligman, Ch. Peterson czy C.R. Cloninger. Niemniej, 70 lat wcześniej William Stern opublikował pierwszą psychologiczną teorią charakteru. Jego poglądy mogą być nadal inspirujące dla specjalistów zajmujących się tą tematyką. W mniejszej publikacji przedstawiono m.in. podstawowe założenia teorii charakteru, a także aktualną propozycją ich empirycznej weryfikacji. Podjęty w pracy przedmiot analiz teoretycznych i badań empirycznych może wzbudzić zainteresowanie nie tylko wąskiego grona psychologów, ale również szerszego kręgu osób, którym bliskie są sprawy kształtowania się charakteru człowieka. To bowiem, co dla człowieka jest życiowo ważne, i to, w jaki sposób działa on w sytuacjach życiowo ważnych, jest w dużej mierze ugruntowane w jego charakterze. Treść książki wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym zawartym w pytaniach o to, jakie cechy charakteru decydują o kierunku i jakości indywidualnego działania. Szczególnie cenne wydaje się to, że autorzy poszczególnych opracowań pobudzają czytelnika do refleksji nad rozwojem indywidualnych dyspozycji i orientacji charakterologicznych, które stanowić mogą podstawę kształtującego się poczucia osobowej jakości życia. Niewątpliwym walorem publikacji jest również to, iż jest ona owocem współpracy naukowej przedstawicieli znaczących ośrodków akademickich: Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Wrocławskiego i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Prezentowana praca poświęcona jest działalności dwóch ważnych instytucji naukowych funkcjonujących w Wilnie w okresie międzywojennym. Autorka starała się dotrzeć do wszelkich zespołów archiwalnych, odnośnie do których podejrzewała, że mogą zawierać informacje dotyczące podjętego tematu. [...] Wyjątkowo cenne są ustalenia związane z działalnością wydawniczą Instytutu Naukowo-Badawczego w Wilnie, autorka bowiem nie tylko omówiła zawartość artykułów i rozpraw zamieszczanych w odrębnych wydawnictwach, lecz także poddała analizie wszystkie samodzielne publikacje książkowe pracowników naukowych związanych z Instytutem. [...] Książka Henryki Ilgiewicz z jednej strony uzupełnia lukę w historiografii dotyczącą dziejów polskiego życia naukowego w międzywojennym Wilnie, z drugiej zaś może inspirować badaczy do podejmowania wątków biograficznych osób związanych z tytułowymi instytucjami. z recenzji prof. dr. hab. Wiesława Cabana Henryka Ilgiewicz polska historyk urodzona i mieszkająca na Litwie, stopień doktora i doktora habilitowanego otrzymała w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie pracuje w Instytucie Badań Kultury Litwy w Wilnie na stanowisku starszego pracownika naukowego. Jest członkiem Polskiego Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy i Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Główne kierunki prowadzonych przez nią badań to wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe oraz ochrona dziedzictwa narodowego w Wilnie XIX-XX wieku, a także dzieje Polaków na Litwie. Jest autorką m.in.: Wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe w XIX wieku (Toruń 2005); Societates Academicae Vilnenses: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907-1939) i jego poprzednicy (Warszawa 2008) i Biblioteka Państwowa im. Eustachego i Emilii Wróblewskich w Wilnie (1912-1939) oraz towarzystwa ją popierające (Toruń 2015).
Czytelnik tej książki staje się świadkiem subtelnego odsłaniania piękna poezji późnoantycznej, o czym informuje podtytuł pracy, zamknięty w dwóch słowach: ""poetyka"" i ""morfologia"". Już sam punkt wyjściowy, założenie pracy, zapowiada odmienne od dotychczasowych wyniki. Praca jest nowatorska: po raz pierwszy w nauce otrzymaliśmy syntetyczny obraz rodzącej się hymnologii chrześcijańskiej, którą reprezentują Metody z Olimpu, Grzegorz z Nazjanzu i Synezjusz z Cyreny. Okazało się, że panujące w nauce powszechne przekonanie, iż są to poeci klasycyzujący, jest tylko częściowo słuszne. Autorka, prowadząc z godną zauważenia precyzją analizy ponad dwudziestu hymnów, z łatwością ukazuje, jak swobodnie i naturalnie przenikają się w twórczości tych poetów dwie poetyki, klasyczna grecka i biblijna. Praca iskrzy nowymi, uzasadnionymi ustaleniami, stwierdzeniami i uogólniającymi sądami. Autorka umiejętnie wprowadza precyzyjną terminologię literacką, aby tym jaśniej ukazać w analizie morfologicznej i stylistycznej immanentne piękno poezji i dowieść, że poezja chrześcijańska jest polihymniczna. Agnieszka Heszen odważnie, ale z właściwą wytrawnym badaczom ostrożnością, uwypukla nowatorstwo artystyczne analizowanych tekstów, wychwytuje subtelne różnice pomiędzy poetami w zakresie genologii, stylistyki, sposobu interpretacji przez nich źródeł, zarówno tych klasycznych, jak i innych.Z recenzji prof. dra hab. Kazimierza KorusaAgnieszka Heszen pracuje jako adiunkt w Instytucie Filologii Klasycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykłada literaturę bizantyńską, metrykę antyczną oraz uczy języka starogreckiego. Jej badawcze zainteresowania skupiają się wokół greckich hymnów wczesnochrześcijańskich i bizantyńskich oraz ich związków z kulturą klasyczną; zajmuje się również apologetyką chrześcijańską oraz recepcją dramatu greckiego w Bizancjum. Jest autorką książki na temat tragedii Christus patiens, a także tłumaczką greckiej i łacińskiej poezji średniowiecznej (Romanos Melodos, Kasja, Carmina Burana).
Tematyka kobieca jest coraz częściej podejmowana w kontekście nauk społecznych, w tym przywództwa kobiet. Rzadziej jednak przyjmuje się perspektywę organizacji i zarządzania. Kwestie kobiecego zarządzania nie są również często dyskutowane w kontekście polskim, co powoduje, że proponowany zbiór wnosi oryginalny wkład w rozwój tematyki.Książka jest zbiorem opracowań przedstawiających sylwetki bądź konkretnych organizatorek, bądź grup liderek zarówno aktywnych współcześnie, jak i postaci historycznych. Takie podejście pozwala wyprowadzić z cienia liderki i organizatorki przywrócić pamięć tych już nieżyjących oraz zwrócić uwagę na problemy, z jakimi borykają się dzisiaj kobiety aktywne na polu tradycyjnie zarezerwowanym dla mężczyzn. Sama tematyka zbioru wprowadza kobiecy punkt widzenia, gdyż autorzy nie omawiają jedynie sylwetek kobiet przywódczyń, które osiągnęły sukces w męskim świecie zarządzania (choć i takie sylwetki w zbiorze się znajdują), lecz organizatorki właśnie, które często bardziej wspierają, niż dowodzą. Opracowania nie zawsze odnoszą się do konkretnej osoby (bądź osób), lecz również do pewnych grup organizatorek. Cechą łączącą wszystkie opracowania jest zastosowana w badaniach metodyka wszystkie rozdziały oparte zostały na badaniach jakościowych. Takie podejście metodologiczne daje możliwość oddania głosu samym kobietom i opowiedzenia ich historii.Z recenzji dr hab. Anny Zachorowskiej-Mazurkiewicz
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
