Liczba przypadków zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) rośnie w zastraszającym tempie, którego nie można tłumaczyć większą wykrywalnością czy dokładniejszymi kryteriami diagnostycznymi. Co roku rodzi się więcej dzieci z autyzmem. Zdaniem autora niniejszej publikacji – doktora Roberta Melillo – ASD jest efektem zespołu czynnościowego rozłączenia (ang. functional disconnection syndrome – FDS), czyli braku równowagi mózgu. FDS to według doktora Melillo stan nie tylko odwracalny, ale także taki, któremu można zapobiec.
Niniejsza publikacja to program prekoncepcji, czyli środków zaradczych, które należy przedsięwziąć, by zminimalizować bądź też nawet całkowicie wykluczyć ryzyko wystąpienia ASD u niepoczętego lub nienarodzonego dziecka. Jeszcze nigdy stan zdrowia przyszłych rodziców nie był tak ważny jak teraz – w czasach epidemii autyzmu.
Doktor Robert Melillo prowadzi praktykę lekarską od ponad 25 lat i jest jednym z najbardziej uznanych światowych autorytetów w dziedzinie dziecięcych zaburzeń neurologicznych. Specjalizuje się w zaburzeniach ze spektrum autyzmu, zaburzeniu koncentracji uwagi (ADD) i ADHD, dysleksji, zespole Aspergera, zespole Tourette’a, zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym oraz innych trudnościach związanych z uwagą, zachowaniem lub uczeniem się.
Z trzeciego wydania książki dowiesz się m.in.:
- kiedy można pociągnąć do odpowiedzialności karnej biegłego za przedstawienie fałszywej opinii;
- jak ocenić ryzyko ponownego popełnienia przestępstwa przeciwko wolności seksualnej;
- jakie są metody leczenia preferencyjnych sprawców przemocy seksualnej;
- jaki jest nowy katalog wolnościowych środków zabezpieczających (oraz jak i kiedy je można je stosować).
Rodzaje nerwic, objawy, tło i przyczyny ich występowania, sposoby leczenia - to tematy pierwszej książki Kępińskiego i jedynej wydanej jeszcze za życia legendarnego lekarza z krakowskiej Kliniki Psychiatrycznej. Zawarł w niej obserwacje oparte na kilkudziesięcioletnich doświadczeniach praktyka psychiatry. Przedstawił własną teorię pochodzenia nerwic jako zaburzenia interakcji organizmu człowieka z jego otoczeniem. Wiele miejsca poświęcił różnym rodzajom depresji i lęku, analizował sytuacje nerwicorodne, przyglądając się środowisku rodzinnemu i miejscu pracy swoich pacjentów.
Prekursor i gorący orędownik psychoterapii - jak w innych swoich książkach - za warunek powodzenia leczenia nerwicy uważał wzajemne zaufanie chorego i lekarza. Dla czytelników- pacjentów, czytelników- lekarzy i wszystkich, którym bliska jest głęboko humanistyczna refleksja o człowieku i jego psychice - książki Kępińskiego od lat pozostają lekturą niezastąpioną.
Autorka stara się znaleźć odpowiedzi na następujące pytania:
– Czy lękowe style więzi są koniecznym i wystarczającym predyktorem rozwoju „emocjonalnej ślepoty” i dysocjacji?
– W jakich warunkach bezpieczne przywiązanie stanowi fundament adaptacyjnego radzenia sobie z konsekwencjami traumy, a w jakich nie chroni już wystarczająco efektywnie?
– Czy dezintegracja psychiczna, będąca skutkiem skłonności do patologicznej dysocjacji, sprzyja zaburzeniom afektywnym, analizowanym w książce na przykładzie uzależnienia od alkoholu?
– Jak to się dzieje, że powiązane ze sobą aleksytymia i dysocjacja, pełniąc rolę nieadaptacyjnych mechanizmów radzenia sobie z emocjami negatywnymi – głównie lękiem i złością – utrudniają radzenie sobie z przeciwnościami opartymi na refleksji i samokontroli oraz wręcz blokują dojrzałe relacje z innymi?
Książka ta przeznaczona jest dla przedstawicieli psychologii klinicznej, neurokognitywistyki, psychologii poznawczej i psychologii rozwoju człowieka, psychoterapeutów, psychotraumatologów, terapeutów uzależnień. Publikacja adresowana jest także do osób zainteresowanych wpływem stylów więzi na rozwój emocjonalny człowieka, również w kontekście tworzenia bliskich relacji w dorosłości – w tym związków romantycznych.
Elżbieta Zdankiewicz-Ścigała – psycholog, dr nauk humanistycznych, pracuje na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Autorka artykułów i książek naukowych z zakresu uwarunkowań rozwoju psychicznej reprezentacji emocji w normie i patologii (aleksytymii) oraz zaburzeń po stresie traumatycznym. Realizuje projekty badawcze w obszarze wpływu traum na rozwój PTSD i innych zaburzeń związanych z konsekwencjami traum złożonych. Kieruje autorskimi studiami podyplomowymi na Uniwersytecie SWPS: Psychologia kryzysu i interwencji kryzysowej oraz Psychotraumatologia. Od kilkunastu lat nieprzerwanie zajmuje się praktyką kliniczną, specjalizując się w psychoterapii osób, które doświadczyły traum złożonych. Jest członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i European Society for Traumatic Stress Studies.
Rozedrgana i pełna napięć relacja młodej kobiety cierpiącej na zaburzenia obsesyjno--kompulsyjne (obsessive-compulsive disorder, w skrócie: OCD); swoisty dokument pokazujący, czym jest życie osoby owładniętej przez
nerwicę natręctw. Wyniszczająca psychiczna udręka, próby okiełzania choroby, wzloty i upadki w walce z własnymi demonami.
To nie jest lekka i miła lektura. Trudna, ciążąca jak kamień, zostaje w głowie i po prostu zmusza do refl eksji.
Kiedy zobaczyłam tę książkę, uśmiechnęłam się, bo wygląda jak trochę większa broszurka reklamowa.
Uśmiech powoli schodził mi z twarzy, kiedy ją czytałam. I wczuwając się w emocje i myśli autorki miałam odczucie zawężania się świata, zaciskania pętli na szyi.
Marta Łusakowska, Magazyn Psychologiczny Tu i Teraz nr 5/2015
Ta książka przyda ci się niezależnie od tego, czy jesteś rodzicem, nauczycielem, specjalistą, czy osobą z zaburzeniami ze spektrum autyzmu
Autor przedstawia wnikliwe spojrzenie na podstawowe problemy osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu: trudności sensoryczne, poznawcze, społeczne i emocjonalne. Przekazuje też konkretne informacje oraz szczegółowe wskazówki umożliwiające pomoc dzieciom z zaburzeniami rozwojowymi. Nie jest to jednak typowy poradnik, lecz raczej zbiór wypowiedzi o różnorodnym charakterze, które mają ułatwić czytelnikom „wejście” do świata osób z autyzmem. Lektura tej książki pozwoli ci zrozumieć, jak dzieci z ASD postrzegają świat i przetwarzają bodźce z otoczenia oraz dlaczego zachowują się w określony sposób.
„Odkrycie strony Autism Discussion Page stanowiło przełomowy moment moich wysiłków zmierzających do zrozumienia, jak funkcjonują osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu i jakiej pomocy potrzebują. Bill Nason przekazuje informacje zwięźle i zrozumiale, a jednocześnie proponuje konkretne sposoby ich wykorzystania, które ułatwiają mi współpracę z nauczycielami przy ustalaniu odpowiednich planów edukacyjnych”.
Erika Flesher, psychoterapeutka i mama dziecka z autyzmem
„Dzięki postom Billa Nasona, pełnym praktycznych i łatwych do wykorzystania wytycznych, mogłam sobie uświadomić problemy sensoryczne mojego syna oraz dowiedzieć się, jak pomóc mu w samoregulacji, która zmniejszyła jego niepokój”.
Amy Bonacorsi Zoque, mama dziecka z autyzmem
Bill Nason, amerykański psycholog i psychoterapeuta z ponadtrzydziestoletnim doświadczeniem w dziedzinie zaburzeń rozwojowych. Specjalizuje się w pomaganiu osobom z poważnymi problemami behawioralnymi. Nadzoruje pracę konsultantów w społecznym ośrodku pomocy w Flint, w stanie Michigan. Prowadzi także zajęcia sportowe dla dzieci z autyzmem organizowane we współpracy z centrum badań nad autyzmem Uniwersytetu w Oakland.
Książka „Dziecko autystyczne. Prawdziwa opowieść o Maciusiu” porusza trudny temat autyzmu dziecięcego.
Chociaż na rynku wydawniczym jest wiele poradników poświęconych tej problematyce, jednak ich autorzy to najczęściej lekarze, psycholodzy i pedagodzy. Książka Beaty Zawiślak to pozycja szczególna. Jego autorka jest pedagogiem, ale przede wszystkim mamą sześcioletniego chłopca, która towarzyszy dziecku autystycznemu w każdej chwili jego życia, na każdym etapie jego rozwoju, w każdym momencie jego zmagań z chorobą. Autorka jest nie tylko osobą, która aktywnie uczestniczy w terapii dziecka autystycznego, ale także kreuje tę terapię, od kilku lat poszukując różnych możliwości pomocy.
Tematem niniejszej książki jest demencja oraz związane z nią problemy. Słowo "demencja" jest używane do określenia wielu sygnałów ostrzegawczych pojawiających się wtedy, gdy mózg przestaje poprawnie funkcjonować. Demencję stwierdza się tylko wówczas, gdy objawy te się nasilają, a z czasem powodują stałą degradację.
Monografia zawiera pogłębione analizy odnoszące się do aspektów medycznych zaburzeń psychicznych, a przede wszystkim – szczególnie ważnych problemów prawnych dotykających osoby z zaburzeniami psychicznymi o różnym charakterze i stopniu.
Jest to pierwsze na rynku wydawniczym tak kompleksowe opracowanie dotyczące statusu osób z zaburzeniami psychicznymi na gruncie prawa pracy, prawa cywilnego materialnego i procesowego. Autorzy poszczególnych rozdziałów poruszyli również zagadnienia ważne dla zapewnienia należy tego standardu życia tych osób (w perspektywie zabezpieczenia społecznego), a także ochrony ich praw i wolności (w tym w ramach instrumentów prawa karnego).
Kontakt interpersonalny w wywiadzie diagnostycznym Technika prowadzenia wywiadu Tematyka wywiadu Obserwacja swobodna Analiza i interpretacja danych z wywiadu i obserwacji Wywiad dziennikarski a wywiad psychologiczny: porównanie Relacja diagnostyczna Specyfika kontaktu w wywiadzie psychologicznym Spotkanie z osobą z innej kultury Dylematy etyczne i kontrowersje wokół pierwszego kontaktu klinicysty z pacjentem Instrumenty konwersacyjne. Rozróżnienia, klasyfikacje i badania Wywiad kliniczny z osobą chorującą na schizofrenię przed przyjęciem na oddział dzienny szpitala psychiatrycznego Wywiad z kobietą - ofiarą przemocy domowej Wywiad psychologiczny z ofiarą przemocy seksualnej Wywiad psychologiczny na potrzeby wspierania rozwoju osobowości Zastosowanie wywiadu w zarządzaniu zasobami ludzkimi
Zaburzenia rytmu snu i czuwania to kolejna pozycja z serii DSM-5 Selections, publikacji książkowych, z których każda jest poświęcona zaburzeniom opisanym całościowo w DSM-5® Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders.
W niniejszej pozycji omówiono proces rozpoznawania zaburzeń rytmu snu i czuwania . Książka jest bezcennym uzupełnieniem innych publikacji z serii DSM-5 Selections, a także stanowi istotny wkład w rozwój wiedzy z zakresu zdrowia psychicznego.
Treść niniejszej publikacji opiera się na starannie wybranym materiale dotyczącym zaburzeń rytmu snu i czuwania, który zaczerpnięto z:
-podręcznika DSM-5® Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, wyd. V (DSM-5® Diagnostyka i Statystyka Zaburzeń Psychicznych)
-DSM-5® Guidebook (Przewodnik po DSM-5®)
-DSM-5® Clinical Cases (Przypadki kliniczne według DSM-5®)
-DSM-5® Self-Exam Questions (Pytania do samodzielnego sprawdzania wiadomości według DSM-5® ? przewodnik z pytaniami i odpowiedziami)
Książka jest dziennikiem i stanowi opis dwunastu tygodni pobytu na oddziale dziennym w poradni zdrowia psychicznego. Autorka subiektywnie przedstawia zdarzenia, zajęcia oraz uczucia jej towarzyszące, jednak wnioski są ogólne, dzięki temu każdy może zastanowić się nad własnym życiem.Magdalena Bieniek przedstawia leczenie po traumie, jaką było nieodpowiednie traktowanie przez szefa w wielkiej korporacji. Bohaterka nie boi się otwarcie mówić o swoich problemach. Wierna swoim zasadom często nie zgadza się z terapeutami prowadzącymi zajęcia. Krytykuje niektóre formy terapii jest zagorzałą przeciwniczką oddziałowej ,,relaksacji, ale za to uwielbia kontemplować naturę, maszerując z kijkami na zajęciach z nordic walking. Konflikty zawodowe to nie jest jedyna przyczyna jej załamania. W trakcie terapii okazuje się, że bohaterka odkrywa problemy, których wcześniej nawet nie dostrzegała.,,Oddział Dzienny to opowieść napisana prostym językiem, pełna refleksji na temat otaczającego świata tego małego, na oddziale, i tego większego, poza murami szpitala. Książka ta w niezwykły sposób łączy ze sobą te dwie przestrzenie, które składają się na burzliwy, czasem wesoły a czasem smutny, obraz życia głównej bohaterki.
Najważniejsza zmiana w dziedzinie psychopatologii dokonała się na skrzyżowaniu biologii i psychologii. Nowe odkrycia neuronauki wywołały rewolucję w sposobie myślenia badaczy o wzajemnym oddziaływaniu procesów biologicznych i psychicznych. Nowe i często skuteczniejsze sposoby leczenia pacjentów zmieniły również nasze poglądy na wzajemne oddziaływanie przyczyn wielu zaburzeń psychicznych. […] Oddziaływania te są naprawdę głębokie. Wielu naukowców jest przekonanych, że znajdujemy się u progu przełomowych odkryć dotyczących interakcji pomiędzy psychologią a biologią. Wielu zauważa, że nie trzeba już pytać o naturę i wychowanie, ale raczej o wzajemne oddziaływanie umysłu i ciała, doświadczenia i czynności mózgu. Psychopatologia odzwierciedla zmiany, jakie zaszły w tej dziedzinie. […] Czytelnik odbywa podróż przez wszystkie poziomy naszego istnienia - od aktywności komórkowej po działanie genów, hormonów i substancji chemicznych w mózgu do wpływu środowiska społecznego. Przybliżamy nowe horyzonty wyznaczone przez neuronaukę behawioralna, która próbuje odkryć, w jaki sposób interakcje człowieka ze środowiskiem fizycznym i społecznym stapiają się z ekspresją tysięcy genów, zawierających wzorzec dla mózgu
Z przedmowy
Już pierwsze amerykańskie wydanie tego podręcznika, z roku 1984, zyskało powszechne uznanie - przede wszystkim dlatego, że zaprezentowano w nim nowatorskie podejście uwydatniające teorie i metody leczenia najtrafniej dobrane do poszczególnych zaburzeń. W najnowszym, czwartym uaktualnionym wydaniu autorzy zgłębiają wzajemne relacje pomiędzy psychicznymi a biologicznymi podstawami zachowania człowieka, przedstawiają nowe trendy w tej dziedzinie oraz wyzwania, przed jakimi stają naukowcy i klinicyści, a także ukazują wpływ zaburzeń psychicznych na pacjentów, ich rodziny i społeczeństwo.
Niniejsza książka została napisana przez lekarzy praktyków dla osób pracujących z ludźmi starszymi: internistów, geriatrów, psychiatrów, neurologów, lekarzy POZ, psychologów, socjologów, pracowników socjalnych, i zainteresowanych studentów, aby uzmysłowić złożoność mechanizmów chorób występujących w tym wieku i trudności związane z ich leczeniem. Nie tylko zawiera wiedzę podręcznikową, ale także próbuje zgłębiać obszary, w których pytań jest nadal więcej niż odpowiedzi. W monografii tej podjęto również nieporuszane dotychczas i przez to umykające naszej uwadze tematy, które mają istotne znaczenie praktyczne.
Depresja stanowi dobry przykład pełnej integracji ciała i psychiki, przejawia się bowiem zarówno objawami z kręgu psychopatologii, jak i dolegliwościami cielesnymi. To choroba powodująca upośledzenie funkcjonowania organizmu, która może w dużym stopniu przyczyniać się do inwalidyzacji pacjentów i sprawiać, że ich życie i aktywność ulegają znacznemu zubożeniu. Depresja jest uznawana za najbardziej dolegliwą chorobę (most painful medical disorder) ? 50% chorych ma myśli samobójcze, 30% podejmuje próby samobójcze, 15% popełnia samobójstwo. Według danych WHO rocznie notuje się około miliona samobójstw, z czego 70% jest spowodowanych depresją ? więcej niż zgonów wskutek działań wojennych czy katastrof. Depresję rozpoznaje i leczy psychiatra, ponieważ jest ona zaburzeniem psychicznym. Tak jednak jest tylko w teorii. W praktyce chorzy na depresję najczęściej najpierw zgłaszają się do lekarzy rodzinnych, lekarzy pierwszego kontaktu, internistów czy neurologów z prośbą o poradę i pomoc w związku z objawami depresji. Dlatego tak ważne jest, aby lekarze innych specjalności, a przede wszystkim lekarze rodzinni, posiadali umiejętności rozpoznawania i inicjowania leczenia depresji. Książka „Depresja w praktyce lekarza rodzinnego” pod redakcją prof. Marka Jaremy jest w tym względzie nieocenioną pomocą.
Poszczególne rozdziały poświęcone są m.in. takim zagadnieniom, jak: obraz kliniczny depresji, zagrożenia w depresji, leczenie farmakologiczne depresji, inne formy leczenia depresji oraz psychoterapia depresji.
Zaburzenia depresyjne to kolejna pozycja z serii DSM-5 Selections, publikacji książkowych, z których każda jest poświęcona zaburzeniom opisanym całościowo w DSM-5® Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders.
W niniejszej pozycji omówiono proces rozpoznawania zaburzeń depresyjnych. Książka jest bezcennym uzupełnieniem innych publikacji z serii DSM-5 Selections, a także stanowi istotny wkład w rozwój wiedzy z zakresu zdrowia psychicznego.
Treść niniejszej publikacji opiera się na starannie wybranym materiale dotyczącym zaburzeń depresyjnych, który zaczerpnięto z:
podręcznika DSM-5® Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, wyd. V (DSM-5® Diagnostyka i Statystyka Zaburzeń Psychicznych)
DSM-5® Guidebook (Przewodnik po DSM-5®)
DSM-5® Clinical Cases (Przypadki kliniczne według DSM-5®)
DSM-5® Self-Exam Questions (Pytania do samodzielnego sprawdzania wiadomości według DSM-5® ̶ przewodnik z pytaniami i odpowiedziami)
Rozważania podjęte w tej publikacji zmierzają do odpowiedzi na pytanie jak we współczesnym społeczeństwie polskim „mówiona” jest niepełnosprawność intelektualna w dyskursach uruchamianych w sytuacjach publicznych i prywatnych oraz ukazują konfrontację indywidualnej i społecznej wizji niepełnosprawności. W swoich rozważaniach autorka kwestionuje istniejącą w społecznych konstrukcjach „oczywistość” niepełnosprawności intelektualnej i pewną „naturalność” sytuacji egzystencjalnej w jakiej są owe osoby i ich rodziny społecznie lokowane. Ta „oczywistość” niepełnosprawności intelektualnej i „naturalność” miejsc świata życia tych osób jest ukazana w książce jako efekt dyskursywnej konstrukcji. Postawiona w publikacji teza, że rzeczywistość społeczna jest konstruowana przez dyskurs (rozumiany jako użycie języka i działanie społeczne), który jest kluczowym czynnikiem w społecznej konstrukcji życia społecznego i ważnym elementem relacji władzy, pozwala autorce spojrzeć na język i jego zniewalającą moc, jako na narzędzie dominacji i wykluczania lub emancypacji. W części teoretycznej niepełnosprawność intelektualna została osadzona w kontekście szeroko rozumianej inności, ukazane zostały również mechanizmy wykluczania Obcego (m.in. koncepcje Z. Baumana, M. Foucaulta, E. Goffmana). Pojęcie dyskursu autorka umiejscowiła w perspektywie poststrukturalnych teorii (m.in. M. Foucaulta, P. Bourdieu, E. Laclau). Zaprezentowany w książce projekt badawczy osadzono w jakościowej strategii badań, zastosowana została krytyczna analiza dyskursu i metoda biograficzna. Krytycznej analizie dyskursu autorka poddała m. in. treści wypowiedzi osób publicznych, zawartość popularnych periodyków, które potraktowała jako nośniki i jednocześnie narzędzia konstruowania dyskursu publicznego. Analizom poddane zostały także narracje rodziców, terapeutów i dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.
Poruszane w książce problemy, dotyczące konfrontacji osobistej i społecznej wizji niepełnosprawności intelektualnej są niezwykle ważne w pedagogice specjalnej, zwłaszcza gdy odnosi się je do aktualnego kontekstu społecznego, aktualnej sytuacji zmiany ponowoczesnej, globalizacyjnej, systemowej. Ważnymi elementami książki są także: ukazanie interdyscyplinarnego spojrzenia na problematykę ról społecznych osoby z niepełnosprawnością intelektualną, wyszczególnienie nurtów dyskursu niepełnosprawności intelektualnej, przyjęte metody badawcze (krytyczna analiza dyskursu i metoda biograficzna) i zwrócenie uwagi na społeczno-kulturową konstrukcję niepełnosprawności, na fakt konstruowania niepełnosprawności intelektualnej przez dyskurs publiczny.
Przedmiotem rozważań tej pracy jest sposób ukształtowania przez normy prawa karnego odpowiedzialności karnej osób wykazujących zaburzenia psychiczne. Podjęcie się tego zagadnienia należy uzasadnić potrzebą ciągle aktualnej odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób zaburzenia psychiczne danego sprawcy wpływają na popełnienie przez niego czynu zabronionego i jak to wyrazić przez zastosowanie odpowiednich instytucji prawa karnego?
Monografię stanowią trzy rozdziały, których myślą przewodnią jest idea twórczości rozumianej jako najwyższa wartość kształtowania i rozwijania recepcji i ekspresji artystycznej osób z niepełnosprawnościami. Obejmuje prezentację i analizę twórczości osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście realizacji rysunkowej, aspektów odbioru sztuk wizualnych przez osoby z dysfunkcjami narządu wzroku oraz znaczenia sztuki w terapii jednostek z zaburzeniami psychicznymi. Intelektualne intencje wyrażone w monografii są przede wszystkim upomnieniem się o zwrot w postrzeganiu sztuki i twórczości osób dotkniętych niepełnosprawnością oraz w postrzeganiu sztuki i twórczości przez wyżej wspomniane osoby.
Jedna z późnych powieści Philipa Rotha, traktująca o zmaganiu się ze starością i odchodzeniu. Intymna i zarazem uniwersalna. Przepełniona poczuciem straty i żalem. Jej tytuł pisarz zaczerpnął z piętnastowiecznego moralitetu.
Książka zaczyna się od pogrzebu głównego bohatera. Potem losy Everymana śledzimy, poczynając od jego pierwszego szokującego zetknięcia ze śmiercią na idyllicznej plaży w czasach dzieciństwa, poprzez kolejne małżeńskie próby i osiągnięcia zawodowe mężczyzny w kwiecie wieku, aż po starość, kiedy kolejno żegna swoich rówieśników i walczy z niedoskonałościami ciała, które odmawia mu posłuszeństwa.
To właśnie starzejące się ludzkie ciało – co częste u Rotha – staje się głównym bohaterem tej małej (niespełna 170 stron!), lecz potężnej książki. Nieunikniona kolej rzeczy, budząca w nas jednakowe przerażenie, której doświadczymy wszyscy.
Bohater Rotha jest Każdym naszych czasów, mimo – a może dlatego – że jego życie jest tak bardzo zwyczajne, a finał przewidywalny. Na początku wspominają go najbliżsi, następnie opowieść snuje narrator, czyli sam Roth, który przypisuje mu ostateczną konstatację pozbawioną nadziei: „Uwolniony od istnienia, przeniósł się bezwiednie w krainę nigdzie. Tak jak się tego obawiał od samego początku”.
Zbigniew Pietrasik, „Polityka”
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
