Od wydania kanonicznego "Bedekera sopockiego" Franciszka Mamuszki minęło już ponad 40 lat. Wciąż jeszcze dostępne są coraz bardziej wytarte egzemplarze tej książki, będącej pierwszym kompendium wiedzy na temat Sopotu. Autor, łącząc wątki sobie współczesne z historią sięgającą średniowiecza, napisał przewodnik, który mimo upływu lat w dalszym ciągu stanowi inspirację i źródło wiedzy dla kolejnych pokoleń mieszkańców i miłośników miasta. Popularnonaukowa forma tego pierwszego wydawnictwa, które tak obszernie opisywało dzieje miasta, sprawiła, że dotarł on do bardzo szerokiego grona osób. Wszak specjalistyczne monografie i opracowania historyczne, opatrzone aparatem naukowym w postaci przypisów, czytają głównie specjaliści i pasjonaci. Zresztą w tamtym czasie prac naukowych poświęconych wyłącznie historii Sopotu najzwyczajniej nie było. Niniejsza książka ma za zadanie upowszechniać wiedzę o historii i teraźniejszości Sopotu. Nie jest to praca naukowa w ścisłym znaczeniu, starałem się jednak zamieścić najnowsze dane i aktualny stan badań. Wiele spośród przytoczonych tu historii to opowieści, miejskie legendy i anegdoty. Jest to bowiem także element budujący przeszłość, teraźniejszość i przyszłość miasta. Trudno mi nawet określić, do jakiego gatunku przypisać tę publikację. Tytułem nawiązuje do bedekera. Bo też chciałbym, aby nawiązywała do poprzednich, znakomitych książek tego rodzaju i do całej klasyki gatunku. Z drugiej strony można ją potraktować jako coś pośredniego między bedekerem, vademecum, silva rerum, spacerownikiem i zbiorem reportaży literackich lub po prostu opowieści o mieście. Zatem formuła książki jest pojemna i zawiera elementy gawędy, przewodnika, ale także sprawdzone fakty historyczne z niezbędnymi cytatami, a oprócz tego anegdoty i najważniejsze informacje o życiu miasta. A wszystko po to, by po Bedeker sopocki mogły sięgnąć zarówno osoby poszukujące danych historycznych, jak i pasjonaci miejsca oraz odwiedzający kurort turyści. Usystematyzowanie i zebranie wszystkich informacji o Sopocie w jednej publikacji może również pomóc w organizowaniu lekcji historii lokalnej. Układ książki nieco różni się od klasycznego, alfabetycznego układu bedekera. Postanowiłem, nieco eksperymentalnie, pozamykać opowieści w działach łączących podobne narracje. Natomiast w obrębie działu mamy już układ alfabetyczny, gdyż wyróżnianie któregokolwiek z tematów zmieniałoby przesłanie książki. Przyznaję, że zaskoczył mnie ogrom sopockich opowieści i wątków oraz materiałów, które należało wyselekcjonować. Pomimo że historią Sopotu zajmuję się już od ponad dwóch dekad. Być może to ostatni moment na powstanie takiej publikacji, nie wiadomo bowiem, czy w przyszłości tego typu przedsięwzięcia będą jeszcze kogokolwiek interesować. Zwłaszcza gdy zabraknie tych, którzy potrafią swoją wiedzę i swoje przeżycia przekazać bez używania sztucznej inteligencji. Ze „Wstępu” do książki Tomasz Kot Lista lektur poświęconych historii Sopotu jest coraz dłuższa. Tomasz Kot, który od dwóch dekad bada dzieje naszego miasta, dołożył do niej kilka pozycji swojego autorstwa, z których najnowsza to „Bedeker Sopocki”. Książka w atrakcyjny sposób opowiada o architekturze, omawia miejską symbolikę i wreszcie ludzi. To oni są najważniejsi i to oni w ciągu 200 lat historii kurortu budowali tożsamość Sopotu, stanowiąc o jego charakterze i kolorycie. Bedeker to lektura obowiązkowa dla każdego miłośnika naszego miasta i każdego, kto szuka w nim czegoś więcej niż tylko „pocztówkowych” obrazków z molo czy ul. Bohaterów Monte Cassino. Choć ukazuje się niemal pół wieku po ikonicznym „Bedekerze Sopockim” Franciszka Mamuszki, spełnia tę samą rolę – popularyzuje i uzupełnia wiedzę na temat Sopotu. Uzupełnia, choć nie wyczerpuje. I to jest kolejna dobra wiadomość – dobór i zakres tematów sugeruje, że możemy oczekiwać kontynuacji. Zapraszam do lektury! Magdalena Czarzyńska-Jachim pełniąca funkcję Prezydenta Miasta Sopotu Tomasz

agmarę Babiarz fascynują inne kultury i społeczności - ich życie, religie, tradycje, zwyczaje. A przede wszystkim istniejące między nimi różnice. Aby je poznać - podróżuje. Podróże nadają sens temu co robi, a dzielenie się wrażeniami - sens podróżom. Dlatego o tym pisze. W kolejnych książkach Otwórz oczy, "Podróż za kilka zielonych, Zanim świat się udusi, czy Tybet zawsze jest o co walczyć koncentuje się na autochtonach. Nie zmienia ich sytuacji ani z nią nie dyskutuje. Jedynie przybliża obraz. Książka. W poszukiwaniu cywilizacji ciszy ma dodatkowo przekonać czytelnika, że, nie ma białego ani czarnego, że wszystko jest relatywne , a norma zależy od warunków życia. I nie nam to oceniać.

Młoda kobieta wyrusza do Maroka, aby poznać siebie i innych, przesuwać granice i pokonywać kulturowe bariery. W miasteczku Khenifra w Środkowym Atlasie żyje pod jednym dachem z rodziną berberyjską, którą kocha jak swoją własną. Ludzie ci otwierają dla niej dom i serce, dzielą się chlebem, potrawami tajine, lokalną whisky pitą na potęgę. Tam snuje się opowieści, zwierza się ze zmartwień i fetuje radości. Tam się marzy. Cierpi. Kocha. Przeżywa. Nie ma dwóch podobnych do siebie dni. Tam rzeczy się dzieją, a historia sama się pisze. W tym miejscu dzieciakami opiekuje się organizacja pozarządowa Hannan, która prowadzi przedszkole i pomaga egzystować najbiedniejszym. Autorka, jako wolontariuszka, włącza się aktywnie w pracę organizacji pozarządowej i życiowe perypetie tych, którym pomaga. To jej sposób na udane życie. Magdalena Wąsiura Uwielbia podróżować i jak sama mówi, włóczęga uszlachetnia, nie ma lepszej formy poznania. Dobrze się czuje wśród ludzi pochodzących z różnych stron świata. Często wyobraża sobie, jak by się żyło, gdyby na świecie było więcej tolerancji, bezwarunkowej potrzeby pomocy, rządzących, którzy uczyliby pokory i zrozumienia wobec drugiego człowieka, często słabszego. Nie lubi się bać, ale odkąd ma syna, boi się, żeby świat nie skończył się dla niej za szybko. W głębi duszy jest artystką. Kocha taniec współczesny, którego uczyła się w Londynie w Rambert Ballet. Jest absolwentką Uniwersytetu Zielonogórskiego. Ukończyła filologię polską, specjalizując się w kierunku dziennikarstwa. Jest posiadaczką dyplomu PR i kilku innych istotnych w procesie poznawania siebie i ludzi. Przez krótki okres współpracowała z wydawnictwem Cv Publications w Londynie.

Album prezentuje 100 najpiękniejszych, a zarazem najbardziej fascynujących miejsc na świecie. Książka zabierze Czytelnika w ekscytującą podróż po wszystkich kontynentach, dostarczając nie tylko wielu emocji i wrażeń, ale także wiedzy o fascynujących, pełnych uroku, malowniczych zakątkach naszego globu. Zapraszamy do niezwykłej wyprawy w czasie i w przestrzeni.

Z czego śmieją się Francuzi? Na czym polega fenomen paryskich quartier? Dlaczego francuski kodeks pracy zakazuje jedzenia przy biurku? Bagietki i croissanty, berety i parasolki, szyk i swoboda – to tylko część wyobrażeń, które pojawiają się, gdy mowa o Francji. Z kolei Paryż jest postrzegany jako miasto zakochanych czy stolica mody. Mieszkańcy kraju nad Sekwaną słyną ze swojej kuchni, wytrawnych win i aromatycznych serów, ale złośliwie są nazywani żabojadami. Otaczają się piękną sztuką, ale nie stronią od przyjemności cielesnych. Uwielbiają spędzać czas w towarzystwie, ale często okazują się wyjątkowymi indywidualistami. Są mistrzami kompromisu, ale też przekonani o wyższości francuskiego nad innymi językami. Ta książka to opowieść o Paryżu i francuskiej prowincji, o słynnych perfumeriach i lokalnej piekarni, o Francuzkach znanych na całym świecie i anonimowych mieszkańcach spotkanych przez autorkę, kiedy mieszkała nad Sekwaną. Cathy Yandell zabiera nas w fascynującą podróż po współczesnej Francji; przybliża historię i kulturę, dzieli się swoimi doświadczeniami oraz zdradza (sekretny) przepis na joie de vivre – francuską radość życia. Cathy Yandell uchyla drzwi do francuskiej kultury, tłumacząc jej zawiłości i tajemnicze zakamarki. Pozwala się w niej rozkochać, zachęcając jednocześnie do dalszych, samodzielnych poszukiwań. Kara Becker dziennikarka kultury i mody Na okładce tej książki powinno być napisane: „Uwaga! Lektura grozi chęcią rzucenia wszystkiego i wyjazdem do Paryża”. To wyznanie miłości do Francji i zaproszenie do świata - pełnego smaków, aromatów, kultury, inspiracji i radości życia. Skorzystajcie, nie pożałujecie! Diana Chmiel Bardziej lubię książki niż ludzi Francuska radość życia wybornie smakuje, pachnie perfumami z Grasse, brzmi jak Édith Piaf, a kształtem przypomina krągłą flaszkę dobrego wytrawnego wina. Warto poznać ją bliżej! Julia Wollner magazyn śródziemnomorski „Lente”

Lubię podróżować sama. Bez sztywnego planu, bez rezerwacji, bez żadnych zobowiązań. Jadę tam, gdzie popchnie mnie ciekawość, fascynacja, chęć poznania czegoś nowego. Lubię przygody, lubię kiedy jest trudno. Lubię się zmęczyć, zabłądzić i odkryć coś tak zachwycającego, że brakuje mi tchu. Podróżuję tylko lokalnymi środkami transportu. Łodzią, wózkiem, autobusem, a jeśli trzeba, to pieszo ścieżką przez dżunglę albo na szczyt góry. Śpię w hotelach dla tubylców i jem to co oni. Ubieram się tak, żeby nie zwracać na siebie uwagi.Podróż jest przygodą. Kształtuje charakter, zmusza do uczenia się nowych umiejętności, wyzwala w człowieku wewnętrzną siłę.Jak się przygotować do samotnej wyprawy?Jak wybrać bilet lotniczy?Jak się spakować?Jak zwyciężyć nad strachem?Jak się chronić przed tropikalnymi chorobami?Jak poradzić sobie w trudnych sytuacjach?Jak przetrwać na końcu świata?

Ksiądz Witold Kawecki po raz kolejny zabiera swoich czytelników do Włoch. Tym razem chce im przybliżyć dorobek kobiet - twórczyń piękna, a zwłaszcza jednej z nich, Artemizji Gentileschi. "Jej życie i twórczość w jakimś sensie uosabiają współczesną Italię. Urodzona w stolicy kraju - Rzymie, mieście o antycznych tradycjach i chrześcijańskich korzeniach - artystycznie została ukształtowana w Toskanii, będącej kolebką światowego renesansu i zagłębiem sztuki, zwłaszcza we Florencji. ()Będziemy wędrowali po miejscach, w których z całą pewnością bywała wrażliwa Artemizja. W nich pracowała i tworzyła. Ale opowiem też o zakątkach, co do których jedynie domniemuję, że mogła w nich przebywać. Topografię jej peregrynacji nakładam na mapę współczesnych Włoch. W ten sposób przewodnik po twórczości naszej malarki, stanie się jednocześnie opisem podróży po pięknej Italii. Opowiem też o innych artystkach tworzących na całym Półwyspie Apenińskim: o zakonnicy Plautilli Nelli, o Lavinie Fontanie, o Elisabeth Siriani, o Sofonisbie Anguissoli, o Angelice Kauffman i o Tamarze Łempickiej" - zapowiada autor we wstępie do publikacji.ks. Witold Kawecki - zakonnik (redemptorysta), profesor nauk teologicznych w zakresie teologii kultury i mediów, zajmujący się teologią piękna, kulturą wizualną, komunikacją medialno-kulturową i kulturą polityczną. Kierownik Katedry Komunikacji Kulturowej i Artystycznej UKSW. Pisarz, człowiek mediów, dziennikarz i kulturoznawca, autor ponad 30 książek i setek artykułów, współpracownik wielu stacji radiowych i telewizyjnych. Autor bestsellerów: Tajemnice Caravaggia (Jedność 2019), Toskania, jakiej nie znacie (Jedność 2021), Rzym, moje miasto (Jedność 2022).

Ze Wschodu, książka Jana Narkiewicza Jodko, należy do ciekawych, jednak zapomnianych już nieco relacji podróżniczych. U schyłku XIX wieku autor odbywał wielokrotnie morskie podróże, dobrze poznając najważniejsze szlaki żeglugowe i porty śródziemnomorskie. Jest obserwatorem bystrym i wrażliwym, odznacza się też pewnym talentem narracyjnym, a także umiejętnością snucia ciekawych gawęd i opowieści. Jako człowiek wszechstronnie wykształcony i wrażliwy miłośnik sztuki starał się polskiemu czytelnikowi przekazać szereg wiadomości z kręgu wydarzeń politycznych świata tak dla nas wtedy egzotycznego, jak Bliski Wschód oraz Turcja. Jako jeden z pierwszych przekazał polskim czytelnikom informacje o sensacyjnych odkryciach archeologicznych Hamdiego Osmana, dokonanych w Sydonie w latach 1887–1888. Natomiast tropiąc polskie ślady na trasie swych podróży, Narkiewicz Jodko starannie udokumentował pomnik grobowy generała Ludwika Michała Paca, zmarłego w Smyrnie w roku 1835. Uważnie odnotowywał także rozmaite zjawiska obyczajowe, prowadził interesujące konwersacje z towarzyszami podróży, poświęcając im sporo uwagi.

PODRÓŻ PO NAJSZCZĘŚLIWSZYCH MIEJSCACH NA ŚWIECIECo sprawia, że dany kraj uznawany jest za szczęśliwy?Czego zazdrościmy mieszkańcom innych państw?I czym właściwie jest szczęście?W poszukiwaniu odpowiedzi na te pytania Eric Weiner - dziennikarz i wieloletni korespondent National Public Radio - odwiedza dziesięć krajów powszechnie uznawanych za najszczęśliwsze miejsca na świecie. W ciągu trwającej rok podróży dociera między innymi do Holandii, Tajlandii, Mołdawii, Wielkiej Brytanii, Indii, Szwajcarii i na Islandię. Dowiaduje się, na czym polega średniomądrość, co kryje się pod pojęciem zadowoszczęścia i dlaczego czasem najprostszym sposobem na osiągnięcie szczęścia jest... niemyślenie.Geografia szczęścia. W poszukiwaniu najszczęśliwszych miejsc na świecie to wyjątkowo barwny dziennik podróży, napisany z niezwykłym poczuciem humoru. To książka, która zachwyci nie tylko miłośników podróży, ale również wszystkich tych, którzy poszukują inspiracji i odpowiedzi na najważniejsze pytania naszych czasów.ERIC WEINERwielokrotnie nagradzany dziennikarz i autor bestsellerów przetłumaczonych na ponad 20 języków. Były korespondent National Public Radio oraz reporter The New York Times. Obecnie współpracuje między innymi z The Washington Post, BBC Travel i AFAR.

PODRÓŻ ŚLADAMI GENIUSZU Skąd biorą się ludzie wybitnie uzdolnieni? Jaki wpływ na rozwój geniuszu ma miejsce, w którym on powstaje? I co tak naprawdę kryje się pod słowem „geniusz”? Aby znaleźć odpowiedź na te pytania, Eric Weiner, pisarz, podróżnik, wielokrotnie nagradzany dziennikarz, wyrusza w podróż do miejsc, które reprezentowały kiedyś szczyt ludzkich osiągnięć. Wraz z czytelnikiem przenosi się między innymi do Wiednia z czasów Mozarta i Freuda, starożytnych Aten, renesansowej Florencji, Chin za panowania dynastii Song i Doliny Krzemowej. Genialni. W pogoni za tajemnicą geniuszu to niezwykła podróż w czasie – wędrówka pomiędzy teraźniejszością a przeszłością. Eric Weiner, autor bestsellerowych Geografii szczęścia i Poznam sympatycznego Boga, po raz kolejny zadaje sobie i czytelnikom trudne pytania, a następnie wyrusza w świat, aby odnaleźć satysfakcjonujące odpowiedzi. ERIC WEINER wielokrotnie nagradzany dziennikarz i autor bestsellerów przetłumaczonych na ponad 20 języków. Były korespondent National Public Radio oraz reporter The New York Times. Obecnie współpracuje między innymi z The Washington Post, BBC Travel i AFAR.

CZY ODNALAZŁEŚ JUŻ SWOJEGO BOGA?To niespodziewane pytanie, które Eric Weiner usłyszał od pielęgniarki podczas nagłego pobytu w szpitalu, przez długi czas nie dawało mu spokoju i skłoniło do refleksji nad jego własnym podejściem do religii. Po raz kolejny postanawia więc wyruszyć w daleką podróż, aby dowiedzieć się, kim lub czym tak naprawdę jest jego Bóg.W trakcie swojej duchowej wędrówki medytuje w Nepalu i studiuje kabałę w Izraelu. W Turcji uczy się wirować z derwiszami, a w Chinach próbuje odblokować swoje qi. Pracuje jako wolontariusz w noclegowni dla bezdomnych prowadzonej przez franciszkanów i spotyka się z raelianami, czyli wyznawcami wiary w UFO.Poznam sympatycznego Boga. Moje flirty z istotami wyższymi to książka, która inspiruje i zachęca do refleksji, a przede wszystkim porusza najbardziej palące duchowe problemy, z którymi mierzy się każdy z nas:Skąd pochodzimy?Co dzieje się z nami po śmierci?Jak powinniśmy żyć?ERIC WEINERwielokrotnie nagradzany dziennikarz i autor bestsellerów przetłumaczonych na ponad 20 języków. Były korespondent National Public Radio oraz reporter The New York Times. Obecnie współpracuje między innymi z The Washington Post, BBC Travel i AFAR.

Pieniny są niewielkie, ale niezwykle malownicze i zróżnicowane. Wydawałoby się, że każdy je zna, tymczasem kryją mnóstwo tajemnic, a wraz z sąsiadującym Spiszem tworzą fascynujący mikroświat, w którym góry splatają się z wielowiekową historią i kulturą. Książka pozwala go w pełni odkryć, zawiera bowiem zarówno znane informacje o regionie, jak i odsłania mniej oczywiste aspekty pienińskiej i spiskiej rzeczywistości. Kolejne rozdziały są poświęcone geografii, tutejszej przyrodzie, historii, kulturze i kuchni - a to wszystko w formie zagadek i odpowiedzi, które świetnie uzupełnią już posiadaną wiedzę, zilustrowanych licznymi fotografiami pokazującymi piękno Pienin i Spisza.

Sven Hedin (1865-1952), geograf, jeden z najbardziej znanych i zasłużonych podróżników i odkrywców XIX i XX wieku. Zasłynął jako wnikliwy badacz i znawca Azji Centralnej oraz Tybetu i Chin, włączając się czynnie w badania nad problematyką Jedwabnego Szlaku. Do ważnych osiągnięć Hedina zaliczyć należy sporządzenie pierwszych szczegółowych map Turkiestanu chińskiego, Pamiru, pustyni Takla Makan, Tybetu i Himalajów.Relacje Hedina, niezależnie od zasadniczych celów poznawczych, stanowiły też w swoim czasie poczytną lekturę, pozwalającą bliżej poznać sytuację polityczną, społeczną i ekonomiczną w Chinach oraz szerzej na ogromnym obszarze Azji Centralnej, na styku interesów Chin, Rosji i pozostałych mocarstw europejskich. Bowiem w drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku sytuacja ta była niezwykle skomplikowana i w Europie odczytywana nieraz jedynie w ogólnym zarysie, bez zrozumienia lokalnych uwarunkowań.Jedna z najbardziej znanych książek Svena Hedina Durch Asiens Wsten. Drei Jahre auf neuen Wege in Pamir, Lop-nor, Tibet und China ukazała się drukiem w Lipsku w roku 1899 (t.I-II) nakładem znanego wydawnictwa E.A. Brockhausa. Wkrótce nastąpiły dalsze wydania, również skrócone, oraz przekłady na inne języki. Dzieło to, bogato ilustrowane rysunkami, autor dedykował swemu mistrzowi, profesorowi Ferdynandowi von Richthofenowi.Przekład na język polski ukazał się wkrótce potem w Warszawie w roku 1900 w wersji skróconej pod tytułem Przez pustynie Azyi, w tłumaczeniu dokonanym przez Wiktora Bolesława Doleżana (1870-1917), z przedmową Juliana Ochorowicza, w ramach popularnej Biblioteki Dzieł Wyborowych (jako tomiki nr 149 i 150).

Ta książka obudzi w tobie nie tylko głód i pragnienie, ale również chęć udania się w podróż szlakami opisanymi przez autora.Tomasz Prange-Barczyński zabiera nas do tradycyjnych krajów winiarskich, takich jak Włochy czy Francja, ale też m.in. do Grecji, Niemiec czy na Bałkany. Opowiada o silvanerach najlepszych do szparagów, o weneckich cicchetti popijanych prosecco, a nawet o łączeniu pieczonej ośmiornicy z pt-natami w małej winiarskiej piwniczce na Morawach.Riesling i tapasy. O niezwykłych połączeniach jedzenia i wina na szlakach Europy to historia o uniesieniach, jakich autor doświadczył w winiarniach, restauracjach, tawernach, a niekiedy prostych barach - czyli o epifaniach stołu.Znajdziesz tutaj indeks odmian win zawierający propozycje najlepszych połączeń kulinarnych!

Sebastian Kołodziejczyk, filozof, nauczyciel akademicki, profesor w Uniwersytecie Jagiellońskim, przedzierzgnął się w pielgrzyma i w niecałe sto dni dotarł na skraj europejskiego świata, przemierzając pieszo trasę z Krakowa do Santiago de Compostela, i dalej do położonej na Wybrzeżu Śmierci Fisterry. Wędrując Drogą świętego Jakuba, autor zanurzył się w historii, tradycji, kulturze - dziedzictwie wspólnym dla wszystkich Europejczyków. Droga zmusiła go do skonfrontowania się z tym, kim jest naprawdę, do porzucenia przybranych ról i póz oraz skupienia się na tym, co dzieje się w jego sercu, duszy i umyśle. Stała się również miejscem spotkań z Drugim i pozwoliła na nowo odkryć siebie.

Są takie historie, o których się nie opowiada. Ukryte głęboko w archiwach, czasami wręcz szokujące, gdy poznaje się zawartość kolejnych tomów zakurzonych akt. Jednak ta książka wszystko zmienia Roman Czejarek strona po stronie odkrywa zdumiewające Sekrety polskiej floty. Zabiera nas w samo centrum wydarzeń: kolejne pokolenia cierpliwie budują nasze morskie tradycje, marynarze z dumą służą pod biało-czerwoną banderą, a stoczniowcy tworzą statki, które podziwia cały świat. Możemy ich spotkać, podglądać, podsłuchiwać i odnajdywać odpowiedzi na zapomniane przez długie lata pytania: Dlaczego polski okręt ORP "Jastrząb" zatopili nie Niemcy, lecz nasi sojusznicy? Co tak naprawdę wydarzyło się podczas tragedii "Jana Heweliusza", "Cyranki" czy "Czubatki"? Z jakiego powodu "Żuraw" musiał zmienić nazwę na "Kompas"? Do czego służył w wojsku system NARCYZ?Po Sekretach polskiego lotnictwa oraz Sekretach polskich kolei czas na nową fascynującą książkę Romana Czejarka, znanego dziennikarza oraz tropiciela historii. Zanurzmy się w morskiej opowieści!

OPOWIADANIA Z POGRANICZA BIESZCZADÓW I PRZYZWOITOŚCI Książka niespodzianka! Do tej pory Jola Jarecka dała się poznać jako autorka, która w sposób pełen pasji i piękna pisała o ukochanych Bieszczadach. W nowym tomie opowiadań uwolniła wyobraźnię. Kolejne teksty zaczynają się od zwyczajnych sytuacji organizowanie pogrzebu, konsultacja lekarska czy załatwianie sprawy w urzędzie,a potem czeka nas literacka jazda bez trzymanki. Jest w tej prozie groteska, jest fantastyka i mnóstwo niebanalnej wyobraźni. Opowiadania Jareckiej zaskakują, trochę niepokoją i fascynują. Brawo! [ROBERT OSTASZEWSKI]Wszystkie historie są takie same. Różnią się tylko szczegółami. To jak projekcje, wspomnienia, które zmieniają kształt pod wpływem emocji. Tak, wszystkie historie są takie same. Czasem zapach jest inny, no i nie zawsze przyjemny. Jak ten,którego się nie zapomina. Wchodzący nozdrzami do pamięci i utrzymujący się przez pokolenia. Pamięć jest jak krwiobieg. Krąży. Wspomnienie możemy przekazywać jak krew. Mimowolna transfuzja. [FRAGMENT KSIĄŻKI] JOLA JARECKA (ur. 1979) pisarka, poetka, animatorka kultury, reżyserka teatralna. Zaprzedała duszę Bieszczadom i tu, na końcu świata, w Zatwarnicy, w dawnym parku konnym współtworzy jedyne w swoim rodzaju kino studyjne. Autorka powieści Hylaty (2017) oraz Truchło (2019), osadzonych w tragicznej historii wielokulturowego bieszczadzkiego pogranicza.

Wyruszyć w drogę to znaczy wybrać inne życie. Życie proste, w którym każde spotkanie jest jak drzwi do innego świata, każda twarz to nowa podróż, a każda ścieżka pozwala odkrywać samych siebie i otaczający świat. Wędrując, stajemy się wolni.Są lata zamknięte jak skrzynie, na kłódkę. Są lata, które spędzasz w pokoju, w biurze; albo na szpitalnym łóżku, w celi, w przestrzeni ograniczonej wrogimi ścianami. Czasem to praca zmusza cię do przebywania w zamknięciu, innym razem choroba, twoja albo kogoś bliskiego, czasem potrzeba poświęcenia uwagi tworzonemu dziełu; a może to depresja uniemożliwia ci wyjście na zewnątrz. Jesteś zamknięty w ciemności, która nie znika nawet wtedy, gdy szeroko otworzysz okna. Jesteś w pokoju, ale wydaje się, jakby cię nie było. Zdarzają się takie lata. To właśnie z ciemności rodzi się nieposkromione pragnienie wędrówki. Nie ma ono nic wspólnego z chęcią wyjazdu na wakacje po roku pracy. Ktoś, kto siedzi w środku ciemności, nie potrzebuje wakacji, nie wiedziałby, co z nimi zrobić. Nie potrzebuje plaż, hoteli, domków, zabytkowych starówek, muzeów. Pragnie czegoś więcej. Ktoś, kto tkwi w środku tej szczególnej ciemności, chce tylko jednej rzeczy: wędrówki. [Z książki]Luigi Nacci, oryginalny piewca wędrowania i życia jako wędrówki, zastanawia się nad wartością, jaką w dzisiejszych czasach ma pierwotne, a zarazem rewolucyjne doświadczenie bycia w drodze.

Co haluszki mówią o słowackiej duszy? Kto i dlaczego tęskni za Czechosłowacją? Czy Janosik to polski, czy słowacki bohater? Słowacja kojarzy się z pięknymi szlakami w Tatrach, basenami termalnymi i tanim (do niedawna) alkoholem. Jednak równie często uznaje się ją za „tę drugą”, mniej atrakcyjną siostrę Czech, a słowackim symbolom przypisuje się czeski rodowód. Choć wydaje nam się, że Słowaków znamy doskonale i najłatwiej nam się z nimi dogadać, mówiąc wolno i wyraźnie po polsku, to okazuje się, że ten niewielki kraj po drugiej stronie Tatr kryje przed nami wiele tajemnic. Słowacka kuchnia pewnie niejednego zadziwi (zupa pomidorowa na słodko?). Zaskoczy nas przekonanie Słowaków, że to właśnie ich język jest słowiańskim esperanto. No i kto by się spodziewał, że Słowacy mieli aspiracje, żeby podbijać kosmos? Łukasz Grzesiczak udowadnia, że Słowacja to niedoceniany kraj o ciekawej historii, rozmawia z mieszkańcami o polityce, języku, pieniądzach i słowackich kompleksach, pokazuje ciekawe zaułki Bratysławy i podpowiada, jak najlepiej poznać naszych południowych sąsiadów. Właśnie teraz warto dowiedzieć się więcej o Słowacji. Tak mało wiemy o tych sąsiadach – tak dalekich, tak bliskich. A kraj jest dziś niewątpliwie na zakręcie. Książka Grzesiczaka wprowadzi nas w najważniejsze słowackie sprawy. Agnieszka Holland To prawdziwy drybling Grzesiczaka – na tak niewielu stronach opowiedzieć tak wiele i z takim biglem: o szaleństwach słowackiej polityki, o kompleksach wobec „starszych braci” Czechów, o niezwykłej dynamice młodego narodu „z tamtej strony” Tatr. Nie jest to portret przesadnie pochlebny, ale za to jest dowcipny – i prawdziwy. Pod lekkim i ostrym piórem wytrawnego znawcy Słowacja jawi się jako najbardziej pokręcony – to eufemizm – kraj Europy Środkowej. Aleksander Kaczorowski

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że książka ta jest rodzajem dziennika z podróży. W rzeczywistości autorce udaje się przedstawić bardzo głęboką kosmowizję trzech krajów, które stanowią znaczną część Ameryki Hiszpańskiej. To, co prezentuje, naznaczone jest symboliką, mitologicznym przedstawieniem, głębokimi znaczeniami kulturowymi, wzorcami życia itp. opisywanych krajów. Tytuł jest adekwatną metaforą tego, co znajdziemy w książce. z recenzji dr. hab. Carlosa Dimeo Alvareza, prof. ATH Radosne Święto Zmarłych, kult Świętej Śmierci, szamani i ich rytuały, to tylko niektóre współczesne zjawiska kulturowe opisane przez autorkę. [] Kraina wielu bogów. Meksyk, Gwatemala, Kostaryka to zbiór barwnych osobistych doświadczeń i rzetelnej wiedzy historycznej. To długa podróż, niejednokrotnie przez tysiąclecia, która uzmysławia, jak trudno jest mówić o współczesnej kulturze krajów latynoame-rykańskich, pomijając ich prekolumbijską przeszłość i okres konkwisty. dr hab. Maria Korusiewicz, kulturoznawca Iwona Żelazowska (wcześniej: Iwona Szafrańska) - absolwentka Akademii Muzycznej we Wrocławiu, krytyk muzyczny, dziennikarka, pasjonatka podróży. Miłośniczka i propagatorka kultur latynoamerykańskich. Od kilku lat prowadzi cykliczne "Spotkania z podróżą", w trakcie których opowiada o Meksyku, krajach Ameryki Środkowej i Południowej. Współpracowała z radiem, telewizją oraz prasą, m.in z takimi tytułami jak: "Ruch Muzyczny", "ARKADIA", "Res Publica Nova", "Suplement", "Miesięcznik Społeczno-Kulturalny ŚLĄSK", "Kwartalnik Kulturalny OPCJE", w którym sprawowała funkcję szefa działu muzycznego. Pomysłodawca, wydawca i redaktor naczelny pisma "DYSONANSE", poświęconego muzyce XXI wieku oraz innym sztukom. Obecnie współpracuje z "Magazynem Historycznym MÓWIĄ WIEKI" oraz "Magazynem Popularnonaukowym ARCHEOLOGIA ŻYWA".